Strona Mirosława Dakowskiego
Odwiedza nas 99 gości
S T A R T arrow Kultura i okolice arrow Epiphanius arrow Joseph de Maistre, analityk rewolucji i ojciec kontr-rewolucji. Mason i martynista...
Tuesday 07 April 2020 12:15:57.29.
migawki
 

Trzeźwi bądźcie i czuwajcie, bo przeciwnik wasz diabeł jak lew ryczący krąży, szukając, kogo by pożarł. Sprzeciwiajcie mu się mocni w Wierze, wiedząc, że to samo utrapienie spotyka braci waszych na świecie. A Bóg wszelkiej łaski, który wezwał was do swej wiecznej chwały w Chrystusie Jezusie, udoskonali, utwierdzi i ugruntuje utrapionych. 1P 1,5

===========
Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, lecz przeciw Zwierzchnościom, przeciw Władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności, przeciw pierwiastkom duchowym zła na wyżynach niebieskich. Dlatego weźcie na siebie pełną zbroję Bożą, abyście w dzień zły zdołali się przeciwstawić i ostać, zwalczywszy wszystko. List do Efezjan, 6 – 12,13
       Czy głupota jest grzechem?
 
W Y S Z U K I W A R K A
Joseph de Maistre, analityk rewolucji i ojciec kontr-rewolucji. Mason i martynista... Drukuj Email
Wpisał: Epiphanius   
01.10.2014.

Joseph de Maistre, analityk rewolucji i ojciec kontr-rewolucji. Mason i martynista...

 

[Umieszczam, gdyż wśród młodych kontr-rewolucjonistów zapanowała moda na myśl Josepha de Maistre. Ostrożnie! M.D.]

 

 

[ z książki UKRYTA STRONA DZIEJÓW Masoneria i tajne sekty, Epiphanius, str. 73, wyd. ANTYK . W oryginale wszystkie odnośniki do literatury. MD]

 

 

[----] Doktryna teokratyczna rozkrzewiła się głównie za sprawą Niemca Johanna Georga Schwarza i masona Josepha de Maistre, którzy uważali Saint-Martina za "najbardziej wykształconego, najmędrszego i najbar­dziej wykwintnego spośród teozofów". Od 1785 r. tezy Saint-Martina, który "sprzedał je" elitom jako "Chrystianizm Transcendentalny", stały się inspiracją dla stowarzyszeń powstających w Rosji.

 

Przedstawianie de Maistre'a jako pioniera "Kontrrewolucji", masona i martynistę budzi często sprzeciw wśród katolików. Sami znawcy problematyki masonerii nie są tu jednogłośni. Np. Leon de Poncins twierdzi: "Casus Josepha de Maistre, masona, jest osobliwym przypadkiem, świadczą­cym o tym, że w tych czasach istniały loże o pozorach chrześcijańskich, które zwiodły wielu w XVTII w. a także na początku XIX w.” ("La franc-mafonnerie d'apres ses documents secrets", D.P.F., 1972, str. 44).

W każdym razie przynależność de Maistre'a do masonerii wydaje się dobrze udokumentowana - por. Carlo Francovich, "Storia della massoneria in Italia", wydawn. La Nuova Italia, 1975, str. 252-3, 281, 339 n. 6, 430; Serge Hutin, "La Massoneria", wydawn. Mondadori, 1961, str. 96; H.-Ch. Puech op. cit. str. 602,662.

 

Z kolei znawca fenomenu globalizacji, Henry Coston, tak pisze o nim dokładniej w swej książce "La conjuration des Illumines" (str. X-XI):

,.Przyjęty do Masonerii w 1773 r., do loży ,,Les Trois Mortiers" (Trzy Moździerze) w Chambery. Był Mówcą loży ,,La Sincerite" (Szczerość) w tymże mieście. W 1778 r. pojawia się kolejno jako Wielki Profes Zakonu Wybranych Kohenów, Eques a Floribus "Kawalerów Dobroczyńców Świę­tego Miasta", zakonu o inspiracji różokrzyżowej i martynistycznej. Ten sam de Maistre w swym słynnym dziele "Du Pape" (1819) staje się obrońcą duchowej i doczesnej teokracji Stolicy Pio­trowej (odwoływali się doń ultramontanie w swym sporze z gallikanami).

On wreszcie stał się orędownikiem tradycjonalizmu politycznego, przeciwstawiając się Rewolucji Francuskiej w "Considerations sur la Revolution française", Lozanna 1796 i w pośmiertnie wydanym dziele "Les soirees de Petersbourg ou conversations sur le gouvernement tempo rei de la Providence", Qarris 1821, które - jak słusznie zauważa ,,Le Bouillet" - ,jest przepojone osobliwym mistycy­zmem":

Jest to mistycyzm wywodzący się od oświeconego masona Claude'a de Saint-Martin, członka loży "Les Amis Reunis", przyjętego w dniu 4 lutego 1784 r. do masońskiej "Societe de l'harmonie" (Saint-Martin figurował na liście członkowskiej pod nr 27) i różokrzyżowca Zakonu Wybranych Kohenów Wszechświata Martineza de Pasqually, wreszcie - ojca martynizmu. To w zupełności wystarcza, by stwierdzić, że chrystianizm Josepha de Maistre jest wątpliwy, gdy chodzi o ortodok­sję..."

Dalej Coston cytuje samego de Maistre'a: "Na cóż posiadać boską religię, odkąd zdarliśmy suknię całodzianą i skoro czciciele Chrystusa, podzieleni w kwestii interpretacji świętego prawa, posunęli się do ekscesów, jakich próżno by szukać nawet w Azji? Wśród wyznawców Mahometa są tylko dwie sekty, a wśród Chrześcijan trzydzieści!"

W efekcie stwierdza, iż pojednanie stanie się moż­liwe jedynie wtedy, gdy remedium [na ten stan rzeczy] znajdzie masoneria.

Zasygnalizujmy też jakże cenną i wnikliwą analizę dzieła de Maistre'a - gnostyka, jakiej dokonał Etienne Couvert w swoim eseju "Kryzys filozofii chrześcijańskiej w XIX-wiecznej Francji" za­mieszczonym w Biuletynie Societe A. Barruel, nr 16, 62 rue Sala, 69002 Lyon. Na temat masoń­skich doświadczeń de Maistre'a zob. także D. Ligou, "Dictionnaire ..." op. cit. str. 759-760.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Top! Top!

Nasza strona korzysta z plikow cookies w celu gromadzenia anonimowych statystyk, jesli nie blokujesz tych plikow, to zgadzasz sie na ich uzycie oraz zapisanie w pamieci urzadzenia. Mozesz samodzielnie zarzadzac plikami cookies w ustawieniach przegladarki.