Strona Mirosława Dakowskiego
Odwiedza nas 58 gości
S T A R T arrow PUBLICYŚCI arrow Iza Brodacka 15 I arrow Chęć szczera
Saturday 31 October 2020 08:40:14.30.
migawki
 

30/31.10 Jasna Góra – comiesięczne Czuwanie Krucjaty Różańcowej za Ojczyznę

Wielce Czcigodny Premierze i Ministrze „Zdrowia” ! Demonstranci przeciw kłamstwom kowidowym pytali : „Premierze, czy istnieje sranie bezobjawowe?” . A po karetkach policji skakał wasz prowok - zdjęcia mogę dostarczyć.

Uchwalili bezczelnie „Bezkarność konowała+” pod szydliwą nazwą „Dobry Samarytanin”. Polacy karnie noszą maseczki nawet na pustej ulicy. Tymczasem liczba stwierdzonych zakażeń rośnie. Okazuje się, że maskowanie nie działa, ale tego rząd nie przyzna za nic w świecie. Dlatego trzeba wskazać „wroga ludu”, który niweczy wysiłek całego narodu.

Co chcą nam powiedzieć celebryci, okraszający informację o złapaniu kowida: "dbajcie o siebie, noście maseczki"? Że sami zaniedbali i nie nosili, czy że ich samych to dbanie i noszenie przed niczym nie uchroniło?

A fekalia Trzaskowskiego systematycznie, po cichu dalej ubogacają Wisłę.

 
W Y S Z U K I W A R K A
Chęć szczera Drukuj Email
Wpisał: Izabela BRODACKA   
20.12.2015.

Chęć szczera

...Ta „chęć szczera” czyli  postulowanie niemożliwego, przeświadczenie, że można dowolnie kształtować nie tylko stosunki społeczne lecz przyrodę i człowieka  jest esencją lewactwa.

======================

Izabela BRODACKA

Nie matura lecz chęć szczera zrobi z ciebie oficera”. Takie było nośne hasło i taka była praktyka komunistycznej władzy. Ludzie bez  studiów i bez matury,  po dwutygodniowym kursie zostawali sędziami i skazywali akowców na śmierć. Czy istnieje, statystycznie rzecz biorąc,  korelacja dodatnia  pomiędzy brakiem matury i  zbrodniczymi wyrokami? Zapewne tak. Człowiek prymitywny i pełen resentymentów, który władzy ludowej zawdzięczał swój błyskawiczny awans społeczny, był bardziej dyspozycyjny i chętniej wierzył, że mordując inteligentniejszych czy lepiej wykształconych od siebie walczy o społeczną sprawiedliwość. Tak czy owak „chęć szczera”  miała odtąd zastąpić talent, wiedzę i doświadczenie. Dyrektorami fabryk i pisarzami zostawali politrucy wojskowi. Potem powstały resortowe uczelnie takie jak słynna Szkoła Partyjna przy KC PZPR, która w 1957 roku, zgodnie z duchem czasu przekształciła się w Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR. Awans społeczny miał być odtąd sformalizowany na komunistyczną modłę.

Jedną z najciekawszych karier resortowych jest kariera Stefanii Jabłońskiej ( Racheli Ginzburg) . Jabłońska studiowała początkowo w Warszawie (pomimo numerus clausus), potem we Lwowie, Charkowie i wreszcie we Frunze  gdzie otrzymała dyplom lekarza. Po wojnie została asystentką słynnego dermatologa,  profesora Mariana Grzybowskiego w utworzonej przez niego klinice dermatologicznej, a jednocześnie zatrudniał ją VI Departament Więziennictwa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.  Konkretnie- pracowała w więzieniu na Mokotowie jako jeden z zaufanych lekarzy uczestniczących w wykonywaniu wyroków na polskich patriotach . Opisał to Tadeusz M. Płużański w „ Lekarzach bezpieki”. Kariera Jabłońskiej była zaiste błyskawiczna. W 1950 roku otrzymała doktorat, w 1951 habilitację a w 1952 profesurę. W 1949 roku UB aresztowało profesora Grzybowskiego w związku z tak zwaną  „sprawą  Tatara” i znalazł się on w więzieniu na Mokotowie gdzie według oficjalnej wersji popełnił samobójstwo. Jabłońska natychmiast zajęła jego miejsce w klinice.

Jabłońska otrzymała dyplom lekarski w stolicy Kirgizji Frunze nazwanej tak od nazwiska twórcy sowieckiej doktryny wojennej, zwycięskiego konkurenta Trockiego. Jego imieniem została nazwana również słynna sowiecka Akademia Wojskowa. Michaił Wasiljewicz Frunze, ( Михаил Васильевич Фрунзе) zmarł w trakcie operacji wrzodów żołądka, której nie chciał się poddać, ale został do tego zmuszony decyzją KC RKP(b). Frunze jak, wynika z jego życiorysu, był człowiekiem pełnym fantazji, utalentowanym i zupełnie bez skrupułów.         Jabłońska też zapewne była utalentowanym lekarzem (jest jednym z najczęściej cytowanych polskich naukowców), ale tak błyskawiczną karierę umożliwił jej wyłącznie brak skrupułów oraz  „chęć szczera” kolaboracji ze zbrodniczym systemem. Jej związek ze śmiercią profesora Grzybowskiego nie został jednak jak dotąd udowodniony ani zbadany.  [właściwy dla sprawy kolor –md]

Ta „chęć szczera” czyli  postulowanie niemożliwego, przeświadczenie, że można dowolnie kształtować nie tylko stosunki społeczne lecz przyrodę i człowieka  jest esencją lewactwa.

Współczesne lewactwo przedmiotem swoich eksperymentów uczyniło ludzką płciowość i związaną z nią prokreację. „Chęć  szczera” jest podstawą zakwalifikowania kogoś do kosztownej i okaleczającej operacji  zmiany płci. „Chęć  szczera” a raczej szczera niechęć do macierzyństwa jest wystarczającym usprawiedliwieniem morderstwa na własnym dziecku i przeciwnie- ”chęć szczera” posiadania za wszelką cenę dziecka ma usprawiedliwiać i sankcjonować wymordowanie w próbówce czy w lodówce jego bardziej pechowego rodzeństwa.     

Społeczeństwa współczesne  zostały  dobrze przygotowane do zaakceptowania tej  „lewizny”.  Od lat poradniki i pisma dla gospodyń domowych eksponują znaczenie  „chęci szczerej” w karierze, sporcie czy nawet leczeniu raka. „Chęć szczera” czyli we współczesnej frazeologii „myślenie pozytywne” to projekcja własnych marzeń i wyobrażeń, które rzekomo łatwiej stają się wówczas  rzeczywistością. Myślenie pozytywne to po prostu usankcjonowanie i nobilitowanie myślenia życzeniowego( wishful thinking).

To paradoks, że ludzie, którzy Pismo Święte uważają za bajkę, którzy (z Żeromskim niestety) podśmiewają się z duszy cofającej się w ciele przy amputacji nogi, nie tylko wierzą bez zastrzeżeń  w różne czakry i  czakramy, ale skłonni są również uwierzyć, że jak się trochę wysilą, amputowana noga im odrośnie.

Ludzie światli uważają pisma w rodzaju „Nieznany Świat” oraz poradniki kariery po amerykańsku za nieszkodliwe brednie. Trudno jednak przecenić rolę jaką odegrała taka „πодготовка” w kształtowaniu postaw współczesnego człowieka, w jego gotowości do traktowania różnych przejawów myślenia życzeniowego za zdobycze  postępu.

Podążaj za marzeniami’- pouczają nas różne pisma dla pań i popularne programy telewizyjne. Pół biedy jeżeli sprzątaczka teatralna uwierzy że dzięki „chęci szczerej” zostanie primadonną.  Mit Kopciuszka jest od zawsze przecież składową częścią masowej wyobraźni. O wiele gorzej gdy uwierzymy, że socjotechniczne eksperymenty, którym jesteśmy nieustannie poddawani są częścią nowego  wspaniałego świata nieograniczonych możliwości. Gdy uwierzymy, że wystarczy mocno chcieć a wszystko stanie się możliwe.

Uwierzyli w to uczestnicy wyprawy na Everest  zakończonej 11 maja 1996 roku tragedią. Jon Krakauer, autor wydanej właśnie w Polsce książki pod tytułem „Wszystko za Everest” zapłacił za swój udział w wyprawie 65 tysięcy dolarów. Udało mu się osiągnąć szczyt i przeżyć. Nie udało się to dwunastu innym osobom.  Krakauer zrozumiał, że jego udział w wyprawie był nieporozumieniem, że istnieją naturalne ograniczenia ludzkich możliwości. Najbardziej przeraził go immoralizm alpinistów. Pewien Japończyk zapytany dlaczego nie udzielał pomocy umierającym ofiarom, kontynuując zdobywanie szczytu odpowiedział, że w górach wysokich, gdy realizuje się marzenia, nie ma miejsca na moralność.

 Z tym właśnie nie możemy się zgodzić.  

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Top! Top!

Nasza strona korzysta z plikow cookies w celu gromadzenia anonimowych statystyk, jesli nie blokujesz tych plikow, to zgadzasz sie na ich uzycie oraz zapisanie w pamieci urzadzenia. Mozesz samodzielnie zarzadzac plikami cookies w ustawieniach przegladarki.