Strona Mirosława Dakowskiego
Odwiedza nas 126 gości
S T A R T arrow O POLSKĘ arrow Armia nasza jest zwycięska 19 arrow Generał broni Lech Lucjan Majewski
Monday 01 March 2021 17:52:36.32.
migawki
            Nie podają statystyki zgonów na covid osób, które już zaszczepiono i nabrały rzekomej odporności.

  W styczniu otworzono dwa miliony 84 tysiące artykułów. Kolejny rekord. Propagujcie więc. Powinna pomóc zatrwożonym. Żebyśmy w lutym wyrównali tę liczbę, a będzie o 10% dni mniej... [było 2 014 tys..]

   My obecnie zachowujemy się często jak w ariergardzie pobitej armii, a to Awangarda Zwycięstwa, kiedy nastąpi ten przełom - zależy od nas.

                                                                                                     Ja mam zamiar się zaszczepić. Ale tylko przez telefon. Tak, jak mnie leczą, tak będę się szczepił
 
W Y S Z U K I W A R K A
Generał broni Lech Lucjan Majewski Drukuj Email
Wpisał: viki   
09.04.2019.

Generał broni Lech Lucjan Majewski

pilot Wojska Polskiego w stanie spoczynku.


[z viki: https://pl.wikipedia.org/wiki/Lech_Majewski_(genera%C5%82)

[W godzinę po opublikowaniu tego życiorysu dostałem mail:

Link z wiki jest pusty, nie ma tego tekstu

======================

W Wikipedii nie ma jeszcze artykułu o takiej nazwie. Możesz:

  • utworzyć go,

  • zaproponować, żeby inni go napisali,

  • ===================

               A przed godziną BYŁ. Cuda jakieś, ale świeckie … MD

 




  • 2003–2004: dowódca Centrum Operacji Powietrznych – zastępca dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej w Warszawie
  • W latach 2004-2005 był słuchaczem Narodowego Uniwersytetu Obrony Stanów Zjednoczonych.

  • 2005-2007: dowódca Centrum Operacji Powietrznych – zastępca dowódcy Sił Powietrznych w Warszawie

W 2007 roku objął stanowisko asystenta szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego do spraw Sił Powietrznych.

25 lutego 2011 roku złożył w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu powietrznym przez załogę Jaka-40 w dniu 10 kwietnia 2010 roku (zob. katastrofa polskiego Tu-154 w Smoleńsku)[3].

20 maja 2010 roku został Dowódcą Sił Powietrznych[4]. [ Po śmierci gen. Andrzeja Błasika "w Smoleńsku" MD]

 17 grudnia 2013 roku w Belwederze Prezydent RP Bronisław Komorowski wręczył mu akt zwolnienia ze stanowiska dowódcy Sił Powietrznych i akt mianowania z dniem 1 stycznia 2014 roku na stanowisko Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych.  30 czerwca 2015 roku zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł w stan spoczynku w związku z osiągnięciem wieku 63 lat.

Jest pilotem klasy mistrzowskiej, z nalotem około 2000 godzin. Pilotował wszystkie polskie warianty myśliwca MiG-21 oraz MiG-29. Pierwsze doświadczenia lotnicze zdobywał za sterami TS-8 Bies, Lim-2, SBLim-2A i TS-11 Iskra. Jako jeden z pierwszych Polaków wykonał loty za sterami odrzutowców F-16, Mirage 2000, Hawk, M-346 i F/A-18.

  

Jest profesorem wizytującym Akademii Obrony Narodowej, przewodniczącym konwentu Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych i członkiem rady naukowej Instytutu Technicznego Wojsk Lotniczych. Posługuje się językami: angielskim i rosyjskim.

Awanse

  • podporucznik – 1976

  • porucznik – 1979

  • kapitan – 1982

  • major – 1987

  • podpułkownik – 1990

  • pułkownik – 1993

  • generał brygady – 15 sierpnia 2000

  • generał dywizji – 15 sierpnia 2003[11]

  • generał broni – 15 sierpnia 2005[12]

Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 2015[13][10]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2012[14][15]

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2000[16]

  • Złoty Krzyż Zasługi – 1995[17]

  • Srebrny Krzyż Zasługi

  • Lotniczy Krzyż Zasługi – 2013[18]

  • Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”

  • Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”

  • Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”

  • Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”

  • Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”

  • Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”

  • Odznaka Pilota Wojskowego

  • Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Pilot Wojskowy” – dwukrotnie (po raz drugi w 2014[19])

  • Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Żołnierz RP” I Stopnia (Złota) – 2015[8]

  • Odznaka pamiątkowa SG WP – 2011[20]

  • Odznaka pamiątkowa Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych (nr 001) – 2014 (wręczona 28 sierpnia 2014[19])

  • Odznaka absolwenta Podyplomowego Studium Operacyjno-Strategicznego AON

  • Medal „Milito Pro Christo” – 2015[21]

  • Medal „Pro Memoria” – 2012[22]

  • Złoty Medal za Zasługi dla Policji – 2013[23]

  • Złoty Medal za Zasługi dla Straży Granicznej

  • Złota Odznaka „Za zasługi dla Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”

  • Oficer Orderu Legii Honorowej – Francja, 2013[24]

  • Odznaka absolwenta National Defense University – Stany Zjednoczone


  • Życiorys

Absolwent Technikum Hutniczo-Mechanicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim[1]. Myślał o podjęciu studiów w Krakowie na Akademii Górniczo-Hutniczej, jednak po odbyciu obozu Lotniczego Przysposobienia Wojskowego LPW-2 w Krośnie postanowił zostać lotnikiem[2].

W latach 1972-1976 był podchorążym Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie.

  • 1976–1982: pilot, starszy pilot, dowódca klucza, nawigator eskadry w 21 Pułku Lotnictwa Rozpoznania Taktycznego w Powidzu

  • 1982–1983: nawigator eskadry w 32 Pułku Lotnictwa Rozpoznania Taktycznego w Sochaczewie

W latach 1983-1986 był słuchaczem Wojskowej Akademii Lotniczej ZSRR.

  • 1986–1988: dowódca eskadry w 32 Pułku Lotnictwa Rozpoznania Taktycznego w Sochaczewie

  • 1988–1990: zastępca dowódcy 32 Pułku Lotnictwa Rozpoznania Taktycznego ds. liniowych w Sochaczewie

  • 1990–1993: dowódca 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego "Warszawa" w Mińsku Mazowieckim

  • W latach 1993-1994 był słuchaczem Podyplomowego Studium Operacyjno-Strategicznego Akademii Obrony Narodowej.

  • 1994–1995: zastępca szefa Oddziału Wojsk Lotniczych 1 Korpusu Obrony Powietrznej w Warszawie

  • 1995–1998: szef Oddziału Wojsk Lotniczych 3 Korpusu Obrony Powietrznej we Wrocławiu

  • 1998–1999: zastępca szefa Szefostwa Wojsk Lotniczych Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej w Warszawie

  • 1999–2003: dowódca 3 Korpusu Obrony Powietrznej we Wrocławiu


Zmieniony ( 09.04.2019. )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Top! Top!

Nasza strona korzysta z plikow cookies w celu gromadzenia anonimowych statystyk, jesli nie blokujesz tych plikow, to zgadzasz sie na ich uzycie oraz zapisanie w pamieci urzadzenia. Mozesz samodzielnie zarzadzac plikami cookies w ustawieniach przegladarki.