Strona Mirosława Dakowskiego
Odwiedza nas 54 gości
S T A R T arrow Kościół arrow ...paaanie... CUDÓW NIE MA !!! arrow Głotowo - wół rozpoznał Pana swego
Wednesday 18 September 2019 22:39:00.27.
W Y S Z U K I W A R K A
Głotowo - wół rozpoznał Pana swego Drukuj Email
Wpisał: Głotowo   
02.06.2012.

Głotowo - wół rozpoznał Pana swego

 

[Głotowo leży na Warmii, parę kilometrów na zachód od Dobrego Miasta. Na początku XIV wieku okolica była pod władzą Krzyżaków. Miał tu wtedy miejsce cud Eucharystyczny - „bos cognovit Posessorem suum”: Orzące woły uklękły wokół wyoranej puszki z Najświętszą Hostią. Podobne zdarzenie z tamtych czasów opisane jest w książce  Mieczysława Noskowicza omówionej pod:

Poniżej przytaczam krótki opis z broszurki dostępnej w Głotowie, przy sanktuarium. Są w niej piękne zdjęcia Sanktuarium, obrazów, fresków i witraży. Wszystkich  zachęcam do odwiedzenia, szczególnie pielgrzymów do Gietrzwałdu. Cud jest zblizony do opisanego pod: Najświętsze Trzy Hostie  cudu Eucharystycznego w Poznaniu, w 1399 roku.  MD]

 

...Orka dobiegała końca. Nagle socha zaparła się, woły szarpnęły mocniej i na boku znieruchomiała duża gruda ziemi. Zaprzęg stanął. Zniecierpliwiony oracz w pierwszej chwili chciał skarcić zwierzęta za lenistwo, lecz oszołomiła go nagła zmiana, jaka nastąpiła w otoczeniu. Pole rozjaśniło się jak w południe, a blask dochodził gdzieś spod ziemi, oświetlając klęczące woły wpatrzone w jeden punkt. Źródło światłości znajdowało się między oblepionymi ziemią resztkami naczynia. Był to kielich, a w nim śnieżnobiała Hostia - Chleb Żywy.

Tak można opisać wydarzenia rozgrywające się w pierwszych latach XIV w. na terenie obecnej wsi Głotowo. Fakt ten przyniósł sławę tej miejscowości i trwa ona do dziś.

W XIII w.. gdy chrześcijaństwo obejmowało Prusy, w Głotowie wzniesiono drewniany kościół parafialny pw. św. Andrzeja. Nazwę tej osady wymienia dokument z 1290 r. Początkom wsi dał dokument lokacyjny wystawiony 12 marca 1313 r. przez biskupa warmińskiego Eber­harda z Nysy. Pierwszymi mieszkańcami byli pogezańscy Prusowie.

Okolica ta [...] była często napadana przez pogańskie ludy mieszkające w sąsiedztwie. W 1300 r. według przekazu kronikarza krzyżackiego Dusburga najazd Litwinów sięgnął Głotowa. Być może, przed tym właśnie najazdem, mieszkańcy - wynieśli ze wspomnianego kościoła Naj­świętszy Sakrament, by uchronić Go przed profanacją. Puszkę z Najświęt­szą Hostią zakopano w ziemi. Niektórym mieszkańcom udało się schronić w pobliskich lasach. Wieś została zniszczona, a kościół doszczętnie spalony. Prawdopodobnie osoba, która ukryła Najświętszy Sakrament nie przeżyła tego najazdu pogan, bowiem nikt z ocalałych nic o ukrytej świętości nie wiedział. Upłynęło wiele lat. Dopiero podczas kolejnej wiosennej orki rolnik - jak już wspomniano odnalazł ukryty w ziemi kielich - puszkę. a w niej nienaruszoną Hostię. Jak głosi legenda woły ciągnące pług uklękły, podkreślając nadzwyczajność całego zdarzenia. Wiadomość o tym rozeszła się wśród ludu, kielich z Hostią zabrano i w uroczystej procesji przeniesiono do kościoła w Dobrym Mieście. Ale jak głosi stare podanie Hostia w niewytłumaczalny sposób z powrotem znalazła się na polu, gdzie została uprzednio zakopana.

Przyjęto to za znak, iż Bóg pragnie, aby w tym miejscu zbudowano kościół ku czci Bożego Ciała. W połowie XIV w. zbudowano drugi już kościół, tym razem z cegły i kamienia. Od tego czasu Głotowo stało się miejscem pielgrzymkowym.

O znaczeniu Głotowa jako ważnego ośrodka władzy świadczy fakt przeniesienia doń z Pierzchał, wsi pod Braniewem, kapituły kolegiackiej. Nastąpiło to 30 października 1343 r. Celem tych przenosin kolegium kanoników była pomoc w pracy duszpasterskiej w do niedawna po­gańskim kraju. Osadzenie kanoników w Głotowie zwiększyło oddzia­ływanie na pogańskich Pogezonów najdłużej stawiających opór Krzyżakom podbijającym Prusy.

Kapituła kolegiacka rezydowała w Głotowie od 1347 r. [...]. W styczniu 1356 r. kolejny najazd wojsk litewskich spowodował, że wieś została spalona. Dopiero 27 maja 1362 r. biskup .Jan Stryprock odnowił przywilej lokacyjny Głotowa. Wieś szybko odbudowała się i zaludniła.

Ruch pątniczy trwał nadal. Po przyłączeniu Warmii do Polski w 1466 r. do Głotowa przybywało jeszcze więcej pielgrzymów. Powstałe tu san­ktuarium Najświętszego Sakramentu zasłynęło także przez dokonujące się w nim cudowne uzdrowienia i nawrócenia. Przy kościele prowadzona była księga cudownych uzdrowień. Oto niektóre przykłady pochodzące z dru­giej połowy XVII w. W 1670 r. mieszkaniec Henrykowa Kacper Samma, modląc się w Głotowskiej świątyni, został uzdrowiony z niedowładu nóg. Tego samego roku mieszkaniec Pieniężna Jakub Huhmann uzdrowiony został z epilepsji, podobnie z tej samej choroby uleczony został w 1676 r. niejaki Piotr Schroeder z Piotrowca. W 1672 r. niewidoma Elżbieta Braunn z Sawit po odbyciu pielgrzymki do sanktuarium w Głotowie odzyskała wzrok. Świątynia głotowska jest też świadkiem licznych uzdrowień duchowych - nawróceń. [---]

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Top! Top!

Nasza strona korzysta z plikow cookies w celu gromadzenia anonimowych statystyk, jesli nie blokujesz tych plikow, to zgadzasz sie na ich uzycie oraz zapisanie w pamieci urzadzenia. Mozesz samodzielnie zarzadzac plikami cookies w ustawieniach przegladarki.