Czy na pewno ostatnie lata euro? | |
Wpisał: Paweł Sztąberek | |
19.09.2013. | |
Czy na pewno ostatnie lata euro?
Paweł Sztąberek http://www.pafere.org/artykuly,n1953,czy_na_pewno_ostatnie_lata_euro.html
Media co jakiś czas obwieszczają nam radosną nowinę: kryzys już się kończy, o ile już się nie skończył! Strefa euro przetrwała, a nawet się wzmocniła. Wspólna waluta zdała egzamin i nic, tylko ją przyjmować tam, gdzie jeszcze przyjęta nie jest!
Rzeczywiście, na pozór może się wydawać, że zamieszanie wokół kryzysu nieco jakby przycichło, a szef Europejskiego Banku Centralnego, Mario Draghi zapowiedział niedawno, że w Europie już jest dobrze, jednak nadal trzeba robić wszystko, aby było jeszcze lepiej. Czyli kontynuować politykę tzw. poluzowania ilościowego czyli dodruku pieniądza. Zastanawiam się, czy w sytuacji, kiedy jest „tak dobrze”, stosowne jest zachęcanie naszych Czytelników do sięgnięcia po książkę Bruno Banduleta „Ostatnie lata euro”. Już sam tytuł sugeruje bowiem, że obraz przedstawiany przez oficjalne media nie jest wcale taki słodki jak mogłoby się wydawać. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że książka wydana została w Polsce przez Wydawnictwo WEKTORY w 2011 roku, nie można wykluczyć, że Bruno Bandulet się pomylił i że walutę euro istotnie czeka świetlana przyszłość, a do „ostatnich lat” jest jej jeszcze bardzo daleko. Autor książki, Bruno Bandulet to niemiecki publicysta ekonomiczny, który w akcję przeciwko wspólnej walucie i przyjmowaniu jej przez Niemcy angażował się już w latach 90-tych XX wieku. Działał wówczas w ruchu o nazwie Związek Wolnych Obywateli. Sprzeciwiał się on przystąpieniu Niemiec do unii walutowej i obstawał za zachowaniem marki oraz opowiadał się za zorganizowaną jako związek państw Europą Ojczyzn. Ruch poniósł wówczas klęskę. Bandulet analizuje w swojej książce przyczyny kryzysu finansowego, dokładnie opisuje przypadek Grecji, która fałszowała swoje dane gospodarcze, w czym aktywnie pomagał jej wielki banki inwestycyjny Goldman Sachs. Dzięki tym fałszerstwom udało się stworzyć pozory, że kraj ten jest przygotowany do przyjęcia wspólnej waluty. Ale jak zaznacza autor, nie tylko Grecja nie spełniała kryteriów ustanowionych traktatem z Maastricht. Kryteriów tych nie spełniały tak naprawdę nawet Niemcy. Wspólna waluta ufundowana została już u swych podstaw na kłamstwie. Parcie na jej wprowadzenie było tak wielkie, że złamano kryteria, które wcześniej z pompą uchwalano. Bandulet piętnuje w swojej książce eurokratów za to, że uczynili ze wspólnej waluty oręż ideologiczny, mający służyć szybszej integracji politycznej i podporządkowaniu mniejszych państw większym.
Paweł Sztąberek Bruno Bandulet – „Ostatnie lata euro”, Wydawnictwo WEKTORY 2011. |