Obserwator Thurian z Taize o deformie liturgicznej
Z portalu: Drzewo figowe
Posted on January 11, 2026
“Nowy porządek Mszy, bez względu na jego względne niedoskonałości związane z wpływem kolegialności i powszechności, jest przykładem tej owocnej troski o otwartą jedność, dynamiczną wierność i prawdziwą powszechność: jednym z jego owoców być może będzie to, iż niekatolickie wspólnoty będą mogły sprawować Świętą Wieczerzę przy tych samych modlitwach co Kościół Katolicki. Teologicznie jest to możliwe”
(Le nouvel ordre de la messe va dans un sens profondément oecuménique, La Croix, 30.05.1969)
I jeszcze ekspert Consilium L. Bouyer w swojej wydanej w roku 1968 książce: Eucharystia. Teologia i duchowość modlitwy eucharystycznej:
“Warto tu zauważyć, że w tym samym momencie co reforma liturgii eucharystycznej podejmowana przez Kościół Katolicki, różne gałęzie Komunii Anglikańskiej, wiele kościołów luterańskich a nawet wiele kościołów protestanckich, które niemal całkowicie utraciły swe starożytne tradycje dokonują rewizji swoich własnych eucharystii. Owa zbieżność z odnową katolicką jest uderzająca… Zważywszy ten fakt, z pewnością uwaga szeregu anglikańskich i protestanckich obserwatorów, że nowe katolickie eucharystie mogą zacząć być używane nawet w wielu kościołach obecnie oddzielonych od Rzymu nie była jedynie powierzchownym entuzjazmem.
Oskar Cullmann zauważył wielokrotnie, że Biblia, której zgłębianie w XVI wieku oddzieliło katolików i protestantów, jest dziś przeciwnie tym co ich najbardziej zbliża. Ten sam powrót do źródła na sposób krytyczny, lecz w wierze, może wkrótce wytworzyć jeszcze bardziej nieoczekiwane zbliżenie w kwestii eucharystii.”
=============================
suplement: 1 czerwca 1972, tj. po wprowadzeniu Novi Ordinis ukazała się instrukcja Sekretariatu ds. Jedności Chrześcijan J. Willebrandsa dotycząca dopuszczania innowierców do komunii eucharystycznej; oto jej fragmenty:
“Wierni zgromadzeni przy ołtarzu składają ofiarę przez ręce kapłana działającego w imieniu Chrystusa i przedstawiają wspólnotę ludu Bożego zjednoczonego w wyznawaniu tej samej wiary. W ten sposób stanowią znak i rodzaj delegacji szerszego zgromadzenia. Sprawowanie Mszy jest samo w sobie wyznaniem wiary, w której cały Kościół uznaje i wyraża samego siebie. Jeśli rozważymy cudowne znaczenie modlitw eucharystycznych oraz bogactwa zawarte w innych częściach Mszy… a jeśli jednocześnie rozważymy, że liturgia słowa i liturgia eucharystyczna tworzą jeden akt kultu, widzimy tu uderzającą ilustrację zasady lex orandi – lex credendi. I tak Msza posiada siłę katechetyczną, którą podkreśliła niedawna odnowa liturgiczna… Z samej swej natury celebracja Eucharystii oznacza pełnię wyznania wiary i pełnię komunii kościelnej. Zasada ta nie może być przykrywana i musi pozostać naszym przewodnikiem na tym polu.
Zasada ta nie zostanie przyćmiona jeśli dopuszczenie do komunii eucharystycznej zamyka się w poszczególnych przypadkach tych chrześcijan [innowierców], którzy posiadają wiarę w sakrament w zgodności z tą Kościoła, którzy doświadczają poważną duchową potrzebę eucharystycznego pokarmu, którzy przez dłuższy okres nie mogą korzystać z posługi ministra ich własnej wspólnoty i którzy dobrowolnie proszą o sakrament”