Strona Mirosława Dakowskiego
Odwiedza nas 3 gości
S T A R T arrow Fizyka i okolice arrow moje, szczeg. publikacje arrow Mirosław Dakowski  wikipedia, wersja niezepsuta... Z dodatkami - pieprznymi [UZUP.]
Sunday 23 September 2018 04:04:39.26.
migawki
Na wątpliwości ludzi; „Czy tyle miliardów w ogóle było, by je zrabować??” Nie rabuje się banknotów, lecz papiery dłużne, zobowiązania itp. Za to zyskuje się udziały w bankach, w wielkich mediach, fabryki – też te do „wrogiego przejęcia”. Dalej - „piniądz robi piniądz”, ale nie bogacą się najlepsi, najaktywniejsi, lecz udziałowcy brutalnych tajnych związków. Skutki - przez utratę nadziei - też demograficzne [wsp. dzietności zamiast trzy, jest 1.29 - 1.34 – czyli zagłada narodu].

 
W Y S Z U K I W A R K A
Mirosław Dakowski  wikipedia, wersja niezepsuta... Z dodatkami - pieprznymi [UZUP.] Drukuj Email
Wpisał: Viki   
07.06.2014.

Mirosław Dakowski – wikipedia, wersja niezepsuta

Z dodatkami - pieprznymi - md

 

[7 czerwca 2014: właśnie zauważyłem, że dobra dusza (w Viki – umieszczają anonimowo, nie wiem, kto.. ) zmieniła (sensownie) mój tamtejszy biogram. Więc, póki jakiś łobuz nie zepsuje, co już się zdarzało parę razy  - kopiuję. Odnośników nie usuwam, bo ich za dużo. Wersja zWiki: Tę stronę ostatnio zmodyfikowano o 17:50, 18 maj 2014. 

Tu, na stronie u siebie – uzupełniam, moje dodatkowe wyjaśnienia są w [ ] i w miarę możności italikiem. Są lżejszym językiem napisane. M. Dakowski]

 

 

Mirosław Dakowski
Andrzej Pomorski, Szary

Data i miejsce urodzenia

3 lutego 1937
Toruń

Zawód

fizyk

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Mirosław Andrzej Dakowski ps. „Andrzej Pomorski”, „Szary” (ur. 3 lutego 1937 w Toruniu) – polski fizyk, profesor doktor habilitowany. Autor około siedemdziesięciu prac naukowych, głównie z fizyki jądrowej[1][2], były kierownik Zakładu Energii Odnawialnych w Akademii Podlaskiej w Siedlcach[3]. W latach 1940–1946 przebywał na zesłaniu na Syberii. Działacz opozycji antykomunistycznej w PRL w latach 1980–1989, podziemny wydawca i drukarz, od 1992 r. działacz „Ruchu Obywatelskiego na rzecz Jednomandatowych Okręgów Wyborczych”, przeciwnik ewolucjonizmu i energetyki jądrowej.

Spis treści

Działalność naukowa

Studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego ukończył w 1959 r., stopień doktora nauk fizycznych w zakresie fizyki [jądrowej md ] uzyskał 22 stycznia 1968 r. na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie rozprawy „Widma energetyczne lekkich cząstek naładowanych emitowanych przy potrójnym rozszczepieniu 235U”, a w 1973 r. otrzymał stopień doktora habilitowanego za pracę „Wpływ efektów powłokowych na rozkłady mas i energii fragmentów w rozszczepieniu”. W 1997 r. nadany mu został tytuł profesora nauk fizycznych za badania z fizyki jądrowej (rozszczepienie i zderzenia ciężkich jonów).

W latach 1957–1959 był pracownikiem naukowym [wtedy jako „zastępca asystenta” – bo student md] Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, a od 1959 do 1986 pracował w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Osiem lat pracował jako fizyk za granicą – w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej w ZSRR (1970-1972), w Centrum Badań Jądrowych Komisariatu Energii Jądrowej (Commissariat á l'Energie Atomique) w Saclay, w Instytucie Fizyki Jądrowej (Institut de Physique Nucleaire) w Orsay we Francji, w Instytucie Badań Ciężkich Jonów (Gesellschaft für Schwerionenforschung) w Darmstadt w Niemczech.

[md. Uzupełnienie do poniższego. Chwalę się tu, bo to zabawne, że ze trzy lata (83-86) „pracowałem” w specjalnym tworze, istniejącym tylko dla wyrzuconych z IBJ docentów i profesorów – nazwali to „b. IBJ”, dyrektorował niejaki Michalik...Było nas kilkunastu, oczywiście NIC NIE MOGLIŚMY TAM BADAĆ . Badania napromieniowań Polski i skutków katastrofy w Czarnobylu robiliśmy z podziemia.  Była wtedy ogromna inflacja, nas trzymali na stałych pensjach [ja dostawałem 5 880 (starych złotych, dziecko), gdy koledzy nie-represjonowani – już 28 czy 36 tysięcy. Uważałem ten datek za składkę WRON-y , czy jak ich tam.. na działalność opozycyjna, wydawniczą.

Koledze Erykowi [właśnie zrobił habilitację, a ja miałem wstęp do sekretariatu, inni odbierali te nędzne „zasiłki” za bramą, w polu ] pańcia wydała na moje ręce zaświadczenie, że „został rehabilitowany”.  Turlaliśmy się z radości.

Po 89-tym okazało się, że por. SZERSZEŃ śledzący nas i tępiący w Świerku – po 8-miu latach brutalnej walki i łamania ludzi na donosicieli (Andrzeju, {to jeden za złamanych} nie mam żalu, tylko współczucie!! Mirek) - dalej był porucznikiem – skarżył się, że mu złamaliśmy karierę zawodową.

W mojej  ugodzie z Agencją Atomistyki i Uniwersytetem (pilnował płk SB, zapomniałem ksywy – bo ich „nazwiska” to Twardy,  Szerszeń, Dziedzic, Mocny – itp , ukazujące frustrację) miałem dostać etat docenta na Uniwersytecie Warszawskim - ale potem, po podpisaniu papierów - „zabrakło”, więc Profesorowie, koledzy - wepchnęli na pracownika naukowo-technicznego” bez możności kontynuowania badań.-

Ten ”Szerszeń” później mi mówił, że w IBJ było ponad 300 donosicieli (tj. ok. 10% pracowników) – szczególnie w „podziemnych komisjach” – ale mimo nacisków SOLIDARNOŚĆ  świerkowa zrobiła wszystko, by przez te ćwierć wieku „wolności” nazwisk  tych kapusiów nie ujawnić.   md] 

Dalej tekst z Viki:

Po zwolnieniu za działalność opozycyjną z IBJ [t.j.tego b.IBJ md] w Świerku, był w latach 1986–1991 „pracownikiem naukowo-technicznym” Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1990–1991 pracował jako główny specjalista w Państwowej Agencji Atomistyki. Następnie, w latach 1991–1997, pracował jako główny specjalista w Centralnym Urzędzie Planowania w Warszawie. Od 1996 do 2007 był wykładowcą w Wyższej Szkole Rolniczo-Pedagogicznej (od 1999 Akademii Podlaskiej) w Siedlcach oraz prowadził tam Zakład Energii Odnawialnych. W latach 2000–2001 był głównym specjalistą w Agencji Techniki i Technologii w Warszawie. Od 2006 jest na emeryturze.

[Nieścisłe: W 2009 i 2010 byłem profesorem zwyczajnym w Wyższej Szkole Technicznej w Ciechanowie. Zostałem usunięty z dokumentami antydatowanymi, jak mi mówiono, na skutek interwencji z Min. Szkolnictwa Wyższego, za wykład dla V roku na temat „Fizyka i inżynieria ochrony Atmosfery”. Prowadzone przeze mnie wykłady dwu-semestralne przerwano. Bo Kudryckiej (czy jak im tam..) nie podobało się ścisłe potraktowanie Efektu Cieplarnianego. MD]

Działalność opozycyjna i represje

W 1980 r. pod pseudonimem „Andrzej Pomorski” wspólnie z Michailem Nazarovem opracował [ja napisałem, on poprawił język rosyjski md] książkę „Solidarnost': o rabočem dviženii v Pol'še i o rabočem dviženii v Rossii”, która w 1980 została wydana we Frankfurcie nad Menem [wyd. NTS, każde wydanie drukowaliśmy w 3 tysiącach egz., szły za kordon, większość do Sowiecji. md] i miała później jeszcze dwa wydania znaczenie przerobione i poszerzone (w 1981 i w 1982). Była ona kolportowana w ZSRR i w garnizonach Armii Radzieckiej na terytorium Polski.

[Gdy byłem już w Polsce , w listopadzie 1980, w TV widziałem jak prokuratura wyaresztowuje ludzi z Solidarności Walczącej – chyba Kornela też -  za szmugiel tej książeczki (była na ekranie TV jako dowód rzeczowy zbrodni !)  do garnizonów sowieckich w Legnicy. Ktoś (żartem zapewne) z Rosji mówił, że ona skróciła dni Leonida Iljicza”. Byłbym zachwycony – ale zapewne go wyłączyli na skutek embarga na części zamienne z Zachodu. MD]

Od wiosny 1981 M. Dakowski był członkiem NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego już 14 grudnia 1981 włączył się w nielegalną działalność, był uczestnikiem spotkania „Solidarności” w IBJ, a następnie organizatorem fotografowania i mikrofilmowania prasy podziemnej oraz jej przemycania za granicę do Andrzeja J. Chileckiego, dziennikarza współtworzącego emigracyjny miesięcznik „Kultura” wydawany w Paryżu.

[Jedna z wielkich śpiewaczek, uznana przez „środowisko” za kolaborantkę, bo... miała w latach 80-tych koncerty na Zachodzie, przewoziła te mikrofilmy w obcasach, a Krzyś, później uczony wzięty, w pasku od spodni. Mam ten pamiątkowy pasek wielokrotnego użycia w szafie. Za każdym razem wyglądał jak nowy.

-  Już w latach 70-tych ub. wieku Piękne Panie Artystki jeździły i latały do Petersburga (t,j, Leningradu! ) i Moskwy z obszernymi, modnymi torebkami i pudełkami z koralików. Po rozmontowaniu TAM – było to 100 czy 150 różańców Dzięki, pracowita Siostro Krystyno! A w walizkach wśród fatałaszków jechały poobkładane w trybuny ludu biblie po rosyjsku i książki Ojca Aleksandra Mienia. Kiedyś orkiestra Filharmonii Narodowej wzięła na tournée z dwadzieścia parę kilo książek od razu. To było napięcie – ale i sukces. Nawet faworyta dyrygenta – Marysia wzięła trzy książki. Ostrzegli swych kapusiów, że im nóżki z d... powyrywają, jeśli doniosą. Nic nie wpadło!

- Bo ”Tygodnik Powszechny” przekładany w postaci sandwicza z „Polityką” posyłaną do Sojuza pocztą – znikał. A Polityka w nietkniętej kopercie - zwykle dochodziła... Dla młodych: Tygodnik Powszechny w tych czasach nadawał się do czytania - i do przemytu; zepsuł się w okolicy sztucznego „przełomu” końca lat 80- tych. MD]

W latach 1982–1983 był kolporterem dużej części nakładu wydawnictw podziemnych wydawnictwa Krąg, a następnie w latach 1983–1985 współzałożycielem (z Andrzejem Urbańskim), organizatorem druku i drukarzem własnego wydawnictwa podziemnego „Wydawnictwo”, które opublikowało kilkadziesiąt pozycji z ekonomii i najnowszej historii przeznaczonych głównie dla młodych robotników oraz studentów. [Były to książki tanie md]. Był też autorem publikacji w podziemnym czasopiśmie Instytutu Badań Jądrowych „W okopach” i w innej prasie podziemnej, a w latach 1986–1990 zamieszczał teksty na łamach paryskiej „Kultury”.

[W roku 1980-tym o masakrze górników w Wujku 16-go grudnia wiedzieliśmy w Świerku już po kilkunastu godzinach. Działała sieć Solidarności Kolejarskiej. Potrafiliśmy zorganizować protest i żałobę pod krzyżem w Świerku już następnego dnia rano. Wzięło udział z 60 % załogi ku przerażeniu por. Dziedzica z SB.

A teraz – po dwóch miesiącach (!!) nie potrafimy się dowiedzieć, czy spec-pociąg z odpadami wysoko-promieniotwórczymi z reaktorów z Niemiec [t.zw. spec-transport od Makreli)  stał (a może stoi??) na bocznicy w Przemyślu czy okolicach. Lub – czy odjechał już do Czarnobyla, a może z powrotem do Niemiec. O tempora, o mores! ]

Od września 1960 r. do września 1973 r. M. Dakowski znajdował się w operacyjnym zainteresowaniu Służby Bezpieczeństwa, ze względu na działalności w Sekcji Kultury warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. W 1964 r. SB planowała pozyskać go do współpracy przy okazji ubiegania się o paszport w związku z wyjazdem służbowym.

Z powodów politycznych odmawiano mu wydania paszportu w latach 1960-tych i 1970 (m.in. w 1960 i dwukrotnie w 1964). W okresie od 26 lutego 1966 do 14 października 1969 wobec M. Dakowskiego obowiązywało zastrzeżenie wyjazdów zagranicznych do Krajów Kapitalistycznych i poza Europę ze względu na „reakcyjne poglądy”, działalność w Klubie Inteligencji Katolickiej oraz kontakty z księżmi katolickimi.

Od 9 czerwca 1982 r. M. Dakowski był rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa jako figurant w Sprawie Obiektowej „Atom”, w ramach której SB „kontrolowała operacyjnie” Instytut Badań Jądrowych w Świerku, powodem rejestracji było jego „destrukcyjne oddziaływanie na środowisko naukowe Instytutu”. 2 marca 1983 r. SB zmieniła charakter zainteresowania Dakowskim na Sprawę Operacyjnego Sprawdzenia o kryptonimie „Willa”, która dotyczyła jego „wrogiej działalności w środowisku”, a 13 czerwca 1984 zarejestrowano Sprawę Operacyjnego Rozpracowania o kryptonimie „Fizyk”, która dotyczyła jego „działalności antypaństwowej naruszającej porządek prawno-publiczny”. W 1984 r. odmówiono mu wydania paszportu na wyjazd nawet do NRD. Dostał go dopiero po odwołaniu.

Otrzymał status pokrzywdzonego w IPN. Kopie dokumentów przekazał do Ośrodka Karta w Warszawie[4].

[Jako jawne. Bo dotąd dokumenty z IPN przekazywano pokrzywdzonym, ale dla innych były traktowane jako „tajne”. Rozpoczęliśmy więc ujawnianie całości. MD]

Działalność społeczna

Ruch Poszanowania Energii i Energetyki

Od 1985 jest inicjatorem w Polsce Ruchu Poszanowania Energii i Energetyki Użytkownika. W 1990 r. był projektodawcą Krajowej Agencji Poszanowania Energii podległej premierowi Polski. [Nie, to była (miała być.. ) Agencja Poszanowania Energii, to, co potem powstało z dodatkiem „Krajowa”, to były komercyjne atrapy!! MD] 

W latach 2000-2005 był członkiem Komitetu ds Gospodarki Energetycznej FSNT-NOT[3].

Mirosław Dakowski, choć [powinno być: PONIEWAŻ md] zajmuje się fizyką jądrową, jest przeciwnikiem energii jądrowej: uważa, że nacisk na budowę elektrowni jądrowych wynika głównie z interesów przemysłu jądrowego, który nie jest zainteresowany rozwiązaniami zmniejszającymi zużycie energii[5][6][7]. Wykazuje też, że po katastrofie elektrowni jądrowej w Czarnobylu doszło do zafałszowania skali skutków tej awarii. Ma to polegać zarówno na zaniżaniu liczby ofiar, jak i na zafałszowaniu mapy oraz skali skażeń. Jest to wynikiem przyjętej fałszywej interpretacji pomiarów promieniowania, polegającej jego zdaniem na oszustwach przy uśrednianiu skażeń przejawiających się m.in. w uśrednianiu wyników dla olbrzymich obszarów (np. uśrednianie Syberii i okolic Czarnobyla). Przeciwko tej błędnej jego zdaniem interpretacji protestował wraz z kolegami z IBJ w Świerku już w 1986 r. m.in. w podziemnej prasie[8]. W 1991 r. był współautorem „Raportu w sprawie następstw katastrofy w Czarnobylu” opracowanej przez Zespół Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki do spraw Elektrowni Jądrowej „Żarnowiec”.

Opracował podstawy „Poszanowania Energii i Energii Odnawialnych dla Polski”, które przedstawił w książce O energetyce dla użytkowników i sceptyków napisanej wspólnie ze Stanisławem Wiąckowskim (2005).

Ruch Obywatelski na rzecz Jednomandatowych Okręgów Wyborczych

Od 1992 r. jest jednym z animatorów „Ruchu Obywatelskiego na rzecz Jednomandatowych Okręgów Wyborczych” (JOW). W kwietniu 1996 r. na pierwszym ogólnopolskim spotkaniu Ruchu Obywatelskiego JOW na Uniwersytecie Wrocławskim został ustanowiony jednym z czterech Koordynatorów Krajowych tego ruchu[9]. Propaguje idee JOW zarówno w mediach, jak i w czasie setek konferencji i spotkań organizowanych na terenie całej Polski.

Udział w nagłośnieniu „afery FOZZ

Mirosław Dakowski ma też istotne zasługi w ujawnieniu tzw. afery FOZZ dotyczącej Funduszu Obsługi Zadłużenia Zagranicznego. W czerwcu 1991 r., razem z prof. Jerzym Przystawą z Wrocławia, w oparciu m.in. o materiały urzędowe uzyskane od inspektora głównego specjalisty w Najwyższej Izby Kontroli Michała Falzmanna, wystąpił do Prokuratora Generalnego z powiadomieniem o tym przestępstwie. [ Był to Wiesław Chrzanowski. Potem te tomy „zaginęły” w Prokuraturze. MD].

Następnie wraz z J. Przystawą, mimo że nastąpiła zadziwiająca i nieoczekiwana [ON- oczekiwał, raczej - brał pod uwagę...md ] śmierć Falzmanna (18 lipca 1991) i odczuwali atmosferę „pewnego zastraszenia” (m.in. poprzez serię nagłych wypadków śmiertelnych – ówczesny prezes NIK Walerian Pańko zginął w wypadku samochodowym, a kilka miesięcy później zmarł zarówno kierowca z Biura Ochrony Rządu, jak i policjanci, którzy jako pierwsi przybyli na miejsce tego wypadku), opracował (na podstawie dokumentów urzędowych oraz publikacji prasowych) i w 1992 r. opublikował książkę „Via bank i FOZZ”, w której „przedstawiono mechanizmy rabunku finansów publicznych”. Zareagował na to Dariusz Przywieczerski, szef , a potem właściciel Universalu przedstawiany w książce jako osoba zamieszana w te operacje i jej autorom wytoczył cywilny proces sądowy. Proces, decyzją sądu utajniony [bo Przywieczerski jako TW Grabiański, był w zbiorze zastrzeżonym IPN md]  , trwał ponad 13 lat i zakończył się w 2006 r. uniewinnieniem pozwanych (M. Dakowskiego i J. Przystawę)[10][11], choć Przywieczerski na początku 2005 r. został skazany za wyprowadzenie z FOZZ znacznych środków, na karę 3,5 roku więzienia oraz grzywnę. Przez pewien czas w wyniku wyroku sądowego obowiązywał zakaz wznawiania książki „Via bank i FOZZ” [12][13][14][15].

Udział w analizowaniu katastrofy w Smoleńsku

Mirosław Dakowski już latem [już w kwietniu, Kolego!! MD] 2010 r. zakwestionował oficjalną wersję przebiegu katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku, m.in. stwierdzając w oparciu o dokonane przez siebie obliczenia, że niemożliwe było, „przy ewentualnej utracie kawałka skrzydła znanej wielkości na wysokości paru metrów wykonanie przez płatowiec półbeczki nad gruntem”, a także powstanie tak dużych uszkodzeń tylko z powodu uderzenia w ziemię. 3 października 2010 r. złożył do Prokuratora Generalnego RP zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa[16]. Był w tej sprawie przesłuchiwany jako świadek przez Prokuraturę Wojskową, której przedstawił m.in. swoje obliczenia, a złożone zeznanie opublikował w internecie[17].

[Sprawdziłem wtedy, zaprotokołowano bez przekłamań ani skrótów. Czy też „zaginą”? md]

Artykuły analizujące katastrofę zamieszczał na swojej stronie, a także w wydawnictwie „Zeszyty Smoleńskie” (np. opracowanie „Prawa zachowania fizyki a oficjalna dezinformacja”), jak również na portalach Salon24.pl, Niepoprawni.pl, Wirtualna Polonia, Nowy Ekran i innych.

[ No, ale szczególnie u siebie, na Dakowski.pl , bo tu – nie mam CENZURY. Dalej zamieszczam, ostatnio w dziale SMOLEŃSK - cztery lata kłamstwa...  

Pisałem też poufnie od maja 2010 do Jarosława Kaczyńskiego i A. Macierewicza, m.inn. o niezbędności natychmiastowych ekshumacji i badań zawartości 97 pojemników dostarczonych z Rosji . W 2010 zeznawałem długo przez Zespołem Parlamentarnym – okazali się fizyką hipotetycznych zdarzeń [np. Pancerna brzoza] nie zainteresowani. MD]

Twórczość

Mirosław Dakowski jest autorem ok. 70 recenzowanych publikacji naukowych z zakresu fizyki jądrowej, ogłaszanych m.in. na łamach czasopism zagranicznych, takich jak np.: „Earth and Planetary Science Letters”, „Nuclear Instruments and Methods in Physics Research”, „Nuclear Physics”, „Nuclear Track Detection”, „Nukleonik”, „Nuovo Cimento” *), „Physics Letters”, „Physical Review Letters” (wyd. American Physical Society), „Zeitschrift für Physik”, „Yadernaja Fizika”, a także w polskich wydawnictwach, np. „Acta Physica Polonica”, „Bulletin de l’Academie Polonaise des Sciences, Série de les Sciences de la Terre”, „Raport IBJ”, „Biuletyn Instytutu Budownictwa Mieszkaniowego”, miesięcznik „Gospodarka Paliwami i Energią”, „Przegląd Przemysłowy”[1][18][19]. Jest autorem licznych publikacji dotyczących energetyki, m.in. pracy „Poza wiek ropy, węgla i rozszczepienia (Jaka energetyka do końca XXI wieku?” (1995)[3]. Był w Radzie Programowej kwartalnika „Rurociągi” i publikuje tam artykuły o strategiach energetycznych.

[ *)  To nie „Nowy Cement”, jak zrozumiał to dyrektor Kugelschwanz (?) z Biura Pełnomocnika d/s Pokojowego Wykorzystania Energii Atomowej, który skreślił tę pozycję z zamówień biblioteki w IBJ. md]

Ponadto swoje publikacje zamieszczał, poza wspomnianą wyżej prasą podziemną i emigracyjnym miesięcznikiem „Kultura”, również na łamach różnych polskich tygodników i gazet, m.in. „Gazety Polskiej”, „Głosu”, „Myśli Polskiej”, „Naszego Dziennika” „Naszej Polski” i „Tygodnika Solidarność”. Zajmował się w nich m.in. kwestiami energetycznymi, jak np. w artykułach „Energia a sprawa polska”, „Katastrofa w Czarnobylu a rzetelność naukowa”, „Kto ociepla ziemię”, „Kryzys energetyczny wywołano sztucznie”, ale także inną problematyką, np. „Czy ewolucjonizm jest nauką?”, „Sprawa Boniego – dwadzieścia lat później”. Liczne publikacje ogłasza również w internecie, głównie na swojej stronie internetowej, a także na blogach na portalach salon24.pl, nowyekran.pl [tu już nie... md] i innych.

Obecnie prowadzi też działalność wykładową na terenie całej Polski, występując z referatami m.in.: Stan świata – oraz: gdzie są nadzieje dla Polski, Niezależność energetyczna: naszego domu, wsi, Polski; Głosowanie a wybory – różnice, cele (nasze a polityków); Ewolucjonizm wobec logiki i matematyki. „Religia” neo-darwinizmu, Czy globalizm to nowa (ew. przyszła) cywilizacja?, a także na temat katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku[20].

Książki

  • 1980: Solidarnost': o rabočem dviženii v Pol'še i o rabočem dviženii v Rossii (pod pseudonimem Andrzej Pomorski, Andžej Pomorskij, współautor: Michail Nazarov]. Frankfurt/Main: Posev, 1980; wyd. 2 zm. i poszerzone, Frankfurt/Main: Posev, 1981; wyd. 3 zm. i poszerzone, Frankfurt a. Main: Posev, 1982
  • 1985: Solidarność: o ruchu robotniczym w Polsce i w Rosji (współautor: Mihail Nazarov; tłumaczyła Maria Kotowska), Warszawa: Brzask
  • 1991: Raport w sprawie następstw katastrofy w Czarnobylu wraz z załącznikami II i IV (współautorstwo), Zespół Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki do spraw Elektrowni Jądrowej „Żarnowiec”, Warszawa: ZPPAAdsEJŻ
  • 1992: Via bank i FOZZ: o rabunku finansów Polski (współautor Jerzy Przystawa), Komorów: Antyk
  • 1993: Ekorozwój 2020 (współautorstwo), Kraków: „Zielone Brygady” (Biblioteka „Zielonych Brygad”; nr 1)
  • 1997: Jednomandatowo!: ordynacja wyborcza dla Polski (współautorzy Romuald Lazarowicz, Jerzy Przystawa)
  • 2005: O energetyce dla użytkowników oraz sceptyków (współautor Stanisław Wiąckowski), Warszawa: Fundacja ODYSSEUM, ISBN 8386010142.

Nagrody

Mirosław Dakowski trzykrotnie dostawał nagrodę Państwowej Rady ds Wykorzystania Energii Jądrowej (w tym zespołowa II stopnia) w 1963, 1965 i 1967. Dostał także w 1975 r. nagrodę Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk[3].

Przypisy

  1. Mirosław Dakowski: Spis publikacji Mirosława Dakowskiego do 1997r. dakowski.pl, 3 maja 207. [dostęp 2012-12-21].
  2. Mirosław Dakowski: O sobie i Rodzie. dakowski.pl, 19 marca 2007. [dostęp 2012-12-21].
  3. Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom V. Suplement A-Ż. Wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji Warszawa 2006. ISBN 83-905295-4-8; ISBN 83-916278-4-5.
  4. Archiwum opozycji. Kolekcje osobiste, tematyczne i środowiskowe. Warszawa: Ośrodek Karta, 2007.
  5. Mirosław Dakowski: LED-y versus Energetyka Jądrowa. www.dakowski.pl, 29 lutego 2008. [dostęp 2012-12-21].
  6. Mirosław Dakowski: Świetlówki a Turoszów. www.dakowski.pl, 26 marca 2007. [dostęp 2012-12-21].
  7. Mirosław Dakowski: O energetyce - dla zwykłych ludzi i dla humanistów. www.dakowski.pl, 18 marca 2007. [dostęp 2012-12-21].
  8. Malvin Gordon: Czarnobyl: cień nad Europą. elektrownieatomowe.info, 20 kwietnia 2009. [dostęp 2012-12-21].
  9. Janusz Sanocki: Odszedł wielki Polak. jow.pl, 8 listopada 2012. [dostęp 2012-12-21].
  10. Krzysztof Cena: śp. profesor Jerzy Przystawa (1939–2012). jow.pl, 4 listopada 2012. [dostęp 2012-12-21].
  11. Jerzy Przystawa: Czego chcesz od nas Michale Falzmannie?. jow.pl, 16 lipca 2012. [dostęp 2012-12-21].
  12. Marek Domagalski: Ile informacji, ile paszkwilu. Rzeczpospolita, rp.pl, 18 grudnia 1999. [dostęp 2012-12-21].
  13. Dziedzic z ramienia. newsweek.pl, 28 kwietnia 2005. [dostęp 2012-12-21].
  14. Ślimaczący się proces z FOZZ-em w tle. rmf24.pl, 19 sierpnia 2005. [dostęp 2012-12-21].
  15. Wojciech Wybranowski, Oskar Górzyński: Oskarżona książka. Rzeczpospolita, rp.pl, 20 października 2012. [dostęp 2012-12-21].
  16. Rajmund Pollak: Prof. Dakowski zawiadamia prokuraturę. prokapitalizm.pl, 21 października 2010. [dostęp 2012-12-21].
  17. Mirosław Dakowski: Zeznania świadka Mirosława Dakowskiego dla Prokuratury Wojskowej. www.dakowski.pl, 12 listopada 2010. [dostęp 2012-12-21].
  18. Mirosław Dakowski: O sobie i Rodzie. dakowski.pl, 19 marca 2007. [dostęp 2012-12-21].
  19. Mirosław Dakowski: Przygoda z cytowaniami.. www.dakowski.pl, 14 kwietnia 2007. [dostęp 2012-12-21].
  20. Mirosław Dakowski: Tematy wykładów, z którymi jeżdżę po Polsce. dakowski.pl, 26 września 2010. [dostęp 2012-12-21].

Bibliografia

Kategorie:


  • Tę stronę ostatnio zmodyfikowano o 17:50, 18 maj 2014.

 

 

 

 

 

 

 

 

[to w Viki, bo ja, tu u siebie, 7 czerwca 2014 md]

Zmieniony ( 08.06.2014. )
 
następny artykuł »
Top! Top!

Nasza strona korzysta z plikow cookies w celu gromadzenia anonimowych statystyk, jesli nie blokujesz tych plikow, to zgadzasz sie na ich uzycie oraz zapisanie w pamieci urzadzenia. Mozesz samodzielnie zarzadzac plikami cookies w ustawieniach przegladarki.