„Postrach duchów piekielnych”. Skąd ten tytuł?

„Postrach duchów piekielnych”. Skąd ten tytuł?

„Postrach duchów piekielnych”. Skąd ten tytuł?

ANF | 19/03/2024 polskakatolicka/postrach-duchow-piekielnych-skad-ten-tytul

Choć szczegółowa biografia z życia świętego Józefa nie jest nam znana, to jednak z Pisma Świętego i tradycji dowiadujemy się o jego niezachwianej wierze, wytrwałości, godnej podziwu czystości i wyjątkowej pokorze. Kościół w swej mądrości pozostawił wiernym spuściznę w postaci szeregu pięknych wezwań ku jego czci, zwanych Litanią do św. Józefa. Zawarte w nich żywe wezwania zbliżają nas do świętego i przypominają o jego licznych cnotach. Szczególnie intrygująca i tajemnicza jest inwokacja „Postrachu duchów piekielnych”. Skąd ten tytuł?

Szlachetne powołanie

Będąc Opiekunem Najświętszej Maryi Panny oraz Żywicielem Świętej Rodziny, Józef otrzymał od Boga łaskę do wypełnienia tak odpowiedzialnego zadania-powołania z pewnością możemy go sobie wyobrazić jako wzniosłą ikonę męskości i filar siły, który siałby straszliwy strach wśród sił ciemności, mając pod swoją opieką szlachetne zadanie.

Litania do św. Józefa

Ślub czystości

W pismach Sługi Bożej Marii z Agredy, opisanych szczegółowo w „Mistyczne Miasto Boże”, czytamy, że św. Józef pochodził z Nazaretu.  Miał skromny, a zarazem dystyngowany wygląd, co czyniło go bardzo urodziwym młodzieńcem. Z Maryją Panną łączył go trzeci stopień pokrewieństwa. W wieku dwunastu lat złożył ślub czystości, który – ku radości Maryi również ślubującej Bogu czystość – odnowił w małżeństwie. Józef miał trzydzieści trzy lata, gdy pojął Dziewicę za żonę.

Warto dodać, że wcześniej kapłan Symeon zgromadzić miał w świątyni wszystkich młodych mężczyzn z domu Dawida, aby spośród nich wybrać małżonka dla Maryi. Rozdał im suche patyki, modląc się o Boży znak i wtedy piękne białe lilie, symbol czystości, wyrosły z gałązki Józefa. Nad jego głową zaś pojawił się biały gołąb. Oba niezwykle wydarzenia były dla Symeona dowodem na to, że Józefa na opiekuna Maryi wybrał sam Bóg.

Św. Józef jest przykładem czystego mężczyzny: nieskalanego w myślach, duszy i ciele. Został przeznaczony na męża Świętej Dziewicy poczętej bez grzechu pierworodnego. Nie wydaje się już zatem dziwne, że duchy piekielne kulą się ze strachu i przerażenia w obecności tak czystego i świętego męża. 

Powodzenie misji Chrystusa zależało od św. Józefa

To właśnie on otrzymał wzniosłe zadanie ochrony małego Jezusa. Bóg stał się człowiekiem, aby odkupić ludzkość i obdarzyć ją życiem wiecznym przez Ciało i Krew Chrystusa. Aby wypełnić tę misję, Bóg raczył powierzyć swojego Syna św. Józefowi, aby ten otoczył Go ojcowską opieką. Jakże świętym człowiekiem musiał być mąż Maryi, by otrzymać taką misję! 

Obrońca Kościoła

Ochrona Maryi i Jezusa dowiodła jego waleczności i hartu ducha, dlatego w litanii wzywamy św. Józefa także jako opiekuna Kościoła Świętego. Kościół ten, narodzony z Wody wypływającej z przebitego boku Chrystusa i pielęgnowany z matczyną miłością przez Maryję, właśnie w św. Józefie – zaiste pogromcy duchów piekielnych – znalazł obronę przed złośliwymi zasadzkami szatana. Oddajemy więc dziś św. Józefowi szczególną cześć zwaną protodulią, wywyższając go spośród wszystkich innych świętych i aniołów. Wyżej od niego w Boskiej hierarchii świętych stoi jedynie Matka Boża.

Patron dobrej śmierci

Bezgrzeszne ciało Maryi pozostało bez skazy nawet w wieku siedemdziesięciu lat; św. Józef zmagał się jednak ze starością, bólem i przemijaniem. W końcu nie miał już sił by pracować i pogodził się ze swoim losem, oddając się kontemplacji tajemnic, których był depozytariuszem oraz praktykowaniu cnót. Oblubieniec Matki Bożej zmarł ostatecznie w wieku sześćdziesięciu lat.

Jak podaje tradycja, w ostatnich chwilach życia, św. Józefowi towarzyszyła Maryja i Jezus. Czy można wyobrazić sobie lepszą śmierć? Naturalne jest więc, że Kościół Katolicki ogłosił św. Józefa także patronem umierających. Od wieków katolicy modlą się do niego prosząc o dobrą śmierć.

Wiedząc zatem o tylu wspaniałych darach, które możemy otrzymać od Boga za wstawiennictwem św. Józefa, nie wahajmy się pokornie prosić go o pomoc i ochronę.

Znaki łask uzyskanych za wstawiennictwem św. Józefa

  • Po pierwsze, ci, którzy go wzywają, otrzymają od Boga, za jego wstawiennictwem, dar czystości i nie dadzą się zwyciężyć pokusom zmysłów;
  • Po drugie, otrzymają szczególne łaski, które uwolnią ich od grzechu;
  • Po trzecie, zdobędą prawdziwe nabożeństwo do Najświętszej Dziewicy;
  • Po czwarte, czeka ich dobra i szczęśliwa śmierć, a w tej decydującej chwili będą obronieni przed atakami szatana.
  • Po piąte, będą uwolnieni od cierpień cielesnych, gdy będzie to dla nich stosowne i znajdą pomoc w utrapieniach.
  • Po szóste, jeśli się ożenią, zostaną pobłogosławieni potomstwem;
  • Po siódme, demony będą się bardzo bały chwalebnego imienia Świętego Józefa.

Wiedząc zatem o tylu wspaniałych darach, które możemy otrzymać od Boga za wstawiennictwem św. Józefa, nie wahajmy się pokornie prosić go o pomoc i ochronę.

Źródło: www.americaneedsfatima.org

Święty Józef, patron walki z socjalizm i komunizmem (Benedykt XV)

Święty Józef, patron walki z socjalizmem i komunizmem (Benedykt XV)

Święty Józef, patron walki z socjalizmem i komunizmem (Benedykt XV)

TFP SE | 01/05/2025

1 maja 1955 r. papież Pius XII ustanowił święto św. Józefa Robotnika, dając pracownikom wzór do naśladowania i orędownika w niebie oraz potwierdzając potępienie przez Kościół ateistycznego i antychrześcijańskiego komunizmu.

Na początku XX wieku komunizm zyskał poparcie wielu przywódców na całym świecie, powodując, że całe narody uległy jego ideom. Ze względu na poważne zagrożenie, jakie ta nikczemna ideologia stanowiła dla dobra wspólnego, papież Pius XI zwrócił się w 1937 r. do św. Józefa, aby ziemski ojciec Jezusa wybawił Kościół od wielu błędów komunizmu.

Napisał: „Wielkie dzieło Kościoła katolickiego przeciwko ateistycznemu komunizmowi świata powierzamy opiece potężnego opiekuna Kościoła, św. Józefa” (Divini Redemptoris, n. 81).

W odpowiedzi na słowa Ojca Świętego katolicy zaczęli gorliwie wzywać wstawiennictwo św. Józefa, zwłaszcza pod wezwaniem „Postrach duchów piekielnych”, aby zwalczać ateistyczne idee komunizmu. Prosili go również o pomoc w sprawie praw robotników, ponieważ obie te kwestie były bardzo ważne w pierwszej połowie XX wieku.

Związany z tym, ale mało znany opinii publicznej, jest fakt, że do połowy XIX wieku w wielu krajach obchodzono świeckie święto 1 maja. Nazywało się ono po prostu „Świętem Pierwszego Maja” i nie miało żadnych konotacji religijnych ani politycznych. Niestety, komuniści wykorzystali tę datę i „przemianowali” ją na „Święto Pracy”. Miało to na celu podkreślenie idei Karola Marksa i wywarcie wpływu na masy.

Ten obrót wydarzeń bardzo zaniepokoił Kościół, ponieważ w dłuższej perspektywie takie święto mogło mieć bardzo negatywny wpływ na robotników, społeczeństwo i rodzinę. Nic dziwnego, że wszyscy, łącznie z papieżem, w tamtym czasie odczuwali zagrożenie ze strony światowego komunizmu. Z tego powodu Pius XII, podobnie jak jego poprzednik, zwrócił się do św. Józefa, aby potępił fałsz komunizmu i w bardzo konkretny sposób promował godność pracy.

1 maja 1955 r. papież ogłosił, że odtąd dzień ten będzie świętem liturgicznym św. Józefa Robotnika. Pracownikom przekazał tę wiadomość następującymi słowami:

„Z radością ogłaszamy naszą decyzję o ustanowieniu – co niniejszym czynię – liturgicznego święta św. Józefa Robotnika, które będzie obchodzone co roku 1 maja… Skromny rzemieślnik z Nazaretu nie tylko uosabia przed Bogiem i Kościołem świętym godność robotnika, ale jest także zawsze troskliwym opiekunem was i waszych rodzin”.¹

25 lipca 1920 r., w pięćdziesiątą rocznicę ogłoszenia św. Józefa patronem Kościoła powszechnego, papież Benedykt XV opublikował motu proprio Bonum Sane.

Święty Józef – wzór dla prawdziwych mężczyzn

W tym nowym dokumencie papież odwołuje się do listu do biskupa Bergamo. Po opisaniu postępu niemoralności i propagandy socjalistycznej, proponuje św. Józefa jako niebiańskiego opiekuna przed zarazą socjalizmu:

„Z prawdziwym bólem widzimy, że obecnie obyczaje publiczne są znacznie bardziej zdeprawowane i zepsute niż dawniej, a zatem tak zwana »kwestia społeczna« pogłębiła się do tego stopnia, że rodzi groźbę nieodwracalnej ruiny. W rzeczywistości w pragnieniach i oczekiwaniach najbardziej buntowniczych dojrzała idea pewnej powszechnej republiki, opartej na absolutnej równości ludzi i wspólnocie dóbr, w której nie ma już rozróżnienia narodowości; nie uznaje się władzy ojca nad dziećmi, ani władzy publicznej nad obywatelami, ani Boga nad ludźmi zgromadzonymi w społeczeństwie obywatelskim. […]

Zaniepokojeni przede wszystkim przebiegiem tych wydarzeń, nie zaniedbaliśmy, gdy nadarzyła się okazja, przypomnienia dzieciom Kościoła o ich obowiązkach, jak to uczyniliśmy niedawno w liście skierowanym do biskupa Bergamo i biskupów regionu weneckiego. A teraz, z tego samego powodu, to znaczy, aby przypomnieć ludziom […] zarabiającym na chleb pracą fizyczną, aby nie ulegli zarażeniu socjalizmem, zaciekłym wrogiem zasad chrześcijańskich, z wielką troską proponujemy im w szczególny sposób osobę św. Józefa, aby podążali za nim jako swoim szczególnym przewodnikiem i czcili go jako swojego niebiańskiego patrona”. ²

Również papież Pius XI w encyklice Divini Redemptoris z 1937 r. postawił działania Kościoła przeciwko komunizmowi, najbardziej radykalnej formie socjalizmu, pod opiekę św. Józefa:

„Aby przyśpieszyć upragniony Pokój Chrystusa w Królestwie Chrystusowym”, całą akcję Kościoła skierowaną przeciwko komunizmowi na całym świecie oddajemy pod opiekę św. Józefa, możnego protektora Kościoła katolickiego. On bowiem należał do stanu robotniczego i doświadczył na sobie goryczy ubóstwa wraz z powierzoną sobie Świętą Rodziną, której był kochającym i gorliwym opiekunem. Pod jego pieczą znajdowało się Boże Dzieciątko, gdy Herod wysłał swoich siepaczy, aby je zabili. Wypełniając wiernie i sumiennie swe codzienne obowiązki, stał się wzorem dla tych, którzy na chleb zarabiać muszą pracą własnych rąk. Jak najsłuszniej nazwany sprawiedliwym, jest jaśniejącym przykładem tej chrześcijańskiej sprawiedliwości, która winna przenikać życie społeczne”.

Katolicki robotnik znajdzie w tej modlitwie wszystkie przykłady cnót, które czynią go antykomunistą:

Modlitwa do św. Józefa (św. Piusa X)

Chwalebny św. Józefie, wzorze wszystkich pracujących, uproś mi łaskę, abym pracował w duchu pokuty, dla zadośćuczynienia za swoje liczne grzechy; bym pracował sumiennie, wyżej ceniąc poczucie obowiązku, niż swoje upodobania; abym pracował z weselem i wdzięcznością, poczytując sobie za chlubę używanie i rozwijanie przez pracę darów otrzymanych od Boga; abym w pracy zachował porządek, spokój, umiar i cierpliwość, nie poddając się znudzeniu i trudnościom, abym pracował przede wszystkim z czystą intencją i z zapomnieniem o sobie, mając zawsze przed oczyma śmierć i rachunek, jaki muszę złożyć ze straconego czasu, ze zmarnowanych  darów, z opuszczenia okazji do czynienia dobra i z próżnego upodobania w powodzeniu, tak szkodliwego w Bożej sprawie, wszystko dla Jezusa, wszystko przez Maryję, wszystko na Twoje podobieństwo, Patriarcho Józefie! Niech to będzie moim hasłem w życiu i przy zgonie. Amen.

Źródła:

1 Przemówienie Piusa XII z 1 maja 1955 r. zapisane w Acta Apostolica Sedis.

2 Motu Proprio di Sua Santita Benedetto XV Bonum Sane: La Devozione a San Giuseppe, da Mezzo Secolo Patrono della Chiesa Cattolica. http://www.vatican.va/holy_fat…. 19.02.2020, godz. 10:28

„Postrach duchów piekielnych”. Terror daemonum. Skąd ten tytuł?

„Postrach duchów piekielnych”. Skąd ten tytuł?

„Postrach duchów piekielnych”. Skąd ten tytuł?

ANF | 19/03/2024

Choć szczegółowa biografia świętego Józefa nie jest nam znana, to jednak z Pisma Świętego i tradycji dowiadujemy się o jego niezachwianej wierze, wytrwałości, godnej podziwu czystości i wyjątkowej pokorze. Kościół w swej mądrości pozostawił wiernym spuściznę w postaci szeregu pięknych wezwań ku jego czci, zwanych Litanią do św. Józefa. Zawarte w nich żywe wezwania zbliżają nas do świętego i przypominają o jego licznych cnotach. Szczególnie intrygująca i tajemnicza jest inwokacja „Postrachu duchów piekielnych”. Skąd ten tytuł?

Szlachetne powołanie

Będąc Opiekunem Najświętszej Maryi Panny oraz Żywicielem Świętej Rodziny, Józef otrzymał od Boga łaskę do wypełnienia tak odpowiedzialnego zadania-powołania z pewnością możemy go sobie wyobrazić jako wzniosłą ikonę męskości i filar siły, który siałby straszliwy strach wśród sił ciemności, mając pod swoją opieką szlachetne zadanie.

Litania do św. Józefa

Ślub czystości

W pismach Sługi Bożej Marii z Agredy, opisanych szczegółowo w „Mistyczne Miasto Boże”, czytamy, że św. Józef pochodził z Nazaretu.  Miał skromny, a zarazem dystyngowany wygląd, co czyniło go bardzo urodziwym młodzieńcem. Z Maryją Panną łączył go trzeci stopień pokrewieństwa. W wieku dwunastu lat złożył ślub czystości, który – ku radości Maryi również ślubującej Bogu czystość – odnowił w małżeństwie. Józef miał trzydzieści trzy lata, gdy pojął Dziewicę za żonę.

Warto dodać, że wcześniej kapłan Symeon zgromadzić miał w świątyni wszystkich młodych mężczyzn z domu Dawida, aby spośród nich wybrać małżonka dla Maryi. Rozdał im suche patyki, modląc się o Boży znak i wtedy piękne białe lilie, symbol czystości, wyrosły z gałązki Józefa. Nad jego głową zaś pojawił się biały gołąb. Oba niezwykle wydarzenia były dla Symeona dowodem na to, że Józefa na opiekuna Maryi wybrał sam Bóg.

Św. Józef jest przykładem czystego mężczyzny: nieskalanego w myślach, duszy i ciele. Został przeznaczony na męża Świętej Dziewicy poczętej bez grzechu pierworodnego. Nie wydaje się już zatem dziwne, że duchy piekielne kulą się ze strachu i przerażenia w obecności tak czystego i świętego męża. 

Powodzenie misji Chrystusa zależało od św. Józefa

To właśnie on otrzymał wzniosłe zadanie ochrony małego Jezusa. Bóg stał się człowiekiem, aby odkupić ludzkość i obdarzyć ją życiem wiecznym przez Ciało i Krew Chrystusa. Aby wypełnić tę misję, Bóg raczył powierzyć swojego Syna św. Józefowi, aby ten otoczył Go ojcowską opieką. Jakże świętym człowiekiem musiał być mąż Maryi, by otrzymać taką misję! 

Obrońca Kościoła

Ochrona Maryi i Jezusa dowiodła jego waleczności i hartu ducha, dlatego w litanii wzywamy św. Józefa także jako opiekuna Kościoła Świętego. Kościół ten, narodzony z Wody wypływającej z przebitego boku Chrystusa i pielęgnowany z matczyną miłością przez Maryję, właśnie w św. Józefie – zaiste pogromcy duchów piekielnych – znalazł obronę przed złośliwymi zasadzkami szatana. Oddajemy więc dziś św. Józefowi szczególną cześć zwaną protodulią, wywyższając go spośród wszystkich innych świętych i aniołów. Wyżej od niego w Boskiej hierarchii świętych stoi jedynie Matka Boża.

Patron dobrej śmierci

Bezgrzeszne ciało Maryi pozostało bez skazy nawet w wieku siedemdziesięciu lat; św. Józef zmagał się jednak ze starością, bólem i przemijaniem. W końcu nie miał już sił by pracować i pogodził się ze swoim losem, oddając się kontemplacji tajemnic, których był depozytariuszem oraz praktykowaniu cnót. Oblubieniec Matki Bożej zmarł ostatecznie w wieku sześćdziesięciu lat.

Jak podaje tradycja, w ostatnich chwilach życia, św. Józefowi towarzyszyła Maryja i Jezus. Czy można wyobrazić sobie lepszą śmierć? Naturalne jest więc, że Kościół Katolicki ogłosił św. Józefa także patronem umierających. Od wieków katolicy modlą się do niego prosząc o dobrą śmierć.

Wiedząc zatem o tylu wspaniałych darach, które możemy otrzymać od Boga za wstawiennictwem św. Józefa, nie wahajmy się pokornie prosić go o pomoc i ochronę.

Znaki łask uzyskanych za wstawiennictwem św. Józefa

  • Po pierwsze, ci, którzy go wzywają, otrzymają od Boga, za jego wstawiennictwem, dar czystości i nie dadzą się zwyciężyć pokusom zmysłów;
  • Po drugie, otrzymają szczególne łaski, które uwolnią ich od grzechu;
  • Po trzecie, zdobędą prawdziwe nabożeństwo do Najświętszej Dziewicy;
  • Po czwarte, czeka ich dobra i szczęśliwa śmierć, a w tej decydującej chwili będą obronieni przed atakami szatana.
  • Po piąte, będą uwolnieni od cierpień cielesnych, gdy będzie to dla nich stosowne i znajdą pomoc w utrapieniach.
  • Po szóste, jeśli się ożenią, zostaną pobłogosławieni potomstwem;
  • Po siódme, demony będą się bardzo bały chwalebnego imienia Świętego Józefa.

Wiedząc zatem o tylu wspaniałych darach, które możemy otrzymać od Boga za wstawiennictwem św. Józefa, nie wahajmy się pokornie prosić go o pomoc i ochronę.

Źródło: www.americaneedsfatima.org