Gangi gwałcicieli w Wielkiej Brytanii: Raport został właśnie opublikowany i szokuje cały kraj.
- uncut-news.ch uncutnews-ch/vergewaltigungsbanden-in-grossbritannien-der-bericht-wurde-gerade-veroffentlicht-und-erschuttert-die-nation
Niezależny raport śledczy donosi, że ponad 250 000 dziewcząt padło ofiarą zorganizowanej przemocy seksualnej – a państwo przez dziesięciolecia przymykało na to oko. Krytycy oskarżają raport o manipulację polityczną.
Londyn – To wstrząsające historie: 11-letnia dziewczynka jest podawana przez taksówkarzy w celu wlania alkoholu i narkotyków, a następnie gwałcona przez grupę dorosłych mężczyzn. U 13-latki zdiagnozowano kilka chorób przenoszonych drogą płciową – klinika milczy, policja nic nie robi. Dziewczynkę wciągnięto do samochodu na oczach matki i torturowano przez wiele dni.
Te i dziesiątki innych szokujących zeznań zebrano w ramach tzw. „Śledztwa w sprawie gangów gwałcicieli” – niezależnego śledztwa prowadzonego przez posła Ruperta Lowe’a (Reform UK). Jego konkluzja: Wielka Brytania doświadczyła jednego z największych skandali związanych z ochroną dzieci w swojej historii od dziesięcioleci – a władze całkowicie zawiodły.
Zarzut: Systematyczne niepowodzenia na przestrzeni pokoleń
Raport końcowy, opublikowany w środę, przedstawia ponury obraz: od lat 50. XX wieku, jak wykazało śledztwo, zorganizowane gangi, głównie pakistańskiego pochodzenia muzułmańskiego, systematycznie wykorzystywały młode białe dziewczęta z ubogich środowisk. Co najmniej 250 000 ofiar – liczba ta w raporcie jest określana jako „ostrożne szacunki”.
Metodologia działań sprawców była przerażająco jednolita:
- Rekrutacja za pomocą prezentów, alkoholu i narkotyków
- Manipulacja emocjonalna i izolacja od rodziny i przyjaciół
- Powtarzające się gwałty zbiorowe w domach, hotelach i taksówkach
- Nagrania wykorzystywane do szantażu i przekazywania ofiar innym sprawcom
Szczególnie podstępne: Sprawcy wykorzystywali ciąże jako narzędzie kontroli. Dziewczęta były zmuszane do donoszenia ciąży lub poddawane nielegalnym aborcjom – często w warunkach zagrażających życiu.
„Wszystkie instytucje zawiodły”
Raport wyraźnie wskazuje na jedną rzecz: sprawcy mogli działać bez przeszkód przez dziesięciolecia, ponieważ policja, służby socjalne, system opieki zdrowotnej, szkoły i władze miejskie przymykały oczy lub aktywnie to tuszowały.
Policja ignorowała powtarzające się zgłoszenia, kryminalizowała ofiary zamiast sprawców i niszczyła dowody. Dziewczęta leczone w szpitalach po kilku dniach przemocy były odsyłane do swoich oprawców tego samego wieczoru.
Pracownicy socjalni podważali autorytet rodziców opiekuńczych i umieszczali dzieci w domach, które stały się siedliskiem handlu ludźmi. Sygnaliści, którzy wskazywali na nadużycia, byli zawieszani w obowiązkach, zniesławiani i doprowadzani do ruiny.
Służba zdrowia NHS zdiagnozowała wiele chorób przenoszonych drogą płciową u 13-latków, zarejestrowała ciąże po gwałcie i udokumentowała próby samobójcze – mimo to nie wdrożono żadnych środków ochronnych.
W szkołach zdarzało się, że dorośli mężczyźni zabierali dziewczęta spod bram szkoły i wyrzucali ofiary z klasy, zamiast je chronić.
Wymiar polityczny: kto co wiedział?
Szczególnie kontrowersyjne jest oskarżenie, że politycy celowo tuszowali skandal. Partia Pracy, która przez dziesięciolecia sprawowała władzę w dotkniętych skandalem miastach, takich jak Rotherham, Rochdale i Oldham, została ostro skrytykowana w raporcie.
„Posłowie i radni Partii Pracy wiedzieli o tym od początku XXI wieku” – czytamy w dokumencie. „Nie zrobili nic – z obawy przed oskarżeniem o rasizm i utratą głosów w społecznościach muzułmańskich”.
Nawet po tym, jak Raport Jaya udokumentował 1400 przypadków nadużyć w Rotherham w 2014 roku, rząd pod przewodnictwem Keira Starmera zablokował krajowe dochodzenie. Dopiero po ogromnej presji społecznej, w czerwcu 2025 roku, wszczęto dochodzenie, którego uprawnienia raport krytykuje jako „całkowicie niewystarczające”.
Partia Konserwatywna, która sprawowała władzę w latach 2010–2024, również jest krytykowana za bezczynność. Były minister Rory Stewart publicznie bagatelizował problem, twierdząc, że „ogranicza się on do północnej Anglii”.
Islam: religia czy uzasadnienie?
Najbardziej kontrowersyjna część raportu dotyczy roli islamu. Autorzy argumentują, że pewne nauki teologiczne uzasadniały te czyny:
- Pojęcie „wyższości muzułmanów” (Sura 3:110)
- Zasada „lojalności wobec muzułmanów i odrzucenia niemuzułmanów”
- Podporządkowanie kobiet mężczyznom (Sura 4:34)
- Brak ustalonego wieku zawarcia małżeństwa w prawie islamskim
Krytycy zarzucają raportowi nadużywanie powiązań między religią a przestępczością, bez uwzględnienia różnorodności społeczności muzułmańskich. W rzeczywistości w Wielkiej Brytanii udokumentowano setki przypadków nadużyć ze strony osób niebędących muzułmanami – w tym nauczycieli, duchownych i drużyn harcerskich.
Imam Taj Hargey, cytowany w raporcie, szacuje, że 95% sprawców to muzułmanie. Jednak liczba ta opiera się na analizie 264 wyroków skazujących wydanych w latach 2005–2017 – próby, którą naukowcy krytykują jako niereprezentatywną.
Co teraz? Żądania raportu
Badanie wzywa do daleko idących reform:
- Dożywocie dla przywódców gangu, minimalne wyroki 25 lat dla uczestników
- Natychmiastowa deportacja wszystkich zagranicznych sprawców przestępstw, pozbawienie obywatelstwa osób posiadających podwójne obywatelstwo
- Zakaz wizowy dla krajów, w których sprawcy są nieproporcjonalnie zaangażowani (zwłaszcza Pakistan)
- Zakaz małżeństw szariackich i obowiązkowa rejestracja religii sprawców i ofiar
- „Prawo Sammy’ego” : usuwanie rejestrów karnych w przypadku nieletnich ofiar, które popełniły przestępstwa pod przymusem.
- Pozbawienie praw rodzicielskich skazanym gwałcicielom
Żądanie to idzie szczególnie daleko: należy przeprowadzić referendum w sprawie przywrócenia kary śmierci w szczególnie poważnych przypadkach.
Reakcje: Oburzenie i sceptycyzm
Publikacja raportu wywołała burzliwe debaty w Wielkiej Brytanii.
Sammy Woodhouse , współautor raportu jako osoba, która przeżyła, powiedział: „Przez całe życie milczałem. Teraz mówię w imieniu tych, którzy stracili głos. Prawda musi wyjść na jaw”.
Krytycy ze świata polityki i nauki ostrzegają jednak przed wyciąganiem pochopnych wniosków. Socjolog dr Michael Kimmel z Uniwersytetu Londyńskiego powiedział: „Nie da się zaprzeczyć, że doszło do skandalu. Raport jednak miesza uzasadnioną krytykę państwa z bezkrytycznym potępieniem islamu. To nie tylko niesprawiedliwe, ale także szkodliwe dla ochrony dzieci”.
Partia Pracy również odrzuciła oskarżenia. Rzeczniczka oświadczyła: „W 2025 roku wszczęliśmy kompleksowe śledztwo. Twierdzenie, że zatuszowaliśmy skandal, jest bezpodstawne”.
Skandal, na który nie ma odpowiedzi
Raport „Rape Gang Inquiry” jest niewątpliwie ważnym dokumentem. Ujawnia lata cierpienia i dokumentuje bezprecedensową porażkę instytucjonalną.
Jednak pytania pozostają bez odpowiedzi:
- Na ile wiarygodna jest liczba 250 000 ofiar?
- Dlaczego sprawcy nadużyć niebędący muzułmanami są systematycznie ignorowani?
- Czy raport ma na celu ochronę dzieci, czy też jest programem politycznym wymierzonym w imigrację i islam?
Jedno jest pewne: skandal gangów gwałcicieli będzie dręczył Wielką Brytanię przez długi czas. Prawdziwym wyzwaniem będzie wyciągnięcie wniosków z błędów przeszłości – bez popadania w nowe uprzedzenia.
Kontekst: „Śledztwo w sprawie gangów gwałcicieli” nie jest śledztwem rządowym, lecz niezależnym, finansowanym z darowizn ponad 20 000 obywateli. Nie ma ono mocy prawnej, ale postrzega siebie jako „platformę prawdy”. Raport ma zostać teraz przedłożony parlamentowi i może doprowadzić do wszczęcia postępowania cywilnego i karnego.
Pełny raport przetłumaczony przez DeepL: