Europa powinna pracować w ramach nowego światopoglądu Rosji, aby znaleźć rozsądne kompromisy
Andrzej Korybko korybko/europe-should-work-within-russias….

Powojenna architektura bezpieczeństwa europejskiego będzie wymagać wzajemnych kompromisów (prawdopodobnie za pośrednictwem USA) między europejskim NATO a Rosją w celu zapewnienia pokoju, stabilności i dobrobytu dla wszystkich.
Wpływowy magazyn „Foreign Affairs” opublikował niedawno artykuł Dmitrija Adamskiego, profesora izraelskiego Uniwersytetu Reichmana, zatytułowanego „ Jak Rosja postrzega obecnie świat ”. Według niego Rosja zastąpiła USA Europą jako swojego „głównego przeciwnika geopolitycznego”, uważa Europę za podmiot strategiczny, w przeciwieństwie do tego, jak wcześniej postrzegała ją jako wasala USA, i jest bardziej zainteresowana niejądrowym odstraszaniem strategicznym (NNSD) niż odstraszaniem nuklearnym, jak to miało miejsce wcześniej .
Ta zmiana wynika z przekonania, że to Europa uczyniła z Ukrainy podmiot prawny, utrwaliła konflikt i zachęca Kijów do dążenia do strategicznego pokonania Moskwy, argumentował Adamsky. Ocenił, że moskiewscy eksperci ds. obronności uważają, że ich kraj powinien w ten sposób przekierować swoją presję z USA na Europę, aby promować swoje interesy bezpieczeństwa. Zmniejszenie nacisku na Europę w amerykańskiej Strategii Bezpieczeństwa Narodowego i niedawna umowa dotycząca oleju napędowego wzmacniają to przekonanie.
Gwałtowna militaryzacja Europy , planowane przez Francję rozszerzenie parasola nuklearnego na Europę Północną i Środkową oraz „ciekawość” niektórych z tych krajów, czy to dążąc do statusu progu nuklearnego, czy rozwijając własną broń jądrową, jak deklarowała Polska, również odegrały istotną rolę. To, co Adamsky postrzegał jako wcześniejsze rosyjskie potrząsanie szabelką nuklearną, nie było skuteczne w powstrzymaniu tych tendencji, stąd też przejście na NNSD, co kontekstualizuje nowe systematyczne ataki Rosji na Ukrainę.
Celem jest zasygnalizowanie Europie, co by się stało, gdyby odważyła się zaatakować Rosję jako pierwsza. Zdaniem Adamsky’ego, mogłoby to jednak pogłębić europejsko-rosyjski dylemat bezpieczeństwa, prowadząc do nieprzewidywalnych konsekwencji. Zamiast zmusić Europę do uwzględnienia interesów bezpieczeństwa Rosji przy budowaniu nowej architektury bezpieczeństwa kontynentu , mogłoby to nieumyślnie wywołać niekontrolowaną spiralę eskalacji, która mogłaby „przekroczyć punkt kulminacyjny przymusu”, jak to określił Adamsky.
Stwierdził, że „Waszyngton będzie musiał pomóc zarówno Europie, jak i Rosji powstrzymać stosowanie przymusu, zanim dylemat bezpieczeństwa wpędzi je w niebezpieczny paraliż eskalacyjny”. Na początku października na posiedzeniu Rady ds. Międzynarodowych Rosji zasugerowano , że Trump powinien zaproponować kanał kontroli kryzysowej między sobą, Putinem i prezydentem Polski Karolem Nawrockim, ze względu na dowodzenie przez Polskę największą armią NATO w Europie . W ślad za tym mogłyby pójść wzajemne wycofywanie wojsk z granicy, w tym z Białorusią .
Jeśli się powiedzie, dobra wola, którą można by zbudować dzięki mediacji Stanów Zjednoczonych w ramach ich „ powrotu do Azji (Wschodniej) , położyłaby podwaliny pod wspólną budowę nowej europejskiej architektury bezpieczeństwa, która w coraz większym stopniu charakteryzuje się dynamiką relacji militarno-bezpieczeństwa między Międzymorzem a Rosją. Międzymorze obejmuje kraje Europy Północnej i Środkowej, położone między Niemcami a Rosją. Szwecja i Polska są jego filarami militarno-gospodarczymi i dlatego oczekuje się, że wspólnie będą mu przewodzić .
Zgodnie z propozycją przedstawioną tutaj , jeśli członkowie NATO sprzed 1997 roku wycofają swoje wojska z terytoriów państw członkowskich po 1997 roku, zgodnie z żądaniem Rosji o gwarancje bezpieczeństwa od końca 2021 roku (choć Stany Zjednoczone mogą zachować stałą bazę w Polsce), mogłyby nastąpić rozmowy o kontroli zbrojeń między oboma państwami, prowadzone przy mediacji USA.
Ostatecznym rezultatem byłoby realne zwiększenie szans na utrzymanie stabilności powojennej europejskiej architektury bezpieczeństwa, w połączeniu z porozumieniem energetycznym, prowadzonym przy mediacji USA . Wszystkie strony powinny poważnie rozważyć tę kwestię.