\

Litewski parlament zmierza w kierunku odwrócenia zakazu broni jądrowej w obliczu zaostrzenia się prowokacji na Bałtyku

Symplicjusz lithuanian-parliament-moves-toward

Liczba dziwnych „wydarzeń” w krajach bałtyckich rośnie z każdym dniem, a widmo szerszego konfliktu wciąż dręczy Europę. Każdy tydzień przynosi nowe alarmujące sygnały o fałszywych flagach i operacjach psychologicznych, które jasno wskazują, że zachodnie agencje wywiadowcze stale przygotowują i testują prowokacje.

Sieć Faytuks@ FaytuksNetwork

Łotwa twierdzi, że jej system nadzoru granicy wschodniej jest celowo sabotowany, a kable są przecinane, a szafy na sprzęt niszczone wzdłuż granic z Rosją i Białorusią. Urzędnicy obwiniają za to narastające prowokacje wspierane przez „państwo agresora”.

00:30 · 27 września 2026 · 11,5 tys. wyświetleń

=====================

Kolejny alarm wywołała informacja, że ​​rosyjskie FSB nałożyło „tymczasowe ograniczenia w przekraczaniu granicy” na dwóch odcinkach granicy estońskiej:

Federalna Służba Bezpieczeństwa Rosji (FSB) nałożyła tymczasowe ograniczenia w przemieszczaniu się w dwóch obwodach przygranicznych z Estonią.

Dyrekcja graniczna oddziału FSB w obwodach petersburskim i leningradzkim poinformowała, że ​​w dniach 16–26 września na terenach przygranicznych rejonów Slantsy i Kingisepp zostaną wprowadzone środki mające na celu „zapobieganie naruszeniom przepisów granicznych i migracyjnych” oraz „ochronę biologicznych zasobów wodnych”.

W tym okresie obowiązuje zakaz pływania małych jednostek pływających na odcinku rzeki Narwy między rzekami Bolszaja Czeriomucha i Kryusza (Kriwasoo).

Wszystko to brzmi bardzo banalnie, ale niestety elity potrzebują powodu, żeby siać strach.

Na Łotwie zatarto znaki prowadzące do Moskwy.

Moskwa zniknęła ze znaków drogowych na Łotwie.

Nieznani sprawcy zamalowali nazwy rosyjskich miast na znakach drogowych wzdłuż łotewskiej autostrady A12 w pobliżu Rezekne. Zamalowano nazwy: Moskwa i Ostrov, miasto w obwodzie pskowskim.

A12 to główna trasa z Łotwy do granicy z Rosją w Terechowej, skąd biegnie dalej autostradą M9 do Moskwy.

Jednak największe wydarzenia miały miejsce na Litwie.

Zaledwie w zeszłym tygodniu w Wilnie ogłoszono alarm powietrzny po rzekomym ataku dronów. Myśliwce NATO zostały poderwane do zestrzelenia drona, co najwyraźniej było ćwiczeniem mającym na celu psychologiczne przygotowanie obywateli Litwy na ewentualność konfliktu, który jest bardzo potrzebny europejskim elitom.

„Dron, który właśnie wleciał w litewską przestrzeń powietrzną, został zniszczony przez myśliwce NATO. Dziękuję personelowi sojuszniczemu za szybką reakcję. W obliczu nasilania się agresji Rosji na Ukrainę, taka gotowość jest niezbędna dla naszego regionu. Litwa będzie bronić swojej przestrzeni powietrznej wspólnie z naszymi sojusznikami z NATO” – powiedział Nausėda.

„Dron” rzekomo przybył z Białorusi i zmierzał w stronę rosyjskiego Kaliningradu, zanim myśliwce NATO odważnie nadleciały, by uratować swoich najbardziej wartościowych obywateli przed powietrzną tyranią Putina.

Teraz Litwa trąbi o planach ewakuacji na wypadek wojny z Rosją:

Litwa, wspólnie z Polską, opracowuje międzynarodowy plan ewakuacji ludności, który w stosownych przypadkach zostanie wdrożony przez granicę w celu ewakuacji części ludności litewskiej, łotewskiej i estońskiej. Dyrektor Krajowego Centrum Zarządzania Kryzysowego (NKVC) Vilmanto Vitkausko, zgodnie z obecnymi ustaleniami, wspólnie z kolegami w Polsce, ocenił procedury, logistykę i możliwości infrastrukturalne, a plan powinien zostać opracowany w drodze porozumienia między stronami.

Jak zwykle jednak, to sama Litwa forsuje eskalację. Litewski parlament poparł w tym tygodniu wstępny wniosek o zniesienie konstytucyjnego zakazu broni jądrowej, aby Litwa mogła potencjalnie przechowywać na swoim terytorium amerykańskie bomby atomowe w celach „ochrony”:

Logika stojąca za tym ruchem:

„Jesteśmy jedynym krajem w regionie, który ma takie ograniczenie. Łotwa go nie ma, Estonia go nie ma, Polska go nie ma, Finlandia właśnie je zniosła” – powiedział Kasčiūnas.

Oficjalna państwowa agencja prasowa Ria Novosti opublikowała ciekawy artykuł, który szybko usunęła , twierdząc, że „nie jest on zgodny z poglądami zespołu redakcyjnego” ani polityką państwową Rosji:

Na szczęście mamy archiwa internetowe:

Artykuł przedstawia jednak racjonalny argument za tym, dlaczego Rosja potencjalnie musiałaby zdemontować Litwę. Autor argumentuje, że „Francja i Wielka Brytania nie ukrywają już swoich planów rozmieszczenia [broni nuklearnej] w rosyjskim regionie przygranicznym” oraz że: „Cel ich zaangażowania w państwach bałtyckich jest taki sam, jak w poprzedniej dekadzie w przypadku Ukrainy: stworzenie niedopuszczalnego poziomu zagrożeń bezpieczeństwa na granicach Rosji, co zmusi Moskwę do podjęcia działań”.

Autor kontynuuje:

Potrzebujemy kraju samobójczego, pozbawionego absolutnie rozumu. Kraju, którego przywódcy robią wszystko, co w ich mocy, by się popisać, licząc na to, że zostaną zauważeni i nagrodzeni za swoją desperacką odwagę i komsomolską gorliwość, ale nie zastanawiają się nad konsekwencjami, bo po prostu nie są do tego zdolni.

Zmiana litewskiej konstytucji i zniesienie zakazu rozmieszczania broni jądrowej w kraju to sygnał, że znalazł się taki pożyteczny idiota. Co więcej, jest on przekonany, że jest najmądrzejszy i będzie w stanie przechytrzyć wszystkich. Prezydent Litwy Gitanas Nausėda podkreśla, że ​​Wilno nie planuje rozmieszczania broni jądrowej w najbliższej przyszłości, ale zmiany w ustawodawstwie dadzą mu pole manewru w razie zmiany sytuacji międzynarodowej. I wtedy Litwa będzie mogła się obronić!

Kilka lat temu Rosja została cynicznie „sprzedana” Ukrainie. Innymi słowy, stworzyli zagrożenie bezpieczeństwa na tak wielką skalę w jej „miękkim podbrzuszu”, że Moskwa była zmuszona rozwiązać ten problem, marnując energię i odciągając zasoby od zadań rozwojowych kraju. Głowice jądrowe kilka godzin jazdy od Mińska i Kaliningradu będą kolejną ofertą komercyjną w stylu „wujku, kup cegłę”. W odpowiedzi na taką propozycję albo zdejmą wszystko do bielizny, albo pójdą walczyć.

Nie można powiedzieć, że Rosja nie ma żadnego wyboru. Rosja ma wybór: jak walczyć. Kwestia nie polega nawet na tym, czy będzie on długi, czy krótki. Jasne jest, że będzie krótki: ze względu na uwarunkowania geograficzne konflikt zbrojny w państwach bałtyckich nie może być taki sam jak na Ukrainie.

Trudno doszukać się jakichkolwiek błędów w jego rozumowaniu.

W odpowiedzi na te wydarzenia na Litwie Miedwiediew przedstawił dość charakterystyczną odpowiedź:Nie można załadować wideo.

Pomijając odrobinę popisywania się, Miedwiediew porusza dość istotną, realistyczną kwestię: gdyby Rosja zaatakowała Litwę, czy którykolwiek z bałtyckich pudli, nikt nie interweniowałby, by ich uratować. Dzieje się tak nie tylko dlatego, że NATO jest obecnie najsłabsze i najbardziej rozbite w historii, ale także dlatego, że sam uświęcony Artykuł Piąty jest w dużej mierze iluzoryczny.

W tym tygodniu sam komisarz główny Biura Politycznego NATO, Mark Rutte, przyznał, że Artykuł Piąty w rzeczywistości nie gwarantuje żadnej obrony. Starał się przedstawić to w sposób, który brzmi pochlebnie, jakby „dwuznaczność” w języku miała świadczyć o rzekomej „sile” NATO, podczas gdy w rzeczywistości jest to desperacka próba umniejszenia faktu, że Artykuł Piąty nigdy nie był żelazną gwarancją, za jaką go uważano:Nie można załadować wideo.

Putin odpowiedział również na oświadczenie estońskiego ministra obrony, że Estonia jest „gotowa zabić każdego Rosjanina, który przekroczy granicę”. Putin stwierdził, że sama liczebność armii rosyjskiej wynosi ponad 1,5 miliona na 1,3 miliona całej populacji Estonii.

Na koniec przytacza kolejny klasyczny cytat: „Cyrk odszedł, a klauni zostali”.

Różne twierdzenia, że ​​Rosja przygotowuje się do inwazji na Europę, również dają nam do myślenia. Europejczycy w istocie przyznają, że Rosja musi dysponować ogromnymi siłami rezerwowymi do tego zadania, co oznacza, że ​​straty rosyjskie nie mogą być tak wysokie, jak twierdzą, jeśli Rosja zdoła zgromadzić te siły zaplecza w ramach przygotowań do takiej inwazji.

Pozytywnym aspektem jest to, że niemieckie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zdecydowało się spotkać ze swoim rosyjskim odpowiednikiem po raz pierwszy od prawie pięciu lat — ostatni taki dialog odbył się tuż przed wojną, w styczniu 2022 r.

Jednakże spotkanie to było kolejną próbą Zachodu, by wywrzeć presję i dyktować Rosji warunki, jak wyjaśnił Ławrow :

Ławrow o rozmowie z niemieckim urzędnikiem Wadephulem:

„Kiedy się spotkaliśmy, poprosiłem go, aby przedstawił cel swojej wizyty. Wyjął notatki i przeczytał tekst, który był dosłownym powtórzeniem tego, co niemieccy przywódcy mówią oficjalnie i publicznie na co dzień.
To właśnie powiedział mi pan Wadephul. Nie dowiedziałem się z tego niczego nowego. Podtekst brzmiał mniej więcej tak: „Przyszedłem do pana – raczyłem z panem porozmawiać – więc teraz, w zamian za ten «gest dobrej woli» z mojej strony, musi pan pójść na ustępstwa na froncie ukraińskim i zapewnić porozumienie w sprawie regionu Morza Czarnego, aby tankowce i statki do przewozu ładunków suchych mogły przepływać bez przeszkód”.

Ławrow słusznie nazwał europejskie przygotowania do wojny „samospełniającą się przepowiednią”:Nie można załadować wideo.

Jak podają źródła, podczas spotkania psotny rosyjski minister spraw zagranicznych zostawił na stole kopię rosyjskiego raportu zatytułowanego „Spadkobiercy Goebbelsa”, aby mogli się nim zapoznać przedstawiciele niemieckiego MSZ:Nie można załadować wideo.

Podczas spotkania ze swoim niemieckim odpowiednikiem Wadephulem, rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow zostawił na stole kopie raportu rosyjskiego MSZ „Spadkobiercy Goebbelsa”, kwestionującego tzw. „masakrę w Buczy”.

Niemiecki minister przykrył je swoim notatnikiem.

Tymczasem w domu niemieckiego ministra spraw zagranicznych Johanna Wadephaula wybuchły masowe protesty w związku z nową propozycją przywrócenia „dobrowolnego” poboru do wojska w ramach przygotowań do nieuniknionego:Nie można załadować wideo.

W styczniu weszła w życienowa ustawa wprowadzająca dobrowolną służbę wojskową. Jej celem jest rekrutacja ochotników i zwiększenie liczby żołnierzy.

Jeśli jednak sytuacja bezpieczeństwa ulegnie pogorszeniu lub zgłosi się zbyt mało ochotników, Bundestag, parlament niemiecki, może rozważyć wprowadzenie obowiązkowej służby wojskowej.

Zgodnie z tym prawem wszyscy 18-latkowie w Niemczech muszą wypełnić ankietę, w której zostaną zapytani, czy są zainteresowani i chętni do wstąpienia do sił zbrojnych.

Jeden z protestujących, 16-letni Elias Bernhard z Hamburga, powiedział, że odpowiedzi na pytania zawarte w ankietach „pokazują, że młodzi ludzie nie chcą wstępować do Bundeswehry [armii niemieckiej]”.

Rzecznik Ministerstwa Obrony powiedział BBC, że zgodnie z prawem obowiązek poddania się badaniom lekarskim dotyczy „wszystkich mężczyzn podlegających służbie wojskowej, urodzonych po 31 grudnia 2007 r.”.

Wyobraźcie sobie, że te protesty przeciwko SMO miałyby miejsce w Rosji. Zachód już dawno ogłosiłby, że „reżim Putina” stoi w obliczu wewnętrznej rebelii i upadku.

W Estonii młodzież jest również przygotowywana na nadchodzące wydarzenia, poprzez pranie mózgu, aby głęboko nienawidziła Rosji:Nie można załadować wideo.

Przyznanie się niemieckiego ministra spraw zagranicznych Wadephula, że ​​złamał długoletnią omertę, która zabraniała mu rozmów z Rosją, tylko po to, by błagać ją o ustępstwa w takich sprawach jak transport zboża przez Morze Czarne dla Ukrainy, jest bardzo wymowne. To kolejny z wielu niedawnych przykładów desperacji Zachodu, by ratować Ukrainę za wszelką cenę.

Przedstawiają rozwijającą się katastrofę w kontekście tego, że Rosja jest „utknięta” i zmuszona do przedstawienia gwałtownego upadku Ukrainy jedynie jako rezultatu rosyjskiej „słabości”. Wiemy jednak, że sądząc po kolesiowskiej pośpiechu zachodnich polityków, sytuacja nie jest taka, jaką ją przedstawiają.

NYT pisze:

Ukraińscy urzędnicy nazywają obecną rosyjską kampanię „wojną totalną” ze względu na jej koncentrację na efektach ekonomicznych, a nie na węższych celach, takich jak zyski na polu bitwy czy zniszczenia infrastruktury. ChociażMoskwa przez całą wojnę atakowała aktywa komercyjne, jej ataki znacznie przybrały na skali.

Co zabawne, już w drugim akapicie fałszują strukturę własnego artykułu, przyznając, że Rosja zaczęła niszczyć gospodarkę Ukrainy dopiero po tym, jak Ukraina zaczęła to robić pierwsza, a nie dlatego, że Rosja „utknęła na polu bitwy”:

Nasilenie rosyjskich bombardowań nastąpiło po próbach Ukrainy, by zaszkodzić rosyjskiej gospodarce.Kijów wykorzystał swój rosnący arsenał krajowych dronów do ostrzału rosyjskiego przemysłu naftowego, najcenniejszego sektora, a także rosyjskich firm e-commerce.

Ups.

Zabawne, jak zachodnie szmatławce nieświadomie zaplątują się w logiczne węzły, bełkocząc nad własną niezdarną propagandą. Po powyższej sprzeczności stwierdzają dalej, że wojna w impasie przeradza się w bitwę na wyniszczenie ekonomiczne. Przyznają jednak, że Rosja wygrywa tę bitwę. Zatem, jeśli wojna, której linia frontu „zastygła w martwym punkcie”, jest rozstrzygana przez wyniszczenie ekonomiczne, a Rosja wygrywa tę wojnę z ogromną przewagą, to czyż nie powinniśmy założyć, że wojna wcale nie jest w impasie, lecz w rzeczywistości jest wygrywana przez Rosję?

Próbują wszelkimi możliwymi sposobami wymyślić jakąś zawiłą logikę, dzięki której Ukraina mogłaby być postrzegana jako „nieprzegrywająca”, podczas gdy wszystkie ich własne dane i domysły wyraźnie wskazują na coś dokładnie odwrotnego.

Dobre, stare zachodnie szmatławce i ich czterowymiarowa metalogika. Ukraina ponosi lwią część strat i zniszczeń, ale w jakiś sposób wygrywa. Rosja przegrywa i nie ma ludzi, którzy mogliby walczyć na „patowym” polu bitwy, a jednocześnie jest gotowa zaatakować Europę z każdej strony z niepowstrzymaną armią widmową.

Poza tym, jeśli „uwięziona armia” Putina jest powstrzymywana i rzeziona na Ukrainie, czy zawieszenie broni nie byłoby najniebezpieczniejszym możliwym rozwiązaniem, ponieważ uwolniłoby jego „uwięzionych żołnierzy” i umożliwiło im inwazję na Europę? A jednak to Europejczycy desperacko pragną zamrozić „już uwięźniętą” armię rosyjską wzdłuż obecnej linii frontu i umożliwić jej potencjalny marsz w inne miejsce.

Rzeczy, które sprawiają, że mówisz „hmm”. (Oczywiście, jeśli twoje IQ jest wyższe niż twoje ciśnienie rozkurczowe.)

Prawie nic z logiki tego tępego europejskiego cyrku nie jest już w stanie przejść testu zdrowego rozsądku.

Rzeczywiście jest tak, że cyrk odszedł, a klauni zostali.