Strona Mirosława Dakowskiego
Odwiedza nas 92 gości
S T A R T arrow Kościół arrow Ks. Małkowski 14 arrow W DRODZE KU SPOŁECZNEMU PANOWANIU CHRYSTUSA
Saturday 23 January 2021 18:41:26.31.
migawki
 

24.01.2021 Bielsko Biała – 83 comiesięczny Pokutny Marsz Różańcowy i Msza święta w rycie klasycznym za Ojczyznę

My obecnie zachowujemy się często jak w ariergardzie pobitej armii, a przecież to Awangarda Zwycięstwa, kiedy nastąpi ten przełom - zależy od nas.

To całe aj-waj o szczepieniach celebrytów celowe: By ludziki poczuły zazdrość i zaczęły się pchać do szczepień.

Ja mam zamiar się zaszczepić. Ale tylko przez telefon. Tak, jak mnie leczą, tak będę się szczepił.

Yes! Yes! Yes! Polska ma pierwszą kobietę GMO! POLSKA WIELKI PROJEKT rozpoczęty!  

Była "pomroczność jasna", teraz jest "dobrowolność obowiązkowa"

Skuteczność penicyliny nie została udowodniona w kontrolowanych badaniach klinicznych, lecz w praktycznym jej stosowaniu w leczeniu rannych żołnierzy podczas II wojny światowej.

 
W Y S Z U K I W A R K A
W DRODZE KU SPOŁECZNEMU PANOWANIU CHRYSTUSA Drukuj Email
Wpisał: Ks. Stanisław Małkowski   
19.09.2014.

W DRODZE KU SPOŁECZNEMU PANOWANIU CHRYSTUSA

 

Ks. Stanisław Małkowski

 

Warszawska Gazeta 19 – 25 września 2014 r.  KOMENTARZ TYGODNIA

 

Ewangelia mszalna czytana w niedzielę 21 września mówi o robotnikach w winnicy (Mt 20, 1-16). Gospodarzem w przypowieści jest Bóg, winnicą – świat, dniem – doczesność, robotnikami – ludzie. Praca w winnicy oznacza służbę Bożą w duchu miłości i wiary. Denar jako zapłata za dzień służby oznacza zbawienie, szczęśliwą wieczność; taka jest nagroda umówiona z robotnikami. Najęci do pracy rano, w południe, po południu, a nawet godzinę przed zachodem słońca, czyli śmiercią, otrzymują wszyscy taką samą zapłatę – obiecanego denara. Szemrzą i złym okiem patrzą ci, którzy przyszli pierwsi, a dostali tyle samo, co pracujący krócej, tymczasem myśleli, że więcej dostaną, liczyli na dodatkową zapłatę. Ta upragniona podwyżka, wbrew wcześniejszej umowie, oznacza korzyści doczesne, związane z pracą dla Kościoła; tych Bóg nie obiecuje, nie można ich żądać, trzeba przyjąć krzyż wyrzeczeń, ofiary, a nawet prześladowań i niewdzięczności ze strony ludzi i świata. Nagroda jako zapłata w postaci życia wiecznego jest nieskończenie ważniejsza od nagród dodatkowych. Kto pragnie i szuka dodatków, ten nie ceni zapłaty głównej i jednocześnie gorszy się porządkiem Bożego miłosierdzia, które może być darowane nawet w ostatnich godzinach ludzkiego życia. W drugiej lekcji św. Paweł powiada: „Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć” (Flp 1,20).

Trwać we wspólnocie z Chrystusem można we wszystkich okolicznościach życia i śmierci, jest to świętość jako owoc szukania Pana, który pozwala się znaleźć, póki człowiek żyje i jest blisko – hojny w przebaczaniu (Iż 55,6n). Jezus Chrystus ujawnia pragnienie swojego serca i mówi – Ja jestem waszym Panem i Bratem, Bogiem i Zbawicielem – jestem Drogą, Prawdą i Życiem. Wy jesteście Moi – troszczę się o was i otaczam wojskiem niebieskim. Ja – Pan mówię dzisiaj: miła jest Mi modlitwa wasza i posłuszeństwo, miła Mi jest wasza posługa dla innych i błogosławię wam! Pragnę jednak być z wami we wszystkim, co robicie; być waszą główną myślą i słowem, być w waszych uczynkach. Chcę się z wami zjednoczyć w miłości, abyście żyli we Mnie, a Ja w was! Wszystko czyńcie ze Mną, przeze Mnie i dla Mnie z miłości i na chwałę Mojego Ojca! Umiłowani – błogosławię was i wasze rodziny, błogosławię waszą modlitwę!

 

Boże wezwanie do miłosierdzia dla ludzi ukazuje możliwość wzniesienia się ponad miarę sprawiedliwości jako mniejszej lub większej zapłaty za dobro uczynione w życiu. Liczy się w oczach Bożych miłość, a ta spełnia się i w wytrwałej służbie w duchu wierności przez całe życie doczesne, i w nawróceniu, które jest przyjęciem denara Bożej miłości bez oglądania się na innych. Mamy więc porównywać się z Bogiem i Jego hojnością, a nie z ludźmi, a zwłaszcza z ludzkim wyrachowaniem. Każdy, póki żyje, ma szansę podjąć służbę miłosierdzia zanim przyjdzie czas sprawiedliwości. Ponadto ocena życia w kategoriach skuteczności, korzyści i sukcesu skupia się na wymiernych osiągnięciach, podczas gdy Boże miłosierdzie jest nieskończone, przewyższające ludzkie zasługi. Dlatego odwołać się do miłosierdzia można i trzeba zawsze, zwłaszcza w warunkach bezsilności i niewystarczalności naszych poczynań.

Tak jest teraz w Polsce: tylko Boże miłosierdzie może nas uratować wobec słabości dobra i dobrych oraz siły zła i złych. Trzy współdziałające ze sobą, chociaż różne kulty pomagają odkryć potęgę miłosierdzia: oddanie się Sercu Bożemu, zgodnie z przesłaniem, które w XVII w. przyjęła św. Małgorzata Maria Alacoque; ufność w duchu nabożeństwa, któremu początek dały objawienia przyjęte za pośrednictwem św. Faustyny Kowalskiej oraz po trzecie – orędzie do narodów, poczynając od Polski, o poddaniu się społecznemu panowaniu Jezusa Chrystusa Króla, przekazane za sprawą sługi Bożej Rozalii Celakówny jako wezwanie do intronizacji.

Dwa pierwsze kulty żyją w Kościele, trzeci czeka na swoje przyjęcie i spełnienie dla doczesnego ocalenia narodów i stworzenia takich warunków na świecie, które sprzyjałyby osiągnięciu denara wiecznego zbawienia. Współczesny pogański nihilizm zawarty w różnych ideologiach (np. gender) kwestionujących ludzką naturę i tożsamość, detronizujący Chrystusa Króla może być pokonany tylko mocą wiary.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Top! Top!

Nasza strona korzysta z plikow cookies w celu gromadzenia anonimowych statystyk, jesli nie blokujesz tych plikow, to zgadzasz sie na ich uzycie oraz zapisanie w pamieci urzadzenia. Mozesz samodzielnie zarzadzac plikami cookies w ustawieniach przegladarki.