Strona Mirosława Dakowskiego
Odwiedza nas 51 gości
S T A R T arrow Klimaty i napór kłamstw arrow Klimaty 15 arrow Pogadali, popili, po[---]li... Odtrąbili sukces w Paryżu.
Saturday 15 August 2020 09:13:16.30.
W Y S Z U K I W A R K A
Pogadali, popili, po[---]li... Odtrąbili sukces w Paryżu. Drukuj Email
Wpisał: Dominika Ćosić   
13.12.2015.

Pogadali, popili, po[---]li... Odtrąbili sukces w Paryżu.

 [Franek  ... z nimi... md]

 

Czy słusznie? Analizujemy porozumienie klimatyczne.

 

 

13.12.2015, Dominika Ćosić wiadomosci

 

 

Z wielką pompą anonsowany i po dwóch tygodniach zamykany szczyt klimatyczny w Paryżu zakończył się bez konkretnych postulatów i decyzji.

Bo choć rozlegają się głosy, że to sukces, nie są one oparte na rzeczywistych ustaleniach. Kraje biorące udział w szczycie zobowiązały się do wysiłków na rzecz obniżenia temperatury o co najmniej 1,5 st. (optymalnie 2 st.), mapa drogowa do tego nie została jednak skonstruowana.

 

Cudów po tym szczycie mogli oczekiwać tylko naiwni. W walkę z ociepleniem globalnym zaangażowana jest od lat na dobrą sprawę tylko Unia Europejska. Wielkie, światowej gospodarki: Chiny, USA, Rosja, Indie znacznie mniej entuzjastycznie do tego podchodzą. Inna sprawa, że gorliwość niektórych krajów europejskich do dekarbonizacji zakrawa na hipokryzję. Bo np. Wielka Brytania przeniosła już jakiś czas temu przemysł ciężki do Indii, czyli sama tyle dwutlenku węgla nie emituje, ale przyczynia się do jego emisji.

Co znalazło się w ustaleniach szczytu? Chęć doprowadzenia do obniżenia temperatury na świecie o 1,5 st. Celsjusza, a optymalnie o 2 stopnie. [Sęk w tym, że nie rozumieją słowa optymalnie, łobuzy... MD]

Sęk w tym, że takiej deklaracji powinna towarzyszyć dokładna tzw. mapa drogowa pokazująca w jaki sposób, kiedy, na jakich etapach i za pomocą jakich konkretnie metod będzie się do tego doprowadzać. Mowa jest jedynie o tym, że kraje bogatsze powinny pomagać biedniejszych w osiągnięciu tego celu.

Ale jak? Finansowo czy za pomocą udostępniania technologii? I które kraje uznajemy za bogatsze, a które za biedniejsze? Bo poza oczywistymi przykładami typu USA a po drugiej stronie Sudan, wiele przypadków nie jest wcale oczywistych. Wiadomo jedynie, że nie będzie to obowiązkowe. Nie ma mowy o karach finansowych za nieprzestrzeganie tych mało konkretnych ustaleń. Kraje bogatsze, głównie europejskie, chciały by przynajmniej był obowiązkowy system kontroli rzeczywistego spadku emisji gazów cieplarnianych. Ale na to się nie zgodziły Indie i Chiny, a Ameryka zapewniła je, że nikt ich do tego nie zmusi. Bardziej przychylnie, co było zaskakujące, zareagowała na to Brazylia.

Dla Polski, której gospodarka, wciąż jest oparta w największym stopniu na węglu kamiennym, najważniejsza była kwestia dekarbonizacji. Już sam fakt wpisania właśnie konkretnie dekarbonizacji jako celu, do którego powinny kraje zdążać, był niebezpieczny dla nas. Ostatecznie zamiast tego pada inne określenie: neutralność emisji gazów cieplarnianych. I, co zgodnie jest podkreślane, to sukces polskich negocjatorów w Paryżu. W sukurs nam przyszły pozaeuropejskie kraje, które także się obawiały tego postulatu. Udało się także zyskać poparcie dla innego polskiego postulatu: zalesiania jako elementu walki z emisjami.

Co dla Polski to wreszcie oznacza? Właściwie nie przynosi to wielkich zmian. Bo naszą agendę odchodzenia od gospodarki opartej na węglu wyznacza przecież Unia Europejska i pakiet energetyczno-klimatyczny. Brak konkretnych zobowiązań jest nam jednak na rękę.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Top! Top!

Nasza strona korzysta z plikow cookies w celu gromadzenia anonimowych statystyk, jesli nie blokujesz tych plikow, to zgadzasz sie na ich uzycie oraz zapisanie w pamieci urzadzenia. Mozesz samodzielnie zarzadzac plikami cookies w ustawieniach przegladarki.