Odpowiedź Röperowi: Tak, naprawdę tego chcą!

speerspitzedeswiderstands/antwort-an-roper-ja-die-wollen-das-wirklich

Chcielibyśmy przedstawić nasz pogląd na pytanie podniesione przez Thomasa Röpera w „Anti-Spieglu”, a mianowicie, czy „europejscy” eksperci rzeczywiście chcą, aby Rosja przegrała wojnę.

W swoim artykule zastanawia się , czy europejscy politycy rozważyli podobny scenariusz (tj. gdyby armia rosyjska rzeczywiście przegrała na polu bitwy). Co by się wtedy stało? Rosja odpowiedziałaby bronią jądrową.

Pomińmy teorię spiskową , że bomby atomowe to wielka mistyfikacja, ponieważ Rosja mogłaby również wyrządzić ogromne szkody porównywalne z atakami nuklearnymi w całej Europie, wykorzystując swoją konwencjonalną technologię rakietową (Oreszniki i podobne pociski hipersoniczne, których Europa nie jest w stanie przechwycić), gdyby tylko jej decydenci tego chcieli. W podlinkowanym powyżej artykule Röper rozważa również scenariusz obalenia Putina i, co zrozumiałe, uważa, że ​​prawdopodobieństwo dojścia do władzy zwolenników Europy jest znikome. Bardziej prawdopodobne jest, że na przykład po udanym zamachu na Putina władzę przejęliby twardogłowi.

Powiedzmy sobie jasno, że nawet podczas wojny z Iranem, niezależnie od tego jak straszne i zbrodnicze były ataki USA i Izraela, nie użyto żadnej bomby atomowej, odwołano obchodzony przez Trumpa „Dzień Mostów i Elektrowni”, a Iran z drugiej strony jak dotąd powstrzymał się od niszczenia infrastruktury (np. zakładów uzdatniania wody) w państwach Zatoki Perskiej. 

Zajmijmy się zatem pytaniem, czy na którymkolwiek z tych dwóch pól bitew (w Europie lub na Bliskim Wschodzie) znajdzie się ktoś, kto będzie chciał przejścia od okrutnej, ale biorąc pod uwagę obecny stan technologii, „powściągliwej” wojny do „wojny totalnej”, w której atakowana będzie infrastruktura cywilna, elektrownie i mosty.

Jeśli wybuchy Trumpa w stylu „zbombarduję cię z powrotem do epoki kamienia łupanego” nie są wyrazem absurdalnej, ale w jakiś sposób wykalkulowanej taktyki (próby zastraszenia wroga poprzez udawanie szaleństwa), to istnieją siły w strukturze dowodzenia cywilnego i wojskowego USA, które powstrzymały „Pomarańczowego Człowieka” przed przejściem w tryb „wojny totalnej”. W każdym razie, wznowienie konfliktu tego nie zmieni.

Musimy rozpatrywać Izrael osobno. Gaza, jak mam nadzieję wszyscy czytający to wiedzą, jest ludobójstwem. A Liban jest na drugim miejscu.

Po prostu bombardują i strzelają do wszystkiego, co w zasięgu wzroku. Bloków mieszkalnych. Szpitali. Kobiet. Dzieci. Starszych. Uzasadniają to słowami: „musimy pokonać Hamas/Hezbollah” – czego wciąż nie osiągnęli, na żadnym z frontów.

Bo nie do tego dążą. Na obu frontach siły specjalne Sił Obronnych Izraela (IDF) mogłyby zinfiltrować systemy tuneli, agenci Mossadu mogliby wyeliminować dowódców, a myśliwce mogłyby zniszczyć cele wojskowe, potencjalnie ponosząc straty uboczne wśród ludności cywilnej. Gdyby taka była taktyka wojenna Izraela na obu frontach, nadal mogliby wiarygodnie twierdzić przed społecznością międzynarodową, że prowadzą „wojnę z terroryzmem”.

Ale tak się nie stało. Znacie zdjęcia z Gazy. Teraz są podobne zdjęcia z Libanu, więc jasne jest, że nie toczą wojny z Hezbollahem, a raczej bombardują bloki mieszkalne i mówią, że Libańczycy (którzy, nawiasem mówiąc, w większości są chrześcijanami na południu kraju) nigdy nie będą mogli wrócić, bo teraz jest tam parking, a jutro będzie Wielki Izrael.

W tym miejscu chcielibyśmy tylko krótko wspomnieć o Libii, Iraku i Syrii, gdzie Stany Zjednoczone użyły amunicji ze zubożonym uranem, oraz o wszystkich innych zbrodniach wojennych popełnionych przez „kolektywny Zachód” na krajach muzułmańskich, na wypadek gdyby ktoś zastanawiał się, dlaczego nienawidzą Zachodu. Fakt, że w naszych krajach żyją teraz miliony tych nienawistników, nie jest ani zbiegiem okoliczności, ani nie wynika z przyczyn humanitarnych. Ale jak już wspomniałem, to tylko dygresja.

Wróćmy więc do pytania: Czy oni mogą tego chcieć?

Uważamy: Tak, „europejscy” aktorzy, którzy od lat perfidnie podżegają do wojny z Rosją, doskonale wiedzą, jaką katastrofę dla Europy by to oznaczało.

Podobnie brytyjscy generałowie w czasie I wojny światowej wiedzieli, jaką katastrofą dla Anglii byłoby po prostu rozmieszczenie setek tysięcy ludzi na ufortyfikowanych pozycjach (słynnych okopach).

Tak samo jak amerykańscy (a także brytyjscy) generałowie wiedzieli, jaką katastrofą będzie frontalny atak na Normandię („D-Day”), wzmocnioną przez Wehrmacht stanowiskami karabinów maszynowych.

Albo generałowie w XVIII wieku, którzy z pewnością znali taktykę partyzancką, taką jak ta stosowana przez Amerykanów w wojnie o niepodległość, a mimo to ich oddziały muszkieterów walczyły ze sobą w zwartych formacjach (które były również niezwykle narażone na ataki kawalerii ze skrzydła i ataki artylerii z przodu).

Jak Ukraina straciła około dwóch i pół miliona żołnierzy? W rosyjskiej maszynce do mięsa. Rosjanie okopali się w nowoczesnej wersji okopów z czasów I wojny światowej, dlatego front posuwa się tak wolno. Jeśli szacunki są prawidłowe, Ukraińcy nie stracili pięciu żołnierzy na każdego rosyjskiego żołnierza, ale od dziesięciu do dwudziestu, a nawet więcej (wiarygodne dane są obecnie niedostępne). Zamiast detonować kilka dronów w ramach „chwytu reklamowego” w rosyjskich szkołach, budynkach w Moskwie czy gdzie indziej (dane te również nie są ostatecznie weryfikowalne, ale Röper szacuje, że z 500 ukraińskich dronów 8 – czyli osiem – dotrze do celu, nie osiągając nic więcej niż fajerwerki), Ukraina mogłaby (to tylko pomysł) wykorzystać te drony na prawdziwym froncie.

Prawdziwą linią frontu współczesnej wojny jest to, że żołnierze nie mogą nawet pokazać się na powierzchni, jeśli chcą zachować życie. Drony uczyniły wojnę piekłem dla zwykłych żołnierzy (wojna zawsze była piekłem, oczywiście).

Hezbollah pokazuje w Libanie jeszcze bardziej ekstremalny sposób działania: podobnie jak Ukraińcy, używają stosunkowo tanich dronów PoV (ktoś steruje dronem „zdalnie” za pomocą joysticka) i stosują je do atakowania budzących niegdyś strach czołgów „Merkava” Sił Obronnych Izraela lub do kierowania ich na grupy żołnierzy, które nie uciekają od siebie wystarczająco szybko.

Stany Zjednoczone mogły i powinny były nauczyć się w Wietnamie, że jednostki bojowe powinny być rozproszone w luźnych formacjach, aby mogły nadal skutecznie współdziałać, ale nie były łatwo niszczone przez granaty, snajperów czy ostrzał artyleryjski. Do pewnego stopnia tak właśnie postępowały, ale w Wietnamie dowódcy podejmowali również niewiarygodnie głupie decyzje (jak na przykład rozkaz szturmu na górę, ponieważ nie mogło tam być żadnej artylerii, skoro nawet ciężki sprzęt nie byłby w stanie jej tam wciągnąć. Oczywiście, była ciężka artyleria, ponieważ Wietkong po prostu rozmontował broń, wciągnął tam wciąż ciężkie części samą siłą ludzkich rąk i woli – i bum!).

Wojna koreańska? Amerykanie mogli ją z łatwością wygrać, ale skończyła się totalną katastrofą.

W większości wymienionych przypadków istnieje wiele filmów wojennych, które w drastyczny sposób przedstawiają cierpienie spowodowane daną taktyką, często przekazując jednocześnie chwalebny przekaz, że wojna jest nudna. Jednak filmy te zwykle nie zadają kluczowego pytania: Dlaczego jest to takie głupie?

Jeśli my, laicy zajmujący się wojskowością, możemy opisać współczesną historię wojskowości jako zbiór pozornie całkowicie głupich decyzji poszczególnych dowódców, a ktoś mógłby założyć, że wyszkoleni dowódcy wojskowi powinni wiedzieć nieco więcej o historii wojskowości, taktyce itp. niż laicy, to pytanie pozostaje:

Czy oni wszyscy byli szaleni i głupi?

A może współczesna historia wojskowości to nie tylko zbiór głupich decyzji, ale też pewien schemat, polegający na tym, że wielokrotnie wysyłali falę za falą swoich ludzi, wiedząc, że zginą masowo, jak największy tępy dowódca-grubas w science fiction, Zapp Brannigan z serii komiksów Futurama (jeśli ktoś go jeszcze pamięta)?

Jeśli wojna nie jest kontynuacją polityki innymi środkami, lecz raczej sposobem na redukcję populacji (Röperowi i jego czytelnikom przypominamy nasz niedawny artykuł na temat teorii wycieku laboratoryjnego), to czy nie możemy założyć, że europejscy podżegacze wojenni dopuszczają się tych bzdur, w które się angażują („do roku 2030 lub 2080 musimy być w stanie się obronić, żeby rzucić Rosję na kolana; dadzą nam na to mnóstwo czasu itd.”) nie dlatego, że chcą pokonać Rosję, lecz raczej po to, by…

POŚWIĘCIĆ JAK NAJWIĘCEJ OSÓB?

Podsumowując: Drogi Thomasie Röperze, niekoniecznie zakładamy, że czytasz nasze artykuły, ale jeśli trafisz na ten, to będziemy wdzięczni za odpowiedź na następujące pytania:

• Czy uważasz, że to, co tutaj opisaliśmy, jest zupełnie nieprawdopodobne?
• Czy naprawdę wierzysz, że Europa po prostu angażuje się w „geopolitykę”? A jeśli tak, to czy masz alternatywną odpowiedź na pytanie „czy oni naprawdę tego chcą”? Czy naprawdę wierzysz, że wszyscy europejscy decydenci, łącznie z ich opiekunami, sponsorami i lobbystami, są tak niewiarygodnie głupi?
• Czy możesz sobie wyobrazić, że oni nie chcą, aby ta wojna zniszczyła Rosję (co, jak elokwentnie wykazałeś, nie jest w ogóle możliwe), lecz raczej chcą świadomie doprowadzić nas do ruiny?

Wreszcie, kwestia AfD. Bylibyśmy zadowoleni, gdyby Weidel i Chupralla, w razie zwycięstwa w wyborach, dotrzymali swoich obietnic (normalizacja stosunków z Rosją, natychmiastowe żądanie rosyjskiego gazu przez ostatni nienaruszony gazociąg Nord Stream i naprawa trzech zniszczonych gazociągów itd.).

Podchodzimy do tego z pewną dozą sceptycyzmu.

Dlaczego?

Tak jak koalicja Czerwono-Zielonych zbombardowała Jugosławię, czego nigdy nie wybaczyłaby grubasowi, pokojowej partii „Zieloni”, która w 2021 roku nadal wywieszała plakaty z napisem „żadnej broni w strefach wojennych” i nagle stała się największym podżegaczem wojennym ze wszystkich, Merz wygrał ostatnią kampanię wyborczą, obiecując, że nie zaciągnie żadnego nowego długu (itp.), tak my niestety możemy sobie wyobrazić, że AfD, jeśli dojdzie do władzy, nagle przedstawi wojnę z Rosją jako „nieuniknioną”, a może nawet „bez alternatywy”.

Jako mały „PS” chcielibyśmy również, drogi Thomasie Röperze, abyś zechciał zapoznać się z wyżej wymienionym artykułem na temat teorii przecieku laboratoryjnego, w którym również poruszyliśmy istotne naszym zdaniem kwestie.

Nawet jeśli nie odpowiesz, dziękujemy za Twoją pracę!

Zakończenie:

Obecnie nie widzimy lepszej opcji dla „zwykłego człowieka” na korzystanie z demokratycznych praw niż głosowanie na AfD. Ale jeśli zdarzy się, że AfD, po objęciu władzy, nagle opowie się za wojną z Rosją i niespodziewanie przyjmie inne stanowisko w innych kwestiach (np. „C”), to proszę nie mówić, że cię nie ostrzegaliśmy…