Harmonogram szczepień w sądzie
Program szczepień nigdy nie był przetestowany pod kątem bezpieczeństwa.
MARIUSZ JAGÓRA AUG 29 |

Po raz pierwszy w historii federalny pozew kwestionuje harmonogram szczepień dzieci ponad 72 dawkami CDC, argumentując, że nigdy nie został on faktycznie przetestowany pod kątem bezpieczeństwa, mimo, że zewnętrzni doradcy rządu, od prawie 25 lat nalegają na przeprowadzenie badań dotyczących bezpieczeństwa.
Sprawa, która dotyczy sedna programu szczepień dziecięcych CDC, została wniesiona do sądu federalnego 15 sierpnia 2025 w imieniu dr Paula Thomasa, dr Kennetha Stollera i organizacji Stand for Health Freedom przez Ricka Jaffe.
Rick Jaffe to amerykański prawnik specjalizujący się w sprawach związanych z prawem medycznym i konstytucyjnym, szczególnie w kwestiach dotyczących zdrowia, szczepionek i wolności medycznych.
Jaffe jest znany z prowadzenia spraw przeciwko instytucjom takim jak Centers for Disease Control and Prevention (CDC) oraz Food and Drug Administration (FDA). Rick Jaffe spędził czterdzieści lat na pierwszej linii frontu jako prawnik zajmujący się ochroną zdrowia. Bronił lekarzy, walczył z establishmentem medycznym. Tym razem jednak jego pozew dotyczy samego fundamentu CDC: harmonogramu szczepień dziecięcych. Pozew zarzuca CDC brak badań nad bezpieczeństwem pełnego harmonogramu szczepień w formie, w jakiej jest stosowany, oraz domaga się zawieszenia zaleceń CDC do czasu przeprowadzenia długoterminowych badań bezpieczeństwa. Jaffe argumentuje, że obecny harmonogram, obejmujący ponad 72 dawki szczepionek, nie został odpowiednio przetestowany pod kątem skumulowanych skutków, a CDC ignoruje ostrzeżenia naukowców w tej kwestii od ponad 20 lat.
Przygotowując sprawę, Jaffe odkrył fakt, który zaskoczył nawet jego samego. Pomimo wymagania od amerykańskich dzieci przestrzegania schematu 72 dawek, CDC nigdy nie przetestowało bezpieczeństwa całego harmonogramu. Każda szczepionka jest badana osobno i tylko przez kilka dni. „Podaje się 72 dawki plus interwencje medyczne przez 18 lat”, powiedział, „a oni nigdy nie przetestowali skutków całkowitej dawki”. Jaffe dodał, że sytuację pogarsza fakt, iż Narodowa Akademia Medyczna od ponad 20 lat nalega na CDC, aby przeprowadziło te badania, ale agencja odmawia. Ta odmowa stała się podstawą sprawy Jaffe’a: jeśli CDC nigdy nie przetestowało systemu, który egzekwuje, to jak może twierdzić, że amerykańskie dzieci są bezpieczne?
Jaffe nie poprzestał na tym. Twierdził, że milczenie CDC nie było przypadkowe – było to „celowe ignorowanie”. Agencje takie jak HHS miały obowiązki prawne, w tym zgłaszanie Kongresowi kwestii związanych z bezpieczeństwem szczepionek, ale przez dziesięciolecia nie wywiązywały się z nich. Dla Jaffe’a nie jest to zwykłe przeoczenie – to ich strategia. Powiedział, że decydenci obawiali się konsekwencji. Niebezpieczeństwo nie polega tylko na tym, co mogą ujawnić badania, ale na tym, jak zareaguje opinia publiczna, gdy pozna prawdę. „Obawiali się szkodliwego wpływu, jaki miałoby to na postrzeganie opinii publicznej” – ostrzegł. Według Jaffe’a rząd podjął decyzję: chronić program za wszelką cenę, nawet jeśli oznacza to utrzymywanie rodziców w niewiedzy na temat zdrowia ich dzieci.
Jaffe nazywa amerykańskie środowisko pro-szczepionkowe „mafią chorób zakaźnych”. Stwierdził, że osoby szerzące strach, takie jak dr Paul Offit, rozprzestrzeniają „masową histerię”, aby bronić programu, nawet jeśli inne kraje radzą sobie dobrze bez nakazów. W Europie nadal można pozywać producentów szczepionek, a szczepienia są kontynuowane bez żadnych zakłóceń. Natomiast producenci amerykańscy cieszą się całkowitą immunitetem prawnym, co daje im władzę niespotykaną nigdzie indziej na świecie. Jaffe twierdził, że w centrum tego wszystkiego znajduje się Amerykańska Akademia Pediatrii. Jego zdaniem nie jest ona bezstronna, to organizacja branżowa, funkcjonuje jak cech chroniący własne zyski. „Cały ten program został stworzony przez firmy farmaceutyczne i ich popleczników.”
Jaffe uważa, że ten pozew może być punktem zwrotnym w polityce szczepień w Stanach Zjednoczonych. Dotychczas, prawie wszystkie pozwy od czasu sprawy Jacobson przeciwko Massachusetts w 1905 r. zakończyły się niepowodzeniem – niezależnie od tego, czy dotyczyły one nakazów stanowych, czy były motywowane względami religijnymi. Tym razem pozew dotyczy federalnego rdzenia: samych zaleceń CDC. Nie prosi sądu o zakazanie szczepionek, ale o zmuszenie CDC do obniżenia rangi 72-dawkowego harmonogramu szczepień dla dzieci z obowiązkowej „kategorii A” do „kategorii B”, czyli modelu podejmowania decyzji. Zmiana ta przywróciłaby władzę rodzinom i lekarzom – przynajmniej do czasu, aż CDC w końcu przeprowadzi badania bezpieczeństwa, których od dziesięcioleci domagają się jego doradcy. Czy pogarszające się wyniki zdrowotne dzieci w Ameryce są związane z najbardziej agresywnym harmonogramem szczepień na świecie. „Chcą twierdzić, że program jest bezpieczny? Dobrze, niech to udowodnią”. Próba całkowitego zakazu szczepień oznacza walkę z „największą mafią na świecie”. Ale zmuszanie rządu do ujawnienia danych dotyczących bezpieczeństwa? To jest zupełnie inna walka – taka, której CDC może nie być w stanie wygrać. OBY!