Nagłe zgony w polityce: Seria wśród korona-sceptyków

10 listopada 2026 r. przez dr. Petera F. Mayera tkp/ploetzliche-todesfaelle-in-der-politik-die-serie-der-corona-abweicher

---

Pojedyncze zgony to tragedie, szum statystyczny, pech. Wiele zgonów o identycznym profilu – sprzeciw wobec polityki związanej z koronawirusem, nagła śmierć, brak lub opóźnienie sekcji zwłok, milczące władze – rodzą pewne pytania, które warto zadać.

Dokładnie to samo zrobił Stefan Homburg w poście X ( z listopada 2026 r .) – i reakcją, jak zawsze, nie była kłótnia, a wzruszenie ramion. Jednak lista jest na tyle długa, że ​​od 2020 roku należy ją traktować poważnie. Nie zaczyna się od lokalnych burmistrzów, o których mówi Homburg, ale od samego początku.

Aktualna sprawa: Hubert Aiwanger

Wieczorem 4 listopada 2026 roku bawarski minister gospodarki i wicepremier Hubert Aiwanger został znaleziony martwy w swoim pokoju w hotelu Neuer Fritz w berlińskiej dzielnicy Mitte – około godziny 19:00, co potwierdziła berlińska prokuratura w komunikacie prasowym wydanym wspólnie z policją . 6. Wydział Zabójstw Policji Kryminalnej w Berlinie oraz prokuratura wszczęły śledztwo w sprawie śmierci.

Chronologia jest niezwykła:

• Aiwanger miał wygłosić przemówienie podczas popołudniowego otwarcia biura Wolnych Wyborców w Berlinie, ale odwołano je z powodów zdrowotnych . Początkowo podawano , że cierpi na zapalenie żołądka i jelit, jak donosił „ Tagesspiegel” .
• Po tym zdarzeniu nie udało się już nawiązać z nim kontaktu i ostatecznie znaleziono go martwego.
• Konkretne okoliczności odkrycia nie mogą zostać na razie ujawnione „ze względów śledczych” – powiedział rzecznik prokuratury – sformułowanie znane z każdego innego przypadku niewyjaśnionej śmierci.
• Jak poinformował rzecznik LKA, Aiwangerowi w Berlinie towarzyszyli m.in. funkcjonariusze Bawarskiego Urzędu Kryminalnego .

Następnego dnia nadeszło ogłoszenie, które miało na celu uśpienie sytuacji: Sekcja zwłok „dała wskazówki, że śmierć nastąpiła ostatecznie z przyczyn naturalnych” – powiedział rzecznik Prokuratury Generalnej, Michael Petzold , według RADIO 7. Jednak dalsze badania kryminalistyczne wciąż są w toku. Do dziś nie wiadomo, kto odnalazł ministra.

55-letni mężczyzna odwołuje wizytę tego samego dnia z powodu zapalenia żołądka i jelit i zostaje znaleziony martwy w swoim pokoju hotelowym tego samego wieczoru. Mogła to być śmierć naturalna – zawał serca, zator lub wcześniej niewykryta choroba. Pytanie, które zadałby sobie jednak każdy prywatny detektyw, brzmi: dlaczego jest tak mało komunikacji z mężczyzną w takiej sytuacji?

W tym kontekście należy zwrócić uwagę na jeszcze jedną kwestię: Aiwanger był jednym z niewielu czołowych polityków, którzy określili obowiązkowe szczepienia mianem „czerwonej linii”. Nie popłynął z prądem. To wspólny mianownik całej tej serii.

———————————————-

Thomas Oppermann: Kawa przed transmisją na żywo

Sprawa, która budzi najwięcej pytań i na którą uzyskano najmniej odpowiedzi, ma sześć lat. 25 października 2020 roku wiceprzewodniczący Bundestagu i były lider klubu parlamentarnego SPD Thomas Oppermann zasłabł na kilka minut przed wywiadem na żywo w programie ZDF „Berlin direkt ” – i zmarł, jak donosi TKP .

Następnego dnia ZDF poinformowało w skrócie, że Oppermann został zaproszony jako gość na żywo i zasłabł „podczas emisji pierwszego fragmentu programu Berlin Direkt”. Szef berlińskiego studia ZDF, Theo Koll , wspominał, że „nawet podczas wstępnych rozmów na temat planowanej transmisji na żywo Thomas Oppermann był postrzegany jako zawsze profesjonalny i wyluzowany polityk” – jak cytuje Multipolar .

Prawdziwym skandalem jest to, co wydarzyło się kilka dni wcześniej:

Oppermann stanowczo sprzeciwiał się drugiemu lockdownowi. Spodziewał się „kolejnych orzeczeń sądowych, które uchylą środki związane z koronawirusem” – powiedział w wywiadzie dla „DerSpiegel”. „Aktywizm rządów krajów związkowych” doprowadził do „słabo przemyślanych indywidualnych działań”, które „naruszają zasadę proporcjonalności lub zasadę równego traktowania”. Wezwał do otwartej debaty generalnej w Bundestagui debaty na temat „precyzyjnego upoważnienia prawnego władzy wykonawczej” – „kwestii praworządności”.

Tydzień później wprowadzono drugi lockdown. Oppermann nie żył.

W wywiadzie dla Multipolar z 2024 roku były poseł SPD i epidemiolog Wolfgang Wodarg po raz pierwszy ujawnił szczegóły, które rzekomo otrzymał od źródeł bliskich ZDF: Oppermann był w charakteryzatorni , zaproponował kawę , wypił ją – a następnie zemdlał i zmarł. Wszystkich zaangażowanych w sprawę szczególnie uderzył fakt, że nie przyjechała policja, nic nie zrobiono z ciałem i że „przyczyna zgonu nie została dokładnie zbadana”. Wodarg stwierdził: „Moim zdaniem wygląda na to, że został otruty przed występem. Nie mogę tego udowodnić, ale początkowe podejrzenie jest tak silne, że prokuratura powinna była podjąć działania, a tego nie zrobiła”.

Agencja Multipolar oświadczyła, że ​​udało się „potwierdzić informację na podstawie rozmowy z osobą, której zwierzył się świadek”. Dziennikarz Hans-Jörg Vehlewald , który znał Oppermanna od ponad 20 lat, podkreślił, że nikt w jego otoczeniu nie był świadomy istnienia u niego żadnych chorób przewlekłych .

Nie musisz w to wierzyć. Ale musisz wyjaśnić, dlaczego w przypadku urzędującego wiceprzewodniczącego Bundestagu, który miał umrzeć na oczach milionów widzów, nie przeprowadzono żadnej sekcji zwłok ani śledztwa.

Mario Ohoven: Dwa dni po ostrzeżeniu

Niemal jednocześnie, 31 października 2020 roku , zmarł Mario Ohoven , prezes Niemieckiego Stowarzyszenia Małych i Średnich Przedsiębiorstw (BVMW). W październiku 2020 roku ostrzegł niemiecki rząd przed planowanym lockdownem, nazywając go „śmiertelnym ciosem dla gospodarki”, zastrzegając sobie prawo do podjęcia kroków prawnych i stwierdzając, że „nie wierzy, że kolejny lockdown utrzyma się w Federalnym Trybunale Konstytucyjnym”.

Dwa dni później rozbił samochód na wiadukcie. Według doniesień medialnych „stracił panowanie nad pojazdem z przyczyn, które wciąż pozostają niejasne”. Prokuratura również nie podjęła śledztwa w tej sprawie ( Multipolar ).

Tanzania: Magufuli i „niewydolność serca”

Najbardziej znanym przypadkiem na arenie międzynarodowej jest sprawa Johna Magufuliego . Prezydent Tanzanii kwestionował pandemię, określił maseczki jako nieskuteczne, podważył wiarygodność testów, demonstrując w telewizji zakażenie COVID-19 w papai za pomocą testu PCR, odmówił zamówienia szczepionek i w czerwcu 2020 roku ogłosił kraj „wolnym od COVID-19”. Kiedy zniknął z życia publicznego w lutym 2021 roku, rząd aresztował cztery osoby , które rozpowszechniały plotki o jego chorobie.

Jego śmierć ogłoszono 17 marca 2021 roku – oficjalnie z powodu przewlekłego zaburzenia rytmu serca, na które według doniesień cierpiał od ponad dekady ( Deutsche Welle , BBC ). Lider opozycji Tundu Lissu , przebywający na wygnaniu w Belgii, powiedział BBC, że jego źródła poinformowały go, iż Magufuli był hospitalizowany z powodu COVID-19 – najpierw w Kenii, a później w Indiach – i zmarł już tydzień przed oficjalnym ogłoszeniem.

Przyczyna śmierci nigdy nie została niezależnie ustalona, ​​a interpretacje zostały natychmiast zaproponowane przez osoby zainteresowane politycznie. Tanzania otrzymała pożyczkę z Banku Światowego natychmiast po śmierci Magufuliego.

Burundi: Nkurunziza i wydalenie WHO

Sześć miesięcy wcześniej, w czerwcu 2020 roku , prezydent Burundi Pierre Nkurunziza zmarł w wieku 55 lat – oficjalnie z powodu zawału serca. Przeforsował wybory w trakcie pandemii i wydalił z kraju przedstawicieli WHO . W tym samym czasie jego żona była leczona z powodu COVID-19 w Kenii. Deutsche Welle informowało wówczas o „znacznych wątpliwościach” co do oficjalnej przyczyny zgonu i cytowało eksperta ds. zarządzania kryzysowego, który ocenił, że epidemia koronawirusa w Burundi była „tuszowana przez władze od samego początku” ( DW , BBC ).

Axel Fischer: Politycznie odrzuceni

Niektóre z nich zostały po prostu usunięte. Były poseł CDU, Axel E. Fischer, stał się znany w całym kraju w marcu 2021 roku, ponieważ otwarcie sprzeciwił się przedłużeniu lockdownu w Bundestagu.

„Obecnie nie ma mowy o przeciążeniu oddziałów intensywnej terapii i szpitali […] Nie ma stuprocentowej ochrony przed chorobami i nie jest obowiązkiem państwa chronić obywateli przed wszystkimi zagrożeniami do końca ich życia”.

Pięć lat później Wyższy Sąd Krajowy w Monachium skazał go w sprawie azerbejdżańskiej na rok i dwa miesiące w zawieszeniu za przekupywanie urzędników , a także na dwuletni zakaz pełnienia funkcji publicznych ( komunikat prasowy bawarskiego Ministerstwa Sprawiedliwości , SWR ). Z powodu wielokrotnych nieobecności w sądzie, spędził miesiąc w areszcie śledczym w okresie Bożego Narodzenia i Nowego Roku – jako były poseł, w areszcie tymczasowym, tuż przed upływem terminu przedawnienia.

Można uznać to za czysty proces. Należy jednak również zwrócić uwagę na krytykę ze strony uczestników postępowania i obserwatorów: sprzeczne opinie biegłych dotyczące zdolności oskarżonego do udziału w procesie, nakaz aresztowania wydany w trakcie leczenia szpitalnego oraz zakaz korzystania z telefonów w więzieniu Stadelheim, nawet w przypadku połączeń z obrońcami ( Transition News ). Adwokat Martin Schwab mówił o „umyślnym nękaniu”. Moment wydania wyroku – skazanie w 2026 roku, pięć lat po sprzeciwie oskarżonego wobec lockdownu – jest co najmniej godny uwagi.

Cisza

Każdy z tych przypadków można odrzucić indywidualnie. Choroba serca. Zawał serca. Arytmia. Niewyjaśnione zatrzymanie w ruchu drogowym. Śmierć naturalna. Zawsze jest jakieś wytłumaczenie i zawsze jest ono wygodne.

Ale najbardziej uderzającą cechą nie są przyczyny śmierci. Chodzi o asymetrię śledztwa:

Co się dzieje	Co się nie wydarzyło
Zgon zgłaszany jest w ciągu kilku godzin	Szczegóły odkrycia nie zostały ujawnione „ze względów śledczych”.
Zapowiedziano przeprowadzenie sekcji zwłok.	Pełne wyniki nigdy nie są publikowane.
Ogłoszono „śmierć naturalną”.	Niezależne drugie dochodzenie nigdy nie jest konieczne.
Krytyka środków jest udokumentowana	Pytania o okoliczności śmierci są patologizowane.

W każdej innej sprawie ta sama opinia publiczna domaga się pełnej przejrzystości, dostępu do akt i niezależnych opinii ekspertów. Ale jeśli chodzi o zmarłych krytyków lockdownu, zasada jest taka: Zaufaj nam, to było ich serce.

Łukaszenka na Białorusi odrzucił środki zaradcze wprowadzone w związku z pandemią, odmówił przyjęcia pożyczki z Banku Światowego i przetrwał liczne próby zmiany reżimu oraz kolorowych rewolucji.

A ci, którzy zadają pytania – jak Stefan Homburg , jak Wolfgang Wodarg , jak Tundu Lissu – nie otrzymują akt, lecz etykietę.