UE wydała więcej na rosyjski gaz niż na pomoc Ukrainie

Europejski paradoks:

UE wydała więcej na rosyjski gaz

niż na pomoc Ukrainie


https://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/europejski-paradoks-ue-wydala-wiecej-na-rosyjski-gaz-niz-na-pomoc-ukrainie

Unia Europejska w 2024 roku wydała więcej pieniędzy na zakup gazu z Rosji niż na pomoc dla Ukrainy. Taką zaskakującą informację przekazał komisarz UE ds. energii Dan Jorgensen w wywiadzie dla włoskiego dziennika „La Repubblica”. Te słowa wywołały falę dyskusji o skuteczności europejskiej polityki sankcyjnej i rzeczywistym zaangażowaniu Wspólnoty w konflikt za jej wschodnią granicą.

„W 2024 roku wydaliśmy więcej na zakup gazu z Rosji niż wyniosła całkowita pomoc dla Ukrainy” – przyznał Jorgensen, określając tę sytuację mianem „paradoksu”. Komisarz podkreślił jednocześnie, że wysokie rachunki za energię i uzależnienie od rosyjskiego gazu szkodzą zarówno gospodarce, jak i bezpieczeństwu Unii Europejskiej. Zapewnił, że Komisja Europejska podtrzymuje swój cel całkowitego odejścia od rosyjskiego gazu do 2027 roku.

Chociaż konkretne kwoty nie zostały wymienione w wywiadzie, wcześniejsze analizy rzucają nieco światła na skalę zjawiska. Według niektórych raportów, UE wydała w 2024 roku około 23 miliardy dolarów na rosyjskie surowce energetyczne, podczas gdy pomoc wojskowa dla Ukrainy wyniosła około 19,6 miliarda dolarów. Te liczby są szczególnie niepokojące w kontekście trwającej od ponad dwóch lat wojny.

Co istotne, Komisja Europejska przyznała wcześniej, że często nie jest w stanie odróżnić rosyjskiego gazu od gazu z innych regionów, co dodatkowo komplikuje skuteczne wdrażanie sankcji. Taka sytuacja jest wykorzystywana przez Rosję, która może nadal czerpać znaczące zyski ze sprzedaży surowców energetycznych, pomimo deklarowanej przez UE polityki ograniczania zależności.

Jorgensen podkreślił konieczność rozwoju alternatywnych źródeł energii odnawialnej i jądrowej, aby „nie wpaść w nową zależność”. Wskazał również, że obecnie Norwegia jest pierwszym dostawcą gazu dla UE, a za nią plasują się Stany Zjednoczone. Europa prowadzi negocjacje z USA dotyczące zwiększenia dostaw, choć komisarz zaznaczył, że ma to ograniczony horyzont czasowy, ponieważ UE zamierza ostatecznie przezwyciężyć zależność energetyczną od zewnętrznych dostawców.

Wywiad z Jorgensenem zbiegł się z ogłoszeniem przez Komisję Europejską nowej strategii, zgodnie z którą wszystkie 27 państw członkowskich musi wycofać się z wszelkich pozostałych zakupów rosyjskiej energii do 2027 roku. Plan przewiduje wprowadzenie zakazu nowych i krótkoterminowych kontraktów do końca 2025 roku, a następnie wygaszenie długoterminowych umów, które stanowią dwie trzecie importu rosyjskiego gazu, do końca 2027 roku.

Pomimo tych deklaracji, import rosyjskiego skroplonego gazu ziemnego (LNG) do UE wzrósł w 2024 roku o 9% w porównaniu z rokiem poprzednim, a niemal 90% tych zakupów trafiło do Francji, Hiszpanii i Belgii. Ta niespójność między deklaracjami a faktycznymi działaniami UE podkreśla trudności, jakie napotyka Europa w dążeniu do energetycznej niezależności od Rosji i równoczesnym wspieraniu Ukrainy.

Źródła: 

https://tass.com/economy/1988945

https://www.foxnews.com/politics/european-union-spent-more-russian-fossil-fuels-than-ukraine-aid-2024

https://www.euronews.com/my-europe/2025/05/06/eu-sets-2027-as-deadline-to-phase-out-all-russian-energy-including-lng

https://www.euronews.com/my-europe/2025/03/05/has-europe-spent-more-on-russian-oil-and-gas-than-aid-to-ukraine-as-trump-claims

https://commission.europa.eu/about/organisation/college-commissioners/dan-jorgensen_en

Pożar jednego budynku w Kairze sparaliżował cyfrową infrastrukturę Egiptu.

Tragiczny pożar w siedzibie Telecom Egypt

sparaliżował cyfrową infrastrukturę kraju

https://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/tragiczny-pozar-w-siedzibie-telecom-egypt-sparalizowal-cyfrowa-infrastrukture-kraju

Tragiczny pożar, który wybuchł w poniedziałek 7 lipca 2025 roku w siedzibie Telecom Egypt w centrum Kairu, nie tylko pochłonął życie czterech pracowników, ale także ujawnił krytyczną podatność egipskiej infrastruktury telekomunikacyjnej. Płomienie, które strawiły 10-piętrowy budynek Ramses Central, doprowadziły do bezprecedensowego paraliżu cyfrowych usług w całym kraju, zmuszając władze do podjęcia nadzwyczajnych środków zaradczych.

Pożar rozpoczął się na siódmym piętrze budynku około godziny 17-tej czasu lokalnego i szybko rozprzestrzenił się na kolejne kondygnacje. Czterej pracownicy firmy zginęli z powodu zatrucia dymem, pozostając na swoich stanowiskach do ostatnich chwil, próbując chronić kluczową infrastrukturę telekomunikacyjną. Dodatkowo 27 osób zostało rannych, w tym strażacy uczestniczący w akcji gaśniczej. Wstępne dochodzenie wskazuje na zwarcie elektryczne jako prawdopodobną przyczynę tragedii.

Konsekwencje pożaru okazały się katastrofalne dla egipskiej gospodarki. Budynek Ramses Central obsługuje około 40 procent ruchu telekomunikacyjnego w kraju, co spowodowało natychmiastowe zakłócenia w działaniu Internetu, telefonii komórkowej i stacjonarnej. Według organizacji NetBlocks, monitorującej globalną łączność internetową, krajowa przepustowość spadła do zaledwie 62 procent normalnego poziomu. Awaria dotknęła wszystkich głównych operatorów: Vodafone, Orange, WE oraz Etisalat.

Efekt domina szybko objął sektor finansowy. We wtorek rano Egipska Giełda Papierów Wartościowych (EGX) podjęła bezprecedensową decyzję o zawieszeniu handlu na cały dzień. Systemy elektroniczne giełdy nie były w stanie wyświetlać danych cenowych ani przetwarzać transakcji. Bankomaty przestały działać, a płatności kartami były niemożliwe. Bank Centralny Egiptu w trybie awaryjnym podwoił dzienny limit wypłat gotówkowych z 250 tysięcy do 500 tysięcy funtów egipskich, aby złagodzić chaos w systemie bankowym.

Minister telekomunikacji Amr Talaat zapewnił, że pełne przywrócenie usług nastąpi w ciągu 24 godzin poprzez przekierowanie ruchu przez alternatywne centrale. Podkreślił jednak, że sama centrala Ramses pozostanie wyłączona z użytku przez kilka dni. Incydent wywołał pilną debatę o konieczności decentralizacji i zwiększenia redundancji w egipskiej infrastrukturze telekomunikacyjnej, szczególnie w kontekście rosnącej cyfryzacji gospodarki kraju.

Źródła:

BRUKSELA DOKRĘCA ŚRUBĘ. Komisja Europejska narzuca nowy cel redukcji gazów cieplarnianych – o 90% do 2040 roku!

BRUKSELA DOKRĘCA ŚRUBĘ

DOŁĄCZ DO PILNEJ PETYCJI W OBRONIE PRĄDU W NASZYCH DOMACH

Szanowny Panie Mirosławie

To jest wręcz NIEWYOBRAŻALNE…

Okazuje się, że coraz więcej Polaków rozumie niebezpieczeństwa, jakie do nas nadciągają, natomiast coraz więcej polityków nie tylko nie chce ich zrozumieć, ale wręcz przyspiesza katastrofę!!!

Z Panem akurat mogę być szczery, gdyż znamy się nie od dzisiaj. Należy Pan do grona naszych wspaniałych Darczyńców, wspiera Pan nasze akcje, o czym wiem i pamiętam. I raz jeszcze za to dziękuję.

I mówiąc szczerze, nie mogę ukryć własnego zdumienia, gdy czytam wiadomość sprzed dosłownie kilku dni: Komisja Europejska narzuca nam nowy cel redukcji gazów cieplarnianych – o 90% do 2040 roku!

To jeszcze większe zaostrzenie już drakońskich celów, jak np. zawarty w pakiecie Fit for 55 do Zielonego Ładu cel redukcji o 55% do 2030 roku. Kolejna dekada ma stanowić już totalne dokręcenie śruby nam wszystkim. Bo przecież to my za to zapłacimy cierpieniem, zubożeniem i być może nawet utratą własnego majątku…

Realizacja takiego scenariusza oznacza nie tylko likwidację polskiego górnictwa, ale właściwie dekarbonizację całej gospodarki – łącznie z transportem oraz z rolnictwem. Tego oczywiście nie wytrzyma nasz Krajowy System Elektroenergetyczny, bo jak miałby udźwignąć dostawy prądu do kolejnych milionów aut elektrycznych oraz mieszkań?!

 Przecież to obłęd, prosta droga do regularnych blackoutów i cofnięcia nas w rozwoju o stulecia!!

I dlatego postanowiłem Panu o tym napisać, gdyż my w naszym gronie dobrze wiemy, w jak wielkie kłopoty wpakowały nas w minionych kilku latach polskie władze, z obecnym rządem na czele.

Wskutek fatalnych decyzji, takich jak zasypania i wręcz zniszczenia czynnych kopalń posiadających jeszcze ogromne złoża węgla, jak również wobec braku remontów istniejących i zaniechania budowy nowych elektrowni, w najbliższych latach w Polsce może zacząć brakować prądu.

Dlatego też od kilku tygodni prowadzimy kampanię protestacyjną, w ramach której zbieramy podpisy pod petycją do premiera Donalda Tuska oraz liderów rządowej większości w Sejmie:

NIE dla likwidacji polskich elektrowni i zniszczenia górnictwa – wysyłam protest! 

Mamy też uruchomioną zrzutkę środków na promocję tej petycji i pomnożenie liczby sygnatariuszy. Serdecznie zachęcam Pana do włączenia się w tę zbiórkę: 

Wspieram protest w obronie polskiej energetyki, aby podpisało go więcej Polaków 

Powiem Panu, że naciskamy na polityków coraz mocniej, co zdaje się… przynosić pierwsze efekty. Mianowicie:

  1. Licznik naszej petycji przekroczył 10 000 sygnatariuszy! Z tej okazji postanowiliśmy złożyć dotychczas zebrane podpisy bezpośrednio w kancelarii premiera Donalda Tuska.Jak może Pan zobaczyć na powyższym zdjęciu, byłem w tym celu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i uzyskałem pisemne potwierdzenie przyjęcia petycji.
  2. Polski rząd wychodzi poza dotychczasowe puste obietnice wyborcze. Jak wiemy, rządzący do tej pory obiecywali ochronę polskiej gospodarki i interesów obywateli, a jednocześnie podpisywali niemal wszystko, co przedstawiono im w Brukseli. Czy zatem wobec skrajnie radykalnej propozycji Komisji Europejskiej ten scenariusz się powtórzy?Ministerstwo Klimatu i Środowiska stwierdza jednak (rychło w czas!), iż „propozycja celu redukcji emisji na poziomie 90 proc. nie odpowiada w ogóle na pytanie, jak ten cel miałby być zrealizowany. Komisja Europejska nie pokazuje ani drogi dojścia do takich redukcji, ani kosztów, ani nawet narzędzi. W naszej ocenie przedstawiony cel jest nierealistyczny i będziemy sprzeciwiać się jego przyjęciu w takim kształcie”.

Czy widzi to Pan? Tak, wiem, że takie pojedyncze oświadczenie niewiele jeszcze znaczy i jesteśmy obecnie daleko od sukcesu w naszej wspólnej sprawie, ale sam język, którym zaczął posługiwać się rząd, to niewątpliwie efekt presji społecznej, w tym inicjatyw takich, jak nasza kampania petycyjna oraz akcja informacyjna na rzecz uświadomienia Polakom, czym w rzeczywistości jest „Europejski Zielony Ład” i co w praktyce będzie dla nas oznaczać jego realizacja…

Jestem przekonany, że gdy pomnożymy naszą obecną liczbę podpisów – np. do 50 000 lub nawet 100 000 – a następnie nagłośnimy sam fakt ich zebrania, Donald Tusk nie będzie mógł kolejny raz schować głowy w piasek.

Dlatego bardzo Pana proszę o włączenie się jeszcze dziś w tę akcję poprzez wsparcie dowolnym datkiem naszego obywatelskiego apelu o pilne ratowanie polskich elektrowni węglowych i kopalń, aby wkrótce nie zabrakło nam prądu:

ZATRZYMAJMY TO SZALEŃSTWO! Wspieram protest w obronie polskiej energetyki 

A zabraknąć może, czego już nie ukrywa już nieliczne, ale wpływowe lobby klimatyczne, które forsuje wymuszenie ograniczeń w korzystaniu z prądu.

Nie możemy np. zakładać, że wszystkie jeżdżące obecnie po Polsce i po innych krajach samochody spalinowe zostaną jeden do jednego wymienione na elektryki. Byłoby to niezrównoważone ze względu na związane z tym ogromne potrzeby w zakresie pozyskiwania energii i surowców

– to są słowa przedstawicielki „Koalicji Klimatycznej”, które zacytował Business Insider, opisując nowe propozycje Komisji Europejskiej.

Czy widzi Pan ten obłęd?! Chcą nam zabrać to, co obecnie mamy i zamiast powrotu na ścieżkę rozwoju i bogacenia się, pogrążyć całe społeczeństwo – pozbawić własności, w tym osobistego transportu oraz limitować prąd przypadający na pojedynczą osobę.

NIGDY nie możemy się na to zgodzić!

Bardzo Pana proszę: uczyńmy tę inicjatywę kampanią ogólnonarodową – głosem społeczeństwa, które stanowczo sprzeciwia się nowej bolszewickiej nawałnicy, która coraz bardziej nieudolnie kryje się pod fasadą troski o planetę.

Nie pozbawiajmy się prądu z węgla! Dołączam do obywatelskiej petycji 

Poniższy link prowadzi do strony głównej naszej petycji – bardzo liczę na Pana udział w niej poprzez podpisanie, a jeśli to także możliwe – poprzez wpłatę choćby małego datku na jej rozpropagowanie (tutaj link do strony ze zrzutką).

Wiem, że nasz sukces w postaci zmobilizowania setek tysięcy Polaków i nagłośnienia sprawy na poziomie ogólnopolskim jest możliwy. Nie czekając na zebranie całej zakładanej kwoty, już uruchomiliśmy pewne działania płatne i widzimy pierwsze ich owoce, szczególnie w postaci dużej liczby osób dołączających do nas z Facebooka.

W praktyce oznacza to, że już za kwotę 40 zł możemy pozyskać od 50 do nawet 125 kolejnych osób, które podpiszą petycję. Jeśli wpłaci Pan np. 100 zł, przełoży się to odpowiednio na 125 -312 pozyskanych osób. To trudne do wyobrażenia, ale te mechanizmy naprawdę tak działają – Pana jeden datek naprawdę może sprawić, że kolejnych TRZYSTA osób zaprotestuje razem z nami. I oni zapewne też powiedzą o tej kampanii swoim znajomym…

Wybór kwoty pozostawiam Pana możliwościom i hojności.

Przy czym nie zapominam o jednym: o Pana dotychczasowym wsparciu, za które raz jeszcze dziękuję! Pragnę też podziękować za poświęcony czas i udział w naszych petycjach, które przecież w pełni realizujemy dzięki takim polskim patriotom jak Pan. Działamy bowiem bez pobierania jakichkolwiek środków publicznych, czy też grantów od dużych korporacji. Jesteśmy wyłącznie dla Was i stąd cieszy mnie każda kolejna możliwość kontaktu z Panem.

Proszę przyjąć moje pozdrowienia dla Pana oraz dla Pana bliskich.

Sławomir Skiba - zdjęcie

Sławomir Skiba
Fundacja Wolność i Własność

OPEC zawiesił udział WSJ, NYT, FT, Reuters i Bloomberga w konferencji naftowej

Bezprecedensowe środki,

czy pierwsze nieśmiałe próby walki z ZIK?;

OPEC zawiesił udział WSJ, NYT, FT, Reuters i Bloomberga

w konferencji naftowej

Najwyższy czas na powiedzenie ZIK (zachodniemu imperium kłamstwa) NIE!

DR IGNACY NOWOPOLSKI JUL 10

Organizacja Krajów Eksportujących Ropę Naftową (OPEC) nie akredytowała agencji Bloomberg News pomimo wielokrotnych próśb i nie wyjaśniła swojej decyzji. Wykluczone zostały również „New York Times”, „Financial Times”, „Wall Street Journal” i „Reuters”, rozszerzając zakaz nałożony przez grupę dwa lata temu. Inne agencje informacyjne uzyskały dostęp do konferencji, która odbędzie się w środę i czwartek.

Większość spotkań odbywa się obecnie online, pozbawiając dziennikarzy tradycyjnej możliwości zadawania pytań ministrom przed i po decyzjach dotyczących produkcji.

Tegoroczne seminarium odbywa się w czasie, gdy grupa walczy o utrzymanie kontroli nad rynkiem ropy naftowej w czasie, gdy Wall Street jest niemal jednomyślnie pesymistycznie nastawiony do perspektyw cen ropy w drugiej połowie roku.

Minister ropy Arabii Saudyjskiej, książę Abdulaziz bin Salman, faktyczny przywódca OPEC, publicznie skrytykował dziennikarzy za „błędne” relacjonowanie wydarzeń w grupie. Dziennikarze i szefowie agencji prasowych byli bardzo rozczarowani tym podejściem, ponieważ spotkania sojuszu dostarczają cennych informacji do analizy krótkoterminowych perspektyw najważniejszego rynku surowcowego.



Zakaz działalności głównych agencji prasowych był bezprecedensowym krokiem mającym na celu cenzurowanie informacji pochodzących z głębi kierownictwa kartelu naftowego. Od teraz oczekuje się, że takie środki będą stosowane na stałe.

Zalety akumulatorów litowo- żelazowo-fosforanowych.

[Uwaga: To reklama producenta, więc…- właśnie, uwaga. md]

https://kon-tec.eu/blog/poradniki/kompendium-wiedzy-nt-akumulatorow-lifepo4-od-kon-tec

Kompendium wiedzy nt. akumulatorów LiFePO4 od Kon-TEC

W poniższym artykule zebraliśmy podstawowe informacje na temat akumulatorów litowo-żelazowo- fosforanowych. Zachęcamy do przeczytania odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące akumulatorów LiFePO4.

Akumulator litowo-żelazowo-fosforanowy (LiFePO4) – co to?

To rodzaj akumulatora elektrycznego. Charakteryzuje się lepszą żywotnością i większym bezpieczeństwem niż akumulatory litowo-jonowe. Akumulatory LiFePO4 zyskują na znaczeniu przede wszystkim ze względu na dynamiczny rozwój rynku samochodów elektrycznych. Są też chętnie wybierane przez właścicieli camperów czy jachtów.

Zalety akumulatorów LiFePO4

Bezpieczeństwo, wysoka wydajność i długa żywotność – to główne zalety akumulatorów litowo- żelazowo-fosforanowych. Choć LiFePO4 często mają wyższą cenę, ostatecznie, biorąc pod uwagę, cały okres eksploatacji produktu, minimalną konieczność konserwacji, rzadkie wymiany, są one opłacalną inwestycją i inteligentnym rozwiązaniem długoterminowym.

Czy akumulatory LiFePO4 są bezpieczne?

Tak. Ze względu na swój skład chemiczny, akumulatory LiFePO4 są bezpieczne. Oparte na fosforanach oferują stabliność termiczną i chemiczną, co gwarantuje wzrost bezpieczeństwa w stosunku do baterii litowo-jonowych. Zastosowane w bateriach LiFePO4 ogniwa litowo-fosforanowe są niepalne. W przypadku niebezpiecznych zdarzeń losowych, takich jak np. kolizja czy zwarcie, LFP nie wybuchają ani nie zapalają się.

Czy akumulatory LiFePO4 są toksyczne?

Baterie LiFePO4 nie zanieczyszczają środowiska. Zawierają mniejsze ilości metali ziem rzadkich (w porównaniu do akumulatorów litowo-jonowych). Akumularory LiFePO4 są nietoksyczne.

Jak ładować akumulatory LiFePO4?

Do ładowania zaleca się używania dedykowanej ładowarki od producenta. Dopuszcza się stosowanie ładowarek od innych producentów, jednak stosujący musi mieć pewność kompatybilności sprzętu.
W przypadku akumulatorów LiFePO4 od Kon-TEC ładowarki posiadają własny procesor i technologię sterowania sygnałem PWM, która zapewnia wysoką sprawność i stabilność parametrów oraz niską emisję i energooszczędność. Ładowarki zapewniają pełne naładowanie akumulatora bez niebezpiecznego przeładowania. Jest to możliwe dzięki automatycznej kontroli prądu i napięcia ładowania.

Jaka jest żywotność akumulatorów LiFePO4?

Żywotność to liczba cykli ładowania-rozładowania-ładowania, które bateria może wytrzymać bez pogorszenia wydajności. Pojedynczy cykl ładowania to taki, w którym bateria jest rozładowywana od stanu pełnego naładowania, a następnie ponownie ładowana. Typowa żywotność baterii LFP to ok. 3500- 5000 cykli. W praktyce oznacza to, że akumulator działa optymalnie przez siedem do dziesięciu lat.
Dopiero po tym okresie następuje powolna degradacja.

Układ BMS – co to?

BMS to układ zarządzający działaniem akumulatora litowo-jonowego. Skrót pochodzi od nazwy w języku angielskim – Battery Management System.

Po co w akumulatorze system BMS?

Najważniejsza funkcja układu BMS to zabezpieczenie akumulatora przed przeładowaniem, które może prowadzić do trwałego uszkodzenia baterii lub wywołać niebezpieczne dla otoczenia skutki (takie jak pożar czy wybuch). Układ BMS zapewnia także równomierny stopień naładowania poszczególnych ogniw, co prowadzi do zbalansowania całego akumulatora. Te funkcje powodują wydłużenie żywotności akumulatora. Przyczyniają się także do efektywniejszego wykorzystania jego całkowitej pojemności.

BMS w akumulatorze – jak to działa?

W przypadku pasywnego systemu BMS, kiedy układ stwierdzi maksymalne naładowanie jednego z ogniw, rozprasza w postaci ciepła ewentualny ładunek nadmiarowy. W przypadku aktywnego systemu BMS, układ „przenosi” nadmiarowy ładunek na wspólną szynę. Pozwala to na transportowanie ładunku z ogniw naładowanych bardziej do tych naładowanych mniej. Zapewnia także szybki proces balansowania ogniwa.

Czym jest balanser i jak działa?

Balanser to urządzenie służące do utrzymywania na tym samym poziomie napięć akumulatorów, połączonych ze sobą w układzie szeregowym.
Gdy moc pojedynczego akumulatora nie jest w stanie zaspokoić naszych potrzeb, montujemy grupę akumulatorów razem. Zasada działania balansera polega na pomiarze napięć dwóch akumulatorów połączonych w magazyn energii, wyznaczeniu punktu środkowego szeregu akumulatorów oraz transferze energii z akumulatora o wyższym napięciu do akumulatora o niższym napięciu.

Czym jest magazyn energii?

Magazyny energii Kon-TEC to wysokiej jakości akumulatory LiFePO4. Służą magazynowaniu energii w budynkach mieszkalnych. To rozwiązanie umożliwiające przechowywanie zielonej, darmowej energii słonecznej lub obniżające koszt energii z sieci w szczycie zapotrzebowania. Produkty te sprawdzają się również się w przypadku zasilania awaryjnego. Zapewniają normalną pracę budynku mieszkalnego nawet w przypadku braku zasilania z sieci lub złej pogody.
 

Czym jest głębokość rozładowania akumulatora i ile wynosi w przypadku baterii LiFePO4?

Z angielskiego depth of discharge (DoD) to poziom, do którego bateria może zostać rozładowana bez jej uszkodzenia. Głębokość rozładowania baterii LFP wynosi 100%. Akumulatory LiFePO4 to tzw. akumulatory do głębokiego rozładowania. Oznacza to, że można wykorzystać całą zgromadzoną w akumulatorze energię bez obaw o jego uszkodzenie.

Gdzie akumulatory LiFePO4 znajdują zastosowanie?

  • Zamienniki dla akumulatorów AGM/GEL
  • Kampery i nadwozia specjalistyczne
  • Specjalistyczne pojazdy elektryczne
  • Jachty i katamarany, houseboaty
  • Silniki elektryczne
  • Wózki i skutery inwalidzkie
  • Hybrydowe systemy fotowoltaiczne
  • Urządzenia magazynowania energii
  • Systemy podtrzymywania zasilania budynku
  • Turbiny wiatrowe
  • Oświetlenie awaryjne
  • Urządzenia i zabawki 12V
  • Źródło zasilania dla inwerterów 12V~/230V~

Dlaczego warto zainwestować w dobry akumulator LiFePO4?

Akumulatory LiFePO4 poszczególnych producentów różnią się między sobą przede wszystkim jakością wykorzystanych ogniw oraz elektroniki zabezpieczającej. Oba elementy mają olbrzymi wpływ na ostateczną rzeczywistą żywotność zakupionego akumulatora. Jeżeli faktycznie chcemy zainwestować w dość drogą technologię, jaką są akumulatory LiFePO4 ze względu na ich oczekiwaną długą żywotność, nie warto decydować się na półśrodki, kupując najtańszy model dostępny na rynku. Doświadczenie pokazuje, że niekoniecznie dotrzymują one deklarowanych parametrów użytkowych oraz eksploatacyjnych. Dlatego warto zainwestować w akumulatory renomowanych producentów, takich jak np. Kon-TEC. Inwestycja taka zwróci się z nawiązką. Dobry akumulator LiFePO4 można bezproblemowo użytkować przez wiele lat.

Polską energetyką rządzą durnie – urzędnicy (MRiT). Blokują magazyny energii.

MRiT zatrzyma polskie magazyny energii. Jak deregulacja ograniczy ich rozwój?

energetyka/mrit-zatrzyma-polskie-magazyny-energii

13 czerwca Ministerstwo Rozwoju i Technologii (MRiT) opublikowało projekt rozporządzenia dotyczącego warunków technicznych, jakim mają podlegać budynki oraz ich usytuowanie. Propozycja ministerstwa znacząco wpływa na magazyny energii m.in. podniesie koszty ich instalacji nawet o 40-60 proc. czy zakaże instalacji w pomieszczeniach, w których mogą przebywać ludzie albo wręcz uniemożliwi ich montaż.

Jak zaznacza Paweł Lachman, prezes zarządu PORT PC: “Obostrzenia obecnie proponowane przez MRiT są zdecydowanie przesadzone i nieadekwatne do skali zagrożenia”.

Magdalena Melke: 13 czerwca MRiT opublikowało projekt rozporządzenia, według którego magazyny o pojemności do 20 kWh będą zwolnione z pozwolenia na budowę. Wydawałoby się, że jest to dobra wiadomość w kontekście deregulacji i wspierania branży magazynów energii?

Paweł Lachman, prezes zarządu PORT PC:

Stwierdzenie, że jest to „deregulacja”, wydaje się dużym uproszczeniem, a wręcz jest odwrotnie. Domowe magazyny energii nie podlegały konieczności pozwolenia na budowę. Magazyny energii, w tym te o pojemności powyżej 10 kWh, nie są jeszcze standardem, jednak biorąc pod uwagę to, jak drastycznie spadły ceny tych urządzeń w ostatnich latach, możemy się spodziewać, że niedługo staną się one standardowym rozwiązaniem domowym pozwalającym na rozwój energetyki prosumenckiej. Przyspieszą go nie tylko na poziomie domów jednorodzinnych, lecz także innych budynków np. komercyjnych.

Z tej perspektywy, wprowadzenie wymagania pozwolenia na budowę przy instalacji magazynów energii znacząco ograniczy liczbę osób, które będą chciały zastosować tego typu rozwiązanie we własnym domu. Chciałbym podkreślić, że w ciągu ostatnich 10 lat ceny magazynów energii spadły niemal ośmiokrotnie i widzimy ciągle potencjał do kontynuacji tego trendu – tym bardziej, że sprzyja temu coraz większa skala ich produkcji oraz rosnąca pojemność.

Dodatkowo, przepis proponowany przez MRiT nie nadąża za rzeczywistym rozwojem technologii produkcji, np. w zakresie wykorzystania w magazynach energii właściwie niepalnych technologii LFP [litowo-żelazowo-fosforanowe md] . Można też odnieść się do badań niemieckich, gdzie rzeczywista palność magazynów energii porównywana jest do pozostałych sprzętów AGD. Tymczasem projekt WT 2025 narzuca te same bardzo rygorystyczne wymagania niezależnie od rzeczywistego poziomu ryzyka. Nie różnicuje się np. magazynów LFP, które są niepalne, od innych rozwiązań. Obowiązek stosowania czujek dymu, samoczynnych urządzeń gaśniczych czy BMS bez określenia normy – to przykłady nadmiernej regulacji oderwanej od praktyki i dostępnych technologii.

I kolejny istotny argument. Magazyny będą niedługo motorem napędowym transformacji energetycznej budownictwa: ułatwią efektywną elektryfikację w kontekście dużego udziału energii pochodzącej z OZE (nawet do 60 proc. w skali rok w przypadku ogrzewania, ciepłej wody czy energii elektrycznej w domach jednorodzinnych). Jeśli jednak ich przyszłym użytkownikom zaczniemy stawiać tak drastyczne wymagania formalne, to znacząco osłabimy ten potencjał.

Aktualnie nie jest wymagane żadne pozwolenie, aby użytkować magazyn energii, jednak według proponowanego rozporządzenia jego instalacja może być znacznie utrudniona. Magazyny powyżej 10 kWh montowane wewnątrz budynków będą wymagały m. in. umieszczenia w wydzielonym technicznie pomieszczeniu o odpowiedniej odporności ogniowej, obowiązkowej czujki dymu, sygnalizacji pożarowej czy stałego, samoczynnego urządzenia gaśniczego.

Czy takie obostrzenia są konieczne dla obiektów tego typu, skoro akumulator w aucie elektrycznym najczęściej ma pojemność 60 kWh lub wyższą i jest zaparkowany w zwykłym garażu?

Jeżeli przyjrzymy się pojemności typowego domowego magazynu energii (10 kWh), wówczas zwykły, 5-cio litrowy kanister z benzyną znacznie przewyższa go pod tym względem (ok. 50 kWh). Dopuszczalne do przechowania 30 kg peletu drzewnego to 150 kWh energii. Sam samochód elektryczny stojący w garażu ma baterię 40-50 kWh. Naturalnie takie porównania są pewnym uproszczeniem, jednak ukazują absurdy proponowanych przez ministerstwo rozwiązań.

Jeśli mówimy o specjalnego rodzaju zabezpieczeniach już przy 10 kWh, wówczas znacząco ograniczamy rozwój tej technologii – jeśli nie uniemożliwiamy. Zakłada się przy tym, że magazyn energii jest technologią palną, pomimo rozpowszechniania technologii LFP oraz wbudowanych systemów zabezpieczeń, chroniących przed ryzykiem.

Zwróćmy również uwagę na nierówne traktowanie technologii. Z 30 tys. pożarów budynków w Polsce, blisko 1 tys. to pożary sadzy w kominach, a niemal 2 tys. powodują kotły na paliwa stałe. Nie słyszymy jednak o sytuacjach, w których ministerstwo chciałoby wprowadzić rozporządzenie wymagające specjalnego pozwolenia na zamontowanie kotła grzewczego.

Czy Pańskim zdaniem projekt rozporządzenia “broni się” merytorycznie?

Obostrzenia obecnie proponowane przez MRiT są zdecydowanie zbyt wysokie, szczególnie w kontekście zmian technologicznych, jakie dokonują się w sektorze magazynów energii oraz oceny ryzyka stosowania tych urządzeń w budynkach. W mojej opinii kształt ustawy wynika z braku wiedzy oraz obaw dotyczących nowej technologii.

Rozporządzenie MRiT to dobitny przykład nierównego traktowania technologii – tym bardziej szkodliwego, że magazyny energii są jednym z kluczowych elementów zielonej transformacji w budynkach. Gwarantują nam efekt synergii przy upowszechnianiu pomp ciepła, samochodów elektrycznych i zwiększaniu udziału OZE w systemie.

Przewidujemy, że boom fotowoltaiczny nastąpi m.in. dzięki szerokiemu zastosowaniu magazynów energii. Z punktu widzenia strategii UE, ukierunkowanie inwestycji na energetykę prosumencką jest jednym z najbardziej obiecujących i zgodnie z analizami może zapewnić do 30-40 proc. energii produkowanej i zużywanej w przyszłości w Polsce.

Chciałabym, żeby to wybrzmiało: rozumiem, że magazyny energii nie stanowią poważnego zagrożenia z perspektywy bezpieczeństwa pożarowego?

Nowe technologie magazynów energii w niedalekiej przyszłości będą całkowicie bezpieczne. Nieustannie trwają prace nad nowymi rozwiązaniami, ponieważ – m.in. ze względu na samochody elektryczne – powstaje wiele projektów mających zapewnić większe bezpieczeństwo użytkowania i zmianę chemii baterii elektrycznych. Widoczny progres w zakresie obniżania cen powoduje, że wkrótce konsumenci będą chcieli zabezpieczyć się przed możliwymi awariami zasilania poprzez zakup magazynu energii.

Przejdźmy do aspektów finansowych. O ile mogą się zwiększyć koszty instalacji magazynów energii w wyniku zaproponowanych przepisów?

Według mojej wiedzy, rozporządzenie MRiT może spowodować wzrost kosztów nawet o 40-60 proc w przypadku małych magazynów. Jednak w praktyce wiele zapisów czyni montaż magazynów o pojemności powyżej 10 kWh niemal niemożliwym – np. wymóg wydzielonego pomieszczenia technicznego tylko dla magazynu, co w budownictwie jednorodzinnym jest kompletnie nierealne. Ogranicza to inwestycje nie tylko kosztowo, ale również formalnie – np. poprzez brak możliwości spełnienia wymogów w istniejących budynkach. Dużym problemem będzie zapewne dodatkowe zniechęcenie potencjalnych prosumentów, wynikające z piętrzenia przed nimi problemów administracyjnych i biurokratycznych. To wszystko będzie miało to bardzo negatywne skutki nie tylko dla sektora magazynów energii, lecz również dla rozwoju OZE, energetyki prosumenckiej i postępu elektryfikacji w Polsce.

W jaki sposób zmieniliby Państwo przepisy zaproponowane w rozporządzeniu? Czego Państwu jako sektorowi brakuje, czy MRiT odpowiada na Wasze zapytania?

Powstają inicjatywy sektorowe, w których również uczestniczymy, jak chociażby wystosowanie listu otwartego do Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz Ministerstwa Rozwoju i Technologii. Nie chcę ujawniać jeszcze szczegółów tej sprawy, lecz możemy się ich spodziewać w ciągu najbliższych dni.

Nie zapominajmy, że przepisy przeciwpożarowe są domeną państwa członkowskiego, w związku z czym nie ograniczają nas rozporządzenia ani dyrektywy unijne. Musimy więc wypracować własny kompromis, który gwarantując bezpieczeństwo użytkowe, nie ograniczy jednocześnie rozwoju tej wartościowej technologii.

Czy ministerstwo kontaktowało się z Państwem przed stworzeniem projektu rozporządzenia?

Z tego co wiem, nie. Tym bardziej jesteśmy zdziwieni proponowanym rozporządzeniem. Co więcej, projekt nie definiuje nawet czym jest magazyn energii – czy obejmuje tylko część akumulatorową, czy również falownik. Takie nieprecyzyjne zapisy będą generować problemy interpretacyjne i techniczne, np. dla systemów typu „all in one”, gdzie odłączenie części obwodów nie jest technicznie możliwe.

Magazyny energii stanowią fragment układanki zielonej transformacji i przedstawione rozwiązanie jest działaniem przeciwko energetyce rozproszonej. Tymczasem istotą zachodzących zmian jest jak największe zbliżenie energetyki do indywidualnych konsumentów, zwiększenie jej rozproszenia oraz efektywności.

Świetnie ilustruje to następujący przykład: dziś, aby móc statystycznie zużyć w naszych domach pewną ilość energii, tracimy 2 razy taką ilość w systemie ogólno-energetycznym. Oznacza to, że efektywność energetyczna naszego całego systemu energetycznego wynosi ok. 1/3. Natomiast efektywna elektryfikacja i energetyka prosumencka korzystają z technologii, które cechuje o wiele większa efektywność, sprawiając, że nie tracimy tak wiele energii. Zarówno samochody elektryczne, jak i pompy ciepła są co najmniej trzykrotnie bardziej efektywne niż ich odpowiedniki spalinowe. Magazyny są niezwykle istotnym elementem całości układanki – bez ich udziału, zielona transformacja w budynkach się zatrzyma.

Ministerstwo, niestety, nie przedstawiło nam wcześniej propozycji przygotowywanych zmian, jednak − z tego co obserwujemy jest spora szansa, że MKiŚ wesprze nasze uwagi, a samo MRiT ponownie analizuje przedstawiony projekt.

Proszę powiedzieć, jaki obecnie jest stan magazynów energii w Polsce jeśli chodzi o rządowe wsparcie i zainteresowanie prosumentów? Ile potrzeba magazynów, aby wesprzeć rozwój OZE?

W tym zakresie możemy brać przykład od naszych niemieckich sąsiadów, gdzie ponad 70-80 proc. fotowoltaiki domowej jest montowana razem z magazynami energii. Jestem przekonany, że w interesie polskiego rządu i Polskich Sieci Elektroenergetycznych jest upowszechnienie podobnego modelu. Zdecydowanie pomocnym okazał się program „Mój Prąd”. Tu trzeba jasno powiedzieć, że dopiero połączenie fotowoltaiki z magazynem energii zapewnia spory sens ekonomiczny i technologiczny w kontekście aktualnego systemu rozliczeń energii z fotowoltaiki.

Dziękuję za rozmowę.

Nowe przepisy mogą wejść w ciągu kilku miesięcy, obecnie znajdują się na etapie opiniowania. Termin zgłaszania uwag mija już 13 lipca.

Włoski minister ds. europejskich: Zielony Ład nie ma sensu.

Włoski minister ds. europejskich: Zielony Ład niszczy przemysł

https://pch24.pl/wloski-minister-ds-europejskich-zielony-lad-niszczy-przemysl

(Źródło: YouTube/serpentza)

Minister do spraw europejskich we włoskim rządzie Tommaso Foti powiedział w niedzielę, że unijny Zielony Ład nie ma sensu. „Jeśli zostaniemy na tej drodze staniemy się ogródkiem dla zamożnych seniorów” – podkreślił.

W czasie forum zorganizowanego w Mandurii w regionie Apulia na południu kraju, Foti stwierdził: – Płacimy za politykę Zielonego Ładu, który nie ma sensu. Zmierzamy w stronę deindustrializacji Europy. Tracimy konkurencyjność. Jeśli zostaniemy na tej drodze staniemy się ogródkiem dla zamożnych seniorów, ale dojdzie do deindustrializacji kraju ze wszystkimi konsekwencjami kryzysu socjalnego, jakie spowoduje.

Włoski minister dodał: – Zakładany jest sznur na szyję włoskich firm, nie tylko przez Unię.

– Unia nie powinna być machiną zakazów, ale narzędziem umożliwiającym rozwój systemu przedsiębiorstw na całym kontynencie – ocenił Tommaso Foti.

Minister zwrócił uwagę na destrukcyjny wpływ polityki Zielonego Ładu na sektor motoryzacyjny. Tak odniósł się do jej założeń, w tym przejścia na pojazdy elektryczne. Wyraził opinię, że wiele firm powiązanych z tą branżą będzie musiało „zniknąć”.

pap logo

Źródło: PAP

Iran sensownie w dziedzinie odnawialnych źródeł energii; synergia energii słonecznej i wodnej

Solar-hydro-synergy

Iran przygotowuje się do radykalnej zmiany swojego krajobrazu energetycznego, realizując strategię mającą na celu rozbudowę potencjału energii odnawialnej, łącząc niezawodność energii wodnej z rosnącym potencjałem energii słonecznej.

W kraju, który od dawna opiera się na paliwach kopalnych, decyzja o zintegrowaniu energii słonecznej z istniejącą infrastrukturą zapór wyraźnie wskazuje na zwrot w stronę bardziej zrównoważonej przyszłości energetycznej.Najnowsza inicjatywa rządu, która zakłada budowę elektrowni słonecznych obok zapór wodnych, wykorzystuje zasoby naturalne Iranu i istniejącą infrastrukturę.

Projekt ten, łączący innowacyjne pomysły i praktyczne rozwiązania, ma poprawić stabilność sieci, ograniczyć emisję dwutlenku węgla i pomóc krajowi osiągnąć ambitne cele energetyczne. Strategia Iranu opiera się na prostej, ale potężnej koncepcji: synergii. Rząd niedawno podpisał Memorandum of Understanding (MoU) z Iranian Renewable Energy and Electricity Efficiency Organization (SATBA) w celu budowy elektrowni słonecznych w strategicznych miejscach zapór w całym kraju.

Przedstawiciele władz podkreślają, że łącząc energię słoneczną z energią hydroelektryczną, Iran może skutecznie włączyć odnawialne źródła energii do swojego miksu energetycznego, zmniejszając jednocześnie zależność od paliw kopalnych.

Irańska rewolucja w dziedzinie odnawialnych źródeł energii dzięki synergii energii słonecznej i wodnej

Pierwsza irańska pływająca elektrownia fotowoltaiczna została otwarta w zakładach petrochemicznych Mahabad w sierpniu 2020 r.Iran przygotowuje się do radykalnej zmiany swojego krajobrazu energetycznego, realizując strategię mającą na celu rozbudowę potencjału energii odnawialnej, łącząc niezawodność energii wodnej z rosnącym potencjałem energii słonecznej.

W kraju, który od dawna opiera się na paliwach kopalnych, decyzja o zintegrowaniu energii słonecznej z istniejącą infrastrukturą zapór wyraźnie wskazuje na zwrot w stronę bardziej zrównoważonej przyszłości energetycznej.Najnowsza inicjatywa rządu, która zakłada budowę elektrowni słonecznych obok zapór wodnych, wykorzystuje zasoby naturalne Iranu i istniejącą infrastrukturę.Projekt ten, łączący innowacyjne pomysły i praktyczne rozwiązania, ma poprawić stabilność sieci, ograniczyć emisję dwutlenku węgla i pomóc krajowi osiągnąć ambitne cele energetyczne.

Strategia Iranu opiera się na prostej, ale potężnej koncepcji: synergii. Rząd niedawno podpisał Memorandum of Understanding (MoU) z Iranian Renewable Energy and Electricity Efficiency Organization (SATBA) w celu budowy elektrowni słonecznych w strategicznych miejscach zapór w całym kraju. Przedstawiciele władz podkreślają, że łącząc energię słoneczną z energią hydroelektryczną, Iran może skutecznie włączyć odnawialne źródła energii do swojego miksu energetycznego, zmniejszając jednocześnie zależność od paliw kopalnych.

Rola odnawialnych źródeł energii w przyszłości dylematu energetycznego Iranu

Zasoby odnawialnych źródeł energii, takich jak energia słoneczna, wiatrowa, biomasa i energia geotermalna, w Iranie są tak duże, że ich rozwój i ekspansja są nieuniknione. Celem jest wygenerowanie 500 megawatów nowej mocy słonecznej, co stanowi istotny krok w kierunku osiągnięcia szerszych celów Iranu w zakresie energii odnawialnej. Biorąc pod uwagę dużą liczbę słonecznych dni w Iranie, energia słoneczna jest w wyjątkowej sytuacji i może zapewnić krajowi niezawodne i zrównoważone źródło energii. Jednakże być może najbardziej nowatorskim aspektem tej transformacji energetycznej jest przejście na pływające elektrownie słoneczne.

W obliczu gwałtownie rosnących cen gruntów w ośrodkach miejskich potrzeba alternatywnych lokalizacji dla farm słonecznych nigdy nie była bardziej pilna. Iran, który zmaga się z podobnymi ograniczeniami, zwraca się ku swojej rozległej sieci tam i zbiorników jako potencjalnym miejscom dla pływających systemów fotowoltaicznych (PV).Kraj uruchomił już pilotażowy projekt pływającej energii słonecznej w Mahabad Petrochemical Company, wykorzystując krajowe konstrukcje pływające. Ten początkowy sukces otwiera drogę do projektów na większą skalę i jest przykładem rosnącej wiedzy eksperckiej kraju w zakresie energii odnawialnej.

Pływający model solarny eliminuje potrzebę drogiego terenu w pobliżu ośrodków zaludnienia. Te elektrownie mogą być umieszczane na zbiornikach- pontonach, co zmniejsza potrzebę kosztownej infrastruktury przesyłowej i łagodzi problemy, takie jak gromadzenie się pyłu, które utrudnia wydajność farm słonecznych na pustyni. Korzyści środowiskowe płynące z pływającej energii słonecznej są znaczące, szczególnie dla kraju takiego jak Iran, który zmaga się zarówno z niedoborem wody, jak i surowym klimatem. Umieszczając panele słoneczne na zbiornikach wodnych, Iran może znacznie ograniczyć parowanie wody ze swoich zbiorników.Pomaga to nie tylko oszczędzać cenne zasoby wody, ale także zwiększa ogólną wydajność paneli słonecznych, ponieważ chłodzenie wodą może zwiększyć ich wydajność o 5–10%.

Z perspektywy ekonomicznej pływające ogniwa słoneczne mogą być bardziej opłacalnym rozwiązaniem dla rosnącego zapotrzebowania Iranu na energię. Dzięki swojej zdolności do zwiększania wydajności, zmniejszania parowania wody i oferowania bardziej zrównoważonego źródła energii, pływające ogniwa słoneczne mogą ostatecznie pomóc obniżyć koszty produkcji energii elektrycznej w dłuższej perspektywie, przyczyniając się do długoterminowej stabilności energetycznej kraju.Jednym z najbardziej przekonujących aspektów tej inicjatywy jest potencjalna synergia między energią słoneczną i energią hydroelektryczną.Iran ma długą historię wytwarzania energii wodnej. Irańska Spółka Rozwoju Wody i Energii odpowiada za ponad 70% elektrowni wodnych w kraju.Te elektrownie tradycyjnie zapewniały niezawodne i stałe źródło energii. Jednak rozwój nowych projektów hydroelektrycznych zwolnił w ostatnich latach z powodu ograniczeń finansowych i innych wyzwań, głównie suszy.

Łącząc energię słoneczną z energią hydroelektryczną, Iran mógłby zmniejszyć problemy z niestabilnością dostaw, które zwykle dotykają odnawialne źródła energii.Energia słoneczna jest generowana w ciągu dnia, podczas gdy energia wodna może zapewnić stały przepływ energii elektrycznej w nocy. Ta uzupełniająca się relacja może pomóc ustabilizować sieć, zapewnić bardziej spójne zasilanie i zwiększyć ogólną odporność systemu energetycznego. Ponadto w porze suchej, gdy poziom wody w zbiornikach hydroelektrycznych jest niski, produkcja energii słonecznej mogłaby pomóc zrekompensować zmniejszoną produkcję energii przez elektrownie wodne.

Z drugiej strony, w porze deszczowej, gdy produkcja energii słonecznej jest ograniczona, elektrownie wodne mogłyby przejąć pałeczkę. Ta synergia mogłaby zapewnić bardziej niezawodny miks energetyczny i zwiększyć zdolność Iranu do zaspokajania zapotrzebowania na energię elektryczną przez cały rok.Pomimo obiecującego potencjału, ambicje Iranu w zakresie energii odnawialnej nie są pozbawione wyzwań. Złożoność techniczna pływających systemów solarnych przy zmiennych poziomach wody stwarza przeszkody inżynieryjne.

Dodatkowo koszty finansowe takich projektów są wyższe niż w przypadku farm słonecznych na lądzie, ponieważ wymagają specjalistycznych materiałów i procesów instalacyjnych. Ponadto, podczas gdy Iran jest bogaty w zasoby naturalne, zabezpieczenie niezbędnego kapitału na projekty energii odnawialnej na dużą skalę pozostaje poważnym wyzwaniem. Lata międzynarodowych sankcji i krajowych nacisków finansowych ograniczyły dostęp Iranu do inwestycji, co może opóźnić tempo rozwoju.Jednakże światowy sukces pływających systemów solarnych, którego przykładem są duże projekty realizowane w Chinach, Indiach i Korei Południowej, dowodzi wykonalności tej technologii.

Biorąc pod uwagę rosnące koszty gruntów i coraz większą presję na oszczędzanie zasobów wodnych, pływające panele słoneczne stają się kluczowym elementem rozwiązań energii odnawialnej na całym świecie.W tym kontekście inicjatywa Iranu, aby zintegrować pływające panele słoneczne ze strategią energii odnawialnej, stawia go na czele nowego trendu. Wykorzystując swoje ogromne zasoby wody i obfite światło słoneczne, Iran jest w dobrej pozycji, aby poczynić znaczące postępy zarówno w produkcji energii, jak i oszczędzaniu wody.Dostęp do strony internetowej Press TV można uzyskać również pod następującymi adresami www.presstv.co.uk

Polska ma najwyższe ceny gazu na świecie

Polska ma najwyższe ceny gazu na świecie

Magdalena Melke https://energetyka24.com/klimat/wiadomosci/polska-ma-najwyzsze-ceny-gazu-na-swiecie

Autor. polskieradio24.p

Zgodnie z danymi raportu International Gas Union (IGU), Polska ma najwyższe ceny gazu ziemnego na świecie – średnie ceny hurtowe surowca w 2024 r. wynosiły u nas ponad 15 USD/MMBTU. [1 MMBtu = 1055 MJ ≈ 293 kWh]

Za nami plasują się kolejno: Czechy, Austria i Niemcy.

Gaz ziemny w Polsce był ponad trzy razy droższy w porównaniu do globalnej średniej i niemal siedem razy droższy niż w USA.

Niechlubna czołówka

Zgodnie z raportem IGU, w 2024 r. hurtowe ceny gazu ziemnego w Europie były najwyższe na świecie, podobnie jak średnie ceny na rynku spot wynoszące 11,52 USD/MMBTU. Z kolei najniższe ceny można było zaobserwować w krajach byłego Związku Radzieckiego.

Najwyższe ceny hurtowe w 2024 r., podobnie jak w trzech poprzednich latach, odnotowano w Europie, a nie na głównych rynkach importujących LNG w regionie Azji i Pacyfiku, chociaż w 2024 r. ceny ponownie się zmniejszyły. Pięć najwyższych cen odnotowano w Europie [Polska, Czechy, Austria, Niemcy i Słowacja – przyp. red. Energetyka24], ale spadły one znacznie poniżej 20 USD za MMBtu.
International Gas Union, „Wholesale Gas Price Survey 2025 Edition”>

Autor. IGU

Tak wysokie ceny w Europie wynikają m.in. z nadal odczuwalnych skutków zrezygnowania z dostaw taniego, rosyjskiego gazu, od którego wysoce były uzależnione m.in. Niemcy i Austria. Jeszcze w lutym ubiegłego roku austriacka ministra energetyki Leonore Gewessler wskazywała, że ze względu na powiązania kontraktowe Wiedeń stał się zależny od Moskwy w 98 proc. w zakresie dostaw niebieskiego paliwa. Z kolei w kontekście Niemiec, obserwujemy skutki wieloletniej polityki zacieśniającej współpracę energetyczną między Berlinem a Moskwą, m.in. poprzez gazociągi Nord Stream 1 i 2.

W przypadku Polski i Czech, wpływ na ceny również miała przede wszystkim wojna na Ukrainie oraz odcięcie się od dostaw ze wschodu. Praga mierzy się z wysokimi opłatami tranzytowymi nakładanymi przez Niemcy, dodatkowo czeski przemysł jest dużym konsumentem surowca.

Z kolei ceny polskiego gazu są ściśle powiązane z trendami na europejskich rynkach – głównie mowa tu o rynku holenderskim i niemieckim. Dodatkowo sytuację Polski pogarsza całkowite odcięcie od dostaw surowca z Rosji, a malejące zapasy nie wystarczyły na rosnący popyt, który pojawił się po pandemii Covid-19

Europa – najwyższe ceny na świecie

Jak zaznaczono w dokumencie, najniższe ceny hurtowe występują na rynkach silnie regulowanych, ale także na bogatym w zasoby rynku USA. „Ceny powyżej 10 USD za MMBTU występują zazwyczaj w Europie oraz na rynkach zależnych od LNG, takich jak Japonia, Korea i Chińskie Tajpej, a także Brazylia” – dodano.

Warto pamiętać, że niemal 82 proc. cen gazu w Europie jest ustalana obecnie w oparciu o konkurencję rynkową między dostawcami gazu (tzw. gas-on-gas, GOG), na podstawie podaży i popytu na rynku gazu i giełdach. Jak zaznaczono w raporcie, prawie cała produkcja krajowa, 80 proc. importu rurociągowego i 78 proc. importu LNG jest wyceniane według GOG.

W lutym 2023 r. na TTF cena gazu osiągnęła minimum na poziomie poniżej 30 euro/MWh, jednak w lutym bieżącego roku zbliżała się do 55 euro/MWh. Wynikało to m.in. z malejących zapasów w magazynach.

Problemy dla polskiego przemysłu

Jak wskazuje Forum Odbiorców Energii Elektrycznej i Gazu (FOEEiG), polski sektor przemysłowy wykorzystujący gaz ziemny, od dwóch lat boryka się z wysokimi cenami tego surowca na rynku.

„Dane nie pozostawiają złudzeń – dla największych krajowych odbiorców niebieskiego paliwa, czyli firm zużywających powyżej 4 000 000 GJ (105 mln m3) gazu ziemnego rocznie, jego koszty są zdecydowanie wyższe niż m.in. w Niemczech, Francji, Hiszpanii, Holandii czy Włoszech” – podaje FOEEiG.

Niestety, wysokie ceny surowca zagrażają konkurencyjności polskiego przemysłu, który pozostaje silnie energochłonny.Sektor ten wytwarza ponad 20 proc. krajowego PKB.

Pod koniec czerwca Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych zajęła się projektem proponującym wprowadzenie dodatkowej opłaty, która obciąży odbiorców przemysłowych – tzw. opłatą gazową. W efekcie jej wprowadzenia, jak podaje FOEEiG najwięksi konsumenci gazu ziemnego (duże zakłady przemysłowe) zapłacą najwięcej, a dodatkowe koszty za przykładową wysokość opłaty na poziomie 10 zł/MWh mogą wynieść rocznie nawet ponad 11 mln zł.

UE na drodze do samo-zniszczenia: Zapowiada 90% redukcji CO2 do 2040 roku

Unia Europejska zapowiada Zielony Ład do kwadratu – 90% redukcji CO2 do 2040 roku

unia-europejska-zapowiada-90-redukcji-co2-do-2040-roku


Po tym gdy USA zakończyło zabawy w Zielony Ład, Europa została jedynym kontynentem zafiksowanym na dekarbonizacji za wszelką cenę. W związku z tym wszyscy spodziewali się, że UE zliberalizuje podejście i zrezygnuje z szalonych założeń Zielonego Ładu niszczących konkurencyjność europejskich firm. Nieoczekiwanie zamiast złagodzenia, zapowiedziano znaczne zaostrzenie klimatycznych sankcji na Europejczyków.

Rada Europejska właśnie zaproponowała drugą odsłonę Zielonego Ładu, drastycznie zaostrzając dotychczasowe cele klimatyczne. Pakiet Fit for 55, który zakładał redukcję emisji o 55% do 2030 roku, został zastąpiony nowym celem – 90% redukcji do 2040 roku. Ta radykalna eskalacja unijnej polityki klimatycznej już doprowadziła do sytuacji, w której ceny energii w Europie są najwyższe na świecie, a wygląda na to, że będzie dużo gorzej.

Przemysłowe ceny energii w Polsce, Włoszech i Wielkiej Brytanii przekroczyły 0,40 USD za kWh, podczas gdy w USA były trzy razy niższe. Chińskie przedsiębiorstwa płacą około 0,088 USD za kWh, czyli ponad cztery razy mniej niż europejskie firmy. Między 2019 a 2023 rokiem ceny przemysłowe w UE wzrosły dramatycznie: w Wielkiej Brytanii o 124%, na Węgrzech o 171%, w Polsce o 137%.

Wbrew oficjalnym zapewnieniom, Europa przechodzi już przez proces de-industrializacji. Produkcja przemysłowa w Europie spadła o 5,8% w dwunastu miesiącach zakończonych w listopadzie 2023 roku. Zużycie energii elektrycznej przez przemysł w UE spadło o 5,8% w 2022 roku i kolejne 6% w 2023 roku. Koncern Tata Steel zamyka ostatnie dwa wielkie piece hutnicze w Wielkiej Brytanii, eliminując 2800 miejsc pracy. Slovalco zamknęło hutę aluminium na Słowacji po 70 latach działalności z powodu wysokich kosztów energii. Nyrstar wstrzymał działalność zakładu cynku w Budel z powodu wysokich kosztów energii, a BASF zamknął kilka linii produkcyjnych w Niemczech.

Nowa propozycja pozwalająca na pokrycie 3% zobowiązań emisyjnych przez kredyty węglowe z krajów rozwijających się to przyznanie się do porażki. UE wprowadza coraz bardziej restrykcyjne regulacje dla własnego przemysłu, jednocześnie pozwalając sobie na “kupowanie” redukcji emisji z krajów, które nie niszczą swojej gospodarki.

Podczas gdy Europa niszczy swoją konkurencyjność, reszta świata rozwija się. Chiny zwiększyły zużycie energii elektrycznej o ponad 550 TWh, czyli o 7% w 2024 roku. Elektryfikacja w Chinach postępuje szybko – udział energii elektrycznej w końcowym zużyciu energii wynosi 28%, podczas gdy w USA 22%, a w UE jedynie 21%. Ceny energii elektrycznej dla przemysłu energochłonnego w UE w 2024 roku były średnio dwukrotnie wyższe niż w USA i o 50% wyższe niż w Chinach.

Produkcja przemysłowa w Niemczech kurczy się od 2017 roku, a spadek nabiera tempa wraz z osłabieniem konkurencyjności. Według Federacji Niemieckich Przemysłowców 20% niemieckiej wartości dodanej przemysłu jest zagrożone. Niemcy ponownie stają się “chorym człowiekiem Europy”, ale tym razem problem dotyczy całego kontynentu.

Cel 90% redukcji emisji do 2040 roku to kolejny krok w kierunku gospodarczego samobójstwa. Trzynaście z 20 europejskich instytutów badawczych AIECE nie spodziewa się, że obecne problemy energetyczne będą miały trwały wpływ na strukturę gospodarczą ich krajów, ale czy można im wierzyć, gdy fakty mówią co innego?

Polska, jako kraj w znacznym stopniu zależny od węgla, jest szczególnie narażona na destrukcyjne działanie unijnej polityki klimatycznej. Podczas gdy inne kraje mają alternatywy energetyczne, Polska zostaje zmuszona do radykalnej transformacji, która może zniszczyć podstawy jej przemysłu.

Trudno oprzeć się wrażeniu, że europejska polityka klimatyczna jest prowadzona tak, jakby była projektowana przez konkurentów gospodarczych Europy. Chiny, które dominują w produkcji technologii “zielonych”, szczególnie korzystają z europejskiego samozniszczenia. Podczas gdy Europa niszczy swoją konkurencyjność kosztownymi regulacjami, Chiny rozwijają się i umacniają swoją pozycję na światowych rynkach.

Jak mówił świętej pamięci Krzysztof Kononowicz: “Nie będzie niczego”. I rzeczywiście – przy obecnej polityce klimatycznej UE, Europa stoi przed perspektywą gospodarczej zapaści. Ceny energii będą dalej rosły, przemysł będzie uciekał do krajów z tańszą energią, a zwykli obywatele zapłacą za to wszystko rachunkami, które już teraz są nie do udźwignięcia.

Jedynym racjonalnym rozwiązaniem dla Polski może być rozważenie opuszczenia tej organizacji, która przekształciła się w narzędzie gospodarczego samozniszczenia. UE to już nie wspólnota rozwoju, lecz klub szaleńców, którzy gotowi są zniszczyć wszystko w imię ideologii klimatycznej.

Życie w Absurdystanie…

Życie w Absurdystanie…

Data: 29 giugno 2025Author: Uczta Baltazara










babylonianempire/zycie-w-absurdystanie

FOTO: „Gotowi do działania w pełnym słońcu” – Zełenski i nowa logika zielonej wojny rodem z Brukseli. Montage/APA/AFP/JOHN THYS/KI/ChatGPT

Artykuł poniżej zamieszczony trafia w dziesiątkę, jako że obnaża absurdalność wysiłków zmierzających do pogodzenia i tak już ekstremalnie niedorzecznych celów klimatycznych z brutalną rzeczywistością wojny. Zabijanie i dewastacja z zachowaniem minimalnej emisji CO2.

Żyjemy w Absurdystanie – gdzie Trump zabawia się publikowaniem filmików w stylu “Bomb Iran”, ujawniających nie tyle potwierdzoną przez jego bratanka chorobę Alzheimera https://www.express.co.uk/news/us/2073050/Trump-dementia-concerns-addressed-nephew-Fred-Trump-III-warning-signs, co ogólną demencję.

Dla Zełenskiego wyłącznie czołgi zasilane energią słoneczną? – UE domaga się kontroli emisji CO2 w wojskowości

Ekologiczna amunicja, bomby neutralne dla klimatu, bombowce stealth z pompami ciepła – i pociski, które napędzane są wiatrem: Bruksela podchodzi do sprawy na poważnie. Po raz pierwszy również armie mają ujawniać swój ślad węglowy. Szefowa UE Ursula von der Leyen nie zapomniała o swoim „Zielonym Ładzie”, zainicjowanym w 2019 roku – pomimo wojny w Ukrainie.

To, co przez dziesięciolecia było uważane za „kwestię bezpieczeństwa narodowego” i dlatego było traktowane jako tabu, jest teraz częścią wielkiego planu klimatycznego: UE wzywa do większej przejrzystości w zakresie emisji CO2 przez wojsko. Tłem tego są tak zwane Rozszerzone Ramy Przejrzystości (ETF), które mają zastosowanie do wszystkich sygnatariuszy paryskiego porozumienia klimatycznego od końca 2024 r. – w tym europejskich państw NATO.

W ten sposób, emisje gazów cieplarnianych generowane przez armie, które do tej pory były ukrywane, po raz pierwszy zostaną ujawnione publicznie. Według szacunków, emisje te stanowią do 5,5 procent globalnych emisji – mniej więcej tyle, co cały międzynarodowy ruch lotniczy i morski.

W przyszłości bomby neutralne dla klimatu?

Najwyraźniej, komisarze ds. klimatu w Brukseli dostrzegają również możliwości poprawy klimatu podczas wojny: na przyszłość siły zbrojne powinny mieć nie tylko większy budżet, ale także lepszy ślad węglowy.

Każdy, kto wcześniej uważał, że wojny są wystarczająco złe, doświadcza teraz kolejnego etapu eskalacji – politycznie poprawnego i bezemisyjnego: armie państw członkowskich UE wypowiadają wojnę także zmianom klimatu.

Czy wkrótce będziemy musieli przygotować się na bomby neutralne dla klimatu, zieloną amunicję i czołgi solarne?

FOTO: „Zielone dostawy dla frontu?” – Von der Leyen, Zelenski i Rutte podczas szczytu przemysłu obronnego NATO w Hadze. APA/AFP/ANP/JONAS ROOSENS

Czyste pola bitew, ekologiczne pociski

To, co brzmi jak polityczny kabaret, jest rzeczywistością. Firmy z branży obronnej, takie jak Lockheed Martin i Thales, zobowiązały się do osiągnięcia zerowego poziomu emisji netto.

Jednocześnie niektóre armie testują wykorzystanie systemów solarnych, pomp ciepła i pojazdów elektrycznych – na przykład do zaopatrywania odległych baz. Eksperci podkreślają zalety taktyczne: urządzenia elektryczne są cichsze i nie emitują ciepła.

Jaki będzie następny krok? – Pociski przenoszone przez wiatr – popychane przez wiatr.

Zielony przełom Von der Leyen – i wojna w Ukrainie

Kiedy Ursula von der Leyen po raz pierwszy została przewodniczącą Komisji w roku 2019, w pełni zaangażowała się w zielony przełom: Dzięki „Europejskiemu Zielonemu Ładowi” Europa miała stać się pierwszym kontynentem neutralnym dla klimatu. Ochrona klimatu była zasadą przewodnią – we wszystkich obszarach polityki.

Potem nastąpił rosyjski atak na Ukrainę. Nagle, w centrum uwagi znalazły się zbrojenia, dostawy energii i polityka bezpieczeństwa. Kwestie klimatyczne zeszły na dalszy plan – a czasami były postrzegane jako przeszkoda. Obecnie, Bruksela najwyraźniej próbuje osiągnąć kwadraturę koła: uzbrojenie i neutralność CO2 mają zostać osiągnięte w tym samym czasie.

Ryzykowny eksperyment: Co to oznacza dla Kijowa?

Połączenie polityki klimatycznej i działań wojennych może stać się podwójnym wyzwaniem dla Ukrainy: Jeśli wojskowe ślady węglowe naprawdę zaczną się liczyć, dostawy broni lub projekty obronne mogą być w przyszłości utrudnione pod względem prawnym. Ekologizacja wojska może sprawić, że rozwój ukraińskiej armii będzie bardziej skomplikowany lub droższy.

Bruksela może nieumyślnie ograniczyć pole manewru Zełenskiego, narzucając nowe warunki, zwłaszcza jeśli chodzi o obronę przed inwazją Rosji, która narusza prawo międzynarodowe.

Innymi słowy: To, co zaczyna się jako idealistyczna polityka klimatyczna, w rzeczywistości wojny może stać się dla sojuszników pułapką.

Mniej emisji, więcej kontroli

Krytycy uważają, że środek ten jest spóźniony – nie z powodu kwestii czołgów, ale z powodu braku przejrzystości. Na przykład w protokole z Kioto z 1997 r. Stany Zjednoczone stworzyły lukę, która pozwalała na wyłączenie emisji wojskowych z krajowych celów klimatycznych. Chociaż teoretycznie zostało to wyeliminowane w porozumieniu paryskim, raportowanie emisji CO2 pozostało dobrowolne. Nowy ETF powinien to zmienić – przynajmniej na papierze.

Trend zmierza w kierunku zielonej wojny. Być może wkrótce nie będziemy liczyć wyłącznie tego, ile czołgów ma dany kraj, ale ile CO2 one emitują? – Ataki powietrzne będą musiały być nie tylko precyzyjne, ale także przyjazne dla klimatu.

INFO: https://exxpress.at/politik/nur-noch-solar-panzer-fuer-selenskyj-eu-fordert-co2-kontrolle-beim-militaer/

https://www.nato.int/cps/en/natohq/news_210129.htm

https://www.nogeoingegneria.com/tecnologie/carbon-capture/le-nuove-guerre-munizioni-verdi-bombe-ad-impatto-climatico-zero-bombardieri-stealth-con-pompa-a-calore-e-razzi-mossi-dal-vento/

oszuści. Sprzedawali elektrowni wodę jako preparat do odsiarczania spalin.. A Bełchatów – kupował…

Złapani oszuści. Sprzedawali elektrowni wodę jako innowacyjny preparat

Autor: Redakcja26 czerwca, 2025, 10:26

Elektrownia Bełchatów. Fot. Wikimedia Commons

Elektrownia Bełchatów. Fot. Wikimedia Commons

Sąd aresztował małżeństwo podejrzane o kierowanie grupą przestępczą, która dokonała wielomilionowych oszustw na szkodę Elektrowni Bełchatów. Według prokuratury podejrzani sprzedawali kopalni wodę z kranu jako innowacyjny i opatentowany preparat do instalacji odsiarczania spalin.

[Brawo spece w Elektrowni Bełchatów !!! „Nic nie widzieli”. Za ile? md]

O aresztowaniu 45-letniej prezes działającej w województwie zachodniopomorskim spółki i jej 55-letniego męża poinformował w czwartek rzecznik Prokuratury Regionalnej w Łodzi prok. Krzysztof Kopania.

– Na wniosek prokuratury sąd tymczasowo aresztował na trzy miesiące prezes zarządu spółki z siedzibą w województwie zachodniopomorskim i jej 55-letniego męża. Podejrzani ukrywali się przed organami ścigania. Byli poszukiwani europejskim nakazem aresztowania. Zatrzymano ich w Hiszpanii, skąd trafili do Polski – powiedział Kopania.

Oszustwo na ponad 20 milionów

Prokuratura postawiła obojgu podejrzanym zarzuty kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, oszustw na szkodę Elektrowni Bełchatów w kwocie ponad 21 mln zł, zbrodni fakturowej i wielomilionowych uszczupleń podatkowych, za co grożą im kary do 25 lat więzienia.

– Śledztwo prowadzone przez Wydział do spraw Przestępczości Gospodarczej Prokuratury Regionalnej w Łodzi oraz ABW Delegaturę w Łodzi obejmuje już osiem osób i ma charakter rozwojowy. Planujemy kolejne zarzuty w tej sprawie – powiedział Kopania.

Wyjaśnił, że o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prokuraturę zawiadomił pełnomocnik Elektrowni Bełchatów, a jedną z podejrzanych jest kobieta zatrudniona w Elektrowni Bełchatów. Usłyszała zarzuty przyjęcia korzyści majątkowych od organizatorów procederu. Chodzi o 20 tysięcy złotych łapówki i sfinansowania zagranicznego wyjazdu.

Innowacyjny preparat okazał się wodą

– Zgromadzone w śledztwie dowody wskazują, że oszukańczy proceder trwał kilka lat i sprowadzał się przede wszystkim do sprzedaży pokrzywdzonej spółce rzekomo innowacyjnego i opatentowanego preparatu, którego użycie miało zminimalizować wytrącanie się w procesie produkcji energii osadów twardych w absorberze instalacji odsiarczania spalin. Faktycznie jednak do elektrowni trafiała woda z kranu – opisał działanie oszustów prokurator Kopania.

Według niego innowacyjność rozwiązania polegała na dodaniu do wody jedynie chloru i kwasu fosforowego.

Fałszerstwo

Spółka zarządzana przez 45-letnią podejrzaną fałszowała wyniki prowadzonych przez firmę zewnętrzną badań skuteczności sprzedawanego preparatu. Z tego powodu prokuratura postawiła wcześniej zarzuty współudziału w grupie przestępczej dwóm pracownikom spółki.

W wyniku działania grupy przestępczej Elektrownia Bełchatów poniosła straty w wysokości 21 milionów złotych. Kolejne 8 milionów złotych stracił Skarb Państwa w wyniku uszczupleń podatkowych. To dodatkowy zarzut, jaki usłyszeli podejrzani.

– Ustaliliśmy, że podejrzani, wykorzystując sieć kontrolowanych, zarejestrowanych na podstawione osoby firm, wprowadzali do obrotu faktury, które nie miały odzwierciedlenia w rzeczywistości. W ten sposób zawyżali koszty funkcjonowania spółki, co przekładało się na wysokość należności podatkowych. Wśród podejrzanych są także osoby, których dane wykorzystywane były w firmach uczestniczących w działalności przestępczej – przekazał Kopania.

Dodał, że śledztwo w sprawie ośmiu takich osób wyłączono do odrębnego postępowania i skierowano już do sądu akt oskarżenia. Poinformował też, że w śledztwie zabezpieczony został majątek podejrzanych – pieniądze i nieruchomości, w tym wyceniony na 4 mln zł zabytkowy pałacyk, w którym siedzibę miała spółka należąca do podejrzanej.

Biznes Alert / PAP

Pokażmy, że nie chcemy stref czystego absurdu!

Wesprzyj akcję banerową – pokażmy, że nie chcemy stref czystego absurdu!

Szanowny Panie !

Zwracam się dzisiaj do Pana w niezwykle ważnej sprawie. To dotyczy tak naprawdę nas wszystkich – nie tylko mieszkańców Krakowa i Warszawy.

Podjęliśmy wspólnie walkę z reżimem tzw. Stref Czystego Transportu (SCT), czyli wykluczenia komunikacyjnego i bezprawia na masową skalę. W Krakowie i Warszawie mamy to odczuć już od stycznia. I jeśli nie zrobimy nic, SCT rozniesie się na kolejne miasta i obejmie cały kraj…

Właśnie dlatego piszę dziś do Pana. Ponieważ Pan i ja wiemy, że te „strefy” najbardziej uderzą w tych, których nie będzie stać na nowe samochody spalinowe, a tym bardziej pojazdy elektryczne – w najbiedniejszych i schorowanych. To prawo będzie szkodliwe w zasadzie dla każdego zwykłego mieszkańca, dojeżdżającego do pracy, odwożącego dzieci do szkoły, chcącego dotrzeć z chorym pasażerem do szpitala. Poszkodowanymi będziemy Pan, ja oraz setki tysięcy innych ludzi.

Chcemy i możemy to zmienić! Nie pozwólmy, aby partyjni politycy, odklejeni od potrzeb mieszkańców, zabierali nam wolność, ograniczając nas w używaniu własnego auta. Dlatego pragnę Pana poinformować, że właśnie przed momentem… 

RUSZYŁA WIELKA KAMPANIA BANEROWA PRZECIWKO SCT! POD TYM LINKIEM MOŻNA DO NIEJ DOŁĄCZYĆ, O CO BARDZO PROSZĘ

Wiem, że w poprzednich odsłonach naszych działań mogłem liczyć na Pana pomoc, dlatego też ośmielam się prosić Pana o włączenie w akcję banerową właśnie teraz – kiedy nie ma żadnej kampanii wyborczej, kiedy zwolniło się wiele publicznie dostępnych miejsc, a na nasze skrzynki emailowe zgłaszają się osoby chętne do wywieszenia takiego banera u siebie..

Oto jego projekt:

Baner ma wymiary 2m x 1m, a więc sprawdzi się na niemal wszystkich ogrodzeniach, ogromnej większości balkonów, bram itd. Zresztą, na naszej stronie, na której uruchomiliśmy zbiórkę (link wklejam Panu poniżej) zobaczy Pan, jak prezentuje się na zdjęciach wykonanych przez nas w pierwszych kilku lokalizacjach.

Chcemy zrobić to z rozmachem i w sposób dostrzegalny na masową skalę, dlatego zaczynamy od BARDZO KONKRETNEGO CELU: 1000 BANERÓW przeciwko strefie czystego absurdu!

A może ktoś zapyta: dlaczego właśnie banery?

Odpowiem Panu wprost: gdyż nie ma lepszego rozwiązania, jeśli chodzi o skuteczność i zasięg. Mogą zawisnąć przy wielu drogach, w miejscach publicznych oraz prywatnych – jeśli ktoś zechce je powiesić u siebie. One po prostu przyciągają uwagę niemal każdego, kto przejeżdża bądź przechodzi w ich pobliżu.

Nasz cel to jest jasny przekaz do mieszkańców Warszawy i Krakowa (oraz obu aglomeracji), którzy często nie są świadomi tego, jak te nowe restrykcje mogą zmienić ich codzienne życie. Kontrole, mandaty, nachalna propaganda przeciwko używaniu samochodów – to już się zaczyna…

Nie możemy pozwolić na to, aby takie decyzje jak wprowadzenie tzw. Strefy Czystego Transportu podejmowano ponad głowami obywateli, bez zapytania ich o zdanie, bez przedstawienia dowodów na jego skuteczność, bez poszanowania polskiej Konstytucji i interesu mieszkańców największych polskich aglomeracji.

Rozwieszając banery z jednoznacznym przesłaniem powiemy prawdę o politykach, którzy wrobili nas w SCT. Adres na banerach prowadzi do naszej strony, na której opublikowaliśmy nazwiska radnych z Warszawy i Krakowa, którzy przegłosowali to bezprawie.

Wspieram akcję banerową – powiedzmy Polakom o zagrożeniu i nagłośnijmy protest

Proszę też pamiętać o jednym – w Krakowie wciąż możemy powstrzymać wprowadzenie SCT. Sprawa jest obecnie u Wojewody Małopolskiego, u którego złożyliśmy wniosek z obszernym uzasadnieniem, w którym domagamy się unieważnienia uchwały ustanawiającej nową „strefę”. Urząd Wojewódzki otrzymał dużo więcej takich pism i protestów od innych organizacji, od gmin z Małopolski oraz od zwykłych mieszkańców. Lada moment złożymy także 9 tysięcy podpisów zebranych w ramach naszej niedawno przeprowadzonej akcji petycyjnej „NIE dla Stref Czystego Transportu”.

Wiemy zatem, że nasze działania są dostrzegane, nasze argumenty są brane pod uwagę. Teraz mamy szansę dołożyć do nich efekt społecznej mobilizacji.

Dlatego tak bardzo liczę na Pana udział w tej kampanii i ufundowanie choćby jednego takiego baneru. Na poniższej stronie może Pan przekazać datek na powieszenie takiego baneru lub też zaznaczyć chęć otrzymania go od nas (wyślemy kurierem) i powieszenia u siebie.

Co istotne, nasza nowa kampania banerowa to także szansa dla mieszkańców Mazowsza i Warszawy, gdzie już teraz kamerami wyłapuje się kierowców wjeżdżających do tamtejszej absurdalnej strefy. Nie wiem czy dotarły do Pana te wiadomości, ale nie tak dawno lobby klimatyczne gardłowało u warszawskich polityków, by zwiększyli liczbę kamer inwigilujących auta w SCT z 4 do 200!

Nie dla SCT – dołączam do akcji

Ale od stycznia przyszłego roku w stolicy zrobi się już naprawdę niebezpiecznie, gdyż rządzony przez Rafała Trzaskowskiego magistrat zaostrza progi wjazdu do „strefy”, wykluczając kolejnych mieszkańców: dla aut z silnikiem benzynowym będzie to Euro3 (rok produkcji od 2000), natomiast dla aut z silnikiem Diesla – Euro5 (2009).

Wie Pan, Tymon Grabowski (znany na YouTubie jako złomnik) na autoblogu Spider’s Web opisał swoje bezpośrednie doświadczenie z warszawską strefą czystego absurdu. Takich przypadków jak ten poniższy są już tysiące!

Proszę zobaczyć: jego celem było po prostu przejechanie z północnej do południowej części miasta, z pominięciem SCT. Zamiast przejechania 17 kilometrów, musiał pokonać ich aż 46!

Oto jego trasa:

Na tym polega absurd warszawskiej strefy: nie rozwiązuje żadnego problemu, w tym na pewno nie poprawia jakości powietrza, a zamiast tego – tworzy nowe. Oddajmy głos autorowi bloga:

Ostatecznie przejazd wokół strefy zajął mi ponad godzinę i przejechałem nie 44, a 46 km według wskazań licznika. Oznacza to, że zużyłem co najmniej 1,5 litra nadprogramowego paliwa, czyli wydałem 10,5 zł na samo objeżdżanie strefy. Oraz oczywiście wyemitowałem dodatkowe 4500 g dwutlenku węgla, nie wspominając o innych tlenkach azotu czy węglowodorach. 

Od stycznia takich przypadków będzie w stolicy kilkukrotnie więcej! Dlatego też nie ustajemy w walce z absurdem SCT i zamierzamy pokazać to na naszych banerach, które będziemy rozsyłać i rozwieszać po Polsce. 

Czy mogę liczyć na włączenie się przez Pana w tę inicjatywę sprzeciwu wobec SCT poprzez ufundowanie 1 lub 2 banerów? 

Chcę pomóc w akcji powstrzymania „stref” – NIE dla SCT!

Pragnę zapewnić, że każdy przekazany datek – wedle Pana możliwości i uznania – wykorzystamy na realizację tej akcji. Niech liczba banerów rozwieszonych po Polsce – co może Pan sprawdzać poprzez licznik zamieszczony na powyższej stronie – wzrasta z każdym dniem i zbliża się do naszego pierwszego celu: 1000 banerów z hasłem STOP „STREFOM CZYSTEGO TRANSPORTU”!

Dziękując za lekturę mojego listu, pozdrawiam Pana serdecznie.

Sławomir Skiba - zdjęcie

Sławomir Skiba
„Nie Oddamy Miasta”
Fundacja Wolność i Własność

Wysokie koszty hamują rozwój motoryzacji elektrycznej

Wysokie koszty hamują rozwój motoryzacji elektrycznej

Marucha 2025-06-25 marucha/wysokie-koszty-hamuja-rozwoj-motoryzacji-elektrycznej

Mimo że samochody elektryczne miały być odpowiedzią na rosnące ceny paliw i „wyzwania klimatyczne” [cudzysłów – md] , coraz więcej sygnałów wskazuje na to, że konsumenci wstrzymują się z zakupem elektryków ze względu na ich wysokie koszty. 

Choć rynek pojazdów elektrycznych nadal rośnie, tempo tego wzrostu zaczyna słabnąć w wielu regionach świata, a główną przyczyną są właśnie względy finansowe.

Pomimo obietnic o rychłym wyrównaniu cen, samochody elektryczne pozostają znacznie droższe od swoich spalinowych odpowiedników. W 2025 roku średnia cena nowego pojazdu elektrycznego w Stanach Zjednoczonych wynosi około 55 544 dolarów, co stanowi 12% więcej niż średnia cena wszystkich nowych samochodów. Jeszcze gorzej sytuacja wygląda w segmencie luksusowym, gdzie elektryki kosztują ponad 65 tysięcy dolarów.

Szczególnie problematyczne są koszty infrastruktury ładowania. Instalacja szybkiej ładowarki może kosztować ponad 100 tysięcy dolarów, podczas gdy domowa stacja ładowania wymaga inwestycji rzędu 2 tysięcy dolarów. Te wysokie koszty początkowe odstraszają zarówno indywidualnych konsumentów, jak i przedsiębiorców planujących inwestycje w infrastrukturę.

Chociaż producenci często podkreślają niższe koszty eksploatacji samochodów elektrycznych, rzeczywistość okazuje się bardziej skomplikowana. O ile ładowanie w domu może być stosunkowo tanie, o tyle korzystanie z publicznych stacji ładowania znacznie podnosi koszty. Szybkie ładowarki publiczne mogą dorównywać kosztami tankowania tradycyjnych samochodów, eliminując jedną z głównych korzyści finansowych elektryków.

Dodatkowo, wartość odsprzedaży samochodów elektrycznych spada dramatycznie – mogą one stracić nawet do 50% swojej wartości w pierwszym roku użytkowania. To sprawia, że mimo teoretycznych oszczędności na paliwie, całkowity koszt posiadania elektryku często przewyższa koszty tradycyjnego samochodu.

Rozwój infrastruktury ładowania napotyka na poważne przeszkody finansowe. W obszarach wiejskich koszty instalacji są jeszcze wyższe ze względu na konieczność modernizacji sieci elektrycznej. Ponad to, przychody z eksploatacji publicznych stacji ładowania pokrywają zaledwie jedną trzecią kosztów operacyjnych, głównie z powodu wysokich opłat za zapotrzebowanie na energię w godzinach szczytu.

Nierzetelność infrastruktury także podnosi koszty. Badania wskazują, że stacje ładowania są sprawne jedynie w 78% przypadków, co oznacza, że kierowcy często muszą planować dłuższe trasy lub korzystać z droższych alternatyw. Ta niepewność przekłada się na dodatkowe koszty czasu i stresu dla użytkowników.

Sygnały z rynku są niejednoznaczne, ale coraz więcej wskazuje na spowolnienie popytu na elektryki. W Europie wzrost sprzedaży samochodów elektrycznych był najwolniejszy spośród trzech największych rynków motoryzacyjnych. W niektórych krajach, takich jak Niemcy i Francja, sprzedaż elektryków spadła po wycofaniu lub ograniczeniu dotacji rządowych.

Jednocześnie rośnie popularność samochodów hybrydowych, które oferują kompromis między ekologią a praktycznością, unikając wysokich kosztów związanych z pełną elektryfikacją. Hybrydy zyskują na popularności w tempie przewyższającym samochody w pełni elektryczne w wielu regionach.

Branża motoryzacyjna stoi przed trudnym zadaniem. Z jednej strony, cele klimatyczne i regulacje emisyjne wymuszają przejście na elektryfikację. [Autor nie chce zauważyć, że oba te „cele” – to bzdura ideolo. md]

Z drugiej strony, wysokie koszty spowalniają adopcję nowych technologii. Producenci obiecują wprowadzenie tańszych modeli – samochody za około 25-35 tysięcy dolarów mają pojawić się w najbliższych latach od marek takich jak Tesla, Ford czy Jeep.

Kluczowe pozostaje pytanie, czy technologia rozwinie się na tyle szybko, aby znacząco obniżyć koszty produkcji baterii i infrastruktury ładowania. Prognozy wskazują, że parytet cenowy z samochodami spalinowymi może zostać osiągnięty między 2024 a 2028 rokiem, ale wiele zależy od czynników zewnętrznych, takich jak ceny surowców czy stabilność łańcuchów dostaw.

Choć elektryczna rewolucja w motoryzacji wydaje się nieuchronna w długiej perspektywie, wysokie koszty pozostają główną barierą ograniczającą jej tempo. Bez znaczących przełomów technologicznych lub masowych inwestycji publicznych w infrastrukturę, przejście na elektryki może potrwać znacznie dłużej niż pierwotnie przewidywano.

[No – niedopracowane na razie, z powodu sztucznego pośpiechu ideolo – niebezpieczeństwo pożarów akumulatorów. MD]

Źródła:

Kelley Blue Book, Cox Automotive – EV Market Reports 2025
International Energy Agency – Global EV Outlook 2025
BloombergNEF – Electric Vehicle Outlook 2025
Goldman Sachs Research – EV Market Analysis

https://zmianynaziemi.pl

Część prawdy o izraelskiej bombie atomowej

Kto zdradził prawdę o izraelskiej bombie atomowej? Poznaj fakty! [VIDEO]

26.06.2025 o-izraelskiej-bombie-atomowej

Najnowsze wydarzenia na Bliskim Wschodzie ponownie zwróciły uwagę na kwestię broni nuklearnej w regionie. Świat skupia się głównie na irańskim programie atomowym, a znacznie mniej mówi się o tym, że Izrael od dziesięcioleci dysponuje własnym arsenałem nuklearnym. Historię powstania izraelskiej bomby atomowej oraz człowieka, który ujawnił światu tę tajemnicę, przybliżył w swoim programie Marek Skalski.

Ben Gurion i syjonistyczne marzenia o bombie

Wszystko zaczęło się od pierwszego premiera Izraela. Dawid Ben-Gurion, który urodził się w Płońsku, studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, a po wybuchu wojny opuścił Polskę, należał do najbardziej prominentnych postaci tworzącego się właśnie państwa Izrael.

– On od początku uważał, że Izrael, właśnie ten Izrael, co mogło się wydawać szokujące dla wielu osób, ale on tego nie ukrywał, powinien taką broń mieć. Po bombardowaniach Hiroszimy i Nagasaki Ben Gurion był tym zachwycony. Natomiast nie podobało mu się – i on mówił wprost – dlaczego żydowscy naukowcy pracują dla Stanów Zjednoczonych, a nie dla właśnie Izraela – opowiada Skalski.

– Wszystko co Einstein, Oppenheimer, Teller, wszyscy trzej to Żydzi zrobili dla Stanów Zjednoczonych, mogłoby być zrobione przecież w Izraelu, ale dla ich własnych ludzi – przypomina słowa pierwszego premiera Izraela. – To był manifest syjonisty, który uważał, że nie należy spożytkować swojej inteligencji, energii, wiedzy dla obcych państw, a powinna na tym korzystać właśnie ojczyzna wszystkich Żydów, czyli Izrael – dodaje Skalski.

Początek programu nuklearnego

Już w 1952 roku „powołano specjalną Komisję Energii Atomowej Izraela”, która „miała się zająć oczywiście pokojowym wykorzystywaniem energii atomowej czy nuklearnej”. – Oczywiście nikt, nigdy, a tym bardziej na początku nie mówił o tym, żeby stworzyć jakąś broń na Bliskim Wschodzie, to było wówczas nie do pomyślenia dla wszystkich, ale było to do pomyślenia dla Dawida Ben Guriona i dla większości społeczeństwa żydowskiego – mówi Skalski.

Przełomem okazała się współpraca z Francją. – W 1953 roku zostali ci żydowscy, dzięki znajomościom tego pana Bergmana, który właśnie z Francji przyjechał i miał tam szereg znajomości, zaproszeni do Centrum Badań Nuklearnych Francuskich w miejscowości Saclay – przypomina. Pomogło również to, że „Izrael był bardzo aktywny na rynku handlu bronią” i „generał Szymon Peres wtedy już sygnalizował francuskiemu rządowi chęć starań o nabycie broni francuskiej konwencjonalnej”.

Kryzys sueski jako katalizator

Prawdziwym przełomem był kryzys sueski z 1956 roku. – Bardzo ambitny młody przywódca egipski Gamal Abdel Naser postanawia przejąć kontrolę, znacjonalizować dla Egipcjan kanał sueski. To wywołało gwałtowny sprzeciw i doprowadziło do wybuchu wojny (…), której cichym sprzymierzeńcem był Izrael przeciwko Egiptowi – przypomina wydarzenia Skalski.

– Żydzi izraelscy postanowili, że Francuzom pomogą w tej wojnie, stworzą pewną, no wiadomo, terytorium, bazy, osłona militarna, ale postanowili, że zrobią to oczywiście nie za darmo – mówi.

W tym kontekście przypomina, że Polska wspiera Ukrainę zupełnie za darmo i oddaje praktycznie wszystko, co ma. – Nie żądamy nic w zamian, natomiast Żydzi tak nie postępują, proszę Państwa. I na tym polega realna polityka międzynarodowa, że OK, możemy wam pomóc, to jest takie proste, a jakoś do naszych elit to nie trafia. Możemy wam pomóc, ale w zamian za to wy zrobicie coś dla nas – wtrąca.

Efektem tej współpracy było przekazanie technologii nuklearnej. – 17 września po zakończeniu tego konfliktu, 1956 roku, Francja zgodziła się, nagle, a wcześniej nie chcieli w ogóle o tym słyszeć Francuzi, na sprzedaż małego reaktora naukowego EL3 o mocy 18 MW – opowiada redaktor „Najwyższego Czasu!”.

Ostatecznie 3 października 1957 roku podpisano podpisano francusko-izraelskie porozumienie o budowie ośrodka miejscowości Dimona na pustyni Negew. – To miejsce jest do dziś takim centrum, ośrodkiem głównym sił nuklearnych, myśli nuklearnej Izraela – zaznacza.

Izraelska mgła wojny

Izrael od początku prowadził politykę zatajania swojego programu nuklearnego. – Cała polityka Izraela nosi taką nazwę hebrajską, to się nazywa amimut. To jest takie określenie, izraelska mgła wojny, że każdy wie, ale do końca nie wie oficjalnie – tłumaczy Skalski.

Przypomniał, że w latach 60. Amerykanie zażądali kontroli. Jak się zachował Izrael? – Zachowali takie dosyć proste metody. Po prostu stworzono kamuflaż. Stworzono takie grodzie, które zamurowano, stworzono takie pozory, że tam już nic dalej nie ma, a tam były po prostu drzwi, które można było otworzyć, troszkę jak w bajkach. Otwierały się tajemne drzwi i chodziło się dalej, tam były pod ziemią laboratoria i te wszystkie miejsca, gdzie właśnie budowano broń – opisuje.

Mordechaj Vanunu – człowiek, który ujawnił prawdę

Historia ta ma swojego bohatera – Mordechaja Vanunu, pochodzącego z rodziny Żydów sefardyjskich, którzy się wychowywali w Maroku, a którzy w 1963 roku zdecydowali się wrócić do Izraela. To on ujawnił światu tajemnice izraelskiego programu nuklearnego.

Skalski przypomniał, że za ujawnienie niewygodnej z punktu widzenia Izraela prawdy, Mordechaj Vanunu spędził w więzieniu blisko 20 lat. Jego historia pokazuje, jak daleko gotów był pójść Izrael, by chronić swoje nuklearne sekrety.

Dzisiejszy Izrael dysponuje około 90 rakietami, które są uzbrojone w ładunki nuklearne. – Dysponuje takimi środkami techniki wojskowej, które są w stanie je przenosić zarówno powietrzu, lądem, ale również wodą, bo izraelskie łodzie podwodne także są w stanie takie rakiety transportować. Izrael jest takim nieustannym zagrożeniem dla świata w regionie, ale nie tylko w regionie, głównie dla krajów arabskich i sprytnie to rzeczywiście wykorzystuje, ponieważ nikt w tej chwili tego Izraela zapewne nie zaatakuje, ponieważ łączyłoby to się z straszliwymi konsekwencjami – ocenia sytuację Skalski.

Cały program, w którym Skalski ujawnia znacznie więcej szczegółów, do obejrzenia poniżej, a także na kanale Rumble.

https://rumble.com/v6vandn-marek-skalski-kto-zdradzi-prawd-o-izraelskiej-bombie-atomowej.html?e9s=src_v1_ucp_a

[rumble]https://rumble.com/embed/v6t3r4t/?pub=4[/rumble]

=======================================

M> Dakowski: Gdy pracowałem w latach 70 -tych i trochę w 80-tych w Sacley oraz Orsay, obie grupy dostawały młodych fizyków z Dimona, poznawali fizykę rozszczepienia oraz ciężkich jonów. Mam kilka prac z tymi grupkami . Wszyscy bardzo pracowici, zdolni. Dyskretni.

Zatonął statek Morning Midas, przewożący ponad 3000 samochodów. Pożary baterii litowo-jonowych…

Zatonął statek przewożący ponad 3000 samochodów. Pożar baterii litowo-jonowej to nie przelewki.

zatonąl-morning-midas

Statek Morning Midas, który wiózł z Chin do Meksyku ponad 3000 samochodów, zatonął w wyniku pożaru, który wybuchu trzy tygodnie temu. To kolejny dowód na to, jak ryzykowny jest transport morski samochodów elektrycznych.

To, że sytuacja jest trudna, wiadomo było od początku: według relacji załogi urządzenia przeciwpożarowe zainstalowane na statku zadziałały prawidłowo. Pożar samochodów elektrycznych to nie jest jednak zwykły pożar: rozwija się na raty, samochód raz ugaszony często zapala się ponownie. Jest tak dlatego, że akumulator litowo-jonowy zbudowany jest z modułów, które dla bezpieczeństwa są odseparowane od siebie. Gdy zapali się jedno ogniwo litowo-jonowe, bardzo szybko w wyniku gorąca zapalają się pozostałe ogniwa w danym module, czemu towarzyszy wyzwolenie się ogromnej ilości energii. Jednak nie cały akumulator zapala się od razu.

W normalnych warunkach straż pożarna ma dość czasu, aby schłodzić baterię, używając dużych ilości wody. Niezabezpieczony pojazd elektryczny, który się zapalił, może zapalić się jeszcze kilka razy w ciągu kolejnych dni. Są jednak różne, skuteczne sposoby na zabezpieczenie częściowo spalonych samochodów wyposażonych w baterie litowo-jonowe. Niestety, takie opcje nie są dostępne na morzu.

Pożar trwał trzy tygodnie. Od dwóch tygodni walka toczyła się już tylko o jedno

Sytuacja, gdy na statku składowane są samochody elektryczne jeden obok drugiego, jest niezwykle trudna, gdy dojdzie do zapłonu jednego z pojazdów. To oznacza, że kolejne samochody zapalają się jeden od drugiego. Pożar – gdyby z nim nie walczyć – mógłby teoretycznie obejmować kolejne pojazdy przez wiele tygodni. Niewiele pomogło to, że większość pojazdów przewożonych przez statek Morning Midas to samochody spalinowe. Takie samochody też mają w sobie sporo palnych materiałów, nawet jeśli w zbiornikach mają znikomą ilość paliwa.

Już po tygodniu było wiadomo, że samochodów przewożonych przez statek raczej nie uda się uratować. Chodziło raczej o to, aby doholować dopalający się statek do portu, gdzie można by go dogasić, zapobiegając w ten sposób katastrofie ekologicznej.

Pogoda nie pomogła, Morning Midas zatonął

Pomoc w postaci specjalistycznych jednostek ratunkowych dotarła na miejsce dość szybko. Niewiele jednak można było zrobić: zespół ratunkowy musiały trzymać się od strony nawietrznej, by nie ryzykować zatrucia trującymi oparami. Już 10. dnia pożaru Morning Midas zaczynał przechylać się w kierunku rufy. 23 czerwca – po 20 dniach pożaru – statek zatonął.

To nie pierwszy pożar aut elektrycznych na statku

To nie pierwszy przypadek zapłonu samochodów elektrycznych przewożonych transportem morskim. Zdarza się, że do takich pożarów dochodzi w portach, wówczas sytuacja jest stosunkowo łatwe do opanowania. Gorzej, gdy akumulatory litowo-jonowe zapalą się na pełnym morzu.

Najsłynniejsze tego rodzaju zdarzeniu to zatonięcie na Atlantyku statku Felicity Ace przewożącego tysiące luksusowych samochodów, w tym auta takich marek jak Lamborghini i Bentley. Wówczas pożar trwał dwa tygodnie

Trump po cichu znosi sankcje naftowe wobec Iranu — izraelscy urzędnicy „eksplodują” za kulisami

Trump po cichu znosi sankcje naftowe wobec Iranu

izraelscy urzędnicy „eksplodują” za kulisami

Jest to drastyczna zmiana w polityce USA, która w praktyce daje zielone światło ważnej linii ratunkowej dla Teheranu.

DR IGNACY NOWOPOLSKI JUN 25

Prezydent Donald Trump zaskoczył we wtorek izraelskich urzędników znosząc kluczowe sankcje, które uniemożliwiały Iranowi znalezienie międzynarodowych rynków zbytu dla swojej ropy naftowej.

Trump ogłosił tę decyzję w poście w mediach społecznościowych podczas lotu do Europy samolotem Air Force One, wyjaśniając, że zniósł ograniczenia dotyczące handlu Iranu z Chinami i dodając, że ma nadzieję, że Chiny również kupią „dużo” ropy od USA

„Chiny mogą teraz nadal kupować ropę od Iranu. Mam nadzieję, że będą kupować jej dużo również od USA. To był dla mnie wielki zaszczyt, że to się stało!” napisał Trump.

Raport Foxa : Ceny ropy nadal spadały, a rynki rosły we wtorek, gdy Trump naciskał na Iran i Izrael, aby zaakceptowały niepewne porozumienie o zawieszeniu broni. Porozumienie to ograniczyło obawy, że Iran zamknie Cieśninę Ormuz, kluczowy szlak handlowy dla transportu ropy na całym świecie.

Ropa naftowa osiągnęła 65 USD za baryłkę w przedłużonym handlu po tym, jak kontrakty terminowe na ropę West Texas Intermediate spadły o ponad 8% do około 67 USD za baryłkę w poniedziałkowe popołudnie. Ropa Brent, międzynarodowy punkt odniesienia, spadła do 70 USD za baryłkę.

Waszyngton przywrócił sankcje wobec Teheranu w 2018 r., a administracja Trumpa od czasu objęcia urzędu w styczniu nałożyła kilka nowych rund sankcji na handel ropą naftową z Iranem.

Sankcje Trumpa obejmowały kary dla trzech chińskich firm importujących ropę naftową, co doprowadziło do ograniczenia zakupów.

W zeszłym tygodniu eksperci z branży ostrzegali, że zamknięcie Cieśniny Ormuz przez Iran może spowodować wzrost cen nawet do 120 dolarów za baryłkę.

Około 20% światowych dostaw ropy naftowej przepływa przez cieśninę, choć jej zamknięcie znacznie zaszkodziłoby dochodom Iranu.

Sekretarz ds. energii Chris Wright odrzucił obawy dotyczące jej zamknięcia we wtorek, mówiąc Fox News, że ten ruch zaszkodziłby Iranowi bardziej niż komukolwiek innemu.

„Stany Zjednoczone są dziś eksporterem netto ropy naftowej. Nie liczymy w żaden znaczący sposób na ropę wypływającą z tej cieśniny. Iran zaszkodziłby sobie bardziej niż komukolwiek innemu. – powiedział Wright.

Niemcy planują „podatek od słońca”!

Paweł Usiądek @PUsiadek podatek od słońca

Niemcy planują „podatek od słońca”!

Kiedyś obiecywano, że fotowoltaika to wolność energetyczna i oszczędności. Dziś? Nadchodzą nowe opłaty dla właścicieli instalacji PV.

Swoisty „podatek od słońca” będzie mógł przekroczyć wartość produkowanej przez prosumentów energii. Niemcy oszukani przez własne państwo.

Bundesnetzagentur pracuje nad wprowadzeniem obowiązkowych opłat sieciowych dla wszystkich producentów energii odnawialnej – w tym osób prywatnych. Nawet jeśli zużywają wyprodukowaną energię sami! Opłaty mają wynieść od 0,89 do 3,3 eurocenta za każdą kWh, czyli nawet połowę obecnej ceny sprzedaży prądu.

Dotyczyć będzie jednak tylko osób posiadających umowę o stawce gwarantowanej. Osoby, które nie skorzystają z takiej umowy w sytuacji ujemnych cen prądu, dopłacą do każdej wyprodukowanej kilowatogodziny. Na stole są różne rozwiązania dotyczące dodatkowego opodatkowania instalacji fotowoltaicznych i nie wiadomo jeszcze, na które zdecydują się niemieccy decydenci.

Skąd ten antyfotowoltaiczny zwrot?

Sieci energetyczne w Niemczech są przeciążone, bo OZE produkuje prąd tam, gdzie nikt go nie potrzebuje – na północy kraju, podczas gdy przemysłowy popyt jest na południu. Sieci energetyczne mają poważne problemy z przesyłem mocy. Należy wskazać także, że Niemcy wciąż inwestują także w energetykę wiatrową. „W niektórych regionach zbudowano wiele elektrowni, które regularnie muszą być wyłączane, ponieważ sieć nie jest już w stanie obsłużyć energii elektrycznej” – wskazuje portal Inside-digital.

Teraz kosztami nieroztropnej rozbudowy OZE mają zostać obciążeni… obywatele, którzy zainwestowali w panele PV.

Ochrona klimatu? Eko-hipokryzja. Obiecywano oszczędności, teraz będą dopłaty, opłaty i straty.

Od kilku lat podobnie wygląda sytuacja polskich prosumentów. Kilkukrotnie zmieniano zasady rozliczania energii z instalacji fotowoltaicznych. Wciąż możliwe są nawet dopłaty do ich tworzenia, ale na coraz to bardziej zmieniających się warunkach. Zielona energia? Tak – ale tylko dopóki jest dotowana. Później przychodzi rachunek.

Zdjęcie

1 989 wyświetleń

Co kryje rachunek za prąd?

Co kryje rachunek za prąd? Opłata mocowa to tylko początek

Od 1 lipca 2025 roku na nasze rachunki za energię elektryczną, po rocznej przerwie, powraca opłata mocowa. O ile wzrośnie przez to kwota do zapłaty? Jakie inne dodatkowe opłaty podbijają nasze rachunki i jaką ich część stanowi faktyczna cena energii elektrycznej? Policzyliśmy to krok po kroku.

2025-06-23, polskieradio/co-kryje-rachunek-za-prad

  • Od 1 lipca rachunki za prąd wzrosną. Po rocznej przerwie wraca tzw. opłata mocowa, która doliczy do Twojej faktury od kilku do nawet kilkudziesięciu złotych miesięcznie, w zależności od rocznego zużycia.
  • Płacisz „abonament za prąd”. Nawet jeśli nie zużyjesz ani jednej kilowatogodziny, co miesiąc musisz zapłacić ok. 30-35 zł samych opłat stałych za utrzymanie przyłącza i gotowość systemu do pracy.
  • Cena samej energii to tylko połowa rachunku. Finalna kwota, którą widzisz na fakturze, składa się w około 50-55% z kosztu faktycznie zużytego prądu. Cała reszta to skomplikowana sieć opłat za dystrybucję, utrzymanie sieci i podatki.


„Abonament na prąd”. Ile płacisz zanim cokolwiek włączysz?

Wyobraź sobie, że przez cały miesiąc nie zużywasz ani jednego wata energii. Czy Twój rachunek wyniesie zero? Nic bardziej mylnego. Zanim licznik  w ogóle zacznie się kręcić, już naliczane są opłaty stałe. Działają one jak opłata za „trzaśnięcie drzwiami” w taksówce – to koszt za samą gotowość dostawcy do świadczenia usług i utrzymanie potężnej infrastruktury energetycznej w gotowości.

Sprawdziliśmy, jak wysoka jest ta kwota. Aby pokazać, jak zużycie wpływa na ostateczną kwotę, będziemy równolegle śledzić dwa liczniki: dla singla w kawalerce (zużycie 120 kWh miesięcznie) oraz dla rodziny 2+2 w mieszkaniu (250 kWh miesięcznie).

Krok 1: Opłata mocowa

To nie jest opłata za zużytą energię, lecz wynagrodzenie za gotowość systemu do jej dostarczenia w każdej chwili. Uruchomienie konwencjonalnej elektrowni to proces trwający wiele godzin, podczas gdy zapotrzebowanie na prąd może wzrosnąć w mgnieniu oka. Dlatego część elektrowni musi stale pracować „na parze”, jak silnik na biegu jałowym, by w razie potrzeby natychmiast dostarczyć moc.

Opłata mocowa finansuje właśnie tę gotowość, chroniąc system przed blackoutami, zwłaszcza gdy odnawialne źródła, jak wiatr czy słońce, akurat nie działają. Jej wysokość ma formę stałej, miesięcznej stawki, ale jest uzależniona od rocznego zużycia energii elektrycznej. Im więcej prądu zużywasz w skali roku, tym wyższy próg opłaty mocowej Cię obejmuje. Zobaczmy, jak to wygląda w naszych scenariuszach:

  • Singiel (roczne zużycie 1440 kWh): Kwalifikuje się do trzeciego progu (od 1200 kWh do 2800 kWh), co oznacza stawkę brutto 14,07 zł
  • Rodzina 2+2 (roczne zużycie 3000 kWh): Wpada w najwyższy, czwarty próg (powyżej 2800 kWh), co oznacza stawkę brutto 19,69 zł

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 14,07 zł
Rodzina 2+2: 19,69 zł

💡 Zerowe zużycie, niezerowa opłata

Co się stanie, jeśli w danym miesiącu lub przez cały rok nie zużyjesz ani jednej kilowatogodziny? Czy opłaty znikną?

Odpowiedź brzmi: nie. Wszystkie opłaty stałe (sieciowa, abonamentowa, przejściowa) są naliczane bez zmian, ponieważ pokrywają koszt utrzymania aktywnego przyłącza i konta klienta. Opłata mocowa również nie znika – jest naliczana, ale w swojej najniższej stawce. Roczne zużycie na poziomie 0 kWh kwalifikuje odbiorcę do najniższego progu („Poniżej 500 kWh”), co oznacza opłatę mocową w wysokości 3,52 zł brutto miesięcznie. Pamiętajmy, to opłata za gotowość, a nie za zużycie.

Krok 2: Opłata sieciowa stała

Ta kwota pokrywa koszty utrzymania, konserwacji i modernizacji lokalnych sieci energetycznych – tysięcy kilometrów kabli i transformatorów, którymi prąd płynie do Twojego domu. Jest całkowicie niezależna od zużycia.

Kwota brutto: 9,72 zł (dla przykładowego operatora Tauron)

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 14,07 zł + 9,72 zł = 23,79 zł
Rodzina 2+2: 19,69 zł + 9,72 zł = 29,41 zł

Krok 3: Opłata abonamentowa

To wynagrodzenie dla sprzedawcy za obsługę Twojego konta – za odczytywanie licznika, wystawianie faktur i prowadzenie biura obsługi klienta.

Kwota brutto: 5,61 zł (dla przykładowego operatora Tauron)

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 23,79 zł + 5,61 zł = 29,40 zł
Rodzina 2+2: 29,41 zł + 5,61 zł = 35,02 zł

Krok 4: Opłata przejściowa

Historyczna opłata, która jest echem transformacji energetycznej z przeszłości. Pokrywa koszty poniesione przez producentów energii w związku z wcześniejszym rozwiązaniem starych, długoterminowych umów na sprzedaż mocy.

Kwota brutto: 0,41 zł

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 29,40 zł + 0,41 zł = 29,81 zł
Rodzina 2+2: 35,02 zł + 0,41 zł = 35,43 zł

I to koniec opłat stałych na rachunku. Jak widzicie, jeszcze przed zużyciem choćby jednej kilowatogodziny, minimalny koszt utrzymania przyłącza do sieci wynosi od blisko 30 zł dla singla do ponad 35 zł dla czteroosobowej rodziny. To nasz stały „abonament na energię”, od którego nie da się uciec.

📉 5 prostych kroków do obniżenia rachunków

Chcesz płacić mniej? Zacznij od prostych nawyków, które nie wymagają inwestycji:Wyłączaj, nie usypiaj: Urządzenia w trybie standby (telewizor, komputer, konsola) wciąż pobierają energię. Wyłączaj je z gniazdka lub listwy zasilającej.
Wymień żarówki na LED: Oświetlenie LED zużywa do 90 procent mniej energii niż tradycyjne żarówki i działa znacznie dłużej.
Korzystaj z AGD z głową: Uruchamiaj pralkę i zmywarkę tylko przy pełnym załadunku. Gotuj pod przykryciem – to skraca czas pracy płyty grzewczej nawet o 30 procent.
Sprawdzaj klasę energetyczną: Kupując nowy sprzęt, wybieraj ten o najwyższej dostępnej klasie energetycznej. To inwestycja, która zwróci się w niższych rachunkach.
Pierz w niższej temperaturze: Obniżenie temperatury prania z 40°C do 30°C może zmniejszyć zużycie energii przez pralkę nawet o 40 procent. Nowoczesne detergenty są stworzone do skutecznego działania w chłodnej wodzie.

Faktyczne zużycie energii. I kolejne opłaty

Do naszego „abonamentu” dodamy teraz cenę za faktycznie zużytą energię. Aby pokazać, jak zużycie wpływa na ostateczną kwotę, będziemy równolegle śledzić dwa liczniki: dla singla w kawalerce (zużycie 120 kWh miesięcznie) oraz dla rodziny 2+2 w mieszkaniu (250 kWh miesięcznie).

Zaczynamy od wyliczonych kwot zawierających tylko opłaty stałe, które dla każdego scenariusza są inne ze względu na wysokość opłaty mocowej różną dla założonych scenariusza zużycia.

Punkt wyjścia (Singiel): 29,81 zł
Punkt wyjścia (Rodzina 2+2): 35,43 zł

Krok 1: Energia czynna

Długo trwało, ale wreszcie możemy dodać do rachunku cenę faktycznie zużytego prądu elektrycznego. W okresie mrożenia cen (do 30 września 2025 r.) cena brutto wynosi ok. 0,62 zł/kWh.

Singiel: 120 kWh × 0,62 zł/kWh = 74,40 zł
Rodzina 2+2: 250 kWh × 0,62 zł/kWh = 155,00 zł

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 29,81 zł + 74,40 zł = 104,21 zł
Rodzina 2+2: 35,43 zł + 155,00 zł = 190,43 zł

Krok 2: Opłata sieciowa zmienna

Teraz doliczamy koszt transportu energii przez sieci energetyczne. Im więcej prądu zużywasz, tym więcej płacisz za korzystanie z „energetycznej autostrady”.

Singiel: 120 kWh × 0,3058 zł/kWh = 36,70 zł
Rodzina 2+2: 250 kWh × 0,3058 zł/kWh = 76,45 zł

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 104,21 zł + 36,70 zł = 140,91 zł
Rodzina 2+2: 190,43 zł + 76,45 zł = 266,88 zł

Krok 3: Opłata jakościowa

Ta niewielka opłata to swego rodzaju gwarancja, że parametry prądu w twoim gniazdku (np. napięcie) będą utrzymane na odpowiednim poziomie, chroniąc twoje urządzenia.

Singiel: 120 kWh × 0,0486 zł/kWh = 5,83 zł
Rodzina 2+2: 250 kWh × 0,0486 zł/kWh = 12,15 zł

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 140,91 zł + 5,83 zł = 146,74 zł
Rodzina 2+2: 266,88 zł + 12,15 zł = 279,03 zł

Krok 4: Opłata OZE

Każda zużyta kilowatogodzina to mała cegiełka dokładana do krajowego systemu wsparcia dla producentów „zielonej energii” z odnawialnych źródeł.

Singiel: 120 kWh × 0,0043 zł/kWh = 0,52 zł
Rodzina 2+2: 250 kWh × 0,0043 zł/kWh = 1,08 zł

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 146,74 zł + 0,52 zł = 147,26 zł
Rodzina 2+2: 279,03 zł + 1,08 zł = 280,11 zł

Krok 5: Opłata Kogeneracyjna

Na koniec ostatni mikro-składnik – dopłata do energii produkowanej w najbardziej efektywny sposób, czyli jednocześnie z ciepłem w elektrociepłowniach.

Singiel: 120 kWh × 0,0046 zł/kWh = 0,55 zł
Rodzina 2+2: 250 kWh × 0,0046 zł/kWh = 1,15 zł

📊 Na liczniku rachunku:

Singiel: 147,26 zł + 0,55 zł = 147,81 zł
Rodzina 2+2: 280,11 zł + 1,15 zł = 281,26 zł

🧾 Anatomia rachunku – co ile kosztuje?

Poniższe procentowe zestawienie pokazuje, jak różne są proporcje rachunku w zależności od zużycia.Scenariusz: Singiel (Rachunek: 147,81 zł)

Energia czynna (sam prąd): ~50 procent rachunku (74,40 zł)
Dystrybucja (transport prądu): ~30 procent rachunku (43,60 zł)
Opłaty stałe (abonament): ~20 procent rachunku (29,81 zł)

Scenariusz: Rodzina 2+2 (Rachunek: 281,26 zł)

Energia czynna (sam prąd): ~55 procent rachunku (155,00 zł)
Dystrybucja (transport prądu): ~32 procent rachunku (90,83 zł)
Opłaty stałe (abonament): ~13 procent rachunku (35,43 zł)

Cena energii to tylko początek. Drugie tyle dorzucają dopłaty

Ta szczegółowa analiza pokazuje, jak z wielu, często pozornie nieistotnych opłat rzędu ułamków grosza za kilowatogodzinę, budowana jest ostateczna kwota na rachunku. Dopiero zsumowanie wszystkich składników – stałych, kosztu energii i pełnego pakietu opłat dystrybucyjnych – daje nam pełen obraz tego, za co faktycznie płacimy.

Amerykański atak dla pozorów? Większość wysoko wzbogaconego irańskiego uranu wywieziono przed bombardowaniem

Amerykański atak dla pozorów? Większość wysoko wzbogaconego irańskiego uranu wywieziono tuż przed bombardowaniem

22.06.2025 nczas/amerykanski-atak-dla-pozorow

Zakład wzbogacania uranu w Fordo. Zdjęcie satelitarne. Foto: PAP/EPA
Zakład wzbogacania uranu w Fordo. Zdjęcie satelitarne. Foto: PAP/EPA

[Umieszczam, choć nie wiem, ile w tym prawdy, a ile picu. Bo picem cuchnie. MD]

Większość wysoko wzbogaconego uranu, który znajdował się w irańskim ośrodku nuklearnym w Fordo, została stamtąd przetransportowana przed atakiem wojsk amerykańskich – podał w niedzielę Reuters, powołując się na wysokiego rangą przedstawiciel władz Iranu.

Agencja poinformowała, że liczba pracowników przebywających w tym położonym pod ziemią zakładzie została zredukowana do minimum. Amerykanie mieli poinformować Iran o ataku na krótko przed uderzeniem.

Ośrodek atomowy w Fordo, obok zakładów w Natanz i Isfahanie, był celem niedzielnych nalotów amerykańskich wojsk. Według prezydenta USA Donalda Trumpa obiekty te zostały zniszczone. Amerykański przywódca wezwał równocześnie Iran do zawarcia pokoju, grożąc kolejnymi, silniejszymi uderzeniami.

Władze Iranu poinformowały, że zakład w Fordo nie został poważnie uszkodzony. Według lokalnych mediów amerykański atak jedynie zniszczył tunele wejściowe i wyjściowe, ale nie sam obiekt.

W oświadczeniu opublikowanym w niedzielę Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) podała, że po amerykańskich atakach nie odnotowano wzrostu poziomu promieniowania w okolicy instalacji.