Dzień dobry Panie Mirosławie. Czy słyszał Pan o tym, że kilka dni temu Bill Gates publicznie potwierdził, że zdradzał swoją żonę i przyznał się do bliskich, wieloletnich relacji z sutenerem, pedofilem i handlarzem dziećmi Jeffreyem Epsteinem? Gates nabawił się choroby wenerycznej na skutek kontaktów, które aranżował Epstein. ===================== Dlaczego piszę o tych, wydawać by się mogło, prywatnych sprawach Billa Gatesa? Miliarder Gates, uchodzący za filantropa, to od dawna jeden z największych na świecie sponsorów „edukacji seksualnej” oraz tzw. „zdrowia reprodukcyjnego”, czyli antykoncepcji i aborcji. Bill Gates to również największy sponsor Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) – promotora Standardów Edukacji Seksualnej. Zgodnie z tymi Standardami od 1 września 2025 roku prowadzone są lekcje „edukacji zdrowotnej” w polskich szkołach. Obecnie blisko 40% uczniów szkół podstawowych w Polsce poddawanych jest programowi sponsorowanemu przez Billa Gatesa, który sam otwarcie przyznał, że w gromadzeniu funduszy „na ochronę zdrowia” pomagał mu… Epstein. Media piszą właśnie o tym, że Gates przeprosił za relacje z Epsteinem. Nastąpiło przyznanie się do winy, ale brakuje przy tym pokuty i chęci poprawy. Uruchomione przy wsparciu Gatesa programy „zdrowotne” nadal dewastują moralność w Polsce i na całym Zachodzie. Środowiska powiązane z Gatesem dalej angażują ogromne środki finansowe, polityczne i medialne na „edukację zdrowotną”. Czy da się ich powstrzymać? Tak – robimy to. Powstrzymujemy ich dając Polakom wiedzę, która buduje świadomość, oraz mobilizuje nasze społeczeństwa do oporu. Nasza Fundacja organizuje kolejne akcje informacyjne, w trakcie których mówimy o założeniach „edukacji zdrowotnej”. Kiedy rodzice dowiadują się z naszych materiałów,jakie są skutki tej „edukacji” na Zachodzie, kto sponsorował program nauczania ich dzieci, budzą się i zaczynają reagować – patrzeć na ręce dyrektorom i nauczycielom, sprawdzać programy lekcji (nie tylko szkolnych ale również zajęć dodatkowych) oraz organizować się w swoim środowisku lokalnym.Świadomy rodzic to bezpieczne dziecko. Chcemy, aby takich rodziców było jak najwięcej. Tylko dzisiaj i jutro (27 i 28 lutego) planujemy organizację akcji w 14 miastach Polski. Aby przeprowadzić te działania i dotrzeć do kolejnych miejscowości, nasi wolontariusze potrzebują Pana zaangażowania, które pozwoli wyposażyć rodziców w wiedzę umożliwiającą obronę swoich dzieci: 50 zł to wydruk pakietu broszur informacyjnych o „edukacji zdrowotnej”, które nasi wolontariusze rozdadzą na ulicach zainteresowanym rodzicom w trakcie nadchodzących akcji informacyjnych. Broszury te trafiają również do szkół, do parafii itp. 100 zł to wydruk całego pakiet materiałów (ulotki, broszury, plakaty itp.) dla wolontariusza na całodniową akcję uliczną. Za 200 zł możemy zatankować auto, aby nasz koordynator mógł dotrzeć do kolejnych miejscowości i pomóc sympatykom naszej Fundacji zorganizować akcję uliczną. Możemy też wyposażyć ludzi w duży, widoczny z daleka banner informacyjny, którego użyjemy w kolejnych miastach. Większe kwoty (takie jak np. 400 zł) to nowy namiot reklamowy lub nowy megafon, dzięki któremu naszą akcję na ulicy nie tylko widać, ale również słychać z daleka (odtwarzamy nagrania informujące o „edukacji zdrowotnej”). WPŁACAM Konto Fundacji do darowizn: 79 1050 1025 1000 0022 9191 4667 Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków Dla przelewów zagranicznych – Kod BIC Swift: INGBPLPWZ wyrazami szacunku, Mariusz Dzierżawski Fundacja Pro – Prawo do życiaKRS: 0000233080 NIP: 1231051050 REGON: 010083573 ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków |
Archiwa tagu: edukacja seksualna
Prawdziwe źródła t. zw. edukacji seksualnej
Prawdziwe źródła t. zw. edukacji seksualnej
Ewa Piesiewicz
Polemika z: Roberto de Mattei ujawnia: Sowieckie korzenie tzw. edukacji seksualnej
Redakcja PCh dopuściła się niewybrednej manipulacji drukując artykuł Roberto de Mattei pod powyższym tytułem, podczas gdy w oryginale ( w Corrispondenza Romana) tytuł brzmi:„Dlaczego lewica chce edukacji seksualnej w szkołach”. Być może motywem była chęć redaktorów jeszcze mocniejszego pognębienia znienawidzonej Rosji ( dokopania Putinowi) która większości współczesnych Polaków kojarzy się jednoznacznie z Sowietami.
Ale jednocześnie, redakcja, może nieświadomie, wzięła udział, wspólnie z autorem, w „maskirowce”, jaką jest ukrycie rzeczywistego pochodzenia autorów komunistycznego programu demoralizacji dzieci i młodzieży poprzez seksualizację.
Wymienieni w tekście trzej panowie, propagatorzy wynaturzeń, ujętych w tzw. teorię Freuda, zwaną psychoanalizą, to niemieckojęzyczni:
Gyorgy Lucatcs, właściwie Gyorgy Bernat Lowinger, syn „zamożnego żydowskiego bankiera Jozsefa Lówingera i Adeli Wertheimer „ (wiki),
Wilhelm Reich, urodzony na terenie ówczesnej Galicji „syn bogatego hodowcy pochodzenia żydowskiego”(wiki), założyciel tzw. SEXPOLU ( Seksualpolitik) , jako oddziału Komunistycznej Partii Niemiec oraz hasła: „Nowy porządek życia płciowego musi rozpoczynać się od reedukacji dziecka”,
Herbert Marcuse,”niemiecko-amerykański filozof pochodzenia żydowskiego” ( wiki), zwany ojcem późniejszej rewolucji 1968r. na Zachodzie.
Natomiast jedyna, wymieniona kobieta Vera Schmidt, urodziła się na terenie Rosji jako córka Elizawiety Grossman-Janitzkiej i już w latach 20-tych ( za ciemnej stalinowskiej nocy) podróżowała wraz z mężem do Wiednia, aby u źródła Freudowskich nauk zaczerpnąć wiedzy psychoanalitycznej. Prowadzony przez nią Dietskij Dom został wkrótce zamknięty z powodu przerażających skutków jej pedagogicznych działań.
Zachęcam poznania do szczegółów życiorysu i osiągnięć tej, również niemieckojęzycznej osoby, zamieszczonych obszerniej (wiki milczy) tu: https://www.psychoanalytikerinnen.de/russland_biografien.html#Schmidt
Roberto de Mattei ujawnia: Sowieckie korzenie tzw. edukacji seksualnej
Roberto de Mattei ujawnia:
Sowieckie korzenie tzw. edukacji seksualnej
https://pch24.pl/roberto-de-mattei-ujawnia-sowieckie-korzenie-tzw-edukacji-seksualnej

(Prof. Roberto de Mattei/youtube/TVP)
Od wielu lat wprowadzenie tak zwanej edukacji seksualnej do szkół włoskich pozostaje jednym z najbardziej pożądanych celów partii lewicowych. Systemowa deprawacja obyczajowa już od wczesnej młodości, obok rozwodów, aborcji i eutanazji, należała do pakietu „zdobyczy cywilizacyjnych”, o które w latach siedemdziesiątych zabiegali komuniści, socjaliści i radykałowie, pragnąc rozchwiać włoskie społeczeństwo u samych jego podstaw.
Te postulaty mają odległe korzenie. Bez sięgania aż do Rewolucji Francuskiej wystarczy przypomnieć, że rewolucja komunistyczna XX wieku, zwłaszcza w swojej pierwszej fazie – leninowsko-trockistowskiej – zamierzała przekształcić nie tylko porządek społeczny i gospodarczy, lecz także wizję człowieka, rodziny i wychowania.
W krótkim, lecz burzliwym okresie Węgierskiej Republiki Rad (marzec–maj 1919) György Lukács, filozof marksistowski i komisarz ludowy do spraw oświaty i kultury, podjął jedną z najśmielszych prób przeobrażenia kulturowego europejskiego narodu według zasad bolszewizmu. Podczas tych zaledwie dwóch miesięcy – badanych przez historyków takich jak Werner Jung (Georg Lukács, Metzler, 2017) oraz Michael Löwy (Georg Lukacs. From Romanticism to Bolshevism, Verso Books, 1979) – węgierski rewolucjonista skoncentrował się na radykalnej reformie programów szkolnych.
Do najważniejszych posunięć należało zniesienie katolickiego nauczania religii, przez stulecia kształtującego moralną świadomość rodzin i młodzieży. Nauczanie to zastąpiono socjologią marksistowską, uważaną przez Lukácsa za teoretyczny fundament niezbędny do stworzenia „nowego typu człowieka”, uwolnionego od chrześcijańskiej tradycji i naturalnych instytucji – na pierwszym miejscu od rodziny. Równocześnie Lukács wprowadził w szkołach program edukacji seksualnej, pomyślany jako element zerwania z moralnością religijną. Celem nie było jedynie przekazanie informacji o ciele, lecz rozmontowanie tego, co Lukács nazywał „represyjną moralnością społeczeństwa mieszczańskiego”, czyli chrześcijańskich zasad dotyczących czystości, wstydu i związku między seksualnością a odpowiedzialnością rodzinną.
Choć środki te trwały bardzo krótko z powodu szybkiego upadku Węgierskiej Republiki Rad, wyznaczyły historyczny precedens: po raz pierwszy w Europie rząd rewolucyjny próbował reformować seksualność i moralność, zaczynając od szkoły, zastępując magisterium rodziny i Kościoła edukacją opartą na ideologii politycznej. Idee Lukácsa nie pozostały odosobnione. Znajdowały oddźwięk w Rosji komunistycznej, gdzie w kolejnych latach różne eksperymenty pedagogiczne – jak psychoanalityczne przedszkole Wiery Szmidt w Moskwie – zmierzały w tym samym kierunku: uwolnić dziecko od tradycyjnych „więzów moralnych”, sprzyjając wczesnej ekspresji impulsów, także seksualnych, w imię przyszłego, odnowionego społeczeństwa socjalistycznego.
W 1929 roku przywódcy sowieccy zaprosili ucznia Freuda, austriackiego psychoanalityka Wilhelma Reicha, na cykl wykładów, które doprowadziły do opublikowania w Moskwie eseju pt. „Materializm dialektyczny a psychoanaliza”, stanowiącego tekst założycielski tak zwanego freudo-marksizmu. W nim i w późniejszych pracach Reich przedstawiał rodzinę jako najbardziej represywną instytucję społeczną. Twierdził, że sedno ludzkiego szczęścia tkwi w zaspokojeniu płciowym. Edukacja seksualna była integralną częścią jego projektu rewolucyjnego przekształcenia społeczeństwa. Idee Reicha i innych teoretyków freudo-marksizmu, jak Marcuse, zatriumfowały wraz z rewolucją 1968 roku i weszły do politycznego zasobu międzynarodowej lewicy.
Kościół i prawy rozum ukazują nam natomiast, że przekazywanie życia dokonuje się w rodzinie, w wychowaniu tego, kto jest owocem aktu miłości Boskiej i ludzkiej: człowieka obdarzonego duszą i ciałem. Benedykt XVI podkreślał, że wychowanie należy do tak zwanych wartości nienegocjowalnych, obok życia i rodziny, z którymi jest ściśle związane. Prawo rodziców do wychowania własnych dzieci jest wcześniejsze niż prawo społeczeństwa obywatelskiego i nie może być przez państwo usunięte, zwłaszcza tam, gdzie usiłuje się zastąpić wychowanie religijne i moralne edukacją seksualną opartą na wizji człowieka sprzecznej z chrześcijańską antropologią.
Edukacja seksualna jest zawsze zła, gdy rości sobie prawo do bycia szkolną, a więc publiczną, podczas gdy z samej natury może być jedynie osobista i prywatna, i dlatego powinna być powierzona rodzinom. W przeciwnym razie grozi przekształceniem się w formę kulturowego i moralnego zepsucia. […]
Lewica pozostaje konsekwentna, domagając się obowiązkowej edukacji seksualnej we wszystkich szkołach, na każdym poziomie nauczania. Nie jest konsekwentny ten, kto deklaruje sprzeciw wobec lewicy, a potem jej żądaniom ulega lub się do nich przyłącza w dziedzinie tak delikatnej i wrażliwej, jak wychowanie naszych dzieci.
Roberto de Mattei Corrispondenza Romana
Pach
Przyznano medale za deprawację dzieci
![]() |
| Szanowny Panie! Minister Edukacji odznaczyła medalami osoby odpowiedzialne za wdrożenie do polskich szkół „edukacji zdrowotnej” według pro-pedofilskich, niemieckich standardów. Jak pokazują statystyki, ok. 40% uczniów szkół podstawowych uczęszcza na te zajęcia. W tym samym czasie zniszczono kolejny nasz billboard, który ujawniał Polakom założenia tych standardów, a nasi wolontariusze po raz kolejny stanęli przed sądami za organizację akcji społecznych i zostali skazani. To wszystko pokazuje jak bardzo ważna dla deprawatorów jest systemowa demoralizacja dzieci. Potrzeba wytężonej, długofalowej pracy, aby powstrzymać ich plany i uratować uczniów. Decyzją Minister Edukacji Barbary Nowackiej, za „szczególne zasługi dla rozwoju oświaty i wychowania”, Medalem Komisji Edukacji Narodowej odznaczona została grupa osób odpowiedzialnych m.in. za wdrożenie do szkół od 1 września nowego przedmiotu „edukacja zdrowotna”, w ramach którego ukrywa się „edukacja seksualna” według stworzonych w Niemczech Standardów Edukacji Seksualnej w Europie.Wśród odznaczonych medalem znalazła się Antonina Kopyt – „edukatorka seksualna”, która jako pierwsza zaproponowała, aby wprowadzić do polskich szkół „edukację seksualną” pod nazwą „edukacji zdrowotnej”. Kopyt publicznie domagała się również tego, aby był to przedmiot przymusowy dla wszystkich uczniów. Publicznie sugerowała też, że państwo powinno ograniczać prawo rodziców do wychowania własnych dzieci i zmuszać uczniów do udziału w „edukacji seksualnej” tak jak w Niemczech, gdzie rodzice trafiają do więzienia za odmowę uczestnictwa swoich dzieci w lekcjach deprawacji. Warto przypomnieć też, że Antonina Kopyt współpracuje z organizacją „edukatorów seksualnych”, która publikuje swoim odbiorcom sponsorowane teksty reklamowe opłacane przez sex-shopy oferujące m.in. akcesoria do sadomasochizmu i seksu z elementami przemocy. Na tym właśnie polega tzw. „edukacja seksualna” w praktyce – na rozbudzaniu seksualnym dzieci i młodzieży oraz oswajaniu z patologiami i rozwiązłym stylem życia. Udekorowanie twórców „edukacji zdrowotnej” medalami pokazuje, jak ważna jest dla deprawatorów systemowe niszczenie niewinności i sumień dzieci poprzez system państwowej edukacji. Rozmaici „edukatorzy seksualni”, aktywiści LGBT, politycy, urzędnicy oraz „eksperci” nieustannie apelują o to, aby „edukację zdrowotną” uczynić przedmiotem obowiązkowym w Polsce. Naciskają na to również Unia Europejska, liczne ponadnarodowe instytucje oraz obce ambasady. Dlatego walka wciąż trwa i nie możemy zaprzestać naszych działań. Według statystyk ok. 40% uczniów szkół podstawowych chodzi na lekcje „edukacji zdrowotnej”. To właśnie one jako pierwsze, w młodym wieku, zetkną się z treściami, które destabilizują ich psychikę i dewastują sumienia. Trzeba je ocalić poprzez kształtowanie świadomości ich rodziców oraz mobilizację dorosłych do działania. Wiele osób myśli, że gdy po kolejnych wyborach parlamentarnych zmieni się władza, to „edukacja zdrowotna” zostanie usunięta ze szkół i cały problem po prostu zniknie. Nic bardziej mylnego. Od kilkunastu lat deprawatorzy seksualni wchodzą do szkół w całej Polsce, korzystając z przychylności lokalnych polityków, samorządów oraz braku świadomości wielu rodziców i nauczycieli. Organizują lekcje deprawacji ukrywające się pod nazwą zajęć o „tolerancji” lub „dojrzewaniu”. Środowiska te intensywnie prowadzą również swoją działalność w internecie. Za pomocą sieci deprawacja dosięga wielu milionów młodych Polaków, dzieci i młodzieży, które godzinami wpatrują się w ekrany swoich smartfonów i stykają się z demoralizującymi treściami, przygotowanymi specjalnie dla nich. Dla przykładu, organizacja „edukatorów seksualnych”, z którą współpracuje Antonina Kopyt, udekorowana medalem przez MEN, podstawia swoim odbiorcom artykuły opracowane na bazie niemieckich standardów i sponsorowane przez sex-shopy, takie jak: „Masturbacja jest wspaniałą sprawą! Masturbacja pozwala nam na to, by oswoić swoje ciało, poznać je, często przeżywać przyjemność seksualną po raz pierwszy w życiu (…) Czy masturbacja jest zdrowa? Tak! Masturbacja jest zdrową ekspresją seksualną i zdrową częścią ludzkiej seksualności (…) Jeśli przesadzisz z bodźcami serwowanymi łechtaczce czy penisowi w czasie masturbacji, to wystarczy dać tym narządom trochę odpocząć, by wróciły „do siebie”.” Tego typu treści algorytmy i wyszukiwarki podpowiadają nastolatkom szukającym w internecie odpowiedzi na rozmaite pytania związane z seksualnością i płciowością. Trzeba powstrzymać deprawację! Konieczne są działania na kilku płaszczyznach, aby: 1) usunąć tzw. „edukację seksualną” ze szkół pod jakąkolwiek nazwą, formą i postacią, 2) wprowadzić w Polsce skuteczną, realną i dającą się egzekwować prawną ochronę dzieci przed deprawacją seksualną (np. poprzez uchwalenie obywatelskiego projektu ustawy Stop pedofilii, który zyskał poparcie setek tysięcy Polaków, ale został zamrożony w Sejmie poprzedniej kadencji i uległ przedawnieniu), 3) przebudzić świadomość rodziców i zmobilizować ich do działania. Kluczowe są następujące obszary: – ochrona dzieci przed nieograniczonym dostępem do smartfonów z internetem, – aktywne interesowanie się rodziców tym, co dzieje się w szkołach ich dzieci, – tworzenie właściwego środowiska wychowawczego wokół swojej rodziny (przyjaźnie z innymi rodzinami chcącymi żyć podobnie, organizowanie wspólnych aktywności, edukacji, sportu, rekreacji itp.) – przejęcie przez rodziców osobistej odpowiedzialności za wychowanie własnych dzieci. Nasza Fundacja każdego dnia organizuje w całej Polsce akcje informacyjne, kampanie ostrzegawcze oraz publiczne różańce, których celem jest budowa świadomości, modlitwa i mobilizacja do działania. Deprawatorzy wiedzą, że nasze akcje są skuteczne, więc usiłują nas zastraszyć. Kilka dni temu po raz kolejny zniszczono jeden z billboardów, który ujawniał Polakom założenia tzw. „edukacji seksualnej”. Trwają także prześladowania sądowe naszych wolontariuszy. Proszę zobaczyć co działo się tylko w dniach 13-17 października:13 października, Wrocław – zostałem skazany na 300 zł grzywny w związku z organizacją akcji informacyjnych na terenie miasta, 14 października, Rzeszów – nasza wolontariuszka Marta skazana na 500 zł grzywny za organizację ulicznej akcji informacyjnej, 14 października, Sopot – wolontariusz Wojciech przesłuchiwany przez Straż Miejską w związku z akcjami na terenie miasta, 14 października, Poznań – wolontariusz Adam skazany na 500 zł grzywny za organizację ulicznej akcji informacyjnej, 15 października, Warszawa – wolontariusz Jan skazany na 500 zł grzywny za organizację ulicznej akcji informacyjnej, 17 października, Zielona Góra – kolejna rozprawa wolontariusza Adama w związku z ostrzeganiem mieszkańców miasta przed deprawacją dzieci. Takie prześladowania to codzienność naszej Fundacji. Nie poddajemy się jednak i walczymy dalej. Nasze akcje są skuteczne i zmieniają świadomość Polaków. Chcemy organizować kolejne, do czego potrzebujemy stałej i regularnej pomocy naszych darczyńców. Tylko w październiku wydatki na ochronę prawną naszych wolontariuszy sięgnęły ponad 10 000 zł. Do organizacji działań w następnych miastach konieczne są kolejne środki finansowe. W najbliższym czasie potrzeba ok. 18 000 zł. Dlatego proszę Pana o przekazanie 50 zł, 100 zł, 200 zł, lub dowolnej innej kwoty, jaka jest w obecnej sytuacji dla Pana możliwa, aby umożliwić nam dalsze działania, walkę przed sądami, organizację kolejnych akcji i mobilizację Polaków do walki o dzieci. Numer konta: 79 1050 1025 1000 0022 9191 4667 Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków Dla przelewów zagranicznych – Kod BIC Swift: INGBPLPW Z wyrazami szacunku, ![]() |
| Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków stronazycia.pl |
Pedofilia, obrona homoseksualizmu i… post-marksizm: paskudny rodowód edukacji seksualnej
Pedofilia, obrona homoseksualizmu i… post-marksizm: paskudny rodowód edukacji seksualnej

Polscy uczniowie – ci, których rodzice nie wypisali z zajęć – uczestniczą w lekcjach nowego przedmiotu: edukacji zdrowotnej. Elementem dedykowanej mu podstawy programowej jest między innymi nauka akceptacji dla „różnorodności seksualnej”. Za tym nieszkodliwie brzmiącym hasłem stoi paskudna rzeczywistość… Gdy cofnąć się do korzeni emancypacyjnej edukacji seksualnej, staje się jasne, że jest ona niczym innym, jak narzędziem rewolucji obyczajowej – tej, której orędownicy zgodnie aprobowali m.in pedofilię. Różnorodność znaczy tu tyle, co porzucenie zakorzenionego w zgodności z naturą spojrzenia na erotykę.
„Nowy burdel dla wszystkich” – tak nazywa się ćwiczenie, jakie uczniowie niemieckich szkół wykonują w ramach zajęć edukacji seksualnej. Za zadanie mają szczegółowe rozplanowanie działania domu publicznego tak, by uciechę znaleźli w nim bywalcy o nawet najmniej oczywistych fantazjach. Takie „kompetencje”, według autorów programu, kształtować w sobie powinni już 15-latkowie.
To skandaliczne zadanie dla nastolatków przywoływano już niejednokrotnie jako dowód oszałamiającej postaci „edukacji seksualnej” za Odrą. Tymczasem to jedynie czubek góry lodowej… Środowisko sprzyjających rewolucji obyczajowej niemieckich seksuologów ma do ukrycia znacznie więcej… To fakty, których znajomość przyprawia o dreszcze.
Za stworzenie wspomnianego ćwiczenia odpowiada nikt inny, jak Elisabeth Tuider. Jak donosił w głośnym artykule magazyn „Emma”, kobieta jest docentem i wykłada „seksualność różnorodności” słuchaczom szkoły wyższej w Getyndze. W 2008 roku wspólnie z zasiadającym w organach nadzorczych uczelni Rüdigerem Lautmannem wygłosiła epitafium pochwalne na cześć Helmuta Kentlera…
Autorzy badania nad niemieckim podejściem do edukacji seksualnej z 2022 roku, Berndt Ahrbeck, Karla Etschenberg i Marion Felder są zgodni, że to właśnie w tym psychologu należy upatrywać ojca obecnych standardów edukacji seksualnej za Odrą. Nie tylko autorka skandalicznego ćwiczenia zna jego nazwisko… Kentlera uważa się również za ideowego przewodnika Uwe Sielerta – jednego z bardziej znaczących akademików od pedagogiki erotycznej….
A to nawiązanie nie bez znaczenia. Jeszcze w 2005 roku Sielert stwierdzał w swojej książce, że aby należycie wychowywać dzieci do płciowości, rodzice powinni sami stymulować je seksualnie w domu… Brzmi skandalicznie? Oczywiście – ale to właśnie taka myśl o roli dorosłego w rozwoju życia erotycznego dziecka jest zasadą emancypacyjnej i neo-emancypacyjnej „edukacji zdrowotnej”…
Wszystko zaczęło się od… otwartej akceptacji dla pedofilii jako rzekomo kluczowego narzędzia wychowania seksualnego młodych… Tak rolę nieskrępowanych intymnych kontaktów między dorosłymi i dziećmi widział właśnie Helmut Kentler. To na przekonaniu, że tego rodzaju relacje między dziećmi, a dorosłymi zapewniają najlepsze dojrzewanie seksualne, co przekłada się na ogólną poprawę życia, oparto owiany fatalną sławą program oddawania dzieci pod opiekę pedofilów. W jednym z głównych miast Niemiec zbrodniczy proceder kwitnął przez dekady:
„Na początku lat 70. XX w. rozpoczął się w Berlinie Zachodnim tzw. eksperyment Kentlera. Było to zorganizowane działanie promowane przez urzędników, którego oficjalnym celem miało być wsparcie dzieci szczególnie ubogich, w tym bezdomnych. Jak donoszą autorzy raportu opublikowanego w 2020 r., eksperyment w praktyce polegał na kierowaniu dzieci do osób podejrzanych o czyny o charakterze pedofilskim lub uprzednio za nie skazanych. Proceder trwał przez trzy dekady. Obecnie trudno oszacować liczbę ofiar. Wiadomo jednak, że pomysł prof. Helmuta Kentlera spotkał się z akceptacją i wsparciem niemieckich urzędników w Berlinie”, przywołują wstrząsającą historię w swojej pracy naukowej z 20. numeru magazynu „Dziecko krzywdzone” Piotr Sobański i Błażej Kmieciak.
Seks nieprokreacyjny i dziecięcy orgazm – ideologiczne źródła katastrofy
Dziś niewiele wymaga mnożenie krytyki działań apologetów pedofilii. Mogą sobie na to pozwolić nawet środowiska, które wtedy szły z nimi pod ramię. Kluczowe jest tymczasem właśnie zrozumienie, że aprobata dla kontaktów pedofilskich nie jest dodatkiem do wizji wyemancypowanej seksualności, a stanowi jej integralny element. „Eksperyment Kentlera” był bezpośrednią implementacją jego wizji erotyzmu i odpowiadał założeniom, jakie psycholog wyłożył w tekście zatytułowanym „Dziecięca seksualność”. Był to wstęp do erotycznego, zawierającego m.in. fotografie dziecięce, albumu zdjęciowego, wydanego w 1975 roku i zatytułowanego Zeig mal! (niem. „Pokaż!”).
W oparciu o przekonania Zygmunta Freuda, o którego „odkryciach” przeczytać możecie Państwo w innym naszym artykule, Kentler wyrobił w sobie przekonanie, że dzieci aktywnie poszukują gratyfikacji seksualnej i najzupełniej bezpośrednio dążą do rozładowywania erotycznych impulsów. Według wstrząsającego opisu zamieszczonego w pracy Kentlera, życie seksualne w pełnym tego słowa znaczeniu zaczyna się „na długo przed tym, nim jesteśmy seksualnie dojrzali”. Na kogo innego – jeśli nie na innego szarlatana i manipulatora Alfreda Kinseya – mógł się w tym względzie powołać Kentler? Przyjmując za dobrą monetę jego pseudo-naukowe doniesienia o dziecięcych orgazmach uznał, że pedofilia może stanowić najlepsze przygotowanie do spełniającego życia seksualnego młodych, a tym samym również dźwignię do polepszenia ich ogólnego dobrostanu. Byle tylko nie opierała się na przemocy.
Warto przypomnieć, że w klasycznych pracach Kinseya opisy „orgazmu dzieci”, jakie przedstawiał on w oparciu o współpracę z pedofilami, mają niewiele wspólnego z naukową rzetelnością. Jako szczytowanie dzieci, „zaobserwowane” przez pedofilów, od których Kinsey pozyskiwał materiały, uznawał on m.in momenty kompulsywnych, spazmatycznych ruchów dziecka, skrajnego strachu czy prób ucieczki od zwyrodnialca. Wszystkie te zachowania amerykański guru seksuologów klasyfikował jako oznaki dziecięcej przyjemności, skrywane co najwyżej pod fałszywą maską wstydu i niepokoju…
Kentler te dane – jak i freudowską pseudoanalizę – wziął jednak za dobrą monetę oraz dowód na aktywne poszukiwania seksualnej stymulacji przez najmłodsze już dzieci. Obłęd jego narracji najlepiej chyba dokumentuje fakt, że niemiecki psycholog przytaczał jako wiarygodny opis z sowieckiego sierocińca, w którym wychowawczyni stwierdzała, że potrafi odróżnić erotyczne ssanie piersi przez niemowlęta od tej samej czynności, tyle, że nienacechowanej seksualnie. Sprawę miało rozstrzygać to, kiedy maluchy są wesołe i pobudzone… A zatem najmłodsi rzekomo szczytują i podniecają się matczyną piersią… Wniosek autora tej szalonej koncepcji? Jego zdaniem, dzieci są gotowe do otwartych erotycznych interakcji i ich poszukują. Seks nakierowany na prokreację to mit nowożytności… stworzony na potrzeby kapitalistycznego porządku.
W tym miejscu właśnie na scenę wkracza lewica freudowska – czyli post-markisiści, których psychologiczno-polityczne diagnozy wplecione w Kentlerowski tekst, pokazują prawdziwe oblicze „edukacji seksualnej”.
Skrajna lewica i pedofilia
Kentler w swojej kilkunastostronicowej pracy przywołał tworzone przez antyautorytarne ruchy post-marksistowskie w Niemczech „alternatywne ośrodki opieki”. W nich, jak dowodził na podstawie historycznych zapisów, inicjowano pedofilskie kontakty pomiędzy działaczami komun, a pozostającymi na ich wychowaniu dziećmi. Na kartach pracy Kentlera znajdujemy długi opis wspomnień spotkania 24-letniego marksisty z 3-letnią dziewczynką o imieniu Grischa… Dorosły działacz zachęcał dziewczynkę do seksualnej interakcji i opisywał swoją nadzieję oraz namowy do współżycia z nią w pełnym tego słowa znaczeniu. Cóż – jak widać, Kentler sam nie wpadł na pomysł swojego eksperymentu… Lewica była pierwsza.
„W alternatywnych centrach opieki nad dziećmi i studentami czyniono wysiłki, by ustanowić anty-autorytarne relacje między dziećmi i dorosłymi (…) Poczucie zagrożenie dorosłych wciąż jest widoczne w ich początkowych raportach: seksualność dzieci, którą spotkali w czasie swojej pracy, była dla nich dziwnym światem” – relacjonował Helmut Kentler.
Taka działalność dziedziców myśli Marksa i Freuda była budowana jako nic innego, niż forma… edukacji seksualnej. „Ruchy anty-autorytarne o marksistowskiej proweniencji podejrzewały, że psychoanaliza jest po prostu metodą, mającą ułatwić dostosowanie jednostek do istniejącego społeczeństwa, a przez to środkiem zachowania status quo. Blisko nich była doktryna Wilhelma Reicha, który wraz z Bernfeldem, Frommem i Fernichelem, był założycielem lewicy freudowskiej. Reich pokazał w swoich publikacjach, że kapitalizm musi koniecznie wymagać opresji popędów seksualnych, w celu wyćwiczenia ludzi, by stali się słabymi osobowościami dostosowanymi do opartego na autorytaryzmie systemu. Podczas, gdy Freud twierdził, że każda kultura w końcu tłumi i prowadzi do sublimacji popędu seksualnego, Reich sądził, iż sprzeczność między popędami i kulturą może być zniwelowana przez rewolucję w relacjach międzyludzkich i rewolucję osobowości. Konkretnie – przez przyjazną dla seksu edukację, która umożliwiłaby satysfakcjonujące życie genitalne” – opisywał przekonania post-marksistów Kentler. On sam przyjął ich wizję w dużym stopniu, również przekonany, że to dorośli powinni aktywnie zapewniać młodym doświadczenia erotyczne. Oto korzeń, na którym oparto Kentlerowski eksperyment.
„Edukacja seksualna” w służbie postmarksistowskiej destrukcji
Rewolucją zaś, jakiej domagał się Reich, była studencka rewolta roku 1968… A pochwała pedofilii to integralny element przekonań psycho- i seksuologów popierających obyczajowe zmiany. Nie przypadkiem inny kluczowy apologeta pedofilii w Niemczech, tak jak i Kentler żył nieheteroseksualnie. Rüdiger Lautmann wydał w 1994 roku pracę „Ochota na dzieci. Portrety pedofilów”. Stwierdzał tam, że moralny sprzeciw nie powinien dotyczyć samych kontaktów seksualnych między dorosłymi, a dziećmi – a jedynie tych opartych na przemocy.
We wstrząsającej pracy – opartej na wywiadach z aktywnymi pedofilami – Lautmann przekonywał, że choć między dorosłym a dzieckiem nie ma równości w kontaktach seksualnych, to dzieci są w stanie świadomie deklarować zgodę na obustronnie korzystne interakcje erotyczne z dorosłymi. Jego zdaniem, wątpliwości moralne nie dotyczą samych interakcji, ale pojawiają się wtedy, gdy te naznaczone są przemocą. Ten sam Lautmann słynie jako jeden z herosów walki z „dyskryminacją” homoseksualistów w Niemczech.
W awangardzie tej walki była również Gisela Ehrenberg-Bleibtreu. Autorka rozprawy przeciwko „uprzedzeniu do nieheteronormatywności” wydała jednocześnie książkę zatytułowaną „Pedofilski Impuls”. Przekonywała tam, że wprowadzenie dzieci w świat erotycznych doznań i seksualności przez dorosłych jest zgoła normalne w kulturach świata. Akceptacja dla pedofilii – o ile ta nie zawierała przemocy – stała się w Niemczech na tyle popularna, że swego czasu zdobyła przyczółki polityczne w partii FDP i w szeregach Zielonych…
Puszka Pandory
Jest coś, co łączy obronę homoseksualizmu, pochwałę pedofili, eksperyment Kentlera i zbrodnie Alfreda Kinseya w jedno. To odrzucenie sensu ludzkiej seksualności, czyli jej nakierowania na prokreację. Skierowanie seksu ku rodzinie – to właśnie zmora, z którą m.in. na kartach „dziecięcej seksualności” rozprawiał się Kentler. Jak przekonywał, związanie erotyki z potomstwem marksiści trafnie rozpoznali jako dostosowanie do ciasnych realiów epoki nowożytnej.
Kentlerowi, Lautmannowi, Giseli Ehrenberg-Bleibtreu zależało z całego serca, by tendencję tę odwrócić. Dziś w awangardzie tego dążenia zastąpili ich za Odrą Uwe Sielert i Elisabeth Tuider. Narzędzie pozostało jednak to samo – to edukacja seksualna. To egzekutywa mająca wprowadzić w życie zarządzenia seks-rewolucji. Cel to budowa społeczeństwa, w którym erotyka nakierowana jest na zmysłową żądzę, a nie na małżeństwo i potomstwo…
Dzięki temu, jak chciał przywoływany przez Kentlera Reich, erotyka może stać się ona narzędziem niszczenia porządku… „Masturbacja młodych dzieci i aktywność seksualna nastolatków powinna zakłócić budowę rafinerii naftowych i budowę samolotów”, życzył sobie kontynuator myśli Marksa i Freuda, którym Kentler chętnie się inspirował.
Naiwnym byłoby zatem zachodzić w głowę, jak to się stało, że na przykład w polskich materiałach z zakresu edukacji zdrowotnej nie ma promocji małżeństwa ani zachęty do dzietności. Nie ma, dokładnie dlatego, że nie ma być. Zasadą edukacji seksualnej – nad Łabą i nad Wisłą w dokładnie takim samym stopniu – jest chęć wprowadzenia dzieci w styl życia, w którym seksualność służy eksploracji „różnorodnych” fetyszystycznych doznań. Im więcej, tym lepiej – byle tylko normą nie była prokreacyjna heteronormatywność. Edukacja seksualna to, jednym słowem, uniwersalny przepis na… „nowy burdel dla wszystkich”, w jaki lewica i dewianci chcą przekształcić społeczeństwo.
Filip Adamus
Nowe prześladowania obrońców życia i zniszczone billboardy

![]() |
Szanowny Panie! Zniszczono nasze billboardy, które ujawniały Polakom prawdę o aborcji oraz założenia niemieckich Standardów Edukacji Seksualnej, wedle których rząd Tuska deprawuje uczniów w Polsce. W ostatnich dniach byliśmy też wiele razy wzywani na rozprawy sądowe i przesłuchania policyjne w związku z budzeniem świadomość Polaków na temat aborcji i deprawacji dzieci. Zapadły kolejne wyroki skazujące nas na setki złotych grzywien. Proszę Pana o pomoc! Nieznani sprawcy zdewastowali nasz billboard, który obrazował skutki pro-aborcyjnej polityki rządu Donalda Tuska. Billboard został pocięty i rozerwany. Z kolei we Wrocławiu zdemolowano inny nasz billboard, który ujawniał główne założenia stworzonych w Niemczech Standardów Edukacji Seksualnej w Europie, według których w polskich szkołach prowadzona jest tzw. „edukacja zdrowotna”. Chcemy, aby nasza kampania billboardowa była kontynuowana, gdyż za pomocą wielkoformatowych plakatów wywieszanych w uczęszczanych, dobrych miejscach reklamowych, każdego dnia docieramy do wielu tysięcy osób. To jednak nie wszystkie prześladowania w ostatnim czasie. Proszę zobaczyć co tylko w dniach 7-10 października działo się przed sądami i na komisariatach policji: 7 października, Wrocław – kolejna rozprawa naszego wolontariusza Adama w związku z ulicznymi akcjami informacyjnymi, 7 października, Bolesławiec – do sądu wpłynął nowy wniosek o ukaranie wolontariusza Adama za organizację akcji na temat aborcji, 7 października, Wrocław – odbyło się kolejne posiedzenie w sprawie, w której jestem oskarżony w związku z organizacją akcji na terenie Wrocławia, 8 października, Rzeszów – przesłuchanie naszej wolontariuszki Marty na policji za organizację ulicznej akcji informacyjnej ostrzegającej przed aborcją, 8 października, Wrocław – wolontariusz Adam skazany przez sąd na 300 zł grzywny za organizację akcji informacyjnej, 9 października, Wrocław – zostałem skazany na 300 zł grzywny w związku z organizacją działań naszej Fundacji na terenie Wrocławia, 10 października, Dynów – nasz wolontariusz Robert przesłuchiwany na policji w związku z organizacją publicznej modlitwy różańcowej. Doniesienie na naszego działacza zostało złożone przez komendanta policji. [sic!! md] Tak właśnie wygląda codzienność naszej Fundacji – nieustanna walka oraz kolejne akcje, kampanie oraz publiczne różańce, za które jesteśmy prześladowani i atakowani. Doświadczamy przemocy i represji dlatego, że zwolennicy aborcji i deprawacji dzieci doskonale zdają sobie sprawę z tego, że nasze metody działania są skuteczne i prowadzą do zmiany świadomości Polaków. Nie poddajemy się i chcemy walczyć dalej, do czego niezbędna jest nam stała i regularna pomoc naszych darczyńców. Tylko w październiku koszty ochrony prawnej naszych wolontariuszy wyniosą ponad 10 000 zł. Chcemy naprawić zdewastowane billboardy, a także powiesić nowe w kolejnych rejonach Polski. Na ten miesiąc zaplanowaliśmy też w całym kraju prawie 80 publicznych, ulicznych różańców połączonych z akcjami informacyjnymi. Harmonogram tych działań można znaleźć na naszej stronie. Organizacja tych akcji wymaga dużych nakładów logistycznych, organizacyjnych i materiałowych.Dlatego proszę Pana o przekazanie 50 zł, 100 zł, 200 zł, lub dowolnej innej kwoty, jaka jest w obecnej sytuacji dla Pana możliwa, aby umożliwić nam dalszą walkę o sumienia i świadomość Polaków poprzez organizację akcji społecznych, a także obronę naszych wolontariuszy przed prześladowaniami sądowymi. Numer konta: 79 1050 1025 1000 0022 9191 4667 Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków Dla przelewów zagranicznych – Kod BIC Swift: INGBPLPW Z wyrazami szacunku, ![]() |
| Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków stronazycia.pl |
Kto chce żeby Polska wymarła?
![]() |
| Szanowny Panie! „Czy Niemcy chcą żeby Polska wymarła?” – to tytuł reportażu, który ukazał się niedawno w jednym z tygodników. Dotyczy on sposobów deprawacji moralnej polskiego społeczeństwa w celu doprowadzenia do zagłady naszego narodu. Nie są to metody nowe. Nasza Fundacja już od kilkunastu lat ostrzega i alarmuje przed tymi zjawiskami. Na Zachodzie strategia deprawatorów stosowana jest już od dziesięcioleci, co doprowadziło do zapaści moralnej i demograficznej Europy. Co zrobić, aby uratować przed tym Polskę? Konieczne jest przebudzenie moralne oraz osobiste zaangażowanie każdego z nas, w szczególności w życie naszych rodzin i lokalnych społeczności. Proszę przeczytać naszą krótką analizę i wesprzeć dalszą walkę naszej Fundacji. Tygodnik Sieci opublikował artykuł pod tytułem: „Czy Niemcy chcą żeby Polska wymarła?”. Opisuje on medialną taktykę niemieckiego koncernu Ringier Axel Springer, który jest właścicielem polskojęzycznych mediów takich jak Onet, Fakt czy Newsweek. Tego typu media nieustannie bombardują Polaków artykułami, newsami, reportażami i tekstami zachęcającymi do rozwiązłości seksualnej, cudzołóstwa, rozwodów, zdrad małżeńskich oraz homoseksualnego stylu życia. Jak zauważa Tygodnik Sieci: „W mediach koncernu Ringier Axel Springer Polska rodzina jest koszmarem, zdrada i rozwód są wolnością, a bezdzietność powodem do dumy.” Tygodnik przytacza przy tym kilka przykładowych nagłówków medialnych, wybranych z tysięcy deprawacyjnych materiałów tego typu: – „Mam 40 lat i żałuję bycia matką. Nigdy więcej bym na to nie poszła.” – „Kacper ma 36 lat i zdradza żonę regularnie. Ale uważa, że jest uczciwy.” – „Nigdy nie chciałam być matką. Dziś mam 47 lat, jestem bezdzietna i szczęśliwa.” – „Mają 40 lat i decydują się na rozwód. Odzyskałam życie.” Nasza Fundacja wielokrotnie informowała już o tym zjawisku. Dlatego publikujemy kilka istotnych uwag do artykułu Tygodnika Sieci. Po pierwsze, na tytułowe pytanie: „czy Niemcy chcą żeby Polska wymarła?” należy oczywiście odpowiedzieć twierdząco. Trzeba jednak przy tym zaznaczyć, że chodzi o niemieckie elity polityczne, medialne i finansowe. Program deprawacji i depopulacji został najpierw wymierzony w niemieckie społeczeństwo – w zwykłe niemieckie rodziny, które jako pierwsze padły ofiarami całego procederu. To właśnie w Niemczech powstały Standardy Edukacji Seksualnej w Europie – wytyczne, wedle których prowadzi się działania demoralizacyjne i depopulacyjne. Standardy te zakładają, że człowiek już od wczesnego dzieciństwa jest seksualny, dlatego należy oswajać go z rozwiązłością, masturbacją, pornografią oraz „różnymi rodzajami rodzin”. W świetle Standardów Edukacji Seksualnej nie istnieją żadne normy moralne w dziedzinie związków międzyludzkich. Przekaz jest prosty – „róbta co chceta” w dziedzinie seksualności. Niemieckie media od dziesięcioleci „edukują” społeczeństwo według tych wytycznych. Równolegle, w niemieckich szkołach od kilku dekad obecna jest przymusowa „edukacja seksualna” prowadzona w oparciu o te Standardy. Doprowadziło to do katastrofy moralnej i demograficznej. Skala zjawisk takich jak aborcja, gwałty, przestępstwa seksualne, pedofilia czy dziecięca pornografia jest w Niemczech przerażająca. Jednocześnie od lat jednym z najpopularniejszych imion nadawanych noworodkom w Niemczech jest Mohammed. Następuje gwałtowna podmiana ludności na terenie Niemiec – zdeprawowane i zdemoralizowane społeczeństwo niemieckie nie chce mieć dzieci, więc jest zastępowane przez dzietnych i ekspansywnych muzułmanów. Społeczeństwo Niemiec było więc pierwszą ofiarą niemieckich wytycznych odnośnie deprawacji. Jak wskazuje nazwa opracowanego dokumentu – Standardy Edukacji Seksualnej w Europie – kolejne narody naszego kontynentu są demoralizowane według tego samego schematu. Od lat jednym z głównych celów deprawatorów jest Polska. W 2013 roku, na konferencji organizowanej przez Ministerstwo Edukacji i Polską Akademię Nauk, po raz pierwszy w języku polskim zostały publicznie zaprezentowane Standardy Edukacji Seksualnej w Europie. Od 12 lat intensywnie wdrażana w szkołach jest „edukacja seksualna” w oparciu o te standardy. Naszą reakcją na wydarzenia z 2013 roku było zapoczątkowanie ogólnopolskiej kampanii „Stop pedofilii”. W jej ramach dotarliśmy do milionów Polaków z ostrzeżeniem przed Standardami Edukacji Seksualnej oraz deprawatorami, którzy wchodzili do szkół pod pozorem lekcji o „dojrzewaniu” i „tolerancji”. Zebraliśmy kilkaset tysięcy podpisów pod obywatelskimi inicjatywami ustawodawczymi „Stop pedofilii”, których celem było wprowadzenie karalności za namawianie dzieci do aktywności seksualnych. Gdy nasza Fundacja, szereg innych organizacji oraz wielu rodziców zmobilizowanych do działania przez nasze kampanie, walczyło w całej Polsce z deprawatorami, sprzeciw polityków rządzących wobec demoralizacji i depopulacji narodu polskiego był wyłącznie werbalny. Nasze projekty „Stop pedofilii”, poparte przez setki tysięcy Polaków, zostały zamrożone w Sejmie (równolegle wszystkie nasze projekty „Stop aborcji” zostały odrzucone). Zabrakło woli politycznej do tego, aby podjąć realne działania w obronie polskich rodzin. Teraz demoralizacja coraz bardziej się nasila. Podobne standardy, które obowiązują w polskojęzycznych mediach zarządzanych przez niemieckie koncerny, od niedawna obowiązują w szkołach. Rząd Tuska wprowadził do szkół „edukację seksualną” według niemieckich standardów pod nazwą „edukacji zdrowotnej”. Wedle statystyk, ok. 40% uczniów szkół podstawowych chodzi na te demoralizujące zajęcia. Wpływowi politycy aktualnej prawicowej opozycji deklarują, że gdy wrócą do władzy po kolejnych wyborach, to „edukacja seksualna” w szkołach dalej będzie, tylko pod inną nazwą. Zapowiadają również, że aborcja dalej będzie legalna de facto na żądanie do końca ciąży. Programy wyborcze największych partii aspirujących do przejęcia władzy w Polsce w ogóle nie zawierają obietnic zmian w zakresie ochrony życia dzieci przed aborcją oraz powstrzymania deprawatorów seksualnych przed niszczeniem sumień dzieci poprzez szkoły, media oraz działania w przestrzeni publicznej takie jak „parady równości”. Co w tej sytuacji trzeba robić?1) Dalej działać na rzecz wprowadzenia w Polsce dającego się egzekwować prawnego zakazu zachęcania dzieci do aktywności seksualnych oraz całkowitego zakazu aborcji. Najlepiej użyć do tego gotowych projektów „Stop pedofilii” oraz „Stop aborcji”, które mają poparcie milionów Polaków. Póki co po stronie większości polityków katolickiej prawicy brakuje woli do tego, aby takie rozwiązania przyjąć. Dlatego konieczna jest nieustanna presja. 2) Całkowicie usunąć ze szkół „edukację seksualną” pod jakąkolwiek nazwą i postacią. 3) Przebudzić świadomość rodziców na temat deprawacji, ideologizacji i zgorszenia ich dzieci dokonującego się za pomocą mediów i ekranów smartfonów, przed którymi polska młodzież spędza nawet do 8 godzin dziennie. Warto przypomnieć, że blisko 25% nastoletnich chłopców w Polsce jest już uzależnionych od regularnego oglądania pornografii. Trzeba ratować przed tym dzieci i młodzież! 4) Zmobilizować rodziców do przejęcia osobistej odpowiedzialności za wychowanie własnych dzieci. 5) Modlić się publicznie o odnowę moralną Polski i Polaków. Powyższe punkty to długofalowy plan na ocalenie naszego narodu. Do jego realizacji konieczne jest zaangażowanie i pozyskanie wielu wolontariuszy oraz stała pomoc darczyńców. Nasza Fundacja pomimo prześladowań i represji, jakie na nas spadają, chce walczyć dalej. Zwycięstwo nad deprawatorami i aborcjonistami jest możliwe. Musimy tylko prowadzić konsekwentne, regularne działania u podstaw. Organizacja kolejnych akcji ulicznych, wystaw, kampanii billboardowych, przejazdów furgonetek, szkolenie wolontariuszy, działania w internecie, ochrona prawna – to wszystko jest dla nas dużym wyzwaniem organizacyjnym i finansowym. Na ten miesiąc zaplanowaliśmy kilkadziesiąt akcji w całej Polsce (harmonogram na naszej stronie). Jak już też informowaliśmy, tylko w październiku sam koszt obrony prawnej naszych wolontariuszy przed sądami to ponad 10 000 zł. Na dalszą walkę w najbliższym czasie potrzebujemy Pańskiego wsparcia. Dlatego proszę Pana o przekazanie 50 zł, 100 zł, 200 zł, lub dowolnej innej kwoty, jaka jest dla Pana obecnie możliwa, aby umożliwić nam prowadzenie dalszej walki w przestrzeni publicznej, kształtować świadomość i docierać z prawdą do kolejnych Polaków. Numer konta: 79 1050 1025 1000 0022 9191 4667 Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków Dla przelewów zagranicznych – Kod BIC Swift: INGBPLPW Z wyrazami szacunku, ![]() |
| Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków stronazycia.pl |
Czarny Dunajec przeciwko „edukacji zdrowotnej”. W całej gminie na te zajęcia nie będzie uczęszczał prawie nikt. Będzie za to dodatkowa religia. Podhale w ogniu.
Czarny Dunajec przeciwko edukacji zdrowotnej. W całej gminie na te zajęcia nie będzie uczęszczał prawie nikt. Będzie za to dodatkowa religia.
Łukasz Bobek 4 września, gazetakrakowska/czarny-dunajec-przeciwko-edukacji-zdrowotnej

Mieszkańcy Czarnego Dunajca nie chcą, by ich dzieci uczęszczały na lekcje z przedmiotu edukacja zdrowotna, chcą za to więcej lekcji religii. Na terenie gminy są szkoły, w których – jak ustaliliśmy – 100 proc. rodziców odmówiło udziału swoich dzieci w zajęciach z nowego przedmiotu. – Kuratorium oświaty poleciło nam przeprowadzi jeszcze raz rozmowy z rodzicami, przedstawić podstawę programową i jeszcze raz spytać o decyzję – mówi „Gazecie Krakowskiej” Iwona Wontorczyk, dyrektor Gminnego Zespołu Oświatowego w gm. Czarny Dunajec.

„Edukacja zdrowotna” to – po zmniejszonej do jednej godziny tygodniowo lekcjach religii – kolejny temat, który wzbudza ogromne emocje w Polsce.
Gdy tylko rząd zapowiedział jego wprowadzenie, rozpoczęła się dyskusja i protesty. Już w lutym 2025 roku rada gminy Czarny Dunajec przyjęła uchwałę, w której stanowczo sprzeciwiała się wówczas jeszcze planom Ministerstwo Edukacji Narodowej co do nowego programu.
– Stanowczo nie zgadzamy się na wprowadzenie do polskich szkół podstawy programowej do nowego przedmiotu edukacja zdrowotna. Projekt zawiera bardzo szkodliwe treści dla rozwoju i zasady będące systemową deprawacją dzieci i młodzieży – argumentowali radni.
Gdy ministerstwo zdecydowało, że przedmiot wejdzie do szkół – jako nieobowiązkowy – już w kwietniu wielu mieszkańców gminy zgłosiło się do szkół, do których uczęszczają ich dzieci z pismami, że ich dzieci nie będą uczestniczyły w tych zajęciach w roku szkolnym 2025/2026.
Gorąca dyskusja o edukacji zdrowotnej w Zakopanem. Wytoczono ciężkie działa
Edukacja zdrowotna: Tu 100 procent rodziców odmówiło
Taka sytuacja była w Szkole Podstawowej nr 2 w miejscowości Ciche.
– W kwietniu rodzice każdego dziecka wyrazili swoją dezaprobatę. Każdy z nich przyniósł do szkoły pismo, w którym nie zgadzają się na takie lekcje. Poproszono mnie, bym te pisma wysłała do Ministerstwa Edukacji Narodowej. Spakowałam więc wszystkie pisma i wysłałam. Nie otrzymałam żadnej odpowiedzi – mówi nam Maria Domagała, dyrektorka szkoły.
Iwona Wontorczyk z Gminnego Zespołu Oświatowego gminy Czarny Dunajec dodaje, że już w czerwcu były sygnały, że bardzo wielu rodziców – nie tylko z miejscowości Ciche – jest przeciwnych udziałowi ich dzieci w zajęciach z przedmiotu edukacja zdrowotna.
– Są szkoły, w których wszyscy rodzice zadeklarowali, że nie poślą swoich dzieci na te zajęcia. Zdarzają się klasy, gdzie w lekcjach będą uczestniczyć jedno lub dwoje dzieci. 100 proc. rezygnacji jest w szkołach w Cichem, Podszklu, Podczerwonem. Rodzice dzieci ze szkół katolickich również zadeklarowali, że nie poślą dzieci na te zajęcia – mówi Iwona Wontorczyk.
Jak zaznacza szefowa Gminnego Zespołu Oświatowego, Kuratorium Oświaty nakazało organom prowadzącym przeprowadzenie jeszcze spotkać z rodzicami, przedstawienie podstawy programowej nowego przedmiotu i ponowne spytanie rodziców o decyzję.
– Takie spotkania z rodzicami już są organizowane przez dyrektorów. Zależy nam na tym, by rodzice mieli rzetelną wiedzę, by sami mogli zdecydować. Decyzje co do uczestnictwa uczniów w tych zajęciach rodzice powinni przedstawić do 25 września. Wtedy będziemy znać właściwą statystykę co do edukacji zdrowotnej – mówi Iwona Wontorczyk.
Maria Domagała zaznacza, że już na początku września zaczęły do szkoły spływać pisma dot. braku zgody na uczestnictwo dzieci w tych zajęciach.
– Niektórzy rodzice już 1 września przyszli do szkoły z gotowymi pismami – dodaje.
Zajęcia z edukacji zdrowotnej – jako nieobowiązkowe – są planowane na pierwszej lub ostatniej lekcji. Dlatego jeśli dziecko nie będzie uczęszczało na zajęcia, albo przyjdzie do szkoły później, albo wróci do domu wcześniej.
„Demoralizacja dzieci” Górale walczą z nowym przedmiotem szkolnym
Górale nie chcą tych zajęć
Mieszkańcy gminy Czarny Dunajec mają jedno zdanie na temat zaplanowanych dodatkowych zajęć: „to systemowa seksualizacja małych dzieci”.
– Ja się nie zgadzam na to, by opowiadano mojej córce o związkach partnerskich. My mamy tutaj swoje poglądy, swoją wiarę. Nie ma mojej zgody na to, by urzędnicy z Warszawy decydowali o tym, jakie poglądy ma wyznawać moje dziecko. Chcę je wychować po swojemu, w wartościach, jakie ja wyznaję – mówi pan Andrzej, mieszkaniec Czarnego Dunajca.
Podhale to zagłębie polskiego konserwatyzmu. Na temat edukacji zdrowotnej górale mówią językiem prawicowych partii: wspominają o zamachu na tradycję, zaburzaniu obrazu rodziny.
– Ja nie zaglądam do sypialni innych, kto z kim żyje to jego sprawa. Ale od moich dzieci wara. Nie zgadzam się, by ktoś wciskał do głowy mojemu dziecku rzeczy, z którymi się nie zgadzam – słyszymy od Krzysztofa z Chochołowa.
Dzielne dziecko uciekło z edukacji zdrowotnej. Do toalety, skąd płacząc zadzwoniło do rodziców o ratunek. „Grooming” w szkole!!

Szanowny Panie, Drogi Obrońco Życia Dzieci!
Było to w ostatni wtorek w mieście w województwie pomorskim. Jedenastoletni Jaś (imię zmienione na prośbę rodziców) wyszedł z sali lekcyjnej pod pretekstem skorzystania z toalety. W szkolnej łazience wyjął telefon i zadzwonił do rodziców.
Zaalarmował ich, że właśnie zaczęła się lekcja edukacji zdrowotnej, a dyrektor i nauczyciel zmusili go do pójścia na zajęcia, choć wcześniej rodzice złożyli oświadczenie o rezygnacji z EZ. Jaś mówił półgłosem, aby nikt go nie podsłuchał, był zdenerwowany, szukał pomocy u mamy i taty.

Ojciec chłopca natychmiast wsiadł w samochód i pojechał do szkoły z interwencją, a matka skontaktowała się z Fundacją Życie i Rodzina z pytaniem, co robić. Szkoła złamała prawo, a dziecko zostało narażone na wysłuchiwanie treści, na które rodzice nie wyrazili zgody.
Ponadto placówka naraziła dziecko na znaczny stres w sytuacji, w której nigdy nie powinno się znaleźć. Jaś płakał, a nauczyciel edukacji zdrowotnej zawstydzał go przed całą klasą.
Fundacja udzieliła już rodzinie Jasia pierwszych instrukcji i przedstawiła możliwe opcje działania, w tym interwencji prawnej, którą zaoferowaliśmy. Pozostajemy w kontakcie z rodzicami chłopca, poinstruowaliśmy także, co na przyszłość robić w podobnej sytuacji.
Dyrekcja wspomnianej szkoły ubzdurała sobie, że rezygnację z edukacji zdrowotnej można złożyć dopiero we wrześniu i to dopiero po zebraniu, na którym zostanie rodzicom przedstawiony program nauczania przedmiotu. Do tego czasu wszystkie dzieci traktuje jako zapisane na EZ i nie mogą one opuścić zajęć. A kiedy ma być zebranie? W drugiej połowie miesiąca… Jaki to sprytny plan, by jak najwięcej uczniów zostało poddane lewackiemu praniu mózgu – chociaż przez pierwsze tygodnie roku szkolnego.
To nie jedyna niebezpieczna sytuacja, do jakiej doszło w ostatnich dniach w polskich szkołach.
Otrzymuję informacje, że niektóre placówki nie przyjmują rezygnacji w formie oświadczeń rodzicielskich. Twierdzą, że ważna rezygnacja może być złożona jedynie na dokumentach, które sami podsuną. Część szkół produkuje własne formularze, ale spotkałam się także z co najmniej kilkunastoma sygnałami, że dyrektorzy czekają na formularz z Ministerstwa Edukacji Narodowej. Twierdzą, że tylko na arkuszach z MEN rezygnacja ma moc prawną. Na pytanie, kiedy ministerstwo dostarczy arkusze, padała odpowiedź: nie wiemy, pewnie przed 25 września. To próba złamania sumień rodziców i zmuszenia dzieci do uczestnictwa w demoralizujących lekcjach.
Poprosiłam zespół prawny Fundacji o dokładną analizę przepisów i dzielę się z Panem następującymi informacjami:
– Dyrektorzy nie mają prawa wymagać złożenia rezygnacji z EZ wyłącznie na formularzu, który sami stworzą. Brak jest podstawy prawnej dla takiej praktyki.
– Tym bardziej nie mają prawa nakazywać, aby czekać na formularze, które miałoby wyprodukować ministerstwo lub kuratorium oświaty.
– Nie istnieje żaden akt prawny, który by zawierał wzornik rezygnacji z edukacji zdrowotnej. Przepisy nakazują jedynie złożyć oświadczenie w formie pisemnej – rodzice za uczniów niepełnoletnich, uczniowie pełnoletni osobiście.
– Rozporządzenie MEN mówi o terminie granicznym 25 września 2025 r., jednak nie podaje początku terminu. Rezygnacje złożone przed 1 września są skuteczne. Można je ponowić po rozpoczęciu roku, ale nie jest to niezbędne.
– Szkoła nie może odmówić przyjęcia rezygnacji. Dyrektor szkoły jest organem administracji publicznej i jako taki nie może odmówić przyjęcia żadnego pisma. Ma je przyjąć, odnotować w dzienniku korespondencji i poświadczyć wpływ na kopii. Jeśli pracownik sekretariatu uporczywie odmawia przyjęcia pisma, można wysłać je listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Najlepiej poprosić potem o poświadczenie, że takie pismo wpłynęło pocztą.
– W razie problemów dobrze jest zgłosić sprawę do organu prowadzącego szkołę (wójt, burmistrz, prezydent miasta itp.).
Szanowny Panie,
Wprowadzając na siłę edukację zdrowotną Barbara Nowacka twierdzi, że chce nauczyć dzieci, jak obronić się przed niekorzystnymi zjawiskami. Wymienia m.in. tzw. grooming. Ten neologizm oznacza działania podejmowane w celu pozyskania dziecka, nawiązania z nim relacji, aby następnie wykorzystać dziecko (najczęściej seksualnie).
To, co wydarzyło się w szkole na Pomorzu, to był właśnie grooming połączony z wykorzystaniem relacji podległości uczeń – nauczyciel.
Mały Jaś obronił się przed wykorzystaniem bo miał zaufanie do rodziców i u nich szukał wsparcia. Bo to najbliższa rodzina jest dla dziecka źródłem bezpieczeństwa, a nie nauczyciel z pasją instruujący dzieci o różnorodnościach seksualnych, tolerancji dla LGBT i aborcji.
W chwili obecnej MEN stosuje grooming systemowo wobec dzieci w szkołach, a także usypia czujność rodziców, aby tym łatwiej dostać dzieci do rąk – choćby na ten jeden rok – i następnie potraktować je treściami, które często wyczerpują definicję pornografii.
Nie dajmy niszczyć polskich dzieci.
Raz jeszcze podaję link do oświadczenia o rezygnacji z edukacji zdrowotnej:
https://ratujzycie.pl/wp-content/uploads/2025/08/rezygnacja-z-edukacji-zdrowotnej-oswiadczenie.pdf.
Z wyrazami szacunku i serdecznymi pozdrowieniami,
Kaja GodekFundacja Życie i Rodzina www.RatujZycie.pl |
PS – W ostatnich dniach do Fundacji zgłaszają się setki zaniepokojonych rodziców. Możemy im pomagać dzięki naszym Darczyńcom – dziękuję za każde wsparcie, jakiego Pan udziela w tym gorącym czasie.
WSPIERAM
NUMER RACHUNKU BANKOWEGO: 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230
NAZWA ODBIORCY: FUNDACJA ŻYCIE I RODZINA
TYTUŁEM: DAROWIZNA NA CELE STATUTOWE
DLA PRZELEWÓW Z ZAGRANICY:
IBAN:PL 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230
KOD SWIFT: BIGBPLPW
MOŻNA TEŻ SKORZYSTAĆ Z SYSTEMÓW DO SZYBKICH PRZELEWÓW, BLIKA LUB PŁATNOŚCI KARTAMI POD LINKIEM:
https://ratujzycie.pl/wesprzyj/

Piotr K. były wiceprezydent Gdańska ds. edukacji, skazany za pedofilię. Wdrażał edukację seksualną.
Piotr K. były wiceprezydent Gdańska ds. edukacji, skazany za pedofilię. Wdrażał edukację seksualną. |
|
Dzień dobry Panie Mirosławie.
Nasza Fundacja organizuje kolejne akcje informacyjne, w trakcie których mówimy o założeniach „edukacji zdrowotnej”. Kiedy rodzice dowiadują się z naszych materiałów,jakie są skutki tej „edukacji” na Zachodzie, kto sponsorował program nauczania ich dzieci, budzą się i zaczynają reagować – patrzeć na ręce dyrektorom i nauczycielom, sprawdzać programy lekcji (nie tylko szkolnych ale również zajęć dodatkowych) oraz organizować się w swoim środowisku lokalnym.

Decyzją Minister Edukacji Barbary Nowackiej, za „szczególne zasługi dla rozwoju oświaty i wychowania”, Medalem Komisji Edukacji Narodowej odznaczona została grupa osób odpowiedzialnych m.in. za wdrożenie do szkół od 1 września nowego przedmiotu „edukacja zdrowotna”, w ramach którego ukrywa się „edukacja seksualna” według stworzonych w Niemczech Standardów Edukacji Seksualnej w Europie.
Proszę zobaczyć co działo się tylko w dniach 13-17 października:
Tygodnik Sieci opublikował artykuł pod tytułem: „Czy Niemcy chcą żeby Polska wymarła?”. Opisuje on medialną taktykę niemieckiego koncernu Ringier Axel Springer, który jest właścicielem polskojęzycznych mediów takich jak Onet, Fakt czy Newsweek. Tego typu media nieustannie bombardują Polaków artykułami, newsami, reportażami i tekstami zachęcającymi do rozwiązłości seksualnej, cudzołóstwa, rozwodów, zdrad małżeńskich oraz homoseksualnego stylu życia.
Kaja Godek
Od 1 września rząd Tuska planuje wprowadzić do wszystkich szkół w Polsce „edukację seksualną”, mającą ukrywać się pod nazwą nowego przedmiotu „edukacja zdrowotna”. W minionych latach próby wprowadzenia do szkół tego typu „edukacji” wielokrotnie były podejmowane na szczeblu samorządowym, szczególnie w dużych miastach rządzonych przez polityków KO i Lewicy. Jednym z takich miast był Gdańsk.
Fundacja Pro – Prawo do życia