————————————-
———————————-
———————-
———————————–
——————————
———————————
—————————————-
————————————
—————————-
Mordechaj Moses, MBP. MEM-y IV.
Archiwa tagu: Ceuta
Nieproszeni goście z inicjatywy Izraela
Nieproszeni goście z inicjatywy Izraela
3 sierpnia 2026 Marek Wojcik
world-scam/nieproszeni-goscie-z-inicjatywy-izraela
Inwazja migrantów z Maroka na Hiszpanię jest prawdopodobnie najbardziej ekstrawagancką fałszywą informacją wszech czasów. Według oficjalnej wersji, około 60 000 mężczyzn, głównie w wieku poborowym, 31 lipca najechało hiszpańską Ceutę z zamiarem znalezienia pracy i „zbudowania sobie lepszego życia”.
Oczywistą prawdą jest jednak to, że cały incydent był źle zaaranżowaną slapstickową akcją, mającą na celu osłabienie poparcia dla lewicowego rządu Hiszpanii i jego zagorzałego antysyjonistycznego prezydenta Pedra Sancheza. Markizy stojące za tym żałosnym wodewilem to zwykli podejrzani: Bibi Netanjahu i „mały” Marco Rubio (sprzymierzeni z podatnymi na wpływy przywódcami Maroka), którzy mieli stworzyć fałszywy kryzys, który „dałby Hiszpanii nauczkę”. Jak zapewne pamiętacie, Sanchez ostro krytykował trwającą masakrę Bibiego w Strefie Gazy i uparcie odmawiał Trumpowi pozwolenia na wykorzystanie hiszpańskich baz wojskowych do transportu amunicji i bombowców do Izraela. W odpowiedzi Netanjahu publicznie zagroził Sanchezowi zaledwie kilka tygodni temu w… bandyckiej prezentacji, która jest nadal dostępna na X.
Powyższy cytat pochodzi z sobotniego artykułu na unz.com: Najgłupsze operacje psychologiczne wszech czasów? Źródło.
Około 50 tysięcy młodych mężczyzn przedostało się do hiszpańskiej eksklawy w północnym Maroku – miasteczka Ceuta. Dzięki olbrzymiemu nakładowi pracy udało się kamerzystom niemieckiej telewizji ZDF wyłowić w tym tłumie dwie kobiety i dziwnym trafem właśnie one zostały pokazane wiernym mainstreamowi telewidzom w Niemczech.
Źródło: Telegram 31.07.2026 r. 11:01.
To są przecież szukający lepszego życia emigranci z Afryki. Część z nich pewnie tak, jakkolwiek wszyscy zostali przywiezieni pod hiszpańską granicę przez organizacje, dla którym ich „lepsze życie” to jedynie wygodne hasło. Hasło propagowane przez zaprzedane globalisto rządy większości krajów europejskich oraz Izraela. Maroko zostało wykorzystane jako dogodne narzędzie do tej kolejnej inwazji.
Źródło: Telegram 02.08.2026 r. 22:27.
Wcale nie uważam, że wszyscy mieszkańcy Afryki są agresywni. A już na pewno trudno byłoby znaleźć wśród nich kanibali. Mamy przecież własny przykład kanibalizmu wyśpiewanego w piosence Andrzeja Rosiewicza – Dobry apetyt.
Wysoki sądzie, przyznać wypada,
Owszem zeznaję, zjadłem sąsiada.
Lecz grzech odpuszczam w sumieniu własnym,
Bo sąsiad mój był strasznie żylasty.
Żeby sądowi wyrok uprościć,
Ja powiem krótko, no skóra i kości.
Podczas konsumpcji ogromna męka,
On już ma spokój, mnie boli szczęka.
„Ryzykujesz infekcje, dlatego kanibalizm jest tabu”.
Autor: Elena Dusi
Autor artykułu Marek Wójcik
Mail: worldscam3@gmail.com
Najgłupsza wojna psychologiczna wszech czasów?
Migranci przybywają do Ceuty. Anadolu via Getty Images i Huffpost
Najgłupsza wojna psychologiczna wszech czasów?
Mike Whitney
Inwazja marokańskich migrantów na Hiszpanię może być najbardziej misternie zaaranżowanym oszustwem wszech czasów. Według oficjalnej wersji, 31 lipca około 60 000 mężczyzn, w większości uprawnionych do służby wojskowej, szturmowało hiszpańską Ceutę w poszukiwaniu pracy i „zbudowania lepszego życia”.
Oczywistą prawdą jest jednak to, że cały incydent był źle zaaranżowaną farsą, mającą na celu podważenie poparcia dla lewicowego rządu Hiszpanii i jego otwarcie antysyjonistycznego premiera Pedro Sáncheza. Za tą żałosną szaradą stoją znani podejrzani: Benjamin Netanjahu i „Mały” Marco Rubio, którzy rzekomo skoordynowali działania z podatnymi na wpływy przywódcami Maroka, aby stworzyć sztuczny kryzys i „dać Hiszpanii nauczkę”.
Jak zapewne pamiętacie, Sánchez ostro skrytykował trwającą masakrę Netanjahu w Strefie Gazy i uparcie odmawiał Donaldowi Trumpowi pozwolenia na wykorzystanie hiszpańskich baz wojskowych do transportu amunicji i bombowców do Izraela. W odpowiedzi Netanjahu publicznie zagroził Sánchezowi zaledwie kilka tygodni temu w ostrym przemówieniu, które wciąż jest dostępne na X.
[filmiki – w oryginale. md]
Między Netanjahu a Sánchezem ewidentnie nie ma miłości. Równie oczywiste jest, że rzecznicy Netanjahu na X również nienawidzą hiszpańskiego premiera i wykorzystują tak zwany „kryzys”, by go piętnować, twierdząc, że Hiszpania płaci teraz cenę za swoją „niedbałą” politykę imigracyjną i niewystarczające bezpieczeństwo granic. Oto przykład tego, czego można oczekiwać od obozu proizraelskiego na X:
Nie ma wątpliwości, że Jess zdobyłaby Oscara za protekcjonalność i sarkazm. Prawdziwe pytanie brzmi jednak, czy ktokolwiek ufa opinii kogoś, kto uchodzi za tak złośliwego i aroganckiego.
Nawiasem mówiąc, prawdopodobnie widzieliście ciężarówki, które pod nadzorem marokańskiej policji przewiozły tysiące młodych mężczyzn na obrzeża miasta i porzuciły ich na ulicach. Jak to możliwe, że stało się to bez wyraźnej wiedzy i współpracy rządu?
Nie mogłoby się to wydarzyć bez zaangażowania państwa. Właśnie dlatego powinniśmy być sceptyczni, czy to nie jest po prostu kolejna operacja psychologiczna sfingowana przez strategów wywiadu, mająca na celu wyłącznie zaszkodzenie hiszpańskiemu rządowi.
Oto kolejne pomocne, jednominutowe podsumowanie z kanału X Mario Nawfala:
„Jeśli potrzebujesz dalszych dowodów na to, że USA i Izrael zachowują się jak terroryści, to spójrz na to… To nagranie wideo przedstawiające tysiące Marokańczyków nielegalnie wkraczających do hiszpańskiej enklawy na północnym krańcu Maroka. A jeśli zastanawiasz się, co mają z tym wspólnego USA lub Izrael: Jak zwykle – wszystko…”
Hiszpania jest jedynym krajem, który publicznie oświadczył, że nie pomoże Stanom Zjednoczonym i Izraelowi w kontynuowaniu ludobójstwa w Palestynie. W zeszłym roku Izrael otwarcie groził Hiszpanii, twierdząc, że poniesie konsekwencje za brak wsparcia. A ludzie ze Stanów Zjednoczonych, tacy jak Marco Rubio, wielokrotnie powtarzali w ostatnich miesiącach, że Maroko powinno wysyłać migrantów do Hiszpanii – że Maroko powinno praktycznie zalać Hiszpanię.— Mario Nawfal
Oto kolejny komentarz dobrze poinformowanego obserwatora, który nie przebiera w słowach:
„…Hiszpania jest karana za uznanie Palestyny w 2024 roku, nałożenie całkowitego embarga na broń na Izrael, oskarżenie Izraela o ludobójstwo w Organizacji Narodów Zjednoczonych i ograniczenie jego przestrzeni powietrznej podczas wojny z Iranem…”
Netanjahu grozi Hiszpanii „wypadkami kolejowymi i nagłymi przerwami w dostawie prądu”…
Każdy, kto sprzeciwia się Izraelowi, „natychmiast zapłaci cenę”…
Maroko uzyskało niepodległość 50 lat temu, natomiast Hiszpania jest właścicielem tych miast od około 400 lat…
Dlaczego nie porozmawiamy o 700 000 osadnikach żydowskich, którzy nielegalnie zajmują ziemię na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy?
(Autor zastanawia się również, czy miasta te nie mają być ostatecznym celem podróży dla zubożałych Palestyńczyków z Gazy.)—The Rise of Rod
Co zaskakujące, nawet „ New York Times” zdaje się przynajmniej częściowo potwierdzać tę samą szkodliwą historię. W sobotnim wydaniu można znaleźć następujący odnośnik :
Carlos Barragán i Jason Horowitz relacjonują z Ceuty
Rozmawialiśmy z kilkoma Marokańczykami, którzy twierdzą, że władze marokańskie zachęciły ich do przyjazdu do Ceuty.
Youssef Alaoui, 26 lat, poinformował, że jego grupa zbliżyła się do granicy w czwartek, a marokańscy policjanci wskazali im właściwy kierunek.
„Powtarzali: Idź tam, idź tam” – powiedział Alaoui.
Twierdzi, że w końcu udało mu się przepłynąć granicę morską do Ceuty, gdzie zobaczył kilka ciał w wodzie.
37-letni Mohammed Ahmidho powiedział, że o napływie migrantów do Hiszpanii dowiedział się poprzedniego dnia z mediów społecznościowych. Zbliżając się do granicy, marokańscy policjanci powiedzieli mu:
„Przyjedź do Hiszpanii.”
Spotkaliśmy Ahmidho, gdy wracał przez granicę do Maroka. Nie było tam nic do jedzenia ani picia, ani miejsca do spania, dlatego postanowił wrócić do domu.
Większość dogłębnych analiz dotyczących X prowadzi do podobnych wniosków, choć niektóre poruszają również kwestie geopolityczne. Warto zauważyć, że ta operacja psychologiczna nie ma na celu wyłącznie zdyskredytowania przeciwników Tel Awiwu w Madrycie. Stanowi ona raczej element izraelsko-amerykańskiej strategii regionalnej, która wykorzystuje migrację jako narzędzie dyplomatyczne do osłabienia przeciwników Waszyngtonu, a jednocześnie wzmocnienia sojuszników.
Innymi słowy, za wydarzeniami w Afryce Północnej kryje się głębsza dynamika strategiczna.
Oto ciekawy artykuł na ten temat z Ynet News :
„Odmowa Hiszpanii udzielenia Stanom Zjednoczonym dostępu do swoich baz wojskowych, a także konfrontacyjna postawa premiera Pedro Sáncheza wobec administracji Trumpa, doprowadziły do rzeczywistego rozłamu w strategicznych systemach obronnych Hiszpanii wokół Ceuty i Melilli. To właśnie w tym rozłamie najważniejszy nowy partner Maroka – Izrael – ma wyjątkową pozycję, by wywierać presję…”
W marcu 2026 roku Michael Rubin z American Enterprise Institute publicznie wezwał administrację Trumpa do oficjalnego uznania Ceuty i Melilli za okupowane terytorium marokańskie, a Hiszpanię określił jako „potęgę kolonialną utrzymującą kolonie po obu stronach Cieśniny Gibraltarskiej”.
Kilka dni później kongresmen Mario Díaz-Balart, przewodniczący Podkomisji Bezpieczeństwa Narodowego i bliski powiernik Marca Rubio, publicznie oświadczył, że Ceuta i Melilla „nie leżą na terytorium Hiszpanii”, lecz na terytorium Maroka. Ich przyszłość, jak powiedział, „musi być przedmiotem negocjacji w gronie przyjaciół i sojuszników”.
Nie była to opinia marginalna, ale część skoordynowanej strategicznej reorganizacji…
Porozumienia Abrahama przekształciły Maroko z milczącego partnera Izraela w formalnego partnera wojskowego. W styczniu 2026 roku Izrael i Maroko podpisały w Tel Awiwie wspólny plan działań wojskowych, który izraelskie siły zbrojne określiły jako pogłębiającą współpracę z „kluczowym partnerem dla stabilności regionalnej”.
Ta dwustronna struktura daje Izraelowi coś, czego do tej pory w Afryce Północnej prawie nie posiadał: bezpośrednie zainteresowanie strategiczne sukcesem Maroka w regionie.
To zainteresowanie można bezpośrednio odnieść do Ceuty i Melilli. Koalicja Abrahama administracji Trumpa, zbudowana na wspólnym sprzeciwie wobec Iranu i zachętach ekonomicznych, stworzyła operacyjne relacje trójkątne między Waszyngtonem, Jerozolimą i Rabatem.
Głos Izraela ma nieproporcjonalnie duże znaczenie w tym trójkącie. Kiedy przedstawiciele Izraela popierają strategiczne interesy partnera, ma to znaczący wpływ w Białym Domu, który uczynił rozszerzenie Porozumień Abrahama rdzeniem swojej polityki zagranicznej.
Roszczenia terytorialne Maroka wobec Ceuty i Melilli nie są już jedynie kwestią dwustronnego sporu z Hiszpanią. Stają się coraz bardziej testem tego, czy administracja Trumpa bardziej nagradza swoich najbardziej współpracujących partnerów niż tych członków NATO, którzy sprzeciwiają się jej planom.
Porozumienia Abrahama ustanowiły ramy dla przekształcenia sojuszy na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej w interesie Stanów Zjednoczonych i Izraela. Wspieranie Maroka w odzyskaniu Ceuty i Melilli wzmocniłoby tę koncepcję, a jednocześnie ukarałoby członka NATO, który wielokrotnie działał przeciwko sojuszowi w kluczowym momencie.—Ynet Global, „Porozumienia Abrahama docierają do Cieśniny: jak Izrael może pomóc Maroku odzyskać swoją Północ”.
To rozjaśnia szerszy obraz. To nie jest po prostu oszustwo mające na celu oczernienie Pedra Sáncheza. Zdaniem autora, stanowi ono raczej rozszerzenie projektu „Wielkiego Izraela”, który obejmuje nie tylko region między Nilem a Eufratem, ale ma na celu bardziej kompleksową reorganizację istniejących struktur władzy, w których Izrael zajmuje dominującą pozycję na Bliskim Wschodzie i poza nim. Wojna z Iranem w żadnym wypadku nie osłabiła tych ambicji.
Uwaga: Ceuta jest uznawana za terytorium Hiszpanii przez Hiszpanię, Unię Europejską, Organizację Narodów Zjednoczonych i zdecydowaną większość krajów na świecie. Miasto jest autonomiczne w Hiszpanii i w pełni zintegrowane z państwem hiszpańskim. Pozostaje pod ciągłą kontrolą hiszpańską od przełomu XVI i XVII wieku. Po uzyskaniu przez Maroko niepodległości w 1956 roku, Ceuta i pozostałe Place de Soberanía – w tym Melilla – pozostały hiszpańskie.
Oto niesławny tweet Jaira Netanjahu, w którym wzywa on arabskich islamistów do „wyzwolenia” Ceuty i Melilli. Należy pamiętać, że ten tweet został opublikowany w maju 2019 roku – a jednak mamy wierzyć, że wczorajsze wydarzenia były całkowicie spontaniczne.
Źródło: Najgłupsze operacje psychologiczne wszech czasów?
Izrael wykorzystuje kryzys migracyjny w Ceucie do „wyrównania rachunków” z Hiszpanią
Izrael wykorzystuje kryzys migracyjny w Ceucie do wyrównania rachunków z Hiszpanią
Date: 31 luglio 2026Author: Uczta Baltazara babylonianempire/izrael-wykorzystuje-kryzys-migracyjny-w-ceucie-do-wyrownania-rachunkow-z-hiszpania
Maroko de facto dokonało inwazji na Ceutę. Wykorzystując tę samą strategię, co podczas słynnego „Zielonego Marszu” z 1975 roku, kiedy to 350 000 nieuzbrojonych Marokańczyków wtargnęło na Saharę Zachodnią i w ciągu trzech dni zmusiło Hiszpanów do opuszczenia protektoratu. https://en.wikipedia.org/wiki/Green_March
Obecny król, Mohammed VI praktycznie zwolnił z więzień tysiące przestępców, zorganizował ich i wykorzystał do nieuzbrojonej inwazji na Ceutę, która może paść. Tak twierdzą hiszpańskie służby wywiadowcze.
To, że mamy do czynienia z inwazją, jest całkowicie pewne – wystarczy spojrzeć na liczby i sposób działania. Ponadto Maroko jest państwem, w którym kontrola terytorialna jest sprawą niezwykle poważną. Byłem tam wielokrotnie. Przy wjeździe (a zatem i wyjeździe) z każdego miasta (nawet liczącego zaledwie 10 000 mieszkańców) znajduje się wojskowy punkt kontrolny, w którym wszystkie pojazdy muszą się zatrzymać, z “pachołkami” zwężającymi jezdnię oraz urządzeniami przebijającymi opony w przypadku próby ominięcia kontroli. Oznacza to, że nie zatrzymuje się jedynie wybranych pojazdów, lecz muszą zatrzymać się wszyscy. Mieszkańcy odpowiadają na pytania policjantów, pojazdy użytkowe przechodzą standardową procedurę, a cudzoziemcy muszą się zatrzymać, aby na piśmie zadeklarować, jak długo zamierzają pozostać w mieście i skąd przybywają, jeśli wjeżdżają, lub podać, dokąd zmierzają, jeśli wyjeżdżają. Jest to formalność załatwiana szybko i z wielką uprzejmością przez Gendarmerie Royale. Pokażą ci formularz, w którym wpisujesz dane osobowe podróżujących wraz z numerem paszportu i numerem rejestracyjnym samochodu oraz deklarujesz, dokąd się udajesz.
Jest więc absolutnie niemożliwe, aby młodzi „migranci” wędrowali po Maroku, by spotkać się pod murami Ceuty. W każdym razie nieuzbrojeni najeźdźcy to w dużej mierze więźniowie zwolnieni w ostatnich dniach z marokańskich więzień, wspierani przez marokańską policję i przez nią zorganizowani – co potwierdza również hiszpański wywiad, choć można do tego wniosku dojść na podstawie logiki, która w dzisiejszych czasach jest rzadkością.
“Zielony Marsz” z 1975 roku, zorganizowany przez ojca obecnego króla – Hassana II, był wzorem dla tej inwazji, której celem jest „odzyskanie” Ceuty przez Maroko. Jest to zatem akt wrogi wobec kraju europejskiego.
Hiszpania otwarcie opowiedziała się przeciwko ludobójstwu w Strefie Gazy (które wciąż trwa) oraz przeciwko wojnie w Iranie, dlatego też prawdopodobne jest, że Stany Zjednoczone i Izrael dały Mohammedowi VI zielone światło na inwazję na Ceutę, której celem jest doprowadzenie do utraty przez Hiszpanię, państwa uważanego za wrogie, enklawy przydatnej do kontroli Cieśniny Gibraltarskiej, która pozostałaby w rękach Anglii i Maroka, czyli państw sprzyjających interesom syjonistycznym.
Że tak właśnie jest, widać wyraźnie po hasbarze kibicującej tej sprawie. Po stronie hiszpańskiej pojawia się problem: premier jest marionetką z Muppet Show. Czy Sanchez zdoła zachować się jak prawdziwy mąż stanu, czy też zachowa się jak polityk-karierowicz, za którego go uważam? – I co zrobi król?
INFO: ariannaeditrice.it/articoli/muppet-show
……………………
Hiszpańscy politycy i komentatorzy zarzucają Izraelowi podsycanie chaosu w związku z kryzysem migracyjnym w Ceucie
Napięcia dyplomatyczne między Hiszpanią a Izraelem związane z wojną w Strefie Gazy w coraz większym stopniu przenoszą się do mediów społecznościowych, a kryzys migracyjny w hiszpańskiej enklawie Ceuta w Afryce Północnej stał się najnowszym punktem zapalnym po wymianie złośliwości między izraelskim ambasadorem przy ONZ Dannym Danonem a hiszpańskim ministrem transportu Oscarem Puente.
Danon oskarżył Hiszpanię o wielokrotną krytykę Izraela, podczas gdy sama ogłosiła stan wyjątkowy w Ceucie w związku z kryzysem migracyjnym.
„Hiszpania, która nigdy nie przegapia okazji, by pouczać Izrael, ogłosiła stan wyjątkowy w Ceucie w związku z kryzysem dotyczącym swojej polityki imigracyjnej” – napisał Danon na X.
„Być może zanim zacznie nas dalej pouczać, nadszedł czas, by wyjaśniła światu, dlaczego nadal utrzymuje kolonialne enklawy w Afryce” – dodał, nawiązując do hiszpańskich terytoriów Ceuty i Melilli na śródziemnomorskim wybrzeżu Maroka.
Cytując wpis Danona na platformie X, Óscar Puente odpowiedział: „Cóż, wydaje się, że wszystko staje się całkiem jasne”. Chociaż minister nie rozwinął tej kwestii, jego uwaga została powszechnie zinterpretowana jako odpowiedź na krytykę Danona i pojawiła się w kontekście nasilającej się debaty politycznej w Hiszpanii na temat kryzysu migracyjnego oraz roli Izraela w polityce regionalnej.
Ta internetowa wymiana zdań nastąpiła po komentarzach hiszpańskiej komentatorki politycznej Caroliny Alonso, która zarzuciła Izraelowi, że stara się podkopać pozycję hiszpańskiego rządu w odwecie za stanowisko Madrytu w sprawie wojny w Strefie Gazy. Udostępniając wpis dotyczący apeli niektórych włoskich polityków o zawieszenie członkostwa Hiszpanii w strefie Schengen, Alonso stwierdziła, że działania te są prowadzone „za pośrednictwem Maroka, przy wsparciu Izraela”, a także hiszpańskiej i europejskiej skrajnej prawicy.
Oskarżyła również Stany Zjednoczone o próby osłabienia hiszpańskiego rządu w celu rozszerzenia swoich wpływów nad Cieśniną Gibraltarską, argumentując, że kryzys migracyjny stał się częścią szerszej walki geopolitycznej.
Do debaty włączył się również hiszpański poseł Gabriel Rufián, rzecznik parlamentarny Republikańskiej Lewicy Katalonii (ERC), który powtórzył pojawiające się w mediach społecznościowych twierdzenia, że kryzys migracyjny służy interesom Stanów Zjednoczonych i Izraela. Wezwał on do osiągnięcia szerokiego konsensusu narodowego w tej sprawie zamiast partyjnej konfrontacji politycznej.
Dziennikarz Jose Vizner przypomniał wpis z 2019 roku opublikowany w mediach społecznościowych przez Yaira Netanjahu, syna izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu, w którym mowa była o rzekomym wsparciu Izraela dla ruchów separatystycznych w Ceucie i Melilli.
Cytując ten wpis, Vizner zastanawiał się, czy obecna presja migracyjna stanowi „zemstę” wobec hiszpańskiego premiera Pedro Sancheza, za którą „płacą wszyscy Hiszpanie”.
Hiszpański komentator Ruben Gisbert wysunął podobne twierdzenia, argumentując, że Maroko nie nasiliło swoich roszczeń dotyczących Ceuty i Melilli, dopóki Sanchez nie objął urzędu, a następnie nie przyjął coraz bardziej krytycznego stanowiska wobec Izraela i nie zbliżył się do sprawy palestyńskiej.
Stosunki między Hiszpanią a Izraelem uległy gwałtownemu pogorszeniu od początku wojny w Strefie Gazy w październiku 2023 r. Hiszpania należy do krajów europejskich najbardziej krytycznych wobec izraelskiej kampanii wojskowej, w maju 2024 r. uznała Państwo Palestyńskie i wielokrotnie wzywała do natychmiastowego zawieszenia broni oraz zapewnienia szerszego dostępu pomocy humanitarnej do Strefy Gazy.
Część większej gry geopolitycznej: Dlaczego w ciągu 24 godzin do Ceuty przybywa 49 000 migrantów?
Może to być część większej gry geopolitycznej: Dlaczego w ciągu 24 godzin do Ceuty przybywa 49 000 migrantów?
Według danych hiszpańskich, około 49 000 migrantów dotarło do hiszpańskiej eksklawy Ceuta w ciągu zaledwie 24 godzin . Wydarzenie tej skali jest bezprecedensowe. Ale nie tylko liczba osób wzbudza poruszenie – to również moment.
Zaledwie kilka miesięcy wcześniej w Izbie Reprezentantów USA pojawił się niezwykły dokument . W raporcie wpływowej Komisji Budżetowej Ceuta i Melilla zostały opisane jako „miasta na terytorium marokańskim administrowanym przez Hiszpanię ”. Jednocześnie komisja poparła rozmowy dyplomatyczne między Marokiem a Hiszpanią dotyczące przyszłego statusu obu eksklaw.
Choć nie oznacza to zmiany oficjalnej polityki zagranicznej USA, po raz pierwszy oficjalny dokument dużej komisji kongresowej przyjął sformułowania, które bardzo przypominają stanowisko marokańskie, co wywołało znaczną irytację w Hiszpanii.
Już niedługo później Ceuta doświadczyła największego napływu imigrantów w swojej historii.
Hiszpania będzie zmuszona oddać Ceutę Maroku. Pozostali obywatele hiszpańscy nie zostaną w Ceucie i prawdopodobnie już uciekają. Właśnie dlatego tak się dzieje. Ceuta i Melilla są przedmiotem sporu od wieków. Maroko odzyskuje ziemie, które uważa za swoje.
Napięcia między Madrytem a Waszyngtonem
Co więcej, wydarzenie to zbiega się z okresem niezwykle napiętych stosunków między Hiszpanią i Stanami Zjednoczonymi.
Prezydent USA Donald Trump wielokrotnie krytykował hiszpański rząd za odmowę zaakceptowania żądanych przez niego celów NATO w zakresie wydatków na obronę. Publicznie groził Hiszpanii konsekwencjami gospodarczymi i nazwał Madryt trudnym sojusznikiem.
Stanowiska stawały się coraz bardziej rozbieżne w konflikcie na Bliskim Wschodzie.
Premier Pedro Sánchez stał się jednym z najgłośniejszych europejskich krytyków izraelskich działań wojskowych w Strefie Gazy. Hiszpania uznała Państwo Palestyńskie, a Sánchez publicznie nazwał sytuację w Strefie Gazy „ludobójstwem”. Izrael zareagował gwałtownymi protestami, a stosunki dyplomatyczne uległy znacznemu pogorszeniu.
Biorąc pod uwagę bliskie powiązania polityczne między administracją Trumpa a rządem Izraela pod przewodnictwem Benjamina Netanjahu, wydarzenie to nabiera dodatkowego znaczenia geopolitycznego. Nie oznacza to jednak automatycznie , że wydarzenia te są ze sobą powiązane.
Migracja jako narzędzie polityczne?
Co więcej, Maroko było w przeszłości oskarżane o wykorzystywanie migracji jako narzędzia nacisku w polityce zagranicznej. Podczas kryzysu w Ceucie w 2021 roku, tysiące osób przybyło do hiszpańskiej eksklawy w krótkim czasie po pogorszeniu się relacji między Madrytem a Rabatem. Hiszpańscy politycy oskarżyli wówczas Maroko o celowe rozluźnienie kontroli granicznych.
W tym kontekście pojawia się dziś ponownie pytanie, czy obecny masowy napływ migrantów ma wyłącznie przyczyny humanitarne, czy też rolę odgrywają także interesy geopolityczne.
Wiele pytań bez odpowiedzi
Nie ma wiarygodnych dowodów na bezpośredni związek między raportem Kongresu, napięciami na linii Waszyngton-Madryt i obecnym napływem imigrantów .
Mimo to wyłania się uderzająca sekwencja chronologiczna:
- Relacje między Hiszpanią i USA ulegają pogorszeniu.
- Hiszpania wchodzi w otwarty konflikt z Izraelem w związku ze swoim stanowiskiem w sprawie wojny w Strefie Gazy.
- Komisja Kongresu USA przyjmuje w oficjalnym raporcie sformułowanie, które odzwierciedla roszczenia Maroka do Ceuty i Melilli.
- Niedługo później Ceuta doświadczyła historycznego napływu imigrantów.
Każde z tych wydarzeń można wyjaśnić osobno. Jednak razem tworzą one obraz, który rodzi pytania i wymaga wnikliwej obserwacji. Nie można obecnie jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, czy jest to niezwykły zbieg okoliczności politycznych, czy też jednoczesne działanie różnych interesów geopolitycznych.
Jedno jest jednak pewne: moment ten jest nietypowy – a zwłaszcza w polityce międzynarodowej nietypowe zbiegi okoliczności w czasie często stanowią podstawę do bardziej szczegółowej analizy, nawet jeśli same w sobie nie stanowią dowodu na istnienie związku.
Ceuta utonęła w zalewie dziesiątek tysięcy przybyszów. To robota Izraela i CIA czy marokańska zemsta?
Ceuta utonęła w zalewie
dziesiątek tysięcy przybyszów.
To robota Izraela i CIA
czy marokańska zemsta?
[TEORIE SPISKOWE]
Liczba osób, które przekroczyły granicę z Ceutą w Afryce Północnej, sięga 60 tys., czyli 70 proc. ludności miasta – poinformował w piątek prezydent Ceuty Juan Jesus Vivas. Szacunki MSW mówią o ponad 50 tys. osób, z czego połowa miała wrócić w piątek dobrowolnie do Maroka. Ceutę na stałe zamieszkuje około 85 tys. osób. Pojawiło się wiele teorii spiskowych na tematy tych wydarzeń, poniżej przedstawiamy najpopularniejsze z nich, bo – jak wiemy z doświadczenia – któraś prędzej czy później może okazać się całkiem prawdziwa.
– Sytuacja jest nie do utrzymania. (…) Zdecydowano się na działania zbyt późno i były one niewystarczające – powiedział Vivas, cytowany przez portal radia Cadena SER. – Rząd musi podjąć energiczne, zdecydowane i natychmiastowe kroki – zaapelował polityk należący do opozycyjnej Partii Ludowej (PP).
Jak dodał Vivas, podczas najpoważniejszego kryzysu migracyjnego w tym mieście od 2021 r. zginęły już 34 osoby.
Szacunki hiszpańskiego MSW mówią o ponad 50 tys. osób, które przekroczyły granicę z Hiszpanią, z czego 25 tys. miało w piątek wrócić dobrowolnie do Maroka.
Premier Hiszpanii Pedro Sanchez, który w piątek przybył do Ceuty, określił sytuację jako „naruszenie integralności terytorialnej” Hiszpanii i zapewnił, że procedury repatriacyjne zostaną przyspieszone we współpracy z władzami marokańskimi.
[filmiki – dla osób o nerwach jak postronki – w oryginale. md]
Szef rządu oskarżył o spowodowanie kryzysu mafie zajmujące się handlem ludźmi. Sanchez ogłosił też rozmieszczenie boi na falochronie w Tarajal w celu stworzenia „fizycznej bariery, (…) ułatwiającej repatriację”.
Rząd w Madrycie wysłał do Ceuty wojsko w celu opanowania sytuacji. Szefowa resortu obrony Margarita Robles poinformowała w piątek, że w mieście stacjonuje 3 tys. żołnierzy „w pełnej gotowości do pomocy żandarmerii, policji oraz mieszkańcom Ceuty”.
Hiszpańska opozycja krytykuje politykę rządu i sposób reagowania na kryzys. Lider skrajnie prawicowej partii Vox, Santiago Abascal, powiedział o „inwazji” na Hiszpanię, oskarżając o nią premiera.
W Ceucie, zamieszkiwanej przez około 85 tys. osób, trwa najpoważniejszy kryzys migracyjny od maja 2021 r., kiedy do miasta przedostało się około 10 tys. migrantów. W mniejszym stopniu obecny kryzys dotyczy również Melilli, drugiej hiszpańskiej eksklawy w Afryce Północnej, dokąd wtargnęło około 130 osób.
Teorie spiskowe
W debacie publicznej i mediach społecznościowych wokół masowego napływu migrantów do Ceuty szczególnie mocno wybrzmiewają dwie narracje. Obie zakładają celowe działanie państw lub służb specjalnych, a nie spontaniczną migrację czy działalność przemytników.
1. Robota Izraela i CIA w zemście za postawę Hiszpanii wobec Iranu
Według tej teorii kryzys został zainspirowany lub bezpośrednio zorganizowany przez Izrael (Mossad) we współpracy z amerykańską CIA. Motywem miałaby być zemsta za politykę rządu Pedra Sáncheza wobec konfliktu w Iranie i Bliskim Wschodzie.
W 2026 roku podczas ataku USA i Izraela na Iran Hiszpania krytykowała działania Izraela, odmawiała pełnego udostępnienia baz wojskowych do operacji przeciw Iranowi i prowadziła politykę ocenianą przez Waszyngton i Tel Awiw jako nieprzyjazną. Pojawiły się nawet spekulacje o możliwym zawieszeniu Hiszpanii w NATO lub naciskach na uznanie Ceuty i Melilli za terytorium marokańskie.
Teoria spiskowa głosi, że Izrael i USA – sojusznicy Maroka – wykorzystali Rabat jako narzędzie. Maroko ma bardzo dobre, wręcz strategiczne stosunki zarówno z Izraelem (normalizacja od porozumień abrahamowych z 2020 roku, współpraca wywiadowcza, wojskowa i gospodarcza), jak i z USA (bliski partner w regionie, umowy obronne, status sojusznika spoza NATO). Dzięki temu Maroko miało poluzować kontrolę graniczną, a fale migrantów miały osłabić rząd Sáncheza, wywołać chaos w UE i ukarać Madryt za „lekcje moralności” wobec Izraela.
W mediach społecznościowych krążą nagrania i posty sugerujące, że to „inwazja kierowana z zewnątrz”. Pojawiają się głosy (m.in. w mediach tureckich, chorwackich i hiszpańskich kręgach lewicowych), że to zemsta za postawę wobec Gazy i Iranu. Hiszpański polityk Gabriel Rufián mówił wręcz o „szantażu Maroka w służbie USA i Izraela”.
2. Robota Maroka w zemście za zbliżenie Hiszpanii z Algierią
Druga, znacznie bardziej rozpowszechniona teoria, wskazuje na celowe działanie władz Maroka jako formę presji geopolitycznej.
Bezpośrednim impulsem miałaby być wizyta Pedra Sáncheza w Algierii 20 lipca 2026 roku. Madryt odbudowywał wtedy relacje z Algierem (po kryzysie z 2022 roku związanym z Saharą Zachodnią), rozmawiał o gazie i normalizacji. Algieria to tradycyjny rywal Maroka. Dodatkowo w hiszpańskim parlamencie pojawiła się propozycja przyznania obywatelstwa saharyjczykom, co w Rabacie mogło zostać odczytane jako prowokacja.
Według zwolenników tej narracji Maroko – wzorem kryzysu z 2021 roku – świadomie „odpuściło” pilnowanie granicy. Marokańska żandarmeria miała stać biernie („ręce w kieszeniach”), a tysiące młodych mężczyzn dostało zielone światło na przejście. Cel: upokorzyć rząd Sáncheza, pokazać, kto kontroluje granicę UE z Afryką, i wymusić ustępstwa (Sahara, gaz, uznanie suwerenności nad Ceutą i Melillą). Hiszpańskie źródła policyjne i wywiadowcze, związki zawodowe służb oraz prawica mówią o „wojnie hybrydowej” i „inwazji orkiestrowanej”.
Rząd hiszpański oficjalnie zaprzecza związkowi z wizytą w Algierii i chwali współpracę z Rabattem przy powrotach. Maroko obwinia wyłącznie organizacje przestępcze. Eksperci zauważają jednak, że skala i timing są zbyt duże, by uznać je za czysto spontaniczne.
Obie teorie czerpią z realnych napięć geopolitycznych (Iran, Sahara, rywalizacja Maroko–Algieria, sojusz Maroka z USA i Izraelem), ale pozostają spekulacjami bez twardego potwierdzenia. Oczywiście gdyby Hiszpania twardo broniła swoich granic, do czegoś takiego by nie doszło, ale tam rządzą opętani fałszywą ideologią multikulti lewacy.
Nie jest wykluczone, że obie teorie mogą być jednocześnie w dużej mierze prawdziwe. Czy kiedyś zostaną potwierdzone? Jak mawia klasyk: „Na pewno, na pewno, pewnie, jasne, zobaczymy, czas pokaże, czas pokaże…”
Największy od 2021 roku. Co wiadomo o kryzysie migracyjnym w Ceucie?
Największy od 2021 roku. Co wiadomo o kryzysie migracyjnym w Ceucie?
Według Cadena SER w ciągu ostatnich 24 godzin na teren autonomicznego miasta mogło nielegalnie przedostać się 49 000 migrantów.
tass-ru/mezhdunarodnaya-panorama
Według stacji radiowej Cadena SER, która powołuje się na szacunki hiszpańskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, w ciągu ostatnich 24 godzin do autonomicznego miasta Ceuta, położonego na północnym wybrzeżu Afryki, mogło dostać się około 49 tys. migrantów.
Kryzys graniczny w Ceucie stał się największym od 2021 r. i doprowadził do sytuacji humanitarnej i społecznej w całym kraju, podaje Politico .
Agencja TASS zebrała najważniejsze informacje dotyczące sytuacji.
Skala kryzysu
- Jak podaje El Confidencial , powołując się na szacunki hiszpańskiej Gwardii Cywilnej, 30 lipca około 40 000 osób mogło nielegalnie wjechać do Ceuty z Maroka .
- Według publikacji migranci przybywali do Ceuty przez całą noc.
- Politico zauważa, że sytuacja ta wywołała krytykę strategii migracyjnej rządu hiszpańskiego.
- Niezadowolenie z hiszpańskich władz wyrazili Santiago Abascal, lider skrajnie prawicowej partii Vox, który nazwał sytuację w autonomicznym mieście „inwazją”, a także Alice Weidel, współprzewodnicząca niemieckiej partii Alternatywa dla Niemiec, i Manfred Weber, lider Europejskiej Partii Ludowej, który zaapelował do Madrytu o przestrzeganie unijnego paktu migracyjnego.
- Politico dodało, że dwa miasta autonomiczne Hiszpanii, Ceuta i Melilla, są jedynymi terytoriami UE mającymi granice lądowe z Afryką, co czyni je regularnym źródłem kontrowersji dotyczących polityki migracyjnej UE.
- Jak podkreślono w publikacji, w 2021 roku co najmniej 8000 osób wjechało z Maroka przez Ceutę.
- Jak wcześniej donosiły hiszpańskie media, w ciągu ostatniego tygodnia ponad 1500 migrantów dotarło do Ceuty z Maroka, podczas gdy inni pokonali tę odległość pieszo.
- Według innych źródeł, na teren miasta autonomicznego mogło wejść około 20 tysięcy osób.
- Liczba przybyszów nie została jeszcze określona.
- Jak podaje gazeta El Pais , od 300 do 400 migrantów przedostało się z Maroka do autonomicznego miasta Melilla, położonego w Afryce Północnej .
- Władze wcześniej nakazały zamknięcie przejścia granicznego między Melillą a północnoafrykańskim królestwem.
- Jak podaje EFE , setki migrantów, którzy w ostatnich godzinach nielegalnie przekroczyli granicę z Ceutą, zaczęło wracać do Maroka przez to samo przejście graniczne, z którego korzystali wcześniej.
- Jak podała stacja radiowa Cadena SER, w ciągu ostatnich 24 godzin do Ceuty mogło wjechać około 49 tys. migrantów.
- Według jej informacji około 7 tysięcy spośród przybyłych mogą stanowić osoby nieletnie.
- Liczba ludności miasta wynosi około 83 tysięcy osób.
Starcia
- Jak podaje agencja EFE , 31 lipca rano setki osób próbujących dostać się do Ceuty i Melilli wywołały starcia z siłami bezpieczeństwa na granicy między Marokiem a Hiszpanią .
- Według niego, grupy ludzi próbowały sforsować ogrodzenie od strony miasta Fnidek, na granicy z Ceutą, rzucając kamieniami w funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa.
- Ponadto w pobliżu przejścia granicznego Beni Ansar doszło do gwałtownych starć między siłami bezpieczeństwa a setkami młodych ludzi, w tym wieloma nieletnimi, którzy próbowali dostać się do miasta Melilla zarówno przez ogrodzenie graniczne, jak i port.
- Jak podało radio Cadena SER , marokańska policja użyła gazu łzawiącego i armatek wodnych wobec osób próbujących przedostać się do Hiszpanii.
- Według niej marokańska policja rozproszyła osoby próbujące przekroczyć granicę.
Powody
- Kryzys migracyjny może mieć związek z orzeczeniem Sądu Najwyższego Królestwa Iberyjskiego, poinformowała stacja RTVE .
- Według niej Sąd Najwyższy orzekł wcześniej, że ustawa o cudzoziemcach nie pozwala na zastosowanie natychmiastowej procedury deportacyjnej wobec migrantów zatrzymanych na morzu.
- W związku z tym osoby te muszą przejść standardową procedurę administracyjną.
- Decyzja sądu została szeroko rozpowszechniona w marokańskich mediach społecznościowych.
- Hiszpańskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nie wyklucza możliwości, że organizacje zajmujące się handlem ludźmi wykorzystują orzeczenie Sądu Najwyższego w celu zwiększenia napływu nielegalnych imigrantów, zwłaszcza ludzi młodych.
Reakcja władz
- Władze Ceuty zwróciły się do hiszpańskiego rządu centralnego o zamknięcie granicy z Marokiem, poinformowała agencja EFE.
- Według niego władze miasta również zwróciły się z prośbą o wysłanie wojsk.
- Jak stwierdził w wywiadzie dla stacji radiowej Onda Cero szef rządu Ceuty, Juan Jesús Vivas, sytuacja, która ma miejsce, jest „stanem wyjątkowym w kraju”.
- Podkreślił, że liczba przybyłych migrantów stanowi 2% całkowitej populacji miasta.
- Związek zawodowy hiszpańskiej policji stwierdził, że sytuacja w Ceucie jest całkowicie poza kontrolą.
- Rząd Hiszpanii podjął decyzję o wysłaniu wojsk lądowych stacjonujących w Ceucie, poinformował dziennik El Pais.
- Według niej wojsko będzie wspierać Gwardię Cywilną w zapewnianiu bezpieczeństwa w mieście.
- Premier Hiszpanii Pedro Sánchez odwiedzi miasto 31 lipca w związku z kryzysem migracyjnym.
- Premierowi będzie towarzyszył minister spraw wewnętrznych Fernando Grande-Marlaska.
- Król Hiszpanii Filip VI przeprowadził rozmowę telefoniczną z premierem Pedro Sánchezem, aby omówić kryzys migracyjny, podał dziennik El Pais .
- Według niej monarchini rozmawiała również z szefem władz miasta, Juanem Jesúsem Vivasem.
Stanowisko Maroka
- Jak podaje Europa Press , powołując się na źródła dyplomatyczne w ambasadzie Maroka w Madrycie, władze Maroka obwiniły za tę sytuację organizacje przestępcze.
- Według niego misja dyplomatyczna stwierdziła również, że współpraca z Hiszpanią w kwestiach migracyjnych układa się wzorowo.
- Jednakże, według związków zawodowych hiszpańskiej policji, władze marokańskie „nie robią nic”, aby zapobiec masowemu napływowi migrantów do Ceuty, zarówno drogą morską, jak i lądową.
Porozumienia między Hiszpanią a Marokiem
- Hiszpania i Maroko zgodziły się podjąć działania mające na celu zagwarantowanie szybkiego transferu osób, które przybyły nielegalnie do Ceuty, poinformowało Ministerstwo Spraw Wewnętrznych iberyjskiego królestwa.
- Ministerstwo zwróciło uwagę na wzorową współpracę między państwami we wszystkich obszarach, także w zakresie migracji.
- Agencja uważa, że „sieci handlu ludźmi” próbują „stymulować napływ migrantów”.
- Madryt podziękował Rabatowi za wysiłki podejmowane w ostatnich dniach przez siły bezpieczeństwa w celu uniemożliwienia przedostania się do kraju nielegalnych imigrantów.
- Władze hiszpańskie we współpracy ze stroną marokańską rozpoczynają proces masowego odsyłania nielegalnych imigrantów, poinformował portal informacyjny Hespress .
- Według jego źródeł „podjęto decyzję o natychmiastowym rozpoczęciu procesu masowego deportacji nielegalnych migrantów, którzy próbowali przekroczyć drogi wodne wokół Ceuty”.
- Według tych samych źródeł operacja będzie prowadzona „we współpracy z odpowiednimi strukturami marokańskimi”.
- Zaznaczono, że działania mające na celu deportację nielegalnych imigrantów „obejmą wszystkich migrantów, w tym nieletnich”.
Reakcja krajów europejskich
- Premier Włoch Giorgia Meloni oświadczyła, że jest gotowa zawiesić układ z Schengen o swobodnym przekraczaniu granic z Hiszpanią.
- Minister spraw zagranicznych kraju Antonio Tajani poparł pomysł zawieszenia układu z Schengen z Hiszpanią ze względu na fakt, że kryzys migracyjny w Ceucie może zagrozić bezpieczeństwu narodowemu całej Europy.
- Hiszpański minister spraw zagranicznych José Manuel Albarez poinformował, że po komentarzach Tajaniego wezwał ambasadora Włoch.
- Władze francuskie zaostrzyły kontrole na granicy z Hiszpanią, poinformował francuski minister spraw wewnętrznych Laurent Nunez.
O Ceucie
- Ceuta ma status miasta autonomicznego w Hiszpanii.
- Ze względu na położenie geograficzne kraju, migracja stanowi jeden z głównych problemów tego kraju.
- Obecny rząd włoski uważa walkę z nielegalną migracją za swój priorytet.
Kryzys 2021
- W maju 2021 r. w ciągu kilku dni około 10 000 nielegalnych migrantów przedostało się z Maroka do Ceuty.
- Stało się to na tle kryzysu w stosunkach między Rabatem a Madrytem, który nastąpił po tym, jak władze hiszpańskie przyjęły na swoje terytorium w celu leczenia prezydenta Saharyjskiej Arabskiej Republiki Demokratycznej (SADR, proklamowanej 27 lutego 1976 r.) oraz sekretarza generalnego Frontu Polisario (Ludowego Frontu Wyzwolenia Saguia el-Hamra i Rio de Oro, który opowiada się za niepodległością Sahary Zachodniej od Maroka) Brahima Ghaliego.