wawel, 21 grudnia 2024 https://ekspedyt.org/2024/12/21/anatomia-globalnej-mafii/

Ilustracja. Zamek Rothschilda w Château de la Muette

Pełna wersja obszernego, bogato udokumentowanego, precyzyjnie rysującego globalną sieć powiązań współczesnej kryminokracji tekstu Paula Cudeneca. Proponuję podzielić sobie lekturę całości na 2 lub 3 etapy. [podzieliłem na trzy. md]

Dla osób dociekliwych i chcących iść dalej szlakiem wytyczonym przez Autora tekst zawiera dziesiątki referencji, linków i tropów do podjęcia. 

====================

Część I.

“Zauważyłem, że niektórzy ludzie, nawet ci ogólnie otwarci na mój punkt widzenia, mają odmienne zdanie, jeśli chodzi o istnienie jednej globalnej mafii – bytu, który zacząłem nazywać kryminokracją, a nawet demonokracją.

Z pewnością, mówią, chodzi raczej o to, że światem rządzi wiele konkurujących ze sobą potężnych grup, które razem tworzą zjawisko określane mianem „kapitalizmu” lub „kapitalizmu kolesiowskiego”.

I niekoniecznie są przekonani, gdy twierdzę, że moje własne badania w ostatnich latach dowiodły w sposób satysfakcjonujący, że to globalne imperium zostało stworzone przez Rothschildów i jest przez nich kierowane.„To nie tylko oni”, mówią. „Są w to zaangażowane inne rodziny. Jak Rockefellerowie”.

W mojej broszurze z 2022 r. Enemies of the People kwestionuję, czy naprawdę możemy uważać Rockefellerów za rywali Rothschildów, jak często uważają ci, którzy wyobrażają sobie, że żyjemy w społeczeństwie pluralistycznym, a nie w światowej dyktaturze wojskowo-przemysłowo-finansowej. [1]

Przypominam, że dwie ultrabogate rodziny prowadziły tajne rozmowy o współpracy już w 1892 r. Autorzy Gerry Docherty i Jim Macgregor relacjonują: „Główny rzecznik Standard Oil, John Archbold, poinformował bezpośrednio Rockefellera, że ​​szybko osiągnęli wstępne porozumienie, ale podkreślił, że „obie strony uznały za pożądane, aby sprawa pozostała poufna”…

„Duża część wielkiej rywalizacji między Rothschildem a Rockefellerem była wygodną fasadą, chociaż obaj chcieliby, aby świat uwierzył inaczej”.

[2] Strateg finansowy Jacob Schiff z Kuhn,Loeb & Co, agent Rothschilda, został strategiem finansowym Standard Oil Rockefellera, który wówczas rafinował około 90 procent całej ropy naftowej w Stanach Zjednoczonych. [3][4]

Nawiązując do poprzedniego artykułu, w którym wykazałem, że podmiot finansowy JP Morgan od dawna jest przykrywką dla Rothschildów, cytuję profesora Carrolla Quigleya z jego książki Tragedy and Hope. [5] Pisze on: „Grupa Rockefellera, która w rzeczywistości była organizacją kapitalistyczną monopolistyczną inwestującą tylko we własne zyski, funkcjonował jako jednostka kapitalistyczna w ścisłej współpracy z Morganem”. [6]

W rezultacie, wyjaśniają Docherty i Macgregor,„Morgan, Schiff i Rockefeller, trzej wiodący gracze na Wall Street, utworzyli przytulny kartel, za którym Dom Rothschildów pozostał ukryty, ale zachował ogromny wpływ i władzę”. [7]

Obraz ten jest w dużej mierze potwierdzony przez profil biznesowy i filantropijny doradcy Johna D. Rockefellera Sr., Fredericka Taylora Gatesa, na Wikipedii. Stwierdza on: „Od 1892 r., w obliczu stale rosnących inwestycji i posiadłości nieruchomości, Rockefeller Sr. rozpoznał potrzebę profesjonalnej porady, więc utworzył czteroosobowy komitet, później włączając w to swojego syna, Johna D. Rockefellera Jr., aby zarządzał jego pieniędzmi, i mianował Gatesa jego szefem i swoim starszym doradcą biznesowym. [8]

„W tej roli Gates kierował pieniądze Rockefellera Sr. głównie do syndykatów organizowanych przez dom inwestycyjny Kuhn, Loeb & Co., a w mniejszym stopniu do domu JP Morgan”. [9]

Tak więc w tym samym roku, 1892, w którym Rockefeller prowadził tajne rozmowy z Rothschildami, jego pieniądze zaczęły być kierowane w stronę fasad Rothschildów JP Morgan i Kuhn Loeb & Co. [10]

Cóż, tak trzeba to widzieć!

Wydaje mi się zupełnie jasne, że imperium Rockefellerów, XIX-wieczny rywal Wielkiej Brytanii w dziedzinie ropy naftowej dla Rothschildów, zostało przez nich wchłonięte i przekształcone w kolejny front.

Ponieważ Amerykanie słusznie są dumni z osiągnięcia „niepodległości” od Wielkiej Brytanii, prawdopodobnie nie byliby zbyt zadowoleni, gdyby dowiedzieli się, że bogactwo i władza w ich kraju są coraz bardziej skoncentrowane w rękach brytyjsko-żydowskiej dynastii bankowej.

Ukrywanie się za reputacją samozwańczego amerykańskiego chrześcijańskiego „filantropa” było – i jest – idealnym podstępem. Dziś nie mamy do czynienia z oryginalnymi Rockefellerami, ale z ich syntetyczną i zinstrumentalizowaną wersją.

Moja pewność, że Rothschildowie są dominującą siłą stojącą za całą globalną mafią, została potwierdzona przez obrzydliwe i niemal jednomyślne poparcie wyrażone przez „politycznych liderów” dla Izraela, kraju, w którego powstaniu Rothschildowie odegrali tak ważną rolę. [11]

Pomyślałem jednak, że ciekawie byłoby przetestować moją tezę dalej, przyglądając się Fundacji Rockefellerów, gigantycznej globalnej instytucji „filantropijnej” założonej w 1913 r., która pojawia się raz po raz w moich badaniach, a w szczególności w związku z członkami jej zarządu powierniczego, w składzie ustalonym w momencie pisania. [12]

Badając historię i działania tych osób, czy odkrywamy, że imperium Rockefellera jest w jakiś sposób odrębne od imperium Rothschildów?

AFSANEH MASHAYEKHI BESCHLOSS

Pierwszą powierniczką na liście alfabetycznej jest Afsaneh Mashayekhi Beschloss, a pierwsze kilka akapitów jej profilu w Rockefeller Foundation w zasadzie odpowiada na moje pytanie!

Czytamy: „Afsaneh jest założycielką i dyrektorem generalnym RockCreek. Wcześniej była dyrektorem zarządzającym i partnerem w Carlyle Group. Jako skarbnik i dyrektor ds. inwestycji Banku Światowego kierowała inwestycjami Banku, zarządzaniem bilansem, ocenami, pożyczkami i innowacjami w produktach finansowych. „Przedtem kierowała pracami inwestycyjnymi i politycznymi Banku Światowego w zakresie energii odnawialnej, energii i infrastruktury, a także pionierskimi inwestycjami w energię wiatrową i słoneczną.

Wcześniej pracowała w finansach korporacyjnych w JP Morgan. „Afsaneh doradzała rządom, bankom centralnym i agencjom regulacyjnym w zakresie polityki finansowej i energetycznej. Jest członkiem rady powierniczej Council on Foreign Relations”. [13]

Dojdziemy do niesławnej Carlyle Group, gdy przyjrzymy się przewodniczącemu rady powierniczej Jamesowi Stavridisowi, ale co z resztą?

Ważne jest, aby zauważyć, że Beschloss rozpoczęła karierę w JP Morgan, który jest, jak właśnie wspomniałem, przykrywką Rothschildów. [14]

Historycy Docherty i Magregor doszli do tego wniosku, badając sposób, w jaki pierwotna firma rodziny Morganów została uratowana przed ruiną w 1857 r. dzięki ogromnej pożyczce z Banku Anglii, gdzie Rothschildowie mieli „ogromny wpływ”.

Nawiązując do książki Rona Chernowa The Warburgs, podkreślają oni: „JP Morgan, uznany przywódca anglo-amerykańskiego establishmentu finansowego, był głównym kanałem brytyjskiego kapitału i osobistym przyjacielem Rothschildów”.

„To była idealna przykrywka. JP Morgan, który podawał się za prawego protestanckiego strażnika kapitalizmu, który mógł prześledzić swoje korzenie rodzinne do czasów przedrewolucyjnych, działał w interesie londyńskich Rothschildów i chronił ich amerykańskie zyski przed trucizną antysemityzmu”. [15]

Rothschildowie niewątpliwie mają również „ogromny wpływ” w Banku Światowym, w którym Beschloss odegrała tak kluczową rolę, chociaż woleliby, aby opinia publiczna tego nie zauważyła.

Archiwa Banku Światowego ujawniają bardzo bliską relację, która czasami staje się szczególnie widoczna. [16][17]

Kiedy Edmund de Rothschild wpadł na pomysł Światowego Banku Ochrony Środowiska, później przemianowanego na Globalny Fundusz na rzecz Środowiska (GEF), projekt ten został, jak wyjaśnia The Corbett Report, „umieszczony pod parasolem Banku Światowego”. [18][19]

Lynn Forester de Rothschild, która kieruje Koalicją na rzecz Inkluzywnego Kapitalizmu, jest „wyróżnionym mówcą” na stronie internetowej World Bank Live. [20] W 2018 roku powiedziała im, „jak innowacyjne partnerstwa między Grupą Banku Światowego, inwestorami i rządami mogą prowadzić do korzystnych dla obu stron rozwiązań finansowych, które pomagają krajom spełniać aspiracje XXI wieku i wspierać zrównoważony i inkluzywny wzrost, oferując jednocześnie inwestorom solidne zyski”. [21]

W tym samym roku de Rothschild wzięła udział w ich panelu dyskusyjnym, obok byłego przewodniczącego Grupy Banku Światowego Jima Yonga Kima, zastanawiając się nad „trendami, możliwościami i wyzwaniami w zakresie odblokowania przepływów kapitału prywatnego w celu wsparcia kluczowych projektów rozwojowych na rynkach G20 i poza nimi oraz w celu osiągnięcia pozytywnego wpływu na rozwój”. [22]

Quigley ostrzega nas przed wieloma międzynarodowymi sieciami „zorganizowanymi przez te same osoby z tych samych powodów […] finansowanie pochodziło z tych samych międzynarodowych grup bankowych i ich zależnych firm handlowych i przemysłowych”. [23]

Przez dziesięciolecia stworzyło to „wielopoziomową hierarchię polityczną”, mówi. „W tej hierarchii najwyższy szczebel zajmują Organizacja Narodów Zjednoczonych i powiązane z nią organy funkcjonalne, takie jak Światowa Organizacja Zdrowia, UNESCO, Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, MOP, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Bank Światowy, Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości i inne”. [24]

Bank Światowy jest jednym z głównych organów procesu zwykle nazywanego „rozwojem”, terminem łagodnym, który ukrywa jego prawdziwą naturę.

Jak wyjaśniłem w 2022 r.: „To nic więcej niż pieniądze i władza, które są tym samym w naszym społeczeństwie. To, co jest „rozwijane” na wszystkie te różne, niszczące życie sposoby, to w rzeczywistości pieniądze i władza tych, którzy zainicjowali i narzucili ten proces”. [25]

Opisując siebie jako „największą na świecie instytucję rozwojową”, Bank Światowy został założony w 1944 r. jako Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju i pierwotnie zajmował się udzielaniem pożyczek w celu ułatwienia powojennego programu Build Back Better. [26]

Ma on oparte na traktacie stosunki z Organizacją Narodów Zjednoczonych, które sięgają czasów jego założenia i ściśle współpracuje z ONZ przy tworzeniu globalnej infrastruktury narzucającej rozwój. [27]

Zaowocowało to Milenijnymi Celami Rozwoju ONZ z 2000 r. opracowanymi przez Organizację Europejskiej Współpracy Gospodarczej (OECD) w jej siedzibie głównej w Paryżu, w Chateau de la Muette, który pierwotnie należał do Henriego de Rothschilda. [28][29]

Podkreślając swoje poparcie dla obecnej fazy wielkiego planu „2030”, Bank Światowy mówi: „Cele Zrównoważonego Rozwoju przyjęte w 2015 r. są historycznym osiągnięciem globalnym. Te 17 celów, w takich obszarach jak zdrowie, płeć, miejsca pracy i redukcja ubóstwa, są częścią kompleksowej globalnej agendy”. [30] Tak, jasne, zauważyłem to…

A co z Radą Stosunków Zagranicznych (CFR), w której zarządzie powierniczym zasiada również Beschloss? [31] Amerykański autor James Perloff wyjaśnił w 2022 r.: „Rada Stosunków Zagranicznych została założona w 1921 r., aby popchnąć Stany Zjednoczone w stronę rządu światowego, po odmowie Senatu w 1919 r. ratyfikacji Traktatu Wersalskiego (który miałby przyłączyć Amerykę do Ligi Narodów).

„Rada Stosunków Zagranicznych dostarczała personelu na szczeblu gabinetu zarówno administracji Demokratycznej, jak i Republikańskiej, co wyjaśniało, dlaczego polityka wojenna, polityka handlowa, polityka finansowa itp. tak mało się zmieniła, gdy Biały Dom przeszedł z rąk jednej partii do drugiej.

„W mojej książce z 2013 r. Truth Is a Lonely Warrior zauważyłem, że CFR dostarczyło 21 sekretarzy obrony/wojny, 19 sekretarzy skarbu, 16 sekretarzy stanu i 16 dyrektorów CIA. Liczby te wzrosły od tego czasu, a prawie połowa najważniejszych kandydatów Bidena do gabinetu pochodzi z tejże Rady”. [32]

CFR jest amerykańską „siostrzaną” organizacją Chatham House, nazwy powszechnie nadawanej Królewskiemu Instytutowi Spraw Międzynarodowych, niezwykle wpływowemu „think tankowi” z siedzibą w Londynie będącego bardzo blisko Rothschildów, jak to opisałem. [33] CFR z siedzibą w Nowym Jorku został stworzony za pieniądze JP Morgan (czyli Rothschild). [34]

Quigley komentuje, że podmiot JP Morgan nigdy nie podjął żadnych rzeczywistych wysiłków, aby ukryć swoje stanowisko w odniesieniu do Rady ds. Stosunków Zagranicznych, a opublikowane listy urzędników i dyrektorów CFR „zawsze były pełne partnerów, współpracowników i pracowników JP Morgan and Company”. [35] Beschloss jest żywym dowodem na to, że to samo pozostaje prawdą dzisiaj.

Jeśli chodzi o RockCreek, którego jest założycielką i dyrektor generalną, jest to „globalna firma inwestycyjna, która stosuje innowacje w celu generowania długoterminowej wartości dla naszych partnerów”. [36] Jest zainteresowana „Transformacją energetyczną i inteligentną przyszłością – równoważeniem ryzyka i wpływu” oraz „Rozwiązaniami dla wielu klas aktywów – uzyskiwaniem dostępu do pełnej mocy finansów”. [37]

„Pełna moc finansów” to z pewnością coś, z czym Beschloss jest blisko zaznajomiona…

Nie dziwi fakt, że była członkinią rocznika 1994 programu Global Leaders for Tomorrow Światowego Forum Ekonomicznego . [38]

Ani to, że zasiada w zarządzie Center for Global Development, „niezależnego, bezpartyjnego ‘think-and-do tank’ z siedzibą w Waszyngtonie i Londynie”, który twierdzi, że „pomógł ukształtować politykę rozwojową krajów na całym świecie” w dążeniu do „globalnego dobrobytu”. [39][40]

Pierwszą prezeską tej jednostki była Nancy Birdsall, była szefowa działu badań Banku Światowego i wiceprezes wykonawczy Inter-American Development Bank. [41] Jego głównymi fundatorami w 2023 r. byli: Fundacja Billa i Melindy Gatesów, fundacje Open Philanthropy i Open Society George’a Sorosa, sama Fundacja Rockefellera i Wellcome Trust Big Pharma, a także Wielka Brytania, Stany Zjednoczone, Kanada, Francja, Niemcy, Norwegia, Korea Południowa, Luksemburg i Dania, które również udzieliły wsparcia finansowego. [42]

Beschloss wcześniej była zaangażowana w działalność Fundacji Forda, gdzie była członkiem zarządu powierniczego i przewodniczącą komitetu inwestycyjnego . [43] Była również członkiem zarządu Gavi, Vaccine Alliance – spółki publiczno-prywatnego partnerstwa „łączącej techniczne doświadczenie społeczności rozwojowej z biznesowym know-how sektora prywatnego” – które zostało stworzone i sfinansowane przez Fundację Billa i Melindy Gates, UNICEF, WHO i Bank Światowy. [44][45][46]

Wreszcie profil Beschloss na Światowym Forum Ekonomicznym ujawnia, że ​​kiedyś pracowała dla Shell International. [47] Zbiegiem okoliczności Shell od dawna jest blisko związany z Rothschildami!

Anthony de Rothschild, 3. Lord Rothschild, kierował badaniami naukowymi w Royal Dutch Shell, a gdy Edouard de Rothschild zmarł w 1949 r., jego majątek obejmował akcje tego samego giganta naftowego o wartości 720 milionów franków . [48][49] Wyjaśniając historię, Niall Ferguson pisze:

„Rothschildowie mieli tendencję do uczestniczenia w stopniowym łączeniu Shell i Royal Dutch. „Rothschildowie wzięli trzecią część akcji Asiatic Petroleum Co. utworzonej przez dwie firmy naftowe w 1902 r., a w 1911 r. wymienili całą swoją rosyjską działalność na akcje Royal Dutch i Shell, stając się największymi udziałowcami w każdej z nich”. [50]

AGNES BINAGWAHO (Rwanda) stała się w ostatnich latach ważnym ośrodkiem nerwowym dla finansowo- imperialnych planów globalnej kryminokracji wobec Afryki, jak przedstawiłem w artykule z sierpnia 2023 r. zatytułowanym „Cogs of corruption and control”. [51] Dlatego jest całkowicie zrozumiałe, że jedną z powierniczek Fundacji Rockefellera jest była rwandyjska minister zdrowia Agnes Binagwaho. A także, że Binagwaho jest wicekanclerzem University of Global Health Equity w Rwandzie, utworzonego dzięki „wizjonerskiemu przywództwu Fundacji Cummingsa i Fundacji Billa i Melindy Gates”. [52] Fundacja Cummings została założona w Bostonie w USA przez Joyce i Billa Cumminsów, którzy „przez wiele lat po cichu przyczyniali się do rozwoju lokalnej społeczności”. Na jej stronie internetowej czytamy: „Następnie, w maju 2011 r., dołączyli do The Giving Pledge, organizacji założonej przez Billa i Melindę Gates oraz Warrena Buffetta, za pośrednictwem której niektórzy z najbogatszych ludzi i par na świecie publicznie zobowiązali się przekazać co najmniej połowę swoich aktywów na cele filantropijne”. [53] Fundacja Billa i Melindy Gatesów, tak bliska Fundacji Cumminsów, nie potrzebuje moim czytelnikom, jak sądzę, przedstawiania.

Szef ogromnej globalnej „charytatywnej” organizacji, Bill Gates, znany z Microsoftu, jest niezwykle entuzjastycznie nastawiony do tego, co działo się w Rwandzie w ostatnich latach. Pisze na swoim blogu GatesNotes, świętując „Heroes in the Field”: „Dzisiaj Rwanda jest oszałamiającą historią globalnego sukcesu w dziedzinie zdrowia — często przytaczam ją, gdy jestem pytany o przykłady postępu w dziedzinie zdrowia i rozwoju. „Ponad 97 procent niemowląt jest szczepionych… Jej system opieki zdrowotnej stał się wzorem do naśladowania dla innych narodów”. Dodaje: „Historia dr Agnes Binagwaho jest świetną ilustracją tego, co było potrzebne, aby ta transformacja była możliwa”.[54]

Gates mówi we wpisie na blogu, że University of Global Health Equity w Rwandzie, chociaż „finansowany częściowo przez naszą fundację”, został założony w 2015 r. przez „non-profitową organizację opieki zdrowotnej Partners in Health”. Ta organizacja „współpracuje z rządami krajowymi w celu zapewnienia opieki i wzmocnienia systemów zdrowia publicznego”. [55]

Lista partnerów i zwolenników w rzekomo związanej ze zdrowiem misji przypomina katalog globalnych frontów kryminokratycznych.

Obejmuje ona: Globalny Fundusz; Międzyamerykański Bank Rozwoju; Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Usług Projektowych; Amerykańską Agencję ds . Rozwoju Międzynarodowego; Światową Organizację Zdrowia; Fundację Billa i Melindy Gatesów; Fundację Cummingsa; Fundację Forda; Międzynarodową Fundację Lions Club; Fundacje Open Society; Organizacje charytatywne Ronalda McDonalda; Chevron Corporation; Facebook, Inc; GlaxoSmithKline; Google; IBM; Johnson & Johnson; Merck & Company; Microsoft Corporation; Novartis Social Business; Pfizer, Inc. i Fundacja Pfizera; Rozwój Produktów Farmaceutycznych, LLC; Takeda Pharmaceutical Company Limited; Apple, Inc; Bank of America Corporation; General Electric Company; Goldman, Sachs & Co; PricewaterhouseCoopers, LLP; Fundację Shell Oil Company; The Walt Disney Company; McKinsey & Company i World Bank Community Connections. [56] To “mały” globalistyczny świat, a bezpośrednim przełożonym Binagwaho na Uniwersytecie Global Health Equity w Rwandzie jest kanclerz Jim Yong Kim. [57] Na wypadek gdybyście już zapomnieli, jest on byłym przewodniczącym Banku Światowego, który rozmawiał z Lynn Forester de Rothschild w panelu Grupy Banku Światowego . [58][59]

Ogłoszenie o jego nominacji na to stanowisko ujawnia, że ​​jest on „wiceprezesem i partnerem w Global Infrastructure Partners, funduszu inwestującym w projekty infrastrukturalne w różnych sektorach na całym świecie”. [60] W październiku 2024 r. Global Infrastructure Partners zostało formalnie przejęte przez BlackRock, ważną część imperium Rothschild. [61][62]

Co godne uwagi, Kim jest również założycielem wspomnianego Partners in Health, tej samej organizacji, która mianowała go na stanowisko kierownicze w University of Global Health Equity w Rwandzie! [63] Jego wicekanclerz Binagwaho była dodatkowo członkiem Global Fund’s Rwanda Country Coordinating Mechanism od 2002 do 2008 roku. [64]

Global Fund – który znajduje się na powyższej liście Partnerów w Zdrowiu – jest „partnerstwem publiczno-prywatnym”, które twierdzi, że jest „zaprojektowane w celu przyspieszenia zakończenia epidemii AIDS, gruźlicy i malarii”. [65][66] Deklaruje: „Wpływ inwestycji w zdrowie można mierzyć na wiele sposobów, w tym liczbą uratowanych istnień ludzkich, tempem spadku zachorowań na HIV, gruźlicę i malarię oraz innymi metodami.

„W szerokim sensie, prawdziwym wpływem inwestycji w zdrowie jest witalność i siła ekonomiczna społeczności i krajów, w których liczba chorób się cofa”. [67] W swobodnm przekładzie, oznacza to, że tak naprawdę chodzi o pieniądze. Jej „partnerami” są sama Fundacja Rockefellera , Fundacja Billa i Melindy Gatesów (niespodzianka, niespodzianka!), Fundacja Narodów Zjednoczonych, Coca-Cola, Google Cloud, Orange i Microsoft. [68] Należy do nich również organizacja “przykrywkowa” o nazwie Francuska Rada Inwestorów w Afryce (CIAN).

Global Fund wyjaśnia: „Członkostwo w CIAN obejmuje ponad 180 firm i marek, działających w szerokim zakresie branż, które reprezentują sieć ponad 10 000 placówek na całym kontynencie afrykańskim. Obejmuje to wiodące korporacje międzynarodowe, takie jak Total, L’Oréal, Vinci i Société Générale”. [69] Dodaje: „Rozszerzamy partnerstwa z instytucjami finansowania rozwoju, takimi jak Bank Światowy, Azjatycki Bank Rozwoju, Międzyamerykański Bank Rozwoju i inne”. [70] „Partnerzy z sektora prywatnego i NGO, angażujcie się i wnoście wkład w misję Global Fund poprzez mobilizację zasobów, dostarczanie innowacji, innowacyjne finanse oraz orędownictwo i świadomość. Każdy rodzaj partnerstwa wywiera wpływ”. [71]

Fundacja Rockefellera twierdzi, że Binagwaho jest starszą doradczynią dyrektora generalnego Światowej Organizacji Zdrowia i jest obecnie wymieniona przez WHO jako członek jej „Rady Redakcyjnej”. [72][73]

Od czasu swojej rozprawy doktorskiej na temat „Prawa dzieci do zdrowia”, wspomnianej w jej biografii Rockefellera, Binagwaho przedstawia się jako ekspert w tej dziedzinie. Można więc mieć nadzieję, że biorąc pod uwagę udowodnione złe skutki fast foodów dla zdrowia dzieci, zastanowi się dwa razy, zanim przyjmie Nagrodę Doskonałości Ronalda McDonalda House Charities 2015. [74]

Ronald McDonald House Charities również znajduje się na powyższej liście Partnerów w Zdrowiu, nawiasem mówiąc. Jak pisze Michele Simon: „Jesteśmy w trakcie kryzysu zdrowia publicznego zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci. Nie możemy dłużej pozwalać McDonald’s na wykorzystywanie działalności charytatywnej jako środka do marketingu marki śmieciowego jedzenia dla dzieci i jako tarczy przed krytyką za centralną rolę korporacji w dzisiejszej epidemii chorób związanych z dietą i innych problemów”. [75] W 2015 r. zdobyła „Nagrodę Roux. [76]

Wielkim osiągnięciem Binagwaho było „udowodnienie”, że tradycyjny afrykański sposób gotowania – wykorzystujący paliwa takie jak drewno lub odchody bydła – jest w rzeczywistości… strasznym zagrożeniem dla zdrowia. [77] Dlatego też konieczne było zakupienie i dystrybucja miliona nowoczesnych i „czystych” pieców kuchennych w całej Rwandzie , podsumowała. Niektórzy cynicy mogą dostrzec tu echo domniemanej korupcji , która doprowadziła do jej zwolnienia ze stanowiska ministra zdrowia Rwandy przez prezydenta Kagame. Jak donosił The East African w lipcu 2020 r.: „Jej kadencja była pełna poważnych skandali”. [78] Ale czym jest ta Nagroda Roux, którą otrzymała? Jest on przyznawany przez Institute for Health Metrics and Evaluation, „niezależną organizację badawczą zajmującą się zdrowiem populacji z siedzibą w Szkole Medycznej Uniwersytetu Waszyngtońskiego ”. [79] Określenie „niezależna” wydaje się fałszywe, gdy weźmie się pod uwagę, że została ona założona w 2007 r. „przy początkowym finansowaniu zapewnionym przez Bill & Fundacja Melindy Gates” i że „w 2017 r. IHME otrzymało nową inwestycję w wysokości 279 mln USD od Fundacji Billa i Melindy Gates, aby rozszerzyć naszą działalność na następną dekadę”. [80]

Organizacja finansowana przez Gatesa chwali się:

„Kiedy na początku 2020 r. wybuchła pandemia COVID-19, IHME wkroczyło do akcji. „Udostępnialiśmy prognozy dotyczące przypadków COVID-19, wykorzystania zasobów szpitalnych i prognozy zgonów, a także scenariusze opisujące liczbę istnień, które można uratować dzięki interwencjom, takim jak szczepienia i stosowanie maseczek. Liderzy na całym świecie korzystali z naszych ustaleń przez całą pandemię”. [81]

Nagroda Roux została nazwana na cześć Davida Rouxa z IHME, prezesa BayPine (hasło „Renovate. Innovate. Accelerate.”) – „firmy private equity z nieustającym naciskiem na modernizację”. [82][83][84][85] To prawdopodobnie wyjaśnia, dlaczego Roux przyznał nagrodę za badanie demonizujące tradycyjne, nieprzemysłowe sposoby życia w Afryce. I oczywiście istnieje konkretny cel stojący za „Focus on the Future” Roux.

Jego strona wyjaśnia: „Stawiamy na długoterminowe rezultaty, wpajamy kulturę modernizacji i dążymy do stworzenia pętli ciągłego doskonalenia , która przyspiesza wzrost i zyski”. [86] Ach tak, wzrost i zyski…

Po raz kolejny nie chodzi o zdrowie, ale o pieniądze.