[Umieszczam z opóźnieniem, by „ciekawscy” się na to nie nabrali. MD]
5. Queerz Get Loud Festival
Praca seksualna jako część queerowego dziedzictwa – panel dyskusyjny [PJM]
17:15 – 07.09.2024 – Kino CK – wstęp wolny
Udostępnij:
Wydarzenie od 16 roku życia. W historii walki o prawa osób LGBT istotną rolę odgrywały osoby trans, niebiałe, które zajmowały się pracą seksualną. Ten aspekt często zostaje pominięty w narracjach głównego nurtu. Estetyka queerowa zawsze czerpała z kultury pracy seksualnej i seksualności. Ponadto, społeczność osób pracujących seksualnie często była bardziej inkluzywna dla osób queer i zapewniała bezpieczniejsze środowisko w porównaniu wrogiego świata zewnętrznego. W trakcie dyskusji, odbywającej się z udziałem osób mających doświadczenie pracy seksualnej, skupimy się również na temacie ekonomicznego wykluczenia osób queer, dla których praca seksualna często stanowi jedyną drogę do uniknięcia ubóstwa. Dla osób trans, jest to niejednokrotnie jedyna dostępna opcja, aby zdobyć środki niezbędne do rozpoczęcia procesu tranzycji. W obliczu ograniczonych perspektyw, praca seksualna może być sposobem na godne życie.
Uwaga: Osoby uczestniczące w warsztacie zobowiązują się do poszanowania przestrzeni i autonomii innych osób. Osoby uczestniczące w warsztacie zobowiązują się do zachowania dyskrecji dla zapewnienia komfortowych warunków do dzielenia się własnymi historiami i doświadczeniami w trakcie warsztatu.
W dyskusji wezmą udział:
Syllie – osoba pracująca seksualnie online oferująca usługi takie jak seks telefon, sexting oraz sprzedaż filmów. Ma wieloletnie doświadczenie pracy także w eskortingu. Jest też osobą członkowską Kolektywu Kamelia działającego na rzecz praw osób pracujących seksualnie.
Szymon Tur – sex worker, cam boy pracujący na serwisach internetowych z kamerkami. Jest również tancerzem, aktorem i performerem.
Kola Kluczyk – przez cztery lata pracowała seksualnie w kontakcie bezpośrednim z klientem. Autorka książki „Niech żyją ku*wy” i zina „Save Us From Saviours”. Współautorka publikacji „Jak pisać o pracy seksualnej bez stygmy”. Pracuje jako konsultantka przy serialu o pracy seksualnej na podstawie podcastu „dwie dupy o dupie”, który współprowadziła.
Kiwi – trans masc eskortka, aktywista na rzecz praw queerów i dekryminalizacji pracy seksualnej, członek kolektywu Kamelia.
================================
mail:
Szkoda że u mnie tak wybitny panel dyskusyjny nie ma miejsca, ci prelegenci, tacy postępowi. Kola Kluczyk – przez cztery lata pracowała seksualnie w kontakcie bezpośrednim z klientem.
Chcieli wiedzieć, ile osób zgodzi się na całkowite przeorganizowanie swojego życia, nie opierające się na jakiejkolwiek podstawie naukowej, a jedynie na przypadkowych poleceniach, z których część graniczyła z absurdem.
Od dawna mówiłem, że projekt Covid 19 został wdrożony przez niewielką liczbę osób należących do globalistycznej klasy łupieżców z tylko jednego powodu – jako test beta dla nadchodzącego technokratycznego nowego porządku świata.
Obecnie, Światowe Forum Ekonomiczne przyznaje, że „pandemia” Covid-19 musiała się wydarzyć z tego właśnie powodu.
WEF, na stronie „My Carbon” swej witryny internetowej, z radością zamieścił następujący fragment, w którym promuje tak zwane inteligentne miasta, co jest po prostu kolejnym określeniem dla miast 15-minutowych.
Pierwszym z trzech „wydarzeń”, które według WEF musi nastąpić, zanim świat będzie zdolny do ewolucji w kierunku utopijnej wizji „inteligentnych i zrównoważonych miast”, jest zgoda na ograniczenia naszej wolności.
WEF pisze:
«1. COVID-19 był testem odpowiedzialności społecznej – miliardy obywateli na całym świecie zaakceptowały ogromną liczbę niewyobrażalnych ograniczeń na rzecz zdrowia publicznego. Na całym świecie odnotowano liczne przykłady utrzymywania dystansu społecznego, noszenia masek, masowych szczepień i akceptacji aplikacji do śledzenia kontaktów w celu zapewnienia zdrowia publicznego, co wykazało trzon indywidualnej odpowiedzialności społecznej.»
Testowali nas. O to właśnie chodziło w Covidzie. Chcieli zobaczyć, jak wielu z nas zrezygnuje z indywidualnej wolności i niezależności, stosując się do „nowej normalności”, która składała się z ograniczeń graniczących z absurdem. Dlaczego, na przykład, „bezpieczne” było robienie zakupów w Lowe’s lub Home Depot, ale niebezpieczne było robienie zakupów w małych firmach lub uczęszczanie do kościoła? Dlaczego w Michigan można było chodzić do klubów ze striptizem, ale nie można było kupić nasion ogrodowych?
WEF sugeruje w swoim powyższym oświadczeniu, że aby być „zrównoważonym”, ludzie i społeczeństwa będą musieli podporządkować się nowemu, bardziej autorytarnemu globalnemu porządkowi. Nie należy zadawać pytań. Nie odwoływać się do logiki. Po prostu należy podporządkować się.
Czy będziemy posłuszni w obliczu idiotycznych nowych praw i przepisów, takich jak noszenie pieluch na twarzy, aby powstrzymać to, co podobno jest wirusem w aerozolu, i stać sześć stóp od siebie w miejscach publicznych oraz poddawać się nigdy wcześniej nieużywanym, nielicencjonowanym zastrzykom opartym na genach mRNA? Powiedzieli, że to jest dobre dla was, więc podwińcie rękawy. Nie zadawajcie pytań. Jeśli to zrobisz, możesz stracić pracę i być traktowany jak wyrzutek społeczny. Wiele osób utraciło przyjaciół, a nawet bliskich członków rodziny w wyniku tego potwornego „testu” naszej gotowości do bezdyskusyjnego robienia tego, co nam każą.
Prawie pięć lat później, prawdopodobnie najpotężniejsze partnerstwo publiczno-prywatne non-profit na świecie, WEF, przyznaje, że wszystko to było sprawdzianem naszej woli i świętuje fakt, że większość z nas oblała test (lub zdała go śpiewająco, w zależności od tego, jak na to spojrzeć).
Chcieli dowiedzieć się, ilu z nas udowodni swoją służalczość wobec bezprawnego, faszystowskiego systemu bestii, przestrzegając „niewyobrażalnych ograniczeń”, z których wiele zostało stworzonych z powietrza, bez absolutnie żadnych dowodów naukowych na ich poparcie jakoby przyczyniały się do zdrowia publicznego.
Najwyższy biurokrata rządu USA ds. zdrowia, dr Anthony Fauci, przyznał niedawno, że za jego decyzją, by wymagać od Amerykanów dystansu społecznego sześciu stóp od siebie, nie stoi żadna nauka.
Chcieli tylko zobaczyć, ilu z nas udowodni swoją lojalność wobec „władz”, ludzi w białych kitlach lub garniturach i krawatach.
Test beta znany jako Covid-19 po raz kolejny udowodnił wiarygodność Eksperymentu Milgrama. Eksperyment ten został przeprowadzony w latach 1961-1962 przez profesora Uniwersytetu Yale, Stanleya Milgrama. Wykazał on, że przytłaczająca większość Amerykanów byłaby posłuszna prawu lub poleceniu, o którym wiedzieliby, że jest złe, gdyby polecenie pochodziło od oficjalnego autorytetu. Alarmujące 65% Amerykanów z oporami pogwałciłoby własne sumienie i wykonało rozkaz, nawet jeśli wiedzieliby, że doprowadzi to do śmierci niewinnej osoby.
Z Wikipedii :
Począwszy od 7 sierpnia 1961 r., seria eksperymentów z zakresu psychologii społecznej została przeprowadzona przez psychologa z Uniwersytetu Yale, Stanleya Milgrama, który zamierzał zmierzyć gotowość uczestników badania do posłuszeństwa wobec autorytetu, który poinstruował ich do wykonywania czynności sprzecznych z ich osobistym sumieniem. Uczestnicy byli przekonani, że pomagają w niemającym związku z badaniem eksperymencie, w którym musieli zadawać wstrząsy elektryczne „uczniowi”. Te fałszywe wstrząsy elektryczne stopniowo wzrastały do poziomów, które byłyby śmiertelne, gdyby były prawdziwe.
Eksperymenty nieoczekiwanie wykazały, że bardzo wysoki odsetek badanych w pełni zastosował się do instrukcji, przy czym każdy uczestnik osiągnął poziom 300 woltów, a 65% osiągnęło pełny poziom 450 woltów. Milgram po raz pierwszy opisał swoje badania w artykule z 1963 roku w Journal of Abnormal and Social Psychology[1].https://en.wikipedia.org/wiki/Milgram_experiment
Poniżej znajduje się krótki film na temat eksperymentu Milgrama.
Agnieszka Piwar: W Polsce od lat dziewięćdziesiątych obowiązuje definicja śmierci oparta na kryteriach mózgowych. Występuje Ojciec jako zdecydowany jej przeciwnik. Dlaczego?
O. Jacek Norkowski: – Definicja ta jest przedmiotem mojej krytyki, z powodów etycznych i naukowych uważam ją za całkowicie niesłuszną. Definicja śmierci mózgowej zawarta jest w dokumencie harwardzkim. Jego kryteria sprowadzają się do umożliwiania orzekania śmierci człowieka na tej podstawie, że stwierdzono u niego śpiączkę określoną jako nieodwracalna i w ramach tej śpiączki bezdech oraz brak odruchów nerwowych w obrębie głowy.
W samym raporcie harwardzkim nie ma żadnego merytorycznego uzasadnienia dla uznania stanu śpiączki za stan śmierci człowieka. Jego autorzy podali jako uzasadnienie dla takiej decyzji to (nie było uzasadnienie od strony medycznej) brak miejsca w szpitalach, i że w przypadku chęci pobrania narządów brak takiej definicji śmierci powodowałby kontrowersje. Zatem do rozwiązania tych kontrowersji wprowadzono nową definicję śmierci. Potem tylko autorzy dokumentu podali, jak to technicznie wykonać, żeby postępowanie lekarza zmieściło się w ramach obowiązującego prawa. Generalnie nawet nie trzeba zmieniać prawa, ponieważ jeśli uznamy ten stan za śmierć, to on wchodzi w te rubryki prawne, które mówią o śmieci.
Kryterium tzw. śmierci mózgowej po raz pierwszy pojawiło się w 1968 r. Jakie były kulisy powstania tej definicji i kto ją zatwierdził?
– To była stosunkowo nieduża, dwunastoosobowa grupa, powołana po zrobieniu pierwszego przeszczepu dokonanego w 1967 r. przez Christiaana Barnarda w Afryce Południowej. To była taka próba, żeby wykorzystać moment, kiedy cały świat się zachłysnął sukcesem Banranda – choć był to wątpliwy sukces, gdyż biorca bardzo szybko umarł. Zatem, żeby Banrand nie poszedł do więzienia, trzeba było wymyślić jakieś uzasadnienie prawne dla tego, co zrobił. Przecież zrobił to niezgodnie w prawem – nie można żyjącemu pacjentowi tak po prostu wyrwać serca z klatki piersiowej. A przynajmniej do niedawna jeszcze było to niemożliwe. Trzeba więc było wymyślić jakąś formułę. Wymyślono zatem formułę „śmieci mózgowej” i nazwano, że to jest zwykła śmierć. Dzięki temu nie potrzeba było zmieniać prawa. Jeżeli śmierć mózgowa jest jednym ze sposobów umierania, to w takim razie uznajemy, że poza tym, system prawny jest taki, jaki był. Sprowadzało się to do tego, że umożliwia to pobranie narządów od człowieka, którego serce bije, po uznaniu go uprzednio przez odpowiednią komisję za zmarłego.
Jakaś mała grupa ustala między sobą własne „prawo”, umożliwiające legalne wyrwanie serca czy wątroby żyjącemu jeszcze człowiekowi. Tymczasem przeciętny człowiek myśli, że transplantologia jest czymś pozytywnym i kojarzy się jedynie z ratowaniem czyjegoś życia. Czy świat medycyny przyglądał się temu bezkarnie? Gdzie byli etycy? Czy ktoś w ogóle to oprotestował?
– Protestów trochę było. Poznałem osobiście dr. Paula Byrne’a, który jeszcze na początku lat 70-tych zaczął o tym pisać. Publikował artykuły i książki. Potem dołączyli do niego inni, Schewmon, Coimbra, Evans, Potts, Hill, Breul i grupa lekarzy japońskich (Watanabe, Abe, Shinzo, Morioka). Spośród filozofów: Seifert, Spaeman, Beckman. To oczywiście tylko wybrane nazwiska. W Polsce samotnym walczącym przez cale lata o prawdę na temat chorych z śpiączce i stanie wegetatywnym był prof. Jan Talar. To jest już w tej chwili taki międzynarodowy ruch ludzi, którzy domagają się prawdy na temat śmieci mózgowej. Niemniej jednak, to jest także sprawa mediów. To media powodują, że do ludzi docierają tylko pozytywne informacje na temat transplantacji, transplantologii oraz tego, że kryteria są absolutnie pewne, dobre i ścisłe. Na to odpowiadają ci lekarze, których przed chwilą wymieniłem. Np. Coimbra mówi, że jeśli zastosujemy te metody, które już medycyna od dość dawna ma, typu: kontrola ciśnienia śródczaszkowego, w tym hipotermia, kraniotomia, zastosowanie suplementacji hormonalnej, oprócz zadbania o ustabilizowanie krążenia u chorego, co zwykle jest robione, jeśli zacznie się leczyć pod tym kątem, to wtedy możemy uzyskać wyleczenia, powrót do normalnego stanu zdrowia – według różnych danych 50-70 proc. – u ludzi, którzy obecnie stają się dawcami na zasadzie kryteriów śmierci mózgowej.
Czy zna Ojciec osobiście jakiś przypadek, kiedy osoba zakwalifikowana do zostania dawcą obudziła się ze śpiączki i odzyskała zdrowie?
– Takich przypadków jest dużo, także w Polsce. Osobiście znam Agnieszkę Terlecką, która była już kandydatką do zostania dawcą. Jej ojciec w pewnym momencie dowiedział się o prof. Janie Talarze, który wybudza chorych z uszkodzeniem mózgu. W ostatniej chwili rodzice Terleckiej zmienili decyzję i przewieźli córkę do kliniki prof. Talara w Bydgoszczy. Po pięciu dniach dziewczyna otworzyła oczy, a po kilku miesiącach rehabilitacji wróciła do całkowitego zdrowia.
Czy organy autentycznie martwego człowieka w ogóle nadają się do przeszczepu?
– Po śmierci człowieka nie można pobrać narządów ukrwionych. Wszystkie takie narządy pobiera się od osoby z bijącym jeszcze sercem, która formalnie jest nazywana osobą zmarłą. W Polsce nie ma obowiązku znieczulenia takiej osoby, tylko podaje się jej środki zwiotczające, czyli powodujące, że człowiek nie będzie się ruszał. W każdym kraju procedury są inne. W Polsce są bardzo liberalne. W Niemczech natomiast, osobom przeznaczonym do pobrania organów, a więc formalnie martwym, podaje się środki znieczulające.
Po co „oficjalnemu trupowi” środki znieczulające?
– Ponieważ może odczuwać on ból. Właściwie prawie nic nie wiemy na tema stanu jego świadomości; człowiek w śpiączce może rozumieć ludzką mowę, co wykazał Kotchoubey i co potwierdzają historie niektórych chorych. Jednym z nich był Zachariasz Dunlap w Stanach Zjednoczonych, który słyszał jak komisja lekarska orzekała, że on nie żyje. Jest z nim sporo wywiadów w internecie na ten temat, opublikowanych potem jak już wrócił do zdrowia.
Zatem wychodzi na to, że serce, wątrobę, nerkę itp. pobiera się tylko i wyłącznie od żywych jeszcze ludzi?
– Tak. Oni są w śpiączce, sami nie oddychają i zostali zdiagnozowani jako nieżyjący w myśl obowiązujących kryteriów ale równocześnie osoby takie mogą być w tym stanie nawet przez trzy miesiące i reagują ma podawane środki lecznicze tak jak każdy inny chory. Mam tu na myśli kobiety oczekujące potomstwa i diagnozowane jako będące w stanie śmierci mózgowej, którym pozwolono żyć, aby mogły wydać na świat swoje dziecko. Często jednak pobiera się potem od nich narządy, choć mogłyby one przeżyć i tym potomstwem się cieszyć. Taki przypadek miał prof. Talar.
Jakie pieniądze kryją się za transplantologią?
– W Stanach Zjednoczonych z jednego ciała ludzkiego można uzyskać kwotę w wysokości dwóch milionów dolarów. W cenę wliczane są narządy człowieka z bijącym jeszcze sercem: wątroba, nerki, płuca, serce itp. Następnie po śmieci, z martwych już zwłok pobiera się: skórę, ścięgna, powięzie, chrząstki, kości, soczewkę, rogówkę itp. To razem uruchamia potężny biznes. W Europie jedna nerka kosztuje do kilkudziesięciu tysięcy euro.
A co z biorcą?
– Musi pobierać leki immunosupresyjne, aby jego organizm nie odrzucił przeszczepu. Ściśle biorąc jego organizm to w końcu zrobi, ale chodzi o spowolnienie tego procesu.
Ile wynoszą roczne koszty utrzymania takiej osoby?
– Systemy ubezpieczeniowe płacą do kilkudziesięciu tysięcy euro roczne na jednego pacjenta.
Jeśli pomnożymy to przez ilość osób, którym przeszczepiono cudzy organ, i dodamy lata przez które takie leki będą im podawane, to sumują się nam potężne kwoty. Kto robi na tym największy interes?
– Producenci i dystrybutorzy tych leków.
Kto za to płaci?
– Ten, kto jest ubezpieczycielem, ale często oznacza to sięgnięcie po fundusze budżetowe.
Te wszystkie przerażające dane, które Ojciec przytoczył, z pewnością sprowokują u niejednej osoby pytanie: czy lekarze będą mnie ratować, kiedy ulegnę jakiemuś poważnemu wypadkowi! Czy możemy się jakoś zabezpieczyć przed spisaniem na straty?
– Aby nie być potraktowanym jako dawca na zasadzie tzw. zgody domniemanej należy się zgłosić do Centralnego Rejestru Sprzeciwów na stronie Polstransplantu http://www.poltransplant.org.pl/crs1.html
Formularz należy pobrać i wydrukować, wypełnić i wysłać na wskazany adres. To ważne, bo po wypadku można być uznanym za dawcę czasem nawet pomimo sprzeciwu rodziny. Chorych w śpiączce należy leczyć ( i rodzina zawsze powinna się tego domagać) a nie biernie obserwować jak pogarsza się ich stan a potem zabijać podczas pobierania narządów.
Już prawie rok temu padła propozycja, aby obowiązkową deprawację seksualną wprowadzić do polskich szkół pod mylącą nazwą nowego przedmiotu „edukacja zdrowotna”. Zaproponowała to publicznie w październiku 2023 r. „edukatorka seksualna”, która weszła potem w skład rządowego zespołu tworzącego podstawę programową do przymusowej „edukacji zdrowotnej”. Nawet lewicowe media zaczęły mówić otwarcie, że „edukacja zdrowotna” to podstęp mający na celu uśpienie czujności Polaków i wprowadzenie do szkół obowiązkowej deprawacji pod hasłami rzekomej chęci poprawy zdrowia uczniów. Sytuacja jest więc jasna – od 1 września 2025 r. wszyscy uczniowie mają zostać objęci przymusową deprawacją seksualną. To, czy plan rządu Tuska i „edukatorów seksualnych” się powiedzie, zależy przede wszystkim od reakcji, postawy i oporu rodziców. Jednak większość Polaków w ogóle nie zdaje sobie sprawy z zagrożenia. Dlatego nasza Fundacja działa, aby obudzić społeczeństwo do walki o własne dzieci i przyszłość naszej ojczyzny.Kilka miesięcy temu rząd Tuska powołał specjalny zespół, którego celem jest opracowanie podstawy programowej do nowego, obowiązkowego przedmiotu „edukacja zdrowotna”, który już 1 września 2025 r. ma wejść do szkół. Jednak propozycja dotycząca nazwy nowego przedmiotu oraz strategii jego wdrażania do polskiego systemu edukacji padła publicznie już w październiku 2023, krótko po wyborach parlamentarnych i zmianie władzy.
23 października 2023 wpis na ten temat opublikowała „edukatorka seksualna” Antonina Kopyt. Jak napisała Kopyt w mediach społecznościowych tuż po wyborach:
„Przyszły nowy rządzie! Powiem Wam, jak powinna wyglądać edukacja seksualna w szkole!”
W ramach opublikowanych propozycji Kopyt sugeruje rządowi Tuska, aby wprowadzić „edukację seksualną” do szkół pod nazwą nowego, obowiązkowego przedmiotu „edukacja zdrowotna”:
„Pod jaką nazwą? [wprowadzić „edukację seksualną” do szkół] Skoro jestem za osobnym przedmiotem, to chętnie bym go rozszerzyła i nazwała np. edukacją zdrowotną. Nie chodzi wcale tylko o to, żeby uniknąć kontrowersji z powodu nazwy, ale o to, żeby uczyć także o ogólnej profilaktyce zdrowotnej i zdrowiu psychicznym.”
Pół roku później, w kwietniu 2024 r. „edukatorka seksualna” Antonina Kopyt została członkiem rządowego zespołu, którego celem jest wprowadzenie do szkół nowego przedmiotu pod nazwą „edukacja zdrowotna”. Chyba nikt już nie powinien mieć w tym momencie wątpliwości, że chodzi o przymusową „edukację seksualną”, ukrytą, jak sugeruje Antonina Kopyt, pod nazwą „edukacja zdrowotna” dla uniknięcia kontrowersji. Tym bardziej, że na czele zespołu, w skład którego weszła Kopyt, stoi Zbigniew Izdebski – seksuolog odznaczony niemieckim medalem za wkład w rozwój „edukacji seksualnej”.
Panie MirosĹ‚awie, w ostatnim czasie niezwykle nasiliła się w mediach propaganda rządu Tuska, promująca wejście „edukacji zdrowotnej” do szkół. Politycy aborcyjnej koalicji Tuska i powiązani z nią „eksperci” wmawiają Polakom, że w „edukacji zdrowotnej” będzie chodziło o promocję sportowego stylu życia wśród dzieci, aktywności fizycznej i zdrowego odżywiania. Proszę nie dać się oszukać tym manipulacjom – to wszystko element podstępu mającego uśpić czujność rodziców.
O sprawie otwarcie mówią już nawet lewicowe media głównego nurtu. Jakiś czas temu pojawił się na ten temat artykuł na portalu Onet zatytułowany: „Jaki piękny podstęp!”Dziennikarka Onetu pisze w nim o strategii działania szefowej MEN Barbary Nowackiej”:
„„Nowacka sprytnie połączyła edukację seksualną z tematami, o których trudno powiedzieć, że mogą podlegać jakiejś ideologii (…) Łatwiej będzie Nowackiej odpierać ataki, ze strony kościoła i konserwatywnej części społeczeństwa, gdy na swojej tarczy wypisała przede wszystkim walkę o poprawę zdrowia psychicznego oraz kondycję fizyczną dzieci i młodzieży.”
Nowacka postępuje więc dokładnie tak, jak proponowała w październiku 2023 r. „edukatorka seksualna” Antonina Kopyt – wprowadzić do szkół obowiązkową „edukację seksualną” pod nazwą „edukacja zdrowotna” i zmieszać deprawację z tematami, które nie budzą kontrowersji.
Właśnie w ten sposób wprowadzana jest do polskich szkół przymusowa „edukacja seksualna” wedle niemieckich standardów. Jest to śmiertelne zagrożenie dla całego naszego społeczeństwa – dla wszystkich dzieci i wszystkich rodzin w Polsce. Większość rodziców w ogóle nie zdaje sobie sprawy z zagrożenia. Z kolei duża grupa rodziców jest świadoma tego, czym jest „edukacja seksualna”, ale nie podejmuje w związku z tym żadnych osobistych działań licząc na to, że problem w jakiś cudowny sposób ominie ich dzieci i ich rodzinę. Dla takich osób warto przypomnieć świadectwo Teodora – ofiary obowiązkowej „edukacji seksualnej” w Niemczech.
Teodor pochodzi z tradycyjnej, katolickiej rodziny, w której uczono wartości, zasad i moralności. Rodzice przygotowywali Teodora na to, co będzie się działo, gdy pójdzie on do szkoły i zetknie się z otoczeniem. Jak wspomina dorosły już dzisiaj Teodor:
„U mnie w domu rodzice przekazywali nam takie wartości jak wierność, prawdziwa miłość i tradycyjna rodzina i w ten sposób również chciałem żyć. Jednocześnie zarówno moi koledzy z klasy, jak i nauczyciele na lekcjach mówili, że to jest zupełnie w porządku, żeby uprawiać seks dla przyjemności i że wszyscy to robią, ponieważ potrzebują zaspokojenia. Skończyło się to u mnie wielogodzinnym oglądaniem pornografii przed snem i uzależnieniem od masturbacji. Nie chciałem tego robić, ale kiedy zacząłem, nie mogłem przestać. Doszło do tego, że w końcu nie mogłem zasnąć bez oglądania pornografii przez kilka godzin.”
Niemieckie dzieci od dziesięcioleci poddawane są intensywnej seksualizacji od najmłodszych lat życia, prowadzonej w ramach deprawacyjnych Standardów Edukacji Seksualnej w Europie. Promocja rozwiązłości i wulgarność jest tam obecna na wszystkich etapach edukacji, a sama „edukacja seksualna” jest obowiązkowa dla wszystkich uczniów. Dzieci są także zalewane „edukacją seksualną” poprzez media i internet. Wedle relacji Teodora:
„Zachęcano nas do masturbacji i współżycia seksualnego za pomocą tekstów i filmów w klasie. W rezultacie koledzy zaczęli opowiadać i chwalić się swoimi doświadczeniami z koleżankami podczas przerw (…) Najbardziej obrzydliwe były dla mnie scenki, które musieliśmy odgrywać w klasie. Były to m.in. takie tematy jak: „rodzice chcą ci zabronić pojechać z chłopakiem/dziewczyną na wakacje” i „zostajesz przyłapany przy oglądaniu pornografii”. Ta druga scenka wyglądała tak, że uczeń siedział przed tablicą z narysowanym aktem seksualnym, a jego „tata” mówił: „Ach, porno jest dobre, my je też oglądaliśmy. Oglądaj spokojnie dalej”. Wtedy klasa biła brawo. Moja grupa musiała też odgrywać zakup prezerwatyw w aptece.”
Teodorowi udało się uwolnić od uzależnienia dopiero po kilku latach ciężkiej pracy nad sobą. Niektóre konsekwencje zranień, których doznał, zapewne będą mu towarzyszyły do końca życia. Udało mu się jednak wydostać się z ciemności, do której został wepchnięty przed „edukatorów seksualnych”.
Jeżeli nic z tym nie zrobimy, to do takiej samej walki będą zmuszone również nasze dzieci.
Rodzice Teodora to normalni, kochający się ludzie, a w dodatku przejęci troską o wychowanie swoich dzieci. Przekazywali mu odpowiednie wartości, uczyli odpowiedzialności, miłości i szacunku. Ich syn wpadł jednak w koszmarne nałogi i przeżywał ogromne problemy. Pomimo starań rodziców, presja mediów, środowiska, rówieśników, całego systemu nauczania oraz „edukatorów seksualnych” była tak wielka, że przerosła dobre chęci młodego chłopaka.
Dlatego trzeba walczyć, aby nie dopuścić do wprowadzenia w Polsce „edukacji seksualnej”! Do zwycięstwa zła potrzeba tylko tego, aby ludzie dobrzy nic nie robili. Powodzenie deprawacyjnych planów rządu Tuska zależy przede wszystkim od postawy rodziców. Nasza Fundacja kształtuje świadomość Polaków i budzi rodziców do oporu. W całym kraju organizujemy niezależne kampanie społeczne, za pomocą których uświadamiamy społeczeństwo na temat „edukacji seksualnej”. Wydaliśmy także specjalną broszurę informacyjną dla rodziców, która otwiera oczy na zagrożenie i wzywa do oporu. Każdy może pobrać tę broszurę za darmo w wersji elektronicznej. Wkrótce rozpocznie się także kolportaż tej publikacji w drukowanej wersji papierowej, którą można zamawiać za pomocą formularza na naszej stronie. Oprócz tego wspieramy rodziców w podejmowaniu decyzji np. o zmianie szkoły na inną lub przejściu na edukację domową swoich dzieci w celu ochrony ich przed deprawacją (prosimy o kontakt e-mailowy w tej sprawie). Opór wynikający z mobilizacji rodziców może być skuteczny. Warto w tym momencie przypomnieć, że deprawację seksualną usiłowano wprowadzić w Polsce już w 2013 roku, kiedy to na konferencji współorganizowanej przez Polską Akademię Nauk, Ministerstwo Edukacji Narodowej i Ministerstwo zdrowia oficjalnie zaprezentowano w języku polskim opracowane w Niemczech Standardy Edukacji Seksualnej. Postanowiliśmy działać i zaalarmować Polaków. W 2014 uruchomiliśmy ogólnopolską kampanię „Stop pedofilii”. Wydaliśmy i rozdaliśmy ponad 125 000 egzemplarzy pierwszego w Polsce poradnika dla rodziców „Jak powstrzymać pedofila?”, który ostrzegał przed „edukacją seksualną”. Uruchomiliśmy ogólnopolską inicjatywę ustawodawczą „Stop pedofilii”, pod którą zebraliśmy ponad 250 000 podpisów. Zmobilizowało to wiele osób, grup i organizacji do działania. Z inicjatywy rodziców w Warszawie odbyła się manifestacja licząca kilkadziesiąt tysięcy ludzi. Zagrożeniem związanym z „edukacją seksualną” zainteresowały się media. W konsekwencji udało się zablokować odgórne i systemowe wdrażanie deprawacji w Polsce, a także powstrzymać wiele prób deprawacji seksualnej dzieci w szkołach na poziomie lokalnym. Podobnie może być teraz, ale musimy obudzić świadomość Polaków i zmobilizować społeczeństwo do działania. Przede wszystkim rodziców. Wiemy jak robić to skutecznie, gdyż od ponad 10 lat konsekwentnie prowadzimy i rozwijamy kampanię „Stop pedofilii”, która dociera do milionów osób. Dlatego proszę Pana o przekazanie 50 zł, 100 zł, 200 zł, lub dowolnej innej kwoty, jaka jest dla Pana w obecnej sytuacji możliwa, aby umożliwić nam dalszą dystrybucję naszej broszury wśród rodziców oraz zorganizowanie kolejnych niezależnych kampanii informacyjnych budzących Polaków do walki z deprawacją dzieci. Numer konta: 79 1050 1025 1000 0022 9191 4667 Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków Dla przelewów zagranicznych – Kod BIC Swift: INGBPLPW
Z wyrazami szacunkuFundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków
twierdził Dobry Wojak Szwejk, mając proroczą wizję większości współczesnych polskich medyków
Historia szczepień i szczepionek opiera się na największym oszustwie w dziejach medycyny. W oszustwie tym uczestniczy miliony skurwionych i skorumpowanych przez koncerny farmaceutyczne „lekarzy” i „naukowców”, którzy łżą w żywe oczy na temat „skutecznych i bezpiecznych” szczepionek, choć dobrze wiedzą, że nie ma ani jednego badania naukowego które by potwierdzało skuteczność jakiejkolwiek szczepionki.
Oszuści szczepionkowi uaktywnili się obecnie w Polsce, w związku z zamiarem rządu warszawskiego wyszczepienia polskich dzieci szczepionką HPV, jakoby zapobiegającej rakowi szyjki macicy, u dziewcząt i chłopców. Ci ostatni, choć nie mają macicy i szyjki, też mają zostać zaszczepieni w ramach równouprawnienia płci!
W przypadku szczepionki HPV, oszuści w „białych kitlach” nie przypuszczali, że ich bezczelne łgarstwa mocno zdenerwują uczciwego i odważnego lekarza (ginekologa położnika) , który przez całe swoje życie zawodowe zajmuje się leczeniem raka szyjki macicy. Doktor nauk medycznych: Jacek Madej mając ogromną wiedzę i doświadczenie w leczeniu raka szyjki macicy, postanowił ujawnić łgarstwa oszustów szczepionkowych na temat jakoby skutecznej i bezpiecznej szczepionki HPV.
Historia zmagań doktora Madeja ze skurwioną tłuszczą „medyczną” o ujawnienie prawdy i zdemaskowania kłamstw na temat szczepionki HPV, przypomina zabawę w głuchy telefon. Doktor ujawnia kłamstwa takiego czy innego medyka, wzywa go do wycofania łgarstw, informuje uczelnie zatrudniającą oszusta o nie etycznym zachowaniu pracownika, i….nic się nie dzieje. Oszust działa dalej, zaś równie skurwione jak on media reżimowe propagują jego łgarstwa w najlepsze.
W październiku 2022r. doktor wystosował list do Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego
w którym napisał, między innymi: „…w wywiadzie udzielonym Dziennikowi Bałtyckiemu, profesor Robert Jach poinformował opinię publiczną, że dzięki szczepieniom HPV zarówno Australia, jak i wiele innych krajów już dzisiaj wyeliminowało raka szyjki macicy, a wiele zredukowało jego ilość w znaczący sposób.
Niestety są to informacje wręcz skandalicznie nieprawdziwe, nie znajdujące żadnego odzwierciedlenia w naukowej rzeczywistości dotyczącej skuteczności szczepień HPV. Nie ma żadnych profesjonalnych doniesień, ani żadnych innych źródeł naukowych, które upoważniałyby kogokolwiek do przedstawiania, zwłaszcza publicznie takich wniosków….”
Efekt interwencji doktora u władz uczelni był zerowy, nikt nie raczył mu odpowiedzieć, zaś profesor Jach nadal łże w mediach.
23 października 2021 doktor Madej napisał na swoim blogu:
„…Oto kolejny, „ideologicznie” ukształtowany wirusolog-oszołom z tytułem profesora, tym razem pracownik Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, który nie ma najmniejszego problemu z rozpowszechnianiem jeszcze większych bzdur. Pani Agnieszka Szuster-Ciesielska na swoim facebookowym profilu, w dniu 17 września 2021 roku oznajmiła bezceremonialnie wszem i wobec, że:
„po 10 latach, w krajach prowadzących szczepienia ilość raków szyjki macicy zmalała o 85%”. Nie będę po raz kolejny udowadniał, że to wierutne kłamstwo i w żadnym z krajów prowadzących szczepienia anty HPV, ilość raków szyjki macicy nie tylko się nie zmniejszyła, ale gdzieniegdzie nawet wzrosła. Należy się poważnie zastanowić, dlaczego człowiek teoretycznie wykształcony, przedstawiający siebie, jako naukowca i wykładowcę akademickiego może się dopuścić tak obrzydliwego oszustwa. Dla mnie są tylko dwie opcje, albo ta Pani jest tak bezmyślna i głupia, albo tak skorumpowana, no może być jedno i drugie. ..”
Takich pism, listów i artykułów demaskujących kłamstwa tak zwanych „naukowców” i „ekspertów” na temat „skutecznej i bezpiecznej” szczepionki HPV, doktor Madej napisał 25. Osoby o silnych nerwach mogą zapoznać się z nimi tu: PONAD MILION OFIAR ŚMIERTELNYCH PRODUCENTA SZCZEPIONKI HPV!
Podziwiam doktora Madeja walczącego o prawdę jak lew, demaskującego pseudo naukową hołotę oszukującą polskich rodziców. Ta skorumpowana banda jest odpowiedzialna na równi z producentem szczepionek za ogrom chorób i zgonów poszczepiennych!
Swój ostatni artykuł doktor Madej kończy tak:
„…Dlatego też wszystkim tym, którzy po przeczytaniu tego artykułu zechcą zaszczepić siebie i swoje dzieci życzę szczęścia, bo z pewnością będzie ono Wam i przede wszystkim Waszym dzieciom bardzo potrzebne…”
Anthony Ivanowitz 10.09.2024r. www.pospoliteruszenie.org
Globalistyczny miliarder Bill Gates, znany ze swojej niezwykłej zdolności przewidywania wydarzeń typu „czarny łabędź”, którą wykorzystuje do powiększania swojego bogactwa i wpływów, ostrzegł, że świat stoi teraz w obliczu dwóch nieuchronnych zagrożeń: „kolejnej pandemii lub wielkiej wojny ”
. Gates wskazał na „wiele niepokojów” na świecie, powtarzając groźbę Klausa Schwaba o „bardziej wściekłym świecie” i zasugerował, że ta niestabilność może doprowadzić do „wielkiej wojny”.
Ale nawet jeśli uda się uniknąć tego konfliktu, „tak, wybuchnie kolejna pandemia, najprawdopodobniej w ciągu najbliższych 25 lat” – obiecał Gates w programie CNBC Make It.
Współzałożyciel Microsoftu powiedział również w wywiadzie dla CNBC, że nie zrobiło na nim wrażenia globalne odzew na pandemię COVID, ponieważ państwa narodowe nie zastosowały się ściśle do jego „rad” . Według Gatesa, zignorowano istotne lekcje, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych.
Krytycznie odniósł się do reakcji Ameryki na kryzys, mówiąc: „Kraj, od którego świat oczekiwał, że będzie liderem i wzorem do naśladowania, nie sprostał tym oczekiwaniom.„Chociaż wyciągnięto pewne wnioski z pandemii [koronawirusa], [było to] o wiele mniej, niż bym się spodziewał, niestety” – dodał globalista eugenik. RaportFortune :
Groźby wojny światowej
Gates, którego majątek według indeksu miliarderów Bloomberga wynosi 157 miliardów dolarów, nie jest jedynym wpływowym globalistą mówiącym o potencjalnym globalnym konflikcie.
„Mieliśmy już wcześniej do czynienia z inflacją, mieliśmy do czynienia z deficytami, mieliśmy do czynienia z recesjami i tak naprawdę nie widzieliśmy czegoś takiego od czasów II wojny światowej” – powiedział indyjskiemu kanałowi informacyjnemu.
„Myślę, że Ameryka traktuje [rosyjską inwazję na Ukrainę] bardzo poważnie, nie jestem pewien, jak reszta świata to odbiera.„Masz europejski demokratyczny naród [??? md] napadnięty pod groźbą szantażu nuklearnego. Myślę, że to była dobra odpowiedź, ale wpłynie to na wszystkie nasze relacje, dopóki wojna nie zostanie w jakiś sposób rozwiązana”.
W 1999 roku koncern Merck /dzisiaj MSD/ producent szczepionki Gardasil i Gardasil 9 wprowadził na rynek preparat Vioxx. W 2004 roku koncern zmuszony został do wycofania tego leku z powodu katastrofalnych skutków ubocznych. Jak podają oficjalne źródła ofiarami tego leku tylko w USA było 88-144 tysięcy osób, w tym około 60 tysięcy ofiar śmiertelnych. Doniesienia medialne informowały, że liczba ofiar śmiertelnych na całym świecie grubo przekroczyła milion osób.
Felieton z dedykacją dla rodziców planujących zaszczepić swoje dzieci.
Wersja dla leniwych:
W 1999 roku koncern Merck /dzisiaj MSD/ producent szczepionki Gardasil i Gardasil 9 wprowadził na rynek preparat Vioxx. Był to lek przeciwzapalny stosowany w chorobach stawów i kręgosłupa, ale również jako zwykły lek przeciwbólowy – sam go stosowałem. Oczywiście poprzedzony badaniami klinicznymi, które wg. producenta wykazały wysoką skuteczność i pełne bezpieczeństwo tego specyfiku. W 2004 roku koncern zmuszony został do wycofania tego leku z powodu katastrofalnych skutków ubocznych. Jak podają oficjalne źródła ofiarami tego leku tylko w USA było 88-144 tysięcy osób, w tym około 60 tysięcy ofiar śmiertelnych.
Doniesienia medialne informowały, że liczba ofiar śmiertelnych na całym świecie grubo przekroczyła milion osób. W 2005 roku koncern Merck zawarł ugodę z rządem USA i wpłacił blisko 5 miliardów dolarów na pokrycie roszczeń ofiar Vioxx-u i ich rodzin.
Oto najważniejsze tezy memorandum, które Kongresu Stanów Zjednoczonych opublikował po zakończeniu śledztwa w sprawie Vioxx-u w 2005 roku:
– Producent leku świadomie zastosował błędne metodologie badań klinicznych nastawione na z góry określone wyniki w celu wyolbrzymienia pozytywnych efektów tego leku, aby zwiększyć prawdopodobieństwo zatwierdzenia przez FDA jego leku !
– Producent leku fałszował wyniki badan klinicznych produkowanego przez siebie leku !
– Producent leku przedstawiał opinii publicznej nieprawdziwe wyniki tych badań i błędną ich interpretację !
– Producent leku przygotował dla swoich przedstawicieli medycznych spreparowane, fałszywe dokumenty mające świadczyć na korzyść swojego produktu mimo ewidentnych sygnałów, że jest odwrotnie!
– Producent świadomie okłamywał lekarzy, że jego lek jest bezpieczny, mimo iż naprawdę był śmiertelnie niebezpieczny
– Producent leku manipulował przy publikacjach naukowych przedstawiających wyniki badań nad jego lekiem!
– FDA, czyli organ nadzorujący koncern przed ponad 2 lata nie mógł/nie chciał przeciwstawić się tym praktykom i prawdopodobnie wszedł w korupcyjne układy z producentem
Oto cytaty z amerykańskich mediów:
„Aby zwiększyć prawdopodobieństwo zatwierdzenia przez FDA jego leku przeciwzapalnego i przeciw zapaleniu stawów Vioxx, gigant farmaceutyczny Merck zastosował błędne metodologie nastawione na z góry określone wyniki w celu wyolbrzymienia pozytywnych efektów tego leku. Dokumenty wewnętrzne podane do wiadomości publicznej w postępowaniu sądowym ujawniły, że zespół marketingowy Merck opracował strategię o nazwie ADVANTAGE (ocena różnicy między Vioxx a Naproksenem w celu ustalenia skuteczności i tolerancji przewodu pokarmowego) w celu wypaczenia wyników badań klinicznych na korzyść leku. W ramach strategii naukowcy zmanipulowali kryteria badań, porównując lek z naproksenem, lekiem przeciwbólowym sprzedawanym pod markami takimi jak Aleve, a nie z placebo”.
„Naukowcy z giganta farmaceutycznego Merck wypaczyli wyniki badań klinicznych na korzyść leku na zapalenie stawów, Vioxx, aby ukryć dowody, że lek zwiększa ryzyko zawału serca u pacjentów. Naukowcy podkreślili wyniki, w których naproksen zmniejszył ryzyko zawału serca o 80 procent, a lekceważono wyniki pokazujące, że Vioxx zwiększył ryzyko zawału serca o 400 procent.
Ta wprowadzająca w błąd prezentacja dowodów sprawiała, że wyglądało to tak, jakby naproksen chronił pacjentów przed zawałami serca, a Vioxx wyglądał ryzykownie jedynie w porównaniu. W rzeczywistości okazało się, że Vioxx znacznie zwiększa ryzyko sercowo-naczyniowe, co skłoniło Merck do wycofania produktu z rynku w 2004 r.”
„Manipulowanie doniesieniami naukowymi dotyczącymi Vioxx przez Mercka obejmowało również sposób przygotowywania artykułów naukowych. Dokumenty wewnętrzne ujawniają, że w 16 z 20 artykułów opisujących badania kliniczne Vioxx obecny w zespole niezależnych od Mercka naukowców pracownik Merck był początkowo wymieniony jako główny autor opracowania ale w opublikowanych wersjach to niezależny od Merck autor akademicki był wymieniony jako główny autor. Stwierdzono również, że naukowiec Merck usunął dowody trzech ataków serca wśród pacjentów Voxx-u w przedstawionych publicznie wynikach.”
” David Graham, zastępca dyrektora ds. Nauki i medycyny w Biurze Bezpieczeństwa Leków FDA i recenzent narkotyków, który jako pierwszy ostrzegł przed niebezpieczeństwem związanym z Vioxx, powiedział członkom Senackiej Komisji Finansów, że obecnie skonfigurowana agencja „nie jest w stanie chronić Amerykanów przed innym Vioxx. Jesteśmy praktycznie bezbronni przed takim oszustwem – powiedział Graham. Kiedy po wprowadzeniu produktu do obrotu pojawia się poważny problem bezpieczeństwa, jego natychmiastową reakcją jest prawie zawsze zaprzeczenie, odrzucenie i upór” – dodał. Graham zeznał, że duża część winy za incydent z Vioxx leży po stronie należącego do FDA, Centre for Drug Assessment and Research, w którym wychodzi się z założenia, że: „skoro zatwierdzono ten lek, więc nie może być w tym nic złego”.
Sandra Kweder, zastępca dyrektora Biura Nowych Leków FDA – „Nie ma magicznej formuły zapewniającej bezpieczeństwo leków”, jeżeli koncern zechce oszukać, to i tak to zrobi mimo teoretycznie ścisłego nadzoru !
Jak Państwo myślicie?
– Czy po tym skandalu z Vioxx-em wszyscy pracownicy i przedstawiciele medyczni byłego Merck a obecnego MSD poszli do spowiedzi, przyjęli Komunię Świętą i dzisiaj są już kryształowo uczciwymi pracownikami ?
– Czy rzeczywiście Państwo potraficie uwierzyć, że w przypadku kolejnego produktu tej firmy, czyli szczepionki Gardasil i Gardasil 9 obowiązują inne reguły i standardy jej promocji niż w przypadku Vioxx-u?
– Czy jesteście pewni, że przedstawiono Wam prawdziwe wyniki badan klinicznych tej szczepionki ? Czy nadal ufacie, że przedstawiciele medyczni producenta szczepionki i opłacani przez niego lekarze mówią Wam prawdę ?
– Czy choć przez chwilę nie przyszło Wam do głowy, że oficjalne przedstawiane dane na temat skuteczności szczepionki i jej bezpieczeństwa mogą być nieprawdziwe? Że tak liczne, w 90% sponsorowane i opracowywane przez przedstawicieli producenta szczepionki publikacje, które co rusz podstawiają Wam pod nos propagatorzy szczepionki i w oparciu o które przekonuje się społeczeństwa całego świata o „cudowności” tej szczepionki mogą być również zmanipulowane i nieprawdziwe, a przynajmniej niewłaściwie interpretowane?
Niestety, nie tyko ja z całą odpowiedzialnością twierdzę, że wszystkie te przymusowo ujawnione przez Merck, tak haniebne praktyki są nadal stosowane w przypadku kolejnych produktów tej i nie tylko tej firmy. I dotyczy to także omawianej szczepionki przeciwko rakowi szyjki macicy. I dzisiaj są już na to niepodważalne dowody. W ostatnim czasie ukazała się publikacja A reactogenic „placebo” and the ethics of informed consent in Gardasil HPV vaccine clinical trials: A case study from Denmark, w której ujawniono oszustwa i manipulacje koncernu Merck związane z badaniami klinicznymi szczepionki Gardasil. Koncern zataił przed uczestnikami badania, że plscebo, które powinno być solą fizjologiczną lub substancją nieaktywną w rzeczywistości zawierało opatentowany przez Merck wysoce reaktogenny adiuwant aluminiowy. W efekcie kilku uczestników doznało poważnych skutków ubocznych. Mało tego, niektórzy zostali losowo przydzieleni do grupy adiuwantowej „placebo”. Podanie reaktywnego placebo w badaniach klinicznych Gardasil poza tym, że nie przyniosło żadnych korzyści, to niepotrzebnie narażało uczestników badania na ryzyko i stanowiło elementarne naruszenie etyki zawodowej. Pytanie, po co w takim razie zrobił to koncern Merck ? Odpowiedź jest prosta, bowiem stosowanie adiuwantów aluminiowych jako „placebo” pozwala na zamaskowanie, także poważnych skutków ubocznych szczepionki. Stawiam dolary przeciw orzechom, że to jest wierzchołek góry lodowej i z biegiem lat coraz to więcej tego typu historii ujrzy światło dzienne.
Jako lekarz, który cale życie zawodowe zajmuje się właśnie tą problematyką, czyli rakiem szyjki macicy i wszystkim co jest z tą chorobą związane nie mam najmniejszych wątpliwości, że wyniki badań klinicznych tej szczepionki przedstawione opinii publicznej nie są prawdziwe. Jestem pewien również, że przedstawiane przez przedstawicieli producenta, niektórych urzędników państwowych oraz dzisiaj praktycznie przez wszystkie już media oficjalne informacje na temat szczepionek przeciwko rakowi szyjki macicy /Gardasil, Gardsil 9 i Cervarix/ są również w dużej mierze nieprawdziwe. Wszystkie, bez wyjątku oficjalnie przestawiane przez rodzimych propagatorów szczepionki przeciwko rakowi szyjki macicy, medialne informacje na temat jej „cudowności” są wybitnie tendencyjne, wybiórcze, pomijające rzeczywiste, ale jakże istotne fakty dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa tej szczepionki. Wszystko po to, aby za wszelką cenę przedstawić ten produkt jako „super szczepionkę”. To aż boli, jak się widzi ministrów w otoczeniu profesorów PTGiP oraz innych stowarzyszeń naukowych, którzy podpisali klauzulę lojalności i teraz robią wszystko aby się wykazać lojalnością wobec producenta szczepionki. A przecież, niektórzy z nich byli lub nadal są również oficjalnymi przedstawicielami koncernu na dobrze opłacanych etatach i tak samo byli i są szkoleni, jak prowadzić agitację środowiska medycznego i pacjentów. Mimo iż nie ma dowodów, że szczepione dzisiaj nastolatki w przyszłości będą chronione przed rakiem szyjki macicy i że będzie to bezpieczne, to oni mają swoją, a raczej firmową wersję. Mają wyuczone na pamięć odpowiedzi na wszystkie pytania oraz w zanadrzu te właśnie źródła, na które się powołują. Są znakomicie wyszkoleni, by nie powiedzieć wytresowani przez producenta szczepionki.
Dlatego też wszystkim tym, którzy po przeczytaniu tego artykułu zechcą zaszczepić siebie i swoje dzieci życzę dużo szczęścia, bo z pewnością będzie ono Wam i przede wszystkim Waszym dzieciom bardzo potrzebne.
Cały felieton:
Ze wszystkich stron słyszymy jak dokładnie i obiektywnie badane są wszystkie szczepionki, w tym jak szczegółowo i transparentnie badana była i jest nadal szczepionka przeciwko rakowi szyjki macicy. Słyszymy, że niemożliwe jest, aby publicznie przedstawiane wyniki badań klinicznych i badań przeprowadzonych po dopuszczeniu tej szczepionki do obrotu były w jakikolwiek sposób zmanipulowane, że instytucje powołane do kontroli działań koncernów farmaceutycznych typu Food and Drug Administration /FDA/ w USA i European Medicines Agency /EMA/ w Europie w żadnym wypadku nie dopuszczą do jakichkolwiek nieprawidłowości w tym procesie i jeżeli takie patologie będą miały miejsce, to natychmiast im zapobiegną i ujawnią je opinii publicznej.
A jak jest naprawdę, pokażę Państwu w tym felietonie.
W 1999 roku koncern Merck /dzisiaj MSD/ producent szczepionki Gardasil i Gardasil 9 wprowadził na rynek preparat Vioxx. Był to lek przeciwzapalny stosowany w chorobach stawów i kręgosłupa, ale również jako zwykły lek przeciwbólowy – sam go stosowałem. Oczywiście poprzedzony badaniami klinicznymi, które wg. producenta wykazały wysoką skuteczność i pełne bezpieczeństwo tego specyfiku. W 2004 roku koncern zmuszony został do wycofania tego leku z powodu katastrofalnych skutków ubocznych. Jak podają oficjalne źródła ofiarami tego leku tylko w USA było 88-144 tysięcy osób, w tym około 60 tysięcy ofiar śmiertelnych. Doniesienia medialne informowały, że liczba ofiar śmiertelnych na całym świecie grubo przekroczyła milion osób. W 2005 roku koncern Merck zawarł ugodę z rządem USA i wpłacił blisko 5 miliardów dolarów na pokrycie roszczeń ofiar Vioxx-u i ich rodzin.
Jak Państwo myślicie, czy którakolwiek firma wytrzymała by taki finansowy cios? Nie jestem ekonomistą, ale raczej nie ma takiej możliwości. Dziwnym zbiegiem okoliczności w tym samym czasie pojawiła się szczepionka przeciwko rakowi szyjki macicy produkowana przez ten sam koncern Merck. Jeszcze bardziej dziwnym zbiegiem okoliczności w błyskawicznym, niespotykanym dotychczas w przypadku szczepionek tempie przeszła proces legislacji i trafiła na rynek. Dla celów wizerunkowych koncern Merck przemalował się na MSD i razem z FDA /Food and Drug Administration/ przystąpił do wpychania ludzkości na siłę tego, kolejnego dobrodziejstwa pt. ” szczepionka przeciwko rakowi szyjki macicy.”
Zapoznajcie się Państwo proszę z memorandum, które Kongresu Stanów Zjednoczonych opublikował po zakończeniu śledztwa w sprawie Vioxx-u w 2005 roku./zobacz cały dokument/ Oto najważniejsze fragmenty, chociaż całość jest fascynująca:
„Od maja 1999 r., Kiedy Vioxx został zatwierdzony przez Food and Drug Administration /FDA/, w samych Stanach Zjednoczonych wydano ponad 100 milionów recept. Jednak ogromna większość tych recept została wypisana przez lekarzy po tym, jak pojawiły się dowody na poważne skutki uboczne Vioxxu. Nawet w oparciu o dowody, że stosowanie Vioxxu wiązało się z zawałami serca i udarami, lekarze nadal przepisywali Vioxx milionom pacjentów !!! Jak to mogło się wydarzyć?
Częściową odpowiedź można znaleźć badając strategię wobec lekarzy, którą to Merck /dzisiaj MSD – producent szczepionki/ opracował aby wprowadzić Vioxx na rynek. Na podstawie przeglądu dokumentów Merck stwierdzono, że wysłał on do gabinetów lekarskich i szpitali ponad 3000 wysoko wykwalifikowanych przedstawicieli, którzy rozpowszechniali nieprawdziwe informacje o niekotrzystnych dla zdrowia skutkach Vioxx-u!!! Dokumenty wskazują, że Merck polecił tym przedstawicielom, aby pokazywali lekarzom broszurę błędnie wskazującą, że Vioxx może być 8 do 11 razy bezpieczniejszy niż inne leki przeciwzapalne, zakazał przedstawicielom omawiania wyników badań (w tym badań finansowanych przez Merck), które wykazały zwiększone ryzyko śmierci w następstwie powikłań sercowo-naczyniowych dla ludzi przyjmujących Vioxx i uruchomił specjalne programy marketingowe – o nazwie „Project XXceleration” i „Project Offense” – aby ten problem nie wpłynął ujemnie na sprzedaż Vioxx-u.
Dokumenty ujawniają, że Merck wyczerpująco przeszkolił swoich przedstawicieli w zakresie przekonywania lekarzy do przepisywania Vioxx-u i innych produktów Merck. Jak się okazało żadna forma kontaktu z lekarzami nie była zbyt mało istotna dla władz koncernu. Przedstawiciele Merck zostali pouczeni, jak długo potrząsać rękami lekarzy (trzy sekundy), jak jeść chleb podczas posiłku z lekarzami („jeden mały kęs na raz”) i jak używać „werbalnych i niewerbalnych” wskazówek, aby zwracając się do lekarza „podświadomie” podnieść jego poziom zaufania. Merck poinstruował swoich przedstawicieli o różnych typach osobowości lekarzy i zalecił ukierunkowane techniki sprzedaży dla każdego rodzaju z nich. Firma Merck nagrodziła sprzedających tysiącami dolarów w postaci premii pieniężnych za wykonanie planów sprzedaży. Firma przypisała poszczególnym lekarzom tzw. „Merck potential” i sprawdzała jak często przepisywali produkty Merck.
Dokumenty opisują szczegółowo, w jaki sposób Merck wykorzystał tę bardzo dobrze wyszkoloną kadrę przedstawicieli, aby przeciwstawić się prawdziwym doniesieniom o skutkach ubocznych Vioxxu !!! Pierwsze publiczne doniesienie, że Vioxx stwarza podwyższone ryzyko zawału serca i udaru mózgu, pojawiło się w marcu 2000 roku, gdy badanie VIGOR przeprowadzone przez producenta szczepionki wykazało pięciokrotny wzrost ryzyka zawału serca u pacjentów przyjmujących Vioxx w porównaniu z pacjentami leczonymi innym środkiem p/zapalnym – naproksenem !!! Po tym badaniu przeprowadzono dyskusję na temat ryzyka sercowo-naczyniowego Vioxxu na spotkaniu komitetu doradczego ds. Żywności i Leków /FDA/ w lutym 2001 roku, sprawę opisano również w artykule z New York Times z maja 2001 roku oraz w artykule w Journal of the American Medical Association w sierpniu 2001 roku.
Po każdym z tych wydarzeń Merck wysyłał do swoich działów sprzedaży biuletyny lub specjalne przygotowane, nieprawdziwe informacje do wykorzystania ich w celu zminimalizowania wszelkich obaw lekarzy! I tak:
– Po badaniu VIGOR producenta leku firmy Merck, w którym odnotowano zwiększone ryzyko zawału serca, Merck nakazał przedstawicielom, aby okazywać lekarzom spreparowaną „kartę sercowo-naczyniową”, która błędnie pokazywała, że Vioxx mógł być od 8 do 11 razy bezpieczniejszy niż inne leki przeciwzapalne. W tym dokumencie pominięto wszelkie odniesienia do ustaleń badania VIGOR i został on oparty na danych FDA uznanych za nieodpowiednie do analizy bezpieczeństwa!!!
– Po tym, jak komitet doradczy FDA zalecał, że lekarze powinni być informowani o zagrożeniach stwierdzonych w badaniu VIGOR, Merck wysłał biuletyn do swoich działów sprzedaży, które zalecały: „Nie należy inicjować dyskusji na temat zaleceń komitetu Doradczego FDA lub wyników badania VIGOR.” Jeśli lekarze zapytaliby o badanie VIGOR, przedstawiciele Merck zostali pouczeni aby odpowiadać: „nie mogę omówić wyników tego badania z tobą.”
– Po tym, jak New York Times doniósł o zagrożeniach sercowo-naczyniowych związanych z Vioxxem, Merck polecił swoim pracownikom terenowym, aby informowali lekarzy, że pacjenci stosujący inne leki przeciwzapalne są osiem razy bardziej narażeni na śmierć z przyczyn sercowo-naczyniowych niż pacjenci stosujący Vioxx. W biuletynach rozsyłanych do swoich przedstawicieli handlowym, Merck nakazał, aby pokazywali lekarzom specjalnie opracowaną „kartę sercowo-naczyniową” i w ten sposób przekonywali, że: „śmiertelność w wyniku powikłań sercowo-naczyniowych, jaką odnotowano u ponad 6000 pacjentów w przeważającej większości przypadków nie była związana z Vioxx-em. Była to potrójna broszura zawierającą nieprawdziwe dane potwierdzające bezpieczeństwo Vioxx-u. Jedna część z nagłówkiem „Ogólne wskaźniki śmiertelności”, wskazywała, że pacjenci na Vioxx byli 11 razy mniej narażeni na śmierć niż pacjenci otrzymujący standardowe leki przeciwzapalne, a 8 razy rzadziej umierali z powodu zawałów serca i udarów mózgu. Inny część broszury wskazywała, że częstość zawałów serca u pacjentów przyjmujących Vioxx była mniejsza niż u połowy pacjentów otrzymujących placebo i praktycznie identyczna jak u pacjentów otrzymujących inne leki przeciwzapalne. Dane przedstawione w Karcie sercowo-naczyniowej miały niewielką lub żadną wartość naukową. Karta nie przedstawiała faktycznej liczby zdarzeń ani żadnych istotnych statystycznie testów, które są standardem w komunikacji medycznej. Nie zawierała również żadnych informacji z badania VIGOR, najnowszego badania bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Zamiast tego karta przedstawiła zbiorcze dane z badań klinicznych przeprowadzonych przed zatwierdzeniem leku u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów. Jednak z kilku powodów badania te nie były odpowiednie do ogólnej analizy bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego!
Po pierwsze – badania przed zatwierdzeniem różniły się bowiem znacznie, obejmując różne dawki, różne populacje pacjentów i różne leki porównawcze. W 1999 r., Przed zatwierdzeniem przez Vioxx, FDA wyraziła poważne obawy dotyczące połączenia tych odmiennych badań w jednej analizie bezpieczeństwa.
Po drugie – analizy przedstawione w „karcie sercowo-naczyniowej” nie zostały zaczerpnięte z żadnej pracy naukowej. Dwie referencje karty zawierały „dane z akt” producenta Vioxx-u oraz krótkie streszczenie badań ze spotkania American College of Rheumatology w 1999 roku.
Dopiero po szeroko zakrojonych negocjacjach FDA i Merck zgodziły się na zmianę treści ulotki dla Vioxxu w kwietniu 2002 roku, w której wymieniono wyniki badań sercowo-naczyniowych z badania VIGOR. Ostateczna ulotka zawierała jednak tylko stwierdzenie, że znaczenie wyników tych badań jest niejednoznaczne. Zgodnie z dokumentami Merck polecił swoim przedstawicielom, aby podkreślili to stwierdzenie w nowej ulotce, aby w ten sposób przeciwdziałać obawom lekarzy związanym z bezpieczeństwem stosowania tego lekarstwa”.
A więc, jak się do tego mają te zapewnienia propagatorów, że wszystkie leki i szczepionki są tak dokładnie badane i kontrolowane, że nie ma możliwości żadnych manipulacji i oszustw ze strony koncernów i ich przedstawicieli ? Przecież ponad wszelką wątpliwość;
– Producent leku świadomie zastosował błędne metodologie badań klinicznych nastawione na z góry określone wyniki w celu wyolbrzymienia pozytywnych efektów tego leku, aby zwiększyć prawdopodobieństwo zatwierdzenia przez FDA jego leku !
– Producent leku fałszował wyniki badan klinicznych produkowanego przez siebie leku !
– Producent leku przedstawiał opinii publicznej nieprawdziwe wyniki tych badań i błędną ich interpretację !
– Producent leku przygotował dla swoich przedstawicieli medycznych spreparowane, fałszywe dokumenty mające świadczyć na korzyść swojego produktu mimo ewidentnych sygnałów, że jest odwrotnie!
– Producent świadomie okłamywał lekarzy, że jego lek jest bezpieczny, mimo iż naprawdę był śmiertelnie niebezpieczny
– Producent leku manipulował przy publikacjach naukowych przedstawiających wyniki badań nad jego lekiem!
– FDA, czyli organ nadzorujący koncern przed ponad 2 lata nie mogła/nie chciała przeciwstawić się tym praktykom i prawdopodobnie wszedł w korupcyjne układy z producentem
Mało Państwu jeszcze?
Aby nikt mnie nie posądził, że jest to tylko moja tak drastyczna ocena, to odsyłam Państwa do licznych publikacji na temat tego skandalu zamieszczanych jeszcze nawet obecnie w amerykańskich mediach. Oto publikacja z 2017 roku pt. „Merck Manipulated the Science about the Drug Vioxx” /zobacz/
Cytuję:
„Aby zwiększyć prawdopodobieństwo zatwierdzenia przez FDA jego leku przeciwzapalnego i przeciw zapaleniu stawów Vioxx, gigant farmaceutyczny Merck zastosował błędne metodologie nastawione na z góry określone wyniki w celu wyolbrzymienia pozytywnych efektów tego leku. Dokumenty wewnętrzne podane do wiadomości publicznej w postępowaniu sądowym ujawniły, że zespół marketingowy Merck opracował strategię o nazwie ADVANTAGE (ocena różnicy między Vioxx a Naproksenem w celu ustalenia skuteczności i tolerancji przewodu pokarmowego) w celu wypaczenia wyników badań klinicznych na korzyść leku. W ramach strategii naukowcy zmanipulowali kryteria badań, porównując lek z naproksenem, lekiem przeciwbólowym sprzedawanym pod markami takimi jak Aleve, a nie z placebo.
Naukowcy z giganta farmaceutycznego Merck wypaczyli wyniki badań klinicznych na korzyść leku na zapalenie stawów, Vioxx, aby ukryć dowody, że lek zwiększa ryzyko zawału serca u pacjentów. Naukowcy podkreślili wyniki, w których naproksen zmniejszył ryzyko zawału serca o 80 procent, a lekceważono wyniki pokazujące, że Vioxx zwiększył ryzyko zawału serca o 400 procent. Ta wprowadzająca w błąd prezentacja dowodów sprawiała, że wyglądało to tak, jakby naproksen chronił pacjentów przed zawałami serca, a Vioxx wyglądał ryzykownie jedynie w porównaniu. W rzeczywistości okazało się, że Vioxx znacznie zwiększa ryzyko sercowo-naczyniowe, co skłoniło Merck do wycofania produktu z rynku w 2004 r.
Manipulowanie doniesieniami naukowymi dotyczącymi Vioxx przez Mercka obejmowało również sposób przygotowywania artykułów naukowych. Dokumenty wewnętrzne ujawniają, że w 16 z 20 artykułów opisujących badania kliniczne Vioxx obecny w zespole niezależnych od Mercka naukowców pracownik Merck był początkowo wymieniony jako główny autor opracowania ale w opublikowanych wersjach to niezależny od Merck autor akademicki był wymieniony jako główny autor. Stwierdzono również, że naukowiec Merck usunął dowody trzech ataków serca wśród pacjentów Voxx-u w przedstawionych publicznie wynikach.”
Zatrzymajmy się na chwilę przy kwestii manipulowania przez koncern Merck doniesieniami dotyczącymi Vioxx-u w publikacjach naukowych. Jak widać, w dzisiejszych czasach jest to możliwe i stosunkowo proste oszustwo. No to zadajmy sobie proste pytanie; ile jest takich spreparowanych publikacji naukowych przedstawiających nieprawdziwe wyniki badań nad szczepionką przeciwko rakowi szyjki macicy ? Bo, że są takie to nie ma żadnych wątpliwości, ale tych wątpliwości może nie mieć tylko profesjonalista w dziedzinie raka szyjki macicy, przeciętny Kowalski nigdy się nie zorientuje co jest prawdą, a co manipulacją. Dlatego tak łatwo można Was robić w konia i bezkarnie z powodzeniem karmić tą propagandową papką. W tym miejscu odsyłam Państwa do mojego artykułu pt. Zaszczep się wiedzą, czyli propaganada rodem z PRL-u” gdzie przeanalizowałem /oczywiście pobieżnie/ kilka takich publikacji ukazując manipulacje tam zawarte oraz zależności finansowe i nie tylko finansowe większości autorów tych publikacji od producenta szczepionki.
„Tragiczne jest to, że manipulowanie danymi przez Merck i wynikająca z tego aprobata FDA dla Vioxx w 1999 roku doprowadziły do tysięcy przedwczesnych zgonów i około 100 000 zawałów serca, których można było uniknąć. Wspomniany już Dr David Graham, zastępca dyrektora ds. Nauki i medycyny w Biurze Bezpieczeństwa Leków FDA, zeznał w 2004 roku Przed Senackim Komitetem Finansowym, że zbyt późne wycofanie Vioxx przez FDA spowodowało aż 55 000 przedwczesnych zgonów z powodu zawałów serca i udaru mózgu, nazywając to odpowiednikiem przyzwalania na awarię „od dwóch do czterech dużych odrzutowców” co tydzień przez pięć lat. Nawet lata po odstawieniu leku pacjenci, którzy przyjmowali Vioxx, nadal doświadczają powikłań.”
Przypomnę, że opisywana sytuacja miała miejsce w XXI wieku, kilka lat temu i to na oczach „całego świata”, w tym instytucji powołanej aby przeciwdziałać takim przypadkom, czyli Food and Drug Administration /FDA/. I czy FDA zapobiegła temu skandalowi ? Ano nie zapobiegła i najpewniej sama weszła w korupcyjne układy z producentem leku, ale o tym później.
Nasuwa się więc pytanie; czy taki proceder dotyczył tylko Vioxx-u ? Jak możemy przeczytać w memorandum ta strategia marketingowa dotyczyła wszystkich leków tej firmy ! Trzeba zapytać; dotyczyła, czy może nadal dotyczy?
Jak Państwo myślicie?
– Czy po tym skandalu z Vioxx-em wszyscy pracownicy i przedstawiciele medyczni byłego Merck a obecnego MSD poszli do spowiedzi, przyjęli Komunię Świętą i dzisiaj są już kryształowo uczciwymi pracownikami ?
– Czy rzeczywiście Państwo potraficie uwierzyć, że w przypadku kolejnego produktu tej firmy, czyli szczepionki Gardasil i Gardasil 9 obowiązują inne reguły i standardy jej promocji niż w przypadku Vioxx-u?
– Czy jesteście pewni, że przedstawiono Wam prawdziwe wyniki badan klinicznych tej szczepionki ? Czy nadal ufacie, że przedstawiciele medyczni producenta szczepionki i opłacani przez niego lekarze mówią Wam prawdę ?
– Czy choć przez chwilę nie przyszło Wam do głowy, że oficjalne przedstawiane dane na temat skuteczności szczepionki i jej bezpieczeństwa mogą być nieprawdziwe? Że tak liczne, w 90% sponsorowane i opracowywane przez przedstawicieli producenta szczepionki publikacje, które co rusz podstawiają Wam pod nos propagatorzy szczepionki i w oparciu o które przekonuje się społeczeństwa całego świata o „cudowności” tej szczepionki mogą być również zmanipulowane i nieprawdziwe, a przynajmniej niewłaściwie interpretowane?
Niestety, to zdumiewające i przerażające zarazem, ale większość z Was święcie wierzy w tę propagandę. Nie tak dawno miał opuścić więzienie wielokrotny gwałciciel i pedofil. W mediach było wielkie larum, że przecież ten człowiek skrzywdzi kolejne dziecko, że nie wolno go wypuszczać na wolność ! A tu nagle w przypadku firmy farmaceutycznej, która jak wykazuje to memorandum i inne doniesienia medialne notorycznie oszukuje i zaledwie kilka lat wcześniej z premedytacją „wysłała na tamten świat”, bo śmiało tak można to nazwać miliony osób, nikt nie ma żadnych obaw co do jej kolejnego produktu i sposobu jego promocji! Ba, nikt nawet nie próbuje tego sprawdzić i pisząc nikt mam na myśli Was, zwykłych konsumentów tej szczepionki. Bo to, że przedstawicie medyczni producenta i opłacani przez producenta lekarze oraz instytucje rządowe mają to gdzieś, a nadzór powołanych do kontroli koncernów farmaceutycznych instytucji typu FDA czy EMA, to tak naprawdę w wielu przypadkach zwykła fikcja jest dla mnie jest równie przerażające, co i doskonale zrozumiałe.
Szanowni Państwo, nie tyko ja z całą odpowiedzialnością twierdzę, że wszystkie te przymusowo ujawnione przez Merck, tak haniebne praktyki są nadal stosowane w przypadku kolejnych produktów tej i nie tylko tej firmy. I dotyczy to także omawianej szczepionki przeciwko rakowi szyjki macicy. I dzisiaj są już na to niepodważalne dowody. W ostatnim czasie ukazała się publikacja A reactogenic „placebo” and the ethics of informed consent in Gardasil HPV vaccine clinical trials: A case study from Denmark w której ujawniono oszustwa i manipulacje konernu Merck związane z badaniami klinicznymi szczepionki Gardasil. Koncern zataił przed uczestnikami badania, że plscebo, które powinno być solą fizjologiczną lub substancją nieaktywną w rzeczywistości zawierało opatentowany przez Merck wysoce reaktogenny adiuwant aluminiowy. W efekcie kilku uczestników doznało poważnych skutków ubocznych. Mało tego, niektórzy zostali losowo przydzieleni do grupy adiuwantowej „placebo”. Podanie reaktywnego placebo w badaniach klinicznych Gardasil poza tym, że nie przyniosło żadnych korzyści, to niepotrzebnie narażało uczestników badania na ryzyko i stanowiło elementarne naruszenie etyki zawodowej. Pytanie, po co w takim razie zrobił koncern Merck ? Odpowiedź jest prosta, bowiem stosowanie adiuwantów aluminiowych jako „placebo” pozwala na zamaskowanie, także poważnych skutków ubocznych szczepionki. Stawiam dolary przeciw orzechom, że to jest wierzchołek góry lodowej, że z biegiem lat coraz to więcej tego typu historii ujrzy światło dzienne.
Wróćmy teraz do roli amerykańskiej agencji FDA, która odpowiada za wprowadzane do obrotu na terenie USA leków i produktów medycznych. Agencji, która właśnie w 1999 roku wydala pozwolenie na sprzedaż Vioxx-u w USA, a potem na bazie tej decyzji pozwolenie wydała EMA w Europie.
Jak wynika z przedstawionego memorandum przez ponad dwa lata producent szczepionki miał w nosie FDA i jej opinie i zalecenia. Przedstawiał opinii publicznej spreparowane i nieprawdziwe dokumenty, które sugerowały bezpieczeństwo Vioxx-u. I co na to FDA – ano nic, bowiem ta instytucja nie ma żadnych narzędzi prawnych żeby zmusić do czegokolwiek producenta leku. Przez dwa lata mimo zaleceń FDA nie wprowadzono żadnych ostrzeżeń, czy nawet informacji o możliwych sercowo-naczyniowych, zagrażających bezpośrednio zdrowiu i życiu skutkach ubocznych Vioxx-u. Dlaczego ?
Proszę przeczytać kolejny fragment memorandum:
„Zgodnie z ustawą o żywności, lekach i kosmetykach FDA i producenci muszą uzgodnić zmiany etykiet, czyli ulotek informacyjnych dołączanych do leków. Przez około sześć miesięcy Merck opierał się rozmaitym propozycjom FDA prowadząc do przedłużenia serii połączeń konferencyjnych w celu negocjacji różnic. Przez cały ten okres Merck nadal korzystał ze omawianej już spreparowanej „karty sercowo-naczyniowej” w rozmowach z lekarzami”.
Jeżeli ktoś z Państwa nie zrozumiał, to tłumaczę: mimo iż FDA miała niezbite dowody, że Vioxx może i powoduje zawały serca i udary mózgu, to nie miała żadnych narzędzi prawnych aby zmusić producenta do poinformowania o tym opinii publicznej i umieszczenia takiej informacji na ulotce leku. Na to producent musiał się zgodzić. Ale nie zgodził się i co ? Przeczytajmy dalej:
„W końcu wydaje się, że urzędnicy FDA „dogadali się” z Merck i zgodzili się na kilka ustępstw w kluczowych kwestiach spornych. FDA początkowo poprosiła, aby ulotka ostrzegła lekarzy, że Vioxx może powodować zawały serca i inne problemy sercowo-naczyniowe i zaproponowała następujące ostrzeżenie:
VIOXX należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem rozwoju zakrzepowych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i dławica piersi w wywiadzie, a także u pacjentów z istniejącym wcześniej nadciśnieniem i zastoinową niewydolnością serca. Ryzyko rozwoju zawału mięśnia sercowego w badaniu VIGOR było pięciokrotnie wyższe u pacjentów leczonych VIOXX 50 mg (0,5%) w porównaniu do pacjentów leczonych naproksenem (0,1%). To ostrzeżenie było nie do przyjęcia dla Merck, który dążył do przeniesienia informacji o badaniu VIGOR do sekcji „Środki ostrożności”. Merck starał się dodać do ulotki dodatkowe dane z innych badań, w tym wyniki z trwających badań nad chorobą Alzheimera. FDA początkowo odradzała włączanie tych badań, mówiąc, że badania powinny zostać zakończone, a ich wyniki dołączone do ulotki później. 15 lutego 2002 r. FDA zaproponowała Merckowi, aby ulotka zawierała specjalną grafikę zwaną krzywą Kaplana-Meiera, aby pokazać zwiększenie ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych Vioxx-u dla osób najdłużej narażonych na działanie leku. Podczas telekonferencji przedstawiciele FDA stwierdzili że „najlepszym sposobem wyświetlania danych jest krzywa Kaplana Meiera”. Merck sprzeciwił się temu pomysłowi. Pod koniec negocjacji FDA ustąpiła w kilku kluczowych kwestiach. Na ulotce odnotowano dwa badania Alzheimera, które nie wykazały wzrostu zdarzeń sercowo-naczyniowych. Krzywa Kaplana-Meiera nie została uwzględniona. Ryzyko sercowo-naczyniowe nie zostało wymienione jako „ostrzeżenie”, ale jako „środek ostrożności” tak jak chciał producent !!! I być może najważniejsze dla Merck; ulotka zawierała stwierdzenie, że „znaczenie wyników badań sercowo-naczyniowych tych trzech badań /Vigor i 2 inne z placebo/, które pokazywały prawdziwe dane jest nieznane „.
Proszę zapoznać się z fragmentami kilku pierwszych z brzegu publikacji prasowych opisująych, patologiczne mechanizmy kontroli Mercka przez FDA w przypadku Vioxx-u, które na kilometr śmierdzą korupcją, bo takie informacje o związkach korupcyjnych FDA z producentem Vioxx-u w tamtym czasie podawały media:
” David Graham, zastępca dyrektora ds. Nauki i medycyny w Biurze Bezpieczeństwa Leków FDA i recenzent narkotyków, który jako pierwszy ostrzegł przed niebezpieczeństwem związanym z Vioxx, powiedział członkom Senackiej Komisji Finansów, że obecnie skonfigurowana agencja „nie jest w stanie chronić Amerykanów przed innym Vioxx. Jesteśmy praktycznie bezbronni przed takim oszustwem – powiedział Graham. Kiedy po wprowadzeniu produktu do obrotu pojawia się poważny problem bezpieczeństwa, jego natychmiastową reakcją jest prawie zawsze zaprzeczenie, odrzucenie i upór” – dodał. Graham zeznał, że duża część winy za incydent z Vioxx leży po stronie należącego do FDA, Centre for Drug Assessment and Research, w którym wychodzi się z założenia, że: „skoro zatwierdzono ten lek, więc nie może być w tym nic złego”.
I z takiego założenia wychodzi większość z Was, Szanowni Czytelnicy – skoro dopuszczono szczepionkę przeciwko rakowi, to nie może ona być zła.
„Graham ostrzegł także przed potencjalnym ryzykiem dla użytkowników wielu innych leków, które są obecnie przepisywane. Wymienił tu lei Crestor – AstraZeneca, Bextra – Pfizer oraz Serevent – Glaxo Smith Kline, W przypadku tego ostatniego leku Graham powiedział, że FDA zatwierdziła go, chociaż badanie w Wielkiej Brytanii wskazało na możliwe zwiększone ryzyko niewydolności oddechowej. Wyjaśnił, że FDA poprosiła Glaxo o większe badanie, aby lepiej zrozumieć potencjalne niebezpieczeństwo, ale firma odwołała to badanie, a lek pozostaje na rynku”!
Czy widzicie Państwo tę bezsilność FDA – miała podejrzenia, że lek może szkodzić i zaleciła producentowi dodatkowe, pogłębione badanie, aby to wykluczyć, a producent odpowiedział jej, że może się ona mówiąc bez ogródek, w dupę pocałować i co ? FDA grzecznie się pocałowała w rzeczoną dupę i na tym koniec. Dodatkowego badania nie było, lek jest nadal sprzedawany !
„Sandra Kweder, zastępca dyrektora Biura Nowych Leków FDA, oczywiście nie zgodziła się z ostrzeżeniami Grahama. „Nie ma magicznej formuły” zapewniającej bezpieczeństwo leków, powiedziała prawodawcom”.
Czy Państwo rozumiecie znaczenie tego stwierdzenia !? „Nie ma magicznej formuły” zapewniającej bezpieczeństwo leków !!!!!
Ponadto Pani Kweder powiedziała, że jednym z problemów FDA ” jest oczywisty konflikt interesów, bowiem ta sama grupa ludzi, która zatwierdziła lek, jest również odpowiedzialna za podjęcie działań regulacyjnych przeciwko jego wprowadzeniu do obrotu”
Pamiętajcie więc o tym wszystkim, jak będziecie słuchać i czytać te wyświechtane regułki propagandowe typu – „FDA nie stwierdziła żadnych poważnych skutków ubocznych w wyniku stosowania szczepionki przeciwko rakowi szyjki macicy” lub „FDA stwierdziła 100% skuteczność szczepionki przeciwko rakowi szyjki macicy.”
Szanowni Państwo, wszystkie szczepionki i leki to najzwyczajniejszy w świecie produkt, który firma musi i chce za wszelką cenę sprzedać. I obowiązują tu takie same chwyty marketingowe jak przy sprzedaży pralki, telewizora, czy też proszku do prania. Dzisiaj większość badań klinicznych mających świadczyć o jakości leków i szczepionek, to tak naprawdę w mniejszym lub większym zakresie zwykła fikcja. Te badania są tak skonstruowane, że w większości przypadków bez większego wysiłku można je zaplanować i przeprowadzić tak, aby uzyskać wynik zbliżony do oczekiwanego przez producenta. Nawet słynne badanie randomizowane z podwójną ślepą próbą, określane jako złoty środek w zapobieganiu tego typu oszustw nie stanowi większej przeszkody dla tych, którzy chcą je zmanipulować. Przecież opisywany Vioxx przeszedł pomyślnie wszystkie te etapy badań klinicznych, łącznie z randomizowanym z podwójną ślepą próbą.
Podobnie, tak zwane publikacje naukowe dotyczące wyników badań klinicznych zamieszczane również w renomowanych czasopismach naukowych mogą być i są w większości przypadków pisane na zamówienie, głównie przez opłacanych przez koncerny, tylko teoretycznie obiektywnych naukowców i delikatnie mówiąc nierzadko zawierają nie do końca prawdziwe informacje. I dla wszystkich z „branży medycznej” jest to tajemnicą poliszynela, wszyscy dokładnie o tym wiedzą. Bezsprzecznym oraz niepodważalnym dowodem na to, są przedstawione tu dokumenty dotyczące skandalicznych praktyk koncernu Merck i jego produktu, Vioxx-u.
Kolejnym dowodem na to, że środowisko medyczne doskonale zdaje sobie z tego sprawę z tego typu niegodziwych praktyk jest fragment publikacji „10 lat szczepień przeciwko HPV, co wiemy”. Publikacji polskich autorów, notabene zwolenników i propagatorów szczepionki przeciwko rakowi szyjki macicy, który cytowałem już nieraz w moich artykułach:
„Należy zachować dużą ostrożność w ocenie wyników szczepień ze względu na możliwość błędnej interpretacji oraz możliwość błędnych danych. Monitorowanie częstości występowania zakażeń HPV wymaga odpowiedzi na pytanie o sposób zbierania materiału, sposób wykrywania i genotypowania wirusa HPV z różnych, zainfekowanych miejsc ciała, rozważanie różnych strategii badań przesiewowych, wieku rozpoczęcia badań przesiewowych, interwału badania i narzędzi diagnostycznych (test HPV). Wszystkie te elementy mogą znacząco wpływać na odsetek wykrywalnych zakażeń HPV i zmian od nich zależnych.”
Koniec cytatu.
Powtórzę więc teraz komentarz do tego tekstu, który napisałem w artykule „Gardasil 9, czyli 9 lat diabli wzięli”:
„Jak wynika z tego fragmentu publikacji „10 lat szczepień przeciwko HPV, co wiemy”, wszystkie te publikacje o skuteczności szczepionki mogą być nieprawdziwe ! Tak szanowni Państwo to, co napisali autorzy tego dokumentu dowodzi czegoś, o czym prawie wszyscy w świecie naukowym doskonale wiedzą ale nie wie tego przeciętny „konsument” szczepionki. Bez cienia wątpliwości wiadomo, że każdy badający czy zbierający dane na temat szczepionki może osiągnąć taki wynik jaki sobie wcześniej założy. W zależności od tego jaki wynik chce osiągnąć, tak sobie dobierze materiał badawczy i zastosuje takie kryteria oceny, że bez problemu w sposób teoretycznie obiektywny, wynik ten osiągnie. Stąd też możliwość dowolnej manipulacji takimi danymi a co za tym idzie wynikami tych badań, jak przyznają sami autorzy tego dokumentu. Tylko tyle, że przeciętny człowiek o tym nie wie, więc można go swobodnie robić w konia”.
Koniec cytatu.
Reasumując, szanowne grono profesorów stwierdziło dyplomatycznie to, co można powiedzieć bez ogródek, czyli to, że każdy producent może najzwyczajniej w świecie sfałszować wyniki badań klinicznych i przedstawić ich wyniki w taki sposób jaki mu się podoba aby ukryć niedoskonałości swojego produktu. A instytucje powołane do nadzoru poczynań koncernów farmaceutycznych mają bardzo ograniczone narzędzia prawne, aby ten proceder kontrolować i ujawniać opinii publicznej. A dodatkowo nad tymi instytucjami nie ma już praktycznie żadnej kontroli, stąd też możliwość ich korupcyjnych układów z koncernami farmaceutycznymi.
Firmy farmaceutyczne utrzymują publicznie, że ich przedstawiciele odgrywają istotną rolę w systemie opieki zdrowotnej, kształcąc lekarzy na temat nowych leków i trwających badań. Ale dokumenty Merck ujawniają inną stronę działań marketingowych firmy. Przedstawione dokumenty pokazują, jak wykorzystując swoich przedstawicieli producent szczepionki fałszował wyniki badań klinicznych, jak okłamywał lekarzy i pacjentów, jak wpływał na decyzje organów go nadzorujących aby ukryć prawdę. Jest pewne ponad wszelką wątpliwość, że tego typu działania „promocyjne” firmy Merck spowodowały, że sprzedaż Vioxx utrzymywała się na wysokim poziomie, mimo że rosły dowody na śmiertelne niebezpieczeństwo tego leku. Ale zwykły śmiertelnik nie ma szans zorientować się w tym oszustwie. I zapewne gdyby nie tak wielka ilość ofiar śmiertelnych Vioxx-u, to ten zabójczy specyfik do dzisiaj byłby sprzedawany. Pytanie; czy po tej całej aferze zmieniono przepisy regulujące funkcjonowanie takich instytucji jak FDA, czy dodano im dodatkowe uprawnienia do walki z taką patologią ? W żadnym wypadku nie, koncerny farmaceutyczne nadal są państwem w państwie i de facto nikt nie ma nad nimi kontroli. Musimy uświadomić sobie, że rządy i instytucje państwowe czerpią milionowe a nawet miliardowe zyski z działalności koncernów farmaceutycznych, więc nie będą tworzyć prawa, które zabije kurę znoszącą złote jaja. Czy koncern Merck oprócz kary finansowej poniósł jakieś inne konsekwencje prawne ? Nic podobnego, jego kierownictwo i przedstawiciele handlowi oraz lekarze mający współudział w skandalu z Vioxx-em mają się znakomicie i szyją garnitury z jeszcze większymi kieszeniami.
Ciągle Was, Czytelnicy pytam w tej części felietonu więc, zapytam po raz kolejny; jak Państwo myślicie, czy tak haniebne procedury nazwijmy to marketingowe dotyczyły i dotyczą tylko tego koncernu ? Jak wynika z przedstawionych dokumentów, Komitet ds. Reform Rządowych USA podczas prowadzonego śledztwa w sprawie Vioxx-u zwrócił się również do innych koncernów z żądaniem ujawnienia informacji o niektórych ich lekach i strategiach marketingowych tych produktów. I jaki był skutek możemy przeczytać:
„Komitet nie otrzymał od Pfizera dokumentów dotyczących jego leków przeciwzapalnych Celebrex i Bextra, a także nie otrzymał ani nie przejrzał dokumentów od innych firm farmaceutycznych związanych z marketingiem innych leków. W związku z tym w memorandum nie można ocenić, czy praktyki Merck są lepsze, czy gorsze, czy takie same, jak w innych firmach farmaceutycznych.”
Jak widać wszystkie koncerny poza Merckiem, który nie miał wyjścia i musiał współpracować, aby ocalić głowę pokazały Komitetowi środkowy palec i to jak najbardziej zgodnie z prawem! Wynika z tego jasno, że nikt nie ma praktycznie żadnych możliwości prawnych kontroli koncernu farmaceutycznego, sposobu produkcji i promocji jego produktów, jeżeli się na to sam koncern nie zgodzi, a instytucje jak FDA w USA i EMA w Europie jak życie pokazało mają bardzo ograniczone i w zasadzie tylko teoretyczne narzędzia, aby koncerny te nadzorować. Nie mają one żadnych możliwości wpływania na sposób przeprowadzania badan klinicznych przez koncern. Mogą się tylko zapoznać z wynikami tych badań i dokonać ich analizy. I nawet, jak stwierdzą takie nieprawidłowości w przeprowadzeniu tej analizy badań, to i tak maja związane ręce. Przecież, żeby w jakikolwiek sposób zareagować na opisane powyżej, ewidentne manipulacje ze strony producenta Vioxx-u, FDA musiała czekać ponad dwa lata, bo tenże producent miał prawne możliwości uchylać się od jej zaleceń, a same negocjacje dotyczące formy i sposobu przekazania zwykłym ludziom tych alarmujących informacji na temat skutków ubocznych Vioxx-u trwały aż 6 m-cy. Mimo pewnych informacji, że Vioxx jest przyczyną zawałów i udarów, również śmiertelnych przez lata FDA nie mogła w żaden sposób zablokować sprzedaży tego leku ba, nie mogła lub nie chciała poinformować o tym fakcie nawet swoich rodaków.
Ale jak słyszymy oficjalnie z ust urzędników państwowych; szczepionki i leki, to najdokładniej i najuczciwiej przebadane produkty medyczne na świecie, a jedynym celem koncernów farmaceutycznych są dobra obywateli świata. Przepraszam oczywiście, jest dobro obywateli świata. Widzicie jak łatwo o pomyłkę.
Pamiętajcie drodzy Czytelnicy o tym wszystkim, jak będziecie słuchać profesora, ministra lub jakiegokolwiek krajowego konsultanta, który będzie Wam wmawiał, że szczepionki przeciwko rakowi szyjki macicy są w 90-100% skuteczne, a FDA I EMA nie stwierdziły żadnych poważnych skutków ubocznych w wyniku ich stosowania.
I nie można udawać że jest inaczej. Trzeba koncernom farmaceutycznym uważnie patrzeć na ręce i sprawdzać dokładnie, co nam oferują. Nie można bezgranicznie ufać urzędnikom państwowym i opłacanym przedstawicielom koncernów, w tym zatrudnianych w tym celu lekarzy, zwykle profesorów i przedstawicieli różnych stowarzyszeń naukowych. Ci ludzie zawsze będą dyspozycyjni dla producentów i określonych, nie zawsze uczciwych wytycznych. Dlatego sprawdzać musicie Wy, pacjenci, zwykli konsumenci tych produktów. Jeżeli po tak oczywistych kłamstwach dotyczących szczepionki przeciwko rakowi podniósł by się publiczny sprzeciw, to ci ludzie musieliby przynajmniej ograniczyć te nieuczciwe praktyki i powiedzieć Wam jeżeli nie całą, to jednak większą część prawdy, a w przyszłości ograniczyć te praktyki w przypadku promocji innych produktów medycznych.
Szanowni Czytelnicy, to co tutaj przedstawiłem, to nie są moje, ani niczyje wymysły. To są autentyczne informacje, suche fakty uzyskane przez Kongres USA podczas oficjalnego śledztwa w sprawie skandalicznych manipulacji i oszustw, których dopuścił się gigant farmaceutyczny Merck, dzisiaj MSD promując i sprzedając swój produkt Vioxx i nie tylko !
Jako lekarz, który cale życie zawodowe zajmuje się właśnie tą problematyką, czyli rakiem szyjki macicy i wszystkim co jest z tą chorobą związane nie mam najmniejszych wątpliwości, że wyniki badań klinicznych tej szczepionki przedstawione opinii publicznej nie są prawdziwe. Jestem pewien również, że przedstawiane przez przedstawicieli producenta, niektórych urzędników państwowych oraz dzisiaj praktycznie przez wszystkie już media oficjalne informacje na temat szczepionek przeciwko rakowi szyjki macicy /Gardasil, Gardsil 9 i Cervarix/ są również w dużej mierze nieprawdziwe. Wszystkie, bez wyjątku oficjalnie przestawiane przez rodzimych propagatorów szczepionki przeciwko rakowi szyjki macicy, medialne informacje na temat jej „cudowności” są wybitnie tendencyjne, wybiórcze, pomijające rzeczywiste, ale jakże istotne fakty dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa tej szczepionki. Wszystko po to, aby za wszelką cenę przedstawić ten produkt jako „super szczepionkę”. To aż boli, jak się widzi ministrów w otoczeniu profesorów PTGiP oraz innych stowarzyszeń naukowych, którzy podpisali klauzulę lojalności i teraz robią wszystko aby się wykazać lojalnością wobec producenta szczepionki. A przecież, niektórzy z nich byli lub nadal są również oficjalnymi przedstawicielami koncernu na dobrze opłacanych etatach i tak samo byli i są szkoleni, jak prowadzić agitację środowiska medycznego i pacjentów. Mimo iż nie ma dowodów, że szczepione dzisiaj nastolatki w przyszłości będą chronione przed rakiem szyjki macicy i że będzie to bezpieczne, to oni mają swoją, a raczej firmową wersję. Mają wyuczone na pamięć odpowiedzi na wszystkie pytania oraz w zanadrzu te właśnie źródła, na które się powołują. Są znakomicie wyszkoleni, by nie powiedzieć wytresowani przez producenta szczepionki.
Dlatego też wszystkim tym, którzy po przeczytaniu tego artykułu zechcą zaszczepić siebie i swoje dzieci życzę szczęścia, bo z pewnością będzie ono Wam i przede wszystkim Waszym dzieciom bardzo potrzebne.
Prawa autorskie tego materiału zastrzeżone, ale kopiowanie i publiczne rozpowszechnianie całości lub fragmentów zalecane.
O autorze artykułu.
Dr Jacek Madej
Absolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Krakowie 1987 rok.
Specjalista z zakresu ginekologii i położnictwa.
I stopień specjalizacji 1990 rok, II stopień specjalizacji 1993 rok. Obrona pracy doktorskiej „Kliniczne znaczenie ektopii doczesnowej w patologii wczesnej ciąży” w 2003 roku.
Od 1987 roku początkowo jako asystent a od 2004 do 2008 roku na stanowisku adiunkta obecnej Kliniki Ginekologii, Położnictwa i Onkologii, Katedry Ginekologii i Położnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie.
w 2008 roku na własną prośbę odszedł z Kliniki na znak protestu przeciwko niegodnym praktykom wprowadzanym przez Profesora Antoniego Bastę, następcę Profesora Jana Madeja na stanowisku Kierownika Kliniki i prezesa Polskiego Towarzystwa Kolposkopii i Patofizjologii Szyjki Macicy /PTKiPSM/.
Założyciel wraz z Profesorem Janem Madejem Centrum chorób szyjki macicy i sromu, w którym od 2007 roku pracuje do chwili obecnej.
Autor i współautor kilkudziesięciu prac naukowych opublikowanych w piśmiennictwie krajowym i europejskim z zakresu ginekologii onkologicznej ze szczególnym uwzględnieniem diagnostyki i leczenia zmian przedrakowych i wczesnych postaci tego schorzenia w obrębie dolnego odcinka kobiecego narządu płciowego a zwłaszcza szyjki macicy.
Współautor rozdziału p.t. „Kolposkopia” w podręczniku dla lekarzy i studentów „Ginekologia” pod red. Prof. Z. Słomki wydanym w 1997 roku.
Organizator i kierownik naukowy kursów kolposkopowych organizowanych przez Klinikę Ginekologii, Położnictwa i Onkologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum i Polskie Towarzystwo Kolposkopii i Patofizjologii Szyjki Macicy.
W 2008 roku, decyzją zarządu PTKiPSM, za całokształt działalności na rzecz kolposkopii został mu przyznany tytuł honorowego członka Polskiego Towarzystwa Kolposkopii i Patofizjologii Szyjki Macicy, którego nie przyjął w proteście przeciwko nieprawidłowościom w strukturach samego zarządu, jak i ówczesnej polityce programowej tego Towarzystwa.
W Korei sprzedaje się więcej wózków dla psynków i psórek niż dla niemowląt. Państwo to, będące 12. największą gospodarką świata pod względem PKB, zmaga się z poważnym kryzysem demograficznym. Współczynnik dzietności jest na rekordowo niskim poziomie. Czy Polska może wkrótce stanąć przed podobnymi problemami?
Wojciech Olkusnik/East News
Kryzys dzietności w Korei
W ubiegłym roku współczynnik dzietności, czyli średnia liczba dzieci rodzonych przez kobietę w ciągu życia, w Korei Południowej spadł do rekordowo niskiego poziomu 0,72. Według danych agencji rządowej Statistics Korea współczynnik ten spadł w 2023 roku o prawie 8 procent w porównaniu z rokiem 2022. Kraj od dłuższego czasu boryka się z malejącą liczbą urodzeń, a już w 2018 roku wskaźnik ten spadł poniżej jednego dziecka na kobietę.
Najtrudniejsza sytuacja pod tym względem jest w Seulu, gdzie na dwie kobiety przypada zaledwie jedno dziecko, a współczynnik dzietności wynosi 0,55.
Warto podkreślić, że współczynnik dzietności wskazuje, ile dzieci urodzi przeciętna kobieta. Gdy wartość tego wskaźnika spada poniżej 2, oznacza to, że populacja kraju zacznie się zmniejszać.
Wykres, Współczynnik dzietności w Korei Południowej w latach 1970–2023.
Źródło: Statista.
Pomimo miliardowych nakładów na programy prorodzinne, w 2023 roku urodziło się zaledwie nieco poniżej 230 tysięcy dzieci. – W ciągu ostatnich 15 lat rząd wydał ponad 280 bilionów wonów na politykę mającą na celu odwrócenie spadkowego trendu urodzeń, ale nie zaobserwowano rezultatów – przyznał w marcu prezydent Korei Południowej Jun Suk Jeol.
„Wydaje się, że spadek współczynnika dzietności nastąpił, ponieważ liczba małżeństw gwałtownie maleje w wyniku pandemii COVID-19” – powiedział Lim Young-il ze Statistics Korea. Wyraził jednak obawy, że nawet wzrost liczby małżeństw nie wpłynie pozytywnie na dzietność, biorąc pod uwagę obecne trendy społeczne, takie jak rosnąca liczba młodych par rezygnujących z posiadania dzieci. Na pytanie, dlaczego liczba urodzeń wciąż spada, staraliśmy się odpowiedzieć w tym artykule: Wymieramy. Jak poprawić dramatyczną sytuację demograficzną.
Psyn i psórka. Czy świat oszalał?
Aby lepiej zrozumieć problem, z którym zmagają się Koreańczycy, warto spojrzeć na dane z jednego z największych internetowych rynków. Gmarket poinformował, że sprzedaż wózków dla zwierząt domowych przekroczyła sprzedaż wózków dziecięcych. W pierwszych trzech kwartałach 2023 roku, 57 procent sprzedanych wózków na platformie było przeznaczonych dla zwierząt, a jedynie 43 procent dla niemowląt.
Dane pokazują znaczącą zmianę w porównaniu z poprzednimi latami, kiedy wózki dla zwierząt stanowiły 33 procent całkowitej sprzedaży w 2021 roku i 36 procent w roku ubiegłym.
Analityk Gmarket zauważył, że w Korei Południowej rośnie trend adopcji zwierząt domowych i wydawania na nie pieniędzy, co kontrastuje z malejącą liczbą urodzeń i spadkiem liczby dzieci. Liczba gospodarstw domowych posiadających zwierzęta stale rośnie, a według ostatnich statystyk Ministerstwa Rolnictwa, Żywności i Spraw Wsi, ponad 25 procent Koreańczyków posiada teraz zwierzęta domowe.
Świat oszalał (…) Kraj, w którym sprzedaż wózków dla psów przewyższa liczbę wózków dziecięcych, nie jest zdrowym i bezpiecznym społeczeństwem. Nie zapewni to zdrowego świata. – pisał na portalu X autor Michael Eisenberg.
Dane te potwierdza HSBC, według którego Korea Południowa doświadczyła jednego z największych spadków liczby urodzeń w 2023 roku, notując 8,1% spadek w porównaniu do poprzedniego roku.
Niestety, Polska wypadła jeszcze gorzej, z największą procentową zniżką – liczba urodzeń w kraju zmniejszyła się o ponad 10% w stosunku do roku poprzedniego. Obecnie wskaźnik dzietności wynosi 1,29.
Analitycy HSBC ostrzegają, że w obecnych warunkach globalna populacja może zacząć się kurczyć jeszcze przed 2040 rokiem, a rynki rozwinięte są już na drodze do znacznego spadku liczby ludności w nadchodzących dekadach.
Wykres. Zmiana liczby urodzeń między 2022 a 2023.
✕
Więcej o polskiej katastrofie demograficznej przeczytasz tutaj
Najnowsze badania przeprowadzone przez Akademię Wychowania Fizycznego ujawniły niepokojący trend w sprawności fizycznej polskich dzieci. Według profesor Anny Fijałkowskiej zaledwie 6 procent uczniów w pierwszych latach szkoły podstawowej posiada sprawność fizyczną odpowiednią do swojego wieku.
Fijałkowska, zastępca dyrektora do spraw nauki Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie, podkreśla, że współczesne dzieci mają trudności z wykonywaniem prostych ćwiczeń na lekcjach WF-u, które dla ich rodziców nie stanowiły problemu.
– Odpowiednie umiejętności, takie jak skakanie na skakance, wykonanie przewrotu w przód, czy wiszenie na drążku przez określony czas, w porównaniu z latami 70. te wskaźniki są dramatycznie niskie – mówi wprost.
Jak twierdzi, główne przyczyny tego zjawiska to przede wszystkim brak chęci do ćwiczeń na lekcjach WF-u, nadmierny czas spędzany przed ekranami smartfonów oraz komputerów i ogólny codzienny brak ruchu.
Alarmuje też, że polskie dzieci z roku na rok stają się coraz bardziej otyłe. Powody to siedzący tryb życia, krótki sen i łatwy dostęp do fast foodów. Statystyki pokazują, że już co piąty 8-letni chłopiec i 10-11 procent dziewczynek w tym wieku cierpi na otyłość.
Według Fijałkowskiej problem nie ogranicza się tylko do zdrowia fizycznego. – Niestety screen-time, czyli czas spędzony przed monitorem, wiąże się nie tylko z ograniczeniem aktywności fizycznej, ale i z gwałtownie narastającą częstością zaburzeń emocjonalno-psychicznych wśród dzieci – ostrzega.
Jeżeli są to otwarte wydarzenia typu warsztaty erotyczne, to rozumiem, że chodzi o demoralizację dzieci. Bo jeśli nie ma żadnych obostrzeń wiekowych, to właściwie wychodzi na to, że każdy może wziąć w tym udział. Ja nie wiem nawet, czy rodzice są świadomi, że miasto Lublin proponuje ich dzieciom tego typu działania – mówi na łamach „Najwyższego Czasu!” dr Robert Derewenda.
W miniony weekend w Lubelskim Centrum Kultury przez środowiska LGBT zorganizowany był pewien festiwal. W ramach tej imprezy zaplanowano między innymi panel dotyczący promocji „pracy seksualnej”, czyli po prostu prostytucji, którą ukazano w sposób pozytywny.
Jeszcze przed tym wydarzeniem wywiadu na łamach „Najwyższego Czasu!” na kanale Rumble udzielił dr Robert Derewenda, przewodniczący klubu radnych Prawa i Sprawiedliwości w Lublinie. Na początku podkreślił, że wydarzenie finansowane jest przez podatników, bo dorzuca się do niego miasto Lublin.
– Ta edycja ma odbyć się w ramach organizowanych przez Centrum Kultury w Lublinie różnego rodzaju działań kulturalnych w mieście. Warto zaznaczyć, że z jednej strony miasto Lublin żałuje pieniędzy na inne działania, ponieważ kilka tygodni temu został odwołany festiwal jazzowy w Lublinie, a tymczasem są pieniądze na tego typu działania – powiedział Derewenda.
Zaznaczył, że władze miasta doskonale wiedziały, o jakiego typu „kulturze” mowa podczas wydarzenia, gdyż temat ten był podnoszony w lubelskim ratuszu. – To poważna odpowiedzialność, dlatego że jest to odpowiedzialność przede wszystkim za nasze publiczne pieniądze – powiedział.
Warsztaty erotyczne bez limitów wiekowych
– Na pewno dostaję szereg informacji od mieszkańców, którzy są zażenowani, że miasto Lublin w ogóle coś takiego organizuje. Tym bardziej, że mieści się to w ramach działań Centrum Kultury, na które przecież wszyscy de facto się składamy, ponieważ Centrum Kultury jako jednostka samorządowa jest utrzymywane z budżetu miasta. Co więcej, warto wskazać, że na część z tych działań, które są proponowane, na przykład na warsztaty erotyczne, nie ma żadnych limitów wiekowych. Czyli właściwie każdy mógłby zapisać się, każdy mógłby taką wejściówkę dostać. Ja sam spróbowałem jako radny wypełnić formularz. Tam było tylko pytanie o imię, nazwisko, o e-mail. Nie było pytania o wiek, więc de facto wiele z tych działań są całkowicie otwarte i są adresowane prawdopodobnie nie tylko do dorosłych mieszkańców, ale również do dzieci – kontynuował Derewenda.
Prowadząca rozmowę red. Julia Gubalska zapytała gościa, jaki jest „interes promocji prostytucji przez środowiska lewicowe”. Według Derewendy „to próba wpłynięcia na wychowanie dzieci i młodzieży, próba kreowania pewnej rzeczywistości”.
– Jeżeli rzeczywiście są to otwarte wydarzenia typu warsztaty erotyczne, to rozumiem, że chodzi o demoralizację dzieci. Bo jeśli nie ma żadnych obostrzeń wiekowych, to właściwie wychodzi na to, że każdy może wziąć w tym udział. Ja nie wiem nawet, czy rodzice są świadomi, że miasto Lublin proponuje ich dzieciom tego typu działania – zastanawiał się.
– Przecież jeśli dziecko powie w domu, że idzie do Centrum Kultury, no to jeśli ma ukończone 13 lat, może samodzielnie wyjść na basen, więc może i pójść do Centrum Kultury. Wyobrażam sobie, że jeśli dzieci mówią swoim rodzicom, że idą do Centrum Kultury, no to otrzymują rzeczywiście dobre słowo od rodziców, że świetny wybór. Do głowy by nie przyszło prawdopodobnie rodzicom dopytywanie, jakiego typu działania może prowadzić to Centrum Kultury. A już na pewno nie przyszło by do głowy rodzicom, że Centrum Kultury może prowadzić warsztaty erotyczne także dla dzieci – podsumował Derewenda.
Cała rozmowa, w której poruszano kilka innych wątków, m.in. patriotycznej postawy młodzieży, do obejrzenia poniżej oraz na kanale Rumble.
Poza sadyzmem i innymi motywacjami psychospołecznymi istnieją praktyczne kwestie zysku i kontroli. Jak wspomnieliśmy w naszym ostatnim artykule o genetycznie edytowanej żywności, odgrywają tu swoją rolę prawa własności intelektualnej.
Robaki i breje: witamy w świecie „alternatywnego białka”
Czasami mam wrażenie, że w ciągu ostatnich dwóch lat pisanie dla OffGuardian podążało pewnym rozpoznawalnym schematem, który można najlepiej podsumować jako „ignorowanie (głównie) fałszywych treści na pierwszych stronach i zestawianie prawdziwych treści na ostatnich”.
Regularne przypomnienia, że bez względu na to, na kogo głosujesz, lub która strona wygra jaką wojnę, nadrzędny plan wciąż istnieje, je i rośnie. Jak Blob lub Thing. *)
Cenzura? Wszyscy wiemy, że jest to na liście zakupów elity. Waluty cyfrowe? Nadchodzą. Cyfrowy identyfikator? Absolutnie pewne.
I bez wątpienia będziemy do tego wracać, żeby o nich wszystkich rozmawiać, dopóki nie zdążą zeżreć wszystkiego lub dopóki nas w końcu nie zamkną (cokolwiek nastąpi pierwsze).
Ale dzisiaj porozmawiamy o jedzeniu owadów.
Ale nie tylko owadów – także brej.
Wszystko to, co naukowcy i dziennikarze postanowili zgrupować pod wspólnym terminem „alternatywne białko” w nagłówkach takich jak ten ze Sky News:
„Czy alternatywne białka stają się powszechne? W tym wielomilionowym nowym projekcie jest nadzieja, że tak”
Profesor Karen Polizzi z nowego „Centrum Bezosa ds. Zrównoważonego Białka” w Imperial College (tak, tego Bezosa) opisała nową inicjatywę w następujący sposób:
„Przejście na zdrowe, zrównoważone źródła białka jest pilnym globalnym wyzwaniem. National Alternative Protein Innovation Centre pomoże ułatwić to przejście, wspierając badaczy i przemysł na wszystkich etapach procesu, od projektowania produktu po akceptację konsumenta. W Imperial skupimy się na opracowaniu ekonomicznych, zrównoważonych procesów produkcji nowo odkrytych alternatywnych białek na dużą skalę.”
„Alternatywne białka”, na których skupiają się te badania, to…
„białka jadalne, które pochodzą ze źródeł innych niż rolnictwo zwierzęce: z roślin, takich jak zboża, rośliny strączkowe, bulwy i orzechy. Grzybów, takich jak pieczarki. Alg, takich jak wodorosty. Owadów. Białek uzyskanych za pomocą laboratoryjnie hodowanych komórek mikrobiologicznych lub fermentacji oraz laboratoryjnie hodowanego mięsa”
Jak już mówiłem: robaki i breje – a także trochę roślin.
Co właściwie jest tak atrakcyjnego w owadach i brejach (oraz roślinach), jeśli chodzi o panów i władców?
To złożone pytanie, na które można udzielić wieloaspektowej odpowiedzi.
Poza sadyzmem i innymi motywacjami psychospołecznymi istnieją praktyczne kwestie zysku i kontroli. Jak wspomnieliśmy w naszym ostatnim artykule o genetycznie modyfikowanejgenetycznie edytowanej żywności, odgrywają tu swoją rolę prawa własności intelektualnej.
Jajko to jajko. Wołowina to wołowina. Nie można opatentować krowy ani kurczaka, a dość trudno jest uniemożliwić ludziom trzymanie własnych zwierząt.
Ale gdy twój produkt to kilka tysięcy liofilizowanych świerszczy zmielonych na proszek (wraz z oczami, jelitami i kałem), zmieszanych z chemicznymi konserwantami, zagęszczaczami i sztucznymi aromatami, żeby imitować prawdziwe mięso…
W ramach jednej z tych jakże niezwykłych koincydencji, ogłoszenie nowego projektu badawczego zbiegło się z intensywną propagandą na temat „alternatywnego białka”.
W zeszłym tygodniu The Guardian opublikował połyskliwy wywiad reklamęz dyrektorem generalnym Meatly, firmy zajmującej się hodowlą mięsa w laboratoriach, w którym stwierdził on, że „hodowlane mięso jest bezpieczniejsze, zdrowsze i bardziej zrównoważone”
Już następnego dnia The Guardian (ponownie) poinformował o „nowym badaniu”, które (ku zaskoczeniu) wykazało, że „roślinne alternatywy mięsne są bardziej przyjazne dla środowiska i ogólnie rzecz biorąc zdrowsze”.
Cztery dni temu opublikowano nowe badanie, w którym odkryto, że białka wyekstrahowane ze skorupek orzeszków ziemnych mogą być stosowane jako suplement białek zwierzęcych.
MSN ponownie publikuje artykuły z Metro z nagłówkiem: „Nadchodzi laboratoryjnie hodowane mięso. Oto dlaczego możesz nie mieć innego wyboru, jak je zjeść”.
Yahoo Finance informuje nas: „Dlaczego mięso hodowane laboratoryjnie jest korzystne dla brytyjskiego sektora inwestycyjnego”.
I nie dotyczy to tylko Wielkiej Brytanii. To oczywiste. Nigdy tak nie jest. Tak jak ceny nie zmieniają się w jednym Walmarcie, a menu nie zmienia się w jednym MacDonald’s. Ponieważ globalizm jest już rzeczywistością, a twój „rząd krajowy” jest po prostu lokalną filią międzynarodowego konglomeratu.
Z kolei fińska firma „Solein”, która produkuje naleśniki z bakteriami z „powietrza i światła słonecznego”, została „ogólnie uznana za bezpieczną” przez FDA (kolejnym krokiem, jak sądzę, będzie „ogólnie uznane za żywność”).
„Następnym superfoodem” Australii jest Hoppa, worek sproszkowanych świerszczy. W przyszłym miesiącu Melbourne będzie gospodarzem AltProtein24, konferencji promującej „alternatywne białka”.
Jedynym pozytywem jest to, że pomimo wszystkich tych wysiłków istnieje duże prawdopodobieństwo, że to nigdy nie zadziała. Artykuł po artykule podkreśla się problemy z „akceptacją konsumentów” lub „entuzjazmem opinii publicznej” lub w podobnych frazach oznaczających to samo:
Większość ludzi nie chce jeść robaków.
Stąd ta propaganda, jak sądzę.
Na zakończenie chciałbym zwrócić uwagę na naprawdę zabawną współczesną ironię tej historii.
Te same media, które z radością promują fakt, że elity chcą, abyśmy jedli robaki i breje:
jednocześnie nazywają to szaloną „teorią spiskową”:
Żyjemy dosłownie w epoce dwójmyślenia.
Ale mniejsza z tym, wszystko będzie dobrze, dopóki nie zjemy tych robaków… albo tych brei.
Frankenfoods czyli jak przekąsić syntetycznie Mają nowy śmiały plan, którym chcą nas uraczyć: pozbyć się całkowicie hodowli zwierząt, farm i małych gospodarstw. Sprawić, aby sztuczne mięso, sztuczne mleko i sztuczny ser hodowane w laboratorium stały […]
_____________
Bufet Frankensteina czyli menu Agendy 2030 Jedną z wielu zapowiedzi, w jaki sposób Bill Gates i jemu podobni chcą położyć kres głodowi na świecie i zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe, jest żywność syntetyczna i rolnictwo wertykalne [specjalna forma […]
*)Blob i The Thing to dwa kultowe filmowe potwory o bardzo różnych zdolnościach, co utrudnia ostateczne wyłonienie zwycięzcy w hipotetycznej konfrontacji.Blob to bezpostaciowy, galaretowaty byt, który może wchłonąć i zasymilować każdą żywą istotę, którą pochłonie. Jest praktycznie niezniszczalny i zdolny do zwiększania swoich rozmiarów poprzez konsumowanie większej ilości biomasy. Natomiast The Thing to zmieniający kształt kosmita, który może naśladować każdą formę życia, z którą się zetknie, w tym ludzi. The Thing wykazuje również zdolności regeneracyjne i może dzielić się na wiele kopii samego siebie.Biorąc pod uwagę ich unikalne moce, wynik prawdopodobnie zależałby od konkretnych okoliczności spotkania. Gdyby The Blob był w stanie całkowicie otoczyć i pochłonąć The Thing, mógłby być w stanie go zasymilować. Jednak zdolność The Thing do naśladowania innych form życia i potencjalnego dzielenia się na wiele kopii mogłaby pozwolić mu uniknąć lub przechytrzyć The Blob. Ponadto, jeśli The Thing był w stanie odtworzyć strukturę komórkową The Blob, może być w stanie przeciwdziałać asymilacyjnym właściwościom The Blob.Ostatecznie jest to intrygujące starcie dwóch potężnych potworów filmowych, ale bez bardziej konkretnych szczegółów na temat scenariusza trudno jest definitywnie ogłosić zwycięzcę. Bitwa prawdopodobnie byłaby intensywną i wyrównaną walką o przetrwanie między tymi dwoma kultowymi stworzeniami kina grozy.LINK
============================
AlterCabrio 8 września 2024
„Dobre żarcie(…)”Gra słów.W oryginale ‘good grub’. Słowo ‘grub’ oznacza potocznie ‘żarcie’, ale też ‘larwę, pędraka’. Może nawiązywać również do podobnie brzmiącego ‘grab’, które oznacza m.in. ‘chwytać, łapać okazję’.
26 sierpnia Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet (CEDAW) opublikował skandaliczny raport, uderzając w Polskę z powodu braku powszechnego dostępu do usług uśmiercania dzieci nienarodzonych. Zanim dokument został upubliczniony, komitet przejęty przez zwolenników eugeniki domagał się od polskich władz odpowiedzi na wiele kwestii, które następnie znalazły się w raporcie. Rząd Donalda Tuska przesłał obszerne i istotne wyjaśnienia w piśmie datowanym na 21 sierpnia.
Dostępne są trzy wersje językowe dokumentu: angielska, francuska i hiszpańska.
Komitet CEDAW wezwał polskie władze do „uznania prawa do aborcji za podstawowe prawo” oraz „wprowadzenia niezbędnych zmian prawnych w kierunku całkowitej dekryminalizacji i legalizacji aborcji”. Zarzucono naszemu krajowi naruszenie praw kobiet poprzez ograniczanie dostępu do tego krwawego „zabiegu”. Wezwano do przyjęcia standardów zgodnych z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia.
Raport komitetu ukazał się w odpowiedzi na informacje przesłane przez aktywistów aborcyjnych, w tym Centrum Praw Reprodukcyjnych. Lobbyści skarżyli się, że polskie przepisy naruszają warunki traktatu CEDAW, który nasze państwo ratyfikowało.
Nie od dziś wiadomo, że wspomniany komitet od lat wywiera presję na kraje, by zliberalizowały swoje regulacje dotyczące swobody zabijania dzieci poczętych, pomimo że traktat ani nie wspomina o aborcji – wprost czy nawet eufemistycznie – a w żadnym traktacie ONZ dotyczącym praw człowieka ani rezolucji Zgromadzenia Ogólnego nie zawarto żadnego międzynarodowo uznanego „prawa” człowieka do aborcji.
Wraz ze zmianą władzy w Polsce międzynarodowe organizacje wzmogły presję na Warszawę w sprawie ułatwienia dostępu do procedur uśmiercania dzieci poczętych. Na początku tego roku ukazał się raport specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. przemocy wobec kobiet i dziewcząt. Dokument skupiał się na aborcji i wzywał Polskę do dostosowania swoich przepisów aborcyjnych do „międzynarodowych standardów” i ścisłego uregulowania stosowania sprzeciwu sumienia przez pracowników służby zdrowia.
Tak naprawdę każdy tego typu raport, który wskazuje, że prawo do życia stanowi „przemoc” wobec kobiet – gdy w rzeczywistości to aborcja wiąże się ze skrajną przemocą, w dodatku często skierowaną przeciwko dziewczynkom – wypacza rzeczywistość i kompromituje autorów tego typu dokumentów czy wypowiedzi.
Odpowiadając na naciski Komitetu CEDAW polskie władze potwierdziły „swoje zaangażowanie w zagwarantowanie równego dostępu do usług opieki zdrowotnej świadczonych przez prawo krajowe, w tym aborcji”. Zacytowano przemówienie polityczne Tuska, obiecującego, że pod jego przywództwem „kobiety doświadczą radykalnej poprawy pod względem swoich praw, godności, zdrowia i bezpieczeństwa”. Strona polska w żaden sposób nie opowiedziała się po stronie obrony życia nienarodzonych. Nie zganiono Komitetu chociażby za to, że przekroczył swój mandat. Oenzetowskie gremium utrzymuje, że tutejsze przepisy ograniczające dostęp do aborcji stanowią „przemoc ze względu na płeć wobec kobiet” i „mogą być równoznaczne z torturami lub okrutnym, nieludzkim lub poniżającym traktowaniem”, jak stanowi definicja zawarta w Protokole fakultatywnym do Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji wobec kobiet.
Odpowiadając na postępowanie wobec Polski wszczęte na podstawie artykułu 8. Protokołu fakultatywnego do Konwencji, strona polska napisała, że „1. Przede wszystkim Rząd Rzeczypospolitej Polskiej chciałby podkreślić swoje niezachwiane zaangażowanie w zapewnianie i promowanie praw człowieka. Polska dokłada wszelkich starań, aby skutecznie i w dobrej wierze wywiązywać się ze swojego obowiązku poszanowania, ochrony i realizacji praw człowieka.
W odniesieniu do tematu objętego raportem CEDAW Rząd Polski pragnie podkreślić swoje zaangażowanie w zagwarantowanie równego dostępu do usług opieki zdrowotnej świadczonych przez prawo krajowe, w tym aborcji. Znaczenie tego celu potwierdził premier RP Donald Tusk w swoim pierwszym przemówieniu politycznym”.
Opisując aktualny stan prawny podano oficjalne statystyki dotyczące liczby aborcji wykonanych w Polsce w latach 2010 – 2023.
Odnosząc się do zarzutu w sprawie braku oficjalnego protokołu wytycznych dla personelu medycznego dotyczącego interpretacji pojęcia „zagrożenia życia lub zdrowia”, błędnej interpretacji tego wyjątku, trudności w dostępie do aborcji z powodu zagrożenia dla zdrowia psychicznego kobiety, mrożącego efektu kryminalizacji aborcji dla personelu medycznego oraz informacji o przypadkach zgonów związanych z ciążą, napisano, jakie działania rząd RP podjął lub podejmie.
Strona polska wskazała, że ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerwania ciąży pozwala lekarzom na uśmiercanie nienarodzonych dzieci, gdy ciąża jest wynikiem czynu zabronionego lub zagraża życiu lub zdrowiu kobiety ciężarnej.
W przypadku tym ostatnim dodano, że „należy wyraźnie podkreślić, że w rzeczywistości istnieją dwa niezależne warunki. Gdy spełniony jest tylko jeden z nich (tj. istnieje zagrożenie życia lub zdrowia), stanowi to wystarczającą podstawę prawną do ustalenia, że okoliczności pozwalają na przerwanie ciąży. Ustawa z 1993 roku nie określa wyłącznego wykazu wskazań do aborcji, gdy ciąża zagraża życiu lub zdrowiu kobiety ciężarnej. Jej przepisy, odwołujące się do ogólnej koncepcji zdrowia, w żaden sposób nie określają, który jego obszar zdrowia powinna podlegać takiemu zagrożeniu. Zagrożenie może zatem dotyczyć dowolnej dziedziny zdrowia, czy to fizycznej, czy psychicznej. Ponadto ustawa z 1993 r. nie precyzuje pojęcia „zagrożenia”, pozostawiając je uznaniu lekarza działającego na podstawie jego wiedzy medycznej. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2023 r. poz. 1516, z późn. zm.) lekarz musi wykonywać zawód w oparciu o aktualną wiedzę medyczną oraz dostępne metody i środki zapobiegania, diagnozowania i leczenia chorób, zgodnie z etyką zawodową i z należytą starannością”.
Odnosząc się do protokołów wytycznych dla personelu medycznego dotyczących sposobu interpretacji pojęcia „zagrożenia życia lub zdrowia”, strona polska podkreśliła, że „opracowanie takich wytycznych medycznych powinno zostać pozostawione towarzystwom naukowym. W tym względzie Rząd RP pragnie zauważyć, że stosowne zalecenia w tym zakresie zostały opracowane przez Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników, a także przez Polskie Towarzystwo Zdrowia Seksualnego i Rozrodczego”.
Dalej wyjaśniono, że „pojęcie zagrożenia zdrowia kobiety dotyczy każdej dziedziny zdrowia, czy to fizycznego, czy psychicznego. Ponadto przepisy ustawy z 1993 r. nie określają, jaka powinna być specjalizacja lekarza uprawnionego do ustalania, czy istnieją przesłanki do aborcji. Zgodnie z artykułem 4a(5) ustawy z 1993 r. istnienie takich przesłanek ustala lekarz inny niż ten, który wykonuje aborcję, chyba że ciąża bezpośrednio zagraża życiu kobiety. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 22 stycznia 1997 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych lekarzy do przerywania ciąży oraz stwierdzania, że ciąża zagraża życiu lub zdrowiu kobiety lub że istnieje duże ryzyko ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnego lub zagrażającego życiu dziecka (Dz. U. poz. 49), istnienie przesłanek wskazujących na zagrożenie życia lub zdrowia kobiety ciężarnej stwierdza lekarz specjalista w dziedzinie medycyny właściwej dla rodzaju choroby kobiety ciężarnej”.
Następnie dodano, że „do stwierdzenia istnienia okoliczności wskazujących na zagrożenie życia lub zdrowia kobiety ciężarnej wymagane jest tylko jedno orzeczenie lekarskie wydane przez specjalistę w dziedzinie medycyny właściwej dla rodzaju choroby kobiety ciężarnej. W związku z tym wymaganie dodatkowych opinii lub orzeczeń lekarskich jako przesłanki do dokonania aborcji jest co do zasady nieuzasadnione i należy je uznać za ograniczenie dostępu do tej procedury”.
Jednocześnie dodano, że „aborcja, w przypadkach dozwolonych przez ustawę z 1993 r., jest gwarantowanym świadczeniem opieki zdrowotnej, do którego udzielania zobowiązane są wszystkie podmioty lecznicze (szpitale), które zawarły umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia na udzielanie świadczeń z zakresu położnictwa i ginekologii. W celu zapewnienia prawidłowej realizacji tego obowiązku w praktyce, 30 maja 2024 r. weszła w życie istotna zmiana rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nakładająca na świadczeniodawcę, z którym zawarto umowę, obowiązek udzielania świadczeń opieki zdrowotnej”. Brak udzielenia takich świadczeń pociąga za sobą karę umowną w wysokości 2 procent kwoty umownej za każde stwierdzone naruszenie.
Wyjaśniono także, że „aby zapewnić pacjentkom w sytuacjach przewidzianych w ustawie z 1993 r. rzeczywisty dostęp do zabiegu przerwania ciąży w każdym województwie, Minister Zdrowia pismem z dnia 30 stycznia 2024 r. zobowiązał Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia do regularnego m.in., zbierania informacji o wykonanych i rozliczonych zabiegach aborcji, o liczbie odmów wykonania aborcji, wyjaśnienia, dlaczego pacjentce odmówiono i w jaki sposób umożliwiono jej skorzystanie z tego „zabiegu” itp.
Dodano, że „celem powyższych działań jest zapewnienie czynnego i rzeczywistego nadzoru nad realizacją umów w omawianym zakresie, tj. zapewnienie, aby w każdym przypadku, w którym wystąpiły nieprawidłowości, Narodowy Fundusz Zdrowia podjął stosowne działania nie tylko w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności zdarzenia i weryfikacji sposobu wykonania świadczenia opieki zdrowotnej, ale także pociągnięcia podmiotu naruszającego umowę do odpowiedzialności kontraktowej”.
Ustosunkowano się do zarzutów CEDAW w ponad stu punktach. Między innymi opisano śledztwa, jakie przeprowadzono w związku z nagłośnionymi w mediach sprawami aborcyjnymi od 2021 roku. Wskazano na zarządzenie z 10 kwietnia 2024 r., w którym Prokurator Generalny zlecił zespołowi prokuratorów Prokuratury Krajowej przygotowanie rekomendacji dotyczących prowadzenia spraw odnośnie odmowy przerwania ciąży, a także rekomendacji dotyczących tzw. aborcji farmakologicznych. Wytyczne dotyczą także kwestii postępowania w sprawach ciąż będących wynikiem przestępstwa (szczególnie wnikliwy nadzór).
Poruszono kwestię rejestru ciąż, a także klauzuli sumienia. Polskie władze przyznały, że „klauzula sumienia jest zawarta w szeregu międzynarodowych aktów prawnych, w tym w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, która służy ochronie podstawowych praw obywateli Unii Europejskiej. Artykuł 10(2) Karty uznaje prawo do sprzeciwu wobec działań niezgodnych z sumieniem, zgodnie z ustawodawstwem krajowym regulującym korzystanie z tego prawa. To samo dotyczy Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Na podstawie prawa międzynarodowego również polskie ustawodawstwo (art. 53 Konstytucji RP) stanowi, że każdemu należy zapewnić wolność sumienia. Powyższe zostało również określone w art. 39 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2023 r. poz. 1516, ze zm.), zwanej dalej „ustawą o zawodach medycznych”. Stanowi on, że lekarze mogą powstrzymać się od udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, które są sprzeczne z ich sumieniem, z wyjątkiem sytuacji, gdy opóźnienie w udzieleniu świadczenia opieki zdrowotnej mogłoby wiązać się z niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia. Jednocześnie lekarz ma obowiązek odnotowania w dokumentacji medycznej faktu powołania się na klauzulę sumienia. Lekarz wykonujący zawód na podstawie umowy o pracę lub w ramach służby ma ponadto obowiązek uprzedniego pisemnego powiadomienia o tym fakcie przełożonego”.
Władze RP utrzymują, że „art. 39 ustawy o zawodach medycznych wyraźnie ogranicza zakres tego prawa, które z kolei zobowiązuje każdego lekarza posiadającego określone kwalifikacje zawodowe, w tym specjalistów położnictwa i ginekologii, do wykonywania wszystkich czynności medycznych, także tych objętych klauzulą sumienia”.
Przywołano szczegółowe przepisy regulujące pracę pielęgniarek i położnych, przekonując, że nie mogą one odmówić świadczenia aborcji w razie bezpośredniego zagrożenia zdrowia pacjenta.
Tłumaczono się także, że uruchomiono infolinię, gdzie pacjentki mogą otrzymać informacje dotyczące przeprowadzania aborcji.
„Nie można zatem twierdzić, że Polkom odmawia się prawa do świadczeń opieki zdrowotnej objętych klauzulą sumienia. Należy rozróżnić przepisy ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty dotyczące klauzuli sumienia oraz te dotyczące przesłanek aborcji zawarte w ustawie z 1993 r., która określiła zabieg aborcji jako gwarantowane świadczenie opieki zdrowotnej. W tym kontekście należy zauważyć, że art. 4b ustawy z 1993 r. stanowi, że „osoby objęte ubezpieczeniem społecznym i uprawnione do bezpłatnej opieki zdrowotnej na podstawie odrębnych przepisów mają prawo do bezpłatnego wykonania aborcji w podmiotach leczniczych”.
„Gwarantowane świadczenia opieki zdrowotnej związane z przerywaniem ciąży zostały określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie gwarantowanych świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 870 ze zm.). W świetle obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wszystkie podmioty lecznicze (szpitale), które zawarły umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia, zwanym dalej „Funduszem”, zobowiązane są do świadczenia usług określonych w tej umowie w pełnym zakresie i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa”.
By uporządkować i usprawnić zarządzanie umowami z placówkami medycznymi, wprowadzono z dniem 30 maja 2024 r. istotną zmianę przepisów rozporządzenia ministra zdrowia z 8 września 2015 roku w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, która wymaga realizacji legalnych aborcji przez placówki zdrowotne, „niezależnie od tego, czy lekarz wykonujący zawód u tego świadczeniodawcy powstrzymał się od udzielenia ww. świadczenia z uwagi na powołanie się na klauzulę sumienia”.
Władze zapewniły także, że studenci odbywający kształcenie w celu uzyskania kwalifikacji lekarskich w zakresie położnictwa i ginekologii, uczą się także na temat sztucznego rozrodu i aborcji. „W ramach stażu podyplomowego lekarz musi posiadać wiedzę na temat ram prawnych regulujących postępowanie lekarzy w zakresie sztucznego rozrodu i aborcji. Natomiast kształcenie specjalistyczne w zakresie położnictwa i ginekologii przewiduje dodatkowo konieczność zatwierdzenia przez kierownika specjalności zabiegu oczyszczenia i opróżnienia jamy macicy, który jest również wykonywany w przypadku większości innych zabiegów, tj. poronień lub martwych urodzeń. W odniesieniu do stosowania procedur próżniowych krajowy konsultant w dziedzinie położnictwa i ginekologii wskazuje, że są one znane od kilkudziesięciu lat i nie są procedurami nowoczesnymi; ponadto ich stosowanie jest ograniczone czasowo (do 8 – 10 tygodnia ciąży), a po zabiegu próżniowym jama macicy w większości przypadków i tak wymaga dodatkowego łyżeczkowania. Zwraca również uwagę, że zwiększanie dawek prostaglandyn nie eliminuje bólu, a wręcz przeciwnie, może go nasilać, w zależności od indywidualnej reakcji pacjentek na ból skurczowy”.
Strona polska zapowiedziała, że Ministerstwo Zdrowia planuje przeprowadzenie „pogłębionych analiz i konsultacji w zakresie usprawnienia procedury składania skarg na opinię lekarską o braku możliwości wykonania legalnego zabiegu aborcji. Obecnie, w ramach współpracy Ministerstwa Zdrowia i Ministerstwa Sprawiedliwości, trwają wstępne prace koncepcyjne mające na celu uproszczenie instytucji sprzeciwu wobec opinii lub orzeczenia lekarskiego oraz przyspieszenie procedury. Proponowane zmiany, popierane również przez Rzecznika Praw Pacjenta, obejmują:
Odstąpienie od wymogu wskazania w złożonym sprzeciwie przepisu prawnego, z którego wynikają prawa lub obowiązki pacjenta, których dotyczy opinia lub orzeczenie. Proponowana zmiana w tym zakresie uwzględnia propozycje organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zgodnie z którymi ustawodawca narzucił osobom zamierzającym skorzystać z prawa sprzeciwu zbyt duże wymagania co do wskazania przepisu prawnego, z którego wynikają określone prawa i obowiązki pacjenta, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu z przyczyn formalnych bez rozpatrzenia;
Wyjaśnienie, że sprzeciw jest dopuszczalny również w przypadku odmowy wydania opinii lub zaświadczenia, a także odmowy skierowania na badania diagnostyczne, jeżeli są one niezbędne do wydania takiej opinii lub zaświadczenia. Aby taki sprzeciw był skuteczny, odmowa powinna zostać odnotowana w dokumentacji medycznej pacjenta, dlatego proponuje się wprowadzenie ustawowego obowiązku dokonywania stosownych adnotacji w tym zakresie;
Skrócenie do 10 dni terminu wydania zaświadczenia przez Izbę Lekarską po złożeniu przez pacjenta całkowitego sprzeciwu wobec opinii lub zaświadczenia lekarskiego. Jeżeli nie jest możliwe wydanie zaświadczenia w terminie z uwagi na konieczność zbadania pacjenta, termin wydania zaświadczenia ulega przedłużeniu o czas niezbędny do przeprowadzenia badania. Termin wskazany w obowiązujących przepisach (30 dni) może być w niektórych przypadkach zbyt długi, co praktycznie pozbawia pacjentkę możliwości skutecznego skorzystania z instytucji sprzeciwu. Dotyczy to na przykład przypadku, gdy sprzeciw wnoszony jest przeciwko opinii lekarskiej lub orzeczeniu mającemu wpływ na prawo do przerwania ciąży, z uwagi na fakt, że ustawa z 1993 r. określa czas, w którym dopuszczalne jest przerwanie ciąży;
Przeniesienie do nowelizacji przepisu umożliwiającego pacjentce lub jej przedstawicielowi ustawowemu udział w posiedzeniu Komisji Lekarskiej, z wyjątkiem części posiedzenia, w trakcie której odbywa się narada i głosowanie nad zaświadczeniem, oraz udzielanie informacji i wyjaśnień w sprawie. Obecnie taki przepis wynika z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 marca 2010 r. o Izbie Lekarskiej Rzecznika Praw Pacjenta (Dz. U. Nr 41, poz. 244);
Wprowadzenie przepisu zapewniającego pacjentowi możliwość ustanowienia przedstawiciela w postępowaniu przed Izbą Lekarską. W celu uproszczenia procedury wnoszenia sprzeciwu i ułatwienia zainteresowanym pacjentom korzystania z tego prawa, proponuje się wprowadzenie możliwości wniesienia sprzeciwu w formie pisemnej, ustnej do protokołu lub drogą elektroniczną za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP). Proponuje się również, aby w ustawie jasno określono status zaświadczenia wydanego przez Izbę Lekarską. W celu zapewnienia skuteczności instytucji sprzeciwu proponuje się, aby opinia wydana przez Izbę Lekarską zastąpiła zaskarżoną opinię lub zaświadczenie”.
Zaznaczono, że „Rząd RP pragnie również podkreślić, iż podjął praktyczne działania w celu zapewnienia pacjentkom w sytuacjach przewidzianych w ustawie z 1993 r. rzeczywistego dostępu do zabiegu przerwania ciąży w każdym województwie”.
Wskazano na inne działania, jakie podjęto w celu ułatwienie dostępu do aborcji, to jest wytyczne prokuratorskie odnoszące się do przygotowania rekomendacji dotyczących prowadzenia spraw odmowy przerwania ciąży, a także rekomendacji dotyczących tzw. aborcji farmakologicznych.
Zapewniono również, że Rząd RP „podchodzi do problemu szczególnych potrzeb kobiet niepełnosprawnych z odpowiednią determinacją”. „W 2023 r. Ministerstwo Zdrowia zleciło agencji badawczej PBS Sp. z o.o. przeprowadzenie analizy potrzeb i dostępności opieki ginekologiczno-położniczej dla kobiet z niepełnosprawnościami”.
Wskazano także, że przymusowa aborcja i sterylizacja są zabronione w Polsce, a „sterylizacja bez wyraźnego wskazania medycznego jest zabroniona przez prawo polskie i podlega karze na podstawie art. 156(1)(1) Kodeksu karnego. Zgodnie z ww. przepisem, za spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu przez pozbawienie człowieka zdolności do prokreacji grozi kara pozbawienia wolności od 1 do 10 lat”.
Jednocześnie przytoczono art. 153 Kodeksu karnego, który stanowi, że „każdy, kto przerywa ciążę, stosując siłę wobec kobiety ciężarnej lub w inny sposób przerywa ciążę bez jej zgody, lub powoduje u niej przerwanie ciąży siłą, groźbą bezprawną lub oszustwem, podlega karze pozbawienia wolności na okres od 6 miesięcy do 8 lat”. „Dlatego – napisano – należy powtórzyć, że każda taka sytuacja wywołuje reakcję organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości”.
W przypadku sterylizacji lansowanej przez instytucje międzynarodowe jako forma antykoncepcji, strona polska zastrzegła, że nie może być traktowana w Polsce w ten sposób, gdyż wiąże się z nieodwracalną utratą zdolności do poczęcia. Dodano jednak, że „zabiegi medyczne, takie jak obustronne podwiązanie i zmiażdżenie jajowodów, obustronne endoskopowe zamknięcie światła jajowodów lub wycięcie obu jajowodów, należą do procedur gwarantowanych wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń opieki zdrowotnej gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego”.
Wskazano, że w Polsce powszechnie dostępne są różne środki antykoncepcyjne. Są one wydawane na receptę, ale nie każdy pracownik służby zdrowia ma prawo do wystawienia takiej recepty. Mogą to robić głównie lekarze, a nie pielęgniarki, położne i farmaceuci. „Z samej swojej natury recepta farmaceutyczna powinna obejmować leki antykoncepcyjne stosowane w nagłych przypadkach, a nie regularnie”.
W sprawie „pigułek dzień po” od 2 maja 2024 r. podmioty prowadzące apteki ogólnodostępne w Polsce mogą ubiegać się o udział w programie pilotażowym prowadzonym na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 kwietnia 2024 r. w sprawie programu pilotażowego świadczeń farmaceutycznych dotyczących zdrowia rozrodczego (Dz. U. z 2024 r. poz. 662) oraz stosownego zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, które pozwala, po przeprowadzeniu odpowiedniego wywiadu przez farmaceutę, wystawić pacjentce powyżej 15. roku życia receptę farmaceutyczną na środek antykoncepcyjny postkoitalny (awaryjny) zawierający jedną z najczęściej stosowanych w takich przypadkach substancji (octan uliprystalu), jeżeli jest to uzasadnione ryzykiem dla zdrowia rozrodczego pacjentki”.
W tym wypadku strona polska wykazała się niekonsekwencją, ponieważ wcześniej wskazywano w dokumencie, że recepty na środki antykoncepcyjne nie mogą wystawiać farmaceuci, ponieważ nie są ani upoważnieni, ani nie są w stanie ocenić stanu zdrowia pacjentki.
„Od maja 2024 r. możliwe jest zatem uzyskanie antykoncepcji awaryjnej nie tylko na receptę lekarską, ale w przypadku octanu uliprystalu również w aptece. W rezultacie dostępność tej substancji w Polsce pozostaje na tym samym poziomie, co w niemal wszystkich innych państwach członkowskich UE. Według danych opublikowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia 28 maja 2024 r. w programie pilotażowym wzięło udział 468 aptek ogólnodostępnych”.
„Według danych z 2023 r. w Polsce wystawiono ponad 271 tys. recept lekarskich na leki antykoncepcyjne awaryjne zawierające dwie najczęstsze substancje tego typu (…). Jest to więcej niż w 2020 r. (ponad 127 tys. recept tego typu), 2021 r. (prawie 200 tys. recept) i 2022 r. (prawie 245 tys. recept). W 2023 r. skutecznie zrealizowano około 90% recept na takie leki. Podobny odsetek, z niewielkimi różnicami, obserwowano również w latach ubiegłych” – czytamy.
Rząd RP zapewnił, że od września 2025 r. wprowadzi obowiązkową edukację na temat zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w oficjalnym programie nauczania szkół, który zastąpi obecne nieobowiązkowe zajęcia z wychowania do życia w rodzinie we wszystkich typach szkół. „Przedmiot edukacji zdrowotnej będzie obejmował zagadnienia zdrowia psychicznego i fizycznego, a także zagadnienia zdrowego żywienia, profilaktyki, uzależnień i edukacji seksualnej. Będzie to przedmiot kompleksowo traktujący zdrowie człowieka. Przeznaczony jest dla uczniów klas IV – VIII szkół podstawowych, a także klas I – III szkół ponadgimnazjalnych, liceów, techników, a także szkół zawodowych. Treści nauczania nowego przedmiotu będą obejmować m.in. regulacje prawne zawarte w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, na podstawie których opiera się obowiązujące rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 sierpnia 1999 r. w sprawie sposobu nauczania w szkole oraz zakresu treści dotyczących wiedzy o życiu seksualnym człowieka, zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa, wartości rodziny, życia w fazie prenatalnej oraz metodach i środkach świadomej prokreacji ujętych w podstawie programowej kształcenia ogólnego. Minister Edukacji Narodowej powołał zespół ekspertów, w którego skład wejdą przedstawiciele o wysokim poziomie merytorycznym wymaganej wiedzy, a także eksperci doskonale znający praktykę szkolną. Wyniki prac zespołu mają stanowić podstawę i treść nowego przedmiotu”.
Odnosząc się na koniec do zaleceń Komitetu CEDAW napisano, że „Rząd Polski pragnie powtórzyć swoje niezmienne zaangażowanie w ochronę, poszanowanie i realizację praw człowieka wszystkich osób, w tym praw kobiet, oraz zapewnienie kobietom równego traktowania we wszystkich dziedzinach życia. Rząd Polski potwierdza również swoje zaangażowanie w zagwarantowanie równego dostępu do usług opieki zdrowotnej świadczonych przez prawo krajowe, w tym aborcji. Dostępność aborcji jest jednym z aspektów bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentek w zakresie szeroko pojętej opieki okołoporodowej i zdrowia reprodukcyjnego. Kontynuując prace nad niezbędnymi, ale często aktualnymi zmianami legislacyjnymi (prace w polskim parlamencie nad kilkoma projektami ustaw dotyczącymi dopuszczalności aborcji), Rząd kładzie główny nacisk na przestrzeganie przez uczestników systemu opieki zdrowotnej obowiązujących przepisów, zapewniając poszanowanie praw pacjentek i wypełnianie przez podmioty medyczne swoich zobowiązań. Praktyczne i regulacyjne zmiany wprowadzone w tym zakresie zostały opisane powyżej. Rezultatem powinna być namacalna jakościowa zmiana w rzeczywistym dostępie do obecnie dopuszczalnych procedur aborcyjnych”.
Wyjaśniono, że „Zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej powinny znacząco przyczynić się do poprawy dostępu do procedur aborcyjnych. Aby wesprzeć te działania, wprowadzono środki mające na celu zapewnienie egzekwowania umów zawartych z podmiotami świadczącymi opiekę zdrowotną. Ponadto polski parlament pracuje nad zmianami w odpowiednich przepisach. Jednocześnie w celu złagodzenia zgłaszanej niepewności co do stosowania obecnych przepisów prawnych i uniknięcia tzw. efektu mrożącego zarówno ze strony personelu medycznego, jak i organów ścigania, opracowano niezbędne zestawy wytycznych”.
Rząd przewiduje szereg kampanii promujących aborcję, in vitro, pigułki „dzień po” i edukację seksualną, „gdy tylko wejdą w życie odpowiednie akty prawne (ustawy, rozporządzenia)”.
Pełna wersja odpowiedzi rządu RP znajduje się pod tym linkiem:
Według dyrektor CDC Mandy Cohen, szczepionki mRNA przeciwko COVID-19 nie są przyczyną nagłego i niespodziewanego wzrostu zgonów wśród osób zaszczepionych po wprowadzeniu szczepionki.
Według Cohena szczepionki można odrzucić jako możliwą przyczynę wzrostu liczby nagłych i niespodziewanych zgonów, twierdząc zamiast tego, że „80% dorosłych Amerykanów ma ukryte problemy zdrowotne”.[Piękne, racjonalne wyjaśnienie… MD]
Podczas konferencji prasowej w zeszłym tygodniu Cohen oświadczyła, że jej dwójka dzieci w wieku 10 i 12 lat otrzyma nowe dawki przypominające, starając się w ten sposób przekonać opinię publiczną, że szczepionki przeciwko COVID-19 pozostają bezpieczne, skuteczne i niezbędne dla zdrowia publicznego w 2024 r.
Pytanie tylko, czy jej dzieci otrzymają “szczepionki” dla społeczeństwa, czy też “specjalnie przygotowane dla VIP-ów”, czyli roztwór soli fizjologicznej, w terminologii medycznej zwane PLACEBO?
Policja rozpoczęła najścia na naszych wolontariuszy, chce od razu przesłuchiwać w domach, innych wzywa na przesłuchania na komendę. Chodzi o kontrę do parady LGBT w Kielcach, gdzie lobby LGBT planowało swój ohydny występ tuż koło placu zabaw dla dzieci.
Być może pamięta Pan ten szczególny marsz równości kilka tygodni temu? Na kieleckim Skwerze Ireny Sendlerowej znajduje się duży, świeżo wyremontowany plac zabaw dla dzieci. Przychodzą tam dzieci w każdym wieku – od kilkumiesięcznych niemowlaków w wózkach z rodzicami po nastolatki, które chcą posiedzieć w cieniu i porozmawiać. Właśnie naprzeciw tego miejsca aktywiści LGBT ustawili scenę i chcieli gromadzić się, aby wyruszyć na paradę równości ulicami Kielc.
Na paradach zawsze pojawiają się osoby z zaburzeniami płciowości, mężczyźni przebrani za wulgarne kobiety (drag queens), tzw. „pracownicy seksualni”, czyli po prostu prostytutki, pary homoseksualne symulujące kopulację.
Czy to jest odpowiedni widok dla dzieci?
W wyniku zorganizowanej przez ŻiR kontry, cała ta menażeria musiała przesunąć się na drugą stronę placu.
Gorszyli, ale już nie w bezpośrednim sąsiedztwie dzieci.
Teraz policjanci nachodzą naszych wolontariuszy i wnoszą do sądu o ukaranie. Stawiają następujące zarzuty:
– przedstawiania na banerze geja-pedofila z PO, Krzysztofa F., który wykorzystał nieletniego chłopca, a ofiara popełniła samobójstwo,
– pokazywania uczestnikom marszu równości Różańca i wypowiadania na głos słów modlitwy,
– odmowy rozejścia się, gdy lobby LGBT naciskało, że chcą rozłożyć się koło placu zabaw.
W tej chwili wiem o 7 osobach z Fundacji, które już są ścigane, codziennie dochodzi informacja o kimś kolejnym.
Czeka nas poważna przeprawa w sądzie, bo – jak sam Pan widzi – cała ta sprawa jest zemstą. Rząd chce uciszyć prawdę o LGBT, bo szykuje ustawę o związkach partnerskich. Chce też, abyśmy nie pokazywali, jak bardzo aktywne jest lobby LGBT w szeregach Platformy Obywatelskiej.
Potrzeba środków finansowych, aby zabezpieczyć pomoc prawną dla wszystkich, którzy w Kielcach bronili dzieci przed widokiem obnażonych homoseksualistów.
Chciałabym prosić Pana o tę pomoc, bo wiem, że rozumie Pan, jak ważne jest bronić dzieci przed sześciokolorowym zgorszeniem. Odważni ludzie odsunęli działaczy LGBT od dzieci. Teraz mogą zostać skazani.
Potrzeba 16 tysięcy złotych, aby zabezpieczyć ich proces w pierwszej instancji. Na koszty te złoży się pomoc prawna już teraz na etapie przesłuchań, a następnie pisma procesowe, obecność prawników na rozprawach, zbieranie materiału dowodowego i wszelkie inne czynności w sprawie.
Czy może Pan pomóc w pokryciu tego kosztu?
Czy może Pan przekazać 40, 70, 130 złotych lub inną kwotę, o której Pan zdecyduje na obronę działaczy przed represjami ze strony wymiaru sprawiedliwości? Czy może Pan pomóc ratować ludzi, którzy wiedzą, że lobby LGBT to nie jest towarzystwo dla kilkuletnich maluchów?
Bardzo proszę o wpłatę na konto Fundacji Życie i Rodzina z dopiskiem „KIELCE”, numer konta:
Bardzo proszę o pomoc w obronie ludzi, którzy ją organizowali.
WSPIERAM
NUMER RACHUNKU BANKOWEGO: 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 NAZWA ODBIORCY: FUNDACJA ŻYCIE I RODZINA TYTUŁEM: DAROWIZNA NA CELE STATUTOWE DLA PRZELEWÓW Z ZAGRANICY: IBAN:PL 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 KOD SWIFT: BIGBPLPW
MOŻNA TEŻ SKORZYSTAĆ Z SYSTEMÓW DO SZYBKICH PRZELEWÓW, BLIKA LUB PŁATNOŚCI KARTAMI POD LINKIEM: https://ratujzycie.pl/wesprzyj/
Dużo ostatnio mówi się o aborcji, zwłaszcza w kontekście wzmagających przykrywek. Jest to stała zagrywka rządzących, zwłaszcza obecnie, kiedy trzeba przykryć jakąś sporą niedogodność, by ta nie szkodziła rządowi, albo przykryć rządową niegodziwość, gdy ten ją gdzieś popełnia, zwłaszcza w permanencji. Wtedy się włącza uniwersalny temat, który natychmiast dzieli Polaków – ci rzucają się sobie do gardeł, bo tu co Polak, to opinia. Ale ostatnio aspekt aborcji, o której do tej pory się gadało wiele, a robiło niewiele, staje się ważnym elementem kompletnej erozji tzw. państwa prawa.Dziś piszę o aborcji nie z punktu widzenia etycznego, tylko chciałbym pozostać na gruncie prawa, przepraszam za cytat: takiego, jak go rozumiem. Od dawna bowiem zauważyłem, że zwłaszcza zwolennicy aborcji nie używają argumentów prawnych, gdyż tu jest czarno na białym w konstytucji napisane, że państwo chroni życie człowieka od momentu poczęcia. I żadne wygibasy, a widzieliśmy ich wiele, na nic tu się przydały. A więc w argumentowaniu, jeśli takie coś w ogóle przynależy debatowaniu z lewicą, ta powołuje się albo na argumenty emocjonalne – vide kompletne przeinaczenie casusu z Izą z Pszczyny – albo na stricte feministyczne, w dodatku pozbawiające płodu miana istoty ludzkiej. Ja obecnie, w tym tekście, chcę kompletnie odejść od takich „obejść” i zająć się sytuacja prawną, gdyż ta właśnie – po odbytych bojach medialnych – wchodzi już w fazę rympału prawnego. Trybunał czyli krzyżak W państwie prawa, szczególnie obecnie teraz odzyskanym przez walczącą o praworządność władzę, mamy w konstytucji do czynienia z art. 87, który mówi o źródłach prawa. Ale ważna jest kolejność – wygląda ona jak choinka. Na jej dole, u korzenia, wręcz na krzyżaku trzymającym całość w pionie stoi Konstytucja i z niej wyrastają później regulacje pochodne – ustawy Sejmu czy rozporządzenia ministerstw. Ale każda z tych pochodnych musi być osadzona w Konstytucji, czego badaniem w procesie legislacyjnym zajmuje się Trybunał Konstytucyjny. Sejm nie może przyjmować niekonstytucyjnych ustaw. To znaczy – może, ale jeśli po ich przyjęciu, nawet po wejściu w życie, jeśli komuś w wyznaczonych do tego instytucjach taki akt prawny się nie spodoba, to można zakwestionować jego konstytucyjność przed Trybunałem. Trybunał rozstrzyga, zaś czy rząd to uwzględni i poprawi, to już osobna sprawa. Ostatnio właśnie wokół tego toczyła się część plemiennej narracji politycznej. PO zarzucała PiS-owi, że ten nie ogłasza aktów, że nie wprowadza wyroków Trybunału Konstytucyjnego. W związku z tym pozostała tylko rządzącym z PiS-u… wymiana Trybunału i zmiana sposobu jego wybierania. Kłopot w tym, że w większości przypadków polska konstytucja jedynie powołuje dane instytucje, zaś w sprawie sposobu ich obsadzania odsyła do ustaw. A te mogą takie instytucje szarpać od ściany do ściany, bo jak rząd się zmieni, to może ustawami wypatroszyć dowolną instytucję. Dodajmy – powołaną w ramach checks and balances, czyli właśnie po to, by w trójpodziale władzy, kolejna wybrana władza nie miała wszystkiego, by był jakiś cień kontroli nad egzekutywą, chociażby z instytucji obsadzanych w innej kadencyjnności, czy przez ciała niebezpośrednio podlegające presji większości. PO zrobiła sobie z tego sztandar, nadęła się nad niezależnością i respektowalnością orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, a więc PiS nie zmienił tego układu (do tego trzeba by było zmieniać konstytucję) tylko wymienił Trybunał. No, trochę się pomęczył, bo musiał trochę poczekać. A więc miał po tym kontrolę nad tym czy przyjmowane przez jego większość sejmową ustawy będą uznane za konstytucyjne, czy nie. To znaczy – czy wejdą w życie bez problemów, ale i też bez należytej, nawet merytorycznej kontroli. Stąd się za czasów PiS-u zaczęły brać ustawy-potwory, uchwalane w jeden dzień, który i tak wystarczył na daremne wzywanie do opamiętania, gdyż rozgrzana i pędząca polityczna większość prokurowała ustawowe gnioty. Gnioty tak duże, że nawet uchwalając ustawę już przygotowywano jej nowelizację. PO po „zdobyciu” Trybunału przez PiS musiała zmienić narrację, gdyż TK nagle stał się omylny i można było kwestionować, nawet wypadało, jego postanowienia, ba – nawet jego… konstytucyjność. I dopóki będzie obsadzony przez PiS to za taki będzie uważany. Ale w świetle taktyki odpiłowywania PiS-u od państwa jeszcze się nie zdecydowano w uśmiechniętym rządzie, jak np. z wejściem do TVP, że można to zrobić skok na TK choćby za pomocą uchwały sejmowej. Bo inaczej trzeba by było zrobić porządek z Trybunałem Konstytucyjnym poprzez zmianę Konstytucji, a tego bez PiS-u się nie da. No, chyba, że przez referendum, ale POPiS na to nie pójdzie, bo obecne konstytucja gwarantuje temu układowi wieczną władzę, tyle, że z awanturami o rezultat naprzemienności. Aborcja Trybunał za PiS-u 22.10.2020 roku orzekł w sprawie aborcji, interpretując sławetny zapis z art. 38 konstytucji o ochronie życia. Wykluczył tym samym stosowanie przesłanki eugenicznej, co było zgodne z zapisem w konstytucji. Inaczej orzec nie mógł, a wcześniej tego nie zrobił, gdyż ani samodzielnie nie wszczął postępowania w sprawie tej niezgodności ustawy dozwalającej aborcję z Konstytucją, a właściwie nikomu nie zależało politycznie na naruszaniu tzw. „kompromisu aborcyjnego”, który stanowił jeden z nielicznych przykładów „porozumienia ponad podziałami”. Widać to było w 2017 roku, kiedy Trybunał, któremu przewodził profesor Zoll odrzucił wszelki próby relatywizowania zakazu aborcji, m.in. w sprawie przesłanki zdrowotnej. Dziś profesor już zmienił zdanie twierdząc, że sytuacja się zmieniła. To prawda – politycznie się zmieniła, ale nie konstytucyjnie i prawnie…Teraz mamy nową władzę, która jako się rzekło, nie tylko używa aborcji do siania zamętu, ale i ma to wpisane, i akurat tu się będzie dziwnie tego trzymać, że aborcję się zrobi dopuszczoną. Co prawda nie było to w umowie koalicyjnej napisane wprost, bo koalicjanci nie mogli się dogadać, ale były tam zalążki wyjścia na dzisiejsze postulaty. Cytuję: „Wzmocnimy prawa kobiet, które będą kluczowym obszarem działań, Koalicji. Unieważnimy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2020 roku. Kobiety mają prawo decydowania o sobie”. Pierwszy poważny balon został wypuszczony już za nowej władzy 12 lipca 2024 roku, bo liczono na następujący ruch: dajemy do Sejmu ustawę, Sejm to klepie z naszym Senatem, lud aborcyjny jest wdzięczny (dowieziona już druga obietnica obok jedynej – ***** ***). Ustawa idzie do prezydenta, zaś ten albo ją odrzuca, albo kieruje do Trybunału, albo podpisuje (ale powiedział, że nie podpisze). To pierwsze, czyli odrzucenie miało grać na jego niekorzyść, szczególnie w kontekście wyborów prezydenckich. Wprawdzie Duda już nie może kandydować (na szczęście…), ale każde osłabienie jego pozycji będzie indukcyjnie przeniesione na przyszłego kandydata PiS-u. Jak zaś Trybunał się w sprawie aborcji zaprze (a nie zaprzeć się nie może, bo powiedział już A), to też będzie na PiS.Niestety PO tu przegrzała, bo cały ten łańcuszek nie wystartował. Powód był zaskakująco prosty – koalicja nie zebrała większości, bo wszystko – głównie – popsuł PSL, który zadeklarował brak poparcia. Natomiast katolicy nowocześni, zgrupowani u Hołowni, byli za i potem się dziwili, że córka ich lidera nie została dopuszczona do nauki w szkole katolickiej za brak kompatybilności wartości szkoły i deklaracji rodzica. Wzięto się więc za sprawę inaczej, po bodnarowsku. Nie kijem, to pałką Skoro nie można wprowadzić aborcji przez konstytucję, skoro nie można uchwalić ustawy i zmienić prawa, postanowiono… odejść od jego stosowania, czyli egzekwowania. Wystarczy tylko powstrzymać aparat państwowy od stosowania prawa, czyli dać słynne wytyczne do prokuratorów i policji, by nie ścigać lekarzy za aborcje. Samym lekarzom zagwarantowało się (w mediach), że ścigani nie będą. Całość zaś wzmocniło się spektakularnymi karami dla klinik, które w świetle prawa, a nie odstąpienia od jego stosowania, odmówiły przeprowadzenia aborcji. W najbardziej jaskrawym przypadku kobieta domagająca się aborcji przyniosła kwitek wystawionego zdalnie zaświadczenia od specjalisty z całkowicie niepsychiatrycznej dziedziny. (I to jest zgodne z wytycznymi, gdyż wiceminister zdrowia twierdzi, że: „Jeśli chodzi o kolejki, zakłada się też możliwość uzyskania takiego zaświadczenia w formie teleporady. To miałoby ułatwić pacjentkom uzyskiwanie zaświadczeń – potwierdziła Urszula Demkow). Lekarz na takie kwity odmówił dokonania zabiegu, za co jego placówkę ukarano grzywną w wysokości 550.000 zł . Z chęcią zobaczyłbym uzasadnienie takiej kary, bo byśmy się z niej wiele dowiedzieli o „rozumieniu prawa” przez nowy rząd.Zastosowano tzw. sztuczkę z ogonkiem. W art. 38, konstytucji stoi jak stoi ochrona życia od poczęcia, ale to ustawy są od tego, by dookreślić szczegóły. I w kodeksie karnym stoi znowu jak byk, że aborcja jest karalna. Za to o możliwościach dokonania legalnej aborcji mówi ustawa z 1993 roku „o planowaniu rodziny…”, gdzie w art. 4a dozwala się na aborcję w wypadku gdy: „ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej.” I tu jest słaby punkt całej konstrukcji przechodzącej od ogółu konstytucyjnego i doszczegóławiania w ustawie. Bo popatrzmy: a co to jest zdrowie matki? Jaki jest zakres tego pojęcia? Czy mieści się w nim zdrowie psychiczne? A jakże! Gdzieżby się nie miało mieścić, bo o to dba postępowe definiowanie przez WHO w formule IHR pojęć medycznych. Od kiedy homoseksualizm przestał być zdefiniowanym zboczeniem, przeszedł przez fazę dysfunkcji i zniknął z zestawu chorób, bo to przecież wyklucza „kochających inaczej”, to kwestia definicji zdrowia podąża za postępackimi modami i obejmuje również, a jakże, kwestie środowiskowe. Co dopiero powiedzieć o zdrowiu psychicznym – na bank mieści się w definicji zdrowia, zwłaszcza, że zdrowie coraz bardziej jest traktowane jako wartość holistyczna, a więc można do niego przyporządkować i środowisko, i, niedługo zobaczycie, postulat niewystawiania (się) na śmiertelne zagrożenie mowy nienawiści.Wcześniej wydawało się, że WHO toczy słownikowe boje o rzeczy nieważne. Tak to jest, jak się nie rozumie intencji omnipotentnego regulatora. Tak samo było z definicją pandemii przed pandemią – kto by się tam zastanawiał nad definicjami? A tu zamiana z dotychczasowej definicji pandemii jako masowego umierania na wielkich terenach na chorobę zakaźną, gdy zostało zamienione na „masowe zachorowania” to wyszło, że można zamknąć świat z powodu masowej grypy. Tak i tutaj – dołączenie zdrowia psychicznego do całości, holistycznego podejścia do zagadnienia stworzyło szansę, że znalezienie wyrażenia „zagrożenie zdrowia” w ustawie dopuszczającej aborcję powoduje, że można z powodów psychicznych domagać się aborcji. I nie myślcie Państwo, że to wymysł ostatnich czasów, czy naszej rodzimej uśmiechniętej Polski. Skąd – kwestia połączenia tych pojęć w obszar aborcyjnej przesłanki psychiatrycznej była przygotowywana przez WHO od dawna, nawet promowana przez PiS-owskiego ministra pandemii – Niedzielskiego. A więc rządzą w Polsce – wytyczne. A one mówią wszystkim aborcyjnym interesariuszom co mają robić. Niechcące matki mają zdobyć zaświadczenie o tym, że ciąża powoduje zagrażające zdrowiu i życiu reperkusje, typu obniżenie nastroju, niepewność jutra czy depresję. Można taki kwit dostać zdalnie i niekoniecznie od psychiatry. Z tym kwitem idzie się do kliniki i – tu wchodzi rząd – placówka nie może nie wykonać zabiegu. W rezultacie bowiem takiej odmowy może stracić trwale kontrakty z NFZ i pójdzie do piachu. Ciekawą kwestią jest to, że kobieta może się psychicznie źle poczuć nawet w dziewiątym miesiącu ciąży, nawet tuż przed porodem. I lekarz będzie musiał zrobić aborcję. No, ja bym chciał zobaczyć, jak wyciąga się z brzucha zdrowe dziecko, bo mama ma depresję. I co się z nim robi? Dusi? Pozostawia na monstrualnej nerce na parapecie, jak w filmie Vegi? Tacy jesteście panowie, a zwłaszcza panie, dzielni? Wszystko wolno Ale aborcja w tym tekście to, jak zaznaczyłem, nie kwestia moralna, ale – tu – prawna. Popatrzmy na całość. Władza, jak chce, to może. Nic jej nie powstrzyma. Żadne trójpodziały, żadne tam check and balances, konstytucje czy nawet ustawy. One tam sobie gdzieś w szafach leżą, a my zrobimy prosty rympał. Nie można aborcjonować – ok, to my nie będziemy ani ścigać, ani karać. Tyle. Zostaje już tylko naga siła. I to siła nie państwa prawa, takiego, które jakoś dba o pozory, ale rympał w biały dzień, ku uciesze ludu, który niedawno dałby się pokrajać za praworządność, czytał do snu dzieciom a obywatelom w tramwajach konstytucję. Niewielu z tego ludu dziś patrzy w stronę praworządności – widać z tego, że te łże-wartości były tylko taktycznym pudrowaniem jedynego postulatu ***** ***.
Żeby się odbić od aborcji zastosujmy ten model w innym kontekście. Powiedzmy, że mamy w Polsce rząd ludożerców i chce on, by ludzie mogli być swobodnie zabijani, w celu – również – konsumpcji. Konstytucja zabrania, ustawa kodeks karny tudzież. W tej sytuacji wprowadza się kilka rzeczy na raz na poziomie władzy wykonawczej, odchodząc od woli ustawodawcy i roli prawa: policja nie będzie wykrywać, ewidencjonować i ścigać przypadków ludożerstwa. Sądy nie będą karać, bo jeszcze by się gdzie pomyliły, ale w opisanej procedurze – ludożerca nigdy nie trafi przed sąd. Każdy policjant, który się tu będzie starał i ścigał pójdzie na bruk, zaś komenda będzie ukarana. Ofiary ludożerców będą uważane za koszt postępu, zaś ich ochrona będzie piętnowana, jako stojąca na drodze realizacji ważnych powodów ludożerczych. Wystarczy tylko zaświadczenie od lekarza, że tożsamość ludożercza jest (dziś) u osobnika bardzo wyraźna i zaprzeczanie ludożerczej naturze (akurat tu) może być powodem trwałych defektów psychicznych lub chwilowego nawet dyskomfortu. I jak, pasuje taki system? Zamieniliśmy tylko aborcję na morderstwo w celach konsumpcyjnych, wszystko – jak teraz za Tuska – jest takie samo. A skutki takiego podejścia będą rozległe. Prawo, w rękach rozgrzanych polityków i prawników zmienia się w odrapaną fasadę, za którą kryją się prawdziwe konstrukcje niepowstrzymanej siły. Niekontrolowanej nawet przez zwolenników tej władzy. A jak się władza zmieni, to nowa to sobie zapamięta. To będzie tak, jak z tym, kiedy PO wybrało sobie zapasowych sędziów, PiS zobaczył, że – konstytucyjnie – wyszło, że można i „żaden piorun nie spalił” i poszedł dalej. Władza widzi, że jest bezkarna i jest to bezkarność narastająca i dziedziczona, pod warunkiem, że się zdobędzie władzę. Stąd ta walka, bo teraz po zerwaniu paktu POPiS-owego przez PO, każda władza, która nabroiła będzie walczyć o życie, bo konkurenci w razie zwycięstwa ich dojadą jeszcze bardziej. Polityka staje się już walką buldogów NA dywanie (nie – POD), na jawie, w biały dzień, bez żadnych reguł i kontroli. Prawo jest albo dekoracją, albo pałą, którą można użyć przeciwko każdemu.Źle to wróży nam, tu, obywatelom. Niepewni nie tylko swoich, ale żadnych praw będziemy żyli w politycznym darwinizmie. Totalnej opresji, utaplanej dodatkowo w walce wszystkich ze wszystkimi. Plemion z plemionami i plemion z nieplemiennymi. I to będzie Polska – państwo będzie narzędziem użytym do tych zmagań, wraz z jego oprzyrządowaniem – prawem. Po drugiej stronie alternatywy zostanie więc (coraz bardziej ślepy) bunt, albo zniechęcenie – społeczna depresja, która w połączeniu z krzykliwym ekstremizmem mniejszości czyni z naszego kraju jakieś panoptikum.
Na początku roku 2019 razem z żoną, która była w ciąży, udaliśmy się na pierwszą wizytę do ginekologa na badanie USG. Wszystko przebiegało tak jak sobie to wyobrażałem, ale w pewnym momencie lekarz poinformował nas, że zbada prawdopodobieństwo wystąpienia u dziecka zespołu Downa. Okazało się, że wynosi ono 1 do 3000. Wówczas usłyszeliśmy: „Jeśli boicie się Państwo, to mogę przygotować dla Was skierowanie na zabieg”. Do dzisiaj żałuję, że nie dałem mu w twarz… Do dzisiaj zastanawiam się również, ilu lekarzy złożyło rodzicom oczekującym dziecka tego typu „propozycję” oraz… ile się na nią zgodziło.
Żeby tego było mało – ów lekarz do momentu złożenia nam propozycji aborcji ani razu nie użył słów lansowanych przez lewactwo, takich jak „płód”, tylko mówił o „maluszku”, „bobasku”, „dzieciątku” i „dziecku”. Po tym jak moja żona powiedziała, że nie chcemy żadnego „skierowania na zabieg”, jak gdyby nigdy nic znowu zaczął nazywać nasze dziecko „maluszkiem”. Przypomniało mi się wówczas słynne opowiadanie Philipa K. Dicka pt. „Przedludzie”.
Kto jest człowiekiem, a kto nie?
Do napisania „Przedludzi” Philipa K. Dicka zainspirował Sąd Najwyższy USA, a konkretnie jego wyrok w słynnej sprawie Roe vs. Wade wydany 22 stycznia 1973. Przedstawiciele najważniejszego w USA ogniwa wymiaru sprawiedliwości zalegalizowali de facto aborcję na życzenie w Stanach Zjednoczonych, a dzieci w łonach matek nazwali „potencjalnym życiem ludzkim”. Sędzia Harry Blackmun powiedział wówczas, że dziecko poczęte nie jest osobą i dlatego nie ma przeciwwskazań w zalegalizowaniu zabijania w majestacie państwa i prawa dzieci w łonach matek.
Półtora roku po tym wyroku w czasopiśmie „Fantasy and Science Fiction” opublikowano „Przedludzi”. Stworzona przez pisarza Dicka rzeczywistość jest niemal całkowicie pozbawiona jakiejkolwiek racjonalności, logiki, ludzkich odruchów i pozytywnych uczuć. Władze mają absolutny monopol na przemoc, a zdecydowana większość społeczeństwa jest zmanipulowana, żeby nie napisać ogłupiona i bez słowa sprzeciwu godzi się na eksterminację ludzi, których dla uspokojenia sumienia nazywa „przedludźmi”.
Kim są w związku z tym przedludzie? W największym skrócie: są to „istoty ludzkie”, ale nie ludzie, ponieważ – zgodnie z prawem – „nie mają duszy”. Tej bowiem człowiek nie ma od momentu poczęcia, tylko musi ją „nabyć”, a dzieje się to – zgodnie z prawem – około 12. roku życia, kiedy przedczłowiek nabywa zdolność rozwiązywania prostych zadań algebraicznych i dlatego każdego, kto „nie ma duszy” można legalnie eksterminować poprzez „zabieg aborcji”.
„Kongres wprowadził prosty test określający przybliżony wiek, kiedy dusza wstępuje w ciało. Wyznaczała to zdolność rozwiązywania zadań algebraicznych. Do tego czasu były tylko ciała, zwierzęce instynkty, zwierzęce odruchy i reakcje na bodźce. Jak psy Pawłowa, kiedy widziały strużkę wody sączącą się spod drzwi laboratorium w Leningradzie; wiedziały, ale nie były ludźmi”, czytamy w opowiadaniu Dicka.
Oznaczało to, że każde dziecko, które nie znało algebry nie posiadało również praw, a w szczególności… prawa do życia i dlatego było postrzegane w najlepszym wypadku jako „istota ludzka”, a nie człowiek. A skoro ktoś nie jest człowiekiem, to można, BA!, trzeba go eksterminować poprzez „nietrwający dłużej niż dwie minuty” zabieg… uduszenia w specjalnie przygotowanym do tego pomieszczeniu.
„Doktor mógł przeprowadzić setkę takich zabiegów dziennie i było to zgodne z prawem, ponieważ nienarodzone dziecko nie było człowiekiem. Było przedczłowiekiem. Potem tylko przesunięto datę uzyskania człowieczeństwa”, wyjaśnił amerykański pisarz.
W swoim opowiadaniu Philip K. Dick opisał, jak w stworzonej przez niego rzeczywistości wyglądało wprowadzanie „prawa aborcyjnego”, i jakie argumenty przemawiały za przesuwaniem „początku człowieczeństwa”.
„Cały błąd zwolenników usuwania ciąży, od początku polegał na tym, ze arbitralnie ustalili granice. Do embriona nie stosuje się prawa Amerykańskiej Konstytucji i może być legalnie zabity przez lekarza. Ale starszy płód był osobą ludzką i miał prawa, przynajmniej przez jakiś czas. Potem zwolennicy aborcji zadecydowali, ze nawet siedmiomiesięczny płód nie jest człowiekiem i może być zabity przez dyplomowanego lekarza. A potem nowo narodzone dziecko… to właściwie jarzyna, nie potrafi skoncentrować wzroku, nic nie rozumie, nie mówi – argumentowało proaborcyjne lobby w sądzie i wygrało dzięki tezie, że noworodek jest tylko płodem na skutek przypadkowego procesu usuniętym z organizmu. Ale, nawet wtedy, gdzie należało przeprowadzić ostateczną granicę? Kiedy dziecko po raz pierwszy się uśmiechnie? Kiedy wypowie pierwsze słowo, czy kiedy po raz pierwszy sięgnie po upatrzoną zabawkę? Legalna granica była bezlitośnie odpychana coraz dalej i dalej. I wreszcie teraz najbardziej okrutna i arbitralna definicja: zdolność do rozwiazywania zadań algebraicznych”, czytamy w „Przedludziach”.
Co gorsza: ostateczna granica „początku człowieczeństwa” w opowiadaniu powstała jako efekt… kompromisu między zwolennikami aborcji, a hierarchami tzw. Kościoła Świadków – dominującej wspólnoty religijnej. „W ten sposób starożytni Grecy z czasów Platona nie byli ludźmi, gdyż nie znali algebry, tylko geometrię. Algebra była znacznie późniejszym wynalazkiem arabskim”, kpił Dick.
To jednak nie wszystko. W świecie stworzonym przez pisarza istnieje sprawnie działający i nieznający jakichkolwiek skrupułów aparat represji i propagandy. Po Stanach Zjednoczonych jeżdżą siejące grozę (niczym „czarne wołgi” w bloku wschodnim) „klimatyzowane ciężarówki”, do których kierowcy-hycle wrzucają „przedludzi”, żeby wywieźć ich do specjalnych ośrodków, tzw. Centrów Powiatowych.
W aborcyjnej ciężarówce może znaleźć się każde dziecko (a jak się później okazuje również każdy dorosły), które nie posiada odpowiedniego druku potwierdzającego, że jest ono „chciane przez rodziców”. Wydanie takiego pisma jest z jednej strony bardzo drogie przez co nie wszystkich stać na „luksus” posiadania dziecka, a z drugiej… i tak nie ma pewności, że odpowiednie papiery uratują życie dziecka.
Po przetransportowaniu przedludzi do Centrum Powiatowego są one traktowane niczym psy w schronisku. Co jakiś czas organizowane są bowiem „pokazy” dla osób, które decydują się „adoptować dziecko”. Jeśli jednak w ciągu 30 dni nie znajdzie się żaden zainteresowany, wówczas natychmiast dokonywana jest tzw. aborcja.
I ty zostaniesz przedczłowiekiem…
Dlaczego o tym wszystkim piszę? Dlaczego to wszystko przypominam? Ponieważ apokaliptyczny świat, który w 1974 roku był jedynie przerażającą fikcją literacką staje się rzeczywistością… Aborcja jest przez lewaków całego świata nazywana „podstawowym prawem człowieka”, a kolejne państwa co rusz starają się przesunąć granicę zamordowania w majestacie prawa dziecka. I nie chodzi już tylko o dzieci w łonach matek.
W pierwszej połowie 2012 roku dwóch włoskich naukowców zatrudnionych na Uniwersytecie w Melbourne, Francesko Minerva i Alberto Giubilini, opublikowało w prestiżowym magazynie „Journal of Medical Ethics” esej pod tytułem „Aborcja po urodzeniu. Dlaczego dziecko powinno żyć”. Stwierdzili w nim, że skoro niemal na całym świecie dopuszczalne jest coś takiego jak aborcja, to dlaczego nie pójść krok dalej i nie wprowadzić prawa zezwalającego na legalne uśmiercenie dzieci po porodzie? Chodziło przede wszystkim o eliminacje „dzieci z wadami genetycznymi, których nie wykryto w czasie ciąży”. Włosi podkreślali, że zabicie noworodka, to w gruncie rzeczy nic złego i jest to moralnie dopuszczalne, ponieważ dziecko po porodzie „przede wszystkim śpi”, „nie umie mówić” etc. i dlatego jest co najwyżej „potencjalną osobą” przez co „nie posiada wszystkich atrybutów istoty ludzkiej”, a więc „nie ma moralnego prawa do życia”. Zabrakło tylko, żeby dodali, iż jest przedczłowiekiem…
Idźmy dalej: włoscy uczeni z zakresu… UWAGA! UWAGA! – ETYKI stwierdzili ponadto, że powinna być również zgoda na aborcję po przyjściu na świat dzieci, które będą „zbyt dużym obciążeniem dla rodziców, jak również dla społeczeństwa”.
„Nowe stworzenie wymaga ze strony rodziców energii, opieki i pieniędzy, których często nie ma w nadmiarze. Można uniknąć takiej sytuacji, dokonując aborcji, lecz czasami jest to niemożliwe”, napisali.
Ktoś powie: „Chwila, moment! Ja to dziecko adoptuję! Nie pozwolę, żeby zostało zamordowane!”. Minerva i Giubilini mają gotową odpowiedź na tego typu pomysły. „Owszem, zdrowe i potencjalnie szczęśliwe dzieci mogłyby zostać adoptowane. Musimy jednak pamiętać o interesach matki, która może doznać psychologicznej traumy z powodu przekazania własnego dziecka innej rodzinie (…). Prawdą jest, iż poczucie żalu i straty może towarzyszyć zarówno tradycyjnej aborcji, aborcji postnatalnej, jak i adopcji. Nie możemy jednak zakładać a priori, że adopcja będzie dla matki najmniej bolesna”, wyjaśnili „etycy”. Nie wiem jak Państwo, ale ja nie wiem jak to skomentować… Dziwne, że z miejsca tych ETYKÓW (!) nie zamknięto w pokoju bez klamek.
Będzie tylko gorzej…
Jeśli ktokolwiek myślał, że wyżej opisana „etyka” nigdy nie zagości w Polsce, to się mylił. Przypomnę tylko dwa skandaliczne incydenty z bieżącego roku.
Pierwszy miał miejsce w połowie marca, kiedy to przekonaliśmy się, że promotorzy tzw. aborcji są gotowi powiedzieć wszystko, aby wmówić opinii publicznej, że zabijanie dzieci w łonach matek to coś chwalebnego. Na „Kanale Zero” miała miejsce debata na temat tzw. aborcji, w której udział wzięli: dr hab. n. med. Ewa Dmoch-Gajzlerska (ginekolog-położna), dr Anna Orawiec (określana mianem „ginekolożka”), Katarzyna Sójka (poseł PiS, b. minister zdrowia), oraz Anna Maria Żukowska (poseł Lewicy).
Dr Orawiec powiedziała wówczas, że dziecko w łonie matki to pasożyt, zaś jego zabijcie jest bezpieczniejsze od wyrwania zęba.
– Z punktu widzenia biologii pasożytnictwo, to jest sytuacja, w której jeden organizm zabiera od drugiego i nie daje nic w zamian. No i ciąża w pewien sposób jest taką sytuacją, ponieważ płód nie odżywia w żaden sposób kobiety. Więc jest pasożytem. Ale większość kobiet jednak na to pasożytnictwo się decyduje i jest szczęśliwe z tego pasożyta, który jest w środku – stwierdziła „ginekolożka”.
„Ekspertce” poziomem próbowała dorównać poseł Żukowska. Kiedy ta tłumaczyła od kiedy mowa o zarodku, kiedy mamy do czynienia z płodem, a kiedy z noworodkiem, Robert Mazurek dopytywał czy to jest „zarodek ludzki” i czy może z niego powstać coś innego. Orawiec przyznała rację prowadzącemu program, deklarując, że nie może. Żukowska miała jednak inne zdanie. Uznała, że z tego zarodka może powstać coś innego i dodała, że „niestety czasem są patologiczne ciąże”.
Drugim skandalicznym incydentem jest sama Anna Maria Żukowska, której poziom najlepiej oddaje sytuacja ze stycznia 2020 roku, kiedy to zmarł sędzia Trybunału Konstytucyjnego Grzegorz Jędrejek. Kiedy ze wszystkich stron płynęły kondolencje i wyrazy żalu, Żukowska napisała na Twitterze: „To wygląda na Klątwę Dublera”.
Komentarz ówczesnej rzecznik Lewicy spotkał się z falą krytyki. Do jej wpisu odniósł się m. in. człowiek będący jedną z głównych twarzy postkomunistycznej lewicy w Polsce, czyli Leszek Miller, który był gościem Roberta Mazurka w porannej rozmowie RMF FM. – W przypadku tej pani, nie po raz pierwszy zresztą, milczenie nie jest złotem. Jest szansą. Żałuję, że ta szansa nie została wykorzystana – oświadczył były premier.
Szans, żeby milczeć Żukowska miała wiele, ale nie korzystała z nich i raczej nie ma zamiaru korzystać. 2 września podczas dyskusji na platformie X polityk stwierdziła, że nie powinna istnieć żadna granica dopuszczalności zabójstwa dziecka nienarodzonego w wypadku zagrożenia dla „zdrowia lub życia” matki również zdrowia psychicznego. Co więcej, Żukowska dała do zrozumienia, że jeśli prawo nakazuje, żeby dziecko, które przeżyło aborcję, zostało zostawione w miejscu odosobnienia na pewną śmierć, to należy tak uczynić.
„Jakie zdanie można mieć na temat abortowanej ciąży, np. gdy płód jest powyżej 24 tygodnia ciąży jest w stanie przeżyć? Lekarze mają obowiązek ratować/utrzymać przy życiu takie narodzone dziecko, niezależnie od tego czy zostanie z matką czy nie. Liczyła Pani na życzenie śmierci?”, zapytał jeden z użytkowników.
„To zależy, jakie wytyczne przyjmie NIL (Naczelna Izba Lekarska – red.). Na świecie jest różnie. Inaczej we Włoszech, inaczej w Szwecji, gdzie się płodów z oznakami życia nie ratuje, tylko czeka, aż przestaną oddychać”, odpowiedziała Żukowska.
Na uwagę innego użytkownika platformy X, który napisał: „A podobno dziecko jest po urodzeniu. A tutaj widzę, że dalej mowa o płodzie”, Żukowska odparła: „Bo on jest po aborcji, nie po urodzeniu”…
Można śmiało postawić tezę, że Żukowska i jej podobni i podobne są emanacją całego zła przed jakim w „Przedludziach” przestrzegał Philip K. Dick. Poseł Lewicy chce arbitralnie wyznaczać, kto jest człowiekiem, a kto nie; kto może żyć, a kto nie; kogo należy ratować, a kogo nie, a także promuje aborcję do porodu… To właśnie takie persony jak Żukowska i jej partyjne koleżanki głoszą, że lepiej zabić dziecko w łonie matki niż jeśli miałoby się ono urodzić i zostać oddane do adopcji. Tylko czekać aż stwierdzą one, że to, o czym pisali Francesko Minerva i Alberto Giubilini jest zgodne z ich światopoglądem i należy to wprowadzić do polskiego prawa.
Swego czasu w wywiadzie dla PCh24.pl prof. Tomasz Panfil, komentując tzw. czarne marsze, jakie miały miejsce po wyroku Trybunału Konstytucyjnego zakazującego w Polsce tzw. aborcji eugenicznej powiedział:
„Proszę spojrzeć na transparenty widoczne na protestach. Im wcale nie chodzi o dzieci podejrzane o chorobę. Na ich transparentach widać hasła typu Aborcja na życzenie czy Aborcja bez granic. Tu w ogóle nie chodzi o orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, tylko o totalną aborcję, nazywaną wolnością, która jest w rzeczywistości swobodą zabijania. I tym są właśnie te demonstracje – protestami, na których żąda się prawa do zabijania. Ten absurd próbują oni wmówić ludziom – że zabijanie jest prawem człowieka.
To jest niszczenie całego ładu, jaki przez wieki i tysiąclecia istniał w Europie, w którym zabijanie dzieci nienarodzonych zawsze było złem! O to im chodzi: oswoić ludzi z możliwością zabijania, a potem zrobi się krok następny – jak np. w Holandii – zabijanie dzieci do 12. roku życia, które są chore. Następnym będzie eutanazja na życzenie pacjenta lub żądanie rodziny.
Powtórzę: chodzi o prawo do zabijania!”.
– Ta przesłanka eugeniczna była bardzo wygodną furtką do nieskrępowanego zabijania dzieci. (…) Powiem więcej: istnieje prawdopodobieństwo, że kobieta nie przeżyje porodu. Czyli co? Dziecko jest zdrowe, ale istnieje statystycznie dostrzegalne prawdopodobieństwo, że kobieta może umrzeć, więc dajemy skierowanie na aborcję? To jest tylko jeden ze środków do osiągnięcia celu, którym jest zgoda na zabójstwo, czego od wieków chce każda rewolucja! – dodał historyk.
I o to właśnie chodzi. O prawo do nieskrępowanego, legalnego w majestacie prawa zabijania. Odbierając drugiemu człowiekowi życie tak naprawdę odbieramy mu wszystko, stajemy się niczym pogańskie bożki życia i śmierci. Taka była i jest logika rewolucji – każdego ubabrać krwią niewinnych; każdego przekonać do tego, że ta krew go wyzwoli, da mu siłę, moc i totalną władzę – władzę odbierania wszystkiego.
Jestem tylko ciekaw, co by na przykład stało się, gdyby na przykład okazało się, że matka Żukowskiej chciała „przerwać ciążę”, ale została przez kogoś zmuszona, żeby jednak urodzić Annę Marię… Czy Żukowska nie powinna wówczas spełnić woli matki, której „odebrano możliwość wyboru” i…?
Rząd łamie obowiązujące prawo – nowe wytyczne pozwalają na zabijanie nienarodzonych, bezbronnych dzieci na żądanie. Lekarze, którzy odmówią udziału w tym barbarzyństwie, mogą stracić pracę! To brutalna rzeczywistość, którą musimy zatrzymać teraz.
W 2021 roku Bill Gates w rozmowie z dziennikarzem USA Today przewidywał, że mRNA zmieni podejście do tworzenia szczepionek w ciągu najbliższych 5 lat, prognozując, że Fundacja Gatesów, której przecież zależy wyłącznie na globalnym zdrowiu, będzie koncentrować się na produkcji tanich szczepionek mRNA, przygotowanych w czasie krótszym niż w czasie pandemii Covid-19, które powstaną w fabrykach zbudowanych na całym świecie, i będą chronić przeciwko HIV, na malarię, na gruźlicę i na wiele innych chorób, na które obecnie nie ma szczepionek. Podczas wystąpienia na platformie Ted w 2022, Gates poszedł znacznie dalej obiecując całkowite wyeliminowanie wirusa grypy i innych patogenów z powierzchni ziemi. Gates, nie podając żadnych źródeł danych, bez odwołania do istniejących badań, postawił tezę, że szczepionki były kluczowym, wręcz cudownym sposobem walki z pandemią COVID, i uratowały miliony istnień ludzkich.
Do tego mają potencjał – mogą być znacznie lepsze, tylko trzeba wynaleźć takie, które będą łatwiejsze do globalnego podania, w formie plastra nalepianego na skórę lub rozpylane w sprayu. Ich zadaniem ma być blokowanie infekcji, żeby nie dochodziło do infekcji przełomowych, jak to miało miejsce w pandemii COVID-19. Szczepionki muszą więc mieć szerokie spektrum działania, tak aby działały przeciwko pojawiającym się nowym wariantom. W związku z tym trzeba budować nowe fabryki na całym świecie, które będą w gotowości, aby wyprodukować wystarczającą ilość szczepionek dla całego świata w ciągu zaledwie sześciu miesięcy od pojawienia się potrzeby lub konieczności, co pozwoli osiągnąć równość i sprawiedliwość w ich dystrybucji w biednych krajach trzeciego świata.
Bill obiecuje, że innowacyjne, nowe szczepionki stosowane w właściwy sposób, czyli globalnie, pozwolą pozbyć się wirusów grypy i innych koronawirusów, wręcz całkowicie je wyeliminować z planety. Wirusy te stanowią ogromne obciążenie, nawet w latach, w których nie występują pandemie, a jeśli się ich pozbędziemy, nigdy tej pandemii nie wywołają.
Gates wspomina o konieczności dokonania inwestycji w nowe narzędzia badawczo-rozwojowe, poprawę systemów opieki zdrowotnej oraz stworzenie Globalnego Zespołu ds. Zwalczania Epidemii (GERM), ostrzegając, że to nie będzie to tanie, ale pozwoli zaoszczędzić pieniądze w dłuższej perspektywie. To jak polisa ubezpieczeniowa. Koszt zapobiegania kolejnej pandemii wyniesie dziesiątki miliardów dolarów. MFW szacuje, że COVID kosztował prawie 14 bilionów dolarów. Musimy więc wydać miliardy, aby zaoszczędzić biliony. Nawet jeśli nie będzie żadnej epidemii, te inwestycje w nowe szczepionki, sprawią, że ludzie będą zdrowsi. Zmniejszą gigantyczną lukę w dostępie do leków między bogatymi i biednymi krajami. Kto przyjmie te miliardy? To oczywiste – ludzie tacy jak Gates, filantropi.
GERM to skrót od Global Epidemic Response and Mobilization Team, to wyspecjalizowana globalna grupa zadaniowa do wykrywania, reagowania i zapobiegania przyszłym pandemiom, działająca w ramach Światowej Organizacji Zdrowia i składająca się z wysoko wykwalifikowanych ekspertów z różnych dziedzin, takich jak epidemiologia, wirusologia i logistyka. Koncepcję zespołu szybkiego reagowania, podobną do tej zaproponowanej przez Gatesa, widać w negocjowanym traktacie pandemicznym, znajdują się tam zapisy, które koncentrują się na poprawie globalnych mechanizmów reagowania, takich jak wczesne wykrywanie zagrożeń, sprawiedliwa dystrybucja szczepionek, z finansowaniem ze strony bogatszych krajów, co jest zgodne z wezwaniem Gatesa do krajów o wysokich dochodach do inwestowania w globalne bezpieczeństwo zdrowotne.
Gates nie jest lekarzem, naukowcem, nie ma żadnych kwalifikacji w sprawach zdrowia, czemu więc samozwańczo mianował się globalnym liderem rozwiązywania problemów zdrowotnych? I dlaczego WHO podąża za jego wytycznymi? Cóż – jest największym kontrybutorem tej agendy ONZ – to prawdopodobnie dlatego.
Problem z nanocząsteczkami lipidowymi polega na tym, że po podaniu szczepionki zawierającej ich miliardy, trafiają one do krwioobiegu (nie pozostają w miejscu szczepienia jak przekonywali nas producenci szczepionek mRNA), są rozprowadzane ogólnoustrojowo krążąc po całym ciele, docierają do wszystkich naszych organów – od serca po wątrobę, od nerek po jajniki i jądra, docierając też do mózgu. Nanocząsteczki lipidowe to cząsteczki tłuszczowe. Błony wokół wszystkich komórek w naszych ciałach są warstwami fosfolipidów tłuszczowych, co oznacza, że lipidowe nanocząsteczki z łatwością wejdą w kontakt z komórkami ciała, łącząc się błonami.
„Panie Mariuszu – jak można Pana wesprzeć?” – zadał mi pytanie jeden z moich subskrybentów. Blog na Substacku jest to hobby czasochłonne, ale nie planowałem tej działalności, jako źródła dodatkowego dochodu (do tej pory mam jednego płatnego subskrybenta ochotnika). Ale jeśli ktokolwiek uważa, że warto udzielić mi wsparcie finansowe – to poniższa zrzutka daje taką możliwość. Za każdą wpłatę – serdecznie dziękuję 🙂
Coraz więcej osób jest przewlekle chorych. Nie umierają, mnożą kolejne dolegliwości i potulnie przyjmują tony leków. Idealni klienci dla Big Pharmy. Im wcześniej zachorują, tym większy dadzą zysk.
===========================
Liczba ludzi na Ziemi wzrosła od roku 1950 o 220% (z 2,5 mld do 8 mld), natomiast przychody firm farmaceutycznych wrosły 150 razy
Kiedy niedawno demokrata, Robert Kennedy Jr., niespodziewanie poparł kandydaturę Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich, obiecał pomóc mu w uzdrowieniu amerykańskich dzieci i dorosłych, przywrócić Ameryce zdrowie (parafrazując hasło Trampa na MAHA – Make America Healthy Again). W wywiadzie udzielonym stacji Fox News Kennedy powiedział, że w dzisiejszej Ameryce najbardziej opłacalną rzeczą jest chore dziecko. Kryzys zdrowia dzieci to epidemia chorób przewlekłych, która obecnie dotyczy około 60% dzieci, podczas gdy za prezydentury jego wujka, Roberta Kennedy’ego tylko 6% Amerykanów cierpiało z powodu przewlekłych schorzeń. Według Kennedy’ego Juniora powodem problemu są toksyny obecne w środowisku, wysoce przetworzona żywności, korupcja panująca w rządzie i agencjach regulacyjnych oraz nadmierne przyjmowanie leków i szczepionek.
W powszechnej opinii wzrost liczby ludności na świecie jest wynikiem, między innymi, rosnącej produkcji żywności, poprawie warunków sanitarnych oraz – przede wszystkim – postępu w medycynie, co przyczynia się do wydłużenia życia i zmniejszenia śmiertelności wśród dzieci. Jeżeli postęp w medycynie miałby być liczony wolumenem sprzedaży medykamentów to jest faktycznie kolosalny – liczba ludzi na Ziemi wzrosła od roku 1950 o 220% (z 2,5 mld do 8 mld), natomiast przychody firm farmaceutycznych wrosły o 15 000%, od około 10 miliardów dolarów w 1950 roku do 1,5 biliona dolarów w 2023 roku. Czy jesteśmy więc zdrowsi? Niezupełnie. W USA wydatki na służbę zdrowia rosły znacznie szybciej niż liczba ludności, zarówno w ujęciu całkowitym, jak i per capita. W latach 1950-2023 całkowite wydatki na służbę zdrowia wzrosły o około 35 833% (16 400% per capita), co daje aż czterokrotny wzrost udziału PKB. W miarę upływu lat zdrowie stawało się coraz większym obciążeniem dla gospodarki USA.
Przewlekłe choroby
Co ciekawe, przy 121% wzroście populacji w Stanach Zjednoczonych, liczba zgonów wzrosła o 127% – Amerykanie nie umierają w nadmiarze, ale stają się populacją chronicznie, przewlekle chorą. 60% amerykańskich dzieci boryka się z przewlekłymi problemami zdrowotnymi (50 lat temu było to mniej niż 1%)
Dzisiejszy model biznesowy opieki zdrowotnej polega na czerpaniu zysków z tego, że pacjenci chorują, a nie zdrowieją. Przewlekle chore dziecko to dla przemysłu farmaceutycznego to klient na całe życie. Coraz krótsze, bo wraz z rozwojem medycyny średnia długość życia w USA spadła z 78,9 lat w 2014 do 76,1 lat w 2021, to największy spadek od czasów II wojny światowej. 74% dorosłych Amerykanów, i aż 60% dzieci cierpi obecnie z powodu nadwagi lub otyłości. Z powodu otyłości aż 77% młodych amerykanów nie nadaje się do służby wojskowej. 50% dorosłych i aż 30% nastolatków ma stan przedcukrzycowy lub cukrzycę typu drugiego. 18% nastolatków ma stłuszczeniem wątroby, chorobę, która kiedyś występowała w późnym stadium alkoholizmu.
Wskaźniki zachorowalności na raka gwałtownie rosną – wśród osób młodych aż o 79%, szacuje się, że w tym roku po raz pierwszy w historii Stanów Zjednoczonych, liczba zachorowań na raka przekroczy 2 miliony. 25% amerykańskich kobiet przyjmuje leki przeciwdepresyjne, a 40% 18-latków ma zdiagnozowane zaburzenia psychiczne. USA ma najwyższy wskaźnik umieralności niemowląt, a ryzyko śmierci kobiety rodzącej w Ameryce jest wyższe niż w jakimkolwiek innym rozwiniętym kraju na świecie.
Wskaźnik autyzmu u dzieci wynosi 1 na 36 w skali kraju, 1 na 22 w Kalifornii. W latach 50-tych ubiegłego stulecia występował u 1 na 10 000 dzieci, w latach 90-tych u 1 na 1000, w roku 2000 było to już 1 na 150. Notuje się gwałtowne wzrosty chorób autoimmunologicznych, niepłodność wzrasta o 1% rocznie.
Robert Kennedy twierdzi, że wszystkie te schorzenia są spowodowane przez dysfunkcję metaboliczną, napędzaną przez toksyczny system żywnościowy, toksyczne środowisko i nadmierne przyjmowanie leków, co zakłóca funkcjonowanie naszego organizmu na poziomie komórkowym, wywołując powolne, ale postępujące choroby, zaczynające się już w życiu płodowym.
Toksyny
Masowa produkcja rolna odbywa się obecnie z nadmiernym wykorzystaniem pestycydów, co powoduje, ze nawet pozornie zdrowa, świeża żywność jak owoce, może również być trująca. Atrazyna to herbicyd, czyli środek chemiczny stosowany do zwalczania chwastów. Przez długi okres, ze względu na skuteczność w zwalczaniu szerokiej gamy chwastów, była jednym z najbardziej powszechnie używanych herbicydów na świecie. Jednak atrazyna jest także przedmiotem kontrowersji z powodu jej potencjalnych skutków ubocznych dla środowiska i zdrowia ludzi. Może zanieczyszczać wody gruntowe i powierzchniowe, stanowić zagrożenie dla ekosystemów wodnych. Istnieją również obawy, że długotrwałe ekspozycja na atrazynę może powodować zaburzenia hormonalne u ludzi. W 2004 roku jej stosowanie zostało zakazane w Unii Europejskiej, ale jest nadal szeroko stosowana w USA i na Ukrainie. Istnieją badania dowodzące, że atrazyna, zakłócając działanie estrogenów, powoduje zmiany w układzie rozrodczym płazów i prowadzi do feminizacji samców żab, powodując rozwój jajników u samców i obniżenie liczby plemników. Choć badania koncentrowały się głównie na płazach, istnieją obawy, że atrazyna może mieć podobne skutki u ludzi. Czy z problemy z tożsamością płciową mogą być wynikiem nadmiernego stosowania atrazyny w USA? Dostępne dane pokazują, że aż do 9% do 11% dzieci w Ameryce 9% zgłasza pewien stopień dysforii płciowej. Przeciętna dziewczyna w Stanach osiąga dojrzałość płciową sześć lat wcześniej niż w 1900 roku, w wieku 10-13 lat, co jest najwcześniejszym wskaźnik dojrzewania płciowego ze wszystkich kontynentów na świecie.
Atryzyna to tylko jeden z pestycydów powszechnie stosowanych w rolnictwie, ale także w parkach i innych miejscach publicznych. Pestycydy są niewidoczne, bez smaku i bezpośrednio toksyczne dla naszej biologii komórkowej. Ekspozycja na niektóre z nich może zwiększać ryzyko wystąpienia chorób przewlekłych, takich jak astma, alergie, ale także nowotwory, w tym białaczka u dzieci. Długotrwały kontakt z pestycydami wiąże się z ryzykiem rozwoju chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Parkinsona i Alzheimera. Niektóre pestycydy mogą wpływać na układ hormonalny, co może prowadzić do problemów zdrowotnych, w tym zaburzeń rozwojowych u dzieci, które są szczególnie narażone na skutki działania pestycydów, ponieważ ich organizmy nie są w stanie szybko eliminować toksycznych substancji. Ekspozycja kobiet w ciąży na pestycydy może prowadzić do poważnych wad rozwojowych u płodów, w tym opóźnień w rozwoju poznawczym.
Czy to przypadek, że największą fuzją, jaką kiedykolwiek przeprowadzono w Niemczech, była fuzja firmy farmaceutycznej Bayer z amerykańską firmą agrochemiczną Monsanto, producentem pestycydów?
Biznesowo to układ idealny – flagowym produktem Monsanto jest Roundup, który jest jednym z najczęściej stosowanych pestycydów w Ameryce. Glifosat, będący głównym jego składnikiem, zwiększa ryzyko wystąpienia chłoniaka nieziarniczego. Firma Bayer jest wiodącym producentem leków przeciwnowotworowych, oferującym różnorodne terapie dla pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym.
Obecnie w USA toczy się wiele postępowań sądowych przeciwko Monsanto, w których osoby chore na raka domagają się odszkodowań za skutki stosowania glifosatu. Łącznie w sądach złożono dziesiątki tysięcy pozwów. W 2019 roku sąd w Oakland w Kalifornii przyznał 2 miliardy dolarów odszkodowania, argumentując, że chłoniak nieziarniczy był wynikiem długotrwałej ekspozycji na herbicyd Roundup, produkowany przez Monsanto.
Wysoko przetworzona żywność
Chroniczne choroby, które przynoszą tak duże zyski przemysłowi farmaceutycznemu mają swoje źródło we wzorcach żywieniowych Amerykanów, które narzucane są przez przemysł wysoko przetworzonej żywności, gałąź gospodarki w dużej mierze stworzoną przez przemysł papierosowy. Kiedy w latach 80-tych zaczęto powszechnie informować, że papierosy mogą być szkodliwe dla zdrowia, jedne z największych firm na świecie, posiadające nieprzebrane zasoby finansowe, wykorzystały te zasoby do zakupu firm spożywczych. W latach 90. dwiema największymi firmami branży tytoniowej na świecie były R.J. Reynolds i Philip Morris. Dwie największe transakcje fuzji i przejęć do 1990 r. dotyczyły właśnie tych firm, które zainwestowały w przemysł spożywczy i przeniosły tysiące swoich pracowników, którzy byli ekspertami w uzależnianiu od papierosów, do pracy w przemyśle wysoko przetworzonej żywności. Jednocześnie firmy te zaczęły przeznaczać ogromne fundusze na lobbying instytucji regulujących żywność oraz na badania naukowe. Tak jak niegdyś przemysł papierosowy opłacił FDA, USDA i naukowców z Uniwersytetu Harvarda, aby stworzyć raport „dowodzący”, że cukier nie powoduje otyłości, tak w latach 90. finansowano badania, które dowodziły, że tłuszcze pochodzenia zwierzęcego są złe, a węglowodany są dobre, i których wynikiem było powstanie piramidy żywieniowej, gdzie węglowodany i cukier stanowiły jej podstawę. Obecnie przemysł rolniczy wydaje na lobbying pięć razy więcej niż przemysł naftowy. Wśród największych lobbystów w Stanach Zjednoczonych jest Amerykańska Izba Handlowa (U.S. Chamber of Commerce), organizacja reprezentująca interesy amerykańskich firm, Pharmaceutical Research and Manufacturers of America (PhRMA), grupa reprezentująca interesy przemysłu farmaceutycznego, American Farm Bureau Federation (AFBF), ale także Monsanto (obecnie część Bayer AG), firma zajmująca się produkcją nasion i środków ochrony roślin, która była aktywna w lobbingu na rzecz biotechnologii i GMO
Współpraca przemysłu rolniczego, naukowców i agencji regulujących rynek leków i żywności wpłynęła znacząco na włączenie do diety amerykanów ultra przetworzonej żywności, a popularna piramida żywieniowa stała się jej ulotką marketingową. W efekcie dzisiejsze wzorce żywieniowe dzieci to w 70% żywność wysoko przetworzona. Podstawą tej diety są w głównej mierze trzy składniki, do których spożywania nie jesteśmy biologicznie stworzeni i które nie istniały 100 lat temu. Jest to cukier przetworzony, fruktoza z syropu kukurydzianego sprawiająca, że chce nam się jeść coraz więcej, ultra przetworzone zboża, które zostały zmodyfikowane sto lat temu, praktycznie pozbawione błonnika oraz oleje z nasion – główne źródło amerykańskich kalorii – takie jak olej sojowy, słonecznikowy czy rzepakowy. Oleje te zostały stworzone przez Johna D. Rockefellera jako produkt uboczny produkcji ropy naftowej, i były używane jako smar silnikowy. Rockefellerowie lobbowali za tym, by olej uznano jako nadający się do spożycia przez ludzi. Z powodzeniem, bo oleje te są znacznie tańsze niż oliwa z oliwek, ale w dużym stopniu wywołują stany zapalne w organizmie.
Najtęższe mózgi w Stanford na Harvardzie czy na innych uniwersytetach, próbuje sprawić, by żywność była coraz tańsza i coraz bardziej uzależniająca, a badania finansowane są przez przemysł żywności przetworzonej, który płaci 11 razy więcej za badania żywieniowe niż NIH. W ciągu ostatnich lat przeprowadzono 50 000 recenzowanych badań dotyczących żywienia, mimo to Amerykanie są nadal systematycznie otyli, chorzy na cukrzycę i kalecy z powodu dysfunkcji metabolicznych. Żywność wysoko przetworzona, poza przetworzonym cukrem, zawiera setki szkodliwych składników i mikstur chemicznych, opracowanych przez naukowców laboratoriach, aby uczynić ją bardziej smaczną i uzależniającą, zawierającą masę barwników spożywczych (kolor żółty oznacza, że barwnik jest produktem ropopochodnym, a jego efektem ubocznym może być występowanie depresji, jest kojarzony z urazami autoimmunologicznymi i ADHD) i „naturalne aromaty”, które tak naprawdę są produktami chemicznymi.
Wartość rynku żywności wysoko przetworzonej (tzw. packaged food lub processed food) w Stanach Zjednoczonych była w 2022 roku szacowana na 1,08 biliona dolarów. Rynek ten obejmuje szeroki zakres produktów, w tym gotowe posiłki, przekąski, napoje, przetworzone mięso, oraz inne produkty spożywcze o dłuższym okresie przydatności do spożycia. Prognozy wskazują, że do 2030 roku wartość tego rynku wzrośnie do 1,58 biliona dolarów, co oznacza roczny wzrost na poziomie około 4,8%.
Wsparcie agencji regulujących
Przewidywany wzrost wartości rynku żywności wysoko przetworzonej napędzany jest m.in. reklamami i rosnącym zapotrzebowaniem na wygodne, gotowe do spożycia produkty spożywcze, ale także dopłatami federalnymi w ramach programu pomocowego Food Stamp (lub Supplemental Nutrition Assistance Program – SNAP), który zapewnia wsparcie finansowe osobom i rodzinom o niskich dochodach na zakup żywności. Uczestnicy programu otrzymują kartę EBT (Electronic Benefits Transfer), którą mogą używać do kupowania zatwierdzonych produktów spożywczych w wybranych sklepach. Program jest zarządzany przez Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA), organizację w 95% opłacaną przez firmy branży spożywczej, której wytyczne ustalają standardy żywieniowe. Aż 90% dotacji przeznaczane jest na zakup wysoko przetworzonej żywności, rząd de facto dotacjami wspiera jej producentów. 10% wszystkich funduszy z bonów żywnościowych przeznaczone jest na napoje gazowane jak CocaCola, ale karty EBT mogą być używane do zakupu słonych przekąsek jak chipsy czy krakersy, słodyczy, czekolad, ciastek, płatków owsianych z dodatkiem cukru, fast foodów jak hamburgery czy frytki, żywności instant (zupki chińskie) czy mrożonej żywności gotowa do spożycia po podgrzaniu w mikrofalówce. Samo zdrowie. Ponad 10 miliardów dolarów rocznie trafia bezpośrednio ze skarbu federalnego do firm produkujących napoje gazowane za pośrednictwem programu bonów żywnościowych.
Dlaczego rząd chce subsydiować coś, co sprawia, że ludzie częściej chorują, a na koniec wszyscy zapłacą za to w postaci kosztów opieki zdrowotnej, które gwałtownie rosną? Przypomnijmy – wydatki na służbę zdrowia w USA wzrosły w latach 1950-2023 o około 35 833% (16 400% per capita). Robert Kennedy J. twierdzi publicznie, że jest to bezpośrednim wynikiem korupcji – około 75% budżetu FDA pochodzi z regulowanego przemysłu, a to oznacza, że przetwórcy żywności i przemysł farmaceutyczny czerpią zyski z chorej populacji.
Radość przemysłu farmaceutycznego
Zła jakość żywności powoduje, że najszybciej rozwijającą się obecnie branżą w Ameryce jest opieka zdrowotna. I z czysto ekonomicznego punktu widzenia, najbardziej dochodowym pacjentem dla tej branży jest przewlekle chore dziecko. Kiedy dziecko zachoruje na chorobę przewlekłą – cukrzycę, otyłość, chorobę nerek, chorobę serca, musi przez całe życie przyjmować leki, rozwijając po drodze coraz więcej chorób współistniejących. Jeśli ktoś cierpi na cukrzycę, ma średnio cztery inne choroby współistniejące. Dojrzewając, dzieci mają coraz więcej schorzeń, na które co prawda nie umierają – po prostu cierpią.
Amerykańska polityka zdrowotna, napędzana przez agencje regulacyjne dotowane przez przemysł farmaceutyczny i spożywczy, polega na likwidowaniu objawów, a nie usuwaniu przyczyn. Świetnym przykładem tej polityki są zalecenia dotyczące postepowania z dziećmi otyłymi – w ciągu ostatnich dziesięciu lat nadwaga wśród dzieci w szkołach stała się wskazaniem do przepisania metforminy, leku na cukrzycę, już w wieku 6-10 lat. Inny cudowny lek – Ozempic – przepisywany jest profilaktycznie dzieciom z otyłością. Lek w postaci zastrzyku, który osoby zagrożone muszą przyjmować do końca życia to koszt od 800 do 1000 dolarów miesięcznie na pacjenta. Pamiętajmy – blisko 80% dorosłych Amerykanów ma nadwagę lub cierpi na otyłość – w zeszłym roku sprzedaż Ozempicu osiągnęła wartość około 10,7 miliarda USD. Lek nie usuwa przyczyn nadwagi, a często przyczynia się do powstania innych problemów zdrowotnych – kojarzony jest z częstymi przypadkami paraliżu żołądka.
Nadmierne szczepienia dzieci
Dziecko urodzone dziś w szpitalu w Stanach Zjednoczonych, w ciągu kilku godzin od przyjścia na świat jest poddane szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które jest chorobą przenoszoną drogą płciową i/lub chorobą narkomanów przyjmujących narkotyki dożylnie. Inną interwencją medyczną stosowaną u niemowląt zaraz po porodzie jest smarowanie oczu maścią erytromycynową, w celu zapobiegania zakażeniom oczu, które mogą być spowodowane przez bakterie przekazywane podczas porodu, takie jak Chlamydia trachomatis czy Neisseria gonorrhoeae. Tylko, że kobiety przed porodem są rutynowo badane na obecność tych bakterii, które mogą być przekazywane dziecku podczas porodu i powodować poważne infekcje. Te badania są częścią standardowej opieki prenatalnej i są przeprowadzane w celu zapobiegania potencjalnym komplikacjom zdrowotnym u noworodka. Jaki więc jest sens stosowania tych procedur profilaktycznych?
W USA, według zaleceń CDC, dzieci i młodzież powinny otrzymać 48 dawek szczepionek w okresie od urodzenia do 18 roku życia. Ale przy uwzględnieniu corocznych szczepień przeciwko grypie oraz COVID-19, całkowita liczba dawek szczepionek może sięgnąć około 84 dawek w okresie od narodzin do 18 roku życia. Ostatnio Dr Stanley Plotkin, czołowy światowy wakcynolog i grono jego zwolenników, po dziesięcioleciach twierdzeń, że bezpieczeństwo szczepionek jest bezdyskusyjne, że są one najlepiej przebadanymi produktami medycznymi na świecie, opublikowali artykuł, w którym przyznają, że jest odwrotnie, że szczepionki nie są odpowiednio badane pod kątem bezpieczeństwa ani przed, ani po dopuszczeniu do obrotu. W artykule opublikowanym w NEJM przyznali, że „badania kliniczne przed dopuszczeniem do obrotu mają ograniczoną wielkość próby i czas trwania obserwacji” oraz, że „nie ma zasobów przeznaczonych na badania bezpieczeństwa po dopuszczeniu do obrotu”. Pamiętajmy, że nie ma takiego leku, który nie miałby skutków ubocznych.
Wysoka specjalizacja nie rozwiązuje problemu
Współcześni lekarze pierwszego kontaktu nie kładą nacisku na wzmocnienie naszych układów odpornościowych, prowadzenie zdrowego stylu życia, czy jedzenie wartościowej żywności. Obecnie rozwiązaniem problemów zdrowotnych jest wyłącznie interwencja farmaceutyczna. Dodatkowo im większa i węższa specjalizacja medyczna tym większym cieszy się prestiżem. Systemowo zmniejszamy wartość ogólnych specjalizacji podstawowej opieki zdrowotnej, w tym pediatrycznej i internistycznej. Każdy pacjent z przewlekłymi chorobami współistniejącymi zostaje skierowany na leczenie do różnych specjalistów, nikt nie próbuje zastanowić się, czy te choroby nie są ze sobą powiązane, nie wywodzą się z tego samego źródła. Z czasem, pacjenci Ci rozwijają kolejne choroby, i kierowani są do kolejnych specjalistów, pochłaniając kolejne leki na każde ze schorzeń. Dzieci i dorośli spędzają mniej czasu na świeżym powietrzu niż więźniowie, nie mają wystarczającej ilości snu, nie mają dostępu do słońca, ich naturalne rytmy okołodobowe są zniszczone. Złe wzorce ruchowe, fatalne jedzenie, brak ruchu, pochłaniane toksyny, nadmierne spożycie leków – jeśli nie opamiętamy się w porę, to w niedługim czasie nie będzie miał kto pracować. Czy też głosować. Chyba, że o to chodzi.
„Panie Mariuszu – jak można Pana wesprzeć?” – zadał mi pytanie jeden z moich subskrybentów. Blog na Substacku jest to hobby czasochłonne, ale nie planowałem tej działalności, jako źródła dodatkowego dochodu (do tej pory mam jednego płatnego subskrybenta ochotnika). Ale jeśli ktokolwiek uważa, że warto udzielić mi wsparcie finansowe – to poniższa zrzutka daje taką możliwość. Za każdą wpłatę – serdecznie dziękuję 🙂
Fundacja Pro – Prawo do życia
✕
