To nie sam wirus zmienił społeczeństwo, ale szum wokół niego – napędzany modelami, masowymi testami, sianiem strachu, selektywnym doborem ekspertów i środkami politycznymi niemającymi wystarczających dowodów. Rok 2020 nie był zatem jedynie historią pandemii. Był lekcją tego, jak szybko społeczeństwo jest gotowe porzucić wolność, wątpliwości i proporcjonalność, gdy codziennie słyszy, że stawką jest samo jego przetrwanie.
Moderna pracuje już nad kolejną „szczepionką” mRNA przeciwko hantawirusowi.
… czy te mechanizmy można w każdej chwili reaktywować? Nowe ryzyko. Nowe ostrzeżenie WHO. Nowy model. Nowe dzienne liczby. Nowi eksperci. Nowy szantaż moralny. Nowe środki. Nowe wykluczenie krytyków.
Nowy wirus, wydłużony dystans społeczny, gorsze maski, dłuższa kwarantanna, bardziej zabójcze „szczepionki” – tylko strach jest tak samo beznadziejny. Jednak ten strach już nie działa tak, jak przed sześciu laty. Wtedy ten strach był czymś nowym. Dzisiaj większość z nas nie boi się meldunków o nowych „zakażeniach”, modeli matematycznych z eksponencjalnym „wzrostem zachorowań”, fałszywych wyników fałszywych testów i pajaców w białych kitlach z przewieszonymi stetoskopami gadających brednie do kamer telewizyjnych.
Te sześć lat zmieniło nasz świat. Także ten medialny. Niekoniecznie te oficjalne media – one kłamią nawet wtedy, gdy przemilczają niewygodne im wydarzenia. Dzisiaj mniej ludzi wierzy w te bajki. Dlaczego? Choćby po tym, jak rozpowszechniono ten filmik o podejściu prominentów do funkcji „ochronnej” szmat przykrywających ich gęby, ale tylko wtedy, gdy stali przed włączoną kamerą.
Pamiętacie tego wirusa, który był śmiertelny tylko wtedy, gdy kręciły kamery telewizyjne? To było przedstawienie. Przedstawienie, które miało wzbudzić strach. Źródło.
Autor artykułu Marek Wójcik Mail: worldscam3@gmail.com
W Portugalii wydarzyło się coś, co jeszcze kilka lat temu brzmiałoby jak kiepski żart z Internetu. Portugalska Ordem dos Médicos Veterinários (OMV), czyli tamtejsza Izba Lekarzy Weterynarii, musiała oficjalnie przypomnieć społeczeństwu, że weterynarze leczą zwierzęta, a nie ludzi, którzy akurat uznali, że są psem, wilkiem, lisem albo kotem po obejrzeniu na TikToku trzydziestu lewackich filmików „uświadamiających”.
TAK, naprawdę wydano w tej sprawie wytyczne i NIE, to nie jest satyra.
Portugalscy weterynarze ogłosili, że nie będą diagnozować, leczyć ani wykonywać żadnych procedur medycznych na chorych psychicznie osobach „identyfikujących się” jako zwierzęta, czyli tzw. „terianach”. Innymi słowy: jeśli ktoś uważa się za kota, to nadal nie dostanie odrobaczenia, szczepienia przeciw wściekliźnie ani obcinania pazurów w gabinecie weterynaryjnym.
Według portugalskiego Euronews organizacja postanowiła działać prewencyjnie, ponieważ moda na „terian” rośnie w mediach społecznościowych. Chodzi głównie o młodych ludzi, którzy deklarują duchową lub psychiczną więź ze zwierzętami, chodzą w maskach, noszą ogony i poruszają się na czworakach.
OMV uznała jednak, że trzeba jasno wyznaczyć granice rzeczywistości. W wytycznych przypomniano więc rzecz dla większości ludzi dość oczywistą: człowiek pozostaje człowiekiem również wtedy, gdy miauczy, szczeka albo przedstawia się jako „duchowy wilk arktyczny”. Weterynarz ma w takiej sytuacji odmówić świadczeń medycznych i skierować osobę do lekarza medycyny człowieka. Rewolucyjne odkrycie XXI wieku: anatomia nadal działa niezależnie od „identyfikacji” z huskym czy inną pchłą szachrajką.
Portugalskie media podkreślają, że dokument ma głównie charakter prawny i etyczny. Portugalskie prawo nie przewiduje bowiem kategorii „człowiek, ale wewnętrznie golden retriever”. Gdyby weterynarz zaczął wykonywać procedury medyczne na człowieku, mógłby mieć bardzo poważne problemy zawodowe.
Co ciekawe, Izba zaznacza, że nie odnotowano jeszcze przypadków ludzi domagających się pełnoprawnego leczenia weterynaryjnego. Sytuacja wygląda zatem mniej więcej tak: problem praktycznie nie istnieje, ale rzeczywistość zrobiła się na tyle absurdalna, że organizacja zawodowa uznała za konieczne wydanie komunikatu w stylu „prosimy nie przyprowadzać ludzi na kastrację do lecznicy dla psów”.
Portal NiT cytuje również zalecenie OMV, aby weterynarze zachowywali wobec takich osób „szacunek i spokój”. Trudno się dziwić — zapewne ciężko zachować powagę, kiedy dorosły człowiek w lisiej masce próbuje przekonać recepcję, że potrzebuje karmy gastro-intestinal i badania łap. Niemniej, wciąż jest to osoba chora, tyle, że potrzebująca innego leczenia, niż to, które może jej zaproponować weterynarz.
Cała sprawa wywołała ogromną dyskusję w portugalskiej Sieci. Jedni twierdzą, że wytyczne są rozsądne i po prostu przypominają podstawy zdrowego rozsądku. Inni uważają, że media sztucznie pompują temat dla kliknięć. Problem polega jednak na tym, że skoro izba weterynaryjna musi oficjalnie tłumaczyć społeczeństwu różnicę między człowiekiem a labradorem, to być może Internet rzeczywiście zaszedł już odrobinę za daleko. Portugalscy weterynarze najwyraźniej uznali, że ktoś musi w końcu powiedzieć stop.
NASZ KOMENTARZ:Na podobnej zasadzie działa genderyzm – wprawdzie dewianci „identyfikują się” jako płeć przeciwna, jednak wciąż muszą chodzić do tego samego ginekologa albo androloga. Prawdy o człowieku nie da się bowiem oszukać.
Pokaz cnoty Tel Awiwu w kwestii oddawania nerek nie może ukryć palestyńskich zwłok, ostrzeżeń ekspertów medycyny sądowej i skandali związanych z handlem ludźmi, które wciąż wymagają uwagi.
Robert Inlakesh
25 stycznia prezydent Izraela Isaac Herzog stanął przed tłumem świętującym ustanowienie – jak to określił Tel Awiw – światowego rekordu w liczbie donacji nerek. Wydarzenie, promowane w ramach kampanii lobbingowej z Księgą Rekordów Guinnessa, miało na celu zademonstrowanie hojności, dyscypliny i moralnego celu.
Jednakże w Księdze Rekordów Guinnessa odnotowano jedynie samo zgromadzenie, a nie donację nerek, którą Tel Awiw zamienił w pokazówkę PR-ową.
Ciała stojące za liczbami
W Strefie Gazy, gdzie Izrael zwracał ciała Palestyńczyków w workach – niektóre w stanie rozkładu, okaleczone lub noszące ślady interwencji chirurgicznej – ceremonia była postrzegana inaczej. Dla palestyńskich urzędników służby zdrowia pytanie nie brzmiało, jak Izraelowi udało się pozyskać tak wielu dawców, ale czy wszystkie te ciała w ogóle wyraziły na to zgodę.
Izraelską „fasadę propagandową” zakwestionował sam dr Munir al-Bursh, dyrektor generalny palestyńskiego Ministerstwa Zdrowia w Strefie Gazy. Stwierdził, że izraelskie „rekordowe liczby” rodzą poważne pytania o pochodzenie nerek i innych narządów, które obecnie są przedmiotem celebracji. Zwrócił uwagę na rażącą sprzeczność między państwem okupacyjnym, które przez lata przetrzymywało palestyńskie ciała na „cmentarzyskach liczb” i w chłodniach, a jednocześnie prezentowało się światu jako humanitarny wzór w zakresie dawstwa narządów.
Bursh przytoczył udokumentowane przypadki zwrotu rodzinom zwłok bez organów – zwłaszcza nerek – bez dokumentacji medycznej, dokumentacji autopsji ani jakiejkolwiek prawnej możliwości pociągnięcia ich do odpowiedzialności. Zaapelował o przeprowadzenie niezależnego międzynarodowego śledztwa w celu ustalenia, czy rzekome osiągnięcia Izraela opierały się na kradzieży palestyńskich organów.
Nieco ponad tydzień później Izrael zwrócił rozproszone szczątki około 54 Palestyńczyków do szpitala Al-Shifa w Strefie Gazy. Zespoły medycyny sądowej natychmiast rozpoczęły prace mające na celu identyfikację ciał i uspokojenie rodzin, ale odnotowały, że wiele z nich nosiło wyraźne ślady tortur i chirurgicznego usunięcia narządów.
Nie było to pierwsze tego typu ostrzeżenie od czasu operacji „Potop Al-Aksa”. Zarzuty dotyczące pobierania narządów pojawiły się zaledwie dziesięć dni po rozpoczęciu izraelskiego ludobójstwa w Strefie Gazy. Pod koniec listopada 2023 roku Euro-Med Human Rights Monitor zaapelował o wszczęcie śledztwa w sprawie kradzieży palestyńskich narządów po tym, jak „pracownicy służby zdrowia znaleźli dowody pobierania narządów, w tym brakujące ślimaki i rogówki, a także inne ważne organy, takie jak wątroba, nerki i serca”.
Izrael i jego obrońcy próbowali stłumić rozpowszechnianie tych oskarżeń, powołując się na „oszczerstwa rytualne” i antysemityzm. Ponieważ dowody pochodziły od Palestyńczyków, apele o wszczęcie międzynarodowego śledztwa w dużej mierze trafiały w próżnię.
Skandal, którego Izrael nigdy nie zakopał.
Dokładnie to wydarzyło się na początku lat 90., kiedy palestyńscy lekarze i krewni zmarłych oskarżyli Izrael o nielegalne pobieranie organów podczas pierwszej intifady. W rzeczywistości, ówczesny minister zdrowia Izraela Ehud Olmert zorganizował publiczną kampanię na rzecz oddawania narządów już w 1992 roku. Podobnie jak dzisiaj, celem było stworzenie wizerunku organizacji humanitarnej.
W 1999 roku amerykańska antropolog Nancy Scheper-Hughes zaczęła odkrywać to, co od dawna było ignorowane. Jako współzałożycielka Organs Watch – organizacji monitorującej handel organami i jego koszty ludzkie – w 2001 roku poruszyła tę kwestię podkomisji Kongresu USA.
Przełom nastąpił wraz z opublikowaniem wywiadu z Yehudą Hissem, głównym patologiem Instytutu Medycyny Sądowej Abu Kabira – jedynej izraelskiej instytucji uprawnionej do przeprowadzania sekcji zwłok w przypadkach nienaturalnej śmierci.
Hiss przyznał, że Abu Kabir pobierał organy z ciał Palestyńczyków bez ich zgody.
Oficjalne izraelskie sprawozdanie, oparte na wewnętrznym dochodzeniu, twierdziło, że pobieranie organów nie było skierowane konkretnie do Palestyńczyków, ale że ofiarami byli również izraelscy żołnierze. Jednak izraelski Kanał 2 wyemitował film dokumentalny o tym przypadku i przeprowadził wywiady z patologami z Abu Kabir, z których jeden wyraźnie stwierdził: „Nigdy nie pobieraliśmy skóry od izraelskich żołnierzy, ale od innych”.
Sheper-Hughes oświadczyła w 2009 roku, że znaczna część nielegalnego handlu nerkami na świecie ma swoje korzenie w Izraelu. „Izrael jest numerem jeden” – powiedziała, twierdząc, że „ma macki sięgające na cały świat”. Doniosła, że obywatele Izraela – często otrzymujący wynagrodzenie od Ministerstwa Zdrowia i w ramach projektu wspieranego przez Ministerstwo Obrony – byli odpowiedzialni za masową turystykę transplantacyjną.
Izraelczycy eksploatują bezbronne populacje od Brazylii po Filipiny. Reportaż BBC z 2001 roku opisał nawet sytuację, w której „setki Izraelczyków stworzyło linię produkcyjną, która zaczyna się w wioskach Mołdawii, gdzie dziś mężczyźni chodzą z jedną nerką”.
W kontrowersyjnym wówczas artykule szwedzki dziennik Aftonbladet z 2009 r. opublikował twierdzenia, że Palestyńczycy byli celowo zabijani przez izraelskie wojsko w celu pozyskania ich narządów.
Chociaż Izrael i jego zwolennicy lubią przedstawiać cały ten skandal jako odosobnioną serię incydentów, Hiss i jego koledzy z Abu Kabir, którzy publicznie przyznali się do pobierania organów, nie zostali nawet ukarani. Hiss nie został skazany na długoletnie więzienie; wręcz przeciwnie, pozwolono mu kontynuować pracę w Abu Kabir.
Innymi słowy, nigdy nie pociągnięto do odpowiedzialności – przeprowadzono jedynie wewnętrzne dochodzenie w Izraelu, po którym nastąpiły obietnice ze strony izraelskiej armii i rządu, że nie będą już pobierać organów od Palestyńczyków.
Liczby stojące za rekordem Tel Awiwu
Izraelska organizacja, która stoi u podstaw obecnego rekordu świata, to Matnat Chaim, założona w lutym 2009 roku, wkrótce po uchwaleniu przez Tel Awiw przepisów zakazujących handlu narządami. Jerozolima, gdzie organizacja ma siedzibę, stała się wiodącym miastem w Izraelu pod względem altruistycznego oddawania nerek. Tel Awiw twierdzi, że Matnat Chaim przeprowadził ponad 2000 przeszczepów, ustanawiając tym samym rekord ustanowiony w styczniu.
Dostępne dane rodzą oczywiste pytania.
W latach 2009–2021 organizacja Matnat Chaim podała, że wykonała 1000 przeszczepów. W 2022 roku organizacja non-profit zgłosiła, że umożliwiła przeprowadzenie 202 przeszczepów – w porównaniu z 215 w roku poprzednim. Oznacza to, że przed oskarżeniami z listopada 2023 roku publicznie dostępna liczba wynosiła 1277. Aby osiągnąć liczbę 2000, organizacja musiałaby wykonać dodatkowe 723 przeszczepy w ciągu nieco ponad trzech lat.
Według Izraelskiego Narodowego Centrum Transplantologii, łączna liczba przeszczepów od żywych dawców w latach 2023, 2024 i 2025 wyniosła 923. W 2022 roku – ostatnim roku, dla którego publicznie dostępne są dane dotyczące udziału Matnat Chaim – organizacja odpowiadała za 63% przeszczepów od żywych dawców. Gdyby ten udział pozostał stały, w ciągu tych trzech lat wyniósłby on około 581 przeszczepów – znacznie poniżej 2000.
To samo w sobie nie obciąża Matnata Chaima. Wyjaśnia jednak, dlaczego Bursh po prostu nie przyjął tego twierdzenia – zwłaszcza w cieniu długiej historii izraelskiego procederu grabieży organów i zeznań ze szpitali w Gazie.
Kolejnym interesującym argumentem przemawiającym za sceptycyzmem wobec wyjątkowo wysokich wskaźników w Izraelu jest fakt, że zaledwie 14% populacji podpisało kartę darczyńcy Adi (Ehud) Ben-Dror. To plasuje Izrael w czołówce krajów rozwiniętych pod względem liczby datków. W większości krajów zachodnich średnia wynosi około 30% populacji.
Dawstwo narządów od dawna budzi kontrowersje wśród Izraelczyków. Na przykład naczelny rabin Palestyny okupowanej przez Brytyjczyków oświadczył, że pogląd, jakoby praktyka ta profanowała zmarłych, jest „wyjątkowy dla Żydów… Nie-Żydzi nie mieliby żadnego szczególnego powodu, by jej unikać, gdyby istniał ku temu naturalny cel, na przykład względy medyczne”.
W 1996 roku wpływowy rabin Icchak Ginsburgh z sekty Chabad-Lubawicz wyjaśnił, że jeśli Żyd potrzebuje wątroby: „Czy można zabrać wątrobę niewinnemu nie-Żydowi, który akurat przechodzi obok, aby go uratować? Tora prawdopodobnie by na to pozwoliła. Życie żydowskie ma nieskończoną wartość. W życiu żydowskim jest coś nieskończenie świętszego i bardziej wyjątkowego niż w życiu nie-Żyda”.
Chociaż obecnie najwyższe autorytety religijne Izraela publicznie uznają, że oddawanie narządów jest dozwolone dla Żydów, konsensus ten jest stosunkowo nowy. Liczba żydowskich dawców znacząco wzrosła w ciągu ostatniej dekady. Dla wielu ściśle praktykujących Żydów kwestia ta pozostaje kontrowersyjna.
Ten kontekst społeczny, w połączeniu ze stosunkowo niewielką liczbą ludności Izraela, sprawia, że tym bardziej podejrzane jest, że Izraelski Narodowy Bank Skóry jest uważany za jeden z największych – jeśli nie największy – banków skóry na świecie. INSB jest zarządzany wspólnie przez izraelskie Ministerstwo Zdrowia i wojsko.
Profanacja jako polityka
Izrael od dawna traktuje ciała Palestyńczyków jako instrumenty kontroli nad masami.. W 2017 roku Tel Awiw przyznał się do utraty śladów ciał palestyńskich więźniów politycznych zmarłych w areszcie. Oświadczenie wskazywało na izraelską praktykę chowania Palestyńczyków w nieoznakowanych grobach na tak zwanych „cmentarzach liczb” – okrutną metodę stosowaną w celu uniemożliwienia rodzinom ustalenia miejsca pobytu ich bliskich. Palestyńczycy wyrażali również obawy, że z niektórych zaginionych ciał pobrano organy.
Poza Palestyną, Izraelczycy byli wielokrotnie wiązani ze skandalami związanymi z handlem organami na całym świecie.
Jedyną osobą skazaną za handel organami w USA był Izraelczyk Levy Izhak Rosenbaum. Sędzia okręgowa USA Anne Thompson z New Jersey określiła go mianem „spekulanta” działającego na czarnym rynku, który „handlował ludzkim nieszczęściem”. Odsiedział zaledwie dwa i pół roku więzienia i uniknął deportacji.
W 2010 roku pięciu obywateli Izraela, w tym emerytowany generał armii, zostało oskarżonych o prowadzenie siatki handlarzy organami. Ich system nadużyć został opisany jako „forma współczesnego niewolnictwa”, w ramach której bezbronni ludzie w krajach rozwijających się byli wykorzystywani do pozyskiwania narządów. Sprawa ujawniła niewygodną sprzeczność dla izraelskiego wymiaru sprawiedliwości: zachowania, które są obecnie ścigane, były skutecznie tolerowane przez struktury państwowe zaledwie dwa lata wcześniej.
W 2015 roku tureckie władze aresztowały podejrzanego izraelskiego handlarza organami i zbadały grupę, która celowo atakowała syryjskich uchodźców. Jeszcze w 2024 roku turecka policja aresztowała czterech obywateli Izraela podczas nalotu na inną grupę, która również wykorzystywała syryjskich uchodźców i inne grupy de-faworyzowane w Turcji.
W 2018 roku cypryjska policja aresztowała obywatela Izraela Mosze Harela, oskarżając go o kierowanie globalnym gangiem handlu organami – skandalem, którego początki sięgają 2008 roku, kiedy to pewien Turek zemdlał na lotnisku w Prisztinie z widocznym bólem po usunięciu nerki. Harel został wcześniej aresztowany przez władze izraelskie w 2012 roku, ale później zwolniony.
Wspomniane przypadki są obecnie uznawane za nielegalne w świetle prawa izraelskiego. Jednak był czas, kiedy Izraelczycy podróżujący za granicę w celu oddania narządów byli nie tylko tolerowani, ale wręcz zachęcani. Ta historia wyjaśnia, dlaczego obywatele Izraela nadal pojawiają się w skandalach związanych z handlem narządami na różnych kontynentach. Samo izraelskie Ministerstwo Zdrowia przyczyniło się do ukształtowania kultury, w której ciała ubogich, przesiedleńców i osób okupowanych mogły być traktowane jako materiały medyczne.
Dlaczego nie przeprowadzono śledztwa?
Pomimo tej udokumentowanej historii, instytucje zachodnie nadal wspierają izraelskie wojsko. W październiku ubiegłego roku Uniwersytet Południowej Kalifornii został zdemaskowany po sprzedaży 32 szczątków ludzkich armii amerykańskiej, które następnie wykorzystano do szkoleń chirurgicznych dla izraelskiej armii. Rada Stosunków Amerykańsko-Islamskich (CAIR) potępiła to odkrycie jako „niepokojące”. Ciała zmarłych Amerykanów zostały sprzedane do łańcucha dostaw obsługującego armię dopuszczającą się ludobójstwa w Strefie Gazy.
Miesiąc później lekarze ze Strefy Gazy wysunęli nowe oskarżenia o pobieranie organów. Miało to miejsce w związku z powrotem kilku ciał do szpitala Nasser w Chan Junis, gdzie jeden z lekarzy powiedział: „Ciała przybyły wypchane watą, z lukami wskazującymi na usunięcie organów. To, co zobaczyliśmy, jest nie do opisania”.
Biorąc pod uwagę mnogość dowodów i oskarżeń wskazujących na to, że Izrael systematycznie pozyskiwał organy w trakcie ludobójstwa, pojawia się pytanie, dlaczego do tej pory nie wszczęto żadnego niezależnego międzynarodowego dochodzenia.
Podobnie jak miało to miejsce na początku lat 90., dowody palestyńskie po raz kolejny są ukrywane pod ochroną „polityki” Zachodu, w obawie przed odwetem ze strony lobby izraelskiego oraz w milczącym założeniu, że izraelskie instytucje mogą przeprowadzić własne dochodzenie.
Medycyna przyszłości jest nam sprzedawana jako „medycyna precyzyjna”. Jednak za terminami takimi jak spersonalizowane szczepionki mRNA, samo-amplifikujące się RNA (saRNA) czy programowane nanocząsteczki lipidowe kryje się eksperyment biologiczny o bezprecedensowej skali. Jak ostrzegają John A. Catanzaro i dr Peter A. McCullough w swojej niedawnej analizie , podejmujemy ryzyko, którego długoterminowe konsekwencje dla całego naszego genomu, mitochondriów i układu odpornościowego nie są nawet w przybliżeniu poznane.
Mój ostatni artykuł został skomentowany przez osobę, której zdecydowaną większość komentarzy cenię za rzeczowość w ten oto sposób:
Panie Marku, niech Pan nie powtarza absurdalnych informacji o możliwościach modyfikacji DNA, projektowania człowieka. BIOLOGIA podlega PRAWOM, nie HUCPIE !
Genetyka jest nadużywana na przykład jako wytłumaczenie dla otyłości. W ten sposób usiłuje się ukryć prawdziwy powód epidemii nadwagi, czyli przede wszystkim „leki” farmakologiczne oraz fałszywa propaganda psuedo-dietetyczna, którą szkoli się mało zainteresowanych prawdą dietetyków. Pytanie: czy tzw. szczepionki mRNA przeciwko wymyślonej pandemii nie są manipulacją genetyczną? Manipulacja genami to fakt, przynajmniej jeśli chodzi o opisaną w poprzednim artykule modyfikację epigenetyczną.
Jeśli nadal przeczysz możliwościom stosowania przeróbek genetycznych w biologii, to siłą rzeczy musisz uważać, że rośliny, którym zmienia się geny jak na przykład kukurydza, to fejk. Jeśli jest to kłamstwo, to bardzo dochodowe.
Nowe rośliny „NGT-1” bez oznaczenia GMO – ponieważ w przeciwnym razie konsumenci by ich nie akceptowali
Za kulisami Komisja Europejska przygotowuje kolejny etap kontroli przemysłowej nad żywnością. W najbliższych dniach Parlament Europejski ma głosować nad nowym rozporządzeniem w sprawie „nowych technik genomowych” (NGT), które wprowadza system dwuklasowy dla roślin modyfikowanych genetycznie. Źródło.
Skoro to jest jedynie hucpa, to nie powinniśmy się takimi sprawami przejmować.
Autor artykułu Marek Wójcik Mail: worldscam3@gmail.com
Moderna rozpoczęła prace nad „szczepionką” mRNA przeciwko wirusowi Ebola-Bundibugyo zaledwie 4 miesiące przed ogłoszeniem przez WHO stanu zagrożenia globalnego
W styczniu 2026 r. wspierana przez Billa Gatesa organizacja CEPI przyznała firmom Moderna i Oxford dotację w wysokości 26,7 mln dolarów na opracowanie multiwalentnych szczepionek mRNA oraz szczepionek opartych na wektorach wirusowych przeciwko wirusowi Ebola.
Zaledwie kilka miesięcy temu (w styczniu 2026 r.) kartel szczepionkowy Billa Gatesa, CEPI, przekazał firmie Moderna i Uniwersytetowi Oksfordzkiemu 26,7 mln dolarów na rozpoczęcie prac nad szczepionkami mRNA oraz szczepionkami wektorowymi przeciwko wirusowi Ebola Bundibugyo (BDBV). Chodzi o wielowartościowe platformy „szczepionkowe” przeciwko filowirusom, które mają być zaprojektowane tak, by zwalczać jednocześnie wiele wirusów Ebola i pokrewnych filowirusów — w tym wirusa Ebola Bundibugyo (BDBV). ambitious-research-develop-multivalent-vaccines-against-deadly-filoviruses
Opracowanie „szczepionki” → Podsycanie strachu przed nowym ogniskiem epidemii → Ogłoszenie stanu wyjątkowego → Przejęcie władzy i kontroli → Promowanie „szczepionki” jako jedynego rozwiązania.
Jest to siedemnasty przypadek epidemii wirusa Ebola odnotowany w Demokratycznej Republice Konga od czasu pierwszego wykrycia wirusa w tym kraju w 1976 roku – oraz trzeci znany przypadek epidemii szczepu Bundibugyo od czasu jego pierwszego wykrycia w 2007 roku. W całej Afryce w ciągu ostatnich 50 lat odnotowano dziesiątki epidemii wirusa Ebola.
Każda z dotychczasowych epidemii wirusa Ebola została skutecznie opanowana w dotkniętym regionie i nie przerodziła się w globalną pandemię.
Dlaczego? – Ponieważ wirus Ebola – w tym szczep Bundibugyo – rozprzestrzenia się poprzez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi osób wykazujących objawy, a nie drogą powietrzną ani poprzez zwykły kontakt. Po prostu nie ma żadnych biologicznych podstaw, by uznać to za pandemię o zasięgu globalnym.
Dlaczego więc właśnie teraz doszło do tak gwałtownego eskalowania sytuacji aż do ogłoszenia pełnego stanu zagrożenia zdrowia publicznego na skalę międzynarodową?
Według WHO, na dzień 16 maja w prowincji Ituri odnotowano 8 przypadków potwierdzonych laboratoryjnie, 246 podejrzanych przypadków oraz 80 podejrzanych zgonów, a ognisko epidemii rozprzestrzeniło się na Ugandę. Jako główne powody do niepokoju organizacja wymienia brak zatwierdzonych szczepionek lub metod leczenia tego konkretnego szczepu, dużą mobilność ludności oraz ryzyko dalszego rozprzestrzeniania się choroby poza granice kraju.
Możliwe jednak, że ogłoszono stan wyjątkowy właśnie dlatego, że negocjacje w sprawie traktatu WHO dotyczącego pandemii napotkały ostatnio poważną przeszkodę związaną z załącznikiem dotyczącym dostępu do patogenów i podziału korzyści (PABS), co uniemożliwiło wejście traktatu w życie. reuters/healthcare-pharmaceuticals/who-delays-pandemic-treaty-amid-pathogen-sharing
Wygląda też na to, że nieudana akcja związana z hantawirusem nie wywołała takiego poziomu strachu, na jaki liczyli.
Niezależnie od tego, co WHO i media nam wmawiają, Stany Zjednoczone pod żadnym pozorem NIE powinny ponownie przystąpić do WHO. Nie możemy ulec ich taktykom szantażu, mającym na celu zmuszenie Ameryki do ponownego przystąpienia do organizacji i uwięzienia jej w pułapce wszechobecnej kontroli, paszportów szczepionkowych i obowiązkowych szczepień.
Krótka uwaga wstępna: Z powodu bieżących wydarzeń przerywam serię o religii i zamieszczam ten artykuł medyczny. Przy bliższym przyjrzeniu się okazuje się, że on również traktuje o współczesnej pseudonaukowej religii – podobnej do komunizmu z Części 6 – a mianowicie o wirusologii. Twierdzi ona, że opisuje złowrogi wpływ na nas, ludzi, którego nikt nigdy nie widział, nawet pod mikroskopem elektronowym.
——————————————————————
Jedyny lekarz na miejscu, który może swobodnie rozmawiać
Z całego skupiska chorób Hondius przemawia tylko jeden głos medyczny, który nie ma żadnych zobowiązań wobec armatora. To dr Stephen Kornfeld, amerykański onkolog z Bend w stanie Oregon, który był na pokładzie jako pasażer i spontanicznie przejął obowiązki lekarza okrętowego po tym, jak na statku zachorowano. Kornfeld osobiście leczył pacjentów. Następnie Kornfeld został przewieziony do oddziału kwarantanny o zaostrzonym rygorze na Uniwersytecie Nebraski, ponieważ wstępny test na obecność hantawirusa Andes dał wynik „słabo pozytywny”. Potwierdzający test PCR dał wynik negatywny. Test na obecność przeciwciał również był negatywny. Kornfeld został zwolniony z kwarantanny i powiedział dwie rzeczy, które prawie nie trafiły na pierwsze strony gazet [Źródło: KRDO — Lekarz ze statku dotkniętego hantawirusem uzyskał wynik negatywny ]:
„W tamtym czasie wydawało się, że to zwykły wirus. Z perspektywy czasu pojawia się pytanie, czy to mógł być hantawirus. Ale to tylko spekulacje. Nie ma sposobu, żeby to stwierdzić”.
Onkolog z wieloletnim doświadczeniem w leczeniu pacjentów, który był na miejscu, widział objawy i sam dwukrotnie został przebadany – publicznie stwierdza, że nie ma sposobu, aby to stwierdzić na pewno .
WHO, CDC, ECDC i operator statków wycieczkowych Oceanwide Expeditions twierdzą dokładnie odwrotnie. Mówią: wirus Andes potwierdzony, 23 kraje w stanie gotowości pandemicznej, międzynarodowa koordynacja, loty repatriacyjne w warunkach kwarantanny, ośrodek izolacji o zaostrzonym rygorze w Nebrasce.
Kto ma rację?
Historia, którą opowiada każdy
1 kwietnia 2026 roku holenderski statek wycieczkowy MV Hondius wypłynął z argentyńskiego portu Ushuaia. Na pokładzie: 86 pasażerów i 61 członków załogi, łącznie 147 osób z 23 krajów. Cel podróży: pięciotygodniowa wyprawa na Antarktydę z przystankami w Georgii Południowej, Tristan da Cunha, na Świętej Helenie i Wyspie Wniebowstąpienia.
Pięć dni po wypłynięciu, 6 kwietnia, 70-letni Holender zachorował na gorączkę, ból głowy i biegunkę. Zmarł na pokładzie 11 kwietnia w wyniku postępującej niewydolności oddechowej.
Jego 69-letnia żona przywiozła ciało z Wyspy Świętej Heleny do domu, 25 kwietnia zemdlała z powodu stresu na lotnisku w Johannesburgu przed przesiadką na lot linią KLM i zmarła tego samego dnia w szpitalu w Republice Południowej Afryki.
Brytyjski pasażer zachorował około 24 kwietnia, cierpiąc na gorączkę, duszność i zapalenie płuc. Został ewakuowany do Republiki Południowej Afryki 27 kwietnia i przeżył. 4 maja południowoafrykańskie laboratoria zidentyfikowały u brytyjskiego pacjenta wirusa Andes – południowoamerykański wariant hantawirusa.
65-letnia Niemka zachorowała na pokładzie około 28 kwietnia i zmarła 2 maja.
Oficjalna wersja wydarzeń od tamtej pory przedstawia się następująco: wybuch epidemii hantawirusa na statku wycieczkowym, trzy zgony, osiem kolejnych przypadków potwierdzonych badaniem PCR (z czego, według podziału WHO, co najmniej dwóch pasażerów — jeden Amerykanin i jeden Hiszpan — jest klinicznie bezobjawowych; są to „potwierdzone przypadki” zgodnie z definicją WHO, ale nie są faktycznie chorzy), 122 osoby przetransportowano z powrotem do swoich krajów (87 pasażerów plus 35 członków załogi, rozproszonych po sześciu krajach europejskich i Kanadzie), alert pandemiczny WHO dla 23 krajów [Źródło: WHO Disease Outbreak News — Hantavirus cluster linked to cruise ship travel ]. Wirus Andes, jak jednogłośnie piszą WHO i CDC, jest jedynym wariantem hantawirusa z udokumentowaną „ograniczoną transmisją z człowieka na człowieka” — i to rzekomo wyjaśnia skupisko przypadków na pokładzie [Źródło: CDC HAN Notice 528 — Multi-country Hantavirus Cluster ].
Dokładniejsza analiza ujawnia, że z trzech zgonów, tylko dwa zostały potwierdzone jako spowodowane wirusem Andes . Trzeci jest oficjalnie „prawdopodobny” – co oznacza, że nie został potwierdzony niezależnym testem laboratoryjnym. Lekarz pokładowy również zaraził się wirusem; został ewakuowany do Johannesburga 6 maja, gdzie przebywał na oddziale intensywnej terapii i przeżył, mając negatywny wynik testu na obecność wirusa. [Źródło: Government.nl — Aktualności na temat epidemii wirusa Andes na statku wycieczkowym MV Hondius ]. Podczas jego nieobecności, dr Kornfeld zastąpił go.
Co zrobiłby z tą historią mój lekarz rodzinny – i dlaczego to niepokoi każdego czytelnika
Zanim przejdę do szczegółów, wstępna uwaga, która nada temu artykułowi właściwy wymiar. To, co wydarzyło się na holenderskim statku ekspedycyjnym, to nie tylko historia dla wąskiej grupy czytelników, którzy marzą o rejsach po Antarktydzie. To mikrokosmos tego, co dzieje się w naszych szpitalach – w Szwajcarii nazywa się je „szpitalami” – dzień po dniu. Każdy, kto nigdy nie był na statku i nigdy nie będzie, prawdopodobnie prędzej czy później trafi do szpitalnego łóżka lub będzie tam towarzyszył krewnemu. I właśnie wtedy ma zastosowanie ta sama struktura, którą opisuję tutaj na przykładzie sprawy MV Hondius: system diagnostyczny z bodźcami, które nie dążą do prawdy, hierarchia między pacjentem a lekarzem, w której pacjent nie wie tego, co wie lekarz, oraz kultura instytucjonalna, w której niewygodna prawda zagraża pracy sygnalisty. Zrozumienie sprawy Hondiusa dostarcza narzędzia, które przyda im się również później, w szpitalu.
Gdybym miała przybyć do gabinetu mojego lekarza rodzinnego po podróży, cierpiąc na gorączkę, biegunkę i duszności, nie zatrzymałaby się przy pierwszym podejrzeniu. Jak nakazuje każdy porządny podręcznik medyczny, przeprowadziłaby diagnostykę różnicową — systematyczną listę wszystkich chorób, które pasują do moich objawów, uszeregowanych według prawdopodobieństwa. Dopiero potem wykonałaby ukierunkowane testy, aby rozróżnić między możliwościami. Pierwszy pomysł, pożądany pomysł lub wygodny pomysł nie liczy się jako diagnoza, dopóki alternatywy nie zostaną systematycznie wykluczone. Nie implikuje to żadnych teorii spiskowych. To po prostu podstawowa praktyka medyczna — i jest to dokładnie to, co powinno mieć miejsce podczas pobytu w szpitalu , ale zbyt często tak się nie dzieje, ponieważ instytucjonalne uprzedzenia działają przeciwko niewygodnej diagnozie.
W przypadku MV Hondius nie przeprowadzono dokładnej diagnostyki różnicowej – na ile wynika to z publicznych raportów WHO, CDC, ECDC i operatora statku Oceanwide Expeditions . Profil objawów pacjentów – gorączka, zmęczenie, bóle mięśni, problemy żołądkowo-jelitowe z biegunką, a po czterech do dziesięciu dniach duszność i zapalenie płuc [Źródło: CDC — Clinician Brief: Hantavirus Pulmonary Syndrome ] – nie tylko pasuje do hantawirusa. Pasuje co najmniej równie dobrze do…
Choroba legionistów ( typowe zagrożenie dla statków wycieczkowych wynikające ze skażenia systemów klimatyzacji, wirów wodnych, systemów wody pitnej) powodująca w jednej czwartej przypadków problemy z układem pokarmowym.
zatrucie pokarmowe o podłożu bakteryjnym, powodujące sepsę .
zatrucie chemiczne środkami dezynfekującymi lub pestycydami stosowanymi na statkach.
na temat skutków silnego promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez radary okrętowe i systemy komunikacji satelitarnej.
I — jak zobaczymy — jest to miejsce, w którym znajduje się oporna bakteria , która mogła powstać w wyniku rutynowej dezynfekcji chlorem.
Żadne z przeglądanych oficjalnych źródeł nie dokumentuje, że te alternatywy były systematycznie testowane. Nie ma opublikowanych wyników diagnostyki Legionelli, analizy próbek żywności, pobierania próbek z klimatyzacji lub wirów wodnych, badań toksykologicznych ani pomiarów elektromagnetycznych. Jest tylko jedno: test PCR na obecność wirusa Andes , który dał wynik pozytywny u ośmiu pacjentów – i tym samym diagnozę uznano za „potwierdzoną”.
Siedem problemów metodologicznych – o które nikt nie pyta
Po pierwsze – narzędzie diagnostyczne zostało zdyskredytowane od czasu pandemii COVID-19
Technologia PCR amplifikuje materiał genetyczny w cyklach. Przy niskiej liczbie cykli wykrywa klinicznie istotne ładunki patogenów. Przy wysokiej liczbie cykli – zazwyczaj powyżej 35 – znajduje ślady, które są praktycznie bez znaczenia z epidemiologicznego punktu widzenia. Każdy, kto wykona wystarczającą liczbę cykli, może użyć PCR do udowodnienia niemal wszystkiego, co chce. Nawet papaje okazały się dodatnie w kierunku COVID-19. Mikroorganizmy są wszechobecne – na skórze, w powietrzu, w wodzie, w żywności. Każdy, kto systematycznie poszukuje śladów, je znajdzie. Najsłynniejszy dowód empiryczny na możliwość tej manipulacji dostarczyła grypa sezonowa w sezonie 2020/21: Statystycznie praktycznie zniknęła całkowicie, ponieważ testy wykonywano tylko na COVID-19 – bez wzrostu ogólnego wskaźnika zachorowań w populacji. Najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie: osoby wcześniej podatne na grypę zostały ponownie oznaczone jako „ujemne w kierunku COVID-19” za pomocą bardziej czułych testów. Wiele z tych zdiagnozowanych osób zmarło następnie nie z powodu wirusa, ale w wyniku agresywnego leczenia, takiego jak wentylacja mechaniczna.
W przypadku Hondiusa na pytanie można odpowiedzieć konkretnie – analizując własne doświadczenia dr. Kornfelda. Jego pierwszy test dał wynik „słabo pozytywny ”, kolejny, potwierdzający test PCR, na który nalegał jako profesjonalista, dał wynik negatywny , a test na obecność przeciwciał również był negatywny . To właśnie ten schemat sprawił, że metodologia PCR straciła reputację od czasu pandemii COVID-19: duża liczba cykli wykrywa ślady, bardziej precyzyjne testy nie wykrywają niczego. Sam Kornfeld wyciągnął jedyny obiektywnie uzasadniony wniosek: „Nie sądzę, żebym został zakażony hantawirusem”. Jeśli to dotyczy jego osoby – przy jakim numerze cyklu (Ct) zmierzono osiem pozytywnych testów Hondiusa w Andes? Wartość Ct nie jest podana w żadnym publicznie dostępnym źródle.
Sama WHO dostarcza dalszych dowodów: wśród „ośmiu potwierdzonych przypadków”, według jej własnego zestawienia, co najmniej dwóch pasażerów – jeden Amerykanin i jeden Hiszpan – uzyskało pozytywny wynik testu PCR bez żadnych objawów klinicznych . Właśnie to potwierdza doświadczenie Kornfelda w Nebrasce: PCR wykrywa ślady. Ślady te nic nie mówią o chorobie. Każdy, kto wnioskuje, że test PCR wskazuje na chorobę, myli wynik laboratoryjny z diagnozą.
Krok dalej w radykalnym spektrum – i taki, który niniejszy artykuł otwarcie i szczerze prezentuje – to stanowisko, że rzekoma koncepcja choroby, jaką jest „niebezpieczny wirus”, po prostu nie istnieje w formie, jaką prezentuje nam wirusologia. Przez dziesięciolecia niemiecki mikrobiolog dr Stefan Lanka argumentował i wykazał w kontrolowanych eksperymentach, że istnienie wirusów chorobotwórczych nigdy nie zostało naukowo udowodnione zgodnie z postulatami Kocha (izolacja patogenu w czystej hodowli, ponowne zakażenie zdrowego organizmu z identycznym początkiem choroby). To, co w praktyce nazywa się „wykrywaniem wirusa”, to prawie zawsze wykrycie materiału genetycznego lub fragmentów białka w hodowli komórkowej – a nie identyfikacja wyizolowanej, chorobotwórczej cząsteczki. Każdy, kto podąży tą linią rozumowania do jej logicznego wniosku, dojdzie do wniosku samego Lanki: „wirusy”, których rzekomo powinniśmy się obawiać, są w dużej mierze konstruktem naukowym, narracją utrwalającą starą doktrynę Pasteura o „wojnie z mikroorganizmami” – nawet gdy identyfikacja konkretnego patogenu bakteryjnego kończy się niepowodzeniem. Nie trzeba podzielać tego radykalnego poglądu, żeby traktować sprawę Hondiusa poważnie — ale ktokolwiek jest jej zwolennikiem, nie uniknie pytania, co tak naprawdę ma na myśli WHO, informując o „ośmiu potwierdzonych przypadkach hantawirusa ” .
Argument Lanki opiera się przede wszystkim na jego własnych eksperymentach kontrolnych , które pokazują, że typowe „efekty cytopatyczne” , uważane w wirusologii za dowód istnienia wirusa, można odtworzyć nawet bez próbki wirusa, a jedynie za pomocą procedury laboratoryjnej (głodzenie i zatruwanie hodowli komórkowej).
Po drugie – logika klastra jest powierzchowna
Ci, którzy chcą wykluczyć zatrucie pokarmowe jako alternatywne wytłumaczenie, zazwyczaj argumentują w ten sposób: „Zatrucie pokarmowe spowodowałoby, że wszyscy zachorowaliby w tym samym czasie. W tym przypadku pasażerowie zachorowali stopniowo przez 22 dni. Zatem nie ma zatrucia pokarmowego”. Ta logika zakłada model kafeteryjny, w którym wszyscy jedzą to samo w tym samym czasie. Nie jest tak na statku wycieczkowym. Pasażerowie wybierają à la carte z kilku opcji – mięso, ryby, wegetariańskie, wegańskie. A logistycznie pięciotygodniowa wyprawa na Antarktydę nie może być zaopatrzona w świeże jedzenie. Większość żywności musi zostać załadowana przed wypłynięciem – i większość z niej jest zamrożona. Jest ona rozmrażana w kuchence mikrofalowej w razie potrzeby, zgodnie z poleceniami pasażerów.
Oznacza to, że pojedyncza skażona partia mrożonej żywności — partia drobiu z Salmonellą, partia przygotowanego sosu z Listerią, pudełko owoców morza z Vibrio — nie jest spożywana w ciągu jednego dnia. Jest ona wydawana tygodniami , w zależności od tego, kiedy pasażer ją zamówi. Chorzy pasażerowie pozornie nie mają wspólnego punktu odniesienia — a jednak źródłem byłaby pojedyncza partia w zamrażarce statku. Test, który by to zweryfikował, jest medycznie banalny: co każdy chory pasażer jadł w ciągu jednego do siedmiu dni przed wystąpieniem objawów? Systematyczny ślad posiłków. Nie ma o tym wzmianki w publicznych raportach.
Po trzecie — brakuje analizy klastrów przestrzennych
Podczas trwającej trzy tygodnie epidemii najważniejsze pytanie epidemiologiczne brzmi: Kto gdzie był? Które zakażone osoby dzieliły te same pokłady kabin? Które jadły przy tych samych stołach? Które korzystały z tych samych pryszniców, tego samego jacuzzi, tego samego systemu klimatyzacji? Które kabiny znajdowały się w pobliżu anten radarowych lub satelitarnych statku?
Taka przestrzenna analiza skupień wiarygodnie rozróżnia zewnętrzne źródło patogenów (myszy patagońskie przed wypłynięciem) od pokładowego źródła skażenia. Nie jest ona uwzględniona w raportach Hondiusa WHO, CDC i ECDC. Albo została przeprowadzona, ale nie opublikowana – co, epistemologicznie rzecz biorąc, sprowadza się do tego samego.
Czwarty — błąd potwierdzenia po pierwszym przypadku, na przykładzie wdowy
Przy 147 osobach, z których znaczna część była w podeszłym wieku, nie jest pewne, że po pięciu tygodniach wysiłku fizycznego w regionie polarnym nie będzie żadnych zgonów. Jednak gdy tylko 11 kwietnia na pokładzie zginęła pierwsza osoba, wszystkie 147 osób zostało postawionych w stan najwyższej gotowości. Od tego momentu każdą drobną dolegliwość interpretowano jako „potencjalną infekcję”. To, co przed 11 kwietnia uznawano za chorobę lokomocyjną lub osłabienie związane z wiekiem, stało się „podejrzane” od 12 kwietnia. To klasyczny przypadek błędu potwierdzenia wynikającego z oczekiwania klastrowego – psychologicznie dobrze znanego odruchu automatycznej interpretacji nowych obserwacji zgodnie z przyjętym założeniem, zamiast obiektywnego ich zbadania. Sam Kornfeld dokumentuje właśnie ten błąd, mówiąc: „W tamtym momencie wydawało się, że to po prostu zwykły wirus. Z perspektywy czasu pojawia się pytanie, czy mógł to być hantawirus”. Diagnozę hantawirusa retrospektywnie przeniesiono na objawy.
Przypadek wdowy doskonale to ilustruje. 69-letnia kobieta opiekowała się umierającym mężem na morzu przez pięć dni, była świadkiem jego śmierci, a następnie towarzyszyła ciału małżonka w podróży przez Świętą Helenę i Republikę Południowej Afryki, po czym odbyła stresujący lot długodystansowy – i zasłabła w poczekalni lotniska w Johannesburgu. Później, jak donoszą źródła, uzyskała pozytywny wynik testu PCR na obecność wirusa Andes, co pozwoliło na ustalenie oficjalnej przyczyny zgonu.
W diagnostyce różnicowej ten sam zgon należałoby jednak zbadać pod kątem co najmniej trzech innych przyczyn — przyczyn, które statystycznie częściej występują u 69-letniej kobiety w dokładnie takiej sytuacji niż śmiertelna infekcja hantawirusem:
Kardiomiopatia takotsubo , powszechnie znana jako zespół złamanego serca : ostra dysfunkcja serca spowodowana szokiem emocjonalnym, klinicznie przypominająca zawał serca, wywołana dokładnie tym, co kobieta przeszła w ciągu ostatnich dwóch tygodni.
Zatorowość płucna po długim locie — klasyczne zagrożenie po kilku godzinach siedzenia, zwłaszcza u osób starszych, które odczuwają zmęczenie podróżą, odwodnienie lub stres związany ze stratą.
Ostry incydent wieńcowy spowodowany wyrzutem kortyzolu i adrenaliny udokumentowanym w przypadkach ostrej straty: ryzyko zgonu współmałżonka wzrasta o 26 do 41 procent w ciągu pierwszych 90 dni po śmierci partnera — jest to udokumentowany epidemiologicznie efekt śmiertelności wdowieństwa (nazywany w badaniach anglojęzycznych „efektem wdowieństwa” ).
Różowa pigułka ze śmiertelnymi konsekwencjami: Jeśli wdowa – jak lekarze rodzinni rutynowo zalecają właśnie w takiej sytuacji – zażyła środek uspokajający (benzodiazepinę, potocznie zwaną „różową pigułką ”, zazwyczaj lorazepam/Tavor) przed lub w trakcie podróży do domu, ryzyko wystąpienia wszystkich trzech wcześniej wymienionych przyczyn zgonu dramatycznie wzrasta. Kilka obszernych badań (PubMed 2023, Journal of Thrombosis and Haemostasis 2020) pokazuje, że benzodiazepiny wyraźnie zwiększają ryzyko zatorowości płucnej, ponieważ hamują spontaniczne ruchy mięśni nóg, a tym samym spowalniają powrót żylny. Zmniejszają one również samoświadomość początkowych objawów nagłych – duszności, ucisku w klatce piersiowej, niepokoju – a w połączeniu z odwodnieniem spowodowanym długodystansowymi lotami (suche powietrze w kabinie, pominięte posiłki podczas wsparcia w żałobie) dodatkowo zwiększają ryzyko zakrzepicy. U seniorów powyżej 65. roku życia okres półtrwania lorazepamu wydłuża się nawet do 30 godzin – tabletka przyjęta poprzedniego wieczoru będzie nadal skuteczna podczas lotu. Dobrze przepisana recepta może, w stresie związanym z długim lotem, okazać się ostatnią kroplą w i tak już przepełnionej beczce. Publiczne doniesienia nie wyjaśniają, czy wdowa otrzymała taki lek. Uczciwa diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać to zagadnienie [Źródło: PubMed 2023 — Związek dawka-odpowiedź stosowania benzodiazepin z rozwojem zakrzepicy żył głębokich ;
Pozytywny wynik testu PCR w Andesie u kobiety dowodzi jedynie, że była nosicielką śladów wirusa. Nie jest to zaskakujące: opiekowała się mężem przez pięć dni w ciasnej kabinie statku. Prawie na pewno miała kontakt ze śladami wirusa. Nie oznacza to jednak, że wirus był przyczyną jej śmierci. Profesjonalna diagnostyka różnicowa obejmowałaby EKG, poziom troponiny, poziom D-dimerów oraz tomografię komputerową płuc. Z publicznych doniesień nie wynika jasno, czy tak się stało.
Piąty – luka w stawce bazowej
W tym przypadku oficjalne wyjaśnienie staje się matematycznie wątpliwe. Argentyna zgłasza – nawet w obecnym, nieco podwyższonym sezonie 2025/26 – łącznie 101 potwierdzonych przypadków hantawirusów w całym kraju, przy populacji 47 milionów [Źródło: WHN – The Current Andes Hantavirus Situation in Argentina ]. Odpowiada to rocznemu wskaźnikowi zakażeń wynoszącemu około dwóch przypadków na milion mieszkańców. Co więcej, 70 procent tych przypadków w 2026 roku nie wystąpiło w Patagonii, lecz w centralnej Argentynie (z prowincją Buenos Aires na czele z 42 przypadkami).
Na statku MV Hondius 8 z 86 pasażerów uzyskało wynik pozytywny – wskaźnik zakażeń wyniósł 9,3% . Matematycznie jest to 45 000 razy więcej niż wskaźnik referencyjny w Argentynie. Gdyby wskaźnik Hondius uznać za typowy wskaźnik narażenia w Patagonii, rocznie w tym kraju powinno odnotowywać się około 180 000 przypadków hantawirusa. W rzeczywistości jest ich zaledwie kilka. Sama Argentyna, według doniesień „ The Globe and Mail” , stara się ustalić, czy jej kraj był w ogóle źródłem zakażenia.
Szósty – sam lekarz okrętowy zachorował
W tym miejscu wyjaśnienie Patagonii rozpada się całkowicie. Lekarz pokładowy MV Hondius — 41-letni Holender — sam zachorował i miał podobne objawy jak pasażerowie i został ewakuowany na oddział intensywnej terapii w Johannesburgu 6 maja [Źródło: The Jerusalem Post — amerykański onkolog wkracza do akcji po tym, jak lekarz pokładowy zachorował ]. Kluczowy punkt: lekarz pokładowy nie przebywał w Patagonii. Nie zszedł na ląd w Ushuaia. Członkowie załogi zazwyczaj pozostają na pokładzie, podczas gdy pasażerowie odwiedzają porty końcowe. Jeśli jednak lekarz pokładowy zachorował, nie zaraził się wirusem w Patagonii. Zaraził się nim na pokładzie — z tego samego źródła co pasażerowie.
Hipoteza czysto związana z Patagonią wymaga zatem, aby lekarz okrętowy zaraził się chorobą od jednego z pacjentów lub aby był narażony na to samo źródło na pokładzie, co pozostali chorzy. Druga opcja jest najbardziej oczywista, najprostsza i najbardziej spójna matematycznie. Wymaga ona jednak właśnie badań na pokładzie – klimatyzacji, wody pitnej, wirów wodnych, źródeł pożywienia – których nikt nie chce publikować.
Właśnie tutaj wielu głównych wyznawców instynktownie ucieka się do wygodnego wyjaśnienia: „Lekarze łatwo zarażają się od swoich pacjentów – więc choroba lekarza okrętowego jest raczej potwierdzeniem teorii transmisji z człowieka na człowieka niż argumentem przeciwko niej”. Ta interpretacja brzmi wiarygodnie, ale nie wytrzymuje bliższej analizy matematycznej. Gdyby wskaźnik transmisji wirusa z Andów z człowieka na człowieka był rzeczywiście tak wysoki, że pojedynczy przypadek początkowy mógł zainfekować osiem innych osób i lekarza prowadzącego w ciągu kilku tygodni – jak twierdzi oficjalna wersja Hondiusa – to dokładnie taki sam wskaźnik zakażeń musiałby występować w Argentynie, gdzie wirus jest endemiczny. Ale tak nie jest. Argentyna zgłasza około 101 przypadków rocznie wśród 47 milionów mieszkańców , czyli około dwóch na milion. Gdyby pojedynczy przypadek początkowy miał zainfekować średnio osiem innych osób w ciągu kilku tygodni, musiałoby to doprowadzić do powtarzających się fal zachorowań o wykładniczym wzroście w Patagonii i prowincji Buenos Aires. Tempo transmisji wynoszące osiem przypadków miesięcznie, ekstrapolowane na dwanaście miesięcy, teoretycznie daje 8 do potęgi dwunastej ≈ 68,7 miliarda przypadków wtórnych – mniej więcej osiem razy więcej niż populacja świata (każdy zainteresowany może sam obliczyć etapy pośrednie). Model ten oczywiście zawodzi na długo przed osiągnięciem nasycenia populacją – ale o to właśnie chodzi: po zaledwie kilku miesiącach Argentyna stałaby się strefą epidemii hantawirusa.
Nie jest. Rzeczywistość w Argentynie pokazuje dokładnie coś odwrotnego: większość przypadków – jeśli w ogóle występują – to izolowane ekspozycje poprzez odchody myszy, a nie łańcuchy transmisji z człowieka na człowieka. „Ograniczona transmisja z człowieka na człowieka ”, jak teoretycznie przyznają WHO i CDC w przypadku wirusa Andes, mogłaby wystąpić w izolowanych, bardzo bliskich interakcjach opieki zdrowotnej – pielęgniarki opiekujące się umierającym pacjentem, małżonkowie dzielący boks. Jednak matematycznie rzecz biorąc, nie może być ona wystarczająco wysoka, aby wygenerować osiem przypadków wtórnych z jednego przypadku początkowego. Gdyby tak było, Argentyna od dawna byłaby obszarem epidemii hantawirusów, a nie krajem, w którym wskaźnik zachorowań wynosi dwa przypadki na milion mieszkańców rocznie.
Logicznie rzecz biorąc, ogniska w Hondiusie nie da się wytłumaczyć transmisją z człowieka na człowieka. Pozostaje jedynie spójne wyjaśnienie – wspólne źródło narażenia na pokładzie statku, na które jednocześnie narażeni byli pasażerowie i lekarz pokładowy. To właśnie źródło nie zostało zbadane – a przynajmniej nie zostało upublicznione.
Siódmy – analogia statku szpitalnego i pułapka odporności na chlor
Teraz do fundamentalnego pytania o istnienie współczesnego systemu higieny. W tym miejscu argument staje się osobiście istotny dla każdego czytelnika — nawet dla tych, którzy nigdy nie postawiliby stopy na statku wycieczkowym. Ponieważ to, co następuje, dotyczy nie tylko MV Hondius, ale każdego szpitala, który odwiedzisz Ty i Twoi bliscy. Szpitale od dziesięcioleci walczą z zakażeniami pozaszpitalnymi — czyli chorobami, których pacjenci nabywają podczas pobytu w szpitalu . Oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, w międzynarodowym żargonie naukowym określana jako AMR ( Antimicrobial Resistance , oporność bakterii i innych mikroorganizmów na antybiotyki i środki dezynfekujące), jest bezpośrednio odpowiedzialna za około 1,27 miliona zgonów rocznie na całym świecie, przyczynia się do prawie 5 milionów zgonów rocznie i, według prognoz WHO, wzrośnie do 10 milionów zgonów rocznie do 2050 roku [Źródło: Springer Nature 2025 — Oporność bakterii wywołana środkami dezynfekującymi i krzyżowa oporność na antybiotyki ].
A to, jak można udowodnić, tylko wierzchołek góry lodowej. Badanie przeprowadzone w brytyjskim szpitalu uniwersyteckim ( JAC Antimicrobial Resistance 2024) wykazało, że ani jeden udokumentowany zgon z powodu AMR w badanej kohorcie nie został wymieniony jako zgon z powodu AMR w akcie zgonu. Rzeczywisty zakres jest zatem prawdopodobnie dwa do trzech razy wyższy – nikt nie wie tego na pewno, ponieważ jedynymi podmiotami, które mogłyby to wiedzieć, są same szpitale, a one nie mają motywacji, by pisać prawdę w akcie zgonu [Źródło: Oxford Academic 2024 — Śmiertelność przypisywana AMR: analiza na poziomie pacjenta ].
Najbardziej znanym przykładem jest Clostridium difficile — bakteria jelitowa tworząca przetrwalniki, która prawie nigdy nie jest przenoszona na zewnątrz, ale prawie zawsze w szpitalnym łóżku. U zdrowych osób normalna flora jelitowa utrzymuje ją pod kontrolą. Jednak gdy tylko antybiotyki zubożą tę florę jelitową (norma w szpitalach), Clostridium difficile rozmnaża się i wywołuje agresywne, często śmiertelne, zapalenie jelit. W samych Stanach Zjednoczonych ten drobnoustrój zabija 29 000 pacjentów rocznie , a w Europie 8500.
Naprawdę niepokojącym aspektem jest to, że drogie środki dezynfekujące na bazie chloru, którymi szpitale rutynowo czyszczą swoje powierzchnie, nie są skuteczniejsze przeciwko wysoce opornym przetrwalnikom Clostridium difficile niż zwykłe przecieranie wodą . Badanie kliniczne z 2023 roku bezpośrednio to zmierzyło i porównało – obie metody, chlor i woda, redukują zarodniki praktycznie równie (nie)skutecznie, ponieważ zarodniki są tak odporne, że bez szwanku przetrwają działanie chloru w klinicznie stosowanych stężeniach [Źródło: Phys.org — Środek dezynfekujący z chlorem nie jest skuteczniejszy niż woda przeciwko superbakterii ].
Co gorsza: chociaż chlor pozostaje nieskuteczny wobec Clostridium difficile , zabija wszystkie mniej szkodliwe bakterie konkurencyjne – tworząc w ten sposób idealne środowisko do dalszego namnażania się Clostridium difficile . Praktyki higieniczne tworzą własny zabójczy zarazek, jednocześnie wierząc, że go zwalczają.
A najbardziej niepokojące jest to, że naukowa alternatywa dla chloru i dezynfekcji istnieje od ponad dekady. To, co profesor Teruo Higa opracował w 1982 roku na Uniwersytecie Riukiu na Okinawie jako Efektywne Mikroorganizmy (EM) — konsorcjum pożytecznych bakterii i drożdży, które pokonują zarazki chorobotwórcze zamiast zabijać je chemicznie — zostało przełożone na wariant specyficzny dla szpitali przez włoską mikrobiolog Elisabettę Caselli (Uniwersytet w Ferrarze) począwszy od 2014 roku: PCHS — Probiotyczny System Higieny Czyszczenia ze sporami Bacillus subtilis , B. pumilus i B. megaterium . Wieloośrodkowe badanie Caselli (PLOS ONE 2018, pięć włoskich szpitali) zmierzyło twarde liczby: 83-procentową redukcję patogenów powierzchniowych w porównaniu do czyszczenia chlorem; do 99-procentową redukcję genów oporności na antybiotyki w mikrobiomie szpitalnym; i znacznie mniej samookaleczeń wśród pacjentów. I — w przeciwieństwie do chloru — nie dochodzi do wytworzenia oporności u pozostałej mikroflory, ponieważ system pozbawia oporne zarazki ich biologicznego siedliska zamiast im je zapewnić [Źródło: PLOS ONE 2018 — Ograniczanie zakażeń związanych z opieką zdrowotną dzięki systemowi sanitarnemu opartemu na probiotykach, Caselli i in.;
Sześć recenzowanych badań uzupełniających potwierdza te ustalenia. Niemniej jednak w szpitalach niemieckich, szwajcarskich i holenderskich praktycznie nic się nie robi. Dlaczego?
Ponieważ oporności wytworzone poprzez selekcję chloru stanowią podstawę działalności gospodarczej na rynku antybiotyków rezerwowych — linezolidu, daptomycyny, ceftaroliny: sprzedaż szacowana na miliardy dolarów, która runie, gdy tylko PCHS zwycięży.
A także dogmat higieny od czasów Listera ( „wolny od zarazków = czysty” stoi w sprzeczności z zasadą, że zarazki wypierają zarazki” ).
zależność ścieżki regulacyjnej (normy DIN są kalibrowane pod kątem zabijania, a nie tłumienia),
lobby dezynfekujące (sam rynek DACH wart jest 2 miliardy euro rocznie),
kwestia odpowiedzialności (innowacja w stosunku do przyjętego standardu = ryzyko zawodowe dla dyrektora ds. higieny),
i marginalizacja Higi w środowisku akademickim jako rzekomo „ezoterycznego” .
Ta sama konstelacja aktorów, co w przypadku Hondiusa – inny obszar zastosowania. Rozwiązanie było ignorowane przez 15 lat, mimo że zostało naukowo udowodnione .
Pozwól, aby ta liczba, stanowiąca zaledwie wierzchołek góry lodowej, rozpłynęła się w Twoich ustach.
Pięć milionów zgonów rocznie na całym świecie jest spowodowanych przez bakterie wyhodowane w wyniku naszych własnych praktyk higienicznych.
To prawdziwa pandemia naszych czasów. Jest większa niż Covid we wszystkich poprzednich latach razem wziętych. Jest bardziej śmiercionośna niż jakakolwiek fala sezonowej grypy. Ale nie ma konferencji prasowych WHO, globalnych ograniczeń w podróżowaniu, krajowych przepisów o stanie wyjątkowym, codziennych nagłówków w mediach głównego nurtu i żadnych konsekwencji w szpitalach. Jest publicznie uciszana — a powód jest oczywisty: sprawcami są ci, którzy kontrolują również raportowanie — szpitale, firmy farmaceutyczne i organy ochrony zdrowia. Wszystkie trzy ostatecznie korzystają z tego mechanizmu: w marketingu nazywa się to up-sellingiem — kolejny krok najłatwiej sprzedać już pozyskanemu klientowi, a pacjent hospitalizowany jest właśnie nim.
Mechanizm, który powoduje tę tragedię, to sama koncepcja higieny medycznej. „100 procent czystości i bez drobnoustrojów” — oto deklarowany cel, który prowadzi do masowego stosowania chloru i środków dezynfekujących na salach operacyjnych, oddziałach i w kuchniach szpitalnych. Rezultat, mikrobiologicznie rzecz biorąc, jest dokładnie odwrotny od zamierzonego: wrażliwe, pożyteczne drobnoustroje giną, podczas gdy oporne przeżywają i rozmnażają się. „Długotrwałe chlorowanie selektywnie promuje wzrost bakterii opornych na chlor ” — stwierdza badanie z 2023 r. — a raz wyselekcjonowane przeciwko chlorowi, oporność często rozprzestrzenia się na klasy antybiotyków, czyniąc je nieskutecznymi [Źródło: PubMed — Współoporność na antybiotyki i chlor w systemach wodnych szpitalnych ]. Praktyki higieniczne w szpitalach sprzyjają rozwojowi śmiercionośnych zarazków, z którymi rzekomo mają walczyć.
Ta tragedia jest systematycznie zamiatana pod dywan w operacjach szpitalnych — nie tylko w globalnych statystykach, ale w konkretnych indywidualnych przypadkach. Personel szpitala ma silną motywację, aby przypisywać każdą śmierć innej przyczynie — niewydolności serca spowodowanej chorobą podstawową, powikłaniami związanymi z wiekiem, innymi chorobami współistniejącymi — zamiast przyznać, że pacjent zmarł z powodu drobnoustroju wieloopornego wyhodowanego w ich własnym szpitalu. Jawna diagnoza zakażenia szpitalnego nie tylko zagraża reputacji szpitala, ale także własnej pracy: żaden lekarz oddziałowy lub pracownik kontroli zakażeń, który ujawni prawdziwą przyczynę zgonu, nie ma przyszłości w wewnętrznej hierarchii. Krewni pacjentów zazwyczaj nie wiedzą, że ich bliska osoba zmarła nie z powodu choroby podstawowej , ale z powodu zakażenia szpitalnego . Dokładna liczba takich ukrytych zgonów w przeliczeniu na szpital jest jedną z najpilniej strzeżonych statystyk w branży, ponieważ jej publikacja stanowiłaby egzystencjalne zagrożenie dla zarządzania szpitalem i firm operacyjnych. Przebywanie w szpitalu jest rzeczywiście niebezpieczne — ale mówienie o tym jest ryzykiem zawodowym w obecnym dyskursie zdrowotnym.
Rozważmy teraz statki wycieczkowe. Konstrukcyjnie są to pływające szpitale, w których występują czynniki stresu, które nie zawsze występują w szpitalach: zamknięte przestrzenie z dużą liczbą osób, wspólne systemy klimatyzacji, wspólne zasoby wody pitnej, wspólne jacuzzi, wspólne linie bufetów i długie rejsy bez wymiany świeżego powietrza. Statki zużywają ogromne ilości chloru – w wodzie pitnej, klimatyzacji, basenach i na powierzchniach. Selekcja oporowa działa tu tak samo, jak w szpitalach.
To, że to się rzeczywiście zdarza, nie jest hipotetyczne. CDC udokumentowało wybuch epidemii choroby Legionistów na dwóch statkach wycieczkowych między listopadem 2022 a czerwcem 2024 roku, z 12 przypadkami. Źródłem były prywatne jacuzzi na balkonach, które przez miesiące były eksploatowane w warunkach sprzyjających rozwojowi bakterii Legionella, bez zauważenia ich przez kogokolwiek [Źródło: CIDRAP — CDC śledzi wybuchy epidemii Legionistów na 2 statkach wycieczkowych w jacuzzi ]. MRSA (gronkowiec złocisty oporny na metycylinę) i Pseudomonas aeruginosa to potwierdzone zagrożenia dla statków wycieczkowych. W 2025 roku CDC udokumentowało 23 ogniska choroby na samych statkach w swojej jurysdykcji.
A co jeśli oporny patogen pokładowy na statku MV Hondius – Legionella , Pseudomonas lub inny organizm wielolekooporny (MDRO ) – byłby rzeczywistą przyczyną skupiska chorób? Wówczas mielibyśmy dokładnie taką samą dynamikę jak w warunkach szpitalnych: problem wywołany higienicznie, którego odkrycie staje się egzystencjalnym zagrożeniem dla operatora; zewnętrzna diagnoza, która sprawia, że problem staje się niewidoczny; oraz międzynarodowa choreografia regulacyjna, która uspokaja wszystkich zaangażowanych. Tylko tym razem, zamiast ponownego określenia zgonów w szpitalach jako „choroby podstawowej”, patogen pokładowy zostałby nazwany „wirusem andyjskim z Patagonii”.
I właśnie w tym momencie każdy czytelnik powinien się zatrzymać i zastanowić: jeśli lekarz pokładowy na MV Hondius jest pod presją, by stwierdzić przyczynę zewnętrzną zamiast zbadać przyczynę wewnętrzną – jak wypada lekarz dyżurny w najbliższym szpitalu, w którym leczony jest starszy krewny lub znajomy? Jego pracodawcą jest szpital. Jego kariera zależy od systemu szpitalnego. Jeśli poda przyczynę zgonu o charakterze wewnętrznym, zaszkodzi swojej placówce. Jeśli zamiast tego wpisze na akcie zgonu „zapalenie płuc z chorobami współistniejącymi” lub „niewydolność serca z chorobami współistniejącymi” , nie skrzywdzi nikogo w systemie. Która motywacja jest silniejsza? To właśnie pytanie powinniśmy sobie zadawać przy każdej diagnozie wirusa, również w kontekście naszego kolejnego pobytu w szpitalu.
Co pozbawia lekarza środków do życia? a) zdrowie, b) śmierć. Dlatego, aby móc żyć, lekarz utrzymuje nas w zawieszeniu między tymi dwoma.
Eugen Roth
Kto ma interes w tym, aby takie pytania nie padały?
To właśnie ten punkt strukturalny, w którym mój lekarz rodzinny różni się od lekarza okrętowego – i gdzie sprawa Hondiusa nie może zostać systemowo rozwiązana, dopóki ta różnica będzie ignorowana. Mój lekarz rodzinny pracuje dla mnie . Jego interes ekonomiczny idzie w parze z moim medycznym interesem. Lekarz okrętowy na MV Hondius nie pracuje przede wszystkim dla pasażerów . Pracuje dla Oceanwide Expeditions, holenderskiego operatora statku. Oceanwide wypłaca mu pensję. Jego umowa o pracę chroni Oceanwide. Jego system motywacyjny nie pyta: „Jak mogę najlepiej pomóc temu 70-letniemu Holendrowi?”, ale raczej: „Jaka diagnoza najmniej narazi mojego pracodawcę na odpowiedzialność?”. Przyczyna zewnętrzna (myszy patagońskie) uniewinnia statek. Przyczyna wewnętrzna (klimatyzacja, woda pitna, partia żywności, oporne bakterie, promieniowanie) obciąża statek. To nie jest spisek. To prosta hierarchia interesów, którą może opisać każdy prawnik ds. pracy – i która z pewnością znajduje odzwierciedlenie w umowach o pracę.
Za lekarzem okrętowym ustawili się aktorzy, których zainteresowania są zbieżne z jego diagnozą:
Oceanwide Expeditions: operator wypraw polarnych z Vlissingen, składający się z czterech statków, którego roczne przychody szacowane są na 80–150 milionów dolarów. W przypadku potwierdzenia źródła skażenia na pokładzie, trzy pozwy o bezprawne spowodowanie śmierci ( znane jako roszczenia o bezprawne spowodowanie śmierci w międzynarodowym prawie żeglugowym – krewni zmarłego pozywają operatora statku o odszkodowanie za utracone dochody, koszty pogrzebu i cierpienie psychiczne), osiem kolejnych roszczeń odszkodowawczych, spory ubezpieczeniowe (odpowiedzialność statku obejmuje „naturalne zjawisko hantawirusa”, ale nie „naruszenie higieny”), tygodnie nagłówków CNN i BBC oraz anulowane rezerwacje na sezon antarktyczny 2026/27. Łączne straty szacuje się ostrożnie na 50–200 milionów dolarów. Będzie to miało reperkusje dla całej branży wypraw polarnych, której globalne roczne przychody wahają się od 500 milionów do 1 miliarda dolarów. Znacznie mniej pieniędzy wydano na manipulację historią ekonomiczną, kłamstwa, oszustwa i wpływy.
WHO: „Wielokrajowy klaster hantawirusów” obejmujący 23 kraje stanowi cenny materiał do przygotowania się na pandemię. Uzasadnia on globalne struktury koordynacyjne, międzynarodowy budżet WHO i kontrowersyjny traktat pandemiczny.
CDC, ECDC, krajowe organy ochrony zdrowia: ćwiczenia w zakresie wewnętrznych protokołów pandemicznych, a także zwiększenie widoczności i mobilizacja zasobów kadrowych.
Główne firmy farmaceutyczne: Badania nad szczepionką hantawirusową trwają od dziesięcioleci, ale nie ma gotowych produktów do wprowadzenia na rynek. Pierwszy „powietrzny klaster w Andach” uzasadnia nowe budżety badawcze i potencjalnie tworzy rynek dla szczepionek mRNA hantawirusowych. Firmy, które odniosły setki razy większe korzyści z tego mechanizmu podczas pandemii COVID-19, to te same.
Nikt z władzą instytucjonalną nie jest zainteresowany poważnym analizowaniem alternatywnych diagnoz. To właśnie ten problem strukturalny opisałem już w szerszej formie dwa dni temu w moim artykule o Jamesie Erdmanie, informatorze CIA:
Erdman zademonstrował to na dużą skalę, wykorzystując jako przykład wyciek z laboratorium COVID. MV Hondius demonstruje to na małą skalę, wykorzystując przykład klastra statków wycieczkowych. Ta sama mechanika, inny czynnik uruchamiający.
Ale czy WHO nie powinna zachować większej ostrożności niż pobłażliwości?
Oto możliwy zarzut. Niektórzy czytelnicy mogą powiedzieć:
„Chwileczkę – to zadanie WHO, CDC i ECDC. Kiedy pojawi się nowy patogen, powinni wcześnie podnieść alarm. Lepiej dmuchać na zimne. Kto chciałby, żeby globalna architektura ochrony zdrowia reagowała dopiero wtedy, gdy na ulicach leżą już dziesiątki tysięcy zmarłych?”
Ta interpretacja wydaje się rozsądna. Jest jednak błędna.
Każdy, kto uważa WHO, CDC i krajowe organy ochrony zdrowia za cenne instytucje – ponieważ w naprawdę krytycznej sytuacji zglobalizowany świat potrzebuje sprawnej architektury reagowania na pandemię – musi żądać od tych agencji czegoś przeciwnego niż ostrożna, stała czujność. To, czego są winni, to nie maksymalna gotowość do bicia na alarm i sensacyjne relacje prasowe. To, czego są winni, to maksymalna rygorystyczność diagnostyczna. Ich wiarygodność jest na rekordowo niskim poziomie po Covid – i została dodatkowo nadszarpnięta przez akta CIA dotyczące manipulacji pandemią, opublikowane w ostatnich tygodniach, które opisałem w moim artykule „biały szpieg kontra czarny szpieg” . Każde nowe fałszywie pozytywne zdarzenie alarmistyczne przyspiesza utratę wiarygodności i ich upadek, zamiast go zatrzymać.
Jako dziecko uczono mnie: W nagłym wypadku możesz wezwać pomoc, a ludzie przyjdą ci z pomocą – ale nigdy nie korzystaj z tej pomocy lekkomyślnie. Jeśli ktoś krzyknie „Pożar!” trzy razy, gdy nie ma nikogo, nikt mu już nie uwierzy – nawet jeśli dach płonie za czwartym razem. Porównajmy to z instytucją, która ucieleśnia tę logikę w praktyce: ochotniczą strażą pożarną. Gdyby reagowali na każdy fałszywy alarm, nie sprawdzając, czy jest ogień, dym, czy cokolwiek innego, i prewencyjnie polewali cały dom tysiącami litrów wody – tylko po to, by udowodnić swoją wiarygodność poprzez maksymalną aktywność – to po trzech lub czterech takich wezwaniach byliby najbardziej znienawidzoną instytucją w wiosce. Mieszkańcy zwróciliby się przeciwko nim, ponieważ szkody wyrządzone przez wodę w budynku znacznie przekroczyłyby przewidywane szkody pożarowe. Dokładnie ta sama logika dotyczy WHO, CDC i ECDC. W ciągu ostatnich dwóch dekad tak często bili na alarm w sprawie pandemii, że znaczna część oświeconego świata już im nie wierzy – a szkody uboczne spowodowane przez ich alarmy (lockdowny, zamykanie szkół, obowiązkowe szczepienia, katastrofa gospodarcza) znacznie przewyższyły szkody, których udało się uniknąć. Jeśli te instytucje mają w ogóle zachować jakąkolwiek legitymację, może to osiągnąć tylko poprzez jedno : konsekwentną, a nawet hiperkrytyczną, diagnozę różnicową. Każdy przypadek musi zostać siedem razy sprawdzony pod kątem hipotez alternatywnych, zanim zostanie podniesiony „alarm pandemiczny” – a nie odwrotnie. Właśnie to nie miało miejsca w przypadku Hondiusa. I właśnie dlatego sprawa Hondiusa nie jest przypisem, ale kolejnym gwoździem do trumny architektury, która dawno temu wyczerpała resztki zaufania.
Autorefleksja — co zrobiłbym jako lekarz okrętowy?
Zanim zbyt pochopnie potępimy lekarza okrętowego, powinniśmy przeprowadzić eksperyment myślowy, który każdy powinien uczciwie przeprowadzić sam ze sobą.
Gdybym był lekarzem okrętowym na MV Hondius, zatrudnionym przez Oceanwide Expeditions, a moje kierownictwo powiedziałoby mi: „Ta fala zachorowań kosztowałaby naszą firmę 200 milionów dolarów, gdyby publicznie przypisano ją statkowi. Proszę dopilnować, aby winą za nią obarczono wirusa zewnętrznego”. WHO jest tym bardzo zainteresowana – w ostatnich latach, w ramach ćwiczeń pandemicznych, takich jak Event 201* (październik 2019 r., z udziałem Światowego Forum Ekonomicznego i Fundacji Gatesa) oraz Catastrophic Contagion (październik 2022 r., z udziałem Johns Hopkins i Gatesa), przećwiczyła dokładnie takie wstępne scenariusze: możliwe do opanowania początkowe skupisko, międzynarodowa koordynacja i kwarantanna o zaostrzonym rygorze. Radio Canada i CBC News dosłownie opisały sprawę Hondiusa 16 maja 2026 r. jako „ćwiczenie symulacyjne w warunkach rzeczywistych ”, a sama WHO Europe zatytułowała swój raport z 15 maja: „Jak mało znany wirus na statku wycieczkowym wystawił na próbę światowe ramy bezpieczeństwa zdrowotnego” . Praktycznie czekają na taki przypadek — a my dajemy im taką możliwość.* — Nie byłbym skłonny kłamać, ponieważ nie jestem socjopatą, lecz istotą społeczną z sumieniem, która złożyła przysięgę lekarską wymagającą prawdy. Ponadto byłbym związany umowami o zachowaniu poufności (NDA ) lub klauzulami umowy o pracę, które zabraniają mi publicznego mówienia prawdy —
—wtedy istniałoby dla mnie dokładnie jedno wyjście, którego nauczyłem się jako uczeń, kiedy nie miałem ochoty robić testu: zadzwoniłbym, że jestem chory. Powiedziałbym po prostu, że jestem zarażony tym samym wirusem, który powodował choroby u wszystkich innych. Wiedząc doskonale, że na pokładzie jest inny lekarz, który zostałby wezwany, aby upewnić się, że pacjenci nadal otrzymują opiekę — i byłbym wolny od odpowiedzialności. Nikt nie mógłby oskarżyć mnie o milczenie, ponieważ nie miałem już nic wspólnego z tym incydentem. Nikt nie mógłby oskarżyć mnie o milczenie, ponieważ byłem przecież pacjentem. Nikt nie mógłby obciążyć mnie odpowiedzialnością za diagnozę, która później stałaby się oficjalna, ponieważ nawet nie byłem na dyżurze. Przerzuciłbym odpowiedzialność na lekarza spośród płacących pasażerów, którego nie wiązałoby to ograniczenie.
Nie twierdzę, że konkretny lekarz okrętowy MV Hondius myślał lub działał w ten sposób. Nie znam go, nie znam jego motywów, nie znam szczegółów jego stanu zdrowia. Opisuję jednak strukturalnie możliwe rozwiązanie etyczne, które pozostaje dla kogoś, kto ma sumienie w opisanym dylemacie. Choroby psychosomatyczne poddane presji etycznej są dobrze udokumentowane klinicznie — od ostrych reakcji stresowych z objawami fizycznymi po depresję związaną z wyczerpaniem i osłabiony układ odpornościowy (wypalenie ) . Również w tym przypadku nikt nie musi zakładać, że lekarz kłamie, aby zrozumieć zjawisko. Struktura zachęt jest wystarczająca — a etycznie rozsądnym wyjściem dla kogoś, kto nie chce stać się współwinnym, jest często rezygnacja poprzez zadzwonienie i zgłoszenie choroby.
Co jest potrzebne, aby znaleźć prawdę
Nikt nie musi uważać teorii o wirusie Andes za fałszywą. To może być prawda. Może być częściowo prawdziwa – być może wirus odegrał rolę w pierwszym przypadku, podczas gdy inne choroby miały zupełnie inne przyczyny. Może być też całkowicie prawdziwa.
Ale zanim się tego dowiemy, trzeba będzie odpowiedzieć na pytania, na które jeszcze nie ma odpowiedzi:
Przy jakiej wartości PCR-Ct próbki z Andów dały wynik pozytywny? Ile z nich, podobnie jak w przypadku Kornfelda, było „słabo pozytywnych” i nie wytrzymało testów potwierdzających? Ile z „ośmiu potwierdzonych przypadków” to przypadki kliniczne, a ile ma jedynie dodatni wynik PCR bez objawów?
Czy przeprowadzono testy na obecność bakterii Legionella w systemie klimatyzacji, wannie z hydromasażem i systemie wody pitnej firmy Hondius?
Czy diagnozę postawiono specjalnie w odniesieniu do wieloopornych bakterii obecnych na pokładzie statku (MRSA, Pseudomonas, producenci ESBL, Clostridium difficile) — jako przyczynę, a nie jako przypadkowe odkrycie?
Czy zbadano próbki żywności z zamrażarki statku?
Czy przeanalizowano rozmieszczenie przestrzenne chorych w kabinach, pokładach i salonach?
Czy przeprowadzono ślad żywieniowy osób zakażonych?
Czy próbki oddechu, kału i krwi pacjentów były równolegle badane w celu wykrycia innych patogenów i toksyn?
Czy mierzono poziom promieniowania elektromagnetycznego w kabinach chorych pacjentów?
Czy u wdowy wykonano EKG, badanie troponiny i D-dimerów w celu wykluczenia zatorowości płucnej Takotsubo i innych możliwych rozpoznań?
Jak można wyjaśnić rozbieżność matematyczną między wskaźnikiem zakażeń Hondius (9 procent) i wskaźnikiem podstawowym w Argentynie (0,0002 procent)?
Jak lekarz okrętowy, który nie przebywał w Patagonii, mógł się zarazić?
Jeśli domniemane przenoszenie się wirusa Andes z człowieka na człowieka było rzeczywiście tak skuteczne, że jeden początkowy przypadek mógł wywołać osiem wtórnych przypadków plus lekarz, to dlaczego nie jesteśmy świadkami wykładniczego wzrostu zachorowań w Argentynie, który powinien być spowodowany tą szybkością transmisji?
Dwanaście pytań, których każdy lekarz rodzinny może oszczędzić swojemu pacjentowi, ponieważ rutynowo zleca badania.
Dwanaście pytań, na które raporty WHO, CDC i ECDC na temat MV Hondius nie udzielają odpowiedzi, co jest przestępstwem.
Dwanaście pytań, na które odpowiedzi — o ile w ogóle zostaną zebrane — nie są dostępne publicznie.
Dopóki te pytania pozostaną bez odpowiedzi, narracja hantawirusowa pozostanie jedynie narracją – a nie potwierdzoną diagnozą przedstawioną nam przez WHO. Błyskawiczna, międzynarodowa choreografia pandemii, która przyniosła trzy zgony i osiem przypadków, nie jest naukową analizą niejasnego przypadku klastra. To inscenizacja historii, której narratorzy podzielają ten sam cel: abyśmy uwierzyli w tę historię . Ta właśnie inscenizacja jest modelem biznesowym wielkich firm farmaceutycznych, który mój substack opisuje od lat – od COVID-19, przez 5G, po obecną szaradę Hondiusa.
Jedyny lekarz na miejscu, który mógł swobodnie mówić, podsumował to idealnie: „Nie ma sposobu, żeby to naprawdę wiedzieć”. Każdy, kto to rozumiał, wie: nadejdzie kolejna pandemia. Znów będą zgony. Znów będą testy, które coś wykryją. Znów będzie WHO bijąca na alarm. I znów będą korporacje, których ceny akcji żerują na alarmizmie. Brakuje jednak otwartej diagnostyki różnicowej.
A nadejdzie kolejny pobyt w szpitalu – Twój lub bliskiej Ci osoby. Wtedy będzie Cię obserwował ten sam aparat diagnostyczny, w którym lekarz prowadzący ma motywację, by faworyzować przyczynę zewnętrzną nad instytucjonalną. Przypadek Hondiusa to lekcja, której nie musisz nawet podejmować, gdy wchodzisz na pokład statku. Podręcznik na dzień, w którym sam jesteś pacjentem i musisz zadać sobie pytanie, czy postawiona diagnoza jest najbardziej prawdopodobna – czy jedynie najwygodniejsza z punktu widzenia instytucji.
Wagadugu – Podczas gdy zachodnie fundacje, firmy biotechnologiczne i globalne organizacje ochrony zdrowia od lat postrzegają Afrykę jako poligon doświadczalny dla nowych technologii, Burkina Faso podjęło teraz radykalny krok. Rząd prezydenta Ibrahima Traoré nakazał zamknięcie wszystkich laboratoriów zaangażowanych w kontrowersyjny projekt z wykorzystaniem genetycznie modyfikowanych komarów. Pozostałe próbki mają zostać zniszczone, a badania przerwane.
Oznacza to koniec projektu, który był realizowany przez ponad dekadę z udziałem „społeczności międzynarodowej” i który wywołał na całym świecie zażarte debaty na temat biotechnologii, kontroli i suwerenności Afryki.
Projekt „Malaria docelowa”
W centrum kontrowersji znajduje się projekt „Target Malaria”, wspierany między innymi przez Fundację Billa i Melindy Gatesów. Jego celem było opracowanie genetycznie modyfikowanych komarów do walki z malarią.
Pomysł jest taki, aby wypuścić zmodyfikowane samce komarów, które wpłyną na rozmnażanie populacji, a w dłuższej perspektywie ograniczą liczbę owadów przenoszących malarię.
Zwolennicy projektu okrzyknęli go przełomem naukowym w walce z chorobą, która według WHO zabija setki tysięcy ludzi rocznie.
Krytycy uznali go jednak za eksperyment wysokiego ryzyka o niejasnych konsekwencjach dla ekosystemów, bioróżnorodności i długoterminowej stabilności biologicznej.
„Afryka nie jest laboratorium na świeżym powietrzu”
Decyzja rządu Traoré jest interpretowana w wielu afrykańskich i alternatywnych mediach jako sygnał sprzeciwu wobec zdominowanych przez Zachód programów technologicznych i zdrowotnych.
Głosy bliskie rządowi oskarżały podmioty międzynarodowe o coraz częstsze traktowanie państw afrykańskich jako poligonów doświadczalnych dla technologii, które w Europie i Ameryce Północnej byłyby o wiele bardziej kontrowersyjne politycznie. W szczególności uwalnianie organizmów genetycznie modyfikowanych poza kontrolowanymi laboratoriami jest przez wielu krytyków uważane za „czerwoną linię”.
Ten środek wpisuje się w szerszy kurs polityczny Ibrahima Traoré, który od czasu dojścia do władzy coraz bardziej koncentruje się na kontroli państwa, niezależności gospodarczej i dystansowaniu się od wpływów Zachodu. Jego rząd coraz częściej prezentuje się jako kontr-model dla dekad zależności od zachodnich organizacji pozarządowych, partnerstw wojskowych i międzynarodowych struktur rozwoju.
Debata wokół Gatesa i globalnych sieci wpływów
Fundacja Gatesa od lat znajduje się w centrum gorących debat na temat wpływu prywatnych fundacji miliarderów na globalną politykę zdrowotną. Krytycy argumentują, że kilku potężnych finansowo aktorów może wywierać znaczący wpływ na biedniejsze kraje poprzez programy szczepień, projekty rolnicze, biotechnologię i priorytety badawcze.
Zwolennicy wskazują natomiast, że wiele z tych programów nie byłoby możliwych bez międzynarodowego finansowania i że miliony ludzi korzystają z projektów dotyczących malarii, szczepień i zdrowia.
Jednak, zwłaszcza w Afryce, rośnie opór wobec modeli, w których organizacje zewnętrzne określają rozwiązania technologiczne, podczas gdy miejscowa ludność ma często tylko ograniczony wpływ na decyzje.
Strach przed nieobliczalnymi konsekwencjami
Kwestia potencjalnych długoterminowych konsekwencji genetycznie modyfikowanych owadów pozostawała szczególnie kontrowersyjna. Krytycy od lat ostrzegali, że ingerencje w złożone ekosystemy mogą mieć nieprzewidziane konsekwencje.
Co się dzieje, gdy zmiany genetyczne rozprzestrzeniają się w sposób niekontrolowany? Jaki wpływ miałaby drastyczna zmiana lub redukcja populacji owadów na łańcuchy pokarmowe, zwierzęta lub rolnictwo? I kto ostatecznie ponosi odpowiedzialność w przypadku wystąpienia nieoczekiwanych szkód?
Wiele z tych pytań do dziś budzi kontrowersje zarówno naukowe, jak i polityczne.
Sygnał geopolityczny wykraczający daleko poza Burkina Faso
Zamknięcie laboratoriów prawdopodobnie zostanie odebrane na arenie międzynarodowej jako poważny cios dla projektu. Jednocześnie Burkina Faso wysyła polityczny sygnał całemu Globalnemu Południu: państwa coraz bardziej chcą samodzielnie decydować, które technologie są wykorzystywane na ich terytorium, a które nie.
Proces ten pokazuje również, że linie frontu geopolitycznego ulegają zmianie. Podczas gdy zachodnie rządy i fundacje przedstawiają rozwiązania technologiczne jako jedyną opcję, w niektórych częściach Afryki rośnie nieufność do programów kontrolowanych z zewnątrz.
Dla wielu zwolenników Traoré decyzja ta oznacza zatem coś więcej niż tylko przerwanie projektu badawczego. Jest ona postrzegana jako symbol nowej afrykańskiej pewności siebie – i odrzucenia porządku świata, w którym decyzje dotyczące polityki technologicznej i zdrowotnej zapadają głównie poza Afryką.
DARPA, amerykańska agencja wojskowa, bawi się w Boga: projekt Pentagonu ma na celu przeprogramowanie ludzkiego DNA i stworzenie „nadludzi”.
Towarzyski
DARPA stawia sobie za cel zapisanie i usunięcie epigenetycznych modyfikacji zasad DNA, które mogłyby zostać wykorzystane do poprawy funkcji poznawczych, ochrony przed zagrożeniami biologicznymi i medycyny regeneracyjnej.
Zgodnie ze specjalnym ogłoszeniem program „Inżynieria chemii epigenetycznej DNA-białek” ( D-PECHE ) Agencji Zaawansowanych Projektów Badawczych w Obszarze Obronności Stanów Zjednoczonych (DARPA) ma na celu „ opracowanie nowych metod modyfikacji zasad DNA w żywych komórkach i potwierdzenie obecności nowych modyfikacji zasad katalizowanych in vitro ”.
Zamiast trwałej zmiany DNA, modyfikacja epigenetyczna ma potencjał odwracalności „ bez zmiany podstawowej sekwencji genetycznej ”.
Dlatego „ wprowadzanie i usuwanie modyfikacji zasad, których nie ma w naturze, wymaga nowych technologii zdolnych do katalizowania nowych modyfikacji chemicznych DNA in vitro ”.
„W przeciwieństwie do podejść obejmujących trwałą edycję genomu, modyfikacje epigenetyczne są potencjalnie odwracalne i stanowią obiecujące podejście do dynamicznej, zależnej od kontekstu kontroli biologicznej”.
DARPA, program D-PECHE, maj 2026 r
Możliwość precyzyjnego kontrolowania interakcji DNA-białko ma dalekosiężne implikacje dla różnych dziedzin, od medycyny regeneracyjnej i poprawy funkcji poznawczych po środki zaradcze przeciwko zagrożeniom biologicznym i zanieczyszczeniom środowiska.
DARPA, program D-PECHE, maj 2026 r
Pentagon od dawna pracuje nad stworzeniem genetycznie zmodyfikowanych super-żołnierzy.
Na przykład raport RAND finansowany przez Pentagon, opublikowany w 2021 r., przedstawia technologiczne możliwości tych kontrowersyjnych badań transhumanistycznych, które obejmują potencjalne „ wprowadzenie genów gadzich, które nadają zdolność widzenia w zakresie podczerwieni ”, a także „ wzmocnienie ludzkich mocy, wzrost inteligencji lub lepszą adaptację do ekstremalnych środowisk ”.
Przykłady sposobów na poprawę wydajności człowieka:„Integracja genów gadów, które nadają zdolność widzenia w zakresie podczerwieni […] Zwiększenie wytrzymałości przeciętnego biegacza do poziomu elitarnego maratończyka […] Rozszerzenie wydajności człowieka poza naturalne granice”
RAND, Technologiczne podejścia do poprawy wydajności człowieka, listopad 2021
Źródło: RAND
Jeśli im się to uda, ci „ludzie” będą mieli potencjał, by nigdy się nie męczyć, myśleć inteligentniej, poruszać się szybciej, skakać wyżej, widzieć dalej, lepiej słyszeć, uderzać mocniej, żyć dłużej, lepiej się adaptować i szybciej kalkulować niż jakikolwiek inny człowiek na tej planecie.
Obecnie DARPA zwraca się w stronę epigenetyki, która może potencjalnie sprawić, że niektóre z opisanych powyżej procesów staną się odwracalne.
„Modyfikacje epigenetyczne, takie jak metylacja DNA, potranslacyjne modyfikacje histonów i przebudowa chromatyny, mogą regulować ekspresję genów i interakcje DNA-białko bez zmiany podstawowej sekwencji genetycznej”.
DARPA, program D-PECHE, maj 2026 r
„DARPA wzywa do składania innowacyjnych propozycji mających na celu wykazanie wykonalności nowych mechanizmów odczytu i zapisu modyfikacji epigenetycznych zasad w DNA”.
DARPA, program D-PECHE, maj 2026 r
Główną osobą kontaktową w programie D-PECHE DARPA jest dr Aric Lu, który w 2024 r. uzyskał tytuł doktora bioinżynierii na Uniwersytecie Harvarda.
Dr Lu jest wymieniony jako Innovation Fellow – a nie jako oficjalny kierownik programu – zarówno na stronie internetowej DARPA, jak i w swoim profilu na LinkedIn .
Według jego biografii w DARPA, na Uniwersytecie Harvarda „dr Lu wykorzystał techniki inżynierii genetycznej do stworzenia wzorców typów komórek i ekspresji genów w biodrukowanych tkankach”.
„ Gdybyśmy pewnego dnia mogli wykorzystać inżynierię genetyczną i biodruk 3D do tworzenia tkanek do naprawy lub wymiany organów, byłoby to niezwykle cenne dla osób cierpiących na szeroką gamę chorób, w tym dla tych oczekujących na przeszczep ” – powiedział, dodając: „ Ale przechodząc do sedna: potrzebujemy drukowanych tkanek, które zachowują się jak tkanki ludzkie ”.
Uczestnicy programu D-PECHE muszą wykorzystać swoją wiedzę specjalistyczną z zakresu chemii kwasów nukleinowych, inżynierii białek i biologii syntetycznej, aby sprostać wyzwaniom związanym z włączaniem i wyłączaniem modyfikacji epigenetycznych. Skuteczne wykonanie tego zadania zmniejszy ryzyko związane z szerszą koncepcją platform edycji epigenetycznej i ich potencjalnych zastosowań.
DARPA, program D-PECHE, maj 2026 r
Badanie D-PECHE obejmuje dwa główne zadania:
Wykaż umiejętność opracowywania mechanizmów modyfikacji DNA w celu inskrypcji i/lub usunięcia modyfikacji zasad DNA. Zidentyfikuj modyfikacje docelowe, kandydatów na katalizatory oraz substraty i kofaktory niezbędne do modyfikacji zasad. Zidentyfikuj wszelkie zmiany w sekwencjach białkowych lub domenach niezbędne do funkcjonowania żywych komórek.
Wykrywanie modyfikacji DNA in vitro. Wykazanie biozgodności celowanych modyfikacji w linii komórkowej gospodarza. Opracowanie testów do wykrywania modyfikacji zasad. Opracowanie metod wykrywania nowych modyfikacji w komórkach.
„D-PECHE zakłada, że potrzebne są nowe mechanizmy modyfikacji DNA, które zmieniają jego właściwości biochemiczne, aby odkryć nowe zastosowania epigenetyki”.
DARPA, program D-PECHE, maj 2026 r
Możliwość programowania procesów biologicznych jest obecnie gorącym tematem w Ministerstwie Wojny.
W grudniu 2025 roku DARPA ogłosiła rozpoczęcie programu Generative Optogenetics ( GO ), którego celem jest programowanie procesów biologicznych z wykorzystaniem światła jako medium przesyłu informacji. Program ten może znaleźć zastosowanie w „dłuższych załogowych lotach kosmicznych”.
Program GO prowadzony przez DARPA może potencjalnie przyczynić się do powstania genetycznie zmodyfikowanych ludzi, nowych leków, zaawansowanych materiałów, surowców i przełomowych osiągnięć w rolnictwie.
Podobnie jak w przypadku D-PECHE, technologie DARPA GO mogą„ otworzyć bezprecedensowe możliwości spersonalizowanych ulepszeń w zakresie zdrowia i wydajności żołnierzy, rolnictwa, bioprodukcji i eksploracji kosmosu, zapewniając nieograniczoną programowalność ”.
DARPA wskazuje trzy potencjalne zastosowania D -PECHE : medycyna regeneracyjna, poprawa funkcji poznawczych oraz przeciwdziałanie zagrożeniom biologicznym i czynnikom stresogennym w środowisku .
Pierwsza część opublikowana dwa tygodnie temu nosiła tytuł Wojna z ludzkością.
„Pieniądze rządzą światem!” Obserwuj Kla.TV, aby zobaczyć, jak międzynarodowi bankierzy, pozornie całkowicie legalnie, stworzyli nic innego jak globalny system prywatnej kontroli finansowej. Dzięki temu mogą zdominować system polityczny każdego kraju i gospodarkę całego świata. Źródło.
Według badania przeprowadzonego przez Instytut Finansów Międzynarodowych (IIF), globalne zadłużenie osiągnęło we wrześniu 2025 r. rekordowy poziom 337,7 bln USD. Już samo zadłużenie Stanów Zjednoczonych, wynoszące ponad 38 bilionów dolarów, powoduje, że co roku trzeba zapłacić ponad bilion dolarów odsetek. Oznacza to, że ludzie muszą płacić niewyobrażalnie wysokie sumy rok po roku za same odsetki. Odsetki od pieniędzy, które zostały stworzone z niczego. W rezultacie biedni stają się coraz biedniejsi, podczas gdy bogactwo super-bogatych koncentruje się na coraz mniejszej liczbie osób.
8 marca 2014 r. samolot MH370 znika bez śladu. Samolot typu Boeing 777 linii Malaysia Airlines leciał z Kuala Lumpur do Pekinu, kiedy nagle zniknął.
Ktoś słusznie powie, że to są przecież jedynie spekulacje. W sytuacji, której rodzina Rorschildów jest właścicielem wielu mainstreamowych mediów i wzmaga wysiłki, by ich nazwisko nie pojawiało się zbyt często w publikacjach, szczególnie tych nieprzyjaznych, pozostają jedynie spekulacje oparte na informacjach przeciekających pomimo tych starań na światło dzienne. Powiązanie tych punktów i wnioski logiczne to są właśnie te spekulacje. To nie są jeszcze dowody, ale ich ilość i duża wiarygodność stanowi dla wielu ludzi podstawę kształtującą ich poglądy na te sprawy.
Zabójstwo przeciwników banku centralnego USA – obecnie FED-u przez zatopienie Titanica w kwietniu 1912 r., zabójstwo prezydenta USA w listopadzie 1963 r., morderstwo Martina Luthera Kinga Jr. w kwietniu 1968 r., wyjątkowo miękkie lądowanie na Księżycu w lipcu 1969 r., operacja fałszywej flagi na WTC na Manhattanie we wrześniu 2001 r. – to tylko kilka najbardziej znanych wydarzeń, których wyjaśnienie siłą rzeczy musi być oparte na spekulacjach, o ile nie bierze się poważnie oficjalnych raportów komisji specjalnie utworzonych, w celu zagmatwania i ukrycia prawdy.
W oczekiwaniu na powtórkę. Nie tak znowu dawno wszyscy Polacy byli milionerami.
Nie każdy milioner jest przestępcą, ale gromadzenie majątku u wielu stanowi rodzaj uzależnienia – podobnego do narkomanii.
Autor artykułu Marek Wójcik Mail: worldscam3@gmail.com
W przeciwieństwie do niektórych innych krajów Szwajcaria nie przeprowadziła jeszcze żadnego poważnego rozliczenia z pandemią COVID-19. Ostatnio pokazała to debata wokół byłego trenera szwajcarskiej reprezentacji hokejowej, który w 2021 roku uzyskał sfałszowane zaświadczenie o szczepieniu przeciwko COVID-19, aby móc pojechać na Igrzyska Olimpijskie 2022 do Chin bez szczepienia.
Czy złodziej zorganizuje, mając taką możliwość, skuteczną akcję wyjaśniającą, kto jest sprawcą jego kradzieży? Równie dobrze można oczekiwać od sędziego prowadzącego sprawę dotyczącą zbrodni, której sam dokonał, że wyda sprawiedliwy wyrok.
Kilka krajów uznało to i w związku z tym wprowadziło amnestię dla „przestępstw związanych z COVID-19”, zwalniając, lub zwracając grzywny związane z lockdownami, nakazami noszenia maseczek i wymogami szczepień. Do krajów tych należą Hiszpania, Słowacja, Słowenia, Turcja, a także niektóre stany i miasta Australii i Ameryki (np. Nowy Jork).
Amnestia – (gr. ἀμνηστία amnēstía „zapomnienie”) – jednorazowe darowanie lub złagodzenie prawomocnie orzeczonych kar, lub środków karnych za popełnione przestępstwa, lub wykroczenia określonego rodzaju poprzez wydanie aktu prawnego. Źródło.
Darowano resztę kar, znów się można było śmiać – śpiewał w Autobiografii zespół Perfect. Dobrze pamiętam czasy jedynej słusznej „prawdy” płynącej z telewizora. Pewnie dlatego, w przeciwieństwie do urodzonych w relatywnie wolnym świecie, tak cenię tę wolność. Parafrazując Kochanowskiego, wolność jest jak zdrowie, które się ceni dopiero wtedy, gdy się straci.
Ukarano uczciwych ludzi, którzy odważnie okazywali swój opór wobec zbrodni zorganizowanej przez państwo i ponadpaństwowe kliki kryminalne. Jako rekompensatę w kilku krajach darowano i to nie wszystkim kary za ich uczciwe postępowanie. Nadal przebywają w więzieniu lekarze, którzy zgodnie z prawem wystawiali zaświadczenia zwalniające pacjentów z problemami płucnymi od noszenia chorobotwórczych masek.
Już po raz trzeci Reiner Füllmich spędził swoje urodziny w więzieniu.
Najbardziej znanym przykładem kowidowych restrykcji sądownictwa niemieckiego, jest historia znanego amerykańsko-niemieckiego prawnika doktora Reinera Füllmicha.
W poruszającym wywiadzie Inka Füllmich po raz pierwszy szczegółowo opowiada o dramatycznych wydarzeniach w Meksyku: o tym, jak jej mąż, Reiner Füllmich, został zwabiony w pułapkę pod fałszywym pretekstem, uprowadzony przez niemieckie władze i od tego czasu przebywa w więzieniu w Niemczech. Ona sama również została zatrzymana – spędziła ponad 24 godziny w zimnej celi w Tijuana. Od porwania minęły trzy lata. Reiner Füllmich nadal przebywa w więzieniu, mimo że pierwotne zarzuty w dużej mierze się rozpadły. Wywiad w języku angielskim.
Znany niemiecki lekarz, działacz przeciwko oszustwu kowidowemu, doktor Bodo Schiffman musiał opuścić Niemcy i przebywa na banicji w Tanzanii.
Moje zdjęcie z doktorem Bodo Schiffmannem (po prawej) na demonstracji w Wiedniu we wrześniu 2020 roku.
Rozliczenie sprawców plandemii musi jeszcze poczekać. Nie dlatego, żebym popierał tę zwłokę, ale dlatego, że muszą wcześniej zacząć znowu działać mechanizmy prawne, które zostały w bezprecedensowy sposób praktycznie na całym świecie zdeptane.
Jaskrawym tego przykładem, było zatrzymanie w Hyde Parku we wrześniu 2020 roku przez angielską policję niemieckiego lekarza Heiko Schöninga. Od tego czasu Hyde Park, będący dotychczas symbolem wolności wypowiedzi, stał się symbolem cenzury.
Autor artykułu Marek Wójcik Mail: worldscam3@gmail.com
Wywiad USA nakazuje inspekcję 120 laboratoriów biologicznych finansowanych przez rząd USA za granicą
Dyrektor amerykańskiego wywiadu zapowiedział inspekcję ponad 120 laboratoriów biologicznych w ponad 30 krajach, finansowanych przez rząd USA od dziesięcioleci. Ponad 40 z tych laboratoriów znajduje się na Ukrainie. Dlaczego niemieckie media nie poinformowały o tym?[ a polskie?? md]
Anti-Spiegel 15 maj 2026
Są tematy, o których niemieckie media po prostu nie chcą mówić, tematy, które trzyma się w tajemnicy przed niemiecką opinią publiczną. Jednym z nich są laboratoria broni biologicznej, finansowane i prowadzone przez USA na całym świecie. Od czasu pandemii COVID-19 wszyscy wiemy, czym jest „wzmocnienie funkcji” (badania nad tym, jak sprawić, by patogeny, które są nieszkodliwe dla ludzi, stały się niebezpieczne dla ludzi). Badania te zostały zakazane w USA ze względu na ich niebezpieczny charakter, ale amerykańscy naukowcy mieli wyraźne pozwolenie na prowadzenie ich w laboratoriach za granicą.
Dokładnie to wydarzyło się na przykład w Wuhan, gdzie amerykański badacz Peter Daszak badał, jak sprawić, by koronawirusy przenosiły się z nietoperzy na ludzi. Badania te, nawiasem mówiąc, były finansowane przez rząd USA. Wszystko to jest teraz bezdyskusyjne i każdy może teraz zadać sobie pytanie, czy to był zbieg okoliczności, że wybuchła tam epidemia COVID-19.
Ale odbiorcy głównych niemieckich mediów nic o tym nie wiedzą, ponieważ milczą na ten temat, podobnie jak milczą na temat ponad 40 amerykańskich biolaboratoriów na Ukrainie, gdzie prowadzono badania nad niebezpiecznymi patogenami, takimi jak Ebola i inne.
To, że USA były bardzo aktywne w rozwijaniu niebezpiecznych patogenów, czyli broni biologicznej, szczególnie na Ukrainie, nie podlega dyskusji. Chronologię wraz z dowodami znajdziesz na końcu artykułu.
Dyrektor Wywiadu Narodowego zapowiedziała inspekcję ponad 120 laboratoriów biologicznych w ponad 30 krajach, finansowanych przez rząd USA od dziesięcioleci. Ponad 40 z tych laboratoriów znajduje się na Ukrainie. Uzasadniła inspekcję, stwierdzając, że niektóre z laboratoriów były finansowane przez Pentagon i że prowadzone tam badania budzą „poważne obawy etyczne, finansowe i dotyczące bezpieczeństwa”. Inspekcja pozwoli również ustalić, jakie patogeny są badane w tych laboratoriach.
Mówiąc wprost: Waszyngton najwyraźniej nie wie, jakie badania są prowadzone w tych laboratoriach – a raczej nie chce wiedzieć, bo to pozwoliłoby udawać głupka w razie wypadku. To dobrze znana strategia wywiadowcza, na którą istnieje nawet termin techniczny: „wiarygodne zaprzeczenie”.
11 maja, cztery dni temu, „New York Post” poinformował o przeglądzie laboratoriów biologicznych, a Tulsi Gabbard ani jej agencje wywiadowcze nie zaprzeczyły temu, co oznacza, że doniesienia są prawdziwe, zwłaszcza że gazeta zacytowała fragment stosownego oświadczenia.
Mimo to amerykańskie media głównego nurtu o tym nie poinformowały. I oczywiście niemieckie media również, ponieważ tradycyjnie utrzymują temat amerykańskich laboratoriów broni biologicznej w całkowitej tajemnicy przed czytelnikami. I robią to od lat, ponieważ Niemcy nie powinni wiedzieć wszystkiego.
Tłumaczę teraz artykuł TASS o planowanym śledztwie amerykańskich agencji wywiadowczych, a następnie chronologię publikacji na temat amerykańskich laboratoriów broni biologicznej na Ukrainie i w innych krajach.
Początek tłumaczenia
Stany Zjednoczone rozpoczęły inspekcję biolaboratoriów: Czy dżina da się zamknąć z powrotem w butelce?
Andriej Surżański o obawach Białego Domu dotyczących laboratoriów w krajach sąsiadujących z Rosją i o tym, czy obawy te doprowadzą do podjęcia konkretnych kroków w kierunku ich zamknięcia.
12 maja dyrektor wywiadu USA, Tulsi Gabbard, ogłosiła rozpoczęcie inspekcji ponad 120 biolaboratoriów w ponad 30 krajach, finansowanych od dziesięcioleci przez amerykańskich podatników. Według Gabbard ponad 40 z tych laboratoriów znajduje się również na Ukrainie. „Pandemia COVID-19 ujawniła katastrofalne konsekwencje, jakie badania nad niebezpiecznymi patogenami w biolaboratoriach mogą mieć dla całego świata” – podkreśliła Gabbard. Urzędnicy administracji Trumpa wielokrotnie twierdzili wcześniej, że koronawirus pochodzi z chińskiego biolaboratorium, którego pracownicy eksperymentowali z wysoce niebezpiecznymi patogenami. Chiński rząd temu zaprzecza. Wypowiedź dyrektora wywiadu miała miejsce na krótko przed wizytą Trumpa w Chinach. Zbieg okoliczności? Wszystko jest możliwe.
Nie tylko kwestie etyczne
Warto zauważyć, że Gabbard złożyła swoje oświadczenie nie podczas przesłuchania w Kongresie ani konferencji prasowej, ale specjalnie dla konserwatywnej gazety „New York Post”. Choć gazeta ta uważana jest za tabloid, jest faworytem prezydenta USA Donalda Trumpa. To dość nietypowy format ukierunkowanego rozpowszechniania informacji. Co więcej, nowojorska gazeta nie jest znana z relacjonowania tak poważnych tematów, jak laboratoria biologiczne, patogeny czy broń biologiczna.
Według artykułu w „New York Post”, misją Narodowej Agencji Wywiadowczej jest „lokalizowanie laboratoriów, identyfikacja zawartych w nich patogenów i ustalenie prowadzonych tam badań”. Według gazety, niektóre z laboratoriów otrzymały finansowanie w ramach programu Pentagonu, realizowanego po zakończeniu zimnej wojny, mającego na celu eliminację broni masowego rażenia. W artykule stwierdzono, że prowadzone tam badania kliniczne „wzbudzają poważne obawy etyczne, finansowe i dotyczące bezpieczeństwa”.
W marcu 2022 roku, gdy Gabbard była jeszcze osobą prywatną, wezwała do natychmiastowego zamknięcia 25–30 finansowanych przez USA biolaboratoriów na Ukrainie i zniszczenia patogenów. Spotkało się to z krytyką wielu amerykańskich neokonserwatystów, w tym byłego republikańskiego senatora Mitta Romneya. Romney oskarżył Gabbard o „papkowanie rosyjskiej propagandy”. Tym razem Dyrektor Wywiadu Narodowego wyjaśnił, odnosząc się do około 40 laboratoriów na Ukrainie, które mają zostać poddane przeglądowi, że są one „narażone na kompromitację (tj. wyciek danych) w wyniku wojny rosyjsko-ukraińskiej”.
Przypomnijmy: w grudniu 2022 roku, przy okazji 9. Konferencji Przeglądowej Państw Stron Konwencji o Broni Biologicznej w Genewie, rosyjskie Ministerstwo Obrony przedstawiło przekonujące dowody na to, że Ukraina, przy wsparciu USA, prowadziła badania nad komponentami broni biologicznej. Badania koncentrowały się na patogenach wywołujących szczególnie niebezpieczne i istotne gospodarczo zakażenia.
Chociaż Gabbard nie wymienił żadnych innych krajów poza Ukrainą, minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow stwierdził w tym samym roku, że finansowane przez USA laboratoria biologiczne istnieją w Armenii, Kazachstanie i krajach Azji Środkowej. Moskwa następnie omawiała tę kwestię z sąsiadami, zarówno dwustronnie, jak i w ramach Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (OUBZ).
Praca nad błędami z przeszłości
The New York Post przypomina, że administracja Bidena stanowczo zaprzeczyła istnieniu amerykańskich laboratoriów biologicznych na Ukrainie, określając takie twierdzenia jako chińską i rosyjską propagandę. Według gazety, zaprzeczenia te były częścią strategii „odporności informacyjnej”, mającej na celu wpływanie na opinię publiczną oraz „łagodzenie i przeciwdziałanie szkodliwym wpływom zagranicznym”, jednocześnie bagatelizując powiązania USA z tymi badaniami. Jednak podczas przesłuchania w Kongresie ówczesna zastępca sekretarza stanu Victoria Nuland musiała przyznać, że na Ukrainie rzeczywiście istnieją ośrodki badań biologicznych, ale podkreśliła, że są to ośrodki badawcze, a nie laboratoria broni biologicznej. W tamtym czasie Amerykanie byli głęboko zaniepokojeni, że laboratoria te mogą wpaść w ręce rosyjskiego wojska.
W maju ubiegłego roku prezydent USA Trump podpisał rozporządzenie wykonawcze zakazujące rządowego finansowania badań nad ulepszaniem patogenów w Chinach, Iranie i innych krajach bez odpowiedniego nadzoru. W rozporządzeniu stwierdzono: „Niebezpieczne badania nad wzmocnieniem funkcji wektorów biologicznych i patogenów mogą poważnie zagrozić życiu obywateli amerykańskich”.
Krytycy argumentowali, że słaby nadzór nad finansowaniem, które często trafia do odbiorców za pośrednictwem amerykańskich agencji, uniemożliwia poznanie potencjalnie niebezpiecznych eksperymentów. Według Departamentu Obrony USA, Stany Zjednoczone sfinansowały badania nad patogenami za granicą kwotą 1,4 miliarda dolarów w latach 2014–2023. Biuro Generalnego Inspektora Departamentu Obrony nie było jednak w stanie określić, w jakim stopniu fundusze te zostały wykorzystane na badania nad potencjalnymi patogenami pandemicznymi.
Tego samego dnia, w którym opublikowano oświadczenie Gabbard, Sekretarz Obrony USA Pete Hegseth opublikował podobny komentarz w tej sprawie w „Newsweeku”. „Poprzednia administracja finansowała niebezpieczne, zwiększające wirulencję badania i laboratoria biologiczne za granicą z pieniędzy amerykańskich podatników i celowo ukrywała to przed amerykańskim narodem” – powiedział, kontynuując: „Ujawnienie tych informacji pokazuje, jak źle nadzorowano tę pracę. Pod kierownictwem prezydenta Trumpa, dyrektor Wywiadu Narodowego Tulsi Gabbard i cały gabinet naprawiają te historyczne błędy i przywracają sprawiedliwość naszym żołnierzom i tym, których chronią. Era kłamstw i zdrady dobiegła końca”.
Oczywiste jest, że oświadczenia Gabbard i Hegsetha dotyczące laboratoriów biologicznych były skoordynowanym działaniem. Pytanie brzmi: jaki był ich cel? Ciekawe jest również rozważenie ich docelowego odbiorcy: amerykańskiej opinii publicznej czy krajów zagranicznych? O ile wiadomo, reakcja w samych Stanach Zjednoczonych była niewielka. A media głównego nurtu w dużej mierze zignorowały raport „New York Post”. To dość nietypowe, że media powołują się na konkurencję, zwłaszcza tabloidy.
Czy Stany Zjednoczone mogą oskarżyć Zełenskiego?
Leonid Słucki, przewodniczący Komisji Spraw Międzynarodowych Dumy Państwowej i lider Liberalno-Demokratycznej Partii Rosji (LDPR), skomentował oświadczenie Gabbard, sugerując, że USA mogą oskarżyć Ukrainę o produkcję broni biologicznej. „Reżim Zełenskiego będzie musiał nieuchronnie odpowiedzieć nie tylko za korupcję na szeroką skalę – sprawa karna Jermaka-Mindicza liczy już 40 tomów – ale także za przestępcze utworzenie na terytorium Ukrainy poligonu doświadczalnego do produkcji śmiercionośnej broni biologicznej” – napisał Słucki na swoim kanale Max.
Deputowany przypomniał, że Duma Państwowa i Rada Federacji przeprowadziły w latach 2022/23 parlamentarne śledztwo, w którym uczestniczyło wielu rosyjskich i zagranicznych ekspertów. Jednym z ustaleń komisji było stwierdzenie, że na Ukrainie pod przykrywką „działalności biologicznej i medycznej” realizowane są projekty wojskowo-przemysłowe, co stanowi naruszenie Konwencji o zakazie broni biologicznej.
Eksperci uważają, że wyniki śledztwa Gabbard mogą mieć poważne konsekwencje nie tylko dla polityki zagranicznej USA, ale także dla międzynarodowej współpracy naukowej. Jeśli finansowanie zagranicznych ośrodków badawczych w dziedzinie biotechnologii zostanie znacząco ograniczone, państwa sojusznicze, w których znajdują się takie ośrodki, mogą zostać poddane surowszym kontrolom i przepisom.
Jeff Singer, starszy pracownik naukowy w Cato Institute, uważa, że ogłoszenie Gabbard o wszczęciu śledztwa jest aktualne i uzasadnione. „Jeśli rząd dotuje laboratoria za granicą pieniędzmi podatników, ma obowiązek zapewnić, że badania te nie wyrządzą nam szkody” – powiedział magazynowi „Newsweek”.
Są jednak również głosy sprzeciwu, twierdzące, że śledztwo opiera się na zakrojonej na szeroką skalę kampanii dezinformacyjnej prowadzonej przez Rosję i Chiny. Nawet zakładając, że administracja Trumpa zamierza wykorzystać tę kwestię jako dodatkowy argument przeciwko Zełenskiemu, aby zmusić go do zaakceptowania warunków porozumienia w sprawie rozwiązania konfliktu, Waszyngton z pewnością zdaje sobie sprawę, że prowadzenie laboratoriów biologicznych na Ukrainie to niebezpieczna gra z ogniem. Te same względy najwyraźniej miały decydujący wpływ na decyzję Białego Domu o ewentualnym zaopatrzeniu reżimu w Kijowie w pociski manewrujące Tomahawk.
Aleksiej Szabłya, ekspert ds. analizy chemicznej i dyrektor techniczny Holdingu Jużpolimetal, uważa, że problem leży w tym, że finansowane przez Pentagon laboratoria biologiczne na całym świecie wymknęły się spod kontroli USA. „Znaczna część projektów tych laboratoriów biologicznych jest objęta programem redukcji zagrożeń Departamentu Obrony USA, którego celem była kontrola nad utylizacją komponentów broni masowego rażenia po zimnej wojnie. W tych laboratoriach prowadzono badania nad bronią biologiczną i prawdopodobnie nadal się one odbywają. Kontrola USA nad tymi badaniami jest tak słaba, że stały się one w rzeczywistości głównym źródłem zagrożeń, do zwalczania których zostały powołane. Przyznał to nawet dyrektor Narodowej Służby Wywiadowczej USA” – powiedział ekspert agencji TASS.
Zakładając laboratoria biologiczne na Ukrainie, Amerykanie najwyraźniej nie zdawali sobie sprawy z zagrożenia, jakie stwarzają. A powstrzymanie tego zagrożenia będzie trudne.
Koniec tłumaczenia
Chronologia publikacji
Zgodnie z obietnicą, przedstawiamy chronologię publikacji z ostatnich lat na temat amerykańskich badań nad bronią biologiczną.
Już na początku marca 2022 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało dokumenty dowodzące, że Ukraina pośpiesznie zniszczyła niebezpieczne patogeny po rozpoczęciu rosyjskiej operacji wojskowej. Tymczasem Zachód zaprzeczył istnieniu tych patogenów na Ukrainie. Również na początku marca rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało szczegółowe informacje na temat badanych patogenów i wskazało zaangażowane w nie amerykańskie organizacje.
To, co na początku marca 2022 roku uznano za „rosyjską propagandę”, zostało pośrednio potwierdzone pod przysięgą przez zastępcę sekretarza stanu USA, Nuland, kilka dni później podczas przesłuchania przed Kongresem USA, ale zachodnie media nie uznały tego za warte uwagi.
Podobnie fakt, że WHO zaledwie kilka dni później wezwała Kijów do zniszczenia „wysoce niebezpiecznych patogenów” – patogenów, których, według zachodnich mediów i polityków, Kijów rzekomo nawet nie posiadał – nie został uznany za wystarczająco interesujący, aby zachodnie media mogły o tym informować. W rezultacie mało kto na Zachodzie o tym wie, podczas gdy rosyjskie media relacjonowały to szczegółowo.
Pod koniec marca 2022 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało dalsze szczegóły i dokumenty dotyczące amerykańskiego programu broni biologicznej na Ukrainie, ujawniając między innymi, że w jego finansowaniu brała udział nowojorska firma Rosemont Seneca. Stali czytelnicy „Anti-Spiegla” rozpoznają tę firmę, ponieważ odegrała ona znaczącą rolę na Ukrainie w innym kontekście. Nawiasem mówiąc, firma należy do Huntera Bidena, syna prezydenta USA.
Pod koniec marca 2022 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony ujawniło dalsze szczegóły i dokumenty dotyczące amerykańskiego programu broni biologicznej na Ukrainie, ujawniając między innymi, że w jego finansowanie zaangażowana była nowojorska firma Rosemont Seneca. Wkrótce potem ujawniono, że amerykańscy specjaliści na Ukrainie również przeprowadzili testy na ludziach. Dalsze szczegóły opublikowano w połowie kwietnia i na początku maja 2022 roku. Ponadto, były prezydent USA George W. Bush, choć niechętnie, przyznał się w połowie maja do istnienia amerykańskich programów broni biologicznej zainicjowanych za jego rządów na Ukrainie.
Na początku czerwca 2022 roku w Moskwie odbyła się konferencja poświęcona programom broni biologicznej Pentagonu na Ukrainie, na której zebrano publicznie znane fakty. Uczestniczyłem w niej również ja. O tym informowałem w dwóch artykułach
Zaledwie kilka dni później Pentagon przyznał się do finansowania 46 laboratoriów biologicznych na Ukrainie, twierdząc, że służyło to wyłącznie celom zdrowotnym. Szczegóły, w tym link do oświadczenia Pentagonu, można znaleźć tutaj: web.archive.org/web
W połowie czerwca 2022 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało liczne informacje na temat amerykańskich programów broni biologicznej i badanych patogenów, a na początku lipca pojawiły się kolejne szczegóły.
Na początku sierpnia 2022 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony ogłosiło, że uznaje COVID-19 za amerykańską broń biologiczną, a na początku września opublikowano dalsze szczegóły dotyczące amerykańskich programów broni biologicznej na Ukrainie.
We wrześniu 2022 roku Rosja zwołała specjalne spotkanie państw-stron Konwencji o Broni Biologicznej, przedstawiła im swoje ustalenia i zadała 20 pytań Stanom Zjednoczonym i Ukrainie, na które nie mogły lub nie chciały odpowiedzieć. Rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało dalsze szczegóły w grudniu. Pod koniec stycznia 2023 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony dodało dalsze szczegóły.
Na początku marca 2023 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony po raz pierwszy skomentowało szczepionki mRNA, a na początku kwietnia 2023 roku opublikowało dalsze szczegóły dotyczące tych niebezpiecznych szczepionek.
Na początku maja 2023 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało dalsze szczegóły dotyczące badań Pentagonu nad ptakami wędrownymi na Ukrainie, które mogą być wykorzystywane do rozprzestrzeniania chorób zakaźnych. Dalsze szczegóły opublikowano pod koniec maja 2023 r.
Pod koniec maja 2023 r. rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało dalsze informacje na temat badań Pentagonu nad ptakami wędrownymi na Ukrainie, które – jak twierdziło – mogą być wykorzystywane do rozprzestrzeniania chorób zakaźnych. W czerwcu 2023 r. rosyjskie Ministerstwo Obrony rozpoczęło doniesienia o roli Billa Gatesa oraz o badaniach nad komarami i kleszczami w kontekście amerykańskich programów broni biologicznej, publikując dalsze informacje w lipcu 2023 r.
W sierpniu 2023 r. rosyjskie Ministerstwo Obrony wzmocniło oskarżenia, że Stany Zjednoczone stworzyły COVID-19 i przygotowały pandemię. Ministerstwo ostrzegło, że Stany Zjednoczone najwyraźniej już przygotowują się na nową pandemię, aczkolwiek z o wiele groźniejszymi patogenami.
Na początku września i października 2023 r. rosyjskie Ministerstwo Obrony ponownie skupiło się na doniesieniach o tym, jak Stany Zjednoczone ukrywają swoje programy i unikają międzynarodowych inspekcji.
W sierpniu 2024 r. rosyjskie Ministerstwo Obrony wskazało, że Pentagon przekazał środki na badania nad bronią biologiczną innym departamentom, aby zatrzeć ślady.
W marcu 2023 r. opublikowano wynik naukowych badań na temat skutków ubocznych różnych serii preparatów mRNA (źródło) firmy Pfizer-BioNTech. Naukowcy odkryli trzy grupy partii preparatów, które znacznie różniły się w aspekcie zgłaszanych skutków ubocznych. Badanie dotyczy populacji Danii. [To ten artykuł: Zależne od partii bezpieczeństwo szczepionki BNT162b2 mRNA COVID-19 Maks Schmeling 1 | Vibeke Manniche 2 | Peter Riis Hansen 3 Investigation-Batch-dependent-safety md]
W Unii Europejskiej do 11 listopada 2022 r. podano 701 milionów dawek szczepionki mRNA BNT162b2 (Pfizer-BioNTech), co powiązano z 971 021 doniesieniami o podejrzewanych działaniach niepożądanych (SAE).
Każdy punkt na diagramie oznacza inną serię (partię) preparatów.
Na żółto zaznaczone na powyższym diagramie przypadki objęło około 30% wszystkich podanych w tym czasie „szczepionek”, nie wykazują praktycznie żadnych skutków ubocznych. Przypadki zielone stanowią 60% wszystkich badanych substancji. Niebieskie – te najgroźniejsze, to jedynie 5% preparatów mRNA. Z niebieskimi partiami „szczepionek” powiązane jest blisko 50% przypadków śmierci.
Wczoraj, 3 lipca 2023 r. ukazał się na austriackiej platformie Report24 artykuł: Analiza partii szczepionek: Jedna trzecia wszystkich szczepionek Covid tylko placebo?Źródło. Jeśli hipoteza postawiona w tytule tego artykułu okaże się prawdą, będzie to jednoznaczny dowód na prowadzenie eksperymentu medycznego na skalę światową. Eksperymentu, którego uczestnicy wprowadzeni zostali w błąd i nieświadomi sytuacji, ryzykowali własnym życiem. Jest to określane jako zbrodnia ludobójstwa.
W badaniach naukowych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa badanych leków zawsze tworzy się porównawczą grupę probantów, której podaje się placebo.
Oni nie dostali placebo. Manchester Wielka Brytania. Źródło: Telegram 2.7.2023 r. 15:33
Takie listy zmarłych „nagle i nieoczekiwanie” można spotkać w wielu miastach w prawie każdym kraju na świecie.
============================================
mail:
Konieczne – i łatwe – jest sprawdzenie , jakie „klasy” ludzi dostały te różne zastrzyki.
===========================================
Czy znajda się uczciwi naukowcy w Polsce, by przeprowadzić podobne badania?
====================
mail od profesora: Można więc poznać, wg. jakich kryteriów dzielono ofiary.
ŻADEN z 10 „poważnych” publicystów nie zareagował ! Nie wiem dlaczego …
Oczywiście o żadnym „eksperymencie” mowy nie ma ! M. Dakowski]
———————————–
Niemieccy naukowcy znaleźli zaskakujące dowody na to, że znaczna część wprowadzonych do obrotu na terenie Unii Europejskiej partii szczepionki Pfizer-BioNTech przeciwko COVID-19 mogła stanowić placebo – o czym niemiecki organ regulacyjny wiedział i dlatego nie poddał tych partii testom kontroli jakości.
Gerald Dyker, profesor chemii organicznej na Uniwersytecie w Bochum, oraz Jörg Matysik, profesor chemii analitycznej na Uniwersytecie w Lipsku, należą do grupy pięciu niemieckojęzycznych naukowców, którzy przez ostatnie półtora roku publicznie podnosili kwestie jakości i bezpieczeństwa szczepionki BioNTech (pod taką nazwą jest ona znana w Niemczech).
Obaj panowie pojawili się niedawno w internetowym programie niemieckiej dziennikarki Mileny Preradovic, aby porozmawiać o różnicach w partiach szczepionki.
Ich punktem wyjścia było opublikowane niedawno duńskie badanie wykazujące ogromne różnice w reakcjach niepożądanych związanych z różnymi partiami szczepionki Pfizer-BioNTech (inaczej BNT162b2).
Poniższa grafika, zaczerpnięta z duńskiego badania, ilustruje tę zmienność:
Grafika pokazuje, że partie używane w Danii, reprezentowane przez kropki na wykresie, zasadniczo dzielą się na trzy grupy:
Zielone partie zgrupowane wokół zielonej linii są związane z umiarkowanym lub umiarkowanie wysokim poziomem zdarzeń niepożądanych. W dyskusji z M. Preradovic Gerald Dyker posłużył się przykładem najbardziej wysuniętej na prawo zielonej kropki. Jak wyjaśnia – jest to partia, która była najczęściej stosowana w Danii i zawierała nieco ponad 800 000 dawek. Te 800 000 dawek wiąże się z około 2000 przypadków podejrzeń NOP-ów, co daje wskaźnik zgłaszania jednego NOP-u na każde 400 dawek. Według obliczeń G. Dykera, zielone partie stanowią ponad 60% duńskich próbek. Naukowiec stwierdza: „Nie jest to mało w porównaniu z tym, co wiemy o szczepionkach przeciw grypie”.
Następnie mamy zgrupowane wokół niebieskiej linii niebieskie partie, które są wyraźnie związane z wyjątkowo wysokim poziomem zdarzeń niepożądanych. Jak zauważa G. Dyker, w Danii podano nie więcej niż 80 000 dawek jednej z niebieskich partii, co sugeruje, że te wyjątkowo szkodliwe partie mogły zostać po cichu wycofane z rynku przez organy zdrowia publicznego.
Niemniej jednak, partie te zostały powiązane z przynajmniej 8 000 przypadków NOP-ów. Osiem tysięcy dawek na 80 000 dawałoby wskaźnik zgłaszania jednego podejrzewanego działania niepożądanego na każde 10 dawek. Według obliczeń G. Dykera, niebieskie partie stanowią mniej niż 5% całkowitej liczby dawek uwzględnionych w duńskim badaniu i są one powiązane z prawie 50% z 579 zgonów odnotowanych w próbie.
Pozostają żółte partie, zgrupowane wokół żółtej linii, która, jak widać powyżej, znajduje się tuż poza osią x. Według obliczeń G. Dykera, żółte partie stanowią około 30% całości. Naukowiec zauważa, że są to partie zawierające około 200 000 podanych dawek, z którymi nie powiązano żadnych NOP-ów. Cytując G. Dykera, „złośliwi” obserwatorzy mogliby stwierdzić, że tak właśnie wyglądałyby placebo”. I złośliwi obserwatorzy mogą mieć rację.
Rzeczywiście, G. Dyker i J. Matysik porównali numery partii z duńskiego badania z publicznie dostępnymi informacjami na temat partii, które zostały zatwierdzone do obrotu, i dokonali zaskakującego odkrycia – prawie żadna z nieszkodliwych partii, w przeciwieństwie do bardzo złych i niezbyt złych partii, nie została poddana testom kontroli jakości.
Niemiecka agencja regulacyjna, Instytut Paula Ehrlicha (PEI), jest zasadniczo odpowiedzialna za kontrolę jakości wszystkich szczepionek Pfizer-BioNTech dostarczanych do UE. Odzwierciedla to fakt, że rzeczywistym legalnym producentem szczepionki, a także posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w UE, jest niemiecka firma BioNTech, a nie jej bardziej znany amerykański partner Pfizer.
G. Dyker i J. Matysik odkryli, że IPE przetestował i zatwierdził wszystkie bardzo szkodliwe niebieskie partie, przytłaczającą większość mniej szkodliwych zielonych partii, ale prawie żadnej z nieszkodliwych żółtych partii – tak jakby IPE wiedział z góry, że te partie nie stwarzają żadnych problemów. Pokazuje to zaczerpnięty z prezentacji G. Dykera podczas wywiadu z Preradovic poniższy slajd zatytułowany: „Które partie z duńskiego badania zostały przetestowane i zatwierdzone do obrotu przez Instytut Paula Ehrlicha?”.
W kolumnie PEI każdej z tabel ja oznacza, że partia została przetestowana, nein, że nie została. Należy zwrócić uwagę, że tylko pierwsza partia w żółtej tabeli została przetestowana:
Komentarz pod tabelą brzmi: „IPE nie uznał za konieczne testowanie nieszkodliwych żółtych partii”. Potwierdziłoby to początkowe podejrzenia, że w rzeczywistości mogą one być czymś w rodzaju placebo.
Podsumowując i parafrazując ustalenia niemieckich naukowców dotyczące zmienności partii Pfizer-BioNTech, wydaje się, że dobre były złe, złe były bardzo złe, a bardzo dobre były solą fizjologiczną.
My Spidey Senses are on high alert these days. Nothing is as it seems. When I first heard of the newest outbreak on the Cruise ship, I knew something was up!
Today’s story takes us back to the madness of the “Corner Brook Virus” which hid around every corner, lurking, waiting, stalking it’s next victim! Muah hahahaha!
There were two possible story lines;
1, it was a bio weapon designed to destroy humanity, reduce human population, which escaped from the most secure bio weapons lab in the world.
a) If so, why was nobody caught and destroyed for crimes against humanity? NOT SO MUCH AS EVEN A FINE! WE GET FINES FOR PARKING IN THE WRONG PLACE FFS! BUT NOBODY IS CHARGED WITH CRIMES AGAINST HUMANITY!????
b) what makes the perpetrators certain that such weapon would not kill them or their loved ones? Maybe they had the antidote? lol Sounds like a children’s cartoon Pinky and the Brain.
2, a bat got sick in WOO MAN CHU CHINA and would certainly take out the whole world population UNLESS everyone succumbed to the Bill Gates Experimental Injections. Lettuce not forget how he said “there will be NO RETURN TO NORMAL until the vast majority of the population is injected!” What a psycho.
I looked for the above clip all over. You try typing in “Gates return to normal” or just “gates normal” in ANY search engine. The search terms have been wiped from the internet but I found a copy on Bitchute of this psycho homosexual satanic pedophile saying “you don’t get a choice!” and “there will be no return to normal until everyone in the world is vaccinated” with his experimental drugs.
As if there has never been a sick animal anywhere on earth before? but this SPECIAL BAT would take out the entire human race… ok then!
You see, getting a cold or a flu is not scary enough to get people to come forward to take experimental injections. No. It must be something far more formidable! Abominable! Like the Abominable snowman! Maybe they should have called it the Abominable Snowman Virus! Hey, there’s a good story. The virus came from the Abominable Snowman in the Asian Alps. Didn’t effect the Snowman because they are immune but to humans, it would be deadly Yeti didn’t mind (see what I did there? lol)
Gates and Prince Andrew apologizing for being associated with satantic pedophiles. Of course we know Prince Andrew got kicked out of the castle and is now just “Andrew” although still above jail and the law apparently.
– Still think these “people” didn’t kill Diana? Still think it was an accident?
Gates wife left him because of Epstein ties at the end of this video Melinda Gates and ex wife of Bezos sent 40 million dollars to promote “gender equality” Guessin’ that includes all of the infinite number of genders then right?
They’re all like that. They have so much money, they think they are above the law. Nothing can touch them. Head Satanist Aleister Crowley in 1904 coined the phrase “Do as thou wilt”. If you “google” this, it puts this in a good light because Google is left, left is satanic. If you search it on Yandex however you can quickly see it’s Satanic background.
As I’ve said before, Satanists don’t believe in good vs evil, they only believe in “steps toward enlightenment.” Do as thou wilt – but they are careful to broadcast their intentions before hand to avoid karmic backlash;
One of the best examples of this was the 2012 Olympics in UK where they set out what would be forthcoming (plandemic)
This is the way youtube (google) wants to portray it. A lovely opening with the Queen of England and James Bond… (the LAST James Bond – first time in 60 years franchise that Bond is killed marking the end of what they want to call “Toxic Masculinity”)
The video below tells a story of mind control to fear people into not going on cruise ships or planes or trains or busses or streetcars or grocery stores or movie theatres or malls or even outside! People STILL wearin masks and taking multiple injections;
Watch the video. The ship is stock footage, the acting is VERY bad, media pushes it, people get scared, then BOOM the ANSWER TO OUR PRAYERS! PFIZER, MODERNA EMERGE LIKE THE ANGELS FROM ABOVE, LIKE THE PHOENIX RISING FROM THE ASHES! HERE TO SAVE US ALL WITH THE NEW VACCINATION TO MAKE YOU SAFE AND EFFECTIVE !
At 15 minutes, there’s a clip from X-Files where they expose the “HUNTER HAUNTER, HORROR Virus” (whatever) years in advance! Remember, Satanists don’t believe in “good vs evil” they only believe in KARMA. They HAVE TO BROADCAST their intentions before it happens, thereby absolving themselves from any wrong doing. (Satan is so honorable!) Like sayin “I told you so, so don’t blame me”
They also have a movie “VOYAGE OF TERROR” There’s clips of this here as well. Have a look. Passengers on a cruise ship get sick. SURPRISE.
Designed for low minded liberals to RUN not walk to the next injection site!
I’m not suggesting the people don’t get sick from the flu. The flu has been killing millions world wide for as long as we’ve been keeping records. No injections ever stopped it. Flu kills the old or weak. If the injections were safe and effective, nobody would still be dying from the flu or whatever they decide to rename it now.
Ever heard the saying “there’s no cure for the common cold”. There yu go.
Hunter Haunter Horror Virus! Whatever happened to crackhead Hunter anyway? He raped, stole millions of dollars, moved to another country to avoid prosecution. Got a pass from his dad’s “autopen”. Life is wonderful.
Hunter Haunter Horror Virus Theater Reminds me of Count Floyd’s Monster Chiller Horror Theatre!
The drunkie tried to point out that it’s all bullshit.
Kubrick was a 33rd degree mason. We know the masons are Satanists. When you reach the highest level the truth is revealed to a few they feel worthy of.
Masonic lodges are “prospecting camps” they claim to make great men out of good men. (except now they also allow woman). This is why there are 33 degrees. It takes that long to ascend the ranks and if they feel you are worthy of keeping secrets the truth is revealed. Here, X-Factor reveals masonry, (5hrs) (pro tip: break it into sections like Bing watching a series)
Kubrick had just made “2001: A Space Odyssey” premiered April 2nd 1968. Audiences were fascinated, believing man could actually fly around in space. The film was so realistic it is alleged that US government (masons) commissioned Kubrick to make a movie of people landing on the moon.
The Moon Landing “premiered” July 20, 1969
Masons are sworn to secrecy. They take an oath acknowledging that telling their secrets is punishable by death. They claim this is just old fashion theater but there have been many cases of masons dying mysteriously, like Kubrik who lasted only days after Eyes Wide Shut was wrapped January 31, 1999 which showed the inner world of the satanic pedophile cults. Kubrick “died” March 7, 1999. The film premiered July 13, 1999 but much was cut from it. The original film was over 3hrs long.
Put yourself in Kubrick’s position; They commission him, maybe even blackmail him to make the moon landing movie. So he uses his future movies to expose the truth such as the opening scene inA Clockwork Orange which premiered in New York City on December 19, 1971. The drunkie could have said anything. It was no coincidence. Kubrick chose his words carefully for that character.
Does it not seem like Kubrick thinking of himself? He sold himself out to make the greatest hoax in history so he portrays himself as a drunk that no one would believe, but he said his peace before getting beat up by the “droogs” – maybe what he felt the masons were gonna do to him but in the 70s, he couldn’t make anything like the violence we see on tv today. The beating was not a killing like we are so used to today. In fact the drunkie appears again later in the film, maybe to show the audience that he’s still ok. (Kubrick signaling his followers that he’s still ok).
Also watch this Bonus tip (free with purchase!)
[ ise’t it funny how they say “free with purchase” well then, it’s not free now is it!? ]
I never answer unknown numbers. They can leave a message if it’s important and if they do catch you, immediately block member. They will keep calling back with different numbers, keep blocking, don’t answer unless you know the number.
Sometimes the AI will keep going “hello? hello? this prompts you to say louder, HELLO so they can get your voice print loud and clear. Once you answer the AI goes into it’s script about what they want, what they’re selling. At this point, most hang up but they already know your voice and they know the number is live so even if you hang up, they still got your number Jenny! 867-5309!
Pro tip: If the foreigner does manage to get you on the phone, keep one of these next to the phone, say “just a minute I will get him for you” then blast them with this..
EVERY VACCINE BATCH HAD A DIFFERENT FORMULA. THE LOT NUMBERS JUST PROVED IT. Not a theory. Not an interpretation. A dataset. 12,000 lot numbers. Cross-referenced with VAERS adverse event reports. The correlation is absolute. A team of researchers — 4 statisticians, 2 pharmacologists, 1 former FDA regulator — published their findings on a decentralized server Wednesday. The paper is 147 pages. Peer review was impossible because no journal would touch it. So they released it directly to the public. The finding: specific lot numbers produced 4,000% more adverse events than others. Not random variation. Not manufacturing inconsistency. A deliberate, systematic pattern. ⟁ Lot numbers ending in 20A through 20F: near-zero adverse events. Saline. Placebo. Water with a label. Lot numbers ending in 21K through 21X: moderate adverse events. Fatigue. Myocarditis. Blood clots. Hospitalization rates 300% above baseline. Lot numbers ending in 22R through 22Z: catastrophic. Stroke. Cardiac arrest. Neurological damage. Death rates 8,100% above the statistical norm for any pharmaceutical product in history. Three tiers. Three formulas. Distributed in a pattern that ensured no single hospital, no single city, no single demographic received enough catastrophic doses to trigger an obvious statistical signal. They spread the damage thin enough to call it “rare side effects.” But it wasn’t rare. It was targeted. ⟁ The distribution pattern wasn’t random. The catastrophic lots were sent disproportionately to specific zip codes. Zip codes with high concentrations of military veterans. First responders. Independent business owners. Communities with historically low compliance to federal mandates. The people most likely to resist were given the most dangerous doses. The moderate lots went to urban centers with high media consumption — populations that would report mild symptoms, be told it was “normal,” and return for boosters without question. The placebo lots went to politicians, media figures, and pharmaceutical executives. The people who promoted it on camera. The people who told you it was “safe and effective” while receiving saline. They took the same shot on television. They did not take the same formula. ⟁ The 12,000 lot numbers are now mapped. Every batch. Every destination. Every outcome. The data is on the blockchain. It cannot be retracted. It cannot be memory-holed. It cannot be fact-checked into oblivion. The former FDA regulator on the team submitted the dataset to the military tribunal with a single statement: “This was not negligence. This was a weapons deployment protocol disguised as public health.” The tribunal accepted it into evidence Thursday morning. Case number: GT-2026-0441. Every lot number is a fingerprint. Every adverse event is a witness. Every death certificate is an indictment. CODE: LOT-NUMBERS / 3-TIERS / ZIP-TARGETED / GT-2026-0441 They didn’t give everyone the same shot. They gave everyone the shot they were assigned. Now the assignment list is evidence. ♟ Someone you know got a different formula than they were told. Share this for them.
KAŻDA PARTIA SZCZEPIONKI MIAŁA INNY SKŁAD. NUMERY PARTII TYLKO TO POTWIERDZAŁY.
To nie teoria. To nie interpretacja. To zbiór danych. 12 000 numerów partii. Porównanych z zgłoszeniami niepożądanych zdarzeń w systemie VAERS. Korelacja jest bezsprzeczna.
Zespół naukowców — 4 statystyków, 2 farmakologów, 1 były urzędnik FDA — opublikował w środę swoje wyniki na zdecentralizowanym serwerze. Artykuł liczy 147 stron. Recenzja naukowa była niemożliwa, ponieważ żadne czasopismo nie chciało się tym zająć. Dlatego udostępnili go bezpośrednio opinii publicznej.
Wynik: konkretne numery partii spowodowały o 4000% więcej zdarzeń niepożądanych niż inne. Nie była to zmienność przypadkowa. Nie była to niespójność produkcyjna. Był to celowy, systematyczny schemat.
Numery partii kończące się na 20A–20F: praktycznie brak zdarzeń niepożądanych. Roztwór soli fizjologicznej. Placebo. Woda z etykietą.
Numery partii kończące się na 21K–21X: umiarkowane zdarzenia niepożądane. Zmęczenie. Zapalenie mięśnia sercowego. Zakrzepy krwi. Wskaźnik hospitalizacji o 300% wyższy od wartości wyjściowej.
Numery partii kończące się na 22R–22Z: katastrofalne. Udar mózgu. Zatrzymanie akcji serca. Uszkodzenia neurologiczne. Wskaźnik śmiertelności o 8100% wyższy od normy statystycznej dla jakiegokolwiek produktu farmaceutycznego w historii.
Trzy poziomy. Trzy formuły. Rozprowadzane w sposób, który gwarantował, że żaden szpital, żadne miasto, żadna grupa demograficzna nie otrzyma wystarczającej ilości katastrofalnych dawek, aby wywołać oczywisty sygnał statystyczny.
Rozłożyli szkody w sposób wystarczająco rozproszony, aby można je było nazwać „rzadkimi skutkami ubocznymi”. Ale to nie było rzadkie. To było działanie celowe.
Schemat dystrybucji nie był przypadkowy. Partie szczepionek o katastrofalnych skutkach trafiły w nieproporcjonalnie dużym stopniu do określonych obszarów o określonych kodach pocztowych. Były to obszary o wysokim odsetku weteranów wojskowych, ratowników oraz właścicieli niezależnych firm, a także społeczności, które historycznie wykazywały niską skłonność do przestrzegania nakazów federalnych.
Osoby, które najprawdopodobniej miały zamiar przeciwstawić się, otrzymały dawki najniebezpieczniejsze.
Partie o umiarkowanym ryzyku trafiły do ośrodków miejskich o wysokim poziomie konsumpcji mediów – do społeczności, które zgłaszałyby łagodne objawy, usłyszałyby, że to „normalne”, i bez zastrzeżeń wracałyby po dawki przypominające.
Partie placebo trafiły do polityków, osobistości medialnych i kadry kierowniczej firm farmaceutycznych. Do ludzi, którzy promowali szczepionkę przed kamerami. Do ludzi, którzy mówili, że jest „bezpieczna i skuteczna”, podczas gdy sami otrzymywali sól fizjologiczną.
W telewizji przyjęli ten sam zastrzyk. Nie przyjęli jednak tej samej formuły.
12 000 numerów partii zostało naniesionych na mapę. Każda partia. Każde miejsce przeznaczenia. Każdy wynik. Dane znajdują się w łańcuchu bloków. Nie można ich cofnąć. Nie można ich wymazać z pamięci. Nie można ich sfalsyfikować tak, aby zniknęły w zapomnieniu.
Były urzędnik FDA z naszego zespołu przedłożył zbiór danych przed trybunałem wojskowym, dołączając do niego oświadczenie: „To nie było zaniedbanie. Był to protokół rozmieszczenia broni zamaskowany jako działanie na rzecz zdrowia publicznego”.
W czwartek rano trybunał przyjął je jako dowód. Numer sprawy: GT-2026-0441.
Każdy numer partii to odcisk palca. Każdy skutek uboczny to świadek. Każdy akt zgonu to akt oskarżenia.
Nie podali wszystkim tej samej szczepionki. Każdemu podali szczepionkę, która została mu przypisana. Teraz lista przypisanych szczepionek stanowi dowód…
Dr Joseph Varon jest lekarzem intensywnej terapii, profesorem i prezesem Independent Medical Alliance. Jest autorem ponad 980 recenzowanych publikacji i redaktorem naczelnym czasopisma „Journal of Independent Medicine”.
Społeczeństwo okresowo mierzy się z nowym zagrożeniem mikrobiologicznym. Ten schemat jest powtarzalny: tragiczna śmierć lub pojawienie się skupiska chorób skłania redakcje do używania dramatycznych sformułowań, takich jak „śmiertelny wirus”, „tajemnicza epidemia” i „zaniepokojeni urzędnicy służby zdrowia”. Media społecznościowe dodatkowo potęgują strach społeczny. Agencje zdrowia publicznego wydają ostrożne oświadczenia, które dziennikarze często formułują w alarmistyczny sposób. W ciągu kilku dni osoby wcześniej nieznające tej terminologii mogą dojść do wniosku, że zbliża się epidemia zagrażająca cywilizacji. W tym miesiącu jest to hantawirus. Wystarczy włączyć telewizor i obejrzeć liczne wiadomości przedstawiające tę „nową chorobę”.
Grudzień 2025 r. Zaufanie do mediów w USA spadło do rekordowo niskiego poziomu 28%.
Dlaczego powtórka wielkiego – trzeba przyznać – sukcesu plandemii koronawirusa, nie jest możliwa do powtórzenia? Najważniejszym powodem jest dramatyczna zmiana na rynku medialnym. Dominujące jeszcze sześć lat temu zaufanie do środków przekazu dramatycznie spadło, szczególnie w USA i codziennie rośnie udział mediów niezależnych w procesie informowania społeczeństwa. Naturalnie, że nie wszystko, co głoszą nowe, niepodlegające globalistom media, jest bezwzględną prawdą. Świat nigdy nie był i nie będzie czarno-biały.
Hantawirus nie jest nowym zagrożeniem ani przerażającym wirusem, lecz chorobą zakaźną znaną od dziesięcioleci, przenoszoną głównie przez wysuszone odchody myszy. Większość zakażeń ma łagodny przebieg lub pozostaje niezauważona. Przypadki śmiertelne zdarzają się niezwykle rzadko.
Zapewne z tego powodu politycy unijni przebąkują, że trzeba zacząć rozmawiać z Putinem. To właśnie on spowodował, że koronawirus bezpowrotnie znikł z repertuaru przedstawień WHO wywołujących sztuczną panikę.
„Potwierdzony zgon z powodu hantawirusa” ogłoszony w telewizji nie uwzględnia faktu, że zdarza się to niezwykle rzadko. Większe jest prawdopodobieństwo, że trafi cię piorun. Także i to się zdarza, jednak WHO nie nawołuje do pandemii piorunów. To jest świadome i celowe sianie paniki, podobnie jak w roku 2020. Zamiast dbać o spokój i podjąć adekwatne działania, skorumpowane rządy większości krajów świata zadbały o sianie paniki. Po co? Po to, żeby zamiast odpowiednich i skutecznych działań wprowadzić lockdowny, bezsensowny przymus szmacianych namordników i zdziesiątkować ludzkość szprycami mRNA.
WHO należy zamknąć, a jeśli to nie pomoże to przynajmniej wyleczyć. Udała nam się terapia WHO podczas planowanej pandemii zmałpowanej ospy. To zagrożenie zostało całkowicie opanowane salwami śmiechu. Właśnie śmiech jest najlepszym antidotum przeciwko sianiu paniki.
Wojna na Ukrainie dobiega końca, ta w Zatoce Perskiej zostanie pewnie jak w Korei zamrożona. Sprawcy tych tragedii, globaliści panicznie szukają czegoś, czym mogliby nas straszyć i tym samym uciszyć głosy żądające rozliczenia sprawców ludobójczych działań.
Nie będzie zamkniętych szkół, przymusowych szczepień i ograniczania praw obywatelskich spowodowanych zmyśloną pandemią Billa Filantropka.
Autor artykułu Marek Wójcik Mail: worldscam3@gmail.com
NCZAS.INFO | Testosteron to fundament dla każdego mężczyzny. Obrazek ilustracyjny. Źródło: pixabay
Poziom testosteronu u mężczyzn w krajach zachodnich spadł dramatycznie od lat 70. – badania pokazują ubytek rzędu 1 proc. rocznie, niezależny od wieku. Liczba plemników w nasieniu zmniejszyła się o ponad 50 proc. między 1973 a 2011 rokiem – to nie starzenie się populacji, lecz skutek cywilizacyjnego ataku na męską biologię.
Współczesny Polak budzi się słaby, otyły i bez energii. Średni poziom testosteronu u młodych mężczyzn spadł z ponad 600 ng/dl na początku XXI wieku do około 450 ng/dl w ostatnich latach. To nie jest naturalny proces starzenia – to efekt masowego spożycia przetworzonych olejów roślinnych, niedoborów kluczowych składników odżywczych, chronicznego braku snu i zalewu chemicznych zakłócaczy endokrynnych.
Na szczęście nauka potwierdza: istnieje sprawdzony, naturalny sposób, by odwrócić ten trend. Wystarczy wrócić do tego, co działało przez tysiące lat – do diety przodków, ciężkiej pracy fizycznej i rytmu zgodnego z naturą.
Dieta przodków – fundament męskiej siły
Organizm produkuje testosteron z cholesterolu. Dlatego diety niskotłuszczowe, które zalały Zachód od lat 80., są prawdziwą katastrofą. Meta-analizy pokazują, że ograniczenie tłuszczów nasyconych obniża zarówno całkowity, jak i wolny testosteron.
Zastąp oleje z nasion (słonecznikowy, rzepakowy, sojowy) – bogate w prozapalne PUFA – masłem, smalcem, olejem kokosowym, łojem wołowym i oliwą z oliwek. Te tłuszcze bezpośrednio wspierają syntezę androgenów.
Nie bój się węglowodanów z ziemniaków, kaszy i chleba na zakwasie – w odpowiedniej ilości podnoszą one poziom gonadotropin i obniżają kortyzol. Klucz to bilans: wystarczająca kaloryczność, umiarkowane białko (1,6–2 g/kg masy ciała) i zero deficytu energetycznego. Głodówka wyłącza reprodukcję.
Tradycyjna polska kuchnia – [?] prawdziwy ze smalcem, jajka, masło i ziemniaki – to nie „przestarzały relikt”, lecz hormonoterapia prosto z natury.
Kluczowe składniki odżywcze – broń przeciw kastracji
Witamina D działa jak prawdziwy hormon steroidowy. Niedobór, powszechny w Polsce od października do kwietnia, obniża testosteron. Suplementacja 3000–4000 IU dziennie u mężczyzn z niedoborem podnosi poziom nawet o 20–25 proc. w badaniach randomizowanych.
Cynk – jeśli go brakuje – powoduje dramatyczny spadek testosteronu; uzupełnienie u osób z marginalnym niedoborem podnosi go o kilkadziesiąt procent.
Magnez reguluje ponad 300 reakcji enzymatycznych, w tym tych odpowiedzialnych za produkcję androgenów – 400–450 mg dziennie daje zauważalny wzrost.
Witamina A (retinol z wątroby, jajek, masła) jest niezbędna do różnicowania komórek Leydiga – niedobór niszczy produkcję plemników i testosteronu.
Witamina E chroni jądra przed stresem oksydacyjnym.
Fluor w wodzie kranowej i pastach do zębów w dużych dawkach działa toksycznie na jądra – badania chińskie i meksykańskie pokazują wyraźny spadek testosteronu u mężczyzn narażonych na wysokie stężenia. Unikaj plastików (BPA, ftalany) – te xeno-estrogeny imitują żeńskie hormony i obniżają męskie.
Sen, ruch i rytm natury – testosteron rodzi się w ciemności i wysiłku
Największa porcja testosteronu wydziela się podczas głębokiego snu. Pięć godzin na dobę obniża poziom o 10–15 proc. Kładź się przed 23:00, wstawaj o świcie – to nie babcine porady, lecz biologia potwierdzona badaniami. Badania pokazują, że optymalny czas snu wynosi od około 7 do 8 godzin, w zależności od cech osobniczych. Sen poniżej i powyżej tego przedziału wpływał negatywnie na parametry zdrowotne i zwiększał ryzyko wielu chorób.
Trening siłowy z ciężarami (przysiady, martwy ciąg, wyciskanie) – im cięższy i bardziej złożony – podnosi testosteron zarówno ostro, jak i przewlekle.
HIIT (High Intensity Interval Training, czyli intensywny trening interwałowy, który przeplata krótkie, maksymalnie wysiłkowe serie 10–60 s z krótkimi przerwami lub lżejszym wysiłkiem) i praca fizyczna na świeżym powietrzu dają podobny efekt. Unikaj przetrenowania i chronicznego cardio – to zabija androgeny.
Redukcja stresu to podstawa. Wysoki kortyzol blokuje produkcję testosteronu. Wygrana w rywalizacji, cele, rodzina – to naturalne boostery. Nadmiar masturbacji czy pornografii rozregulowuje system dopaminowo-hormonalny. Trzy tygodnie abstynencji potrafi podnieść poziom o 15–20 proc.
To nie są czary. To powrót do tego, co czyniło naszych przodków silnymi: tłusta, sycąca dieta, ciężka praca, wczesny sen i unikanie chemicznej trucizny wielkiego przemysłu spożywczego i farmaceutycznego. Elity chcą słabych, posłusznych mężczyzn – my chcemy narodu zdrowych, silnych, wojowników, ojców i obrońców. Zacznij dziś: odstaw olej rzepakowy, kup masło od gospodarza, idź na siłownię i kładź się wcześnie. Testosteron wróci – a wraz z nim siła, libido, pewność siebie i przyszłość Polski.
