Kto mieszka w Polsce, w cyrku szlocha rzewnie

Kto mieszka w Polsce, w cyrku szlocha rzewnie

07.11.2026 wolnemedia.net/kto-mieszka-w-polsce-w-cyrku-szlocha-rzewnie

„Wojna to pokój. Wolność to niewola” – George Orwell „Rok 1984”.

Do dzisiaj nie wiedziałem, kim jest generał Bogusław Samol i muszę przyznać, że bez tej wiedzy moje życie było lepsze. Niestety, ów generał w stanie spoczynku udzielił wywiadu dla Polskiego Radia 24, a ja wywiad przeczytałem. Tak, wiem, chcącemu nie dzieję się krzywda, więc sam sobie zgotowałem to zanurzenie się w odmętach szaleństwa.

Otóż według pana generała Rosja chce uśpić naszą czujność, zarówno społeczeństwa jak i służb specjalnych, i dlatego wciąż i wciąż atakuje nas hybrydowo. Powtarzam – atakuje, żeby uśpić czujność, czyli nas uspokoić. Co tu jest niezrozumiałe? Bokser, który zasypuje przeciwnika gradem ciosów, ma na celu uspokojenie tamtego przed zadaniem finalnego uderzenia. Kat wtłaczający do żył truciznę skazańcowi powoduje u niego chęć na zaplanowanie kolacji dla dwojga w przyszłym tygodniu. Uśpienie czujności poprzez atak. Clausewitz mógłby buty czyścić panu generałowi, jak dobrze, że ten już nie jest w czynnej służbie. I chyba powodem do odejścia nie był wiek, ale wyniki badań medycznych.

Paragraf 22 jest fajny, gdy opowieść o nim snuje Heller. Gorzej, gdy taką logikę stosuje osobnik onegdaj pełniący funkcje dowódcze w systemie bezpieczeństwa państwa.

Jeżeli ataki mają uspokoić atakowanego, to brak ataków powoduje u ofiary czujność i podejrzenie wobec państw nas nieatakujących, ze wkrótce taki atak przeprowadzą.

Jesteśmy więc w stanie wojny albo tuż przed z Niemcami, Czechami, Słowacją, Białorusią, Ukrainą i Litwą i w najbliższym czasie możemy spodziewać się inwazji ze strony tych państw. Jedynie Rosja nas nie napadnie, przynajmniej dopóki atakuje nas w sposób hybrydowy. Gdy przestanie, jak nic podciągnie wojska pod granicę z Polską. Ten „hybrydowy” oznacza naruszenie przestrzeni przez ukraińskie drony, ludzi z latarkami w obwodzie kaliningradzkim, dwóch zabitych w Przewodowie ukraińską rakietą, ale niesmak pozostaje, nacinanie szyn kolejowych, wysyłanie balonów z papierosami z Białorusi, alarmy bombowe w samolotach i o czym tam jeszcze pisały nasze media głównego nurtu. Wszystkiemu jest winny Putin. Nawet 100 konkretów w 100 dni sabotował i dlatego jest, jak jest.

A dlaczego Rosjanie to robią?

Pan generał spieszy z odpowiedzią. Robią to dlatego, że ciągle widzą wroga w Zachodzie, a przecież ten nie ma zamiaru atakować Rosji.

No patrzcie tylko – od lutego 2022 roku kolektywny zachód śle na Ukrainę uzbrojenie, amunicję, instruktorów, „urlopowanych” specjalistów od systemów walki, a ta cholerna Rosja myśli, że to zagrożenie dla jej egzystencji.

Przecież to jak z uśpieniem czujności poprzez atakowanie. Jeżeli NATO i UE wspomaga wysiłek wojenny Ukrainy, to tylko i wyłącznie w celu propagowania pokoju, a nie w celu osłabiania potencjału militarnego Rosji, celem rozszarpania osłabionej. Jak można pomyśleć inaczej? Przecież to niedorzeczne. Oczywiście według Samola i samolo-podobnych.

To tyle. Idę wypić pół litra wódki, żeby wytrzeźwieć.

Autorstwo: Daniel Tokar

Awantura o TK dobitnie pokazała brutalną prawdę o Polakach

Awantura o TK dobitnie pokazała brutalną prawdę o Polakach

Agnieszka Piwar 2026-11-07

Gdybym miała krótko podsumować wydarzenia ostatnich dni pod Trybunałem Konstytucyjnym, sparafrazowałabym słynne tłumaczenie się Radka Sikorskiego z afery taśmowej: „polscy patrioci” zrobili „łaskę” Donaldowi Tuskowi. Nie ma jednak tak lekko. W niniejszym artykule poznęcam się nad nimi wszystkimi nieco dłużej.

Wywołanie potężnej awantury wokół TK nie było przypadkowe. Dlaczego akurat teraz rozgorzały tak zaciekłe pyskówki, a nawet doszło do przepychanek w obronie organu powołanego w PRL? Być może chodziło o to, by odwrócić uwagę od druku sejmowego nr 3003, na co zwrócili już uwagę niektórzy kumaci obserwatorzy.

Szczególnie bystry obserwator, Krzysztof Zagozda, postrzega wydarzenia wokół TK nieco szerzej. Zdaniem publicysty to kolejny polityczny spektakl sterowany przez Sanhedryn, w którym patriotyzm i narodowe emocje służą manipulowaniu Polakami oraz budowaniu nowego mitu jedności prawicy, gdzie Kaczyński i Braun, mimo pozornych różnic, wpisują się w tę samą grę, a Polacy po raz kolejny dają się wciągnąć w przedstawienie, nie dostrzegając, kto naprawdę rozgrywa tę partię.

W tym kontekście warto dodać, co ma do powiedzenia szara eminencja III RP. Żyd z Charkowa, który trzęsie polską polityką, czyli Józef Orzeł, z nadzieją spogląda na Karola Nawrockiego i przypisuje mu znacznie większą rolę niż tylko funkcję prezydenta. Orzeł widzi w nim potencjalnie kluczowego patrona i integratora całej prawicy, z Konfederacją [najwyraźniej jedną i drugą] włącznie.

Uważam, że spostrzeżenia Zagozdy są zasadne. Coś jednak nie zostało za kulisami dopracowane, bo póki co nowo namaszczony wódz polskiej prawicy, mimo napinania mięśni i robienia groźnej miny, wychodzi raczej na mięczaka. Na całej awanturze Tusk wyszedł bowiem nieco lepiej niż Nawrocki, w czym – o ironio! – kluczową rolę odegrali przeciwnicy premiera, stający murem za prezydentem.

WSZYSCY COŚ NABROILI

W sporze o Trybunał Konstytucyjny obie strony konfliktu mają coś na sumieniu. Zaczęło się w 2015 roku, kiedy prezydent Andrzej Duda odmówił odebrania ślubowania od trzech sędziów prawidłowo wybranych przez Sejm kończącej kadencję koalicji PO-PSL.

Tymczasem art. 194 Konstytucji przyznaje Sejmowi kompetencję wyboru sędziów TK, a prezydent nie ma kompetencji do zatwierdzania ani wetowania wyboru sędziów przez Sejm. Potwierdził to sam Trybunał w wyroku K 34/15 z 3 grudnia 2015 roku. Trzeba jednak pamiętać, że w tym samym czasie Sejm wybrał również dwóch sędziów niezgodnie z Konstytucją.

Podobne kontrowersje powróciły za prezydentury Karola Nawrockiego, który odmówił odebrania ślubowania od nowo wybranych sędziów TK. Choć prezydent nie może dowolnie blokować objęcia urzędu przez osoby prawidłowo wybrane przez Sejm, ustawa przewiduje składanie ślubowania właśnie wobec głowy państwa. Dlatego skuteczność ślubowania złożonego z pominięciem prezydenta pozostaje przedmiotem sporu prawnego.

Oliwy do ognia dolały ostatnie, chaotyczne próby odsunięcia od kierowania Trybunałem prezesa Bogdana Święczkowskiego i wiceprezesa Bartłomieja Sochańskiego. W działaniach tych powoływano się na konkretne przepisy, jednak ich zastosowanie w tej sytuacji budzi poważne wątpliwości prawne i sprzeciw znacznej części prawników. Próby przejęcia sterów za pomocą wewnętrznych zarządzeń, przy udziale służb mundurowych, tylko pogłębiły chaos wokół Trybunału.

Sytuację pogorszyło zachowanie rządu, który odmówił publikacji niewygodnych orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego. Nawet jeśli gabinet premiera ma rację, kwestionując status obecnego TK, władza wykonawcza nie może przecież sama decydować, które orzeczenia jej się podobają, a które nie.

W związku z tym „prawdziwi polscy patrioci” ruszyli z odsieczą pod bramę Trybunału Konstytucyjnego. Nagły kryzys i zaostrzenie sporu o kierownictwo TK zaskoczyły Nawrockiego w przestworzach, gdy leciał z oficjalną wizytą do Senegalu. Natychmiast podjął decyzję o zawróceniu samolotu, przerwaniu podróży i powrocie do kraju.

Po wylądowaniu w Polsce prezydent pojechał prosto pod Trybunał Konstytucyjny, gdzie w drzwiach doszło do szarpaniny z sędziami blokującymi wejście. Nawrocki zignorował ostrzeżenia swojej ochrony i siłą przecisnął się do środka budynku. Rząd oskarżył go o fizyczny atak na sędziów (w tym kobietę), natomiast otoczenie prezydenta twierdziło, że to jego nietykalność została naruszona. Po spędzeniu nocy w gmachu TK prezydent opuścił budynek nad ranem, niczego nie osiągnąwszy.

W międzyczasie przed siedzibą Trybunału wyrosło miasteczko protestacyjne, tworzone przez działaczy opozycji, Kluby „Gazety Polskiej”, rolników i „Solidarność”. Demonstranci z biało-czerwonymi flagami zaczęli blokować budynek, aby uniemożliwić przejęcie go przez rząd i policję.

Choć przeciwnicy premiera (tzw. „obóz patriotyczny”) grzmieli z powagą o zamachu stanu, ich wiec protestacyjny szybko przerodził się w festyn – z wesołymi śpiewami, grochówką i ulicznym handlem. Nie zabrakło też prześmiewczych inscenizacji, z udziałem przebierańców w mundurach ZOMO.

Całość transmitowała Telewizja Republika, a fragmenty nagrań trafiły do internetu i rozeszły się w mediach społecznościowych. Dzięki temu szeroka publiczność dowiedziała się popisach wokalnych posła Michała Wójcika oraz nowym biznesie Tomasza Sakiewicza. Wysługująca się partii PiS stacja telewizyjna ruszyła bowiem ze sprzedażą pamiątkowych zegarków „obrońcy ojczyzny”. Pecunia non olet.

OKIEM PRAWNIKÓW

Zanim jeszcze rozkręcono imprezę z tanecznymi szlagierami, na której zarabiają „prawdziwi patrioci”, awanturą wokół TK zainteresowały się zagraniczne media. Początkowo z zewnątrz wyglądało to całkiem poważnie, gdyż znajomi z innych krajów pisali do mnie zmartwieni, dopytując o sytuację w Polsce. Przyznaję, że nie taka prosta sprawa wyjaśnić polskie bagno zagranicznemu obserwatorowi.

Poprosiłam znajomych prawników, żeby wytłumaczyli to możliwie najprostszym językiem.

Adwokat Paweł Czuga, powiedział wprost:

„Dawno straciłem rachubę i przestałem śledzić spór, który zaczął się już w 2015 r., kiedy ustępujący Sejm z większością PO i PSL, na podstawie specjalnie przygotowanego przepisu nowej ustawy o TK, 8 października 2015 r. wybrał „na zapas” pięciu sędziów Trybunału, w tym dwóch na miejsca, które zwalniały się dopiero w grudniu (czyli w kadencji nowego Sejmu już z większością PiS). Trybunał w wyroku z 3 grudnia 2015 r. (K 34/15) uznał, że w tej części przepis był niezgodny z Konstytucją.”

Prawnik dodał:

„Stawiam diamenty przeciwko orzechom, że niewielu z protestujących w ogóle pamięta, od czego zaczął się cały problem, i rozumie, na czym polegały dalsze działania PiS oraz na czym polegają obecne działania PO. Nie mówiąc już o tym, kto miał prawo zwołać Zgromadzenie Ogólne i dlaczego dla jednych ośmioro sędziów to wymagane kworum, a dla drugich za mało.”

Prawniczka Joanna Modzelewska uważa, że spór wokół Trybunału Konstytucyjnego jest niezrozumiały z perspektywy obywateli. Moja rozmówczyni podziela opinię, że wielu z nich opowiada się za swoimi liderami politycznymi, nie umiejąc ocenić sytuacji prawnej.

„Jest tu kilka wątków: historyczny, polityczny, logiczny, celowościowy, sytuacyjny. Zacznę od tego co najprostsze, czyli kwestii odbioru przysięgi sędziów powołanych przez sejm. Niedawno doszło do szarpaniny w TK z prezydentem Nawrockim, który wykrzyczał do sędziów, że nie są sędziami bo nie złożyli przysięgi. Jaki to problem by w takim momencie udać się do jednej z sal trybunału (będąc w środku) i będąc obok siebie wysłuchać ich przysięgi? To byłoby rozwiązanie problemu w dużej jego część i nie generowałoby kolejnych.”

Zdaniem Modzelewskiej to najprostsze wyjaśnienie, że problem tkwi gdzie indziej.

„W tym miejscu warto też wspomnieć, że pensja sędziego tj. około 50 tys. miesięcznie, a emerytura to ok. 30 tysięcy – tyle ma według oficjalnych źródeł Krystyna Pawłowicz z ramienia PiS. Oznacza to, że pensja sędziego jest wyższa niż pensja prezydenta. Warto też spojrzeć na kwestię potocznie nazywanych sędziów dublerów, czyli sędziów na zapas. To istotne zarzewie konfliktu. PiS powołał dodatkowe osoby do składu co dało możliwość różnego liczenia kworum.”

Prawniczka dostrzega również inny ciekawy aspekt dotyczący osób związanych z PiS, które z oburzeniem mówią teraz o rzekomym zamachu stanu. Modzelewska przypomina, że PiS bardzo ceni sobie doktrynę Piłsudskiego i chętnie się na nią powołuje. Tymczasem to właśnie ich idol, Józef Piłsudski, dokonał zamachu stanu.

CZY JEST CZEGO BRONIĆ?

Paweł Czuga ubolewa, że Trybunał Konstytucyjny, w którego obronie śpiewa się dziś „Rotę”, sam rzadko bronił obywateli. Adwokat zaczął sypać przykładami. Oto niektóre z nich:

„W wyroku z 7 maja 2014 r. (K 43/12) Trybunał nie dopatrzył się niczego niekonstytucyjnego w podniesieniu wieku emerytalnego do 67 lat (czytaj: harujcie do śmierci). W wyroku z 4 listopada 2015 r. (K 1/14) pobłogosławił przeniesienie do ZUS ponad połowy oszczędności zgromadzonych w OFE, przypominając, że prawo do zabezpieczenia społecznego „nie oznacza prawa do uzyskania świadczenia o określonej wysokości” (czytaj: twoje pieniądze nie są twoje tylko nasze)”.

Zdaniem Pawła Czugi, Trybunał nie tylko nie chronił praw socjalnych obywateli. Nie chronił również wolności słowa i wolności zgromadzeń.

„W wyroku z 30 października 2006 r. (P 10/06) TK uznał, że karanie za zniesławienie z art. 212 k.k. jest zgodne z wolnością słowa z art. 54 Konstytucji, i dodał, że „zaostrzenie odpowiedzialności karnej za zniesławienie »medialne« jest więc uzasadnione” (czytaj: sprawa karna za post w Internecie). W wyroku z 16 marca 2017 r. (Kp 1/17) zaakceptował uprzywilejowanie zgromadzeń „cyklicznych” kosztem wszystkich innych i uznał to ograniczenie wolności zgromadzeń za proporcjonalne (czytaj: wszyscy mogą demonstrować, ale niektórzy bardziej).”

Adwokat przyznał ponadto, że z bezczynnością Trybunału wobec problemów obywateli zetknął się również osobiście. W październiku 2025 roku złożył skargę do TK w ważnej sprawie dotyczącej wolności słowa, którą obecnie tłamszą przepisy karne. Do dziś nie ma żadnej informacji, co się z nią dzieje.

Modzelewska zauważa, że dyskusja czy istnienie Trybunału Konstytucyjnego ma w ogóle sens pojawia się co jakiś czas. Prawniczka zachęca do analizy, by na chłodno spojrzeć komu zależy na rozchwianiu sytuacji w kraju oraz kto ma interes w przewrocie i przejęciu władzy. Jej zdaniem nie są to rządzący.

„To już kwestia prostej logiki. Upraszczając: gdy biblijny król Salomon zaproponował przecięcie dziecka dwóm kobietom twierdzącym, że są matkami – prawdziwa matka oddała dziecko, bo nie chciała jego śmierci. I tu podobnie – ten kto zwodzi ludzi do podgrzania konfliktu – nie chce dobra i bezpieczeństwa kraju. A analizy przepisów, która są proste, nie wymagają wielu głów i tłumaczeń. One są proste.”

Paweł Czuga nie zamierza się pochylać nad sytuacją pod Trybunałem. Jego zdaniem, z punktu widzenia obywatela jest to kwestia całkowicie nieistotna.

„Całe to zamieszanie służy wyłącznie dalszemu dzieleniu społeczeństwa i odwracaniu jego uwagi od rzeczywistych problemów, z którymi zmaga się kraj, a także zbijaniu punktów poparcia przed nadchodzącymi wyborami. Szczególny niesmak budzi we mnie widok politycznych kreatur, które stają na czele protestujących i grają na tanich emocjach swoich wyborców” – podsumował gorzko adwokat.

LANSOWANIE NA TRYBUNALE

Piknik pod Trybunałem Konstytucyjnym okazał się dobrą okazją nie tylko do zbijania kapitału politycznego, ale także szeroko pojętego lansu. W mediach społecznościowych Polacy prześcigali się w komentowaniu sporu, o którym nie mają pojęcia. Przez kilka dni wyskakiwały mi na Facebooku czyjeś zdjęcia w sędziowskiej todze, takie przerobione przez AI.

Przy tej okazji nie mogło zabraknąć dyżurnych „patriotycznych celebrytek” czyli Marianny Schraiber i Samueli Torkowskiej. Pod bramę Trybunału przybiegły (oddzielnie) z polską flagą, by bronić nie wiadomo czego. Dumnie pozowały z biało-czerwoną na tle kordonu policyjnego. Winszuję – lajkom pod foto nie było końca.

Obie przed laty rozpoczęły karierę w „Top Model”, lewackim reality show nadawanym przez antypolską szczujnię TVN. Najpierw pozowały do zdjęć ocierających się o pornografię, a potem weszły w buty prawicowych dziennikarek. Klasyka gatunku.

Ta pierwsza przykleiła się do PiS, a swego czasu dostała nawet autorski program w telewizji wPolsce.24, propagandowej tubie tej partii. Karierę rozbudowała na głośnych romansach i mordobiciu za pieniądze na galach MMA.

Ta druga zakręciła się koło Konfederacji Korony Polskiej i Kamratów. Aktorom ogrywającym rolę największych antysystemowców w Polsce, najwyraźniej nie przeszkadza jej przeszłość. W 2020 roku zapolowała na golasa ze swoim facetem do sesji zdjęciowej promującej zamordyzm covidowy pod hasłem „zostań w domu”.

Ale co tam jakaś modelka, która zapewne chciała sobie tylko dorobić. Ciekawsze jest to, że koncesjonowani antysytemowcy dość szybko zapomnieli, iż zamordyzm covidowy firmował także obecny prezydent, który wygrał wybory dzięki ich poparciu.

Przypominam zatem, że w czasie fałszywej pandemii Karol Nawrocki popierał drakońskie obostrzenia wprowadzane przez rząd PiS (wspierany w tej kwestii przez PO) i aktywnie promował szprycowanie. Jako dyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku był m.in. twarzą akcji informacyjnych, rygorystycznie egzekwował obostrzenia sanitarne, a muzealny apartament wykorzystywał do izolacji i pracy zdalnej.

Obowiązkiem wolnych i niezależnie myślących osób jest pamiętać po wsze czasy i nieustannie przypominać, że rządowe restrykcje w tamtym okresie, w tym drastyczne ograniczenie dostępu do pomocy medycznej, przyczyniły się do blisko ćwierć miliona nadmiarowych zgonów Polaków i wielu innych tragedii naszych rodaków. Firmowanie towarzystwa mającego krew na rękach jest niewybaczalną hańbą.

„Polscy patrioci” najwyraźniej zapomnieli także o tym, że prezydent którego teraz tak mocno wspierają, jeszcze kilka lat temu, jako prezes IPN, w wywiadzie dla PAP powielał antypolską narryrację, mówiąc o Polakach mordujących Żydów w Jedwabnem. Teraz robią z Nawrockiego bohatera, który „dla ojczyzny ratowania” wrócił się przez morze, przerywając podróż do Senegalu.

Nakręcanie tego całego szaleństwa podbił Grzegorz Braun, który jest zdecydowanie lepszym reżyserem niż politykiem. Najpierw zrobił sobie uśmiechnięte selfie z Jarosławem Kaczyńskim na proteście pod TK. Potem poleciał do PiS-owskiej telewizji wPolsce24, gdzie budował dramaturgię, formułując alarmujące twierdzenia dotyczące rzekomego zagrożenia dla życia obecnego prezydenta.

Aby uzasadnić swoje obawy o życie Karola Nawrockiego, Braun wprost odwołał się do losu prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem.

W tym kontekście chcę przypomnieć głośny wywiad (ponad milion wyświetleń na YouTube), jakiego 15 lat temu udzielił mi generał Sławomir Petelicki. Domagał się on postawienia Donalda Tuska przed Trybunałem Stanu z powodu sposobu, w jaki ówczesny rząd postąpił po katastrofie smoleńskiej 10 kwietnia 2010 roku.

Petelicki sugerował ponadto, że bałagan panujący w Polsce mogą zmienić tylko wyborcy przy urnach. Zdecydowanie się pomylił. Kolejne wybory wygrał PiS, który rządził przez dwie kadencje, mając do dyspozycji prezydenta Andrzeja Dudę oraz wiele innych narzędzi.

Jakoś nigdy nie postawili Tuska przed Trybunałem Stanu, mimo iż słynny generał podał im powód i argumenty na tacy.

ODBIERANIE WŁASNOŚCI

Czy w państwie prawa można naprawiać wcześniejsze naruszenia Konstytucji poprzez działania, których zgodność z prawem również budzi poważne wątpliwości? Joanna Modzelewska przyznała, że odpowiedź na to pytanie wymaga uwzględnienia szerszej perspektywy historycznej i zastanowienia się, jaki punkt odniesienia przyjąć.

„Czy powinien nim być okres rządów PiS? A może rok 1989 lub nawet czasy po II wojnie światowej? Odpowiedź nie jest prosta. Dam podpowiedź. Żeby żyć trzeba mieć. Na czym polegała zmiana systemu po II wojnie światowej? Na zmianie klas społecznych. Na likwidacji tzw. burżuazji, tzw. obszarników, tzw. posiadaczy ziemskich. Czyli na pozbawieniu praw i własności.”

W tym kontekście Modzelewska uważa, że kluczem do oceny jest sprawdzenie co zrobiono w zakresie przywracania zagrabionego mienia Polakom.

„Za rządów PiS cała Polska poznała problem reprywatyzacji. Bierut po II wojnie światowej odebrał masowo własność Polakom. Po 1989 roku nie było łatwo ją odzyskać. Ale – co ciekawe – właśnie za rządów PiS Trybunał Konstytucyjny zablokował możliwość odzyskania mienia zagrabionego przez komunistów. To niewygodny fakt. Ale wart świadomości przy ocenie. A zatem trzeba rozwiązać problem wszelkimi możliwymi legalnym środkami. Nawet takimi, które nie są komfortowe. Bo brak działań to też działania przez zaniechanie” – podsumowała prawniczka.

W związku z powyższym nie sposób przemilczeć istotnej korelacji. Tuż przed wybuchem awantury o TK, gwałtownie przyspieszyły w komisjach prace nad drukiem sejmowym 3003 i przeszedł on kluczowe etapy legislacyjne przed końcowym głosowaniem.

Podczas gdy Polacy ekscytowali się pyskówkami i śpiewami pod TK, kontrowersyjna ustawa została przepchnięta przez parlament. 6 listopada 2026 roku Sejm oficjalnie uchwalił ustawę wynikającą z druku 3003 w trzecim czytaniu. Projekt przeszedł większością głosów koalicji rządzącej, po tym jak w październiku został rozpatrzony przez połączone komisje sejmowe.

Krytycy ostrzegają, że zgodnie z ustawą urzędnicy będą mogli zabrać lub zablokować komuś majątek i firmę bez wcześniejszego wyroku sądu. Wystarczy jedna decyzja ministra, aby wpisać przedsiębiorcę na listę sankcyjną i zamrozić jego pieniądze. To jawne uderzenie w prawo własności, bo zanim poszkodowany człowiek udowodni w sądzie swoją niewinność, jego biznes może już całkowicie zbankrutować.

Innym poważnym problemem związanym z drukiem 3003 są przepisy o walce z tzw. „obcą manipulacją” i dezinformacją. Niezależni eksperci alarmują, że te przepisy są napisane bardzo niejasno i dają rządowi narzędzie do cenzurowania niewygodnych mediów oraz uciszania krytyki politycznej. Dodatkowo w sprawę mają być zaangażowane liczne służby specjalne, co budzi ogromny strach przed nadużyciami władzy wobec zwykłych obywateli.

No cóż, część z tego przerabiałam już na własnej skórze jeszcze w czasach rządów PiS, kiedy podległa premierowi Mateuszowi Morawieckiego bezpieka zablokowała mojego bloga przed czytelnikami. Powód? Wymyślili sobie, że zagrażam bezpieczeństwu państwa. Zbiegło się to w czasie, kiedy stanowczo krytykowałam zamordyzm covidowy i rozbrajanie Polski poprzez wysyłanie broni na Ukrainę.

Co znamienne, podobny los spotkał wówczas kilka innych portali. Nie przeszkadzało to jednak redaktorom naczelnym niektórych z nich uwiarygadniać teraz swoją obecnością PiS-owski happening pod Trybunałem Konstytucyjnym.

Kończąc, powtórzę popularny slogan: „PiS i PO jedno zło!”. Jednak Polacy najwyraźniej cierpią na polityczną odmianę syndromu sztokholmskiego, bo wciąż przywiązują się do tych samych oprawców i nie wyciągają wniosków.

I przestańcie wreszcie stosować wobec mnie szantaż emocjonalny, sugerując, że jeśli nie popieram „obozu patriotycznego”, to automatycznie popieram Tuska. Przecież to właśnie Zjednoczona Prawica, mając władzę i możliwości, nie postawiła go przed Trybunałem Stanu. Ja bym to zrobiła.

Żeby sprawiedliwości stało się zadość, do odpowiedzialności karnej powinni zostać pociągnięci nie tylko Tusk, ale również Morawiecki i Kaczyński. Nie łudźcie się jednak – nikt z obecnej polskiej sceny politycznej nie odważy się podjąć takiego działania.

Agnieszka Piwar

PS Spektakl z gnojeniem Polski i rozgrywaniem Polaków jeszcze się nie kończy. Wręcz przeciwnie – przyspiesza i wchodzi w decydującą fazę. Wszyscy wkrótce zapłaczą.

tutaj można postawić mi kawę

Co robić? – Ludzie powinni zadawać sobie pytanie „Jak to się dzieje?”

Co robić? Ludzie powinni zadawać sobie pytanie „Jak to się dzieje?

Izabela BRODACKA

Ludzie najczęściej zamiast zadawać sobie pytanie „Jak to się dzieje?” zadają sobie post factum pytanie: „jak to się stało?” Jak jest możliwe, że naród niemiecki uwierzył w to, że świat będzie lepszy po fizycznym wyeliminowaniu kilku różnych nacji? Jak mógł popierać prymitywnego, zakompleksionego wariata, który podpalił ten świat i spowodował śmierć milionów niewinnych ludzi. Oczywiście gdyby wierzyć zapewnieniom szeregowych niemieckich obywateli wszyscy oni byli przeciwni hitleryzmowi i cierpieli pod uciskiem groźnej nacji potężnych i okrutnych nazistów. Przeczą temu jednak dokumentalne filmy pokazujące tłumy wiwatujące w zbiorowej ekstazie na cześć Hitlera.

Być może zostali oszukani, być może pokąsał ich Hegel albo nałykali się tajemniczych pigułek Murti Binga. Jak pamiętamy te pigułki to symbol zniewolenia umysłu zaczerpnięty z powieści „Nienasycenie” Stanisława Ignacego Witkiewicza a spopularyzowany w eseju „Zniewolony umysł” Czesława Miłosza.

Tak czy owak w procesie norymberskim skazani zostali decydenci a nie wykonawcy rozkazów. Im dalej od II Wojny Światowej tym bardziej ci wykonawcy czują się niewinni i niewinne czuje się całe społeczeństwo niemieckie. Jeżeli zgrzeszyli to w swoim mniemaniu tylko głupotą i dziecięcą naiwnością. Tak łatwo uwierzyli, że wymordowanie Żydów zapewni światowi, a przede wszystkim Niemcom na wiek wieków spokój i dobrobyt.

Przywołuję tu Miłosza, bo on też miałby się z czego tłumaczyć. Podobnie jak inni hunwejbini rozkułaczający Bogu ducha winnych chłopów, wyrzucających uniwersyteckich profesorów oraz postulujących – jak Tadeusz Kroński- nauczanie zasad marksizmu kolbami karabinów. Podobnie jak mieliby się z czego tłumaczyć literaci podpisujący słynną listę hańby, listę poparcia dla prześladowania biskupa Kaczmarka. Ktoś kto popierał prześladowanie księży był głupi albo podły. Tertium non datur. Innej możliwości nie ma. A my dopuściliśmy żeby traktować tych ludzi jako moralne autorytety, pozwoliliśmy im przejąć rząd dusz, pozwoliliśmy im zawłaszczyć, naszą solidarnościową rewoltę.

To co się teraz dzieje w Polsce jest pokłosiem tamtej szlachetnej naiwności. Naiwności każącej wierzyć, że dzieci nie odpowiadają za grzechy swoich rodziców, nawet jeżeli czerpią korzyści z tych grzechów, że można zmieniać ordynację wyborczą w trakcie wyborów i ten fakt ich nie unieważnia.

Kiedy większość znajomych świętowała te pierwsze rzekomo wolne wybory ku ich oburzeniu odmówiłam w nich udziału. Podobnie jak najgorszego zdania byłam na temat obrad Okrągłego Stołu – gry do której karty zostały rozdane przecież pod stołem. Uważałam, że – jak ich nazywam- stalinowska grupa interesu chce nie tylko nic nie stracić ze zdobytych dzięki sowieckim tankom przywilejów lecz chce zyskać jeszcze więcej. Nie tylko zachować ukradzione prawowitym właścicielom domy i mieszkania, nie tylko ukraść przysłowiowy pierwszy milion lecz bezkarnie kraść kolejne uruchamiając takie mechanizmy jak FOZZ czy rabunkową rzekomą reprywatyzację. A przede wszystkim nie dopuścić do rozliczenia zbrodniczej totalitarnej ideologii tak jak rozliczony został faszyzm. Nie dopuścić do rzetelnej oceny rodzimych twórców totalitarnego systemu.

Kiedy większość znajomych głosowała za wejściem do Unii Europejskiej, nie tylko byłam temu przeciwna lecz protestowałam czynnie. Razem z dwiema rozsądnymi znajomymi z czasów konspiry rozklejałyśmy w okolicach Anina ulotki wyjaśniające konsekwencje tego fatalnego moim zdaniem w skutkach „anchslussu”. Było dla mnie jasne, że zainfekowaną lewacką ideologią w rezultacie długiego marszu przez instytucje Unia Europejska zacznie się walić pod własnym ciężarem i potrzebuje świeżej krwi, pokornych i naiwnych płatników netto, którzy będą traktować przynależność do UE jak dogmat, tak jak kiedyś traktowano przyjaźń z ZSRR.

Pozwoliliśmy aby za opozycję byli uważani dysydenci z komunistycznego systemu a nie żołnierze wyklęci nazywani przez nich bezczelnie i bezkarnie żołnierzami przeklętymi. Pozwoliliśmy aby za narodziny opozycji przeciwko komunizmowi traktować rok 1968 zapominając o więzionych i torturowanych akowcach, członkach WiN oraz zwykłych obywatelach, którzy przypadkiem wpadli w łapy bezpieki. Pozwoliliśmy aby koniec komunizmu ogłosiła w imieniu społeczeństwa zwykła komediantka, przepraszam znana aktorka. Pozwoliliśmy żeby zmianę ordynacji wyborczej w trakcie wyborów uznawać za zgodną z wyborczym prawem i żeby standardy moralne dyktowali nam komunistyczni oprawcy i ich dzieci.

Dlaczego teraz mamy się dziwić zasadzie, że sędziowie Trybunału Konstytucyjnego mogą złożyć ślubowanie nawet przed portierem i to ślubowanie ma być ważne, że można rzucić się z pięściami na prezydenta kraju i to pozostanie bezkarne, że wreszcie można posługiwać się niemiecką policją w trakcie interwencji w wewnętrzne problemy kraju.

Co należało zrobić 4 czerwca 1989 roku?. Odmówić udziału w sfałszowanych wyborach. Nie akceptować zmiany ordynacji wyborczej w trakcie wyborów. Nie akceptować ustaleń zgodnie z którymi przyznano zwycięzcom solidarnościowej rewolty tylko 35% mandatów.

Co należało zrobić wcześniej, w czasie strajku w stoczni? Pogonić tak zwanych doradców. Nie dopuścić aby dysydenci systemu komunistycznego, wyczerpawszy możliwości korzystania z tego systemu przejęli solidarnościową rewoltę. Ale to wszystko już prehistoria.

Ważniejsze jest co należy zrobić teraz. Nie pozwolić się zagadać naiwnym ugodowcom. W danej chwili jest trochę za późno na rozliczanie Wałęsy za donoszenie, a Kuronia, Geremka czy innych już nieżyjących za to z czym mamy obecnie do czynienia.

Nie jest jednak za późno żeby odwołać rząd utworzony pod symbolem 13 grudnia przez człowieka który kazał liczyć głosy podczas puczu służącego obalaniu rządów premiera Olszewskiego. Odwołać rząd utworzony przez oportunistycznych koalicjantów przegranych w parlamentarnych wyborach. Bo przecież ostatnie wybory parlamentarne wygrał PiS. Skorzystać z faktu, że koalicjanci którzy czują czując wiatr historii zaczynają trząść portkami.

Jest agresja, uparta i głupawa. Wnioski.

Radzę tym, którzy potrafią, skopiować moją stronę, oczywiście na medium [pamięć] nie podłączoną do sieci informatycznej.

Stronę uratujemy.

Ale te ataki wskazują, że sytuacja Polski, bo i sytuacja świata, jest niepewna. Więc dupki zabezpieczają się w każdym możliwym miejscu.

=================================

Uzupełnienia nocą:

Pani Elu! To jednak są dupki!

Rzucają się na nas coraz bardziej pokracznym, coraz częściej zbrodniczym [na przykład satanistyczne zabijanie dzieci] – i potwornym „prawem stanowionym„. Ono nigdy nie przemoże prawa naturalnego, a tym bardziej prawa Bożego, objawionego.

Ale to są najczęściej intelektualne miernoty, duży odłam pijany, znarkotyzowany czy zboczony. Aha, no i te pańcie na żenującym pod-poziomie umysłowym …

Wykonują rozkazy z zewnątrz – w miarę swych możliwości… Różnią się od szumowin miejskich czy nachodźczych głównie dostępem do większej siły, też większą bezczelnością. To jednak powyższego określenia nie eliminuje.

Przyzna Pani, że ten sposób prowadzenia dialogów, czy wymiany poglądów – przy pomocy wirusów, botów i włażenia do ogrodu przez dziurę w płocie, by zrobić to, czym marszałek Czarzasty się chwali – jest mało wyrafinowany?

Pijane stado dzików, które wcześniej zaćpały zacier z bimbrowni w lesie, też może być groźne, ale nie przejmujemy się przecież ich poglądami czy planami.

Nie leży ich się tak bać, a w żadnym razie nie należy bać się panicznie. Takie uczucia zostawmy im . My będziemy się bronić .

A oczywiste jest – w dalszej perspektywie na pewno przegrają. Sromotnie.

Mirosław Dakowski

===================================

Ostatnie 3 artykuły z memami otwierają się bez zdjęć, widać je tak:

========================================

dzięki

To te dziki zryły

Ze strachu przed prawdą i sprawiedliwością

Ze strachu przed prawdą i sprawiedliwością

Autor: CzarnaLimuzyna, 7 listopada 2026

240 posłów uchwaliło ustawę „ o środkach ograniczających”, która w ostatnich dniach zyskała miano „bolszewickiej”. Dlaczego to zrobili?

Ze strachu przed prawdą i sprawiedliwością? Z miłości do koryta? Z nienawiści do Polaków?

Czy wszyscy zwolennicy KO należą do zdegenerowanych grup typu nienawidzący razem, kradnący razem, kłamiący razem i najgłupsi razem? Czy nie ma wśród nich osób normalnych?

Nowa ustawa ma pozwalać na dotkliwe represję wobec osób, które będą stwarzać zagrożenia dla spójności propagandowego przekazu. Ponad 30 lat patokracji ze szczególnym uwzględnieniem tzw. rządu Tuska skłania do przypuszczeń, że jest to główny motyw twórców bolszewickiego prawa.

Jak długo jeszcze będzie trwać ta patologia?

Jednym z głównych powodów jej trwania jest permanentny brak rozliczenia zła, tworzący cieplarniane warunki dla przestępców. Tchórzostwo, relatywizm i zakłamanie.

“Potrzeba stanięcia w prawdzie”

O autorze: CzarnaLimuzyna

Wpisy poważne i satyryczne

1 komentarz

  1. AlterCabrio 7 listopada 2026 godz. 06:27
  2. Ks. Daniel chyba dobrze wie, że nie chodzi tylko o ’89 i c19. Ze względu na dobro Forum sugeruję nie rozwijać tego wątku.Pani Ewa jak widać ma jedyną słuszną radę: poczekajmy do następnych wyborów.
  3. Gdyby politycy pytali, co można zrobić, proponuję stare i sprawdzone rozwiązanie, czyli rozebrać się i ubrania popilnować.
  4. Krótki artykuł podsumowujący, Do Rzeczy:Koalicja Donalda Tuska przeforsowała w Sejmie ustawę o środkach ograniczających określaną przez jej przeciwników jako “ustawę bolszewicką”. Teraz o dalszych losach regulacji zdecyduje Senat, a jeśli przejdzie i przez tę izbę, to prezydent Karol Nawrocki.
  5. Przeciwko projektowi najbardziej stanowczo oponowały obie Konfederacje. Głos przeciwny wyrażali również niektórzy posłowie Prawa i Sprawiedliwości. Rządowy projekt ustawy o środkach ograniczających ma na celu wdrożenie unijnej dyrektywy 2024/1226 dotyczącej naruszania sankcji UE oraz wprowadzenie krajowych sankcji przeciwko obcej ingerencji i manipulacji w środowisku informacyjnym. Problem tkwi w kilku przepisach tego aktu normatywnego.
  6. “Bolszewicka ustawa” 3003 przeszła. Tak głosowały poszczególne partie
  7. A tak w kontekście [proroczego?] zamieszczenia artykułu “Politycy przychodzą i odchodzą. Machina ucisku pozostaje“, to po ewentualnej, bo wcale nie takiej pewnej, zmianie u steru, ile z tych przepisów zostanie? Ustawa 1066 i kilka innych nie zniknęły…

Brytyjczycy nas obronią

Brytyjczycy nas obronią

Przemysław Piasta

myslpolska.info/2026/11/05/brytyjczycy-nas-obronia

W czasie gdy na ulicach Warszawy rozbrzmiewają radosne rytmy ludowych piosenek, wykonywanych z okazji obrony naszej Ojczyzny przed zamachem stanu, w zaciszu Pałacu Prezydenckiego dzieją się rzeczy istotne. Prezydent Karol Nawrocki, w przerwie pomiędzy strojeniem srogich min i obroną Najjaśniejszej Rzeczypospolitej przed nawałą Niemców Tuska, podpisał ustawę wyrażającą zgodę na ratyfikację traktatu. I to nie byle jakiego traktatu, bo traktatu obronnego z przesławnym Albionem.

Nie wiem jak Państwo, ale ja poczułem się dużo bezpieczniej. Znów, całkiem jak w 1939 roku, Brytyjczycy gotowi są stanąć w naszej obronie. Ta wspaniała nacja już nie raz udowodniła, że jest gotowa walczyć o swe interesy do ostatniego żołnierza swoich sojuszników. Tak będzie zapewne i tym razem. W szykowanym pieczołowicie globalnym konflikcie Polska z dumą przyjęła rolę zwycięzcy moralnego. Ci spośród nas, którzy przeżyją, będą mogli z dumą, z kup gruzu, w jakie zamienią się nasze miasta, wołać: „To my stanęliśmy do boju pierwsi!”. Aż czuję dreszczyk na samą myśl.

A w traktacie same delicje. Już w artykule pierwszym Polska i Wielka Brytania określają Federację Rosyjską jako najważniejsze długoterminowe zagrożenie dla bezpieczeństwa euroatlantyckiego. Deklarują przeciwdziałanie „rosyjskiej agresji”, koordynację polityki sankcyjnej oraz działania na rzecz pociągnięcia Rosji do odpowiedzialności za naruszenia prawa międzynarodowego. Zobowiązują się do dalszego wspierania Ukrainy, w tym wojskowo, oraz uznania jej suwerenności i integralności terytorialnej w granicach międzynarodowo uznanych. Traktat przewiduje również wsparcie integracji euroatlantyckiej Ukrainy.

Przeczytajmy jeszcze raz to ostatnie zdanie. Tak, Szanowni Państwo, rządzące Polską na zmianę, pozornie skłócone plemiona dzikusów, zgodnie uznały, że w interesie Polski jest wspieranie integracji euroatlantyckiej Ukrainy. Naprawdę? Zapewne jest to w interesie Ukrainy. Prawdopodobnie także Wielkiej Brytanii. Ale czy Polski? – nie sądzę.

Piszemy tutaj od lat, że Ukraina nie jest przyjacielem Polski czy jej potencjalnym partnerem. Jest jej rywalem i potencjalnym konkurentem. Wspieranie jej członkostwa w Unii Europejskiej to działanie na szkodę polskiego rolnictwa, handlu i resztek przemysłu. Natomiast wpisywanie Ukrainy do NATO to wciąganie nas w nieuchronny konflikt z Rosją. Konfliktu, na który można patrzeć ze stoickim spokojem z punktu widzenia odległej wyspy, ale nie z punktu widzenia właściciela przyszłego pola bitwy.

Artykuł drugi jest najważniejszą częścią traktatu. To właśnie on określa zasady wzajemnej pomocy. Będą one polegały na tym, że Polska bohatersko stanie w obronie wschodniej flanki NATO i uzyska silne moralne wsparcie Wielkiej Brytanii. Brytyjczycy będą szczerze żałowali każdego polskiego żywota, ba, każdego zniszczonego mostu, a nawet domostwa. Zdobędą się na najsilniejszą odpowiedź dyplomatyczną, silne gesty oburzenia, a może nawet sankcje. Marzy mi się, by w takiej sytuacji rozsypali nad Moskwą propagandowe ulotki, lecz wiem, że wymagam zbyt wiele.

Artykuł trzeci mówi o walce na froncie wewnętrznym. Dzielni Brytyjczycy będą pomagać naszym orłom w walce z dezinformacją i defetyzmem, które obok dyzenterii stanowią największe zagrożenia w czasie konfliktów zbrojnych. Walkę z dezinformacją Brytyjczycy mają opanowaną w stopniu wysoce zadowalającym. Na przykład, jeśli jakiś angielski odpowiednik ruskiej onucy nazwie siejącego terror czarnoskórego przybysza właśnie siejącym terror czarnoskórym przybyszem, zostanie za tę dezinformację niechybnie aresztowany, osądzony i sprawiedliwie skazany. Te piękne zachodnioeuropejskie standardy od dawna marzą się i polskim politykom.

Artykuł czwarty dotyczy spraw gospodarczych. Wspaniale, że Polacy zgłosili się na ochotnika, by ginąć w interesie Wielkiej Brytanii, ale czyż nie byłoby jeszcze wspanialej, gdyby sami zapłacili za naboje do swoich karabinów? Sprawy ideowe sprawami ideowymi, ale przecież nie wolno zapominać o interesach.

Artykuł piąty jest tak osobliwy, że wymagałby odrębnego felietonu. Dotyczy on bowiem energetyki i zielonej transformacji, czyli tematów z obronnością nie mających wspólnego zgoła nic. Jak łatwo się domyślić, Polska i Wielka Brytania deklarują tam poparcie dla transformacji energetycznej, realizacji celów porozumienia paryskiego oraz dążenie do neutralności klimatycznej do 2050 roku. Przyznam, że czytałem to z narastającym niedowierzaniem, ale jednocześnie z fascynacją. Wyobraźcie sobie Państwo futurystyczną wizję czołgów na baterie, które nie dojechały na pole bitwy i ładują się gdzieś na stacji przy autostradzie. Albo niskoemisyjnych samolotów.

Mamy nawet takie. Nazywamy je szybowcami. Mamy też niskoemisyjne drony, znane jako latawce. Jak widzicie Państwo, zachodnia myśl techniczna połączona z zieloną ideologią rozszerza perspektywy poznawcze w nieznanych dotąd kierunkach.

Mógłbym się nabijać dalej, choć temat wcale nie jest śmieszny. Jest przerażający. Polskojęzyczna banda, nieudolnie podrabiająca narodową elitę, prowadzi nas ku nieuchronnej katastrofie. W tym czasie patriotyczna część społeczeństwa zajęta jest odpustową obroną Trybunału Konstytucyjnego, którą pani Florentyna Gust z partii Razem uprzejma była nazwać “teatrem dla gojów”.

Tymczasem Polska nie jest na zawsze. Jeśli kolejny raz ją zmarnujemy, możemy już więcej jej nie odzyskać. Może i słusznie. Bo będzie to oznaczało, że po prostu na nią nie zasługujemy.

Przemysław Piasta

Wersja optymistyczna. MEM-y III.

—————————————————

——————————————-

[ależ – zasilili nas przyjaciele – Ukraińcy]

—————————-

—————————–

———————————–

———————————————————

——————————————–

——————————————–

———————————–

Il-golpe-polacco-e-il-passo-falso-della-ue. 90 miliardów euro dla Kijowa…

90 miliardów euro dla Kijowa…

Date: 5 novembre 2026 Author: Uczta Baltazara

Silsimplicissimus2.il-golpe-polacco-e-il-passo-falso-della-ue

Nie ma żadnych wątpliwości, że w Polsce ma miejsce zamach stanu: według konstytucji, a także zgodnie z prawem powszechnym, rząd nie może pozbawić sędziów Trybunału Konstytucyjnego pełnionych funkcji, co jednak próbował zrobić. Tak naprawdę, spór o sędziów Trybunału mianowanych politycznie trwa już od dłuższego czasu, ale do tej pory premier Tusk nie forsował tej kwestii, a wręcz wydawał się mało zainteresowany jej rozwiązaniem. Pozostaje więc pytanie, dlaczego zrobił to właśnie teraz, pomijając kwestię okazji, jaką była oficjalna wizyta prezydenta Republiki w Senegalu.

Sprawa nie jest trudna do zrozumienia, zwłaszcza w świetle słów Tuska, który ostatecznie nie zdołał zrobić nic innego, jak tylko wciągnąć w tę sprawę Putina i jego rzekome boty. Ale nie jest żadną nowością, że UE potrafi być równie infantylna, co cyniczna. W tym przypadku, zaangażowała się w sprawę, odblokowując środki, które wcześniej zostały zamrożone z powodu sytuacji w polskim wymiarze sprawiedliwości, podczas gdy nieustępliwa von der Leyen rozprawiała jednocześnie o nowym rozdziale dla Polski – nawiązując do faktu, że Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż polska konstytucja ma pierwszeństwo przed prawodawstwem UE. Było to absolutną trucizną dla Brukseli.

Rosja bierze jednak w tej ponurej sprawie bezpośredni udział. Całe to euro-polskie gniazdo robaków wylazło teraz na wierzch, ponieważ w Polsce zaczyna narastać niezadowolenie związane z wojną na Ukrainie i rolą Warszawy na pierwszej linii frontu przeciwko Moskwie. W ostatnim czasie, wiele się zmienia – wystarczy wspomnieć o otwarciu się na dialog ze strony Norwegii i Finlandii, o protestach pośrednio spowodowanych koniecznością dostarczania Kijowowi miliardów i broni, a także o tym, że nawet polskie dowództwo wojskowe nie wydaje się w pełni popierać tej agresji za wszelką cenę. Oczywiste jest, że jeśli Polska przestanie pełnić swoją rolę, cała konstrukcja grozi zawaleniem się. Z pewnością nie jest przypadkiem, że UE podjęła najbardziej antydemokratyczne działania we wszystkich krajach sąsiadujących z Rosją – a są to właśnie te kraje, przez które przechodzi broń przeznaczona dla Kijowa: Rumunia, a teraz także Polska, nie licząc Węgier.

Konieczność kontynuowania wojny przez europejskie kręgi polityczne – posługując się Ukrainą – jest dla nich sprawą najwyższej wagi. Zwycięstwo Rosji, w dodatku osiągnięte pod nieobecność Europejczyków, oznaczałoby dla nich ostateczny koniec. Dlatego też, za wszelką cenę starają się utrzymać przy życiu tych, którzy w przyszłości mogą zginąć, oraz uniemożliwić, by do miejsc decyzyjnych dotarły siły przeciwne wojnie.

Poza tym, Bruksela za wszelką cenę dąży do przystąpienia Polski do strefy euro, aby móc zarządzać jej rezerwami złota, które wynoszą 90 miliardów euro – czyli dokładnie tyle, ile UE postanowiła przeznaczyć dla Kijowa. Powiedzmy, że jest to zbieg okoliczności, ale dla polskiej gospodarki, która funkcjonuje właśnie dzięki różnicy kursowej między złotym a euro, byłaby to katastrofa, podobnie jak miało to już miejsce w przypadku wielu krajów na kontynencie europejskim.

Jest to jawnie reakcyjny plan, realizowany poprzez manipulowanie demokracją oraz wszystkimi innymi czysto słownymi wartościami, które wykorzystuje się do celów retorycznych. Zza teatralnej fasady pięknych słów wyraźnie wyłania się cień rządzących oligarchii i ich interesów.

Jakby nie patrzeć, dzisiejsza UE jest sprawą straconą – mrocznym mechanizmem amoralnej dominacji.

INFO: Silsimplicissimus2.il-golpe-polacco-e-il-passo-falso-della-ue

Pierwsza zasada w naszym psychiatryku. MEM-y II.

—————————————————-

—————————–

———————————————

————————–

————————————————————————–

———————————————-

—————————————————–

—————————————————-

——————————————–

Gortat na Ministra Arytmetyki. MEM-y I.

—————————–

———————————-

————————————————-

————————————

——————————————-

—————————————————————

———————————————

——————————-

————————————————————–

Niedziela. Biłgoraj, Warszawa – Comiesięczne Msze Święte za Ojczyznę i Pokutne Marsze Różańcowe

Biłgoraj, Warszawa – comiesięczne Msze Święte za Ojczyznę i Pokutne Marsze Różańcowe

05/11/2026 przez antyk2013

=========================================

Z Maryją Królową Polski modlić się będziemy o Polskę wierną Bogu, Krzyżowi i Ewangelii, o wypełnienie Jasnogórskich Ślubów Narodu

BIŁGORAJ – w każdą drugą niedzielę miesiąca w kościele pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny o godz. 18.00 Msza Święta za Ojczyznę i Pokutny Marsz Różańcowy!

================================

WARSZAWA – zapraszamy na comiesięczny Pokutny Marsz Różańcowy, który już od 9 lat odbywa się w stolicy. Rozpoczynamy Mszą Świętą o godz. 8.00 w kościele św. Andrzeja Apostoła i św. Brata Alberta na pl. Teatralnym 20, po niej udajemy się ulicami Warszawy pod Sejm RP.

Zgodnie ze słowami Najświętszej Dziewicy Maryi (zawartych we wszystkich uznanych objawieniach) modlitwa na Różańcu Świętym jest ostatnim ratunkiem dla świata. To jest FAKT – władze tego świata, odrzucają Boga a na Jego miejsce intronizują zachcianki człowieka (lub w najlepszym wypadku sentymentalnie celebrują humanizm).

https://youtube.com/watch?v=zL3tg863fSE%3Fversion%3D3%26rel%3D1%26showsearch%3D0%26showinfo%3D1%26iv_load_policy%3D1%26fs%3D1%26hl%3Dpl-PL%26autohide%3D2%26wmode%3Dtransparent

Trasa naszego comiesięcznego Pokutnego Marszu Różańcowego w Warszawie:  Po drodze z placu Teatralnego idziemy ogarniając modlitwą Różańca Świętego ważne instytucje i ministerstwa położone przy Krakowskim Przedmieściu, modlimy się za Prezydenta RP pod jego siedzibą, skręcamy w  ul. Świętokrzyską by modlić się pod Ministerstwem Finansów, później przy pl. Powstańców Warszawskich 7 dochodzimy do budynku TVP, gdzie mieszczą się główne studia informacyjne telewizji publicznej (przez dziesięciolecia komunizmu i liberalizmu siejących nienawiść oraz kłamstwa). Modlić się będziemy o konieczne zmiany w mediach i nawrócenie środowisk dziennikarskich. Kierujemy się później w stronę placu Trzech Krzyży i na ul. Wiejską aby ogarnąć modlitwą władze ustawodawcze naszego Kraju. Zakończenie Pokutnego Marszu Różańcowego będzie pod Sejmem i Senatem RP (wcześniej podejdziemy pod ambasadę Kanady, gdzie Panu Bogu i Jego Matce zawierzać będziemy Mary Wagner, która toczy samotny bój o przestrzeganie prawa Bożego w Kanadzie).

https://youtube.com/watch?v=FA-B8j-Tgbk%3Fversion%3D3%26rel%3D1%26showsearch%3D0%26showinfo%3D1%26iv_load_policy%3D1%26fs%3D1%26hl%3Dpl-PL%26autohide%3D2%26wmode%3Dtransparent

Będziemy się modlić o ustanie kłamliwych ataków na nasz Kościół i Ojczyznę, o nawrócenie nieprzyjaciół i pojednanie ludzi, narodów i państw na fundamencie prawdy, aby wobec ofiar zbrodni i ludobójstwa nastąpiło sprawiedliwe zadośćuczynienie za zło jakiego doświadczyli od prześladowców. Będziemy modlić się także o to by dla wszystkich narodów, dawniej i dziś zamieszkujących ziemie Rzeczypospolitej i Europę Środkowo Wschodnią, Jezus Chrystus był  j e d y n ą  Drogą, Prawdą i Życiem, o to też by na ziemiach nasączonych krwią ofiarną poprzednich pokoleń umocniona została święta wiara katolicka, poza którą nie ma zbawienia, by porzucone zostały błędne wyznania i religie wiodące na bezdroża nienawiści.

Wojenny woal

Wojenny woal

5.11.2026 wolnemedia.net/wojenny-woal

Kolejny raz jako kraj jesteśmy przedmiotem transakcji, jak w lombardzie. Zamęt wokół Trybunału Konstytucyjnego ma w ostatecznym etapie doprowadzić do przyjęcia zwierzchniej roli instytucji kontynentalnych, dla zmylenia nazwanych europejskimi. Nadrzędność ta nie pozbawi dotychczas zatrudnionych miejsc pracy, ale narzuci im zasady oznaczające kosztowne i niekończące się mitręgi biurokratyczne, zobowiązujące do uznawania racji wyłącznie ludzi dysponujących wielkimi pieniędzmi.

Chcą nas wysłać na wojnę z Rosją?

Podobnie jak skutkiem wprowadzenia stanu wojennego przez Wojciecha Jaruzelskiego było oddanie losów Polaków i naszego – wówczas – kraju w ręce zachodnich bankierów, tak dziś proces ten ulega pogłębieniu. Część instytucji o wątpliwej wiarygodności w zakresie wymierzania sprawiedliwości wspierana jest przez aparat policyjno-prokuratorski, choć z mniejszym zrozumieniem z jego strony. Przewodzi temu jednak pierwszy manipulant RP. Skoro obalił rząd Jana Olszewskiego, teraz, przy wydatnym poparciu unijnych biurokratów, może mu pójść łatwiej. Dobrze, że naród chce wierzyć, iż uda się przeszkodzić klice puczystów.

Trwająca próba sił i psychiczny szantaż przyćmiewają perfidię prowokacji wojskowej, rozgrywającej się poza powszechnym obiegiem informacji. Ze względu na bliskość naszej północno-wschodniej granicy prowokacja ta może stać się pretekstem do zaangażowania Polski w gorącą fazę konfliktu. Dogasająca pożoga wojenna na Ukrainie, w wyniku szaleńczych pomysłów wyczerpanych już dawno z twardej logiki dyplomatycznej amerykańskich wojskowych, zmierza do wepchnięcia nas w cudzy projekt nowego Drang nach Osten – parcia na wschód. Nie jest to projekt niemiecki, co doskonale wiedzą polscy dowódcy, potwierdzający gotowość uczestnictwa nie tylko jednostki specjalnej „GROM”.

Z niejasnych dla obywateli przyczyn komendant główny Policji Marek Boroń 2 listopada br. opowiada o specjalnej operacji na granicy z obwodem kaliningradzkim. Jakże łatwo utajnić wszystko pod kryptonimem operacji specjalnej. Poza tym – co policja ma do granicy, której strzec powinno polskie wojsko albo zbędne oddziały sojusznicze, deklarowane do obrony wschodniej flanki, a stacjonujące w zachodniej części Polski? „Bałagan”, o jakim nieodpowiedzialnie wypowiada się jakiś wojskowy w imieniu GROM-u, ma zostać „posprzątany przez polską jednostkę specjalną”. Dokładnie tak jak w Iraku i Afganistanie, pchają ich do sprzątania cudzego przecież bałaganu – jeśli on w ogóle istnieje. Połączone siły wojskowo-policyjne suną zgodnie z rozkazem Marka Boronia w kierunku obwodu kaliningradzkiego, bo tak chce naczelny dowódca NATO w Europie – generał Alexus Grynkiewicz.

Na podstawie znanego z treści rozkazu Marka Boronia, nakazującego pełną gotowość policji w tygodniu od 2 do 8 listopada 2026 roku, oddziały policyjne angażowane są w wojnę, którą ktoś wypowiedział w naszym imieniu. Rzekomym – bo nieudowodnionym – powodem jest pogłoska o przekroczeniu granicy przez nieuzbrojone grupy. Ileż to już pogłosek okazywało się mieć swoje źródło na zdesperowanej Ukrainie, w ramach usilnych starań o umiędzynarodowienie jej własnej głupoty. Prowokacje o wątpliwej wiarygodności, zebrane w obszerniejszy komunikat, wyzwalają w mundurowych pokłady nadgorliwej gotowości do sojuszniczego lizusostwa.

„Hindustan Times” już dwa dni wcześniej donosił światu: „Polska mobilizuje jednostki specjalne, przygotowując inwazję NATO na Kaliningrad”. Tak wygląda rozszyfrowanie operacji połączonych sił wojskowo-policyjnych i antyterrorystycznych, które rzekomo wspierają Straż Graniczną w odparciu próby przedarcia się „zielonych ludzików” przez granicę Polski z obwodem kaliningradzkim. Operacja obejmuje obszar województw warmińsko-mazurskiego i podlaskiego.

Według tego samego źródła „specjalny sztab dowodzenia został utworzony w celu koordynacji zadań. Podjęte kroki uprawdopodobniły doniesienia wywiadu”.

W tym miejscu należy wspomnieć o częstych fałszywych alarmach, którym ulegali politycy USA, angażując państwo w wojny na podstawie nieprawdziwych przesłanek dostarczanych przez głównego zainteresowanego – wywiad izraelski. Później okazywało się, że były one fałszywe, a same wojny – nieopłacalne i przegrane. Zasadnicze jest więc pytanie, czy Polska ma własny wywiad, skoro przez lata powtarzano nam, że jest to zbyt kosztowna instytucja.

Wydając rozkaz mobilizujący siły i środki, Marek Boroń uzasadniał go potrzebą prewencyjnej ochrony ludności cywilnej i infrastruktury, aczkolwiek we wspomnianym rejonie nie odnotowano aktów sabotażu.

Tło

31 października br. Kaliningrad spowiły ciemności, co natychmiast uruchomiło w NATO spekulacje o cyberataku powiązanym z paraliżem funkcjonowania wielu supermarketów w Szwecji i Belgii. Podobne zakłócenia systemów chłodniczych we Francji miały miejsce kilka tygodni wcześniej. Nagły napływ gorącego powietrza o temperaturze przekraczającej 40 stopni Celsjusza doprowadził do zepsucia zawartości zamrażarek. Niemożliwa okazała się zmiana ustawień urządzeń chłodząco-zamrażających. W Estonii i Irlandii zamrażarki wskazywały nawet 50 stopni Celsjusza. Większość urządzeń chłodniczych w Europie pracuje w oparciu o rozwiązania firmy Danfoss. Przyznano, że są one przestarzałe. Eksperci zajmujący się bezpieczeństwem cybernetycznym zapowiadają, że próby ataków mogą przybrać większą skalę. Domniemane źródło problemów – irański atak hakerski – obarczono odpowiedzialnością za blackout w Hiszpanii i dysfunkcję wodociągów w USA, nie przedstawiając jednak konkretnych dowodów.

Ukraińskie kanały telewizyjne, odwołując się do własnych doświadczeń związanych z rosyjskimi atakami na infrastrukturę, łączą okresowe problemy z telefonią komórkową na Ukrainie z sytuacją w Kaliningradzie, określając ją mianem „zemsty Putina”. Wyłączenie kaliningradzkiej elektrowni zostało wkrótce stopniowo naprawione, a doniesienia nie wspominają o ewentualnym zaangażowaniu NATO.

1 października prezydent Rosji zapowiedział, że naruszenie granicy i stabilności obwodu kaliningradzkiego spowoduje, iż region ten stanie się priorytetowym obszarem działań. W celu zapewnienia jego stabilności uruchomiony zostanie pełen arsenał rosyjskich sił zbrojnych.

Tymczasem systematyczne ataki na ukraińską infrastrukturę nie spotykają się z próbami skutecznego przeciwdziałania z powodu wyczerpania zasobów systemów Patriot. Najbliższa dostawa przewidywana jest dopiero na lata 2029–2030. Jak oświadczył Wołodymyr Zełenski, 30 października Rosja wystrzeliła w ciągu doby 17 pocisków balistycznych, niszcząc elektrownie, sieci przesyłowe energii oraz rafinerie. W związku z tym zadeklarował odpowiednio sprawiedliwą reakcję.

Istota i kontekst problemu

Naczelny dowódca sił NATO w Europie, generał Alexus Grynkiewicz, przebywał w Warszawie w październiku br. Przedstawiając teorię zwycięstwa przez odstraszanie Rosji, wyjaśnił, że polega ona na „blokadzie, stępieniu i załamaniu” zaplecza przeciwnika, również w głębi jego terytorium. Teoria ta, choć przedstawiana jako jasna, spotkała się jednak z krytyką ekspertów wojskowych i politycznych. Wskazywano na liczne wątpliwości dotyczące uruchomienia art. 5, a także na twarde dane dotyczące ilości posiadanego sprzętu, które podważają szeroko zakrojone plany zwycięstwa.

Ocena ta zbiega się z szeroko dyskutowaną w Stanach Zjednoczonych kwestią celowości utrzymywania obecności NATO w Europie, która – zdaniem części komentatorów – wymaga raczej redukcji.

Opracowanie: Jola
Na podstawie: YouTube.com [1] [2]
Źródło: WolneMedia.net

Coup-d’etat-in-Poland ?

Zamach stanu w Polsce

Zamach stanu w Polsce

Europejskie elity nie potrafią już znaleźć odpowiedzi na konsekwencje swojej polityki, które byłyby zgodne z prawem. Rezultatem jest złamanie prawa – a nawet zamach stanu, jak to miało miejsce niedawno w Polsce.

René Zittlau Czw. 5 listopada 2026 forumgeopolitica/coup-detat-in-poland

Wstęp

Europa pogrąża się coraz głębiej w procesach politycznych, gospodarczych i społecznych, które jeszcze kilka lat temu w Europie Zachodniej postrzegane były jako „normalne” aspekty życia w krajach Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej. W ostatnich tygodniach, na przykład, we Francji, Włoszech, Hiszpanii i Niemczech – a ta lista nie jest bynajmniej wyczerpująca – doszło do podpaleń i grabieży, których brutalność wstrząsnęła wieloma obywatelami. Elity polityczne szybko szukały przyczyn wszędzie, ale nie w swoim własnym sposobie uprawiania polityki, całkowicie oderwanym od woli ludu. Winą obarczano wszystkich innych: migrantów, klany, przypadkowych wichrzycieli, radykalnych lewicowców, radykalnych prawicowców i – nie zapominając – Rosję. …

Oczywiście, tego typu poszukiwanie przyczyn nie wytrzymuje próby rzetelnej oceny sytuacji. Europa od lat pogrążona jest w ogromnym kryzysie, który ogarnął już wszystkie dziedziny życia.

Błędne decyzje polityczne doprowadziły do ​​kryzysów politycznych. Nieuchronnie nastąpił kryzys gospodarczy bezprecedensowy od 1945 roku. Wina leżała – i nadal leży – po stronie Putina, kto by pomyślał. To on pokierował działaniami kanclerza Scholza, który zablokował Nord Stream. Nie wspominając o innych „hybrydowych” atakach na „pokojowo nastawione” NATO i Unię Europejską.

Przejście od ilości do nowej jakości

Ciągłe negowanie znanych przyczyn kryzysów nieuchronnie je zaostrza. Polska osiągnęła nowy, nieznany dotąd poziom kryzysu. Jednak wydarzeń wokół polskiego Trybunału Konstytucyjnego nie można rozpatrywać w oderwaniu od kontekstu, ponieważ Polska odgrywa kluczową rolę w planach przywódców UE.

Wydarzenia te wpisują się w dramatyczną eskalację kryzysu politycznego w całej UE i osiągnęły nowy poziom w Warszawie.

Czasami zachodnie media mówią o „zamachu stanu”, jak tutaj lub tutaj . Cudzysłów ma na celu podkreślenie niemożności takiego rozwoju sytuacji, a nie traktowanie go jako bezpośredniego cytatu. Krytyczna, obiektywna analiza wydarzeń w Polsce wymagałaby jednak co najmniej porównania ich z definicją zamachu stanu – co jest konsekwentnie pomijane.

Pucz lub zamach stanu (często od francuskiego coup d’état [ˌkudeˈta]) to nielegalna, zazwyczaj gwałtowna i niespodziewana akcja przeprowadzana przez członków wojska lub organizacji paramilitarnych i/lub grupę polityków w celu przejęcia lub utrzymania władzy w państwie.
Wikipedia.

Czy tak było w Polsce? Po co ktoś miałby to robić? Kogo to interesowało?

Podsumujmy. 30 października 2026 roku sędzia Sądu Konstytucyjnego Anna Korwin-Piętowska nakazała prezesowi Sądu Konstytucyjnego Bogdanowi Święczkowskiemu natychmiastowe zawieszenie go w obowiązkach służbowych na okres jednego miesiąca. Wydała to samo zarządzenie wiceprezesowi Bartłomiejowi Sochańskiemu i ogłosiła się nowym prezesem sądu. Innymi słowy, podwładna ogłosiła usunięcie swoich przełożonych ze stanowiska.

O ile wiadomo, uczyniła to na polecenie premiera Donalda Tuska.

Polski premier nie ma jednak żadnych uprawnień do takiej interwencji. Działania Tuska były zatem bezprawne – lub, jak opisano w powyższej definicji, „nielegalne”.

Aby wyegzekwować swoje zarządzenie i wesprzeć Annę Korwin-Piętowską, premier Tusk wysłał policję przeciwko Trybunałowi Konstytucyjnemu. Wykorzystał w ten sposób swoje uprawnienia do użycia sił zbrojnych przeciwko organowi konstytucyjnemu. Jego działania spełniały zatem kolejne kryterium definicji: „…głównie gwałtowne i zaskakujące działania członków organizacji wojskowych lub paramilitarnych…”.

Czy Donald Tusk również miał „cel przejęcia władzy w państwie lub jej utrzymania dla siebie”?

Wszystkie opisane wydarzenia miały miejsce podczas długo planowanej podróży zagranicznej prezydenta Polski Karola Nawrockiego do Senegalu. Co więcej, operacja miała miejsce w przededniu ważnego święta narodowego, Dnia Wszystkich Świętych. Tusk wiedział, że w tym czasie wiele osób – zwłaszcza z Warszawy – będzie w drodze do rodzin. Wydaje się zatem, że moment operacji był dobrze zaplanowany. Kiedy Nawrocki dowiedział się o wydarzeniach w Warszawie podczas lotu w tamtą stronę, natychmiast wrócił do Polski. Po przybyciu udał się bezpośrednio do Trybunału Konstytucyjnego, gdzie siłą uzyskał dostęp – przepychając się przez policyjne barykady, a nawet konfrontując się z sędziami Trybunału Konstytucyjnego lojalnymi wobec Tuska. Mówimy tu o próbie pozbawienia prezydenta kraju dostępu do samej instytucji, która ucieleśnia konstytucję. Te sceny mówią wiele o ludziach i ich zwolennikach, którzy spowodowali ten kryzys narodowy.

Wspomnienie

W 2023 roku w Polsce odbyły się wybory parlamentarne. Obecny premier Donald Tusk był do tej pory jednym z najbardziej prominentnych i wpływowych polityków UE, a w swoich działaniach niezwykle lojalnym zwolennikiem przewodniczącej UE von der Leyen. W 2023 roku trudno było oprzeć się wrażeniu, że Tusk nie został wysłany do Polski przez władze UE, aby objąć stanowisko premiera, ale przede wszystkim, aby realizować interesy UE. W swojej kampanii wyborczej koncentrował się na następujących priorytetach: zakończeniu władzy Prawa i Sprawiedliwości (PiS), przywróceniu praworządności i normalizacji stosunków z UE zgodnie z jej oczekiwaniami. To ostatnie obejmowało w szczególności cofnięcie reformy sądownictwa rządu PiS. Dotyczyło to między innymi sposobu powoływania sędziów do polskiego Trybunału Konstytucyjnego, a także zastępowania sędziów, którzy nie spełniali oczekiwań UE. Należy zauważyć, że reforma sądownictwa wprowadzona przez rząd PiS nie przypadła wszystkim do gustu, została jednak przeprowadzona zgodnie z polskim prawem.

Wyniki wyborów w 2023 r. przedstawiają się następująco:

Partia/SojuszUdział w głosowaniuMiejscaPorównanie z ostatnimi wyborami
Prawo i Sprawiedliwość (PiS)35,38%194Minus 41 miejsc
Koalicja Obywatelska (KO)30,70%157Plus 23 miejsca
Trzecia Droga14,40%65Nowość w Parlamencie
Nowa Lewica (Lewica)8,61%26Minus 23 miejsca
Konfederacja7,16%18Plus 4 miejsca

Frekwencja wyborcza wyniosła 74,4 procent i była najwyższa od 1990 roku.

Tusk do dziś pozostaje liderem „Koalicji Obywatelskiej”, a w 2023 roku utworzył koalicyjny rząd wraz z „Trzecią Drogą” i „Nową Lewicą”. Jednak wszelkie jego wysiłki zmierzające do odwrócenia reformy sądownictwa zostały udaremnione przez ówczesnego prezydenta Andrzeja Dudę. Duda albo odesłał projekty ustaw – przygotowane w tym celu przez Tuska – do ponownego rozpatrzenia, albo odmówił ich podpisania.

Nowy premier Tusk pokładał więc nadzieje w zwycięstwie Rafała Trzaskowskiego w wyborach prezydenckich w 2025 roku . Jednak Trzaskowski, wiceprzewodniczący partii Tuska „Koalicja Obywatelska”, poniósł zaskakującą i minimalną porażkę z rąk obecnego prezydenta Karola Nawrockiego, blisko związanego z PiS.

KandydatWsparcie partii politycznychUdział w głosowaniu
Karol NawrockiWspierany przez partię „Prawo i Sprawiedliwość” (PiS)50,89%
Rafał TrzaskowskiWspierany przez rządzącą „Koalicję Obywatelską” (KO)49,11%

Europejski wymiar skandalu

Jak wspomniano wcześniej, Tusk był bardzo wpływowym politykiem w Brukseli do 2023 roku. Biorąc pod uwagę agresywną politykę UE wobec Rosji i rolę przypisaną Polsce w tym kontekście, utrzymująca się niepewność wokół polskiego Trybunału Konstytucyjnego ma istotny wymiar europejski. W końcu sąd skłonny do samodzielnego podejmowania decyzji, bez wpływu UE, z pewnością potrafi zaskakiwać.

Można zatem z dużym prawdopodobieństwem założyć, że scenariusz tego polskiego dramatu nie powstał wyłącznie w Warszawie. Dzieje się tak, ponieważ reformy sądownictwa, których domaga się od Polski Unia Europejska, nie wszędzie w Polsce są mile widziane. PiS z pewnością ma własną, niezależną od UE wizję Polski.

Bartłomiej Sochański, wiceprezes Trybunału Konstytucyjnego, który nie cieszy się popularnością w UE, pełnił funkcję sędziego sprawozdawcy w przełomowym wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2021 r. (sygn. akt K 3/21). W wyroku tym Trybunał orzekł, że niektóre interpretacje Traktatu UE dokonane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej są niezgodne z Konstytucją RP.

W swoim ustnym wyjaśnieniu Sochański argumentował zasadniczo, że polska Konstytucja zajmuje wyższą pozycję niż traktaty UE w krajowej hierarchii norm. Prawo UE ma pierwszeństwo przed zwykłymi polskimi przepisami tylko w zakresie, w jakim Polska wyraźnie przekazała UE odpowiednie uprawnienia. Instytucje UE nie mogą działać poza zakresem przekazanych uprawnień, a Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie może uchylać polskiej Konstytucji poprzez swoje orzecznictwo.

Wniosek

Konsekwencje działań polskiego premiera Donalda Tuska są znaczące. Kraj, który był podzielony politycznie jeszcze przed kryzysem, pogrążył się w nim jeszcze bardziej. Trzy najważniejsze instytucje konstytucyjne kraju – rząd, parlament i prezydent – ​​patrzą na siebie z głęboką nieufnością.

Szef rządu próbował pozbawić prezydenta uprawnień w sprawach konstytucyjnych. Jednak, podobnie jak w wielu innych krajach, prezydent Polski ma decydujący głos w kwestiach konstytucyjnych.

W następstwie nieudanej próby Tuska rekonstrukcji Trybunału Konstytucyjnego, część parlamentu domaga się dymisji premiera i przedterminowych wyborów. Wymuszona rezygnacja Tuska nastąpiłaby w nieodpowiednim momencie dla przywództwa UE. W końcu zwycięstwo PiS, partii krytycznej wobec UE, byłoby niemożliwe. PiS pod wodzą Jarosława Kaczyńskiego prawdopodobnie zbliżyłoby Polskę do USA niż do UE. Ale jak wyglądałaby polityka UE wobec Rosji, gdyby Polska miała bardziej zbliżyć się do USA niż do Europy? Realizacja agresywnej polityki UE wobec Wschodu jest nie do pomyślenia bez Polski, ani gospodarczo, ani militarnie. A politycznie, Polska pod przewodnictwem PiS byłaby katastrofą dla Ukrainy. Lider partii Kaczyński jasno stwierdził , że Ukraina „nie może dołączyć do UE z bagażem banderyzmu” i zapowiedział, że „zrobi wszystko, aby temu zapobiec”, jeśli Ukraina nie przestanie gloryfikować sprawców zbrodni wołyńskiej. PiS złożył już projekt odpowiedniej rezolucji parlamentarnej, wzywającej rząd do zablokowania procesu integracji Ukrainy z Unią Europejską.

Powtarzam pytanie, które zadałem powyżej:

Czy Donald Tusk miał również „cel przejęcia władzy w państwie lub jej utrzymania dla siebie”?

W sądzie odpowiedzialność karną ocenia się na podstawie odpowiedzi na cztery następujące pytania:

Czy oskarżony miał motyw popełnienia przestępstwa? Czy miał możliwość popełnienia przestępstwa? Czy dysponował środkami, aby to zrobić? I wreszcie: czy miał zamiar popełnienia przestępstwa?

Polacy finansowali katownię Azowa? Panczenko i Kramek zbierali.

Polacy finansowali katownię Azowa?

magnapolonia/polacy-finansowali-katownie-azowa

[A dlaczego te dwie mordy zasłonięte?? ]

Ponad 12 milionów złotych zebrano w ramach akcji „Ciepło z Polski dla Kijowa”, której współorganizatorką była Natalia Panczenko. W przedsięwzięcie zaangażował się również Bartosz Kramek z Fundacji Otwarty Dialog. Za zgromadzone pieniądze kupowano m.in. agregaty prądotwórcze i stacje zasilające, mające pomóc mieszkańcom ukraińskiej stolicy w czasie rosyjskich ataków na infrastrukturę energetyczną.

W styczniu 2026 roku ukrofil Mateusz Lachowski poinformował, że trzy generatory zakupione w ramach zbiórki przekazano 13. Brygadzie Gwardii Narodowej Ukrainy „Chartija”.

Polacy finansowali brygadę odpowiadającą za skandal w ośrodku, gdzie znęcano się nad żołnierzami i dzieckiem? „Chartija” – to właśnie ta nazwa powinna zwrócić szczególną uwagę polskich darczyńców. Jest to bowiem nie tylko nazwą ukraińskiej jednostki wojskowej, ale również fundacji powołanej w czerwcu 2022 roku przez Wsiewołoda Kożemiakę do zbierania i transferowania datków na ukraińskie wojsko. Według ukraińskich publikacji jej głównym beneficjentem jest brygada nosząca tę samą nazwę. Mamy więc do czynienia ze strukturą, w której działalność fundacyjna i wojskowa są ze sobą ściśle powiązane.

Kim jest człowiek stojący za tym przedsięwzięciem? Wsiewołod Kożemiako to jeden z najzamożniejszych ukraińskich przedsiębiorców, założyciel i właściciel grupy Agrotrade. W 2020 roku „Forbes” szacował jego majątek na około 100 milionów dolarów. Jego holding rolniczy dysponuje ogromnym bankiem ziemi – obecnie około 65 tysięcy hektarów, choć wcześniejsze dane mówiły o ponad 70 tysiącach. Nie jest to zatem człowiek, któremu grozi ubóstwo ani przedsiębiorca pozbawiony własnego zaplecza finansowego.

Dlaczego Polacy, którzy wpłacali pieniądze na pomoc mieszkańcom Kijowa, mieliby finansować sprzęt dla formacji związanej z fundacją ukraińskiego oligarchy? Wiemy, że sprzęt zakupiony z polskich pieniędzy trafił do brygady, której głównym zapleczem fundacyjnym jest organizacja założona przez tego biznesmena. To wystarczający powód, by domagać się szczegółowych informacji o kryteriach wyboru odbiorców i sposobie dysponowania pieniędzmi.

Na tym jednak kontrowersje się nie kończą. W mediach społecznościowych pojawiły się oskarżenia dotyczące miejsca przetrzymywania i maltretowania ukraińskich żołnierzy, którzy opuścili swoje jednostki. Część wpisów przypisywała takie praktyki nie tylko żołnierzom Azowa ale też „Chartiji”. Co więcej, same ukraińskie media przypisują Chartiji współodpowiedzialność za prowadzenie katowni dla dezerterów. Ofiarami katów z Azowa byli wszak jej żołnierze, służący w strukturach ukraińskiej Gwardii Narodowej.

Trudno przypuszczać, by dowództwo jednostki nie wiedziało, co robią z jej dezerterami ukronaziści z Azowa. Dlatego też kluczowy jest polityczny wymiar tej historii. Natalia Panczenko jest w Polsce postacią doskonale znaną w środowiskach proukraińskich. Organizuje akcje, występuje publicznie, buduje kontakty i korzysta z ogromnego kapitału społecznego, jaki przez ostatnie lata zgromadziły inicjatywy pomocowe dla Ukrainy. Dlaczego tak rzadko rozmawiamy o przejrzystości tych przedsięwzięć, ich ukraińskich beneficjentach i politycznych powiązaniach?

Aż strach pomyśleć, jakie wygibasy intelektualne zobaczymy, kiedy w nadchodzących wyborach któraś z polskich partii postanowi przytulić Natalię Panczenko na swoje listy. Nagle okaże się zapewne, że pytania o pieniądze, ukraińskie struktury i odpowiedzialność organizatorów zbiórek są przejawem ksenofobii, a dociekliwość dziennikarska stanowi „ruski onucyzm” i zagrożenie dla bezpieczeństwa całej Europy.

Nie zabraknie oczywiście wykładów o „prawach człowieka”, „transparentności” i „standardach demokratycznych”. Wygłoszą je bez wątpienia ci sami ludzie, którzy potrafią uznać, że pytanie o los pieniędzy, które wpłacali Polacy jest czystym aktem wrogości wobec Ukrainy i działalnością na rzecz Kremla.

No cóż, ciepełko dla Kijowa musi płynąć. Jeśli ktoś pyta, dokąd rzeczywiście płynie, ten najwyraźniej nie rozumie europejskiej „solidarności”.

——————————

Cel zbiórki przekroczony ponad 30-krotnie
W ciągu jednego miesiąca od 400 000 zł do ponad 11 000 000 zł
10 197 518,62 zł /~2 394 000 EUR
Wydaliśmy:
1 997 319,28 zł

Czasem trzeba przegrać bitwę o Texas… MEM-y II.

———————————–

———————————–

——————————–

————————————-

———————————————

————————————————

—————————————

=====================================

Pakiecik memów przysłała mi Aga… MEM-y IV [uzup.]

Rządzą uśmiechnięci

============================

——————————————–

————————————————–

————————-

——————————————–

—————————————-

———————————————–

————————————————————

——————————————–

————————————————————————-

======================================

BONUS:

==============================

Dodaję dla pewności, bo powyższe „nie chce wchodzić”

=============================


Partie grabią i niszczą Polskę

Szlęzak: Partie niszczą Polskę

Jan Engelgard [?? md] Andrzej Szlęzak

=======================================

[A w PRL-u mieliśmy często subotniki pt. „Partia grabi Polskę”. Wszyscy więc entuzjastycznie łapaliśmy za grabie. Partyjni i bezpartyjni; wierzący i niewierzący; praktykujący i niepraktykujący. A my – po cichu, z grabiami w krzaki – i roberek lub dwa… MD]

=============================

Polska nierządem stoi. Tę myśl w XVII wieku ukuł poeta Wacław Potocki. Ta myśl definiuje dzisiejszą sytuację polityczno-prawną w obecnej formie polskiej państwowości. [Ale Potocki był dumny z tego – my mniej… md]

Tu już nikt nikogo nie słucha. Każdy ma swoją niezachwianą rację, podpartą przez zastępy prawników. Mam w związku z tym trzy istotne myśli.  Pierwszą powtarzam od lat. Za największą słabość, ułomność i zagrożenie dla porządku politycznego w Polsce uważam istniejący obecnie system partyjny. Widać wyraźnie, że ten system wręcz zagraża istnieniu obecnej formy polskiej państwowości. Ten system istnieje już sam dla siebie. Jego mechanizmy wykluczają dążenie do realizacji polskich interesów narodowych.

Przejawia się to w podporządkowaniu państwa partyjnym interesom i rozkradaniu co tylko się da z tego państwa. Dwie dominujące od ponad dwudziestu lat partie robią wszystko, by zapewnić sobie władzę, umożliwiającą przede wszystkim bezkarne rozkradanie państwa. To rozkradanie nie polega tylko na osobistym przywłaszczaniu sobie różnych dóbr.

Dla możliwości bezkarnego zawłaszczania dla siebie, oddają wszystko, czego zażądają siły zewnętrzne. Zarówno gdy rządził PiS i teraz gdy rządzi KO ( do niedawna PO) zarówno USA, Unia Europejska, a osobno Niemcy czy nawet Ukraina, dostają wszystko, czego zażądają.

Jak patrzę na obrzydliwą osobistą pazerność ludzi z PiS-u i KO i ich „hojność” dla sił Polsce nieprzychylnych, to nabieram przekonania, że jak ostatecznie rozwali się obecna forma polskiej państwowości oni nadal będą się kłócić o to, żeby móc nadal bezkarnie okradać nawet trupa Polski i nadal będą zabiegać, żeby mieć na to przyzwolenie swoich amerykańskich, żydowskich, niemieckich czy nawet ukraińskich mocodawców. Co więcej, działając nawet bez porozumienia, będę bezwzględnie niszczyć każdą formację polityczną i każdego z osobna, kto będzie chciał im to rozkradanie uniemożliwić. Z resztą już to robią.

Omówienie drugiej myśli muszę zacząć od stwierdzenie, że Polska znajduje się w opłakanym stanie niemal pod każdym względem. Jeszcze jakoś funkcjonuje gospodarka, ale dużo mądrzejsi ode mnie w tych sprawach, mówią mi, że to łabędzi śpiew. Ten opłakany stan państwa to efekt naprzemiennych rządów PiS i KO (PO). To, co w ostatnich dniach dzieje się w i z Trybunałem Konstytucyjnym jest kulminacją tego całego opłakanego stanu państwa, a nie sporem o kształt tego sądu. Potwierdzeniem tego jest to, że żadna ze stron nie dąży do tego, żeby Trybunał był niezawisłym sądem, ale do tego, by uczynić z niego posłuszne narzędzie realizacji własnej polityki.

Ten fakt pokazuje, że sytuacja państwa jest już tak zła, iż chodzi albo o zapewnienie sobie bezkarności na wypadek utraty władzy, jako cel minimum, albo o utrzymanie władzy za wszelką cenę, jako cel maksimum. Sądzę, że zarówno politycy PiS-u, jak i KO (PO) mało przejmują się jakim kosztem tę władzę zdobędą albo utrzymają.

Trzecia myśl podsumowuje dwie poprzednie. Zatem cokolwiek politycy obu tych partii zaproponują, by choć w niektórych dziedzinach naprawić stan państwa, nic z tego nie będzie. Faktycznie sprowadzi się to do zapewnienia możliwości bezkarnego rozkradania państwa. Oni to już wielokrotnie udowodnili! Dlatego żadne nawet najmądrzejsze i najśmielsze reformy państwa, włącznie ze zmianą konstytucji, nie udadzą się dopóty, dopóki będzie istniał obecny system partyjny z KO(PO) i PiS, jako największymi i wiodącymi siłami politycznymi. Na ile znam polskie życie polityczne, to obawiam się, że nawet obecnie krytykujące ten system partie polityczne, gdyby zdobyły władzę, szybko wejdą w buty KO(PO) i PiS-u.

Dla mnie jedną z najistotniejszych zasad demokracji jest zrozumienie istoty samoograniczającej się władzy. W naszym kręgu kultury politycznej demokracja, to system wzajemnie blokujących się władz ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Obecna sytuacja w Polsce pokazuje, że to albo nie działa, albo ten system został dokumentnie zniszczony. Czy to PiS, czy KO(PO) po objęciu władzy, dążyły i dążą do podporządkowania sobie wszystkich władz w państwie. Jakimś ratunkiem byłaby stanowcza reakcja opinii publicznej. Niestety tego nie ma i nie będzie. Polska opinia publiczna odznacza się niską kulturą polityczną i jest dramatycznie rozdarta wzdłuż podziałów partyjnych, co tylko ten niski stan kultury politycznej potwierdza. Muszę przyznać, że sam nie mam pomysłu, co zrobić, żeby Polacy chcieli skończyć z tym patologicznym systemem partyjnym.

Andrzej Szlęzak

[A wybór posłów w Jednomandatowych Okręgach Wyborczych? Od dziesięcioleci o tym piszemy – ale Cenzor ma ostre nożyczki. Mirosław Dakowski]

Życie to teatr

Miksa: Życie to teatr

Rosyjski pisarz Wiktor Pielewin, w jednej ze swoich książek stwierdził, że „życie to teatr”. Natomiast w Polsce od trzech dekad królują spektakle oparte na kanwie twórczości dwóch wybitnych dramaturgów Jarosława Kaczyńskiego oraz Donalda Tuska. Przez kilka dekad potrafią swoją twórczością skupić na sobie wzrok i słuch milionów Polaków. Czasem bawią, czasem zmuszają do refleksji a innym razem straszą. Wystawiane na podstawie ich twórczości dramy mają mieszaną obsadę. Mamy tu zarówno aktorów o długim stażu aktorskim jak i mało doświadczony narybek. Klakierzy w nagrodę za bicie braw obsadzają główne role, a starzy wyjadacze sceniczni, tracą pozycje z dnia na dzień.

Jest to ewenement na skalę Europy i Świata. Żeby dwóch dramaturgów potrafiło zdominować scenę w jednym państwie na tak długie lata. Pozornie skrajnie odmienni a jednak nie potrafiący bez siebie żyć. Napędzają się i wspierają w trudnych momentach. Kiedy wydaje się, że nadchodzi kres jednego z nich i jego dramaty trafią do lamusa, to drugi przychodzi mu z odsieczą. Ich ostatnia sztuka została wystawiona na ulicy mimo chłodnego jesiennego wieczoru, w centrum Warszawy. Choć role były rozpisane klasycznie, to jednak cała reszta, to wypisz wymaluj teatr eksperymentalny. Aktorzy i widzowie dzielą tę samą przestrzeń i jest to przestrzeń miejska. Można tu dostrzec wpływy Jerzego Grotowskiego i jego laboratorium artystycznego. Teatr traktowany jest tu jako miejsce badań nad możliwościami ludzkiego ciała, głosu i psychiki. Jest spora dawka improwizacji oraz odniesień do polskich mitów – husaria, ZOMO, stan wojenny.

Fajne jest również to, że dwaj autorzy dramatu sami często grają w nich ważne role. Tak było i tym razem. Jarosław Kaczyński zagrał na głównej ulicznej scenie a Donald Tusk czując ducha teatru eksperymentalnego wystąpił w innym miejscu Warszawy, choć też w centrum.

Jednym z największych zaskoczeń jest rola odgrywana przez Grzegorza Brauna, dotychczas w dramatach obstawiano go w podrzędnych rolach czarnych charakterów, a tym razem pozwolono mu wystąpić w epizodzie z Kaczyńskim, to wielka nobilitacja i powrót na salony. Talent aktorski Brauna został w końcu dostrzeżony i zanosi się że w przyszłym roku, to on będzie należał do aktorów występujących w najbardziej kasowych sztukach i to w roli protagonisty.

Bardzo zgrabnym motywem był ten akt spektaklu w którym Karol Nawrocki wraca z Czarnego Lądu przez morze. To jest kapitalne nawiązanie do hetmana Czarneckiego, który dla ojczyzny ratowania wrócił się przez morze. Najsłabiej wypadli aktorzy grający ochronę prezydenta, mieli to być aktorzy zawodowi a tymczasem zagrali jak chałturzyści.

Tylko służby specjalne uznały, że widownia i część aktorów, to element kooperacji polsko-rosyjskiej. Biorąc pod uwagę fakt, że tylko w samej Moskwie jest około 250 teatrów a Konstatnin Stanisławski to Rosjanin, tęgie głowy smutnych panów mogą słusznie dedukować.

Nasz teatr „dwóch tenorów” absorbuje całe pokolenia, absorbuje potencjał państwa. Wystawny, hałaśliwy, pełen groteski i dramaturgii, bogaty a przy tym drogi. Kiedy Chińczycy ciągną autostrady nad korytami rzek, my ciągniemy długie szpalery białych kasków aby te broniły konstytucji przed Narodem. Sztuki wystawiane w Polsce Anno Domini 2026, jako żywo przypominać zaczynają te rodem z wieku XVIII. „Miałeś chamie, złoty róg …”.

Arkadiusz Miksa

Co ma przykryć wojna o TK?! Nadciąga diabelski druk 3003. „Urzędowy terror i pełzająca tyrania”

Co ma przykryć wojna o TK?! Nadciąga diabelski druk 3003. „Urzędowy terror i pełzająca tyrania”

3.11.2026 nczas/co-ma-przykryc-wojna-o-tk-nadciaga-diabelski-druk-3003-urzedowy-terror-i-pelzajaca-tyrania

STOP CENZURZE INTERNETU! Rząd znowu chce nam zamknąć usta. Druk 3003 do kosza.
NCZAS.INFO | STOP CENZURZE INTERNETU! Rząd znowu chce nam zamknąć usta. Druk 3003 do kosza. Obrazek ilustracyjny. Źródło: AI

Powstała petycja do premiera rządu warszawskiego Donalda Tuska ws. głośnego druku sejmowego nr 3003. „Stop nowelizacyjnemu bezprawiu! „Druk 3003” to krok ku państwu policyjnemu” – czytamy.

Już 5 listopada o godz. 16.00 pod Sejmem odbędzie się pikieta przeciwko tym przepisom.

Chodzi o rządowy projekt ustawy o środkach ograniczających, znany szerzej jako druk nr 3003, bo taki właśnie numer nadano mu w polskim Sejmie.

Przypomnijmy, że 5 listopada przed Sejmem planowana jest pikieta przeciwko tym przepisom, organizowana przez środowisko „Najwyższego Czas-u!”. Rozpocznie się ona o godz. 16.00.

„Działając w obronie praw obywatelskich, wolności słowa oraz zasad demokratycznego państwa prawnego, domagam się i wnoszę o całkowite odrzucenie projektu ustawy o środkach ograniczających („druk nr 3003”) w zakresie, w jakim wykracza on daleko poza minimalne wdrożenie unijnej dyrektywy 2024/1226” – napisali autorzy petycji.

„Kwestionowany projekt w obecnym kształcie:

  • Tworzy pozasądowy system represji, pozwalając na arbitralne wpisywanie obywateli, organizacji i przedsiębiorców na krajowe listy sankcyjne jednoosobową decyzją ministra.
  • Narusza wolność słowa (art. 54 Konstytucji RP) poprzez wprowadzenie nieostrych, nieprecyzyjnych pojęć dotyczących tzw. FIMI (obcej ingerencji i manipulacji informacyjnych), co stwarza bezpośrednie ryzyko karania mnie i innych obywateli za legalną krytykę działań rządu.
  • Narusza moje prawo własności oraz prawo do rzetelnego procesu sądowego (art. 45 i 46 Konstytucji RP) poprzez natychmiastową wykonalność decyzji administracyjnych, zamrażanie majątków i wprowadzanie zarządów przymusowych bez wyroku niezależnego sądu” – wskazano.

Autorzy petycji przypomnieli, że projekt ustawy o środkach ograniczających powstał pod pretekstem wdrożenia unijnych dyrektyw sankcyjnych, idzie jednak dużo dalej. „Rząd pragnie przyznać administracji publicznej i ministrom absolutną, niekontrolowaną władzę nad majątkiem obywateli, firm oraz niezależnych mediów” – czytamy.

„Najbardziej przerażające jest to, że projekt zakłada natychmiastową wykonalność decyzji oraz wprowadzanie zarządów przymusowych i zamrażanie aktywów bez wyroku niezależnego sądu, a co gorsza – bez jakiejkolwiek wcześniejszej wiedzy zainteresowanego, że w ogóle toczy się wobec niego jakiekolwiek postępowanie. O tym, że zostałeś „uznany za zagrożenie” lub że Twoja firma została sparaliżowana, dowiesz się dopiero w momencie, gdy bank zablokuje Twoje konto, a urzędnicy przejmą kontrolę nad Twoim dobytkiem” – podkreślono.


CZYTAJ WIĘCEJ:


Wśród najbardziej dotkliwych, wymierzanych drogą decyzji administracyjnej – bez wyroku sądu – znalazły się kara pieniężna do 20 mln zł czy nawet do 12 lat więzienia. W grę wchodzą także zamrożenie środków finansowych i majątku. To wszystko za tzw. obcą ingerencję i manipulację informacyjną. Kryteria jednak są na tyle niejasne, że wiele przypadków może być traktowana uznaniowo – w zależności od opinii urzędnika.

nczas.info/2026/10/25/druk-3003-cenzura-bez-sadu

W ocenie autorów petycji przeciwko projektowi stanowi on „systemowe narzędzie politycznego i gospodarczego terroru”.

„Bierność wobec tak jawnego zamachu na święte prawo własności i konstytucyjne wolności obywatelskie oznacza cichą zgodę na tyranię. Nie pozwólmy odebrać sobie podstawowych praw” – zaapelowali.

Petycję można podpisać TUTAJ.

Do podpisania dokumentu zachęca w mediach społecznościowych lider Konfederacji Korony Polskiej Grzegorz Braun.

„W cieniu obecnych wydarzeń związanych z Trybunałem Konstytucyjnym, rząd stara się przeforsować wyjątkowo szkodliwą ustawę rodem z najmroczniejszych antyutopii – Druk 3003. W praktyce daje on urzędnikom i ministrom absolutną, jednoosobową władzę nad majątkiem obywateli, firm i niezależnych mediów” – czytamy.

„Wystarczy dowolna, płynna przesłanka, by bez żadnego wyroku sądu zablokować Twoje konto bankowe, zamrozić aktywa i przejąć dorobek całego życia zanim w ogóle dowiesz się, że jesteś na «czarnej liście»! 🛑

Nie ma naszej zgody na urzędowy terror i pełzającą tyranię w biały dzień” – oświadczył.

„Zapisz datę: Już 5 listopada widzimy się na wielkiej pikiety protestacyjnej pod Sejmem RP w Warszawie! Pokażmy, że Polacy potrafią się zjednoczyć i obronić swoje prawa. ✊” – przypomniał lider Konfederacji Korony Polskiej.