Szkolenie na temat LGBT, albo nie będzie unijnej kasy dla szpitala. Poseł PiS alarmuje: „To jest chore!”
Szpital w Choszcznie, który chciał otrzymać unijne środki na nowy sprzęt diagnostyczny, musi przygotować dla swoich pracowników specjalne szkolenia „w zakresie zagadnień dotyczących osób LGBT+”. Placówka pytana o sprawę podkreśliła, iż „nie jest to dowolna, fakultatywna inicjatywa Szpitala, lecz element wymagany w tym konkretnym konkursie”. – To jest chore! – komentuje poseł PiS Dariusz Matecki.
O tej bulwersującej sprawie poseł Dariusz Matecki informował na koniec listopada br.
Myślałem, że niewiele mnie już zaskoczy w dzisiejszej UE i uśmiechniętej Polsce. Szpital w Choszcznie ma otrzymać środki na sprzęt diagnostyczny. Ale co musi wykonać, żeby te środki otrzymać? „Szkolenie personelu medycznego oraz pracowników niemedycznych w AOS w zakresie zagadnień dotyczących osób LGBT+ – alarmował polityk PiS.
Szczegółowe informacje na temat projektu zamieściła placówka na swojej stronie internetowej. Wskazano w niej, że w ramach projektu szpital otrzyma środki na modernizację jednego z obiektów, gdzie powstaną cztery specjalistyczne poradnie. Dodatkowo, przewidziano doposażenie poradni laryngologicznej, urologicznej oraz ginekologiczno-położniczej w nowoczesny, specjalistyczny sprzęt diagnostyczny.
Najciekawszy jest jednak fragment dotyczący szkolenia dotyczącego LGBT+, które ma być jednym z elementów całego przedsięwzięcia.
W ramach projektu planujemy również przeprowadzić szkolenie personelu medycznego oraz pracowników niemedycznych w AOS w zakresie zagadnień dotyczących osób LGBT+.Szkolenie ma na celu zwiększenie kompetencji pracowników w zakresie rozumienia problemów i potrzeb tej grupy społecznej, a także promowanie postaw szacunku, empatii i profesjonalizmu w relacjach z pacjentami LGBT+
Poseł PiS zapowiedział, że podejmie w tej sprawie interwencję. Zadał placówce konkretne pytania.
Dowiem się na czym ma to szkolenie polegać, kto na nim zarobi, czy szpital musi coś takiego robić żeby otrzymać środki? – informował.
Szpital się tłumaczy
Dziś polityk przekazał, iż otrzymał odpowiedź na zadane pytania. Na pytanie „Czy przeprowadzenie szkolenia jest warunkiem otrzymania środków UE?” udzielono następującej odpowiedzi:
„Tak – zaplanowanie działań mających na celu poprawę dostępu do usług zdrowotnych dla osób ze środowisk LGBT+, w tym działań podnoszących świadomość personelu w odniesieniu do grup narażonych na dyskryminację, wynika wprost z dokumentacji konkursowej”
Dalej podkreślono, iż „oznacza to, że nie jest to dowolna, fakultatywna inicjatywa Szpitala, lecz element wymagany w tym konkretnym konkursie jako część kryteriów merytorycznych dopuszczających; brak zaplanowania tego typu działań skutkowałby niespełnieniem kryteriów oceny i odrzuceniem wniosku z dalszej oceny”.
W sprawie samego obowiązku zaplanowania takich działań SP ZOZ w Choszcznie opierał się na publicznie dostępnej dokumentacji konkursowej (Regulamin naboru, Załącznik 1 Kryteria), publikowanej przez Instytucję Zarządzającą. Na dzień udzielenia odpowiedzi SPZOZ w Choszcznie nie prowadził odrębnej, dodatkowej korespondencji poświęconej wyłącznie temu szkoleniu. Ciężar wynika bezpośrednio z dokumentów naboru, a nie z indywidualnych zaleceń kierowanych do naszego Szpitala– podkreśliła placówka.
Seryjna aborterka odchodzi ze szpitala w Oleśnicy. Prawdopodobnym powodem – film obrońców życia [—]. Początek już opisałem:
Filmowe śledztwo o Jagielskiej i jej szpitalu
– Wygrało życie. Gizela Jagielska od stycznia ostatecznie odchodzi ze szpitala w Oleśnicy. Jak sama mówi, nie była to jej decyzja – komentuje w mediach społecznościowych Kaja Godek, liderka Fundacji Życie i Rodzina. – Ja Państwu powiem, co się stało. Pracownicy byli i obecni w szpitala w Oleśnicy wypowiedzieli się wreszcie o tym, co dzieje się w murach placówki. Wypowiedzieli się do filmu „Oleśnica, śledztwo w sprawie zbrodni”. Filmu, który jest w tej chwili na końcowym etapie montażu – zapowiada działaczka pro-life.
– Za chwilę cała Polska zobaczy, co naprawdę robiła Gizela Jagielska za murami tego szpitala. I już sam trailer, który wypuściliśmy trzy tygodnie temu, wystarczył, żeby w Oleśnicy zrozumieli, o jakich sytuacjach będzie mowa w filmie. Tak, szanowni państwo, powiedzieli ludzie, którzy byli wielokrotnie nakłaniani, zmuszani pośrednio i bezpośrednio do tego, żeby uczestniczyć w aborcjach i przynajmniej po tych aborcjach sprzątać, uczestniczyć w procedurach, które następują zaraz po. Widzieli zabite dzieci, widzieli, co z tymi dziećmi się działo. I ten film niedługo ujrzy światło dzienne. Dalej monitorujemy sytuację w Oleśnicy – podkreśla Kaja Godek.
Krótka zapowiedź dokumentalnego obrazu zawiera drobne fragmenty wypowiedzi świadków. Mówią oni między innymi:
– Było nam powiedziane, że maluszek nie żyje. Został podany chlorek potasu.
– To jest tak straszne… To jest dla nas tak obciążające…
– Na każdym dyżurze musiałyśmy w tym uczestniczyć…
Wstrząsające świadectwo położnej
Kilka miesięcy temu światło dzienne ujrzała relacja położnej ze szpitala w Oleśnicy. Kobieta ujawniła za pośrednictwem „Naszego Dziennika” szczegóły horroru trwającego za murami tej placówki. Między innymi instrukcje wydawane przez Gizelę Jagielską w kwestii zabijania z użyciem chlorku potasu. Według tego świadectwa, aborterka wyjaśniała, że substancję należy wstrzykiwać dziecku tak długo, aż jego serce przestanie bić, gdyż inaczej maluch zacznie uciekać i trzeba będzie „kłuć jeszcze raz”…
Zeznania ukazały też dwoiste reakcje matek, które przyjechały do Oleśnicy, by pozbawić życia własne potomstwo. Niektóre robiły sobie „pamiątki” dzieciobójstwa. Te zaś, do których świadomość dokonywanej zbrodni dotarła już na miejscu, płakały z rozpaczy na szpitalnych korytarzach bądź próbowały bezskutecznie odwrócić tragiczny bieg zdarzeń.
– Nieraz widziałam położne, które z racji współuczestnictwa w aborcji były kompletnie zdewastowane psychicznie. To trauma, której nie da się wyleczyć nawet przez wiele lat – opowiadała pani Magdalena.
– Jagielska wykonywała aborcje na dzieciach po 22. tygodniu ciąży. One polegały więc nie na wyssaniu dziecka specjalnymi ssakami – jak to jest w przypadku młodszych dzieci – ale na wywołaniu porodu martwego dziecka. Dlatego my musiałyśmy przyjmować te porody – przyznała.
– To było coś, co spowodowało, że zwątpiłam w człowieczeństwo. W trakcie wywoływania czynności skurczowej kobieta wskazuje mi na ramkę i prosi, abym odcisnęła stópkę dziecka. To miała być pamiątka zabicia własnego dziecka. Koszmar, z którego do dziś nie potrafię się do końca otrząsnąć – wspominała.
Fundacja Pro-Prawo do Życia zwracała uwagę, że taki horror trwa w Oleśnicy od 2016 roku. Tylko pomiędzy 2016 a 2024 rokiem zabito tam poprzez aborcję, według oficjalnych danych aż 511 dzieci.
Zbrodnia nie pozostanie bezkarna
Obrońcy życia zapowiadają, że będą także w przyszłości patrzeć na ręce aborcjonistów. Tym bardziej, że przerwanie zmowy milczenia wokół cywilizacyjnej tragedii, jaką są próby normalizowania morderstw, przynosi coraz większe efekty. To zaś dobrze rokuje sprawie obrony życia w Polsce.
– Dalej będziemy pod szpitalem. Będziemy zadawać pytania, czy dalej zabijają dzieci. I mam też informacje do innych aborterów w całej Polsce: obrońcy życia idą za Wami. I Wy już wiecie, że my wiemy. Będą pikiety, będą publiczne Różańce, będą pisma do szpitali. Jeśli nie będziecie odpowiadali, będą sprawy w sądach. Odpowiecie za każde zabite dziecko – przestrzega liderka Fundacji Życie i Rodzina.
We wpisie zamieszczonym na Twitterze (X) Kaja Godek zwróciła się jeszcze do tych osób, które zdecydowały się zrelacjonować na potrzeby filmu dokumentalnego to, co działo się i dzieje w publicznej placówce.
„A ja dziękuję osobom ze szpitala, które przerwały milczenie i wypowiedziały się do filmu Oleśnica. Śledztwo w sprawie zbrodni. Wiem, ile Was to kosztowało, by ujawnić, czego byliście świadkami i do czego Was przymuszano! I wystarczył trailer, aby w szpitalu zrozumieli, o czym będzie w filmie. I że za chwilę cała Polska zobaczy, co wyprawiała Jagielska z poczętymi dziećmi za zamkniętymi drzwiami, a czego szpital nie raportował w oficjalnych dokumentach. Dalej monitorujemy sytuacje w Oleśnicy. A wszystkim aborterom w Polsce powiem jedno: obrońcy życia idą za Wami. I odpowiecie za każde zabite dziecko – jeśli nie przed organami ścigania i sądami, które Was chwilowo chronią, to przed opinią publiczną” – czytamy.
Do niecodziennej sytuacji doszło 6 grudnia w miejscowości Harklowa k. Nowego Targu. Kobieta urodziła dziecko na stacji benzynowej. Poród pomogła odebrać położna, która akurat w tym czasie przyjechała zatankować swój samochód. Ostatecznie wszystko skończyło się szczęśliwie. Jednak zapowiedzi likwidacji kolejnych oddziałów ginekologiczno-położniczych w całej Polsce każą zapytać o to, czy do podobnych sytuacji będzie dochodzić częściej?
—————————————————–
Pierwsze skurcze pojawiły się u kobiety ok. godziny 15-tej. Do szpitala w Nowym Targu małżeństwo wyruszyło dwie godziny później. Sytuację znacznie pogorszyła gęsta mgła, utrudniająca sprawną jazdę. Jakby tego było mało, akcja porodowa niespodziewanie przyspieszyła, a kobieta zaczęła rodzić już w samochodzie. Zdesperowany ojciec zaparkował na najbliższej stacji benzynowej, skąd wezwał służby.
Najszybciej zareagowali funkcjonariusze Ochotniczej Straży Pożarnej, ale ich rola sprowadziła się do głównie zabezpieczenia miejsca porodu przed oczami ciekawskich.
Szczęśliwym trafem w tym samym czasie na stacji zatrzymała się położna by zatankować swój samochód.
Położna miała w torebce specjalistyczny sprzęt; klem do przytrzymania pępowiny, rękawiczki i maść. Pogotowie dotarło na miejsce kilka minut po narodzinach dziewczynki. Mama i córka zostały zabrane do szpitala w Nowym Targu.
Żaden z zaangażowanych w akcję pracowników ochrony zdrowia i strażaków nie przypominał sobie podobnej sytuacji. Czy jednak może zdarzyć się tak, że podobne informacje będą do nas docierały częściej? Jest bowiem obawa, że rodzące kobiety będą narażone na znaczne ograniczenie możliwości bezpiecznego dojazdu do szpitala. Wszystko za sprawą planów rządu, który z powodów finansowych zapowiedział likwidację kilkudziesięciu oddziałów szpitalnych, głównie o profilu ginekologiczno-położniczym.
Oddziały będą zamykane m.in. w szpitalach w woj. podkarpackim, łódzkim, wielkopolskim czy podlaskim. Sytuację próbuje ratować Ministerstwo Zdrowia, które proponuje, aby szpitale urządzały punkty rodzenia przy szpitalnych oddziałach ratunkowych (SOR) lub izbach przyjęć. Dyżurująca położna miałaby oceniać, czy przyjąć poród, czy też przekierować pacjentkę do szpitala specjalistycznego. Planuje się również powołanie specjalnego transportu karetki pogotowia, wyposażonego w sprzęt do przyjęcia porodu.
„Kiedy Bóg stwarzał świat, czynił to z mądrością, to jest zamysłem, porządkiem, celem(por. Prz 3,19). W Księdze Rodzaju czytamy, że Adam i Ewa, czyli pierwsi ludzie, powołani zostali do istnienia jako mężczyzna i kobieta. Żyli w bliskiej relacji z Bogiem do czasu swojego nieposłuszeństwa polegającego na spożyciu owocu z zakazanego drzewa. Na skutek ich buntu została skażona cała natura. To zaś oznacza, że grzech pierwszych rodziców zniekształcił w całości pierwotny projekt. Przychodzimy więc na świat ze skłonnością do sprzeciwu wobec zamysłów Stwórcy. Jeśli zatem Bóg ukształtował człowieka jako mężczyznę, a ten twierdzi, że jest kobietą, Biblia mówi, że to nieprawda.
Odrzucenie Bożego projektu to powiedzenie swojemu Stwórcy: „wiem lepiej”. I choć wybór ten usprawiedliwić będzie można tysiącem zdań, Księga Przysłów napomina: „Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, lecz w końcu prowadzi do śmierci” (14,12).
Gdy w 1992 roku ukazała się słynna książka Johna Graya pt. „Mężczyźni są z Marsa, kobiety z Wenus”, mieszkańcy zachodniej części globu jeszcze rozumieli, że pomiędzy „Marsjanami” a „Wenusjankami” zionie – parafrazując jeden z biblijnych wersetów – biologiczna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać (por. Łk 16,26). Mężczyznę w kobiecych fatałaszkach nazywano wówczas transwestytą, a kobietę z brodą – mówiąc żartobliwie – odsyłano do cyrku.
Dziś na pytanie: „Kim jest kobieta?” spora grupa ludzi z powagą godną lepszej sprawy przekonuje, że „to ktoś, kto identyfikuje się jako kobieta”. Konia z rzędem temu, kto obroni taki wywód. W tym szaleństwie jest jednak metoda – chodzi o zmianę znaczenia słów, ponieważ – jak zauważył George Orwell w swojej słynnej powieści pt. „Rok 1984” – zmieniając znaczenie słów, ogranicza się ludzkie horyzonty myślowe, a więc i widzenie świata.
W przypadku zmian, które chcą osiągnąć propagatorzy transgenderowej narracji, mamy do czynienia z zakrojonym na szeroką skalę gaslightingiem skutkującym utratą zaufania do własnego osądu, a tym samym poczucia kontroli nad życiem. Stałe podważanie obrazu rzeczywistości sprawia, że poddawana tego typu manipulacjom osoba staje się podatna na wpływy i podporządkowana. Z takiego stanu wytrącić ją może moment „przebłysku”, w którym obnażony zostaje fałsz manipulatora. Prowadzi to czasem do sytuacji wręcz zabawnych. Podczas jednego z protestów liberalnej lewicy w Stanach Zjednoczonych zapytano kobietę, czego najbardziej boi się w nadchodzącym wówczas 2025 roku. W dostępnym na You Tube materiale słyszymy, że najpoważniejszą trudnością jest dla niej fakt, że ludzie nie odróżniają prawdy od kłamstwa. Na pytanie: „kim jest kobieta” miała odpowiedzieć: „To tak naprawdę nie ma znaczenia”. W trakcie innego z politycznych eventów lewicy poproszono uczestników o wyjaśnienie powodu swojej obecności. Jeden z nich stwierdził, że zależy mu na poważnym podejściu do ustaleń nauki. Dziennikarz dopytał, czy ma na myśli prawdę naukową mówiącą o tym, że istnieją tylko dwie płcie. W odpowiedzi miał jednak usłyszeć, że „jest w błędzie, myśląc, że istnieją tylko dwie”.
Ikoniczne stały się wręcz potyczki słowne Piersa Morgana, brytyjskiego dziennikarza i prezentera telewizyjnego, z tak zwanymi osobami transpłciowymi. W jednej z debat, którą prowadził na żywo, zwrócił się do uczestniczki deklarującej się jako „osoba niebinarna” z prośbą o wyjaśnienie pojęcia „niebinarność” i sens stosowania zaimków they/them. Naturalna z punktu widzenia prowadzącego dyskusję ciekawość okazała się dla zaproszonej „osobiście niewygodna”. Komentujący to spotkanie Andrew Klavan w rozmowie z Megan Kelly na jej kanale YT zauważył, że społeczność „osób transpłciowych” oderwana jest od rzeczywistości. Według amerykańskiego pisarza i komentatora politycznego, ludzie z mentalnymi zaburzeniami, a także stojąca za nimi agenda, zmuszają nas poprzez różnego rodzaju naciski do akceptacji swojej prawdy, która jest w istocie kłamstwem.
Odpowiedzialną za propagowanie nierealnej wizji świata ma być, zdaniem Klavana, lewica. Wykorzystuje ona bowiem problemy psychiczne innych do kolportowania kłamliwych treści mających na celu przekonanie opinii publicznej do poglądów sprzecznych ze stanem faktycznym. Jak mówił: „Ale faktem jest, że to jest wywoływane – wywoływane przez lewicę, głównie u młodych, często homoseksualnych ludzi, którzy nie wiedzą, kim są, są zdezorientowani, zmartwieni i przestraszeni. A lewica przychodzi i mówi im to kłamstwo, jak szatan ludziom mówi – że to sprawi, że poczują się lepiej, że będą silniejsi, jeśli zaakceptują to kłamstwo, zamiast żyć w rzeczywistości”.
Autor powieści kryminalnych powiedział też, że zapoznał się z książkami poruszającymi zagadnienie transpłciowości i są one, w jego ocenie, nieprawdziwe. „To opowieści przekonujące ludzi, że świat nie jest tym, czym jest” – mówił. Według rozmówcy Megan Kelly, upowszechnianie tego typu przekazów jest samo w sobie naganne, ponieważ – jak twierdził – „ludzie wpędzają zdezorientowaną młodzież w szaleństwo. Wywołana choroba psychiczna to coś naprawdę złego. Oznacza, że ktoś zrobił coś złego”.
Spostrzeżenia Andrew Klavana są cenne z co najmniej dwóch powodów. Po pierwsze, obnażają kłamstwa trans-agendy. Po drugie zaś – zawarty w nich moralny osąd pozwala dostrzec w zjawisku tym niebezpieczeństwa mające realne następstwa w funkcjonowaniu młodego pokolenia. O wielu zagrożeniach, jakie wiążą się z przyjęciem i praktyczną realizacją głównego przesłania transgenderowej narracji – że zmiana płci jest skutecznym rozwiązaniem problemów osób cierpiących z powodu dysforii płciowej – mówił wielokrotnie w publicznych wystąpieniach Łukasz Sakowski, biolog, dziennikarz i bloger popularnonaukowy. W udzielonych jakiś czas temu wywiadach na „jutubowych” kanałach Moniki Jaruzelskiej i Bogdana Rymanowskiego opowiedział o swoich zmaganiach z brakiem akceptacji siebie jako homoseksualnego mężczyzny, którym próbowano zaradzić poprzez procedurę tak zwanej zmiany płci. Z podjętej decyzji o tranzycji wycofał się jednak, ponieważ jego zły stan psychiczny oraz niepożądane efekty podjętej „terapii” świadczyły o błędnym rozpoznaniu przyczyn sygnalizowanych trudności. Za skutki uboczne nieprawidłowych działań winił poznaną w sieci „osobę transpłciową”, a także lekarzy i psychologów będących częścią intratnej branży usług medycznych związanych z tranzycją. Tym samym przestrzegł przed bezkrytycznym przyjmowaniem poglądów transgenderowych aktywistów, wskazując na ich negatywny wpływ na młodych ludzi. Jak zauważył, istnieje zależność między popularyzacją określonych zachowań a skalą ich rozprzestrzeniania się, co w psychologii i socjologii określone jest mianem „zjawiska zaraźliwości społecznej”. Jako naukowiec stanowczo zaprzeczył też istnieniu więcej niż dwóch płci, argumentując, że u ssaków płeć jest zdeterminowana genetycznie.
Wśród krytycznych polemik z głównym przekazem trans-agendy rzadko pada argument o jego zgubnym wpływie na duchowość człowieka. Ciekawym odniesieniem do rozważenia tego problemu są udostępnione na platformie You Tube dwa wywiady. Zestawione relacje prowadzą do wniosku, że transgenderyzm jest ideologią stojącą w kontrze do Bożego zamysłu względem stworzenia, a jego przyjęcie stanowi formę buntu wobec Stwórcy.
W pierwszym z nich poznajemy „transpłciową kobietę” o imieniu Ali Weezy. Z rozmowy przeprowadzonej przez Bryca Crawforda, chrześcijańskiego podcastera, dowiadujemy się, że „Ali” jako chłopiec dorastał w religijnej rodzinie meksykańskich imigrantów w USA. W dzieciństwie miał zatem styczność najpierw z Kościołem Katolickim, później zaś związał się z chrześcijańskim ruchem z nurtu pentekostalizmu. Duchową potrzebę bliskości z Bogiem zaspokajał chodząc do kościoła, czuł się jednak odrzucony przez wspólnotę z powodu homoseksualnej orientacji. Jego wewnętrzny głos mówił mu, że Bóg go kocha i nie ocenia. Interpretował więc swoją chęć realizowania się jako kobieta w kluczu Bożej woli, ale jednocześnie słyszał, że za dokonane wybory „pójdzie do piekła”, albowiem uległ podszeptom diabła. Z tego powodu odsunął się od chrześcijańskich środowisk, samotnie zmagając się z brakiem rozumienia ukazanej w Słowie Bożym prawdy, że tożsamość istoty ludzkiej określona jest przez Boga, a nie w pełni konstruowana przez samego człowieka. Zdezorientowany wewnętrzną sprzecznością swoich najgłębszych pragnień miał zapytać prowadzącego rozmowę o to, co jest złego w jego stylu życia, w którym stara się nikogo nie krzywdzić.
Odpowiedź Crawforda w przystępny sposób wyjaśnia istotę chrześcijańskiej antropologii, a w kontekście naszych rozważań stanowi wstęp do zaprezentowania kolejnego świadectwa. W świetle przytoczonych przez amerykańskiego podcastera biblijnych prawd, zasadniczo nieróżniących od katolickiej wykładni, ukazany w Biblii grzech rozumieć należy nie tylko jako działanie, ale też stan świata. Gdy Bóg stwarzał świat, czynił to – jak mówi nam Księga Przysłów – z mądrością, to jest zamysłem, porządkiem, celem (por. Prz 3,19).
W Księdze Rodzaju czytamy, że Adam i Ewa, czyli pierwsi ludzie, powołani zostali do istnienia jako mężczyzna i kobieta, żyli w bliskiej relacji z Bogiem do czasu swojego nieposłuszeństwa polegającego na spożyciu owocu z zakazanego drzewa. Na skutek ich buntu została skażona cała natura. To zaś oznacza, że grzech pierwszych rodziców zniekształcił w całości pierwotny projekt Stwórcy. Przychodzimy więc na świat ze skłonnością do sprzeciwu wobec Boga, dlatego tak wiele ludzkich pragnień idzie na przekór Jego zamysłom. I dotyczy to każdego. W praktyce wygląda to tak: jeśli myślę, że mogę robić, co chcę, kochać, kogo chcę, czy definiować siebie według własnego uznania, Słowo Boże poucza nas, że to kolejna odsłona tego pierwotnego buntu.
Zatem, jeśli Bóg ukształtował człowieka z taką pieczołowitością w łonie jego matki, a ktoś urodzony jako mężczyzna twierdzi, że jest kobietą, Biblia mówi, że to nieprawda. Odrzucenie Bożego projektu to powiedzenie swojemu Stwórcy: „wiem lepiej”. I choć wybór ten usprawiedliwić będzie można tysiącem zdań, Księga Przysłów napomina: „Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, lecz w końcu prowadzi do śmierci” (14,12). Wiodącą do życia wyboistą i wąską ścieżyną idą jedynie ci, którzy chcą wypełnić wolę Boga. Wybór tej drogi wiąże się jednak z odrzuceniem oferty świata mówiącej: „rób, co chcesz” i bolesną konfrontacją z własnymi pragnieniami. Nadzieją wszystkich utrapionych i wątpiących w pomyślność obranego kierunku jest Boży Syn, który powiedział: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię (Mt 11,28). W Jezusie Chrystusie odnajdujemy zatem moc przemieniającą i zbawiającą pogubionego człowieka.
Objawienie tej rzeczywistości osobie zmagającej się z dysforią płciową może być podwójnie bolesne. Pragnienie miłości i akceptującej obecności Stwórcy zderza się tu bowiem z trudnym do spełnienia wymogiem rezygnacji z przyjętej dotąd wizji siebie i uznania Bożej prawdy o własnej tożsamości. Z taką sytuacją konfrontuje nas rozmówca Bryca Crawforda. Dla „Ali’ego” powrót do istnienia w ciele Raymunda, czyli tego, jakim chciał go widzieć Bóg, oznaczało wewnętrzny rozpad, zniknięcie tej istoty, którą uważał za siebie. W jego przekonaniu wolą kochającego Ojca nie może być cierpienie i śmierć dziecka. Ta perspektywa dystansuje go więc od religii, w której starał się odnaleźć sens i pokój. Na pytanie, czy porzuciłby styl swojego dotychczasowego życia, gdyby Bóg objawił mu, że grzech, w którym tkwi, tworzy głęboki wyłom w ich miłosnej relacji, miał oświadczyć, że nie nigdy dotąd nie stanął w obliczu takiego wydarzenia, a tym samym nie potrafi przewidzieć swojej odpowiedzi.
Zdumiewającym odniesieniem do powyższego pytania, a także zarysowanych wątków z historii bohatera podcastu Bryca Crawforda, jest dostępne na platformie cyfrowego giganta świadectwo Jessiki Rose, byłej transseksualistki, dla której wewnętrzny dialog ze Stwórcą okazał się życiodajnym przełomem. Wychowana bez ojca w wielodzietnej rodzinie pragnęła wieść życie mężczyzny o imieniu Aiden, nieświadoma przyczyn owego wyboru. Z powodu doznanych krzywd w dzieciństwie ze strony bliskich jej osób nie czuła się adekwatna w ciele kobiety, co ostatecznie skłoniło ją do podjęcia decyzji o zmianie płci. Pomimo wielu sukcesów zawodowych, licznych relacji z partnerkami, w tym z „żoną”, jej stan psychiczny wskazywał na głęboki kryzys tożsamości, w którym samotnie trwała do dnia samobójczej próby.
Dzięki rozmowom z terapeutą podczas szpitalnej obserwacji na oddziale psychiatrycznym odkryła podłoże trapiących ją problemów. Kilak miesięcy później oddała życie Jezusowi za sprawą spontanicznej modlitwy swojego szefa. Od tego momentu pozwoliła prowadzić się Duchowi Świętemu, jednocześnie zmagając się z decyzją o powrocie do prawdziwej identyfikacji.
Punktem zwrotnym w ostatecznym rozrachunku okazała się modlitwa, w czasie której miała usłyszeć wewnętrzne wołanie: „Aiden nie jest zapisany w Księdze Życia, bo Ja go nie stworzyłem”. „Jak mogłam z tym dyskutować? – mówiła dalej – Jak mogłam powiedzieć, że Bóg „to” stworzył? Skoro nie stworzył. Sama nadałam to imię na przerwie w McDonald’s. I wtedy powiedziałam: Dobrze, Boże, co mam robić?”. Po dwóch miesiącach wewnętrznej walki postanowiła wyznać publicznie prawdę.
Jak słyszymy w wywiadzie: „Powiedziałam więc moim bliskim: mamie, siostrze, przyjaciołom, pastorom, zespołowi uwielbienia, liderom młodych dorosłych. Powiedziałam wszystkim: Bóg mnie prowadzi. Jestem kobietą. Mam na imię Jessica. Chcę wrócić do Jess, bo to było moje ukochane przezwisko. Nie wiem, jak to ma wyglądać, ale chcę zgolić zarost na twarzy i chcę uszczęśliwić Boga”.
Jakże znamienne wobec tego niezwykłego świadectwa są wypowiedziane w domu Korneliusza słowa św. Piotra: „Teraz naprawdę pojmuję, że Bóg nie ma względu na osobę, lecz w każdym narodzie miły Mu jest ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie” (Dz 10,34–35).
Patrzę na to-to. Czy nie jest to spojrzenie diablicy? Pomódlmy się o nią, bo inaczej będzie dalej mordowała. Mirosław Dakowski]
=============================
Gizela Jagielska została zwolniona z oddziału położniczego w szpitalu w Oleśnicy. Poinformowała o tym w nagraniu w mediach społecznościowych, z którego bije rozgoryczenie. Jagielska przyznaje, że „nie była to jej decyzja”.
Wokół Gizeli Jagielskiej powstało wiele kontrowersji na wielu płaszczyznach. Niechlubnie zasłynęła z zamordowania 9-miesięcznego nienarodzonego dziecka.
Sama Jagielska skupiła na sobie uwagę mediów. Pisaliśmy o tym wielokrotnie.
Pół roku temu pojawiły się informacje o rzekomym zwolnieniu Jagielskiej ze szpitala w Oleśnicy. Jak się jednak okazało, wówczas sama zrezygnowała i tylko z funkcji kierowniczej, nie z pracy w ogóle. Więcej o tym przeczytacie w artykule poniżej.
Tym razem jednak coś się zmieniło, gdyż rzeczywiście została zwolniona. Potwierdziła to Jagielska na nagraniu w mediach społecznościowych. Od 1 stycznia nie spotka się już jej w szpitalu w Oleśnicy.
– Nie jest to moja decyzja, bo gdyby była moja, to kontynuowałabym to, co robię nadal – podkreśliła.
Jednak nadal będzie pracować w zawodzie. Zapowiedziała, że wkrótce „zdradzę, gdzie będziecie mogli mnie zobaczyć w przyszłym roku”.
– Tym, którzy sprawili, że muszę stamtąd odejść, życzę powodzenia w zarządzaniu samemu, samej oddziałem, który został nie przez was stworzony – dodała Jagielska.
– Czy jestem zawiedziona? Tak, trochę tak. Natomiast jak to zawsze bywa, mierzę wszystkich swoją miarą i nie miałam świadomości, że można mieć tyle tupetu i posunąć się do takich rzeczy. Ale jak widać, pewnie nie pierwszy i nie ostatni raz okazało się, że jestem naiwna – przyznała.
Prokuratura Rejonowa w Oleśnicy prowadziła śledztwo w w sprawie aborcji wykonanej przez Gizelę Jagielską w 37 tygodniu ciąży. Śledztwo prowadzono na podstawie art. 152 Kodeksu karnego dotyczącego zamordowania nienarodzonego dziecka, gdy te osiągnęło zdolność do samodzielnego życia poza organizmem matki.
Grozi za to od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. We wtorek pojawiła się informacja, że śledztwo zostało umorzone.
Jagielska mordowała nienarodzone dzieci m.in. poprzez zastrzyk trucizny prosto w serce.
=======================
No i – będzie mordowała, ma już reklamę, i poparcie „władz”… md
„J.B. is arguably the world’s most thoughtful, sophisticated, knowledgeable, and indefatigable activist for children’s health.” – RFK, Jr.
J.B. Handley is the proud father of a child with Autism. He spent his career in the private equity industry and received his undergraduate degree with honors from Stanford University. His first book, How to End the Autism Epidemic, was published in September 2018. The book has sold more than 75,000 copies, was an NPD Bookscan and Publisher’s Weekly Bestseller, broke the Top 40 on Amazon, and has more than 1,000 Five-star reviews. Mr. Handley and his nonspeaking son are also the authors of Underestimated: An Autism Miracle and co-produced the film SPELLERS, available now on YouTube.
ATLANTA, Georgia—Yesterday, something happened that has never happened in the history of American public health: ACIP voted 8-3 to un-recommend the universal birth dose of hepatitis B for babies born to mothers who test negative for the virus. After 34 years of jabbing every American newborn within hours of taking their first breath—regardless of whether their mother had hepatitis B—the committee finally acknowledged what 25 European countries figured out decades ago: it doesn’t make sense.
But watching this vote unfold, I couldn’t help but notice the absurdity of the debate itself. Committee members who opposed the change kept saying variations of the same thing: “We’ve heard ‘do no harm’ as a moral imperative. We are doing harm by changing this wording.” Another said “no rational science has been presented” to support the change.
How to End the Autism Epidemic is a reader-supported publication. To receive new posts and support my work, consider becoming a free or paid subscriber.
And therein lies the fundamental problem with ACIP—and with the entire vaccine regulatory apparatus in America. They literally cannot weigh risk versus benefit because they only have data on one side of the scale.
The Missing Side of the Ledger
When ACIP debates adding or removing a vaccine from the schedule, they can produce endless data on disease incidence. They can show you charts demonstrating how hepatitis B cases in infants dropped from thousands to single digits after 1991. They can model projected infections if vaccination rates decline. They have this data at their fingertips because tracking infectious disease is something our public health apparatus actually does.
But ask them to produce equivalent data on vaccine injury, and you’ll get silence. Not “the data shows injuries are rare.” Not “here’s our comprehensive tracking of adverse events.” Just… nothing. A void where information should be.
This is not an accident. This is by design.
The safety trials for Engerix-B and Recombivax HB—the two hepatitis B vaccines given to American newborns—monitored adverse events for four to five days after injection. That’s it. If your baby developed seizures on day six, or regressed into autism over the following months, or developed autoimmune disease in the following year—none of that would appear in the pre-licensure safety data.
And the post-market surveillance? VAERS is a voluntary reporting system that the CDC itself acknowledges captures only a tiny fraction of adverse events. A Harvard-funded study found it captures perhaps 1% of actual vaccine injuries. Vaccine court has paid out over $5 billion in claims while simultaneously being structured to make filing nearly impossible for average families.
So when Dr. Cody Meissner voted against removing the Hep B birth dose and said he saw “clear evidence of the benefits” but “not the harms,” he was accidentally revealing the entire rotten structure. Of course he doesn’t see the harms. Nobody is systematically looking for them.
The Invisibility of Vaccine Injury
Here’s what most people don’t understand about vaccine injury: it’s nothing like a gunshot wound.
If you shoot someone, the cause is obvious. There’s a bullet, a wound, blood, a clear mechanism of action visible to any observer. Even a medical examiner who’s never seen the victim before can determine cause of death.
Vaccine injury doesn’t work that way. When aluminum nanoparticles from a vaccine cross the blood-brain barrier via macrophages, when they lodge in brain tissue and trigger chronic neuroinflammation, when a child slowly regresses over weeks or months—there’s no bullet. There’s no smoking gun. There’s just a before and an after, and a desperate parent trying to explain to doctors that something changed.
This invisibility is the vaccine program’s greatest protection. Because the injury mechanism is complex and delayed, because it doesn’t leave an obvious wound, because it requires actually looking to find—and because no one in authority is looking—the injuries simply don’t exist in the official record.
I watched my own son Jamie regress after his vaccines. A healthy, developing toddler who lost his words, stopped making eye contact, and retreated into a world we couldn’t reach. My wife and I know what happened. Thousands of other parents know the same thing happened to their children. But because this type of injury doesn’t show up on a simple blood test, because there’s no autopsy finding that says “vaccine-induced encephalopathy,” ACIP members can sit in a room and say with straight faces that they don’t see evidence of harm.
They’re not lying. They literally can’t see it. Because no one is measuring it.
The Chicken Pox Conundrum
Here’s an example that illustrates the insanity of our current approach.
The varicella (chicken pox) vaccine was added to the schedule in 1995. It definitely reduces chicken pox cases. The data is clear on that front. Mission accomplished, right?
But what about the other side of the ledger?
Emerging research suggests that wild chicken pox infection provides some protective effect against brain cancers—particularly glioma, the most common type of primary brain tumor. Multiple studies have found that people who had chicken pox as children have significantly lower rates of brain cancer later in life. The hypothesis is that the immune response to wild varicella provides lasting immunological benefits that extend far beyond preventing itchy spots.
Meanwhile, the vaccine itself has been associated with increased rates of autoimmune conditions. Studies have linked varicella vaccination to higher rates of herpes zoster (shingles) outbreaks in younger age groups, to autoimmune disorders, to various adverse events that weren’t captured in the original short-term safety trials.
So what’s the true risk-benefit of the chicken pox vaccine? Does preventing a week of itchy discomfort in childhood justify potentially increased rates of brain cancer and autoimmune disease later in life?
ACIP can’t answer this question. They literally don’t have the data. They can show you chicken pox cases going down. They cannot show you a comprehensive analysis of long-term neurological and immunological outcomes in vaccinated versus unvaccinated populations, because that study has never been done.
And so they keep recommending the vaccine based on the only data they have—the disease prevention data—while remaining willfully blind to consequences they’ve never bothered to measure.
The ACIP Paradox
Yesterday’s vote was historic, but it also revealed the fundamental paradox of vaccine regulation in America.
The committee members who voted to remove the universal Hep B birth dose recommendation did so largely based on comparative evidence from Europe, parental concerns, and the basic logic that vaccinating a 12-hour-old baby for a sexually transmitted disease their mother doesn’t have makes no medical sense. They were right to do so.
But the committee members who voted against the change weren’t wrong either, from their perspective. They looked at the only data they have—disease prevention data—and concluded that removing the recommendation could lead to more hepatitis B cases. And within their limited framework, they’re correct.
The problem is the framework itself.
True risk-benefit analysis requires data on both risks AND benefits. ACIP has comprehensive data on benefits (disease prevention) and virtually no data on risks (vaccine injury). So every decision they make is fundamentally flawed from the start.
When Dr. Joseph Hibbeln complained that “no rational science has been presented” to support changing the recommendations, he was inadvertently indicting the entire system. Of course no comprehensive vaccine injury data was presented—such data doesn’t exist because no one has been willing to collect it.
This is like asking someone to make an informed financial decision while only showing them potential profits and hiding all possible losses. Of course the decision will be skewed. Of course you’ll end up with a bloated portfolio of high-risk investments that look great on paper.
The Real Reform
If RFK Jr. and the new HHS leadership want to actually fix the vaccine program, they need to understand that removing individual vaccines or making them “optional” is just rearranging deck chairs on the Titanic.
The real reform is creating the data infrastructure that should have existed from the beginning.
We need a comprehensive, long-term, vaccinated-versus-unvaccinated health outcomes study. Not a five-day safety trial. A multi-decade tracking of neurological, immunological, and developmental outcomes across populations with varying vaccination status. Florida just eliminated all vaccine mandates—that state alone could provide the data we need within ten years if someone had the courage to actually collect it.
We need a vaccine injury surveillance system that actually captures adverse events. Not a voluntary reporting system that misses 99% of injuries. An active surveillance system with trained clinicians looking for the kinds of delayed, complex injuries that vaccines actually cause.
We need accountability for manufacturers. The 1986 National Childhood Vaccine Injury Act removed all liability from vaccine makers—and predictably, the vaccine schedule exploded afterward while safety research stagnated. Why would any company invest in safety when they can’t be sued for injuries?
Without this data, every ACIP meeting will be the same performance we watched this week: members confidently citing disease prevention data while admitting they can’t see evidence of harm—not because harm doesn’t exist, but because no one is looking for it.
What Comes Next
Yesterday’s vote was a crack in the wall. For the first time, an American regulatory body acknowledged that perhaps vaccinating every newborn within hours of birth for a disease primarily transmitted through sex and IV drug use doesn’t make sense when the mother has already tested negative.
But the forces of institutional inertia are already mobilizing. The American Academy of Pediatrics is “disappointed.” The American Medical Association is calling for the CDC to reject the recommendation. The pharmaceutical industry—which collects over $225 million annually from Hep B birth doses alone—will fight to restore the universal recommendation.
They will cite the same data they always cite: disease prevention data. Cases prevented. Infections avoided. Lives saved—theoretically.
They will not cite vaccine injury data, because that data doesn’t exist in any comprehensive form. They will not present long-term health outcomes in vaccinated versus unvaccinated children, because those studies have been actively avoided for decades. They will not acknowledge the thousands of families who have watched their children regress after vaccination, because those injuries aren’t captured in any official database.
And this is why ACIP will always be hamstrung. Until we build the data infrastructure to actually measure vaccine injury—to put real numbers on the other side of the ledger—every vaccine decision will be based on incomplete information. Every “risk-benefit analysis” will be a fraud, because we’re only measuring half the equation.
The hepatitis B birth dose vote was a small victory. But the larger battle—for actual science, for complete data, for true informed consent—that battle is just beginning.
And until we win it, ACIP will continue making decisions in the dark, confidently citing evidence of benefits while remaining deliberately blind to the harms they’ve never bothered to measure.
About the author
J.B. Handley is the proud father of a child with Autism. He spent his career in the private equity industry and received his undergraduate degree with honors from Stanford University. His first book, How to End the Autism Epidemic, was published in September 2018. The book has sold more than 75,000 copies, was an NPD Bookscan and Publisher’s Weekly Bestseller, broke the Top 40 on Amazon, and has more than 1,000 Five-star reviews. Mr. Handley and his nonspeaking son are also the authors of Underestimated: An Autism Miracle and co-produced the film SPELLERS, available now on YouTube.
Kokaina to bardzo silnie działająca substancja narkotyczna. Obrazek ilustracyjny. Źródło: pixabay
Kraje Unii Europejskiej są miejscem gwałtownego wzrostu handlu kokainą – napisał w niedzielę hiszpański dziennik „El Pais”, opierając się na danych światowych i unijnych agencji antynarkotykowych. Najwięcej konfiskat kokainy odnotowano w ostatnich latach w Belgii i Hiszpanii.
„Nigdy wcześniej na świecie nie produkowano ani nie konsumowano tak dużej ilości kokainy jak obecnie” – zauważyła gazeta, powołując się na dane Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC).
Według nich co najmniej 25 mln osób zażywa ten narkotyk, w tym około 6 mln w Europie – dwa razy więcej niż dwie dekady temu.
Jak informuje cytowana przez „El Pais” unijna agencja antynarkotykowa (EUDA), konfiskata kokainy w UE pobiła rekord po raz siódmy z rzędu, wynosząc 419 ton w 2023 r. Według szacunków agencji, sprzedaż kokainy w Europie generuje ponad 11,6 mld euro.
Rynek europejski dorównuje już pod względem liczby konsumentów, konfiskat oraz czystości kokainy Ameryce Północnej, tradycyjnie największemu rynkowi zbytu narkotyków – podkreśla UNODC.
Jak zauważa „El Pais”, przyczyniły się do tego m.in. zaostrzone kontrole w USA, nasycenie tamtejszego rynku, a także atrakcyjność ekonomiczna Europy, gdzie kilogram kokainy kosztuje nawet kilkadziesiąt tysięcy dolarów.
Najwięcej kokainy w latach 2019-2024 skonfiskowano w Belgii – ponad 500 ton, więcej niż w jakimkolwiek innym kraju europejskim. Prawie 90 proc. narkotyku skonfiskowano w porcie w Antwerpii, największym punkcie przywozu narkotyków do Europy.
Jak podaje Europol, na granicach UE działa ponad 440 organizacji zajmujących się handlem narkotykami. Najpotężniejsze są grupy pochodzące z Albanii, Belgii, Holandii, Włoch i Hiszpanii.
„El Pais” opublikował – na podstawie danych EUDA – mapę Europy, na której zaznaczył odsetek dorosłych osób w wieku 15-64 lat, które zażywały ten narkotyk w poszczególnych krajach. Największy stwierdzono we Francji i Belgii (2,7 proc.), Hiszpanii (2,5), Irlandii (2,3) i Norwegii (2,2).
Najmniej osób zażywało kokainę we wschodnich państwach UE, w tym w Polsce (0,4), oraz w Portugalii (0,2) i Turcji (0,1).
Pobili dziewczyny, wylali na ludzi lepka substancję, demolowali nasz sprzęt.
Aborcyjny Dream Team od miesięcy wylewa hejt na obrońców życia. I właśnie mamy efekty tego hejtu. Nasza pokojowa manifestacja w obronie życia dzieci mordowanych w Abotaku została brutalnie zaatakowana. I to aż trzy razy jednego dnia.
Aborcjoniści przekroczyli pod Abotakiem wszelkie granice. Zresztą dla nich chyba nie ma granic – skoro mogą mordować maleńkie dzieci, dlaczego mieliby nie rzucać się na ulicy na dorosłych?
Od dawna obserwujemy, jak Aborcyjny Dream Team (ADT) szczuje na naszą działalność, ale teraz słowa zamieniły się w odrażającą, fizyczną przemoc. To była eskalacja nienawiści, której ofiarami padły… kobiety, których obrońcami obwołują się aborterzy. To właśnie nasze wolontariuszki zostały najbardziej poturbowane fizycznie – tylko dlatego, że zdecydowały się przyjść pod rzeźnię na Wiejskiej i bronić dzieci przed ADT.
Najpierw nastąpił atak niezidentyfikowaną cieczą. Wszystko zaczęło się od kobiety, która podeszła do proliferów z wiadrem i gwałtownie wylała na nich nieznany, lepki roztwór. To działo się na powietrzu, gdy temperatura oscylowała wokół 0 stopni Celsjusza. Kurtki naszych ludzi były mokre, oni sami zmarznięci, a sprzęt elektroniczny – megafony, mikroporty i kamerki – zostały zniszczone. Agresorka została ujęta przez kilku naszych wolontariuszy, a następnie przekazana Policji. Jednak już chwilę później policjanci puścili ją wolno…
Następnie miała miejsce kolejna próba zniszczenia naszego wyposażenia. W pikietę wszedł mężczyzna, który wpadł w szał – kopał w rozstawiony stolik i celowo rzucił megafonem o bruk.
Jednak najgorsze wydarzyło się na końcu.
Chłopak tamtej pierwszej kobiety pobił nasze wolontariuszki. Co najbardziej szokuje, ten tchórz wybrał moment, kiedy dziewczyny zostały same, bez męskiej obstawy w pobliżu. Jedną z nich brutalnie popchnął wprost na drzwi stojącej tam karetki, drugą – która podbiegła pomóc koleżance – uderzył w twarz i rozbił jej wargę.
Tak wygląda szacunek do kobiet w wykonaniu proaborcyjnych bojówkarzy.
Szanowny Panie,
Abotak należy natychmiast zamknąć. To miejsce generuje agresję, a jego twórcy i powiązani z nimi napastnicy muszą stanąć przed sądem i odpowiedzieć za swoje czyny. Bezprawie, które dzieje się wewnątrz i na zewnątrz, musi zostać rozliczone.
Wiem jednak, że nad rzeźnią przy Wiejskiej roztoczony został parasol ochronny. Zapewnienie o bezkarności aborterki usłyszały już półtora roku temu – jeszcze od Adama Bodnara, który był wówczas Prokuratorem Generalnym. Krótko po wypuszczeniu przez Bodnara wytycznych o nieściganiu aborcji Aborcyjny Dream Team rozpoczął przygotowania do otwarcia swojej pseudo-przychodni. I niebawem ją otworzył – pod samym Sejmem.
Dlatego wiem, że musimy jeszcze wytrzymać, aż ten skrajnie proaborcyjny rząd odejdzie na śmietnik historii, a do tego czasu jedyne, co pozostaje w sprawie Abotaku – to opór oddolny, społeczny – ten, który od 9 miesięcy realizujemy.
Chcemy wytrwać. Choć ataki przybierają na sile i zmieniają swój charakter na coraz gorszy – od hejtu w Internecie przeszli do agresji fizycznej i rękoczynów.
Mają przychylność stołecznej Policji, która ochrania ich całą dobę, nazywa kliniką i przychodnią. Kiedy ktoś atakuje fizycznie proliferów, Policja dyskretnie odwraca wzrok, dopóki sami nie ujmiemy sprawców na gorącym uczynku.
Mają pieniądze z zagranicy, bo są częścią lobby międzynarodowego, które chce w Polsce zalegalizować aborcję. I zainwestowało w nich znaczne środki finansowe.
Ale nie wiedzieli, że mają także obrońców życia, którzy nie pozwolą im zabijać w ciszy.
Szanowny Panie,
W obliczu ataków w mediach, Internecie, a także fizycznie na ulicy – trwamy wiernie przy Życiu, Dobru i Prawdzie.
Jednak nasza dalsza obecność pod Abotakiem jest zagrożona z przyczyn finansowych.
Ostatnie ataki wpędziły nas w trudności finansowe – każdy akt agresji to eskalacja naszych kosztów:
– musimy na nowo drukować plakaty, foldery, a teraz jeszcze naprawiać megafony i kamerki zalane lepkim płynem,
– dochodzą koszty prawne związane z obroną naszych działaczy – pisanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, wniosków o ściganie i innych pism,
– w tym miesiącu muszę kupić także dodatkowy namiot polowy dla wolontariuszy, a sam jego koszt to 2450 złotych.
To nie są fanaberie, to podstawa, jaką muszę dać ludziom, aby mieli warunki do robienia akcji ulicznych, czuli się choć trochę pewniej i pod opieką.
Dlatego zwracam się do Pana z prośbą o pomoc finansową. W tym momencie potrzeba 17 tysięcy złotych, abyśmy nie musieli zwijać pikiet i kończyć oblężenia Abotaku.
Czy może Pan przekazać 50, 100, 150 złotych lub inną kwotę, którą uzna Pan za słuszną, na dalsze prowadzenie społecznej akcji przeciwko aborcji w lokalu na Wiejskiej?
Bardzo proszę o wpłatę na dane poniżej.
Fundacja Życie i Rodzina
Numer konta:
47 1160 2202 0000 0004 7838 2230
Kos SWIFT dla przelewów transgranicznych: BIGBPLPW
Wszyscy w Fundacji czujemy się przybici tym, co wydarzyło się ostatnio na pikiecie.
Jesteśmy poszkodowani, a państwo nie ma zamiaru nas bronić – tak jakbyśmy byli obywatelami drugiej kategorii. A wszystko dlatego, że bronimy dzieci przed aborcją. Gdybyśmy bronili aborcji, rząd by nas osłaniał…
Z wyrazami szacunku i – wbrew wszystkiemu – z nadzieją,
PS – Aborcyjny Dream Team chce mordować dzieci w spokoju. Kolejnymi atakami na nas chcą doprowadzić do tego, że osłabią działania prolife. Proszę, nie pozwólmy im – bardzo liczę w tej sprawie na Pańską pomoc…
WSPIERAM
NUMER RACHUNKU BANKOWEGO: 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 NAZWA ODBIORCY: FUNDACJA ŻYCIE I RODZINA TYTUŁEM: DAROWIZNA NA CELE STATUTOWE DLA PRZELEWÓW Z ZAGRANICY: IBAN:PL 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 KOD SWIFT: BIGBPLPW
MOŻNA TEŻ SKORZYSTAĆ Z SYSTEMÓW DO SZYBKICH PRZELEWÓW, BLIKA
Instrukcja zabicia dziecka społecznie nieszkodliwa? Postępowanie przeciwko proaborcyjnej lekarce umorzone
05.12.2025 Adw. Magdalena Leszczyńska – prawnik Centrum Interwencji Procesowej Ordo Iuris
Czyn zabroniony polegać miał na udzieleniu ciężarnej kobiecie rad w nielegalnej aborcji poprzez instrukcje, w jaki sposób i z użyciem jakiego „leku” ma wykonać aborcję farmakologiczną oraz poprzez oferowanie pomocy w szpitalu, w którym pracuje, w razie gdyby doszło do komplikacji medycznych.
Prokuratura umorzyła postępowanie przeciwko proaborcyjnej lekarce z Oleśnicy
Internetowa porada aborcyjna
Prokuratura Rejonowa Wrocław Stare Miasto umorzyła postępowanie w sprawie proaborcyjnej lekarki z Dolnego Śląska. W sierpniu Instytut Ordo Iuris złożył do prokuratury pisemne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez osobę podającą się za „Gizelę Jakubowicz”, której komentarz pod wpisem na Facebooku sugerował, że jest ona ginekologiem. Czyn zabroniony polegać miał na udzieleniu ciężarnej kobiecie pomocy w nielegalnej aborcji poprzez instrukcje, w jaki sposób i z użyciem jakiego środka ma wykonać aborcję farmakologiczną oraz poprzez oferowanie pomocy w szpitalu, w którym pracuje, w razie gdyby doszło do komplikacji medycznych.
Komentarz zamieszczono pod wpisem na zamkniętej grupie pod nazwą „ML Wrocław/ Dolny Śląsk”. Jeden z członków grupy dodał anonimowy post o treści „Jestem w ciąży, w której absolutnie nie mogę teraz być. Proszę o pomoc. Czy któraś z was mogłaby mnie zbadać? Test dodatni”.
W odpowiedzi pojawił się komentarz członka grupy przedstawiającego się jako Gizela Jakubowicz o treści: „Receptę na [tu padła nazwa „leku”] może wypisać sobie każda z nas, Schemat figo 2023 jest dostępny w necie. Pamiętaj, że wykonanie sobie samej aborcji jest w Polsce LEGALNE i kobieta nie jest karana. A gdyby coś cię niepokoiło w trakcie lub po- przyjedź do nas na izbę – Oleśnica. I powiedz jak jest. U nas nikt afery z tego robić nie będzie i nie zdziwi to też nikogo. Jeśli to większa ciąża i jesteś ujemna to pamiętaj że po poronieniu/aborcji trzeba podać immuno – Rhophylac 300-również sama na receptę sobie napiszesz Powodzenia”.
Zawartość profilu osoby komentującej wzbudziła u prawników Ordo Iuris przekonanie, że właścicielką konta jest lekarka ginekolog pracująca w Powiatowym Zespole Szpitali w Oleśnicy, znana ze swoich proaborcyjnych poglądów. Świadczą o tym zdjęcia i wpisy znajdujące się na tym profilu oraz w innych miejscach na Facebooku. Ponadto, aby zostać dodanym do grupy, w której opublikowano wspomniany komentarz należy podać numer Prawa Wykonywania Zawodu Lekarza, co dodatkowo uzasadnia stwierdzenie, że wyżej wskazany profil należy do tej ginekolog.
Prokuratura nie widzi problemu
Zgodnie z art. 152 § 2 Kodeksu karnego, „kto udziela kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem przepisów ustawy lub ją do tego nakłania podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. Ugruntowane już orzecznictwo sądów podkreśla, że pomoc polega na każdym zachowaniu ułatwiającym aborcję, a zatem także na udzieleniu rady lub informacji. W tej sprawie autor wpisu udzielił informacji, jak uzyskać środki poronne, prowadząc instruktaż, co do ich stosowania i oferując pomoc w razie komplikacji w trakcie aborcji. W taki sposób prowadzona działalność całkowicie pomija regulacje ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, w szczególności jej art. 4a.
4 listopada prokurator umorzył śledztwo wskazując na znikomą społeczną szkodliwość czynu. Wydając taką decyzję prokurator musiał uznać zatem, iż czyn formalnie wypełnia znamiona przestępstwa, ale w konkretnych okolicznościach jego waga jest tak mała, że nie ma potrzeby prowadzenia postępowania karnego. Ocena w tym zakresie obejmuje przede wszystkim motywację i cel działania, okoliczności popełnienia czynu, rozmiar szkody, stopień naruszenia dobra prawnego i postawę sprawcy po czynie.
Normalizacja zabijania
W ocenie Instytutu, takie działanie organów wymiaru sprawiedliwości nie może być zaakceptowane. Decyzja prokuratora o umorzeniu postępowania dotyczącego nielegalnej aborcji z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu to przyznanie się państwa do porażki, ale nie tylko. To także dramatyczny sygnał, że państwo zaczyna uchylać się od pełnienia roli gwaranta konstytucyjnego prawa do życia — zwłaszcza tego najbardziej bezbronnego. Jak można bowiem określić zakończenie życia nienarodzonego dziecka — czynem o marginalnym znaczeniu dla społeczeństwa? Trudno sobie chyba wyobrazić bardziej brutalny przykład przesunięcia granic.
Gdy prokurator umarza postępowanie w oparciu o tę szczególną przesłankę procesową, przekaz jaki trafia do opinii publicznej jest jeden – „sprawa nie jest aż tak istotna”, a czy państwo naprawdę może sobie pozwolić na taką nonszalancję w kwestii najbardziej elementarnego prawa człowieka — prawa do życia? To nie w taki sposób buduje się państwo prawa, a prawo, które istnieje tylko na papierze nie ma żadnej wartości. Prawo jest jedno, a jego fundament — ochrona ludzkiego życia od poczęcia — nie może zależeć od indywidualnych interpretacji, nastrojów czy presji społecznej.
Co gorsze jednak, takie decyzje prowadzą do upowszechnienia aborcji po cichu, bez debaty publicznej, pokazując, że odchodzimy od ochrony życia i zamiast rzetelnej dyskusji mamy serię niezaskarżalnych postanowień. Dyskutujemy publicznie o prawach kobiet, rodzin, edukacji, podatkach, a pomijamy prawa najmniejszych osób, które nie mogą krzyczeć i protestować. A przecież to właśnie dla nich stworzono przepisy o ochronie płodu ludzkiego i dopuszczalności przerywania ciąży, wzmacniając przekonanie, że każde życie ludzkie ma wartość nienaruszalną.
Decyzja o umorzeniu postępowania ponownie rozszerza granice i stanowi kolejny krok w kierunku normalizacji zakazanych praktyk, otwierając drzwi do dowolności w decyzjach orzeczniczych. To nie tak powinien wyglądać wymiar sprawiedliwości, a prawo do życia nie może być zależne od tego, kto prowadzi postępowanie i jego interpretacji.
I chociaż w debacie publicznej coraz częściej pojawiają się sformułowania określające aborcję jako „wybór” czy „zabieg”, to fakt jest taki, że w wyniku aborcji ginie człowiek. Życie ludzkie jest wartością nadrzędną, a kiedy państwo rezygnuje z jasnych zasad, nie ma miejsca na ochronę słabych — jest tylko dowolność i chaos. Jeżeli państwo faktycznie chce chronić życie, musi to robić konsekwentnie. Dlatego Ordo Iuris konsekwentnie podejmuje działania zmierzające do ochrony ludzkiego życia i powstrzymania aborcyjnego procederu.
Adw. Magdalena Leszczyńska – prawnik Centrum Interwencji Procesowej Ordo Iuris
Coraz więcej osób zdaje sobie sprawę, że szczepionki przeciwko COVID-19 i inne szczepionki mRNA powodują poważne skutki uboczne. Jednak niewielu zdaje sobie sprawę, że miliony niezaszczepionych osób również cierpią z powodu skutków ubocznych tych szczepionek poprzez wydalanie wirusa.
Wydalanie – przenoszenie substancji szczepionkowych od osób zaszczepionych do innych osób w ich bezpośrednim otoczeniu poprzez kontakt ze skórą, potem, śliną lub oddechem – ma miejsce głównie w pierwszych tygodniach i miesiącach po szczepieniu i może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
Skutki wypadania włosów dotykają każdego, ponieważ każdy wdycha uwolnione toksyny. Coraz więcej osób zdaje sobie z tego sprawę! Niezliczona liczba osób, zwłaszcza dzieci, cierpi z powodu skutków wypadania włosów, a miliony osób wielokrotnie chorują, nie wiedząc dlaczego, ponieważ nigdy nie słyszały o wypadaniu włosów i dlatego nie dostrzegają związku ze szczepieniami.
Z obawy przed tym, że otoczenie nie będzie ich traktować poważnie, a nawet uzna za szaleńców, większość ofiar wypadania włosów milczy i cierpi nie tylko z powodu licznych objawów, ale także z powodu narastającej rozpaczy.
Jednym z pierwszych lekarzy, którzy poważnie badali zjawisko wypadania włosów, jest dr Pierre Kory. Jego szczegółowe wyniki badań zostały opublikowane po raz pierwszy w tej obszernej, niemieckojęzycznej książce na temat wypadania włosów.
Ponadto w pracy zawarto dalsze wyniki badań różnych badaczy, liczne wypowiedzi osób dotkniętych tą chorobą, znacznie więcej dowodów na realność wypadania włosów, a także pomocne wskazówki, jak chronić się przed zachorowaniem i jak pozbyć się istniejących objawów wypadania włosów.
„Najbardziej zdumiewającą rzeczą, jaką zaobserwowaliśmy w związku ze „szczepionkami”, jest ich zdolność do „wydzielania” i szkodzenia tym, którzy ich nigdy nie otrzymali”. (Dr Pierre Kory)
Jak tam zdrówko, KODziarze, wy moje owieczki tuskowe? Mówiłem, że skończycie pod śmietnikiem, przewracając oczami jak śnięta ryba wyrzucona na brzeg. A wy dalej swoje: „Tusk zbawi, Unia nakarmi i da euro, Domański uleczy”. No to macie leczenie. I to jakie! Leczenie budżetu, a nie waszych organizmów, które za chwilę zaczną się sypać jak tekturowe domki w grudniowej szarudze i plusze.
W budżecie na przyszły rok olbrzymie cięcia wydatków na zdrowie!
Bo oto wypłynął tajny dokument Ministerstwa Zdrowia z 29.10.2025. A właściwie nie „dokument”, tylko akt oskarżenia wobec całego narodu.
10,3 miliarda złotych cięć w NFZ na rok 2026. Nie „racjonalizacja”. Nie „efektywność”. Tylko brutalne, bezlitosne odcięcie tlenu pacjentom, żeby liczby w Excelu zgadzały się z tym, co trzeba pokazać w Brukseli.
Galeria poniżej: przeciek (tzw. pszecieg) tajnych dokumentów. Aby wyświetlić dokument w powiększeniu, kliknij na niego. Przekonaj się sam! [to w oryginale md]
—————————–
Wracają limity do lekarzy specjalistów
Wracają limity do specjalistów: -3,36 miliarda „oszczędności”, czyli kilka milionów ludzi odbitych od drzwi przychodni jak muchy od szyby.
Diagnostyka obrazowa TK i MRI: -1,26 miliarda. Czyli skrócone kolejki? Nie, nie skrócone, zamrożone, po prostu ludzie przestaną się zapisywać, bo dostaną terminy na 2028, i statystyki cudownie spadną.
Operacje zaćmy: -94 tysiące zabiegów.
To nawet nie metafora, to oznacza dziesiątki tysięcy starszych ludzi, którzy będą chodzić na oślep przez kolejne lata, bo system uznał, że widzenie to luksus.
A dalej leci już jak strzał granatem z bazooki w twarz. Szpitale powiatowe, te, które utrzymują przy życiu lokalne społeczności, dostają po plecach jak nigdy wcześniej. Refundacje leków 65+ wycinane jak chwasty. Program „dobry posiłek w szpitalach” wywalony. Wrócą stare czasy, gdy pacjent dostawał breję w plastikowej misce i czuł się jak w kolonii karnej.
Medyczny stan wojenny
Ale to jeszcze nie wszystko. Bo im dalej się czyta ten dokument, tym bardziej wygląda to jak przygotowania do medycznego stanu wojennego.
Wyciekły też dane o: planowanym ZAMKNIĘCIU kilkudziesięciu oddziałów pediatrycznych w mniejszych miastach, bo „nieopłacalne”, obcięciu finansowania ratownictwa medycznego o kolejne 600 mln, redukcji nocnych i świątecznych dyżurów w 40 powiatach, ograniczeniach refundacji dla chorób przewlekłych (cukrzyca, POChP, RZS), zamrożeniu wynagrodzeń pielęgniarek i ratowników na 2026, wycofaniu trzech programów lekowych dla onkologii, „bo za drogie”.
A wiecie co jest najlepsze? Że w tym samym czasie, jak donoszą inne przecieki, rząd planuje zwiększyć koszty administracyjne ministerstwa o ponad 420 milionów. Czyli dla urzędników będzie nowa kawa z luksusowego automatu, nowe fotele, nowe biura, nowe „strategie cyfryzacji”, a dla pacjentów…. no cóż. Zawsze pozostaje modlitwa i czekanie na cud.
I nazwijcie to „planem finansowym”. Albo „racjonalizacją”. Albo „odpowiedzialnością za budżet”. Nie łudźcie się – to jest polityka robiona na plecach chorych ludzi. Polityka, która ma jedno zadanie: pokazać Brukseli, że Polska potrafi przyciąć własny naród, żeby się przypodobać eurokratom.
A najgorsze jest to, że wszystko to było do przewidzenia. Od miesięcy krążyły sygnały, że NFZ nie domyka finansów, że planują zwijać system od środka, że prywatna ochrona zdrowia szykuje się na „złotą dekadę”, bo miliony Polaków nie będą miały wyjścia. Ten dokument jest tylko potwierdzeniem, że przestali udawać.
Bo ktoś musi powiedzieć to wprost: ZDRADA! I właśnie dlatego będziemy o tym KRZYCZEĆ. Głośno. Ostrzej niż kiedykolwiek. W każdym mieście, w każdej komisji, na każdym posiedzeniu, na każdej ulicy, na każdym ekranie.
Redakcja PCh dopuściła się niewybrednej manipulacji drukując artykuł Roberto de Mattei pod powyższym tytułem, podczas gdy w oryginale ( w Corrispondenza Romana) tytuł brzmi:„Dlaczego lewica chce edukacji seksualnej w szkołach”. Być może motywem była chęć redaktorów jeszcze mocniejszego pognębienia znienawidzonej Rosji ( dokopania Putinowi) która większości współczesnych Polaków kojarzy się jednoznacznie z Sowietami.
Ale jednocześnie, redakcja, może nieświadomie, wzięła udział, wspólnie z autorem, w „maskirowce”, jaką jest ukrycie rzeczywistego pochodzenia autorów komunistycznego programu demoralizacji dzieci i młodzieży poprzez seksualizację.
Wymienieni w tekście trzej panowie, propagatorzy wynaturzeń, ujętych w tzw. teorię Freuda, zwaną psychoanalizą, to niemieckojęzyczni:
Gyorgy Lucatcs, właściwie Gyorgy Bernat Lowinger, syn „zamożnego żydowskiego bankiera Jozsefa Lówingera i Adeli Wertheimer „ (wiki),
Wilhelm Reich, urodzony na terenie ówczesnej Galicji „syn bogatego hodowcy pochodzenia żydowskiego”(wiki), założyciel tzw. SEXPOLU ( Seksualpolitik) , jako oddziału Komunistycznej Partii Niemiec oraz hasła: „Nowy porządek życia płciowego musi rozpoczynać się od reedukacji dziecka”,
Herbert Marcuse,”niemiecko-amerykański filozof pochodzenia żydowskiego” ( wiki), zwany ojcem późniejszej rewolucji 1968r. na Zachodzie.
Natomiast jedyna, wymieniona kobieta Vera Schmidt, urodziła się na terenie Rosji jako córka Elizawiety Grossman-Janitzkiej i już w latach 20-tych ( za ciemnej stalinowskiej nocy) podróżowała wraz z mężem do Wiednia, aby u źródła Freudowskich nauk zaczerpnąć wiedzy psychoanalitycznej. Prowadzony przez nią Dietskij Dom został wkrótce zamknięty z powodu przerażających skutków jej pedagogicznych działań.
Wczoraj odbyło się spotkanie przedstawicieli rządu z premierem na czele z NFZ na temat zaplanowanych cięć na ochronę zdrowia. Resort finansów w korespondencji z Ministerstwem Zdrowia planuje ograniczyć wydatki na leczenie o 10 mld złotych w przyszłym roku, co skutkowałoby przesunięciem terminów operacyjnych czy badania tomograficzne pacjentów.
Ujawnione dokumenty: 10 mld zł oszczędności i limity w diagnostyce
Punktem zapalnym w dyskusji nad finansami ochrony zdrowia jest pismo Ministerstwa Zdrowia z 29 października, skierowane do Ministerstwa Finansów, dotyczące planu finansowego NFZ na lata 2025–2026. Ujawniła go lekarka i posłanka PiS, Katarzyna Sójka. Wynika z niego, że resort zaproponował redukcję wydatków w funduszu o blisko 10,4 mld zł w 2026 roku oraz 213 mln zł rok wcześniej. W grę wchodzą szerokie ograniczenia – od zmian w wynagrodzeniach po nowe limity w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej.
Najbardziej znaczącą pozycją są oszczędności w AOS, które miałyby przynieść 4,9 mld zł i objąć większość porad, poza wizytami pierwszorazowymi, zabiegami, usuwaniem zaćmy i wybranymi badaniami obrazowymi. Kolejne 1,3 mld zł resort chciałby uzyskać przez limity w tomografii komputerowej i rezonansie magnetycznym.
Ograniczone posiłki w szpitalach
Dokument przewiduje także zmiany na listach darmowych leków dla dzieci i seniorów, których wprowadzenie obniżyłoby koszty o około 1,5 mld zł. Zakończenie programu „Zdrowy posiłek” w szpitalach przyniosłoby kolejne 0,9 mld zł. Dodatkowe oszczędności – ponad 1,8 mld zł – mają wynikać ze zmian taryf w kardiologii, okulistyce, chirurgii kręgosłupa, teleradioterapii, elektrofizjologii i diagnostyce obrazowej.
Choć oszczędności są ogromne, nie rozwiązują podstawowego problemu finansowego. Przed korektami deficyt NFZ na 2026 rok szacowany jest na ok. 23 mld zł. Po uwzględnieniu planowanych cięć — i niższych o 1,5 mld zł wpływów ze składki zdrowotnej — ma on wynieść około 12,9 mld zł. Do tego dochodzi niemal 2,5 mld zł kosztu przedłużenia pilotażu Centrów Zdrowia Psychicznego, co zwiększa lukę z powrotem do blisko 15,9 mld zł. Dopiero po sumarycznym uwzględnieniu wszystkich zmian systemowych deficyt spadałby ponownie — do ok. 11,4 mld zł. To pokazuje, jak głęboki jest problem i jak ograniczone pole manewru mają dziś władze.
Reforma wynagrodzeń i likwidacja stażu?
Znaczną część dokumentu poświęcono redukcji kosztów płacowych w ochronie zdrowia. Przesunięcie waloryzacji minimalnych wynagrodzeń z lipca na styczeń — począwszy od 2027 r. — miałoby przynieść około 6 mld zł oszczędności. Resort chce również zmienić zasady waloryzacji, powiązując ją ze wzrostem płac w sferze budżetowej, a nie z przeciętnym wynagrodzeniem w gospodarce. To obniżyłoby koszt podwyżek z ok. 10 mld zł do 2,7 mld zł w 2027 r. Jednocześnie podniesienie współczynników wynagrodzeń w grupach 5 i 6 pracowników ochrony zdrowia miałoby kosztować 5,2 mld zł.
Do tego dochodzi kontrowersyjny postulat ograniczenia, a docelowo likwidacji stażu podyplomowego lekarzy. Z danych przesłanych do resortu finansów wynika, że pozwoliłoby to zmniejszyć wydatki budżetu o 680 mln zł w 2027 r., 750 mln zł w 2028 r. i ponad 880 mln zł w 2029 r.
„Okradanie pacjentów w biały dzień”
Po ujawnieniu korespondencji w sieci zawrzało. Była minister zdrowia Katarzyna Sójka określiła dokument jako „skandal” i opublikowała jego fragmenty w mediach społecznościowych. Jej zdaniem planowane zmiany to „brutalne oszczędności na pacjentach”, a rząd — jak napisała — „nie da ani grosza na chorych”.
Lider PiS Jarosław Kaczyński pisał wprost o „okradaniu pacjentów w biały dzień”, zarzucając rządowi zabieranie ponad 10 mld zł z pieniędzy na leczenie i wprowadzanie limitów, które uderzą w osoby starsze, przewlekle chore i pacjentów onkologicznych. Politycy opozycji zapowiadają szeroką kampanię sprzeciwu i deklarują, że temat będzie nagłaśniany w każdej miejscowości.
Debata o ochronie zdrowia
Po wtorkowym posiedzeniu rządu doszło do rozmów premiera Donalda Tuska, ministra finansów i gospodarki Andrzeja Domańskiego, minister zdrowia Jolanty Sobierańskiej-Grendy oraz kierownictwa NFZ. Omówiono plan oszczędności i przede wszystkim szukano rozwiązania dla narastającego deficytu.[bla-bla md]
Źródła money.pl w Kancelarii Premiera przyznają, że sytuacja jest niezwykle trudna. Proste zwiększenie finansowania mogłoby jedynie odsunąć kryzys, a nie rozwiązać problem. Wskazują również na wysokie, ustawowo gwarantowane, podwyżki dla pracowników ochrony zdrowia, wynikające jeszcze z czasów rządów PiS. To one mają dziś generować znaczną część presji na budżet. Mimo to rząd nie spodziewa się, że opozycja poprze jakiekolwiek zmiany w tej ustawie.
Tak nawet nie robi się w krajach 3 świata. Dla Ukrainy pieniądze muszą być, musi być darmowy prąd, jedzenie i leki oraz gaz. Za to płaca Polacy nie wiedząc jak sa oszukiwani i skubani
To wszystko wydarzyło się naprawdę, w Warszawie, pod Biblioteką Uniwersytecką. I było demoniczne.
Studenci wychodzący z zajęć zareagowali na pikietę prolife w sposób skrajnie emocjonalny, wręcz niekontrolowany. W jednej chwili w kontrze do spokojnej rozmowy pojawiły się krzyki, szarpanie materiałów i bluzgi.
Wolontariusze ŻiR-u relacjonowali mi, że próbowali rozpocząć rzeczowy dialog. Początkowo dyskusja przebiegała zgodnie ze znanymi argumentami strony proaborcyjnej: „to wybór”, „to część ciała kobiety”, „a co z gwałtem?”.
Proliferzy odpowiadali – cierpliwie, krok po kroku.
Jednak napięcie po drugiej stronie rosło.
Wszystko zmieniło się w chwili, gdy jedna z naszych wolontariuszek przyniosła foldery ze zdjęciami przedstawiającymi, jak wyglądają dzieci po aborcji. Opisała mechaniczne rozrywanie ciał maleńkich dzieci, użycie pomp próżniowych, szczypiec, zastrzyków wywołujących u dziecka zawał.
I wtedy nastąpił wybuch agresji – gwałtowny, niepokojący, jakby wyzwolony przez sam widok prawdy – takiej, jaka ona naprawdę jest.
Wiem, skąd bierze się ta reakcja. Jeżeli ktoś przez długi czas słucha wyłącznie feministycznej narracji, która przedstawia aborcję jako zwykły zabieg medyczny, to obrazy pokazujące jej rzeczywisty przebieg wstrząsną jego świadomością.
Zdjęcia takie nie pozostawiają miejsca na wygodne wyobrażenia. Nie da się ich zamknąć w kilku neutralnych słowach. Patrzy się na człowieka, którego życie zostało przerwane, na maleńką twarzyczkę zastygłą w bólu. To jest moment, w którym człowiek zostaje skonfrontowany z czymś, od czego dotąd uciekał jak najdalej.
Gwałtowna reakcja studentów była więc, niestety, łatwa do przewidzenia. Zdjęcia z aborcji podważają wszystko, co dotąd słyszeli i w co chcieli wierzyć.
Myślę, że dziś nie przyznają się nawet sami przed sobą, że coś w nich pękło. Ale ten obraz pozostanie. Będzie wracał. I w którymś momencie zmusi ich do refleksji, której nie da się już dłużej odkładać.
Szanowny Panie,
Działamy w warunkach ogromnego napięciai licznych ataków. Każdego dnia mierzymy się z agresją, zniszczeniami, próbami uciszania. Podczas pikiety pod BUW-em zniszczono kilkaset naszych broszur – były to materiały edukacyjne, które przygotowujemy z myślą o tych, którzy nigdy nie widzieli, czym naprawdę jest aborcja. I przy pomocy tych broszur pracujemy na ulicy.
Dla aborterów to był gest buntu. Dla nas – realna strata i konieczność poniesienia kolejnych kosztów druku.
Każde rozdarte zdjęcie to jedno mniej spojrzenie, które mogłoby otworzyć czyjeś sumienie. Każdy odtworzony folder – to nowa szansa na zmianę czyjegoś myślenia.
Nie cofamy się. Wiemy, że potrzeba jeszcze wiele wyjaśniania, pokazywania i cierpliwego działania. Tym bardziej po tym, co wydarzyło się pod BUW-em.
PS – Akcje na ulicach Warszawy będą dalej się odbywać. Najbliższa w sobotę o 12:00 pod Abotakiem na ul. Wiejskiej – będzie to Publiczny Różaniec o zatrzymanie aborcji. O innych dowie się Pan z Facebooka Warszawskiej Komórki Fundacji: https://www.facebook.com/zycierodzinawarszawa – ten profil naprawdę warto zaobserwować.
WSPIERAM
NUMER RACHUNKU BANKOWEGO: 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 NAZWA ODBIORCY: FUNDACJA ŻYCIE I RODZINA TYTUŁEM: DAROWIZNA NA CELE STATUTOWE DLA PRZELEWÓW Z ZAGRANICY: IBAN:PL 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 KOD SWIFT: BIGBPLPW
MOŻNA TEŻ SKORZYSTAĆ Z SYSTEMÓW DO SZYBKICH PRZELEWÓW, BLIKA LUB PŁATNOŚCI KARTAMI POD LINKIEM: https://ratujzycie.pl/wesprzyj/
Eutanazja musi być niezbędnym narzędziem naszych przyszłych społeczeństw, w każdym przypadku. Oczywiście, nie będziemy mogli wykonywać egzekucji ani organizować obozów. Pozbędziemy się ich, wmawiając im, że to dla ich własnego dobra.
Kto to powiedział? Nie był to Bill Gates ani Klaus Schwab. Autorem tych słów nie jest również George Soros. Zostały one wypowiedziane w tym samym roku, kiedy Microsoft przedstawił światu swój pierwszy 8-bitowy system operacyjny MS-DOS.
Jacques Attali, doradca François Mitterranda, byłego prezydenta Francji, napisał w 1981 roku: „W przyszłości wyzwaniem będzie znalezienie sposobu na redukcję populacji. Zaczniemy od osób starszych, ponieważ po ukończeniu 60. lub 65. roku życia żyją dłużej, niż produkują, a to staje się bardzo kosztowne dla społeczeństwa. Następnie od słabych, a potem od bezużytecznych, tych, którzy nic nie wnoszą do społeczeństwa, ponieważ ich liczba stale rośnie, a wreszcie, i przede wszystkim, od głupich. Eutanazja jest skierowana właśnie do tych grup”.
„Nadmiernie duża i w dużej mierze niepotrzebna populacja jest zbyt kosztowna dla społeczeństwa. Z perspektywy społecznej o wiele lepiej dla ludzkiej maszyny będzie, jeśli nagle ustanie, zamiast stopniowo się pogarszać. Nie będziemy w stanie zdać testów inteligencji na milionach ludzi.
Możesz sobie wyobrazić. Znajdziemy coś lub coś stworzymy. Pandemia, która dotknie konkretne osoby, prawdziwy kryzys gospodarczy czy nie, wirus, który dotknie osoby starsze – to nie ma znaczenia.
Słabi i bojaźliwi ulegną. Głupi uwierzą w to i będą błagać o leczenie. Zapewnimy, że leczenie będzie zaplanowane. Leczenie, które będzie rozwiązaniem. Selekcja idiotów dokona się więc sama. Pójdą sami na rzeź.„
Nie można tego jaśniej ująć. A już są ludzie, których chcą się pozbyć – osoby starsze. Zasadniczo pokrywa się to z ludźmi, którzy teraz… mam na myśli priorytetowe traktowanie szczepień. Najpierw osoby starsze, a teraz niepełnosprawni dostają produkty Johnson & Johnson i tak się to mówi. Mają je oferować bezdomnym i tak dalej.
A teraz chcę podkreślić ten punkt: ten fragment pochodzi z książki Krótka historia przyszłości, wydanej w czasopiśmie „Franka” w 2006 roku. Jacques Attelier jest francuskim ekonomistą i założycielem Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju.
Jeżeli nadal jeszcze uważasz, że nikt o zdrowych zmysłach nie będzie propagował depopulacji, to jesteś właśnie jednym z tych, którzy idą dobrowolnie na rzeź naturalnie jedynie po to, by uszczęśliwić całą ludzkość. Nasza „przeludniona” planeta z trudem wytrzymuje te 59 osób na kilometr kwadratowy – taka jest średnia gęstość zaludnienia całego globu. Zgadza się, nie jest to obiektywna wartość. Są niezamieszkałe regiony wysokogórskie, pustynie i okolice biegunów, które wypadałoby odliczyć. Pomimo tego mamy wystarczająco dużo możliwości, aby wyżywić oraz zaopatrzyć w energię i niezbędne produkty nawet 20 miliardów Ziemian.
Eutanazja jest świadomie manipulowaną teorią, podobnie jak oszustwo globalnego ocieplenia, służące interesom garstki miliarderów. Nowe badanie opublikowane w czasopiśmie „Journal of Death and Dying” bije na alarm: Kanada mogłaby zaoszczędzić 1,2 biliona dolarów na kosztach opieki zdrowotnej w latach 2027–2047, poddając eutanazji 14,7 miliona osób, zamiast zapewniać im opiekę paliatywną.
9 milionów osób starszych, 4 miliony osób chorych psychicznie/z myślami samobójczymi, 300 000 rdzennych mieszkańców, osoby uzależnione i bezdomne. To stanowiłoby prawie 40% populacji. Badanie analizuje nawet scenariusz niedobrowolny(!). Krytycy otwarcie nazywają to programem eugenicznym sankcjonowanym przez państwo. Liczby już gwałtownie rosną: W 2024 roku prawie 10 000 osób zmarło w wyniku eutanazji – o 10% więcej niż w roku poprzednim.
Autor artykułu Marek Wójcik Mail: worldscam3@gmail.com
Adam, wolontariusz Fundacji Pro-Prawo do Życia, został brutalnie napadnięty przez ochroniarza dworca PKP w trakcie zgromadzenia publicznego w Koninie. Rozwścieczony widokiem prawdy o aborcji napastnik usiłował zakuć Adama w kajdanki (!) po czym zaatakował Adama gazem i powalił go na chodnik. Fundacja zwraca uwagę, że atak miał miejsce u progu Adwentu. Sytuacja przypomina o tym, że oczekiwanie na przyjście Zbawiciela to nieustanna walka, a bycie chrześcijaninem ma wiązać się z gotowością do tego, aby być prześladowanym za głoszenie prawdy.
Adam koordynował uliczną akcję informacyjną na temat aborcji, którą Fundacja Pro-Prawo do Życia zorganizowała w Koninie. Wolontariusze rozstawili się na chodniku przed wyjściem z dworca kolejowego. Akcja była pokojowym, legalnym i zgłoszonym do odpowiednich organów zgromadzeniem publicznym. W żaden sposób nie przeszkadzano przechodniom, nie blokowano ruchu ani nie utrudniano wyjścia z budynku. Wolontariusze po prostu stali w tym miejscu z banerami, namiotem i megafonem.
W pewnym momencie działacze Fundacji zostali napadnięci przez ochroniarza dworca. Najpierw agresywny i pobudzony mężczyzna krzyczał, że nie mam zgody na rozkładanie się w tym miejscu (jest to przestrzeń publiczna i nie potrzeba do tego żadnej zgody). Zaczął szarpać namiot Fundacji, krzyczeć i denerwować się. Adam zażądał, aby zaprowadził go do swojego przełożonego. W reakcji na słowa Adama ochroniarz wyjął kajdanki i usiłował skuć nimi wolontariusza. Adam wyrwał mu się po czym drugi wolontariusz zadzwonił po policję.
Chwilę później ochroniarz po raz kolejny wybiegł z budynku. Bandycko zaatakował Adama gazem i powalił go na chodnik krzycząc przy tym: „na glebę!”.
Na szczęście w tym momencie przyjechała policja i funkcjonariusze ochronili oślepionego gazem Adama przed dalszą przemocą. Pomimo pojawienia się służb, ochroniarz dalej był agresywny i w obecności funkcjonariuszy groził Adamowi.
Po stronie wolontariuszy Fundacji stanął również miejski urzędnik, który był na miejscu zgromadzenia. Nie tylko podkreślał, że zgromadzenie jest legalne, ale również wezwał karetkę, która początkowo nie chciała przyjechać, ale dzięki argumentacji urzędnika przyjechała i udzieliła pomocy Adamowi. Wolontariusz dopiero po ponad godzinie mógł częściowo pozbyć się bólu oczu i je otworzyć.
Atak komentuje Mariusz Dzierżawski, członek zarządu Fundacji Pro-Prawo do Życia:
„To był bandycki napad motywowany nienawiścią. W wyniku nagonki mediów i polityków tak reagują kolejne osoby na widok prawdy lub dźwięk modlitwy. Doszło do niego tuż przed rozpoczęciem Adwentu. Sytuacja jest wymowna. Doskonale przypomina nam o tym, że oczekiwanie na Zbawiciela oznacza nieustanną walkę, a także to, że jeżeli chcemy być chrześcijanami, to musimy być gotowi na to, aby cierpieć prześladowania za Prawdę, Dobro i Piękno. W trakcie radosnego oczekiwania nie możemy zapominać, że okres narodzin Pana Jezusa to również pogarda okazana w Betlejem Świętej Rodzinie, spisek i intryga Heroda oraz rzeź niewinnych młodzianków. Jeżeli chcemy dobrze przygotować się do Bożego Narodzenia to musimy pamiętać, że każdego dnia mamy obowiązek dawać świadectwo Prawdzie, co wiąże się z prześladowaniami.
Nasi wolontariusze każdego dnia wychodzą na ulicę aby głosić prawdę o aborcji i deprawacji dzieci oraz żeby modlić się w intencji odnowy moralnej Polski i Polaków. Regularnie doświadczamy kolejnych ataków, napadów, aktów nienawiści i terroru. Nie poddajemy się jednak gdyż wiemy, że życie chrześcijanina to cierpienie i walka. Oczekiwanie narodzin Zbawiciela dodaje nam w tej walce nadziei i odwagi. On urodzi się po to, aby następnie swoim cierpieniem i śmiercią na krzyżu nas ocalić. My mamy z Jego pomocą wytrwać w naszej codziennej walce do końca, dzięki czemu kiedyś możemy mieć udział w radości Zmartwychwstania.”
Fundacja informuje, że w kwestii bandyckiego napadu w Koninie zostały już podjęte kroki prawne, a sprawa zostanie skierowana do sądu.
Dzieci w Polsce są jednymi z najczęściej obowiązkowo szczepionych w Europie. Jesteśmy w czołówce państw, które już niemowlakom nakazują wiele obowiązkowych szpryc. Pomimo tego, że od niektórych szczepionek już dawno odeszli na Zachodzie, w Polsce są one nadal przymusowe. Zwrócił na to uwagę poseł Konfederacji Grzegorz Płaczek w kontekście szczepionki przeciwko gruźlicy.
„Na spokojnie, nie będąc przeciwnikiem szczepień, świadomy patologicznego lobbyingu Big Pharmy w polskim Sejmie oraz promowania „niezależnych ekspertów” w przestrzeni publicznej – spytam publicznie: DLACZEGO szczepienia BCG (przeciw gruźlicy) wciąż podaje się OBOWIĄZKOWO noworodkom w pierwszej dobie życia w Polsce?” – napisał poseł Grzegorz Płaczek na portalu X.
„I z pewnością wielu Polaków na co dzień nie zastanawia się nad tym, jednak pytanie wydaje się zasadne, bowiem… z obowiązkowego podawania tych szczepień noworodkom w ostatnich dekadach wycofały się między innymi:
Austria Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 35 lat
Hiszpania Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 44 lata
Szwecja Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 50 lat
Niemcy Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 27 lat
Czechy Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 15 lat
Finlandia Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 19 lat
Francja Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 18 lat
Grecja Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 9 lat
Irlandia Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 10 lat
Holandia Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 46 lat
Portugalia Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 9 lat
Słowacja Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 13 lat
Słowenia Program obowiązkowy NIE obowiązuje już 20 lat
USA W tym państwie szczepionka BCG nigdy nie była obowiązkowa ani powszechnie zalecana dla całej populacji.
➡️ Pytanie wydaje się zasadne, bowiem… nawet realizująca interesy Big Pharmy, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ZALECA REZYGNACJĘ z powszechnych szczepień BCG w krajach, gdzie ryzyko zakażenia gruźlicą jest bardzo niskie (poniżej 0,1% rocznie) – a w Polsce taka sytuacja trwa od lat.
➡️ Pytanie wydaje się zasadne, bowiem… eksperci wskazują, że przy bardzo niskiej zapadalności, korzyść z masowego szczepienia całej populacji jest niewielka lub znikoma.
➡️ Pytam więc: DLACZEGO nadal obowiązkowo podajemy te szczepionki noworodkom w Polsce i nakładamy gigantyczne kary finansowe na rodziców, którzy nie chcą w Polsce szczepić swoich dzieci, widząc trend w Europie Zachodniej i na świecie? Dlaczego ani MZ, ani GiS nie zareagują lub chociażby nie rozpoczną debaty na temat weryfikacji obowiązkowego Programu Szczepień Ochronnych w naszym kraju? Dlaczego premier RP nie reaguje? Nasze dzieci są aż tak bardzo „wyjątkowe”? I wreszcie – czy to możliwe, że Państwo Polskie od lat pełni rolę kasjera dla koncernów farmaceutycznych?
Odpowiedź niestety… wydaje się oczywista” – zakończył swój wpis poseł Konfederacji Grzegorz Płaczek.
Image of Bohmite, the mineral version of the common Aluminum vaccine adjuvant known as Alum. Chemically, the crystalline aluminum oxyhydroxide AIOOH. The structure consists of corrugated sheets of aluminum octahedra.
Are all vaccines similar, and what ingredients are in vaccines?
Each approved vaccine is a unique mixture of both ingredients and manufacturing processes. From a regulatory standpoint, vaccine products are a combination of ingredients, manufacturing process, process controls (including release testing), and supporting safety and efficacy/effectiveness testing. The repeated assertion that all vaccines are safe and effective is mere propaganda. Each licensed vaccine product has its own profile of risks, benefits, pharmacology, immunology, and other characteristics.
Malone News is a reader-supported publication. To receive new posts and support my work, consider becoming a free or paid subscriber.
For the sake of discussion, vaccine products can be divided into three general categories.
Live Vaccines
Classically, “live” vaccines are essentially replication-competent viruses, bacteria, or potentially other replication-competent biological material. Simple examples include the oral polio vaccine, the yellow fever vaccine, the smallpox vaccine, and the Tuberculosis vaccine (BCG). A more recent example of this category is the “Flumist” influenza virus vaccine. In all of these cases, the patient is offered a product that actually infects them in some way, but – assuming that they have a “normal” properly functioning immune system – will not cause clinical disease. If the patient is immunosuppressed in some way, all bets are off. In the case of “live” vaccines, dosage, purity, identity, and “titer” of the product are critical. To illustrate this with a simple example, if you take multiple doses of yellow fever vaccine in close succession, you will get clinical yellow fever, and it can kill you. In general, “live” vaccines are the most effective, as they most closely mimic actual infection by a pathogen. However, they do cause the cells and tissues of your body to actually manufacture foreign proteins, similar to gene therapy-based vaccines.
Dead Vaccines.
“Dead” vaccines were originally prepared by taking a “live” replication-competent agent (virus or bacteria), growing it in some sort of material that will support replication (fermentation broth, cell culture, or fertile/embryonated chicken eggs for example) and “killing” or inactivating it in some way, typically by adding a chemical that would either break up the agent into its components, or damage its genome so that it could no longer replicate. One major problem with these types of products is purity, as this category is prone to contamination coming from the material used to support replication of the pathogen. The early anthrax vaccines used by the US Military during “Desert Storm” were notoriously “dirty” or contaminated with material that had nothing to do with the parts of the killed anthrax that were intended to be included in the product. Over time, various methods have been developed to produce much purer “antigens” or immunogenic components (including the use of recombinant DNA together with fermentation and advanced purification technology), but the paradox has been that as the preparations became purer, their “immunogenicity” was reduced. Essentially, the impurities were biologically active and often increased the adaptive (and innate) immune response to the intended “antigen” from the pathogen. This relates to the topic at hand, that being the use of “adjuvants” in vaccines. A related point is that, in the case of modern “subunit” vaccines produced using recombinant DNA technology, the biologically active “antigen” is produced outside your body and then injected. This is very different from the next and newest category of vaccines and technologies.
Gene Therapy-based Vaccines
The newest (third) category involves the use of recombinant DNA and/or gene therapy technologies to cause your body to manufacture some part of a pathogen, which, when presented to your immune system by your own cells, causes your body to mount an immune response (innate and/or adaptive) to the foreign protein derived from a pathogen. In many ways, this is similar to the first category, live attenuated vaccines. In the case of live attenuated vaccines, a weakened version of the pathogen is injected (or swallowed) and it replicates in your body. In the case of gene therapy-based vaccines, either a recombinant virus (such as an adenovirus) or a non-viral gene delivery formulation (mod mRNA or DNA) is administered, and this causes your body to produce a part of the pathogen (such as the spike protein from SARS-CoV-2). Another variant of this involves engineering the vesiculovirus (VSV) to display an Ebola virus protein on its surface – this is the Merck VSV Ebola vaccine. In that case, the VSV acts both as a gene therapy vector producing a specific adaptive immune response to Ebola, and also triggers a strong innate immune response. Up for discussion in that case is which is the more important active component. The latest version of gene therapy tech used for vaccination involves self-replicating RNA vectors based on alphaviruses.
In the case of the lipid nanoparticle-delivered mod mRNA vaccines, the inclusion of small DNA fragments derived from the bacterial DNA used to make the mod mRNA is probably a form of an adjuvant, much like other adjuvants commonly used with “killed” vaccines.
Adjuvants and Vaccines
What is an adjuvant? Quite simply, a vaccine adjuvant is any substance or compound added to a vaccine to enhance the body’s immune response to the antigen (the part of the vaccine that mimics the pathogen). This broad definition underscores the “anything goes” nature of adjuvants. You can find a pretty comprehensive list of known adjuvants here. This list was compiled by vaccine experts from both DoD and NIH/NIAID who were friends of mine, back in the days when I was very involved in AIDS vaccine development. It used to be available for download on the NIH website, but has since been removed. Fortunately, I kept a copy and have now made it available for downloading. It is a bit dated, but still represents the most comprehensive summary of adjuvants that I am aware of.
Adjuvants are used by researchers and the vaccine industry to stimulate adaptive immune responses to pathogen-specific antigens. At a simplistic level, you can think of an adjuvant as something that provides a “danger signal” to the immune system, causing it to respond to a foreign molecule when it otherwise might not respond. Typical adjuvants act to increase the strength and duration of the immune response, allow lower doses of antigen to be effective (dose-sparing), broaden the immune response (e.g., against drifting viral strains), direct the type of immune response (e.g., favor antibody production or T-cell activation), and improve overall vaccine efficacy in populations with weaker responses (infants, elderly, immunocompromised).
As discussed above regarding the category of “dead” vaccines, industry experience has been that, in general, the more pure the vaccine antigen, the less active it is for eliciting a robust adaptive (B and T cell) immune response. In other words, An adjuvant is an immune-response “booster” deliberately included in some vaccines to make them work better.
General categories of adjuvants include the following:
Aluminum salts (alum) – oldest and most widely used (in many childhood vaccines like DTaP, hepatitis B)
Oil-in-water emulsions – e.g., MF59 (in some flu vaccines for elderly), AS03 (in pandemic flu vaccines)
Liposome-based – e.g., AS01 (in Shingrix shingles vaccine and some malaria vaccines)
TLR agonists – e.g., CpG 1018 (in Heplisav-B hepatitis B vaccine), MPL (in Shingrix)
Saponin-based – e.g., QS-21 (in Shingrix and some COVID/malaria vaccines)
Thanks for reading Malone News! This post is public so feel free to share it.
Various forms and formulations of aluminum salts are used as vaccine adjuvants. These preparations are among the oldest and most widely used adjuvants. These are NOT the same as powdered metallic aluminum or free aluminum ions, which ARE highly toxic to humans.
Almost every inactivated or subunit vaccine given to infants and young children contains aluminum (except pneumococcal conjugates and Hib PedvaxHIB).
Many novel or experimental adjuvants employ aluminum salts together with other agents (liposomes etc.)
Most live vaccines and modern conjugate/mod mRNA vaccines do not contain aluminum.
Clinical Syndromes associated with aluminum powder, aluminum ion or injected aluminum exposure toxicity include
Dialysis encephalopathy (dialytic dementia)
Caused by high aluminum in dialysis fluid pre-1980s
Now extremely rare due to water treatment standards
Parenteral Neonatal (PN) Aluminum Toxicity
Preterm infants exposed to 4–5 μg/kg/day IV aluminum via parenteral nutrition show neurodevelopmental and bone toxicity.
These findings led to FDA aluminum limits for parenteral nutrition solutions.
Vaccine-day aluminum doses, although differing in chemical structure from free aluminum ions, can be orders of magnitude higher per kg than PN limits.
Aluminum-induced bone disease (osteomalacia)
Seen in long-term parenteral nutrition or dialysis patients
Fracturing bone pain, hypercalcemia, resistance to vitamin D
Pulmonary fibrosis / aluminosis
From chronic intense inhalation of aluminum powder
Rare occupational disease
Macrophagic myofasciitis (MMF)
Persistent aluminum-containing granulomas at intramuscular injection sites (mostly deltoid)
Symptoms in many MMF patients: chronic myalgias, fatigue, and cognitive difficulties.
Detected in some patients with myalgia, fatigue, and cognitive issues
Causal link to systemic symptoms is not universally accepted
Muscle biopsies show aluminum-loaded macrophages (MMF lesions) at prior vaccine sites years later. This demonstrates long-term persistence of aluminum adjuvants in human tissue.
Przez dekady karmiono nas kłamstwem, że plastik to problem żółwi i dalekich oceanów. Nowe badania z lat 2024-2025 ujawniają jednak przerażającą prawdę: to my jesteśmy wysypiskiem. Mikroplastik i nanoplastik przekroczyły ostatnie granice – są w twoim mózgu, sercu i DNA. Czy to „azbest XXI wieku”?
W tym 'Raporcie BaldTV’ analizujemy wstrząsający, globalny raport o „Zanieczyszczeniu Wewnętrznym”.
To nie są domysły ekologów, ale twarde dowody patofizjologiczne. Dowiesz się, jak nanoplastik oszukuje barierę krew-mózg metodą „konia trojańskiego”, dlaczego chirurdzy znajdują plastik w blaszkach miażdżycowych i jaki ma to związek z falą nowotworów oraz chorób serca.
W filmie omawiam: 🔬 Czym różni się mikroplastik od nanoplastiku i dlaczego ten drugi jest gorszy? 🧠 Jak plastik dostaje się do mózgu i co robi z twoimi neuronami (badania 2025). 🫀 Dlaczego ryzyko zawału rośnie aż 4-krotnie u osób z plastikiem we krwi? 👶 Wpływ na płodność, testosteron i rozwój płodu. ⚠️ „Efekt Koktajlu” – czyli co tak naprawdę nas truje.
Nie da się scedować odpowiedzialności na inną osobę. Owszem, można się ubezpieczyć przed finansowymi następstwami swoich błędnych decyzji, ale odpowiedzialność i tak pozostanie przy sprawcy. Jeśli jesteś lekarzem, to tylko ty jesteś sprawcą nieszczęść spowodowanych twoimi, wpojonymi ci na uczelni metodami leczenia. Naturalnie, że pierwotnym sprawcą zazwyczaj okazuje się farmacja, ale to lekarz decyduje o stosowaniu trucizn zwanych lekarstwami.
„Chciałabym tutaj poruszyć temat choroby, ale także kwestię szczepień, ponieważ sama zostałam zaszczepiona, doznałam uszkodzeń poszczepiennych, dlatego też osobiście mnie to dotknęło i sama również szczepiłam”. Fragment dzisiejszego artykułu na Report24.news: Zaufanie do narracji: Lekarz od szczepień bierze odpowiedzialność i przeprasza.Źródło.
Naturalnie, że przeprosiny niewiele pomogą ofiarom szczepień. Krytykowanie odważnej lekarki za to, że przyznała się publicznie do błędu, jest równoznaczne z chwaleniem stetoskopowych „ekspertów” ciągle jeszcze propagujących tę zabójczą narrację. Skrucha nie jest równoznaczna z rozgrzeszeniem, jest jednak warunkiem koniecznym w trudnym procesie odkłamywania szkód zdrowotnych wyrządzonych przez medycynę konwencjonalną w dobie COVID-19.
Te niewybrane, przestępcze organizacje globalistyczne muszą zostać rozwiązane i zakazane.
„Antyszczepionkowiec” to ideologiczny okrzyk bojowy, podobnie jak „grzesznik klimatyczny” czy „zaprzeczający koronawirusowi”. Ta mentalna zapora stwarza iluzję, że istnieje tyle samo uprzedzonych przeciwników szczepień, co lobbystów szczepionkowych. Jednak przy bliższym przyjrzeniu się można znaleźć tylko lobbystów szczepień.
Gdzie są zwolennicy, tam zazwyczaj są i przeciwnicy danej kwestii. Zalety i wady to społeczne „prawo natury”, ponieważ wszystko ma zalety i wady, które można różnie oceniać. W debacie opartej na faktach, ludzie i argumenty po obu stronach również będą się zmieniać. W końcu nowe fakty wychodzą na jaw, a oceny nie są ostateczne. Źródło.
Autor artykułu Marek Wójcik Mail: worldscam3@gmail.com
ccross-posted a post from 
Dr. Robert W. Malone Dec 8 · Malone News
Kaja Godek
