Obywatel Ukrainy, zatrzymany 13 czerwca przez policjantów z Wydziału Kryminalnego poznańskiej komendy. / foto: KMP Poznań (kolaż)
Ukraińskie mafie zaczynają współpracę z meksykańskimi kartelami narkotykowymi, aby stworzyć wielki, nielegalny biznes narkotykowy w Europie. Ważnym punktem na mapie tego przestępczego przedsięwzięcia ma być Polska.
Dwa kilogramy narkotyków o łącznej wartości kilkuset tysięcy złotych miał przy sobie obywatel Ukrainy, zatrzymany 13 czerwca przez policjantów z Wydziału Kryminalnego poznańskiej komendy. Funkcjonariusze zwrócili na niego uwagę, gdyż znaleźli przy nim foliowy woreczek z zakazanymi substancjami. Wtedy spontanicznie zdecydowali się przeszukać jego mieszkanie w dzielnicy Grunwald. Znaleźli tam dużą ilość marihuany, metamfetaminę w formie „kryształków” oraz broń. Obywatel Ukrainy decyzją sądu trafił do aresztu, zagrożony karą 10 lat więzienia, jednak to nie był koniec śledztwa.
Przez ocean
Według poznańskich policjantów znaleziona przy Ukraińcu marihuana została wyprodukowana nie w Polsce, tylko w Meksyku. Ten północnoamerykański kraj jest dziś jednym z głównych producentów marihuany. Jak to się stało, że zakazane substancje wyjechały z meksykańskich pól i niezauważone przez nikogo minęły granicę strefy Euro i trafiły do Poznania? Na te pytania odpowiedzi będą szukać policjanci i prokuratorzy.
Tajny raport
W ostatnim czasie na biurka oficerów Biura Wywiadu Kryminalnego i Centralnego Biura Śledczego Policji trafił alarmujący raport amerykańskiej DEA (Drug Enforcement Agency – Agencja Zwalczania Przestępczości Narkotykowej). Wynikało z niego, że DEA zaobserwowała niepokojący trend współpracy ukraińskich gangsterów z meksykańskimi kartelami narkotykowymi. DEA opiera raport głównie na meldunkach tzw. Confidential Source, czyli tajnych informatorów uplasowanych w strukturach przestępczych (odpowiednik polskich Osobowych Źródeł Informacji). Dokument opisuje zjawisko polegające na tym, że gangsterzy z Ukrainy kupują dziesiątki kilogramów meksykańskich narkotyków, głównie fenatylu, marihuany i heroiny. Wszystko po to, aby sprzedawać z dużym zyskiem na rynku europejskim. Raport DEA wskazuje dwa polskie miasta jako dotknięte już tym zjawiskiem. Są to Kraków i Wrocław. Zdaniem analityków amerykańskich tam właśnie ukraińskie gangi działają z największą siłą. I sprzedają najbardziej niebezpieczny towar. Fentanyl to lek pochodzenia opoidalnego (tzn. wytwarzany z opium), który pomaga uśmierzać ból. W Polsce wszystkie leki zawierające fentanyl sprzedawane są na receptę.
Narkotyk polityczny
W 2020 roku w Stanach Zjednoczonych zaczęła się prawdziwa epidemia uzależnień od fentanylu. Przyczyną była popularność tego syntetyku w procesach medycznych. Jako substancja pomagająca uśmierzyć nawet najsilniejszy ból fentanyl był wykorzystywany w terapiach medycznych i w lekach.
Jednak zgodnie z prawem można było go stosować wyłącznie za zgodą lekarza i wyłącznie w szpitalach, a każde zastosowanie musiało być udokumentowane. Fentanyl miał jednak zasadniczą wadę – uzależniał 18 razy szybciej niż heroina (dotychczas uznawana za najsilniejszy narkotyk).
To spowodowało, że pacjenci w USA już po oficjalnych terapiach wychodzili w pełni uzależnieni od syntetyku. I zaczynali go szukać na własną rękę. Uzależnieni od fentanylu Amerykanie stawiali się klientami dostawców narkotyku. Tyle że u oficjalnych producentów zaopatrujących apteki i szpitale, regulowanych przez przepisy federalne, nie mogli kupić dla siebie leku poza systemem. To zapotrzebowanie zaczęły zaspokajać meksykańskie kartele – główni producenci opium i fentanylu. Od 2020 roku narkotyk z meksykańskich pól szlakami przemytu przez granicę do Teksasu przez tajne, podziemne tunele mafii zaczęły płynąć dziesiątki kilogramów narkotyku. Konsekwencje były tragiczne. Jak wynika ze statystyk amerykańskiego Departamentu Zdrowia (odpowiednik naszego Ministerstwa Zdrowia), w latach 2020–2021 wskutek przedawkowania fentanylu zmarło w USA 129 tys. osób. Liczba tych, którzy kupowali u przemytników, nie jest znana.
Efekty popularności fentanylu były tak straszne, że sprawą postanowił się zająć sam prezydent USA. Na listę organizacji terrorystycznych trafiło sześć karteli meksykańskich, w tym osławiony Sinaloa. Następnego dnia Pentagon wysłał drony i samoloty szpiegowskie, aby patrolowały granicę z Meksykiem i identyfikowały wszystkich przemytników. Sam Donald Trump zapowiedział, że do ścigania narkotykowych gangsterów wyśle wojsko. 3 marca Trump ogłosił cła na Kanadę i Meksyk, przy czym nie ukrywał, że cła na ten drugi kraj są konsekwencją nieudolnej polityki walki z kartelami.
Ta decyzja uderzyła w meksykańską gospodarkę, dla której eksport do USA jest istotnym źródłem przychodu. Stało się to akurat w czasie, kiedy nowa prezydent kraju Claudia Scheinbaum zapowiedziała dążenie do poprawy stosunków bilateralnych z USA. Chcąc pokazać, że to nie słowa a czyny, Scheinbaum wysłała wojsko najpierw do pacyfikowania mafii, a potem na granicę z USA. W ramach akcji wojskowych spłonęło kilka ważnych plantacji narkotykowych, a kilkudziesięciu gangsterów trafiło do więzień. W konsekwencji kartele straciły główny rynek zbytu – Stany Zjednoczone. Dla kontynuowania miliardowych interesów trzeba więc było znaleźć nowy kierunek. I właśnie, jak wynika z cytowanego raportu DEA, stała się nim Europa.
Wielkie pieniądze
Skąd jednak nagle partnerem dla meksykańskich karteli stały się ukraińskie gangi?
Raport DEA wskazuje na trzy przyczyny.
Po pierwsze: te środowiska – podobnie jak Meksykanie – są bardzo hermetyczne, a przez to trudne do rozpracowania dla policji i służb. Po drugie: są brutalne i zdeterminowane, przez co zyskują coraz poważniejszą pozycję w europejskim świecie przestępczym, spychając do drugiej ligi grupy przestępcze składające się z obywateli państw Starego Kontynentu. Po trzecie wreszcie: gangi ukraińskie mają do swojej dyspozycji ogromne środki finansowe.
W tym kontekście raport DEA wspomina o tym, że amerykańska administracja w czasach Joe Bidena nie była w stanie skontrolować wsparcia finansowego dla walczącej Ukrainy. Choć kraj stawiający opór agresywnej Rosji wsparto setkami miliardów dolarów, nie wiadomo co dokładnie stało się z tymi pieniędzmi. Dofinansowywaną zachodnimi pieniędzmi Ukrainą wstrząsały liczne skandale korupcyjne – np. liczne przypadki zakupów drogich willi przez kijowskich dostojników (w tym samego Zełenskiego).
Wiele wskazuje na to, że pieniądze przeznaczone na pomoc dla walczącej Ukrainy w dużej części były rozkradzione i trafiły m.in. do gangsterów. Nie wiadomo również, co działo się z bronią i amunicją dostarczaną na front, bo nie ewidencjonowano jej faktycznego wykorzystania. Za to od 2022 roku policje w całej Europie zabezpieczają u gangsterów broń i amunicję, która oficjalnie powinna być na froncie w Donbasie. Ukraińscy gangsterzy mają broń i potężne pieniądze i apetyty na wielkie przestępcze biznesy. Meksykańscy bossowie mają gigantyczne zasoby narkotyków i zablokowany główny dotychczasowy kanał zbytu, czyli rynek USA, za to potrzebują pieniędzy i broni. Stwarza to więc pole do wspólnych interesów.
Niewydolne państwo
Jest jednak jeszcze jedna przyczyna. To ułomność prawa w państwach europejskich, w tym w Polsce. „Polskie przepisy karne przewidują za handel narkotykami w znacznych ilościach sankcję do 20 lat więzienia” – mówi dr Mateusz Mickiewicz – warszawski prawnik specjalizujący się w sprawach karnych. – „Finalny wymiar kary zależy m.in. od ilości środków odurzających, struktury organizacji tym się zajmującej, roli poszczególnych osób w przedsięwzięciu, ewentualnych przestępstw towarzyszących (często takie organizacje są wyjątkowo brutalne zarówno wobec członków hierarchii, jak i kontrahentów). W sprawach takich powstają realne problemy dowodowe – zwykle głównym dowodem oskarżenia są tzw. mali świadkowie koronni, a więc osoby wchodzące w zakres grupy, które w zamian za nadzwyczajne złagodzenie kary dostarczają dane niezbędne do skazania innych członków organizacji”. Ale nie tylko to.
Mecenas Mickiewicz ze swojej sądowej praktyki wskazuje również na drugi problem: coraz bardziej przeciążone sądy i coraz większe problemy kadrowe policji. „Poważne sprawy o międzynarodowy handel narkotykami liczą setki tomów i ciągną się latami” – mówi Mecenas. – „W tym czasie wielu cudzoziemskich członków zorganizowanych grup trzeba zwalniać z aresztów.
Oni, mimo sądowych zakazów, wyjeżdżają z Polski, co dodatkowo przedłuża postępowania. A borykająca się z coraz większymi brakami ludzi i sprzętu polska policja i prokuratura ma coraz więcej zadań w zakresie zwalczania zorganizowanej przestępczości i coraz trudniej jej się z tych zadań wywiązywać”.
Kilka miesięcy temu, ujawniając rozwijającą się przestępczość ukraińskich gangów, pisaliśmy, że rozbijanie mafii czeczeńskich i ukraińskich będzie największym wyzwaniem dla Centralnego Biura Śledczego Policji. I właśnie to wyzwanie się zaczęło.
Leczenie czy ludobójstwo? Pytanie takie pojawia się samo, po analizie danych statystycznych!
Niemiecki lekarz Stefan Rastocny w książce „Biorezonans i inne techniki terapeutyczne” pisze, że (UWAGA)… 50 do 80 % diagnoz stawianych w niemieckich szpitalach jest błędnych, co wynika z oficjalnych statystyk medycznych!
Co to oznacza dla osób u których zdiagnozowano chorobę nowotworową? (przypomnę w tym miejscu, że wśród przyczyn zgonów w krajach białego człowieka, nowotwory zajmują drugą pozycję, po chorobach kardiologicznych)
Oznacza to, że co najmniej połowa z nich (a być może nawet 80%) nie ma żadnego raka, jest tylko albo ofiarą pomyłki diagnostycznej, albo ofiarą świadomego oszustwa!
Ponieważ leczenie chorób nowotworowych przynosi lekarzom i szpitalom największy zysk finansowy, więc jest wielce prawdopodobne, że „diagnozują” one chorobę nowotworową (na którą faktycznie pacjent nie cierpi) tylko po to aby poddać go zupełnie nie potrzebnej terapii, za którą NFZ zapłaci ogromne pieniądze. Jeśli ktoś sądzi, że takie przekręty są niemożliwe w świetle etyki lekarskiej, to przypomnę, że środowisko „białych kitli” dało się poznać z jak najgorszej strony w czasie tak zwanej pandemii, w czasie której ludzie ci wymordowali ponad 250 tysięcy chorych pacjentów!
Od dłuższego już czasu, Polska przoduje w statystykach amputacji stóp cukrzycowych, a to dlatego, że za amputację stopy NFZ płaci 5 tysięcy złotych, zaś za leczenie 4 tysiące zł.(pisałem o tym tutaj: http://www.pospoliteruszenie.org/ministerstwo%20smierci.html
Oba te przypadki (i szereg innych)pokazują, że polskie środowisko medyczne to zdemoralizowana grupa zawodowa która dla pieniędzy gotowa jest działać na szkodę pacjentów!
Wszyscy ci nieszczęśnicy którzy mają raka i ci u których tylko raka pomyłkowo (bądź z oszukańczym rozmysłem) zdiagnozowano zostaną poddani „nowoczesnej „metodzie leczenia nowotworu, polegającej na chirurgicznym usunięciu tkanki „nowotworowej”, następnie radioterapii i chemioterapii. W wyniku tej „nowoczesnej” terapii onkologicznej, 97% z nich umrze w krótkim czasie (do 5 lat od operacji) a tylko 3 % dożyje 5 lat i dłużej.
Średni okres życia pacjenta poddanego „nowoczesnej” terapii leczenia raka wynosi… 2 lata od momentu zakończenia leczenia!
Te tragiczne statystyki wydają się być jakąś farsą zwłaszcza w świetle innych statystyk pokazujących, że średni okres przeżycia ludzi z chorobą nowotworową, która nie jest w żaden sposób leczona wynosi…12,5 lat, od momentu zdiagnozowania.
Dlaczego miliony ludzi na całym świecie poddaje się zabójczej terapii „nowoczesnego” leczenia nowotworów? Gdyż o przytoczonej statystyce nie wiedzą, a lekarze o niej nie informują, choć mają taki prawny obowiązek!!
„Nowoczesna” terapia leczenia chorób nowotworowych praktykowana w szpitalach w Polsce i na świecie, nie ma żadnego uzasadnienia nie tylko w świetle przytoczonych statystyk, ale również urąga elementarnej wiedzy medycznej!
Jedna z hipotez wyjaśniająca przyczyny chorób nowotworowych, mówi, że są one skutkiem zatrucia organizmu toksynami które dostają się do organizmów ludzi wraz w przyjmowanym pożywieniem, lekami, szczepionkami, wdychanym powietrzem, itp. Jeśli organizm człowieka (jego układ odpornościowy) jest silny, to toksyny usuwa poprzez pot, mocz, kał, śluz, czy wydychane powietrze.
Za odporność organizmu w dużej części odpowiada mikrobioton jelitowy, czyli mikroorganizmy żyjące w jelitach. Literatura podaje, że tych mikroorganizmów może być nawet…4 kilogramy. Jeśli człowiek w wyniku nieprawidłowego odżywiania i trybu życia (lekomanii, szczepień, stresu, itp) zatruje swój mikrobioton jelitowy, to jego odporność immunologiczna dramatycznie się obniży! Organizm „zalewany” truciznami nie ma siły je neutralizować i przechodzi w tryb ich magazynowania, w specjalnych „workach” co lekarze nazywają guzami nowotworowymi. Guzy nowotworowe to takie „kosze na śmieci”, otoczone specjalną tkanką która izoluje „kosz” z truciznami od zdrowych tkanek. Chirurgiczne usunięcie takiego guza, a wcześniej uszkodzenie jego „otoczki” w czasie biopsji (pobierania materiału do badań), jest najgorszą rzeczą jaką można w takiej sytuacji wykonać! Część trucizn jaka się w czasie tych operacji wydostanie z „kosza” infekuje zdrowe tkanki organizmu, co zmusza go do tworzenia następnych „koszy”, co lekarze nazywają „przerzutami”.
Ale to dopiero początek nieszczęścia! Po chirurgicznej operacji usunięcia guza, lekarze ordynują absurdalny z medycznego punku widzenia zabieg chemioterapii, co polega na „zalaniu” organizmu trucizną która ma teoretycznie zniszczyć tak zwane przerzuty.
Chemioterapia nie niszczy „przerzutów”, tylko cały organizm, w tym mikrobiotę jelitową, co prawie całkowicie pozbawia organizm odporności immunologicznej!
Jak by tej destrukcji było mało w następnej kolejności pacjent jest poddawany radioterapii, czyli naświetlaniu organizmu falami radiowymi o wysokiej częstotliwości. Suma tych „terapii” wyniszcza człowieka, uśmiercając go w czasie średnio 2 lat!
Jaka powinna być terapia chorób nowotworowych w świetle przedstawionej hipotezy?
Po pierwsze trzeba natychmiast przerwać proces „zalewania” organizmu ludzkiego toksynami pochodzącymi z pożywienia, leków, szczepionek, itp. Wielu lekarzy proponuje specjalne diety odtruwające, najbardziej znana jest dieta profesora Gersona, więcej tutaj: https://www.zwrotnikraka.pl/diety-alternatywne-naturalne-rak/ Obok diety niezależni lekarzy proponują spożywanie substancji odkwaszającej organizm (na przykład sodka oczyszczona, ocet jabłkowy, itp), oraz amigdalinę, substancję obecną w pestkach owoców, w największej ilości w pestkach moreli gorzkiej, bądź jej pochodną: letril.. Z całego świata płyną informacje o wyleczeniu nowotworów poprzez zażywania środków niszczących pasożyty, co by wskazywało, że są one jednym z poważnych źródeł zatruwania organizmu ludzi! Medycyna ludowa zaleca spożywanie ziół niszczących pasożyty (piołun, wrotycz) przy chorobach nowotworowych.
Czy alternatywne metody leczenia chorób nowotworowych gwarantują wyleczenie? Oczywiście nie! Jednak w sytuacji gdy medycyna „rokefelerna „zapewnia prawie 100% śmiertelność leczenia nowotworów w ciągu 2 lat po zakończeniu terapii, każde wydłużenie życia ponad te 2 lata (a często całkowite wyleczenie!), warte jest podjęcia ryzyka.
Anthony Ivanowitz 30.07.2025r. www.pospoliteruszenie.org
W styczniu tego roku Trump zakazał transowania dzieci w USA.
Niektóre szpitale jednak nadal oferują „zmiany płci” najmłodszym Amerykanom. Departament Sprawiedliwości wszczął więc przeciwko nim śledztwo, które dla wielu lekarzy eksperymentujących na dzieciach może skończyć się więzieniem. Ideologia gender kończy się wreszcie w Ameryce.
Donald Trump / EPA/BONNIE CASH / POOL
Departament Sprawiedliwości USA (DOJ) wysłał ponad 20 wezwań do lekarzy i klinik, które nadal przeprowadzają zabiegi medyczne związane z tranzycją („zmianą płci”) u dzieci, takie jak podawanie im hormonów czy blokerów dojrzewania. Wezwania związane są ze śledztwem, które ma udowodnić potencjalne oszustwa w opiece zdrowotnej w Ameryce.
To część większego planu administracji prezydenta Donalda Trumpa, która chce zakończyć okaleczanie dzieci w imię ideologii gender. Sprawą żyją amerykańskie media: możliwe, że ludzie odpowiedzialni za nieodwracalne okaleczanie dzieci wreszcie zostaną pociągnięci do odpowiedzialności!
Spełnione obietnice
Administracja Trumpa, który rozpoczął drugą kadencję w styczniu bieżącego roku, od początku jasno sprzeciwia się procedurom tranzycji u nieletnich. Już 28 stycznia Trump podpisał rozporządzenie zakazujące finansowania takich zabiegów z federalnych środków. Dokument mówi wprost:
„Lekarze okaleczają i sterylizują dzieci pod wpływem fałszywych twierdzeń, że można zmienić płeć”.
W czerwcu Sąd Najwyższy USA poparł dodatkowo zakaz takich procedur w stanie Tennessee, co otworzyło drogę do podobnych ograniczeń w innych stanach.
Tranzycja medyczna u dzieci może prowadzić do poważnych problemów ze zdrowiem. Blokery dojrzewania osłabiają kości, zwiększając ryzyko osteoporozy w przyszłości. Hormony płci przeciwnej powodują natomiast nieodwracalne zmiany, takie jak obniżenie głosu i porost owłosienia, i mogą prowadzić do bezpłodności. Przyjmowanie takich hormonów zwiększa też ryzyko chorób serca, zakrzepów krwi oraz niektórych nowotworów, np. raka piersi u mężczyzn przyjmujących estrogen. Badania z ostatnich lat pokazują również, że tranzycja negatywnie wpływa na inteligencję nastolatków, obniżając ją od 10 do 15 punktów IQ.
Nic więc dziwnego, że Stany Zjednoczone idą w kierunku ograniczenia tranzycji u dzieci. Już 26 stanów wprowadziło zakazy takich zabiegów.
Nieodwracalna szkoda
Konsekwentnym krokiem, ratującym dzieci przed genderowym okaleczeniem, są obecne działania Departamentu Sprawiedliwości, który wysłał teraz ponad 20 wezwań sądowych do lekarzy i klinik wykonujących zabiegi „zmiany płci” u nieletnich. Wezwania te są częścią jednego śledztwa, które dotyczy podejrzeń o oszustwa w opiece zdrowotnej.
W prostych słowach: kliniki, które oferowały tranzycje nieletnich przed zakazem takich praktyk, oszukiwały prawdopodobnie pacjentów, obiecując im zmianę płci. Ta jednak nie jest możliwa, a tranzycja trwale okalecza pacjentów, pozostawiając ich w gorszym stanie. Nie da się też obecnie sztucznie wytworzyć nowych organów płciowych: jedyne, co ofiary tranzycji dostają, to wyniszczone ciało i atrapy członka lub waginy, które zwyczajnie nie działają.
Mówiąc natomiast dokładniej: śledztwo DOJ koncentruje się na podejrzeniach o oszustwa, które mogły naruszać przepisy federalne, takie jak False Claims Act czy ustawa o żywności, lekach i kosmetykach (FD&C Act). Prawa te regulują, jakie zabiegi mogą być oferowane Amerykanom – co wolno pacjentowi obiecać, a co byłoby wprowadzaniem pacjenta w błąd przez lokalny system opieki zdrowotnej. Śledztwo DOJ obejmie więc zeznania tzn. detranzycjonerów, czyli osób, które przerwały własną tranzycję. Wielu z nich obiecano właśnie poprawę stanu zdrowia i „zmianę płci”, nigdy, oczywiście, nie spełniając takich obietnic.
Krzywdziciele za kratami
Śledztwo DOJ może mieć daleko idące konsekwencje dla klinik i lekarzy. W stanach Ameryki, które już zakazały transowania dzieci, placówki przeprowadzające zabiegi „zmiany płci” u dzieci ryzykują utratę licencji, wysokie grzywny, a nawet zarzuty kryminalne, które mogą skutkować karą więzienia do lat 7. Dodatkowo, DOJ może zacząć wspierać pozwy cywilne od pacjentów, którzy jako dorośli uznali, że zabiegi tranzycji przeprowadzone w dzieciństwie były błędem medycznym.
Takie ryzyko prawne już wpłynęło na decyzje niektórych placówek – na przykład Children’s National Hospital w Waszyngtonie – który to szpital ogłosił 21 lipca zakończenie programów tranzycji z powodu „eskalujących ryzyk prawnych”. To smutny fakt, ale dopiero ryzyko pozwów dawnych pacjentów sprawiło, że transowanie dzieci stało się nieopłacalne.
Jak wiele jednak miejsc nadal łamie styczniowy zakaz transowania, wydany przez Trumpa? Według amerykańskich źródeł jest to aż 35 placówek, w tym słynne szpitale w Los Angeles i Bostonie. Placówki te mogą teraz stracić federalne fundusze, ich lekarze natomiast muszą liczyć się z tym, że trafią za kraty.
One of the big outstanding COVID crisis questions is „How did the medical care system get things so wrong?.” This excellent essay from Dr. Randall Bock uses personal experience and anecdotes from a lifetime of primary care practice spanning rural W Virginia to big city Boston to illustrate and illuminate the sickness at the heart of modern western medicine. I first met Dr. Bock right after the recent election when he reached out to interview me about USG HHS, government contracting, and BARDA. We have had many conversations since, and I have become a fan of his work and perspective. But I had no idea of his personal history. What this essay reveals is the systemic medical system dysfunction seen throughout the US and western medicine during COVID was part of a much broader problem.
“Chemistry – well, technically chemistry is the study of matter. But I prefer to see it as the study of change…. But that’s all of life, right? It’s just the constant, it’s the cycle…. It is growth, then decay, then transformation. It is fascinating. Really.” — Walter White, Breaking Bad
Like Walter White, I started as a chemistry major. During medical school summer breaks, I taught organic chemistry at Yale. That subject (which for most premeds involved “rote” memorization) is better tackled gleaning structure; finding coherence in complexity; crossing pathways of learning a language and mastering circuitry. I co-majored in physics as both disciplines demand clarity, logic, proof.
College, for me, had been a time of free-form exploration: fear, discovery, curiosity, and the exhilarating process of learning how to make propitious use of time with so many diversions possible. Medical school, by contrast, was a shock. I had imagined a deeper dive into science; what I found instead was regimentation: biology boot camp. The emphasis wasn’t on understanding but on discipline– on memorizing vast catalogs of facts before smartphones made the world’s knowledge a thumb-swipe away. It was a jarring adjustment. You weren’t guided to think critically so much as force-fed– like the goose in the pâté de foie gras process– stuffed with information until deemed ripe. Then tested.
Medicine talks a lot about being a science– but too often, it behaves like abstract art. And not the rigorous, rule-bound kind. It resembles Jackson Pollock: slapdash, mood-driven, open to interpretation depending on who’s paying the bill or writing the guideline. To be fair, some domains– like pathology or parasitology– offered clarity. I had professors in those fields whose lessons I still carry. The facts were the facts; the science was the science.
But in softer, more interpretive areas– especially those entangled with human behavior, hormones, or institutional consensus– medicine shifts. It gets personal, tribal, even theatrical. One moment, doctors are confidently headed in one direction; then comes a splash in the water– and the whole “school” veers. This isn’t clinical reasoning– it’s choreography, and fishy at that.
We call medicine an “art,” but that doesn’t excuse it from having structure. When medicine forgets it is grounded in science, it stops being either: good medicine or good science– let alone worthy art.
A Physician’s Unorthodox Path
My journey through medicine hasn’t followed the path most physicians walk. It’s been both more mundane and more surreal. I’ve practiced more hands-on primary care medicine—without mid-level clinicians—than any other MD in my circle (27 years running a solo outpatient office in a blue-collar town). I followed a simple principle: if you’re sick, come in; letting care come before coding (I also offered appointments).
A few years earlier, I’d stepped off the medical-academic track—turning down a Yale Psychiatry residency to spend a year doctoring in Calhoun County, West Virginia: a region of proud but impoverished, tradition-bound people, where time moved differently, and medicine meant earning trust across the chasm of an English spoken seemingly from different centuries (theirs from the previous).
Switching back and accepting a slot in Harvard-MGH’s Psychiatry, I found myself clashing with hierarchy and conformity, a theme that has dogged and defined much of my career. (For those interested, I tell the full story in On Becoming a Doctor, a chapter within my as-yet unpublished memoir.)
That restless streak—the refusal to go along just to get along—shaped everything that followed. I’ve questioned sacred cows, challenged orthodoxy, and paid dearly for it: a personally and professionally painful form of “no good deed goes unpunished”.
I have always believed that physicians (like attorneys) must serve the needs of the individuals enlisting them– not any institutional nor governmental directive (unless those happen to align). But in today’s system – far too often, the opposite has become the norm: medicine (perceptually and practically) genuflects to bureaucracies, to pharmaceutical incentives, and public health “narratives”– all wrapped in the sterile armor of “consensus”.
I’ve essentially never not said what I thought. That is the starting point for creating patient interactions’ comprising integrity; and shepherding a best pathway to health– or at the very least an accommodation to chronic disease. I practiced just outside of Boston, arguably a “medical mecca”; yet time and again, I saw patients emerge from these prestigious institutions utterly confused, unable to grasp what their physicians had explained: words spoken over the patient’s head, directed to medical students in tow. “Elite care” had failed the most basic test of communication.
One episode that has stayed with me involves a brilliant, older family friend who had had a one-day bout of delirium, likely due to an infection. The hospital– Brigham, no less– quickly slotted him into a psychiatric pathway (albeit on a medical floor, but failed to obtain acutely the most basic of tests to rule out intercurrent infection); perhaps subtly branding him as just another doddering, demented elderly man. Various medical teams seemingly hadn’t bothered to ask the right questions or listen. They didn’t grasp that this man had been attending dinners and holding his own in conversations at the highest intellectual levels. He had a life, a mind, a voice– and they ignored all of it: seeing only the outer mask of an old man’s briefly spouting nonsense.
It wasn’t the hospital that called me in, but the family, who were rightfully alarmed that he was being dismissed and misunderstood. Unpaid and unofficial, I found a disjointed set of subspecialists’ drifting by like ships in the night, each pursuing its own protocol without any unified direction or clinical narrative– or cohesive “business plan”within the chart.
Shockingly, no blood cultures had been done. I had to push to get even a urine culture ordered. They weren’t curious, merely operating in silos: ticking off non-sequitur procedures; entirely missing (and never finding) the cause of his condition. I made multiple phone calls to each of the sub- branches (pleading for a concerted effort to find the cause of his acute delirium), but could never get them together on a conference call.
Fortunately, he recovered fully (because of – or despite this medical stay). His mind is sharp as ever (but for that one day).
This experience, among many others, crystallized my growing disillusionment with a medical system that too often prioritizes protocol over patients, pushing me to question not just clinical practices but the very institutions shaping them.
Challenging Medical Dogma
My Authority Magazine bio-interview sketches the outlines of regulatory injustices’ culminating in professional tragedy – and rebirth. I grew up in a financially struggling (five of us in a 1.5 bedroom apartment) but conversationally forthright household, where my parents sacrificed to send us to private school. Asking inconvenient questions in pursuit of truth is my way of paying them respect. That paradigm led to my exposing the shakily irrational underpinnings of Zika-microcephaly in my book Overturning Zika; to dissect the institutional and semantic inflation behind autism diagnoses in my Substack (praised by Dr. Robert Malone as a “treatise”); and to push back against both the COVID panic machine and the prevailing mythologies of addiction.
These seemingly disparate medical topics are not unrelated threads. They represent stories of how external factors distort medical theory. Public health today isn’t about your health: it’s about managing perception, maintaining hierarchy, and avoiding blame. This pattern of prioritizing ideology over evidence extends beyond addiction to other medical domains.
Rethinking Addiction: A Heretic’s Approach
When I wrote that methadone maintenance had ignited (and continues to fan) the opioid crisis, I wasn’t merely guessing.
I had developed a successful, (multi-month-duration) slow-taper detox program– offering a pathway back to genuine sobriety, not a subscription to a lifetime of dependency, via replacement narcotics (whether methadone or Suboxone).
My patients came from all over New England– but mostly from poorer enclaves of Lynn, Chelsea, and Revere (and so often with stories sadder even than merely poverty: foster care, broken households, abuse). Many gave testimony to the joy at making progress in their lives rather than being treated with methadone clinics’ “soft bigotry of low expectations” that they would never be able to “get clean” completely. This was especially poignant on the occasion of women in early pregnancy who had begged and begged their methadone counselors and physicians to be allowed to taper to zero so they could avoid the mewling, tense, isolating detox that a methadone-babyendures on birth.
“When I first had her, she was really bad. Like, she had tremors real bad. It was the worst thing I could ever, ever see for an infant to be withdrawing.”KATIE (on methadone)
But the Massachusetts Board of Registration in Medicine (BORIM), led by proudly biasedDr. Candace Lapidus Sloane, didn’t see me as a physician committed to helping addicts reclaim their lives. It saw a heretic. My medical license was suspended, in part, based on testimony from a so-called “state expert” who never reviewed a single one of my patient charts. Moreover, she objected to my tapering narcotic addicts to sobriety (vs. “maintaining” them); while her own practice involved tapering benzodiazepine-addiction. Her entire argument amounted to quoting Nora Volkow and proclaiming, without a trace of irony, that addiction is “a brain disease by definition.” By definition (!?), that’s not science; it’s dogma.
To be fair, BORIM had its foot in the door via a patient complaint– a vindictive, vengeful, and entirely self-serving grievance from a narcotic addict who feared I might jeopardize his disability payments by helping him get sober. I never would have “snitched,” but that didn’t matter. He embellished and distorted his story, and BORIM took the word of a part-time heroin dealer over mine. It was a classic “he said, he said” (even though I had four witnesses on premises who had never noticed an untoward word from me nor any note of displeasure from him during his time in our office).
In retrospect, I was probably naïve. Maybe too self-assured. When the Board first opened an inquiry into me, I assumed its sage members would recognize that I was serious, conscientious, even thoughtful about addiction treatment. I had just finished writing Withdraw to Freedom: Navigating the Addiction Maze, which existed in manuscript form. I believed– wrongly– that reading it would reassure them. Instead, it had the opposite effect.
BORIM leadership treated the book as a smoking gun. My core sin? I didn’t believe addiction was a “disease.” The Board’s own summary got even that wrong: I didn’t merely propose “discourse and reflection.” I implemented a structured, taper-based treatment protocol from the outset—gradually reducing Suboxone over months, not just “toward the end.”
Patients came in grieving, broken, often self-destructive—and many left restored. Addiction isn’t Type I diabetes. People fall into despair and drug use, but they can climb back out. I saw it happen, repeatedly. Until I didn’t, 2014, my annus horribilis.
“Addiction is not a disease. We have a word for diseases– it’s diseases— and we have a word for addiction– it’s addiction. Changing the names of things may work for a moment, but ultimately the meaning catches up with them. People say, ‘Well, it is a disease because it changes your brain chemistry.’ Love changes your brain chemistry. Taking a walk in the woods changes your brain chemistry. That’s what the brain is: the brain is a router… for communicating spiritual truths to your physical body so you can experience them as a physical entity.”
That’s not denialism. That’s clarity. Addiction may be tragic, consuming, and complex– but so are many aspects of human behavior. Calling it a disease because it feels grave or because it changes the brain isn’t medicine. It’s theology in a lab coat; dogma dressed as science.
I don’t deny addiction’s complexity. But I reject its rebranding into a deterministic, pathological inevitability– as though relapse were as unpreventable as pancreatic cancer. Not every serious problem is a disease. Break your hip, and it might kill you– but we still call it an injury, a trauma, not a chronic illness.
The author of Naked Lunch (1959), William Burroughs– a dissolute scion of a wealthy family, muse to the Beat Poets, (in)advertent William Tell–wannabe wife-killer, and (of course!) a Harvard man– didn’t stumble into heroin addiction blindly. By his own account, he embraced it knowingly. Burroughs aptly called narcotic addiction a “disease of exposure.” It doesn’t arise spontaneously. It requires cultivation, distribution, and availability of the drug– “junk,” in his terms. Nobody in 1000 years of (not so Dark-) Middle Ages’ Europe suffered from heroin addiction. It didn’t exist. Some in Asia, where opium was prevalent, perhaps did. That makes narcotic addiction a condition with a historically and geographically contingent distribution– not a timeless biological disease.
Even today, addiction correlates more closely with trauma, alienation, idleness– and yes, bad choices: just like gambling, porn, or compulsive overeating– than with any pathogen or gene. And irony abounds: the same population, placed in different social and moral environments, can display wildly different addiction rates. The English and Scots-Irish stock of the Intermountain West, for instance, show nearly zero heroin addiction when Mormon, but substantial addiction rates when not. Likewise, heroin and opium abuse plagued a war-torn Southeast Asia, but plummeted when the same people– Vietnamese, Cambodian, Laotian– migrated to the U.S. and thrived in ways they never could back home. In Indochina, they were impoverished, but for opium crops – but never diseased at the molecular level. Addiction is not destiny. It is context.
Yet instead of treating narcotic addiction as a human condition (or even analogously to how it treats alcohol- or benzodiazepine- addictions: certainly with care and psychotherapy but with either abrupt or gradual detoxing completely away from the addicting substance), medicine decided (surprise!) to “medicalize” it– carving out a permanent revenue stream, wrapped in scientific jargon, enforced by regulation. I had challenged that model: arguing for autonomy; for tapering; for sober pregnancies’ leading to unaddicted babies; for personal agency; for treating the individual– not for extending dependency any longer than necessary under the guise of (a coincidently self-reimbursing) compassion. That stance put me squarely in the crosshairs.
Professional Exile and the Cost of Truth
After I overturned the Board’s first suspension in court, it reinstated my license– and then immediately suspended it again. Not because I had harmed patients, but (arguably) because I was a threat to the model: refusing to endorse the “lifetime Suboxone subscription” racket that lines the pockets of addiction “specialists.” I fought back– again– and won. But the damage had been done: years of lost income; professional exile; endless legal forays and expenses; my beloved walk-in clinic shattered and shuttered.
“Regrets, I’ve had a few”: the upheaval my family was put through; a lack of realizing a Sword of Damocles’ looming within an ideologically-driven BORIM (but how could I have known?)– however, I don’t regret my thoughts, my imperatives, my theories, and (case-by-case) my actions. I am a (pre-Covid -era) victim of thinking freely (wrongthink thoughtcrime). Conversely, my docketed Supreme Court case advocates for medical free speech– and a reversal of politicization of medical boards.
Panic as Policy: Medicine’s Failure to Learn
I see now that this pattern– of channeling physicians’ thoughts and actions through ideology rather than evidence– is everywhere. It’s not just addiction. It’s COVID. It’s autism. It’s Zika. It’s menopause. Remember Dr. Susan Love? A prominent breast surgeon with little clinical focus on hormone therapy, she helped spark a national panic over HRT in the 1990s. The ensuing hysteria– amplified by the media and medicine (via the 2002 Women’s Health Initiative (WHI) study, led by JoAnn Manson)– drove millions of women into abrupt, unmanaged menopause.
Dr. Manson two decades later called it“the most dramatic sea change in clinical medicine that I have ever seen.” Newsweek characterized the response as “near panic.”
Lost in that stampede was the simple truth: regular medical contact– especially for women on HRT– not only improved quality of life, but also enhanced early cancer detection and survival. The initial WHI findings, skewed by a cohort of older women well past menopause, ignored the benefits for younger women in early menopause– where the risks are lower, and the improvements in vitality, mood, and long-term health are significant.
It’s the same playbook we saw during COVID: a narrow risk in one demographic– exaggerated, universalized, and weaponized against everyone. The best course for the young was buried beneath panic meant for the old. We were told the science had spoken, when in fact it had only whispered– and been misheard.
They say history doesn’t repeat, but it rhymes. In modern medicine, it rhymes with silence, panic, and obedience. The fallout from that blind spot is only now being reversed. “Women live longer, feel better. The benefits are overwhelming”, said the FDA’s Dr. Marty Makary– just days ago.
“We” (in “Big Medicine„) should have known better, sooner. PS, I did – and I never changed my HRT-prescribing willingness throughout the 2000s and 2010s: as a lonely voice in the wilderness: treating individuals individually.
Big Medicine too often prefers consensus to truth. Same with autism. As I outlined in my essay Unraveling Autism’s Surge, the explosion in diagnoses isn’t just biology– it’s semantic. Funding, insurance codes, and shifting diagnostic categories, have fueled the surge in autism diagnoses. COVID followed a similar pattern, prioritizing catastrophe over calm, mandates over choice, and censorship over debate, dismissing the collateral damage– overdoses, shuttered businesses, educational collapse– as necessary.
A Call for Courage in Medicine and Beyond
What I’ve learned is this: we have too many experts, too few advocates.When O.J. Simpson went to court, he didn’t get a general counsel for society– he got lawyers just for him. We are far more innocent than he and we deserve the same and better: not groupthink; not population-level dictates. A physician (rightly) serves the patient, not the state, not the insurer, not the CDC. That was the ethic of my medical office. And for that, I was crushed.
Now, I’m still speaking out: through Brownstone; through Substack; through YouTube; through the courts, where I argued that licensing boards shouldn’t get a free pass to crush dissent under the guise of (a falsely-perceived sense of) “safety.” I’ve paid a price. But I’ve gained something more valuable: clarity.
The real public health crisis isn’t opioids, viruses, or autism. It’s cowardice. It’s the institutional refusal to say, “We were wrong.” And worse– it’s the power to punish those who do. If you’ve read this far, you already know what I mean. You’ve probably felt it. If so, I invite you to stand with me. Because the truth isn’t cheap– but it’s worth every sacrifice.
“The trouble is that …much of the application process isn’t built for honesty. Just as I once scrambled to demonstrate my fluency in D.E.I., students now scramble to script the ideal disagreement [civility test], one that manages to be intriguing without being dangerous.” Alex Bronzini-Vender
Why not admit students based on merit, and then teach them how to debate vigorously and disagree honorably? Civility has its place– on the bus, at the dinner table– but not as a gatekeeping metric for truth-seekers– and not on the debate stage whether real or metaphoric (and medical). Not when lies are on the line, personally and societally. But that’s the direction we’re heading. DEI initiatives, peer enforcement of ideological etiquette, and a shift away from academic rigor toward enforced emotional consensus are eroding the very foundations of intellectual independence.
We need a generation of physicians– and thinkers– trained not in compliance, but in courage. The future of medicine, and of liberty itself, depends on it. But liberty is eroding fast. In the UK, the benignly named Online Safety Bill grants bureaucrats sweeping authority to censor speech online in the name of “protection.” In reality, it’s protection for power– protection from dissent. Echoing Elon Musk, Hananya Naftali noted, “They don’t ban hate speech. They ban speech they hate.”
When we can no longer tell the truth– about medicine, about biology, about addiction, about risk then all we have left are narratives. And those who challenge the narrative become the enemy. We must continue with clarity, courage, and a commitment to serving the individual– not the system. That is the only path forward. The only oath that matters.
Para gejów, z których jeden był już prawomocnie skazany za molestowanie nieletniego chłopca, dostała pod opiekę niemowlę. Dziecko zakupili u surogatki poprzez procedury in vitro.
To wszystko dzieje się właśnie teraz w USA, w stanie Pensylwania. Prawo stanowe zakazuje tam adopcji przez osoby skazane za przestępstwa seksualne. Jednak zakaz nie dotyczy umów surogacji. W ten sposób gej-pedofil dostał do domu maleńkiego chłopca.
Sprawa dotyczy Brandona Mitchella, geja, nauczyciela chemii z Pensylwanii, który w 2016 roku został skazany za molestowanie swojego 16-letniego ucznia oraz za posiadanie pornografii dziecięcej. Pomimo faktu, że homoseksualista figuruje w rejestrze przestępców seksualnych, wraz ze swoim „mężem” – otrzymał opiekę nad dzieckiem, urodzonym przez surogatkę w wyniku zapłodnienia in vitro.
Roczne dziecko przebywa w tej chwili w jednym domu z dwoma gejami. Nie ma żadnych możliwości obrony, gdyby taka konieczność zaszła. Zaś doświadczenie uczy, że otoczenie homoseksualistów rzadko reaguje na patologie, by nie zostać posądzonymi o uprzedzenie wobec LGBT.
Za to geje chwalą się w Internecie nagraniem, które pokazuje pierwsze urodziny kupionego z in vitro chłopca. Nagranie rozeszło się po Internecie w milionach odsłon – zrzut z video widzi Pani w grafice powyżej.
W stanie Pensylwania obowiązuje zakaz adopcji przez osoby z rejestru przestępców seksualnych, jednak prawo to nie dotyczy przypadków surogacji. W praktyce oznacza to, że ktoś, kto nie może legalnie adoptować dziecka, może kupić je z procedur in vitro za pośrednictwem tzw. matki zastępczej. Co więcej, para mężczyzn zbierała środki, aby kupić niemowlę za pomocą platformy GoFundMe, w opisie zrzutki prezentując się jako dyskryminowani przez system, ale gorąco pragnący „powiększyć rodzinę”.
Szanowna Pani,
Czy podobne skandale będą mieć miejsce w Polsce? Wszystko wskazuje, że to bardzo możliwe…
Kilka dni temu pisałem do Pani, że lobby aborcyjne mocno forsuje techniki sztucznego rozrodu. Jest to dla nich oczko w głowie, bo po pierwsze – normalizują w ten sposób masową aborcję, po drugie – przy pomocy in vitro wprowadzają do życia społecznego szereg innych patologii.
W Polsce za prawdę o in vitro grozi nam sądem lewicowa aktywistka Maja Staśko, będąca także publicystką radykalnych czasopism (np. „Krytyki Politycznej”).
Tymczasem jedna z ciemnych stron in vitro to właśnie ta: możliwość produkcji dzieci na zamówienie i sprzedawania ich parom homoseksualnym, w tym gejom, którzy sami nie mają jak urodzić dziecka.
Chciałbym poinformować Panią, że wciąż zbieramy środki na wydanie folderów o in vitro, aby rozdystrybuować je po całej Polsce. Wciąż nie mamy zebranej całej kwoty i muszę ponownie prosić o wsparcie finansowe projektu.
Jak sama Pani widzi, patologie związane ze sztucznym rozrodem to nie jest teoria, one naprawdę mają miejsce. Tym bardziej trzeba ostrzegać ludzi przed tym horrorem.
Bardzo proszę o wpłatę kwoty, jaką uzna Pani za właściwą, by zrealizować projekt. Jego całkowity koszt w pierwszej fazie to około 14 000 złotych. W tej chwili udało się zebrać 8400 złotych, a więc brakuje 5600 złotych.
Bardzo proszę o pomoc, bo sprawa nie może czekać. Codziennie widzimy, że trzeba działać jak najszybciej.
„Skoordynowana akcja organów ścigania i Narodowego Funduszu Zdrowia. Rozbito grupy przestępcze, które wyłudzały środki z NFZ” – informuje w środę Narodowy Fundusz Zdrowia.
Proceder wyłudzeń na leki recepturowe
Departament Kontroli NFZ, po wnikliwiej analizie danych, wykrył gwałtowny wzrost refundacji leków recepturowych.
Przykładowo – w jednej przychodni POZ wartość refundacji maści na odleżyny wzrosła z 230 tys. zł w 2019 r. do 10,8 mln zł w 2022 r., a tylko w lutym 2023 r. wystawiono tam 730 recept, co stanowiło 83% recept na ten lek w całym kraju.
Kontrole aptek i sankcje
Kontrole objęły również apteki, które wykonywały tę maść. W latach 2022–2024 NFZ nałożył sankcje finansowe na ponad 15 mln zł. – W latach 2022-2024 w wyniku kontroli ordynacji i aptek w zakresie leków recepturowych nałożyliśmy sankcje finansowe w wysokości ponad 15 mln zł – wskazuje dyrektor Biura Komunikacji Społecznej i Promocji w Centrali NFZ.
Mechanizm działania grup przestępczych
Prokuratura Okręgowa w Zielonej Górze ustaliła, że trzy powiązane ze sobą grupy przestępcze przez dwa lata (2022–2024) przesłały do NFZ blisko 40 tys. recept z nieprawdziwymi danymi.
Wykorzystywano przede wszystkim dane osobowe pensjonariuszy DPS i zakładów opiekuńczo-leczniczych, a leki w rzeczywistości nie trafiały do pacjentów.
Zawyżanie kosztów składników
Przestępcy podnosili koszty składników leków recepturowych, mimo istnienia tańszych gotowych farmaceutyków. W efekcie tego koszt tubki maści 100 g wzrósł z 83 zł do 2 tys. zł.
Skala strat i konsekwencje
Skoordynowana akcja Centralnego Biura Śledczego Policji, Departamentu Kontroli NFZ, GIIF i dwóch Wojewódzkich Inspektoratów Farmaceutycznych zakończyła się rozbiciem grup przestępczych i zatrzymaniem 21 osób. Prokuratura nie wyklucza jednak dalszych zatrzymań.
Nienależne wypłacone środki wyniosły co najmniej 82 mln zł,
Centralne Biuro Śledcze Policji, we współpracy z Prokuraturą Okręgową w Zielonej Górze i Narodowym Funduszem Zdrowia, rozbiło zorganizowaną grupę przestępczą, która w ciągu zaledwie dwóch lat wyłudziła co najmniej 82 miliony złotych z publicznego systemu ochrony zdrowia.
W proceder zamieszani byli lekarze, farmaceuci oraz przedsiębiorcy z branży medycznej. Jak ustalono, wystawili niemal 40 tysięcy fikcyjnych recept, często na nieistniejących pacjentów. Ceny składników do leków były zawyżane, a pieniądze z refundacji trafiały na konta powiązanych firm i osób. Jak twierdzą śledczy, to jedna z największych afer lekowych w historii.
Areszty, zarzuty i policyjna obława
W ramach skoordynowanej akcji CBŚP, Prokuratury Okręgowej w Zielonej Górze oraz Narodowego Funduszu Zdrowia zatrzymano 21 osób – wśród nich lekarzy, właścicieli i pracowników aptek, a także osoby prowadzące firmy z sektora ochrony zdrowia.
Zatrzymani zostali doprowadzeni do prokuratury, gdzie usłyszeli zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i oszustw na wielką skalę. Sąd Rejonowy w Zielonej Górze zdecydował o tymczasowym areszcie dla ośmiu podejrzanych. Wobec reszty zastosowano m.in. dozory policyjne, poręczenia majątkowe, zakaz kontaktów i zakaz opuszczania kraju.
Fikcyjne recepty, lewe faktury i miliony z NFZ. Zatrzymano podejrzanych w aferze lekowej
Schemat działania był prosty, ale skrupulatnie dopracowany. Grupa wystawiała fikcyjne recepty, według ustaleń śledczych było ich blisko 40 tysięcy. W wielu przypadkach pacjenci, na których wystawiano dokumenty, nigdy nie istnieli.
Ceny składników do leków recepturowych były zawyżane, a refundacje wypłacane z NFZ wędrowały prosto na konta powiązanych osób i firm.
Śledztwo wykazało, że oszuści nie szczędzili wysiłku, by stworzyć pozory legalności – w proceder zaangażowano osoby z doświadczeniem w branży medycznej, co utrudniało wykrycie przestępstwa. Co więcej, cała operacja trwała nieprzerwanie od września 2022 roku aż do końca 2024 roku.
Zegarki, złoto, samochody – życie na koszt podatników
Z pieniędzy wyłudzonych z NFZ przestępcy finansowali swoje luksusowe życie. Kupowali złoto, ekskluzywne zegarki, biżuterię i drogie auta.
W trakcie przeszukań zabezpieczono mienie o łącznej wartości ponad 2,5 mln zł. Akcja objęła kilkadziesiąt nieruchomości na Mazowszu i Pomorzu, przy udziale inspektorów farmaceutycznych z Gdańska i Warszawy oraz Generalnego Inspektora Informacji Finansowej.
Śledczy zapowiadają kolejne zatrzymania, a całe śledztwo nazwano efektem żmudnej, wielomiesięcznej pracy wielu instytucji.
W sensacyjnej dyskusji senator Ron Johnson, Polly Tommey i dr Brian Hooker ujawnili, w jaki sposób pediatrzy są finansowo zachęcani do promowania szczepień – kosztem wyboru rodziców i etyki medycznej.
Brutalna prawda: Organizacje HMO płacą lekarzom od 200 do 600 dolarów za każde w pełni zaszczepione dziecko, a najlepiej zarabiający dostają ponad 1 mln dolarów premii rocznie.
Odmówić szczepień? Wielu pediatrów rezygnuje z opieki nad rodzinami, aby „chronić” swoje finanse.
Kłamstwa oparte na strachu:
– „Bez witaminy K Twoje nowonarodzone dziecko się wykrwawi!”
– „Twoje dziecko umrze na raka, jeśli nie zaszczepi się przeciwko wirusowi HPV!”
– Brak świadomej zgody — tylko groźby i przymus.
To nie jest medycyna, to oszustwo nastawione na zysk, ukrywające się pod płaszczykiem opieki zdrowotnej.
Today’s essay provides brief reviews of two recent books that I recommend for your reading pleasure, links to two important recent “insider’ substack essays, and some updates concerning the ongoing PsyWar campaigns designed to divide the Make America Healthy Again movement. MAHA is increasingly acknowledged as the most significant contemporary US political movement. Those industries, cabals, trade organizations (particularly corporate political action committees), and Medical guilds (AMA, AAP, etc.) that are at risk for losing revenue, stock value, power, and status from the coming policy changes are not going to take this lying down.
Forbidden Facts: Government Deceit & Suppression About Brain Damage from Childhood Vaccines
Author Gavin DeBecker is unquestionably the most important person you have never heard of in the campaign for truth, transparency, and medical freedom during the COVID crisis. The author of the bestseller “Gift of Fear”, Gavin is a personal friend of both Jill and me, as well as Robert F. Kennedy Jr., Tony Lyons (publisher and leader of the MAHA Action 501C4), and an amazing broad cross-section of Hollywood/entertainment elite. One of many examples is that he was a close lifelong friend (since childhood) of actress Carrie Fisher. He has provided quiet behind-the-scenes support for many that you would recognize in the COVID “medical freedom”—movement, including myself. He was the original financial backer of the super-PAC that financially supported RFKjr during his Presidential Campaign. During the COVID crisis until now, DeBecker, author of multiple bestselling books published under his own name, has silently ghostwritten and published important COVID books using the names of others. Now he has decided to publish this important new work under his own name.
How do you counter officious “debunking”? How do you refute government-promoted medical falsehoods, propaganda, and gaslighting? This book leads by example. You carefully, calmly, and objectively cite and document multiple examples of how a fake “debunking” process is deployed. How government, industry and academia collude to craft seemingly definitive but false narratives designed to avoid corporate and governmental accountability. You demonstrate that those doing the “debunking” are actually agents acting at the behest of the organizations facing blowback from their actions, lies, and coverups. You leaven the loaf with a bit of sardonic wit to lighten the reader’s burden as they encounter repeated patterns of fraud. You provide the data proving the inconvenient truths previously obscured by the coverups. And then you let your readers draw their own conclusions. That is precisely what this clearly and persuasively written book does, no more and no less.
I was grateful to receive an advance copy to read and review. Talk about truth bombs! One after another. Once again, as when Bobby Kennedy asked me to edit “The Real Anthony Fauci”, I was struck by the sense that – despite all that I thought I knew about US government, Academic medicine, and Pharma/Bio collusion, misdeeds, propaganda, and just plain outright coverups, there is so much more to know. This is a book both for our times and for the ages. Once again, what I learned is not to trust pseudo-government-sounding organizations like the “National Academy of Sciences’, which is just as much of a government organization as the “Federal Reserve”. Read this carefully researched book, and then make your own determination about the promoted truths and falsehoods concerning the safety of the current US childhood vaccine schedule.
As many are increasingly aware, the worm is turning, and now even Wikipedia is allowing edits to the outright defamation and slander that has been woven into what many now refer as “Wokopedia.” While on “working vacation” recently, I was talking to a colleague who specializes in reputation reconstruction following targeted defamation campaigns, and we started discussing the aggressive editing of my own bio on Wikipedia. To my great surprise, when I looked up the latest version of my Wiki bio, I was pleasantly surprised. The usual sentence that I “spread vaccine misinformation during COVID” (which never defines what that misinformation was and relies on biased corporate media propaganda) is still there. As is a quote from the NY Slimes hit piece on me written by the “disinformation reporter” Davey Alba – after which she was terminated from the NYT. No context provided for that one either, including her uncanny insider knowledge of CIA matters. But all and all, it was packed with accurate and generally favorable new information – including a section on Jill, listing her PhD, and reporting that we have a long-standing stable marriage beginning with being high-school sweethearts.
People often speak to me of “how hard” it must have been/still is to deal with the barrage of censorship and defamation campaigns I have experienced during the last five years. My response is always that what I have had to deal with pales in comparison to President Trump. But right up there is the smear campaign and roll up smears deployed against the “Disinformation Dozen” that include Robert F. Kennedy Jr., Dr. Mercola, and Sayer Ji. Akin to my failed suits against the NYT, WaPo, and various social media influencers that engaged in coordinated delegitimization and defamation campaigns, Sayer has filed a lawsuit against the firm that launched this campaign against him – the Center for Combating Digital Hate (CCDH). Notice how these shadowy astroturf organizations like to give themselves such benign-sounding names?
Unlike my lawsuits, Sayer is making progress. The legal climate has shifted considerably, and judges are increasingly aware that people’s rights have been damaged by these PsyWar campaigns. And now, like my own, his Wikipedia page is starting to come around. If you want to know more about what is going on in his case, I recommend you read this recent Substack.
I hesitate to mention this essay because it will just feed the ongoing trollery. Still, for those of you who have been following the escapades of Jane Ruby and her colleagues and associated outrage farmers Sasha Latypova and Naomi Wolf, there has been an update from “Open Vaet”. Just to address that attack line, “Open Vaet” is not an anonymous pseudonym for me, despite Jane Ruby’s delusions. If for no other reason, it is useful to read and engage with this author and her work to better understand the tactics and strategy being used by the current crop of chaos agents.
It’s been an interesting few days since the release of our coverage – produced with a few selfless anons – of Jane Ruby’s life and how her frauds directly endangered children with opioids, for career advancement… before she mysteriously evaded accountability and emerged unscathed from the lawsuit that led to her company’s $2-billion fine…
Another fascinating and very readable survey, in this case written by an author who is firmly rooted in Academic Medicine but has also decided to come out and put his insights and criticisms of the vaccine enterprise on paper, despite the blowback he is likely to receive. And as was the case with the DeBecker book, I was provided with a publisher’s pre-print to read and review.
Author’s Bio follows as provided by the publisher. Northwestern Med Transplantation Immunology (Chicago- my alma mater) AND Scripps (LaJolla, CA) is about as mainstream medicine as you are going to find. And yet here it is. An amazingly broad analysis of the history of virology, vaccines, molecular biology, and the comprehensive corruption of the entire academic/governmental/pharmaceutical industrial complex inadvertently brought about by the Bayh-Dole Act.
DR. RICHARD K. BURT is a Fulbright Scholar, CEO of Genani Biotechnology, a tenured retired Professor at Northwestern, and current Scripps faculty. He pioneered America’s first hematopoietic stem cell transplant for autoimmune diseases like multiple sclerosis and scleroderma. Dr Burt has seven United States Patent and Trademark Office (USPTO) patents on using induced pluripotent stem (IPS) cells for aging and degenerative diseases.
Dr. Burt was awarded Leukemia Scholar of America, the Lupus Foundation of America Fidelitas Award, the van Bekkum Award by the European Society for Blood and Marrow Transplantation (EBMT), the Distinguished Clinical Achievement Award by the Clinical Research Forum, the EBMT Clinical Achievement Award, and the “Keys to the Vatican” in Rome. He has spoken at numerous conferences, universities, and institutions. Hospitals worldwide offer his stem cell protocols to patients.
Dr. Burt was recognized by Science Illustrated for accomplishing one of the Top 10 medical breakthroughs and by Scientific American as one of the Top 50 individuals for improving humanity and outstanding leadership. Dr Burt has written 150 medical / science articles, four medical textbooks, and two lay books: Everyday Miracles and Kill Switch.
What is the Kill Switch that Dr. Burt refers to in the title? Basically, Burt argues that transparent disclosure of risk and proper informed consent for medical procedures provides the most effective check on out-of-control medical research and mandates.
The scope of this volume is amazing, reaching back to the dawn of the written history of western civilization and the role of Smallpox as both a bioweapon and as a key factor in the collapse of the Roman Empire, through the development of the initial Smallpox vaccines, to the missteps and consequences of early polio vaccine development and deployment, through AIDS, the Ebola vaccine, and ending with the origin of SARS-CoV-2. However it stops short of commenting on the missteps associated with Operation Warp Speed and the genetic vaccines, and to my jaded eye, cautiously side steps a number of controversies that I have had direct experience with. Particularly notable is the lack of a chapter describing the early attempts to develop an RSV vaccine and the problem of vaccine-associated disease enhancement. Despite those mild reservations, I really enjoyed reading this during my recent ‘working vacation’, was fascinated with the many historic facts that the author did discuss, and am completely aligned with his comments and analysis concerning the central critical importance of informed consent as well as the deeply corrupting effects of the Bayh-Dole act.
Another book that is absolutely worth reading, made even more so because the author is so deeply embedded in mainstream academic medicine and biotechnology. The intellectual landscape concerning the modern vaccine and biomedical industrial complex is clearly shifting. This book provides hope that it is moving in the right direction. For those not familiar with the history of vaccination, the role of modern biochemistry and molecular biology, and the ethical issues confronting this sector, this is also an excellent introductory primer.
Aborcyjny gigant Planned Parenthood poinformował w piątek, że jesienią zamknie potężną placówkę aborcyjną w Teksasie. Uchodzą one za jedne z największych tego typu ośrodków znanych na zachodniej półkuli ziemskiej.
Planned Parenthood Gulf Coast ogłosiło w piątek, że jesienią zamknie dwie placówki, w tym placówkę Prevention Park, jedną z największych i najbardziej znanych na półkuli zachodniej.
Prevention Park to siedmiopiętrowy budynek o powierzchni 78 tys. stop (7300 m2). Zamknięte zostanie też centrum aborcyjne Southwest.
„Placówki w Northville, Northwest, Spring i Stafford pozostaną otwarte, ale zostaną wchłonięte przez Planned Parenthood of Greater Texas, jak donosi Houston Chronicle. Finansowanie Planned Parenthood zostało drastycznie ograniczone, co zmusiło placówki w całym kraju do zamknięcia” – wskazuje lifesitenews.com.
Melaney Linton, prezes i dyrektor generalna Planned Parenthood Gulf Coast, ubolewała nad zamknięciem placówek.
– Konieczność redukcji personelu i przyszłej obecności w Houston jest bolesna, frustrująca i jest bezpośrednim skutkiem […] ciągłych ataków politycznych – przekonywała Linton.
Placówka Prevention Park stała się znana w 2015 roku, gdy urzędnik Planned Parenthood pracujący w ośrodku przyznał się ukrywającemu swoją tożsamość reporterowi z Center for Medical Progress, a co nagrała ukryta kamera, że osoby wykonujące zabieg zamordowania dziecka czasem dostarczają „nienaruszone” części ciała zamordowanych dzieci w celu pobierania narządów do eksperymentów medycznych.
Pewna moja koleżanka opowiadała mi z zachwytem o swoich znajomych, którzy adoptowali dwójkę chłopców lecz jeden z nich przerobił się na dziewczynkę. Koleżanka, osoba dobra, chętnie pomagająca innym, lecz nieco naiwna opowiadała z prawdziwym uznaniem że jej znajomi zaakceptowali wybór synka i dzielnie towarzyszyli mu w trudnej drodze zmiany płci. Koleżanka ma dorosłego syna lecz nie ośmieliłam się zapytać czy z równym zachwytem zaakceptowałby podobny wyczyn z jego strony. Gorąco poleciłam jej dostępną na rynku książkę pod tytułem: „Zagubieni w Krainie Trans” napisaną przez Miriam Grossman ale nie trafiła jej do przekonania. Pozwolę sobie przytoczyć jedną z opisywanych przez Miriam autentycznych historii.
Otóż w 1965 roku młodemu małżeństwu z Kanady Janet i Ronowi Reimerom, urodzili się bliźniacy jednojajowi, Bruce i Brian. W ósmym miesiącu życia dzieci obrzezano ze wskazań medycznych, lecz przy zabiegu uszkodzono nieodwracalnie penis Bruce’a. Zrozpaczeni rodzice usłyszawszy o teorii profesora Johna Money’a ze szpitala Johna Hopkinsa, że płeć psychologiczna jest ważniejsza niż biologiczna zdecydowali się oddać synka w ręce profesora. Money wmówił bardzo młodym i naiwnym rodzicom, że należy wychowywać Bruce’a jak dziewczynkę. W wieku dwóch lat chłopca wykastrowano, zmieniono mu imię na Brenda, ubierano w sukienki i nakłaniano do zabawy lalkami. Kiedy bliźniacy mieli po sześć lat, John Money publicznie ogłosił sukces swego eksperymentu i opisał go w książce „Man and Woman, Boy and Girl”, która przyniosła mu sławę i pieniądze.
Tymczasem tak naprawdę eksperyment zakończył się całkowitą klęską. Brenda w wieku trzydziestu dwóch lat zdecydowała się ujawnić, że uważa się za mężczyznę i przybrała imię Dawid. Dawid miał żonę i trójkę adoptowanych dzieci. Co więcej chłopiec nigdy nie zaakceptował zmiany płci. Nie chciał nosić sukienek, nie bawił się lalkami, pasjonował się zapasami a nawet sikał na stojąco. Chciał zostać mechanikiem samochodowym. W szkole dzieci oczywiście mu dokuczały i uważały go za odmieńca. Money naciskał na Brendę czyli Dawida, by poddała się operacji utworzenia pochwy ale Brenda stanowczo się na to nie zgadzała choć podawano jej estrogen i urosły jej piersi. Pod wpływem psychiatry, a wbrew protestom Moneya rodzice w końcu ujawnili czternastoletniej Brendzie, że urodziła się chłopcem co dzieciak przyjął z prawdziwą ulgą. Money jednak nigdy nie przyznał się do porażki i dalej opowiadał się za operacjami „zmiany” płci u dzieci.
W wywiadzie przeprowadzonym w 1997 roku David i Brian stwierdzili, że byli molestowani seksualnie przez Moneya, a David zadeklarował, że nigdy nie zaakceptował płci, w której go wychowano. Brian przedawkował narkotyki w wieku trzydziestu sześciu lat, David mając trzydzieści osiem lat popełnił samobójstwo. Pomimo tego John Money jest do dziś uważany za wielki autorytet w dziedzinie płciowości.
Podobnych historii jest bardzo wiele. Zbuntowane w wieku dojrzewania dzieci na złość rodzicom decydują się na zmianę płci. Trafiają w ręce oprawców którzy okaleczają je na całe życie. Ten proceder wspiera lewactwo, które zawsze miało obsesję panowania nad przyrodą.
Oczywiście nie można wykluczyć, że istnieją osoby które naprawdę źle czują się w swojej skórze. Takie osoby zawsze były i będą. Tranzycja nie jest jednak żadnym rozwiązaniem ich problemów. Jest to procedura, która okalecza pacjenta, często bardzo bolesna rozstrajająca organizm, a co najważniejsze nieodwracalna. Kobiety źle czujące się w swojej płci a przede wszystkim nie akceptujące swej społecznej roli zawsze podejmowały męskie wyzwania, wręcz rywalizowały z mężczyznami. Zakładały i prowadziły firmy. Zostawały wybitnymi alpinistkami, dżokejami i kierowcami rajdowymi. Nikt obecnie nie zmusza kobiety do zakładania rodziny, do rodzenia dzieci czy do noszenia butów na wysokim obcasie. Jednak etyka lekarska zawsze zabraniała zbędnych operacji okaleczających. Nie można było zaordynować sobie obcięcia ręki czy nogi a jeżeli ktoś jak Van Gogh zapragnął obciąć sobie ucho musiał to zrobić osobiście. Żaden lekarz tego by się nie podjął.
Czasy się zmieniły. Niejaka Angelina Jolie podobno w obawie przed rakiem usunęła obie piersi.Niezawodnidowcipniinternaucizaproponowali żeby Angelina kazała usunąć sobie głowę gdyż głowa najbardziej zagraża jej życiu i zdrowiu. Pomijając medyczne wskazania do tej operacji Angelina jest pełnoletnia, nie jest ubezwłasnowolniona i zapewne stosuje się do niej starożytna zasada Volenti non fit iniuria ( chcącemu nie dzieje się krzywda). Tej zasady nigdy nie wolno jednak stosować wobec dzieci. Dzieciom proponuje się obecnie dla formalności wytoczenie rodzicom sprawy sądowej i uzyskanie zgody sądu na trwałe okaleczenie się. Tak jak szpital może przez sąd uzyskać zgodę na przetoczenie krwi pomimo protestu rodziców, którzy nie zgadzają się na transfuzję z przyczyn religijnych.
Podsumowując.
Szpitale psychiatryczne pełne są osób, które uważają się za Napoleona, Chrystusa czy Papieża. Nie znaczy to, że należy hołdować ich rojeniom i akceptować ich próby realizacji tych rojeń. Dzieci wymyślają sobie nie istniejących przyjaciół, rozmawiają ze zwierzętami, przebierają się za kosmonautów. Czy jeżeli dziecko twierdzi, że umie latać pozwolimy mu skakać z piątego piętra? Czy jeżeli twierdzi, że umie pływać pozwolimy mu skoczyć do głębokiej wody? Rojenia na temat płci są równie niebezpieczne dla życia i zdrowia dziecka jak rojenia na temat umiejętności latania. Dopuszczanie przez prawo tranzycji dzieci i młodzieży jest po prostu zbrodnią przeciwko ludzkości.
W czasach młodości podczas rejsów po Mazurach śpiewaliśmy piosenkę z której odważę się przytoczyć tylko jedną zwrotkę. Jej zbiorowy autor ( zbiorowy bo każdy z nas wymyślał kolejne pikantne zwrotki) okazuje się prekursorem dekalogu poprawności politycznej, która mówi nam jak powinniśmy myśleć a przede wszystkim co mamy prawo mówić.
„Czy normalna zdrowa ryba może kochać wieloryba? Ależ tak, czemu nie, rybie też należy się”
Amerykańskie władze spalą środki poronne przeznaczone dla ubogich krajów o wartości 9,7 mln dolarów – poinformował w czwartek portal Axios, powołując się na Departament Stanu. USA odmówiły przekazania albo sprzedaży środków do ONZ i organizacjom pomocowym.
Jak zaznaczył portal, administracja odchodzi od udzielania pomocy zagranicznej za pośrednictwem agencji USAID. Decyzję o spaleniu środków antykoncepcyjnych i poronnych podjęto też na tle deklarowanego sprzeciwu wobec związanych z aborcją metod kontroli urodzeń.
Agencja Reutera powiadomiła, że spalone mają zostać implanty antykoncepcyjne, pigułki i wkładki domaciczne.
Departament Stanu, wyjaśniając decyzję powołał się na szereg zapisów, które mają zabraniać rządowi udzielania pomocy związanej z aborcją zagranicznym organizacjom – podał Axios.
Resort poinformował, że podjęto „wstępną decyzję o zniszczeniu niektórych środków poronnych” z kontraktów USAID. Do dystrybucji zatwierdzono jedynie „ograniczoną ilość” środków. Departament przekazał, że spalone nie będą prezerwatywy.
Według agencji Reutera środki zostaną zniszczone we Francji, dokąd będą trafią z Belgii. Proces ten będzie kosztować 167 tys. dolarów.
Departament ds. Wydajności Rządu (DOGE) rozpoczął niszczenie Agencji Stanów Zjednoczonych ds. Rozwoju Międzynarodowego (USAID) już na początku prezydentury Donalda Trumpa – podkreślił Axios. Z powodu domniemanego marnotrawstwa i oszustw w zasadzie doprowadzono do zniszczenia największej na świecie organizacji niosącej pomoc humanitarną – ocenił. Część zadań USAID przekazano Departamentowi Stanu, a setki pracowników powiadomiono o zwolnieniu albo przeniesieniu.
[Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych ( USDepartment of Justice, DOJ)]
==========================
W obliczu grożących mu 35 lat w więzieniu, dr. Kirk Moore odmówił naruszenia przysięgi Hipokratesa. Zamiast wstrzykiwać dzieciom i dorosłym śmiertelne zastrzyki mRNA, podawał sól fizjologiczną – z pełną świadomą zgodą „ofiar” – aby rodziny mogły uniknąć mandatów, które zagrażają ich zdrowiu, pracy, edukacji i wolności medycznej.
Rząd federalny próbował zrobić z niego przykład, kozła ofiarnego. Departament Sprawiedliwości oskarżył go o oszustwo, spisek i „zniszczenie własności rządowej” – wszystko za poszanowanie prawa jego pacjentów do wyboru.
Ale doktor. Moore nie przyjął żadnej zapłaty, nie wyrządził żadnej krzywdy i stanął przy swoich przekonaniach.
12 lipca 2025 r. – pięć dni przed rozprawą sądową –DOJ nagle umorzył sprawęw połowie postępowania karnego. Dzięki przytłaczającej presji publicznej i rzeczniczki ze strony Rep. Marjorie Taylor Greene, senator Mike Lee i Rep. Thomas Massie i wielu innych w końcu zwyciężyła sprawiedliwość.
W tym potężnym wywiadzie, Dr. Moore dołącza do mnie, by przekonywać , że warto:
Dlaczego zaryzykował wszystko, by chronić swoich pacjentów
Jak Departament Sprawiedliwości próbował uciszyć swoją obronę
Co tak naprawdę spowodowało umorzenie sprawy
Dlaczego „wstać, sprzeciw się i nie podporządkować się” jest jego przesłaniem dla każdego lekarza w Ameryce
Jego sprawa zostanie zapamiętana jako decydujący moment w walce o wolność medyczną i sprawiedliwość.
Kłamstwa aborcjonistów zostały obalone. Izabela z Pszczyny zmarła przez błąd medyczny, a NIE z powodu wyroku Trybunału Konstytucyjnego o aborcji eugenicznej.
Lekarze odpowiedzialni za tę tragedię właśnie zostali skazani. Zostali skazani nie za przestrzeganie prawa, ale za jego łamanie.Gdyby wykonywali wyrok TK – sąd by ich uniewinnił. Prawo w Polsce nigdy nie zabraniało ratować życia matki. Kto twierdzi inaczej, ten kłamie.
Być może zetknął się Pan z manipulacjami środowisk proaborcyjnych? To ich stała strategia, przećwiczona w wielu krajach: wzięcie pojedynczej tragedii i dopisanie do niej fałszywej narracji. Wmawiają ludziom, że kobiety umierają z powodu przepisów chroniących życie dzieci. W rzeczywistości jednak prawo pro-life ratuje obie osoby – i matkę, i dziecko, a szpitale pod wpływem tego prawa stają się bardziej odpowiedzialne.
A jak było naprawdę?
Izabela była w 22. tygodniu ciąży, gdy trafiła do szpitala w Pszczynie z odpływającymi wodami płodowymi. Od niedawna wiedziała, że jej dziecko może być poważnie chore.
Personel szpitala popełnił tragiczne w skutkach błędy, przede wszystkim nie rozpoznał w porę rozwijającej się sepsy. Zmarło dziecko, a później matka.To był dramat, ale dramat spowodowany przez błąd medyczny, a nie przez zakaz aborcji.
Wiadomości SMS, które Izabela pisała z łóżka szpitalnego, wskazują na jej frustrację i strach. Niesłusznie łączyła w nich brak właściwej opieki z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Co także uderzające, nie pisała o dziecku, nie wyrażała niepokoju o jego los. Po śmierci dziecka i młodej matki, ich bliscy rozpoczęli współpracę z mediami proaborcyjnymi, które natychmiast rozpętały szeroko zakrojoną kampanię propagandową. Kampanię opartą na kłamstwie i mającą na celu realizację interesu politycznego.
Dziś, po latach, sprawiedliwości stało się zadość: trzech lekarzy zostało skazanych. Dwóch na karę więzienia bez zawieszenia, jeden w zawieszeniu. Wszyscy utracili prawo wykonywania zawodu na okres od 4 do 6 lat (wyrok nieprawomocny).
W całym zamieszaniu warto zadać jeszcze jedno pytanie: czy na początku drogi Izabeli i jej dziecka do feralnego szpitala nie było jeszcze jednego lekarza-przestępcy.
Sytuacja, w której krótko po niepomyślnej diagnozie o dziecku następuje odejście wód płodowych, nie jest typowa. Prokuratura powinna zbadać, czy jakiś lekarz nie chciał „uwolnić” Izabeli od niepełnosprawnego dziecka i nie rozpoczął nielegalnie procedury aborcji, przebijając pęcherz płodowy i zalecając, że później może się zgłosić do szpitala i wszystko „dobrze” się skończy. O tym ważnym dla organów ścigania wątku mówię w krótkim nagraniu poniżej:
Piszę do Pana, bo od początku mówiliśmy prawdę. Od samego początku ostrzegaliśmy, że środowiska feministyczne rozpowszechniają kłamstwa. Nie mówimy tego pochopnie, znamy ich metody, widzieliśmy je w akcji nie raz. Ich strategia jest zawsze taka sama: kłamstwo, by mordować jak najwięcej dzieci.
Piszę do Pana także dlatego, że byliśmy tam, gdzie trzeba było być: na ulicach, w centrum wydarzeń.
Gdy przez Polskę przetaczała się fala protestów po śmierci Izabeli, nie chowaliśmy się po kątach. Stanęliśmy pod Ministerstwem Zdrowia, w miejscu, gdzie rozgrywała się wojna o prawdę.
Czy pamięta Pan tamten Różaniec? Otoczyły nas wtedy wrzeszczące tłumy aborcjonistów, próbując zakrzyczeć modlitwę. Ale byliśmy i nie daliśmy się zastraszyć, choć staliśmy w środku morza nienawiści i przemocy.
Piszę wreszcie, bo od lat powtarzamy jedno: aby naprawdę rozwiązać problem aborcji, nie wystarczy tylko zmienić prawo. Potrzebne jest coś więcej: delegalizacja środowisk aborcyjnych, które działają jak zorganizowany przemysł śmierci i manipulacji. Te środowiska, sowicie finansowane z zagranicy, żyją z tragedii, karmią się cierpieniem i wmawiają ludziom, że mordowanie dzieci to coś dobrego.
Nie ustaniemy, dopóki każde dziecko niezależnie od zdrowia, wieku prenatalnego czy okoliczności poczęcia, nie będzie bezpieczne.
PS – Nasza walka ze złem jest jak walka Dawida z Goliatem. Oni mają pieniądze, aparat propagandy i wyszkolonych kłamców. My – prawdę. I Pańską pomoc – modlitewną i finansową, za którą z serca dziękuję.
WSPIERAM
NUMER RACHUNKU BANKOWEGO: 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 NAZWA ODBIORCY: FUNDACJA ŻYCIE I RODZINA TYTUŁEM: DAROWIZNA NA CELE STATUTOWE DLA PRZELEWÓW Z ZAGRANICY: IBAN:PL 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 KOD SWIFT: BIGBPLPW
MOŻNA TEŻ SKORZYSTAĆ Z SYSTEMÓW DO SZYBKICH PRZELEWÓW, BLIKA LUB PŁATNOŚCI KARTAMI POD LINKIEM: https://ratujzycie.pl/wesprzyj/
„Teoria gender: różnorodność czy totalitaryzm XXI wieku?” – książka, która demaskuje ideologię zagrażającą naszym dzieciom
Rafał Topolski | 21/07/2025
Współczesny świat przeżywa cichą, lecz dramatyczną rewolucję. Toczy się walka o najgłębszą prawdę o człowieku – prawdę, którą Bóg objawił już w Księdze Rodzaju: „Stworzył mężczyznę i niewiastę” (Rdz 1,27). Dziś ta oczywistość staje się przedmiotem ideologicznej wojny, prowadzonej z niespotykaną dotąd zaciekłością.
Na oczach zdezorientowanego społeczeństwa ideolodzy gender usiłują wymazać naturalne różnice między mężczyzną a kobietą, zastępując prawdę o ludzkiej tożsamości arbitralną „różnorodnością płci kulturowych”. W miejsce wychowania do życia w rodzinie promuje się edukację seksualną, która oderwana od moralności i odpowiedzialności, prowadzi do chaosu, relatywizmu i duchowej pustki.
Właśnie dlatego powstała nasza książka „Teoria gender: różnorodność czy totalitaryzm XXI wieku?”. Jej celem jest nie tylko analiza zjawiska, ale także merytoryczna obrona chrześcijańskiej wizji człowieka. To publikacja, która może stać się niezastąpionym narzędziem w rękach rodziców, nauczycieli, liderów opinii i polityków, którzy nie chcą bezczynnie przyglądać się destrukcji ładu moralnego i społecznego.
Książka, która odpowiada na pytania i daje konkretne argumenty
To nie jest kolejna teoretyczna analiza. Ta książka została starannie przygotowana, by odpowiadać na konkretne pytania, które dziś zadają sobie tysiące Polaków. W jasny, przejrzysty sposób objaśnia, czym tak naprawdę jest ideologia gender i jakie są jej duchowe oraz społeczne konsekwencje. Ukazuje również, jak się jej przeciwstawić – spokojnie, racjonalnie i z mocą prawdy.
Rodzice, którzy czują, że ich dzieci są zagrożone przez nową ideologię znajdą tu wsparcie i konkretne narzędzia. Nauczyciele, którzy nie godzą się na promowanie postaw sprzecznych z ich sumieniem, otrzymają silne argumenty. Politycy i samorządowcy, którzy chcą działać w duchu wartości chrześcijańskich, znajdą fakty i źródła, które mogą wykorzystać w debacie publicznej.
W obronie niewinności – świadectwa rodziców i nauczycieli
Naszą misję potwierdzają liczne głosy zaniepokojonych rodzin i pedagogów. Anna, matka czwórki dzieci, napisała: „Wiele osób nie jest świadomych duchowych zagrożeń, na jakie jesteśmy narażeni. Cieszę się, że podejmujecie ten temat – potrzebujemy materiałów, które pomogą nam się bronić”.
To z myślą o takich osobach powstała ta książka. Również nauczyciele, jak Damian i Joanna, którzy obawiają się nadchodzących zmian w programach nauczania, pytają nas o pomoc. To oni stoją na pierwszej linii frontu – w salach lekcyjnych, gdzie dzieci codziennie spotykają się z przekazami podważającymi ich tożsamość.
Ideologia gender to nie niewinna zabawa – to totalna rewolucja
Z pozoru chodzi o równość i tolerancję. Ale w rzeczywistości gender to nowa forma ideologicznego totalitaryzmu, który próbuje stworzyć człowieka od nowa – nie jako obraz Boży, lecz jako plastyczną jednostkę, której tożsamość zależy od nastroju lub aktualnych trendów.
Efekty już są widoczne: • Mężczyźni w kobiecych toaletach. • Chłopcy w szatniach dziewcząt. • Wzrost przypadków naruszania granic w instytucjach kobiecych. • Coraz częstsze operacje zmiany płci u nastolatków – mimo dramatycznych konsekwencji psychicznych.
To rzeczywistość, która może wkrótce stać się naszą codziennością, jeśli nie zareagujemy.
Czas na działanie – zanim będzie za późno
Musimy spojrzeć na tę sytuację z duchowej perspektywy. Gender to nie tylko kwestia kulturowa czy pedagogiczna. To walka o duszę człowieka. To diabelski plan zniszczenia Bożego porządku, którego fundamentem jest rodzina oparta na związku mężczyzny i kobiety.
Dlatego naszym celem jest, aby książka „Teoria gender: różnorodność czy totalitaryzm XXI wieku?” trafiła do jak największej liczby osób. Do rodziców, nauczycieli, katechetów, dyrektorów szkół i osób zaangażowanych w życie publiczne. Do wszystkich, którzy nie zgadzają się na indoktrynację dzieci, ale potrzebują wsparcia, by się jej skutecznie przeciwstawić.
Właśnie rozpoczęły się wakacje – to idealny moment, by książka trafiła do tych, którzy w letnim czasie poszukują wartościowych lektur i narzędzi formacyjnych. Zadbajmy o to, by znalazła się w rękach odpowiednich osób jeszcze przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego.
To nasza wspólna misja. Brońmy prawdy o człowieku. Brońmy dzieci przed ideologiczną przemocą. I przypomnijmy światu, że człowiek – stworzony jako mężczyzna i kobieta – jest darem Boga, a nie produktem kulturowej manipulacji.
Kliknij poniżej, aby otrzymać swój egzemplarz książki i pomóc w jej rozpowszechnieniu ->
Zdaniem dr. Pawła Grzesiowskiego, w Polsce wkrótce mogą pojawić się choroby, które dotychczas w naszym kraju nie występowały. Przyczyną tego mają być postępujące tzw. „zmiany klimatu”.
„Społeczeństwo musi być poinformowane, że mogą się pojawić w Polsce choroby, których do tej pory u nas nie było. Zmienia się klimat, zmienia się świat, zmienia się otoczenie i musimy być na to też przygotowani” – powiedział PAP główny inspektor sanitarny dr Paweł Grzesiowski.
Wypowiedź „eksperta” ma związek z wykryciem zachorowania cholerą. Doszło do niego w Stargardzie, a pacjentką okazała się starsza kobieta. Obecnie przebywa na oddziale zakaźnym w Szczecinie.
Główny inspektor sanitarny dr Paweł Grzesiowski zaznaczył, że choć nieznane jest obecne źródło zachorowania, to należy przygotowywać społeczeństwo na występowanie chorób, których do tej pory u nas nie było. – Rodzime przypadki cholery w Europie pojawiały się w ostatnich latach, m.in. w Austrii. Trudno dziś o tym jednoznacznie przesądzić, ale może to być kolejny sygnał zmian środowiskowych. Wraz z ociepleniem klimatu pojawiają się tego rodzaju zagrożenia i przecinkowiec cholery należy do tych chorób, które mogą być pochodną zmian klimatycznych – wyjaśnił dr Grzesiowski.
Zaznaczył, że w tym przypadku choroba została szybko wykryta i od razu podjęto działania, by przerwać jej rozprzestrzenienie. – To jest najważniejsze, ponieważ choroba ta szerzy się epidemicznie, w zależności od podtypu tej bakterii, którego określenie jest w toku – powiedział szef GIS.
Podkreślił, że w tym przypadku nie mamy się czego bać, ale społeczeństwo musi być poinformowane.
W Oleśnicy w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2025 roku zabito 87 dzieci. 85 z nich pod pretekstem tzw. przesłanki psychiatrycznej. Po prostu: jeśli kobieta powie, że ciąża powoduje u niej smutek lub dyskomfort, podstawieni psychiatrzy wpisują w dokumentację „zagrożenie zdrowia psychicznego”. Następnie na tej podstawie inny lekarz morduje dziecko.
To jest aborcja na życzenie – niezgodna z prawem. Jej wykonawcy korzystają jedynie z pobłażliwości obecnej władzy, która mniej lub bardziej formalnie obiecała im bezkarność.
Co jeszcze bardziej przerażające, szpital w Oleśnicy nie chce ujawnić, w którym tygodniu życia płodowego były abortowane dzieci.
Ukrywa także, ile z nich zostało uśmierconych poprzez dosercowy zastrzyk z chlorku potasu. A przecież wiemy, że w tym dolnośląskim szpitalu zastrzyki z chlorku potasu idą jeden za drugim.
W tej sytuacji mamy prawo i obowiązek pytać: co ukrywają aborterzy i ich poplecznicy?
Egzekucja chlorkiem jest dla Gizeli Jagielskiej na tyle fajną rzeczą, aby chwalić się nią w proaborcyjnych mediach, ale gdy przychodzi do pytań: ile dzieci w ten sposób zabiliście – ze strony szpitala zapada niezręczna cisza, a po niej przychodzą wymówki, by nie podać informacji.
Horror w Oleśnicy to część większej całości – w całym kraju w pierwszej połowie 2025 roku NFZ opłacił aż 411 aborcji.
411 niewinnych ludzi zostało podanych egzekucji za Pańskie pieniądze ze składek na ochronę zdrowia.
Czy wyobraża Pan to sobie? Państwo pobiera przymusowo składki, twierdząc, że zorganizuje za nie opiekę zdrowotną, a potem przeznacza te pieniądze na mordowanie najmniejszych i najbardziej bezbronnych pacjentów. To system kradzieży, kłamstwa i regularnego morderstwa.
W Oleśnicy w tę niedzielę pod szpitalem, który zamienił się w krajowe centrum aborcji, o godzinie 14:30 odbędzie się Publiczny Różaniec o zatrzymanie aborcji. Jeśli tylko może Pan być – serdecznie tam zapraszam.
W najbliższych dniach jesteśmy także w innych miejscach w Polsce – poniżej pełna rozpiska.
Warszawa – 19 lipca (sobota), 12:00, przed Złotymi Tarasami od ulicy Emilii Plater
Ruciane-Nida – 19 lipca (sobota), 12:00, ulica Gałczyńskiego, skwer z Fontanną
Piotrków Trybunalski – 19 lipca (sobota), 12:00, Plac Kościuszki przy kościele OO. Bernardynów
Radomsko – 19 lipca (sobota), 15:15, Plac 3-go Maja przy muzeum
Rzeszów – 19 lipca (sobota), 10:00, przy pomniku Czynu Rewolucyjnego, skrzyżowanie Alei Piłsudskiego i Cieplińskiego
Strzyżów k. Rzeszowa – 18 lipca (piątek), 17:00, Rynek przy pomniku św. Michała Archanioła
Białystok – 19 lipca (sobota), 12:00, przed Bazyliką Wniebowzięcia NMP obok pomnika Piłsudskiego
Cieszyn – 19 lipca (sobota), 12:00, ulica Głęboka (przy kościele PW. św. Marii Magdaleny)
Przemyśl – 19 lipca (sobota), 13.00, Plac Niepodległości
Skoczów – 19 lipca (sobota), 14.30, Rynek
Wrocław – 20 lipca (niedziela), 12:00, Rynek przy pręgierzu
Oleśnica – 20 lipca (niedziela), 14.30, pod szpitalem, ulica Armii Krajowej 1
Gryfów Śląski – 20 lipca (niedziela), 13:00, Rynek
Każde z dzieci, które poddawane są aborcji, chce żyć. Wszystkie niewyobrażalnie cierpią, spotykając się z agresją aborterów, odrzucone przez własną matkę, potraktowane gorzej niż skazańcy.
Dajmy im od siebie to, co możemy – naszą modlitwę, obecność,świadectwo, że ich kaźń nie będzie zapomniana.
PS – Ora et labora – to klucz do odbudowy cywilizacji życia i miłości. Modlimy się i pracujemy – razem z Panem i dzięki Panu – by aborcja stała się przestępstwem ściganym tak samo jak morderstwo na dziecku już urodzonym.
WSPIERAM
NUMER RACHUNKU BANKOWEGO: 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 NAZWA ODBIORCY: FUNDACJA ŻYCIE I RODZINA TYTUŁEM: DAROWIZNA NA CELE STATUTOWE DLA PRZELEWÓW Z ZAGRANICY: IBAN:PL 47 1160 2202 0000 0004 7838 2230 KOD SWIFT: BIGBPLPW
MOŻNA TEŻ SKORZYSTAĆ Z SYSTEMÓW DO SZYBKICH PRZELEWÓW, BLIKA LUB PŁATNOŚCI KARTAMI POD LINKIEM: https://ratujzycie.pl/wesprzyj/
Oporność bakterii na antybiotyki staje się coraz poważniejszym problemem zdrowotnym na całym świecie. Naukowcy z Uniwersytetu Utah znaleźli obiecujący sposób na zwalczanie bakterii opornych na antybiotyki, występujących w ściekach, wykorzystując naturalne związki pochodzenia roślinnego. Badanie opublikowane w czasopiśmie Frontiers in Microbiology wykazało, że kurkumina (z kurkumy) i emodyna (z rabarbaru) znacząco hamują wzrost i aktywność bakterii wielo-lekoopornych.
===========================
[aha… ODKRYLI !!A Babcia Zosia poleca i od lat stosuje w kuchni kurkumę [bardzo poprawia smak potraw!] i robi doskonałe kompoty z rabarbaru. Potępia „dyktaturę antybiotyków”, wszyscy zdrowi… MD]
Zespół kierowany przez dr Liyuan „Joannę” Hou przeanalizował próbki ścieków z oczyszczalni w Logan w stanie Utah i zidentyfikował dziewięć szczepów bakterii opornych na wiele antybiotyków. Niektóre z tych bakterii były odporne nawet na kolistynę, antybiotyk „ostatniej szansy”. Chociaż te szczepy same w sobie mogą nie być groźne dla zdrowych ludzi, istnieje ryzyko, że mogą przekazywać geny oporności niebezpiecznym patogenom, takim jak E. coli.
W laboratorium naukowcy przetestowali 11 naturalnych związków pochodzenia roślinnego, w tym berberynę, chryzyn, kwercetynę i resweratrol. Okazało się, że kurkumina i emodyna dały najlepsze rezultaty: skutecznie ograniczyły wzrost bakterii, tworzenie biofilmu (ochronnej warstwy, która pomaga bakteriom przetrwać w niekorzystnych warunkach) oraz aktywność komórkową. Mechanizm ich działania polega na zakłócaniu błon komórkowych bakterii, ingerencji w syntezę DNA oraz zapobieganiu tworzeniu biofilmu.
Autorzy badania podkreślają, że jeśli skuteczność kurkuminy i emodyny potwierdzi się w rzeczywistych obiektach oczyszczania ścieków, substancje te mogą stać się bezpieczną, przyjazną dla środowiska alternatywą dla antybiotyków na etapie oczyszczania ścieków. Mogłoby to zapobiec rozprzestrzenianiu się „superbakterii” do zasobów wodnych, takich jak rzeki, jeziora i zbiorniki, które mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla zdrowia publicznego.
Przyszłe badania powinny skupić się na testowaniu tych związków w złożonych matrycach ścieków, badaniu synergistycznych efektów z istniejącymi procesami oczyszczania oraz ocenie długoterminowego wpływu na społeczności mikrobiologiczne i dynamikę oporności. Dodatkowo, przejście od badań laboratoryjnych do prób w skali pilotażowej będzie kluczowe dla oceny wykonalności i bezpieczeństwa środowiskowego tego rozwiązania.
My experience working in the Ebola response in 2014 re-enforced a very different lesson than that of the COVID policy wonks, who ran Operation Warp Speed and then the Biden White House Response.
That is that vaccines would never be the answer to an ongoing viral outbreak. Just to say, once again, the genetic „vaccine” products did not work. They did not stop infection, transmission or death. They may have even driven viral evolution towards vax/antibody escape mutants. In the case of the West African Ebola outbreak, it was controlled using non-pharmaceutical interventions. Not vaccines or drugs.
Medical countermeasures for future outbreaks involving pathogens for which we do not have direct-acting anti-pathogen pharmaceuticals must include a response that listens to hands-on physicians tinkering to find medical countermeasures that work in the field. Generic, FDA-approved medicines that have worked in the past for early treatments of disease processes will work in the future. They must be the first line of defense.
Rather than being suppressed, autopsies and fundamental understanding of the pathophysiology of disease caused by novel pathogens must be promoted. Furthermore, public health responses to non-respiratory infectious diseases will differ from those for respiratory contagious diseases. One size does not fit all.
And finally, that the US intelligence community is deeply embedded in the bureaucracy that sets “public health” policies, particularly during infectious disease outbreaks, and works hand-in-glove with Bill Gates, WHO leadership, US State Department, and the giants of the BioPharmaceutical industry, such as „Bio”. And the US “Intelligence” community has repeatedly bungled “public health” policy. They are not equipped for this mission, and should not be meddling in this space. This is yet another example of mission creep.
During COVID, the all-of-government response focused on vaccines and that is what they got (all of government meaning DHS, HHS, DoD, Department of State and CIA/IC). And it was a colossal fail that infringed on fundamental human rights principles.
The USA had far more deaths attributed to COVID per capita than most or all other countries. This response was developed and operationalized by Ron Klain and then by Jeff Zients. Zients was both President Biden’s COVID czar and then moved to Chief of Staff. Jeff Zients WAS one of the key COVID puppetmasters. There must be investigations, and there must be consequences.
(Minister Adam Niedzielski i Anthony Fauci, zarządzający reżimem sanitarnym w USA. Fot. Twitter/Ministerstwo Zdrowia)
Senator Rand Paul, republikanin z Kentucky, zamierz ponownie zakwestionować ułaskawienie dr. Anthony’ego Fauciego, do którego doszło za poprzedniej prezydentury. Odpowiedni wniosek ma trafić do Departamentu Sprawiedliwości po tym, jak potwierdzono, iż jego ułaskawienie zostało autoryzowane za pomocą „autopenu”, czyli urządzenia służącego do automatycznego powielania podpisu.
– Dzisiaj ponownie zwrócę się do Departamentu Sprawiedliwości Trumpa z wnioskiem o skierowanie sprawy karnej przeciwko Anthony’emu Fauciemu – oznajmił w poniedziałek senator.
Pierwotny wniosek senatora domagającego się wszczęcia postępowania karnego przeciwko Fauciemu, byłemu dyrektorowi Narodowego Instytutu Alergii i Chorób Zakaźnych (NIAID), doradcy medycznemu byłego prezydenta Joe Bidena, miał miejsce w 2021 r. Polityk oskarżył Fauciego o kłamstwo przed kongresem w sprawie finansowania badań nad wzmocnieniem funkcji wirusa powodującego COVID-19 w Instytucie Wirusologii w Wuhan. Kolejny miał miejsce w 2023 r. i dotyczył sprawy pochodzenia wirusa.
Rand Paul zarzuca Fauciemu krzywoprzysięstwo.
Tym razem senator powołał się na nowy raport, który ujawnił, że wnioski o ułaskawienie i inne dokumenty były podpisywane nie przez samego prezydenta, schorowanego Joe Bidena, lecz tak zwany autopen. To urzędnicy Białego Domu mieli autoryzować podpisy prezydenta na licznych dokumentach.
„New York Times” doniósł, że e-maile wskazują, iż szef sztabu Bidena, Jeff Zients, ostatecznie zatwierdził użycie funkcji autopen do prewencyjnego ułaskawienia Fauciego i byłego szefa sztabów generała Marka Milley’a, dwóch głównych krytyków Trumpa” – podaje Fox News.
W ostatnich miesiącach prezydentury Joe Bidena, podpisano większość z ponad 4000 wniosków o ułaskawienie. Obecny prezydent Donald Trump i republikańscy kongresmeni wątpią, by zdolności poznawcze byłego prezydenta pozwalały na świadome podpisanie tych dokumentów.
Trump zażądał od prokurator generalnej Pam Bondi wszczęcia śledztwa w sprawie użycia przez Bidena „autopena” [a może to była jego pieleŋniarka? md] , a republikanie w Senacie i Izbie Reprezentantów przeprowadzili własne przesłuchania w tej sprawie.
W poniedziałek Trump zaznaczył w rozmowie z dziennikarzami, że domniemane użycie przez Bidena „autopena” do podpisywania dokumentów, to prawdopodobnie „jeden z największych skandali, jakie mieliśmy od 50 do 100 lat”. – Gwarantuję wam, że nic nie wiedział o tym, co podpisuje, gwarantuję wam – podkreślił prezydent USA.
Sayer Ji’s Substack
OpenVAET’s Substack
undacja Życie i Rodzina
