Archiwa tagu: NWO

Tak starannie zaplanowane Imperium Zła musi upaść

Opublikowany przez

Tak starannie zaplanowane Imperium Zła musi upaść

Mirosław Dakowski 

————————————————–

Dlaczego upadło to Imperium?

T. R. Glover, Świat starożytny, uwaga sprzed wieku, o Rzymie z III wieku AD.:

Znajdujemy więc barbarzyńców u bram Cesarstwa, wojska barbarzyńskie trzymające przy nich straż, mizerne postacie na tronie, triumfującą biurokrację oraz ludność upadającą liczebnie i na duchu. I ludzie pytają się, dlaczego upadło Imperium Rzymskie !

Raczej dlaczego jeszcze nie upadło?

————————————–

Sigma, już parę lat temu:

Tapir gryzmolił na karteczce wszystkie podobieństwa z naszą rzeczywistością:

  • miliony imigrantów na socjalu
  • rosnące bezrobocie
  • korupcja na najwyższym szczeblu
  • rosnąca armia biurokratów
  • triumfująca zasada „więcej państwa w państwie”
  • masowa depopulacja
  • demoralizacja
  • zarazy
  • kryzys ekonomiczny

I sam siebie się pytał: Jakim cudem to jeszcze trwa?

———————————————————-

Boimy się, potęg finansowych, wojennych, a głównie piętrowych planów ludzi Zła. Narzekamy.

Ale przecież są też potęgi, często, może nawet zwykle, ukrywane, tej darowanej nam siły „naturalnego” dobra.

Te nurty czasem [czemu tylko czasem?] wypływają na powierzchnię, mogą decydować. Umacniajmy je.

Przecież Cywilizację Łacińską tworzyliśmy przez wiele stuleci. Ona, wbrew wysiłkom planistów anty-cywilizacji – istnieje.

Innej, doskonalszej, już stworzyć nie zdążymy.

Mieszanka międzynarodowa. MEM-y I.

Opublikowany przez

bagno

————————————–

—————————————-

[mówić bez przerwy przez długi czas w sposób irytujący dla innych]

======================================

———————————————

——————————————–

—————————————————————–

————————————

——————————————–

[Jeszcze ze trzy dziesięciolecia temu Polska miała ponad 700 miliardów ton węgla.. Mirosław Dakowski]

=====================================

Dziecko: Liczba osób, które przekroczyły granicę z Ceutą, sięga 60 tys.

———————————————

————————————-

A ja nie wiem, co to jest.. Nigdy nie widziałem. M. Dakowski

Czy atak dronów na amerykański tankowiec LNG w Egipcie był atakiem pod fałszywą flagą?

Opublikowany przez

Czy atak dronów na amerykański tankowiec LNG w Egipcie był atakiem pod fałszywą flagą?

31 lipca 2026 Larry C. Johnson sonar21/was-the-drone-attack-on-us-lng-tanker-in-egypt-a-false-flag

Krótka odpowiedź… Myślę, że tak.

W środę 29 lipca 2026 roku, około godziny 15:20 czasu środkowoeuropejskiego (CET), dron zaatakował Energos Winter – pływającą jednostkę magazynowania i regazyfikacji (FSRU) pod banderą Wysp Marshalla, należącą do amerykańskiej firmy New Fortress Energy – po prawej burcie w egipskim porcie Damietta na Morzu Śródziemnym , w północnej Delcie Nilu. Pożar rozprzestrzenił się na pobliski gazowiec LNG, Gaslog Salem , pływający pod banderą Bermudów . Obie załogi ewakuowano, pożar opanowano, a nikt nie odniósł obrażeń. Oba statki zostały następnie przetransportowane na morze w celu przeprowadzenia oceny; Energos Winter został odciągnięty od nabrzeża, zanim pożar całkowicie ugaszono.

Egipscy ratownicy portowi szybko przybyli na miejsce zdarzenia, zarówno od strony lądu, jak i za pomocą holowników strażackich i ratowniczych, co według wielu źródeł zapobiegło znacznie większej katastrofie – pożar rozprzestrzenił się na infrastrukturę terminalu lub całkowicie objąłby którykolwiek z kadłubów LNG, co byłoby katastrofą. Minister ropy naftowej Egiptu, Karim Badawi, osobiście udał się do portu, aby nadzorować akcję ratunkową.

CNBC i CNN przedstawiły ten atak jako element rozszerzającej się kampanii na rzecz infrastruktury energetycznej, pośrednio obwiniając Iran: Iran, Huti i irackie milicje nasiliły ataki, a irackie milicje sprzymierzone z Iranem wystrzeliły drony w kierunku infrastruktury naftowej w Rijadzie i Prowincji Wschodniej Arabii Saudyjskiej w tym samym tygodniu. Atak na Damiettę był postrzegany przez wielu na Zachodzie jako rozszerzenie tej kampanii z ropy naftowej w Zatoce Perskiej na gaz z Morza Śródziemnego.

Myślę, że atak na Damiettę był izraelską fałszywą flagą, która miała na celu wzniecenie napięć między Kairem a Teheranem. Iran nieumyślnie przygotował grunt pod taką narrację. Dwa dni przed atakiem dronów irańska telewizja państwowa wyemitowała segment zatytułowany „Zemsta na Ukrainie” , pokazując mapę wielu celów europejskiej infrastruktury energetycznej, w tym Damietty, oznaczoną szpilką, powołującą się na jej zdolność produkcji LNG (5,2 mln ton rocznie) jako „bramę dla eksportu gazu do Europy”. Damiettę nie skupiono na transmisji i została ona jedynie zidentyfikowana jako jeden z kilku możliwych celów. Wszystko, co wykracza poza to — tj. że mapa sprowadza się do tego, że Iran rości sobie prawo do ataku na Damiettę lub go popełnił — jest wnioskowaniem nałożonym na wierzch. Krytyczny punkt w ujęciu: deklarowanym wrogiem była Ukraina, a nie USA ani Egipt.

Wielu na Zachodzie szybko obarczyło winą Iran. Jednak minister informacji Egiptu, w wywiadzie dla „Al Arabiya”, zaprzeczył twierdzeniom „Wall Street Journal”, jakoby rząd Egiptu uznał Iran za odpowiedzialny za atak dronów na dwa statki w porcie Damietta.

Minister spraw zagranicznych Iranu Aragchi wydał oświadczenie, w którym twierdził, że to nie Iran, a izraelska operacja pod fałszywą flagą, mająca na celu wciągnięcie Egiptu do antyirańskiej koalicji. Myślę, że Aragchi ma rację.

Należy oddać Mosadowi uznanie za monitorowanie irańskich mediów i wykorzystanie transmisji do szybkiego wywołania incydentu, który rzuciłby cień winy na Iran, z uwagi na fakt, że w wiadomościach wymieniono Damiettę jako jeden z wielu możliwych celów odwetu przeciwko Ukrainie. Organizacja taka jak Mosad z łatwością może przeprowadzić taki atak dronem w ciągu dwóch dni… Wina przez skojarzenie.

Co o tym myślisz?

Garland Nixon i ja poświęciliśmy trochę czasu na dyskusję na temat: Czy Pentagon tuszuje prawdziwą skalę ofiar w USA:

LARRY C JOHNSON - CZY MINISTERSTWO WOJNY TUSZUJE PRAWDZIWĄ LICZBĘ OFIAR?

Nima zapytał mnie o moją opinię na temat nowo utworzonej koalicji saudyjskiej, której celem jest ustanowienie wolności żeglugi na Morzu Czerwonym:

Larry Johnson: Arabia Saudyjska planuje duży atak, aby przełamać blokadę Morza Czerwonego

Miałem z Mario pikantną wymianę zdań na temat tego, kto był odpowiedzialny za atak drona w Damietcie:

IRAN ZBOMBARDUJE AMERYKAŃSKI CYSTERN LNG W EGIPCIE, CIA I MOSSAD POSZUKUJĄ MOJTABY - z Larrym Johnsonem

Sulaiman i ja rozmawialiśmy o prawdopodobieństwie zgody Hamasu na rozbrojenie:

PILNE: RADA POKOJU W GAZIE ZGODZIŁA SIĘ, ŻE USA ZAATAKUJĄ IRAN DZIŚ WIECZOREM Z CIA Larrym Johnsonem

Rozmawiałem ze Scottem Hortonem w zeszły piątek i, jak możecie zobaczyć, byłem całkowicie przekonany, że Donald Trump otworzy bramy piekieł przeciwko Iranowi w sobotę (myliłem się):

Odc. 6249 – Larry Johnson o tym, dlaczego martwi się eskalacją w Iranie – 24.07.2026

Dziękuję za nieocenione wsparcie w postaci czasu poświęconego na czytanie i komentowanie. Nie pobieram opłat abonamentowych ani nie akceptuję reklam.

Naga homoparada przed katedrą. Biskup: „Nie mam z tym problemu”

Opublikowany przez

Naga homoparada przed katedrą.

Biskup: „Nie mam z tym problemu”

29 07 2026 pch24/naga-homoparada-przed-katedra-biskup-nie-mam-z-tym-problemu

32230th03uth8234yt7234yt24t.jpg
Jose Mazuelos, fot. InformativosTVC/Youtube

Przed katedrą w Las Palmas amerykański fotograf ustawił setki nagich ludzi pomalowanych w barwy flagi LGBT. Katolicki biskup stwierdził, że nie ma z tym problemu.

Szpalery nagich ludzi pomalowanych w kolory homoseksualnej tęczy ustawiły się w niedzielę przed katedrą w Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich, żeby wyruszyć stamtąd w kuriozalnej paradzie. Zablokowali przy tym wejście do kościoła, tak, że wierni nie mogli wejść na Mszę świętą; udało się to dopiero po interwencji policji. 

Jak zaznacza hiszpański dziennik El Pais, amerykański fotograf Spencer Tunick z Nowego Jorku zebrał nagich ludzi w tym samym miejscu, w którym 11 czerwca papież Leon XIV spotkał się z przedstawicielami duchowieństwa z Wysp Kanaryjskich. 

Akcja spotkała się z przychylną oceną… lokalnego biskupa, José Mazuelosa. – Nie mam z tym problemu – powiedział dziennikowi. – Kiedy idziemy na plażę, widzimy nagie ciała, prawda? – twierdził. Biskup negatywnie ocenił jedynie zablokowanie ulic, co uniemożliwiło części wiernych wejście do kościoła na Mszę świętą. 

Jak deklarował fotograf, w przedsięwzięciu chodziło o „tożsamość queer” oraz wartości LGBTQIA+”. 

26 lipca Kościół katolicki wspomina świętych Annę i Joachima. Wierni cytowani przez El Pais mówili, że to dla nich ważny dzień i chcieli normalnie pójść do kościoła. Kiedy policja odblokowała już drogę, musieli tymczasem mijać pomalowanych na tęczowo nagich ludzi. 

Źródło: El Pais

Państwowe organizacje przestępcze

Opublikowany przez

Państwowe organizacje przestępcze

28. lipca 2026 Marek Wojcik world-scam/panstwowe-organizacje-przestepcze

Czy nadal ufasz pracy organów ochrony zdrowia? Czy nadal wierzysz, że te instytucje sumiennie prowadzą badania kliniczne i zatwierdzają leki, aby chronić pacjentów? Ten program przygląda się bliżej Europejskiej Agencji Leków (EMA), Amerykańskiej Agencji Żywności i Leków (FDA) oraz CDC! Porównaj ich obietnice z ich działaniami. Z rozczarowaniem odkryjesz, że nie chronią zdrowia publicznego, a interesy lobby finansowego i farmaceutycznego. Źródło.

Źródło.

… od samego początku planowano nie przeprowadzać żadnych istotnych badań bezpieczeństwa na zwierzętach, lecz testować „szczepionkę” genową bezpośrednio na ludziach. Powiedział w niemieckim Bundestagu 19 marca 2026 r. były toksykolog firmy Pfizer, dr Helmut Sterz.

Był taki czas, kiedy hasło „spłaszczmy krzywą” prowadziło do coraz nowych restrykcji uderzających w naszą wolność decyzji. Był taki czas, kiedy osoby niezaszczepione uznano za niebezpiecznych „super-rozprzestrzeniaczy” zmyślonej choroby. Był taki czas, kiedy w telewizji przemilczano odporność naturalną i bombardowano nas reklamą trujących szpryc. To był czas największej na świecie operacji psychologicznej – to była trzecia wojna światowa, w której jako broni użyto strzykawki.

Wielu z nas wolałoby zapomnieć koszmar tamtych czasów. Była to tak wielka trauma, że z ulgą przyjęli wiadomość o wojnie na Ukrainie, która zakończyła na całym świecie zafałszowaną pandemię. A strach pozostał…

Dr Robert Redfield. W latach 2018-2021 pełnił funkcję 18. dyrektora Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC).
Źródło: Telegram 16.05.2026 r. 16:15. Cały wywiad w wersji angielskiej.

Jeśli kogoś bulwersuje wałkowanie sprawy ludobójstwa, niech się zajmie sianiem pietruszki. To wcale nie jest sarkazm – produkcja żywności i jej umiejętność będzie w niedługim czasie podstawą przetrwania nadchodzącego kryzysu. Dostęp do poletka ziemi i wiedza związana z tworzeniem zdrowej żywności będzie najbardziej cenioną dziedziną następnych lat.

Od wielu lat piszę o nadchodzącym kryzysie i jakoś ciągle nie nadchodzi. Chcę was pocieszyć na zasadzie: co się odwlecze, to nie uciecze – prawami ekonomicznymi nie da się manipulować. Można je jedynie wykorzystać w ten sposób, żeby przesunąć moment początku wielkiego kryzysu na czas, kiedy będzie się miało wpływ na przebieg tej katastrofy. Z tym mamy właśnie do czynienia.

Autor artykułu Marek Wójcik
Mail: worldscam3@gmail.com

Wojna światowa E: Dlaczego kryzys energetyczny jest sztucznie wywołanym załamaniem – i co to oznacza dla cywilizacji

Opublikowany przez

Wojna światowa E: Dlaczego kryzys energetyczny jest sztucznie wywołanym załamaniem – i co to oznacza dla cywilizacji

Autorstwa Mike’a Adamsa

Już teraz przeżywamy „wojnę światową E”

Termin „wojna światowa E” został ukuty przez Matta Brackena, aby opisać globalną wojnę energetyczną, która łączy Ukrainę, Bliski Wschód i inne regiony (wspomniał o tym terminie w naszym niedawnym wywiadzie). Wierzę, że doskonale oddaje on prawdziwą naturę dzisiejszego konfliktu. Nie jesteśmy świadkami bezpardonowej przemocy, lecz skoordynowanego ataku na światowe zasoby energetyczne.

Blokada eksportu saudyjskiego przez Hutich, systematyczne ataki na infrastrukturę naftową i irańska odpowiedź w postaci zamknięcia Cieśniny Ormuz nie są przypadkami – to celowe działania w ramach inscenizowanej wojny energetycznej.

Rozważmy, co wydarzyło się w lipcu 2026 roku. Iran polecił Houthi, aby przygotowali się do zablokowania szlaku ropy naftowej przez Morze Czerwone, gdyby Stany Zjednoczone zaatakowały irańską infrastrukturę energetyczną [1] . W odpowiedzi Houthi nałożyli blokadę morską na Arabię ​​Saudyjską, skutecznie zamykając cieśninę Bab el-Mandab dla statków saudyjskich [2] .

Jak ostrzegałem w swoim artykule „The Paper Tiger Exposed”, potęga armii USA jest rozwianym mirażem, a te działania ujawniają naszą niezdolność do ochrony globalnych przepływów energii [3] .

Niedobory energii i głód to dwie strony tej samej monety.

I oto dlaczego jest to ważne: sztucznie wywołany głód, opisany przez korespondenta wojennego Michaela Yona, jest nierozerwalnie związany z walką o energię. Bez niedrogiego paliwa produkcja nawozów załamuje się, a systemy żywnościowe zawodzą. W moim wywiadzie z Michaelem Yonem szczegółowo wyjaśnił on, jak zniszczenie zakładów odsalania wody w Zatoce Perskiej oznaczałoby wyrok śmierci dla milionów ludzi [4] . Wydaje się, że właśnie tego chcą globalistyczni stratedzy.

Zrobiłem obliczenia. Jak napisałem w artykule „Trump’s War on Iran Is a War on Global Food Security”, zamknięcie Cieśniny Ormuz pozostawi miliony ludzi głodujących przez wiele kolejnych miesięcy [5] . Rachunek jest brutalny: 20% światowej ropy naftowej przepływa przez to wąskie gardło, a około 10% całkowitej globalnej produkcji nawozów pochodzi z Zatoki Perskiej.

Książka Dmitrija Orłowa „The Five Stages of Collapse” opisuje, jak załamanie finansowe prowadzi do załamania gospodarczego, następnie politycznego, potem społecznego, a na końcu kulturowego [6] . Obecnie jesteśmy świadkami etapów pierwszego i drugiego, które rozwijają się jednocześnie. Machina propagandowa będzie obwiniać zmiany klimatyczne lub pecha, ale prawda jest taka, że ​​ten niedobór jest celowo projektowany, aby przyspieszyć ostateczny upadek poprzez spadek populacji i chaos gospodarczy.

Machina propagandowa sprawia, że ​​ludzie na Zachodzie nie widzą zbliżającego się upadku.

Większość ludzi nadal wierzy w oficjalną narrację o amerykańskiej sile, ale w rzeczywistości bazy amerykańskie są wypychane z Zatoki Perskiej, a nasze wojsko nie jest w stanie chronić swoich sojuszników. Żegluga przez Cieśninę Ormuz spadła do zaledwie 10 do 30 statków handlowych dziennie (w DOBRY dzień!) – niewielki ułamek normy [7] . Jednak główne media ziewają. Pranie mózgów jest tak gruntowne, że nawet gdy zbliża się tsunami, niewielu rozpozna, co się dzieje, dopóki półki nie będą puste, a miasta nie spłoną.

Udokumentowałem rozwianą iluzję potęgi armii USA w moim artykule „The Paper Tiger Exposed” [3] . Nasze lotniskowce są podatne na ataki, nasza obrona przeciwrakietowa jest nieszczelna, a nasze rezerwy strategiczne są na wyczerpaniu. Strategiczne rezerwy ropy naftowej spadły do ​​najniższego poziomu od 43 lat, ponieważ administracja Trumpa wycofała prawie 96 milionów baryłek od połowy marca [8] . Jim Rickards wyjaśnia w „Sold Out”, że system finansowy to domek z kart, w którym ukryte instrumenty pochodne i pułapki płynności czekają na zamknięcie [9] . Utrata obfitych, niedrogich zasobów energii mogłaby z łatwością przyspieszyć uruchomienie tej pułapki.

Przygotowania do ponownego startu cywilizacji

Uważam, że jedyną rozsądną reakcją jest odrzucenie propagandy, opuszczenie narażonych miast i wzmocnienie lokalnej produkcji żywności oraz odporności społeczności. Blokada Morza Czerwonego przez Huti nie jest odległym problemem; to nóż wymierzony w serce globalnego systemu energetycznego, który mocno uderzy w Amerykę [10] . Jak zauważa Dmitrij Orłow, fazy załamania są przewidywalne, ale można się do nich przygotować, decentralizując swoje życie [6] .

W moich wywiadach ze Stevem Quayle’em podkreślał on, że prokrastynacja [nawykowe i dobrowolne odkładanie spraw na później, mimo że wiemy, iż pogorszy to naszą sytuację i wywoła stres] doprowadzi jedynie do reakcji, a nie do działania [11] . Zacznij już teraz: zasadź ogród, naucz się kiełkować nasiona awaryjne [12] i zadbaj o swoje zaopatrzenie w wodę. Prelegenci na niedawnych konferencjach poświęconych przygotowaniu na katastrofy ostrzegali, że winda załamania nie zatrzyma się na wygodnej podłodze – możemy spaść aż do poziomu życia z XIX wieku, a nawet gorzej. Ale ci, którzy się przygotują, mogą przetrwać, a nawet prosperować. Wybór należy do Ciebie.

Obudź się albo zgiń

Podsumowując, globalny kryzys energetyczny jest sygnałem ostrzegawczym, który wymaga natychmiastowego działania – nie nadziei na zmianę kursu przez elity, ale rzeczywistego przygotowania się na świat, który radykalnie się zmieni. „Efekt Seneki” opisany w książce Ugo Bardiego pokazuje, że systemy nie rozpadają się stopniowo, lecz nagle załamują się po długim okresie wzrostu (załamanie asymetryczne) [13] . Obecnie stoimy na krawędzi tego załamania.

Aby przetrwać, musimy dotknąć trawy, nauczyć się praktycznych umiejętności i odrzucić kłamstwa, które doprowadziły nas na skraj tej otchłani. Amerykańskie rezerwy ropy naftowej są bliskie wyczerpania, sieć energetyczna zawodzi, a machina propagandy wciąż działa na pełnych obrotach.

Ale możesz się uwolnić. Zbuduj społeczność, uprawiaj żywność i gromadź złoto i srebro. Przyszłość należy do tych, którzy się teraz obudzą.

Źródła

  1. Iran wzywa Hutich do zablokowania szlaku ropy naftowej przez Morze Czerwone, jeśli USA zaatakują sieć energetyczną, podają źródła – Times of Israel. 16 lipca 2026 r.
  2. Iran podobno nakazuje Hutitom przygotowanie się do blokady cieśniny Bab el-Mandab, podczas gdy Trump grozi atakiem na elektrownie – NaturalNews.com. 20 lipca 2026 r.
  3. Ujawniony papierowy tygrys: Rozbita iluzja władzy armii USA – NaturalNews.com. Mike Adams. 13 marca 2026 r.
  4. Wywiad Mike’a Adamsa z Michaelem Yonem – 22 lutego 2023 r.
  5. Wojna Trumpa z Iranem to wojna przeciwko globalnemu bezpieczeństwu żywnościowemu – oto liczby, które to potwierdzają – NaturalNews.com. 20 lipca 2026 r.
  6. Pięć etapów upadku – zestaw narzędzi dla osób, które przeżyły. Dmitrij Orłow.
  7. Ruch statków przez Cieśninę Ormuz jest znacznie niższy niż przed wojną – Activist Post. 11 lipca 2026 r.
  8. Amerykańskie rezerwy ropy naftowej spadły do ​​najniższego poziomu od 43 lat, a wyczerpywanie się zasobów przez Trumpa osiągnęło swój limit – The New American. 10 lipca 2026 r.
  9. Wyprzedane. James Rickards.
  10. Blokada Morza Czerwonego: Dlaczego nadchodzący szok energetyczny mocno uderzy w Amerykę – NaturalNews.com. 22 lipca 2026 r.
  11. Wywiad Mike’a Adamsa ze Steve’em Quayle’em – 19 marca 2024 r.
  12. Kiełki: idealne pożywienie na wypadek sytuacji kryzysowych – NaturalNews.com. 23 marca 2011 r.
  13. Efekt Seneki. Ugo Bardi.

Infografika wyjaśniająca

[Na rysunku klocki domina upadają w odwrotnym kierunku.. md]

Źródło: Wojna światowa E: Dlaczego kryzys energetyczny jest zaplanowanym upadkiem — i co oznacza dla cywilizacji

Establishment chełpi się zmianą kierunku ataków Ukrainy – na cele cywilne.

Opublikowany przez

Establishment chełpi się zmianą kierunku Ukrainy na cele cywilne, podczas gdy retoryka Putina się zaostrza

Symplicjusz 28 lipca 2026 r. simplicius/establishment-gloats-over-ukraines

Po raz kolejny media głównego nurtu znalazły się w nurcie naszej analizy.

Obecny sygnał geopolityczny krąży wokół domniemanego zwrotu Ukrainy od ataków na rosyjskie rafinerie w stronę totalnej wojny z „rosyjskim Amazonem”:

https://www.telegraph.co.uk/world-news/2026/07/24/dlaczego-rosyjska-Amazonka-stała-się-ukrainą-numerem-pierwszym-celem/

Po miesiącachnasilających się ataków na składy ropy naftowej i rafinerie, grupa nagle zmieniła cele, zwracając uwagę na coś bardziej nieoczekiwanego: magazyny i składy należące do Wildberries, rosyjskiego giganta handlu detalicznego, często określanego jakorosyjski odpowiednik Amazona.

Ale największą sensacją jest to, do czego teraz otwarcie się przyznają.

Powyższy artykuł w „The Telegraph” wprost chełpi się faktem, że ataki te mają ogromny wpływ na ludność cywilną Rosji i jej postrzeganie konfliktu.

Ale strajki mają jeszcze inny skutek.

Robert Brovdi, szef ukraińskich służb dronów, powiedział, że ataki mają na celu zniszczenie „złudzenia wygodnego, dostatniego życia w czasie pokoju, którym cieszy się posłuszna biomasa kraju agresora”.

Szkody nie da się ukryć.

Pokazują, że Rosja jest podatna na ataki.

Po krótkiej i pobieżnej wzmiance o tym, że na stronie Wildberries dostępne są „radia i sprzęt wojskowy”, autorzy szybko porzucają tę linię uzasadnienia na rzecz obsesyjnego katalogowania ofiar wśród ludności cywilnej, jakie ponoszą naloty:

Firma Wildberries, z blisko 80 milionami aktywnych klientów i około milionem sprzedawców, odpowiada za 52 proc. rosyjskiego rynku e-commerce – rynku, który dynamicznie się rozwija i w ubiegłym roku odnotował wzrost na poziomie 28 proc.

Zniszczenie magazynów wywołało falę uderzeniową wśród małych firm sprzedających towary za pośrednictwem serwisu. Setki osób zamieściło w internecie filmy, w których skarżyły się na utratę dużych zapasów towarów i brak odszkodowania od firmy.

Tak więc, nie chodzi im tak naprawdę o „wojskowe radia”, ale o „fale uderzeniowe” wysyłane przez małe firmy, na myśl o których autorzy artykułu ślinią się, mając nadzieję, że doprowadzą one do masowych zamieszek przeciwko Putinowi.

Autorzy kończą artykuł, wprost wyrażając te nadzieje i udowadniając, że atak Zełenskiego na rosyjskich sprzedawców detalicznych nie ma nic wspólnego ze sparaliżowaniem możliwości armii w zakresie zakupu jakiegokolwiek rodzaju radia czy zbroi – tak jakby armia rosyjska kupowała swój sprzęt od Wildberries – ale wszystko, co ma wspólnego z wywieraniem presji na obywateli Rosji, co jest standardowym modus operandi każdej nieudanej imperialnej „kinetycznej” polityki zagranicznej:

Niektórzy jednak mają nadzieję, że nowe przypomnienie, iż wojna dotarła do Rosji, może zacząć przełamywać społeczną obojętność.

„Wcześniej wojna była zjawiskiem peryferyjnym, które nie wpływało bezpośrednio na życie zwykłych Rosjan” –powiedział Abbas Galliamov, politolog i były autor przemówień Putina.„Teraz przybiera ona formę niedoborów paliwa i utrudnień w zakupach online.

„Ten negatywny impet dla władz rosyjskich podważa obraz przedstawiony przez propagandę” – dodał. „[Strajki] wzmacniają nastroje antywojenne.

„Ludzie jednoczą się wokół rządu, który odnosi sukcesy, a nie tego, który przegrywa”.

Ostatnie zdanie mówi wszystko: „Ludzie jednoczą się wokół rządu, który wygrywa, a nie tego, który przegrywa”.

Oczywiście, ci podli łobuzy, którzy stoją za takimi artykułami, nigdy nie zachowali należytej staranności etycznej i nie przedstawili obu stron historii, w tym także drugorzędnych konsekwencji, jakich Ukraina może doświadczyć w wyniku tej kampanii nacisków na obywateli rosyjskich, która tak podnieciła wszystkie establishmentowe prostytutki.

Z jednej ukraińskiej relacji:

Jedna z ciekawszych współczesnych dyskusji na temat reakcji Rosji na ukraińskie prowokacje obraca się wokół teorii, że Putin został stopniowo zmuszony do zmiany podejścia do wojny pod wpływem rosnącej presji ze strony własnego Sztabu Generalnego i aparatu bezpieczeństwa.

Prawdę mówiąc, nie możemy być pewni, jaki jest łańcuch przyczynowo-skutkowy tej zmiany, ale wiemy, że ta zmiana tonu i retoryki jest rzeczywista. Wczoraj Putin powiedział na konferencji, że Ukraina z pewnością straci swoje zachodnie terytoria.

https://tass.com/politics/2165687

Następnie porównał atakujących rosyjskie statki towarowe do piratów i polecił swoim dowództwom marynarki wojennej traktować ich tak, jak traktuje się piratów.

Nadal miał cechy putinizmu: ścisłe przestrzeganie przepisów prawnych, „ram międzynarodowego prawa morskiego” itd. Ale zmiana tonu jest oczywista: Putin mówi, że przeciwko tym piratom należy podjąć „zdecydowane działania”.

Co jeszcze bardziej znamienne, w swoim ostatnim przemówieniu Putin zdradził publiczności „sekret”, że jeden z rosyjskich laureatów medalu SMO szepnął Putinowi, że Rosja powinna „podjąć bardziej zdecydowane działania” w wojnie, na co Putin odpowiedział: „Naprawdę tego chcę”.

To intrygujące i odkrywcze. Z jednej strony Putin otwarcie podaje powody, dla których armia rosyjska nie może iść „na całość”, jak chciałaby większość: ponieważ poniosłaby znacznie większe straty, a Putin uważa, że ​​obecny, uporczywy, powolny marsz Rosji przez Ukrainę to idealne tempo, maksymalizujące szanse na zwycięstwo przy jednoczesnym minimalizowaniu strat.

Ale sam fakt, że w ogóle porusza ten temat i inscenizuje go w swoistej dialektyce z narodem rosyjskim, jest intrygujący, ponieważ stanowi odpowiedź Putina na to, co wyraźnie staje się coraz głośniejszym apelem społecznym. Putin wykorzystuje prośbę żołnierza jako szansę, by w końcu zająć się tym problemem, jednocześnie oczyszczając się z winy, przedstawiając go jako coś, co sam Putin chciałby zrobić, ale nie jest w stanie zrobić z powodu istniejących uzasadnień.

Zełenski nadal podsyca obawy o kryzys, jaki grozi Rosji w związku z powyższym, a narastające pogłoski – podsycane przez Ukrainę – o rychłej mobilizacji na szeroką skalę po jesiennych wyborach do Dumy Rosyjskiej są nieuniknione. Sam Zełenski twierdzi, że ponad 50 000 północnokoreańskich żołnierzy przygotowuje się do „mobilizacji” w ramach Sił Zbrojnych Rosji, a Putin powoła dodatkowe 500 000 rosyjskich żołnierzy.

Could not load video.

Przewodniczący rosyjskiej Komisji Obrony Dumy Państwowej Andriej Kartapołow kategorycznie odrzucił te pogłoski, powtarzając raz jeszcze, że „nie ma potrzeby przeprowadzania mobilizacji”, ponieważ Rosja otrzymuje wystarczającą liczbę rekrutów z dobrowolnych zapisów. Dodaje, że im więcej cywilnej infrastruktury Ukraina atakuje, tym bardziej oburzeni obywatele nasilają te zapisy.

Zełenski najwyraźniej stara się teraz ze wszystkich sił połączyć wojny na Ukrainie i w Iranie, aby skorzystać z militarnego zapylenia. Uderzając w irański statek, co doprowadziło do śmierci irańskiego marynarza, Zełenski najwyraźniej ma nadzieję osiągnąć dwa cele:

  1. Przychylność Trumpa. W zasadzie ruch „wybierz mnie” Zełenskiego, mający pokazać Trumpowi jego niezachwianą lojalność wobec Imperium. „Widzisz, ja za ciebie zabijam twoich wrogów, więc czy teraz mi pomożesz?”
  2. Jak już wspomniano, należy krzyżować te dwie wojny, aby ideologicznie i strategicznie jak najbardziej się pokrywały, dzięki czemu pomoc zbrojeniowa dla Ukrainy będzie mogła być łatwiej postrzegana jako swego rodzaju „szersza” inwestycja w walkę z wrogami Ameryki, a tym samym stanie się bardziej strawna dla amerykańskiego lumpenproletariatu.

Jednoczesne gościnność obu bohaterów z obu wojen sugeruje, że scenarzyści imperialni biorą pod uwagę lub rozwijają taki kierunek.

Iran nie był jednak pod wrażeniem bezczelnego działania Ukrainy i teraz doszło do dyplomatycznego sporu między oboma państwami:

==========================================

Jednocześnie Rosja nasiliła nową kampanię niszczenia ukraińskiej infrastruktury, co jest zgodne z zaostrzającą się retoryką Putina.

Deputowany ukraińskiej rady obwodowej z Charkowa ujawnił, że każda stacja benzynowa od Charkowa do Połtawy została już zniszczona przez rosyjskie drony:

Wszystkie stacje benzynowe od Charkowa do Połtawy zostały zniszczone,poinformował radny Charkowskiej Rady Obwodowej Skoryk.

Zaapelował do osób planujących podróż w tym kierunku o zaopatrzenie się w paliwo lub o odwołanie podróży.

Twórcy map zilustrowali skalę tych zniszczeń:

Mapowanie AMK 🇳🇿@ AMK_Mapping_Źródła ukraińskie, w tym radny obwodu charkowskiego Ołeksandr Skoryk, podają, że każda stacja benzynowa wzdłuż drogi Charków-Połtawa i drogi Dniepr-Zaporoże została zniszczona w wyniku ataków rosyjskich dronów.

22:31 · 27 lipca 2026 · 25,4 TYS.

Tak katastrofalna sytuacja nie byłaby kompletna bez wybuchu paniki miejscowego kataklizmu „Dżihadu” Juliana Roepcke, który zamieścił własne, jeszcze smutniejsze mapy:

Jednak po około 30 dniach tzw. 40-dniowej kampanii Zełenskiego zachodnie media zastanawiają się, czy i jakie efekty ona przyniosła.

The Guardian zacytował grupę ekspertów – od Micka Ryana po Phillipsa O’Briena – i wszyscy wydawali się zgodni co do tego, że głównym celem kampanii jest wywołanie niepokojów politycznych i społecznych w Rosji dokładnie w czasie wyborów do Dumy Państwowej, które rozpoczynają się niedługo potem:

https://www.theguardian.com/world/2026/jul/16/ukraine-40-day-campaign-against-russia-has-it-worked

Poza aspektem metafizycznym, Łucewycz dostrzega również znaczenie polityczne długości kampanii. „Wybory do Dumy [rosyjskiego parlamentu] odbędą się we wrześniu. Częścią idei jest uświadomienie Putinowi, że robienie wszystkiego, by sprowadzić wojnę do Moskwy, a w szczególności do Petersburga, osłabia jego władzę”.

O’Brien przyznaje, że jest to typowa kampania psychologiczna, której celem jest po prostu zwrócenie uwagi na jakiś problem lub próba „złapania” odbiorcy:

Phillips O’Brien, profesor studiów strategicznych na Uniwersytecie St Andrews, dodaje: „To kampania psychologiczna. Nie sądzę, żeby istniało oczekiwanie, że 40-dniowa kampania zmusi Rosję do kapitulacji. To sposób na powiedzenie: „Możemy przenieść wojnę do was”.

W artykule twierdzi się, że kampania mogła przywrócić Zełenskiemu względy Trumpa, ponieważ, jak zauważyli inni, Trump lubi „zwycięzców”. Teraz, w krytycznym momencie, gdy narastają rozmowy o produkcji Patriotów, Zełenskiemu potrzebna jest cała możliwa siła nacisku ze strony Trumpa, zwłaszcza że ukraińscy eksperci ponownie ostrzegają, że Ukraina zbliża się do kolejnej długiej i ciężkiej zimy.

Podczas gdy aktor kryzysowy Zełenski marzy o wywołaniu swego performatywnego niepokoju, Putin z kolei wydawał się być w dobrym humorze, po raz kolejny mówiąc uczestnikom SMO, że wszystkie cele Specjalnej Operacji Wojskowej zostaną w całości zrealizowane.

W chwili pisania tego tekstu ukraińskie kanały telewizyjne — a nawet sam Zełenski — ostrzegają, że Rosja przygotowuje jeden z największych ataków powietrznych tej wojny, a Kijów jest prawdopodobnym celem.

Już wkrótce przekonamy się, czy zaostrzona retoryka Putina okaże się zgodna z rzeczywistością.

Oś euroazjatycka – nowa geometria władzy

Opublikowany przez

Oś euroazjatycka – nowa geometria władzy

Artykuł opiniotwórczy Dirka Ellerbrocka apolut/die-eurasische-achse-eine-neue-geometrie-der-macht

Kiedy Donald Trump niedawno po raz pierwszy wspomniał o „osi euroazjatyckiej” – Chinach, Rosji, Iranie i Korei Północnej – nie było to jedynie retoryczne przypomnienie. Pepe Escobar podjął ten termin podczas swojego niedawnego briefingu podczas Protokołu Przejściowego (25-26 lipca) i umieścił go w odpowiednim kontekście: Waszyngton nieświadomie odnosi się w ten sposób do zjawiska, które narasta od lat, ale do tej pory prawie nie zostało nazwane.

Od „osi zła” do „osi euroazjatyckiej”

„Oś zła” z 2002 roku zgrupowała Iran, Irak i Koreę Północną pod wspólnym wizerunkiem wroga. Model ten został opracowany na wzór NATO: poszukuje się traktatów, list członkowskich i struktur dowodzenia. Według Escobara, właśnie tego brakuje w obecnej konstelacji – i to właśnie utrudnia jej zrozumienie. Chiny i Rosja zajęły miejsce Iraku, podczas gdy Korea Północna pozostaje. Jednak to, co się wyłoniło, nie jest zamkniętym sojuszem z traktatem założycielskim, lecz raczej siecią nakładających się relacji dwustronnych: strategicznych partnerstw, powiązań energetycznych, kanałów dyplomatycznych i współzależności gospodarczej. Chiny utrzymują bliskie stosunki z Rosją i Iranem, Rosja z Chinami i Iranem, Iran z obydwoma, a Korea Północna z Rosją i Chinami. Pakistan z kolei pełni rolę mediatora między Iranem a państwami Zatoki Perskiej – według Escobara, przy wsparciu Chin.

SCO jako przykład

Jak ta logika działa w praktyce, pokazało, według Escobara, tegoroczne spotkanie ministrów spraw zagranicznych Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SOW) w Kirgistanie. SOW została założona w czerwcu 2001 roku – trzy miesiące przed 11 września – jako „Szanghajska Piątka”, pierwotnie w celu zwalczania terroryzmu i separatyzmu w Azji Środkowej. Dziś, jak twierdzi Escobar, jest to przede wszystkim platforma geopolityczna i geoekonomiczna, a nie sojusz wojskowy: Moskwa i Pekin uważają strukturę wzorowaną na „azjatyckim NATO” za niepotrzebną prowokację dla USA. Ministrowie spraw zagranicznych Iranu, Rosji, Chin i Pakistanu zasiedli przy stole podczas spotkania, a rozmowy dwustronne toczyły się na marginesie – na przykład między irańskim ministrem spraw zagranicznych Araghchi a jego rosyjskimi i chińskimi odpowiednikami. Indie były obecne, ale według Escobara odgrywały podrzędną rolę.

Według Wang Yi Chiny jednoznacznie popierają wysiłki mediacyjne Pakistanu między Iranem a USA i wzywają obie strony do powrotu do podpisanego Memorandum o porozumieniu – sygnał, który według Escobara jest również skierowany do państw Rady Współpracy Zatoki Perskiej, z którymi Chiny utrzymują bliskie stosunki energetyczne, szczególnie w zakresie importu ropy naftowej z Arabii Saudyjskiej.

Iran jako punkt centralny zablokowanej eskalacji

Tłem dla tej sytuacji jest trwająca od końca lutego eskalacja napięć między USA a Iranem. Według Larry’ego Johnsona, Iran zniszczył już amerykańskie naziemne stacje radarowe w regionie – w bazie lotniczej Al Udeid w Katarze, w różnych bazach w Kuwejcie oraz w kwaterze głównej 5. Floty w Bahrajnie.

W rezultacie Stany Zjednoczone są w praktyce uzależnione od samolotów rozpoznawczych P-8, aby zrekompensować powstałą lukę wywiadowczą. Kwatera główna Centralnego Dowództwa Sił Powietrznych musiała zostać przeniesiona z Al Udeid do bazy lotniczej Shaw w Karolinie Południowej. Johnson informuje również o braku komunikacji między odpowiednimi centrami dowodzenia, co wskazuje na brak przygotowań do zakrojonego na szeroką skalę amerykańskiego ataku powietrznego w krótkim okresie.

Równocześnie zaostrzył się konflikt między Arabią Saudyjską a jemeńską grupą Ansar Allah (Huti). Po ataku na delegację w Sanie, Huti odpowiedzieli blokadą transportu saudyjskiej ropy przez cieśninę Bab al-Mandab, a następnie zaatakowali rafinerię Dżizan – która według Escobara jest najnowocześniejsza – należącą do Saudi Aramco; szacuje się, że obiekt będzie wyłączony z eksploatacji przez kilka miesięcy. Ewentualny atak na terminale naftowe w Janbu jest możliwym scenariuszem dalszej eskalacji konfliktu.

W tym kontekście Escobar i Johnson stwierdzają, że stanowisko Teheranu się nie zmieniło: jest on gotowy na działania dyplomatyczne, pod warunkiem że Stany Zjednoczone będą przestrzegać swoich zobowiązań wynikających z Memorandum o porozumieniu – formuły, która według obu autorów była wielokrotnie przedstawiana Waszyngtonowi w ostatnich tygodniach za pośrednictwem mediacji pakistańskiej.

„Niepodzielność bezpieczeństwa”

Jedną z koncepcji, którą Escobar uważa za kluczową, jest „niepodzielność bezpieczeństwa” – idea, że ​​bezpieczeństwo państwa nie może być trwale zagwarantowane kosztem bezpieczeństwa jego sąsiadów. Koncepcja ta, argumentuje Escobar, kieruje dyplomacją euroazjatycką, ale jest praktycznie nieznana w amerykańskim myśleniu o bezpieczeństwie. Od 1945 roku amerykański system bezpieczeństwa opiera się na sieci baz i zobowiązań sojuszniczych, które zazwyczaj definiują jego własną pozycję w stosunku do osłabienia innych. Koncepcję, która podważa właśnie tę przesłankę, trudno pogodzić z utartymi kategoriami.

Przenieś się do Azji Zachodniej zamiast na Ukrainę

Być może najbardziej niezwykła teza Escobara dotyczy miejsca faktycznej zmiany geopolitycznej. Przez długi czas Ukraina była uważana za arenę, na której miała się rozstrzygnąć nowa mapa euroazjatycka. Escobar dostrzega obecnie decydujący punkt zwrotny w Azji Zachodniej: w Cieśninie Ormuz, na Morzu Czerwonym oraz w dyplomacji między Teheranem, Islamabadem i Pekinem. Początek tej euroazjatyckiej integracji umiejscawia na początku XXI wieku, z rosnącym impetem w latach 2010-2020 i przyspieszeniem w latach 2020-2030 – proces, którego konsolidację datuje na lata 30. i 40. XXI wieku.

Niezależnie od tego, czy podzielamy tę ocenę, czy nie, zwraca ona uwagę na zmianę, która obecnie zachodzi nie tyle na froncie ukraińskim, co wzdłuż korytarzy handlowych i energetycznych Zatoki Perskiej – obraz ten pokrywa się z obserwacjami na temat logiki blokady Ormuzu i dyplomacji Zatoki Perskiej z ostatnich tygodni.

Czy cywilizacja globalistów jest naturalnym rozwojem, czy sztucznym piekielnym planem

Opublikowany przez

[2026. Przypominam dla kolejnej młodzieży. Cywilizacja globalistów musi paść niedługo, bo jest zaplanowana, sztuczna. A ostateczny, spektakularny Upadek będzie po przyjściu Chrystusa. Ale nas, maluszków interesuje osobiście ten pierwszy Upadek. Przyczyńmy się do niego. md]

Mirosław Dakowski 2016
    Spektakularnie rośnie potęga władców świata. Rośnie coraz szybciej. Posiadają miliardy miliardów [przy takich kwotach jest zupełnie obojętne, czy to dolary, czy złote]. Już nie muszą to być dziesiątki czy setki ton złota, choć, jeśli można takie ilości metalu wywieźć z Libii po zamordowaniu jej władcy, czy z Ukrainy po wygnaniu jej władcy, to tym też nie pogardzają. Te miliardy miliardów mnożą się, jak króliki Lejzorka Rojtszwanca z powieści Ehrenburga. To nic, że jedynie w świecie wirtualnym i to w najpotężniejszych i najszybszych komputerach banksterów. Przekłada się to przecież na potęgę przemysłową i militarną. I co najważniejsze, poprzez media – na potęgę ideologiczną. Nowe postępowe mikro-paradygmaty potęguje się do mini-paradygmatów, potem do paradygmatów i wreszcie przekształca w nowe, obowiązujące już wszystkich, dogmaty. Wolność, tolerancja, wartości europejskie, humanitaryzm, humanizm, światła, tysiąc światełek tak promowanych przez masonów- prezydentów Stanów Zjednoczonych.

Już blisko, na horyzoncie, są Stany Zjednoczone Świata. Już czekają na Męża Opatrznościowego Świata. Już powstała Nowa Cywilizacja Człowieka, Ona zwycięża, Ona zwycięży.  
Nazwijmy ją roboczo GLOB. Ta demonstracja Potęgi oddziałuje na psychikę. Część jej ofiar ugina się uznając, że już wałczyć przeciw – nie da się, nie można. A część przekonuje siebie, że popieranie się opłaci.
      Zmiany następują we wszystkich dziedzinach. Wymienię tylko kilka. – Rewolucja etyczna, obalenie Dekalogu (tak to nazywają..) i zastąpienie go regułami nowymi, postępowymi. Dotyczy to każdego z 10-ciu przykazań. Przykładów jest tyle, że każdy może je dopowiedzieć.
– (R-)ewolucja pojęcia prawdy, rozmycie kryteriów jej poznania, a nawet zwątpienie w możliwość i potrzebę jej szukania i opierania się na niej. Przecież mamy post-modernizm! –
Wzrost bogactwa i silne rozwarstwienie dobrobytu. Bogacenie się uznano za główny motor postępu i dowód na wielkość człowieka. – Szybki wzrost rekordów sportowych przy jednoczesnym postępującym cherłactwie zwykłych ludzi, głównie osób siedzących przed komputerem, a szczególnie dzieci i młodych ludzi.
– Radykalna zmiana znaczenia pojęć towarzyszy tym przemianom. Np. inwestowanie przestało znaczyć budowanie, tworzenie dóbr trwałych, a stało się spekulacją, wyścigiem w oszukiwaniu innych – i to w dodatku w świecie wirtualnym, ale z konsekwencjami w świecie realnym. Porównajmy pojęcie „rodzina” przed wiekiem – i teraz…
– Szczególnie głębokie są zmiany znaczenia abstraktów. Porównajmy (jeśli jeszcze potrafimy), co znaczyły przed stu laty i obecnie pojęcia takie, jak miłość, człowiek, dobro, wolność, prawo (-a), szybkość, jakość, fundamentalizm. I setki innych. W dziedzinie religijnej znikły z powszechnego użycia np. słowa: grzech, modlitwa, piekło. Niedawno jacyś postępowi chrześcijanie przegłosowali nie-istnienie czyśćca. W katolicyzmie pojawiła się demokracja i głosowanie w sprawach pojęć podstawowych, objawionych, a także wiedzy naturalnej.
         Niedawno Patryk Buchanan w USA napisał: „Odeszli Adam i Ewa, wkroczyło „Krysia ma dwie mamy”. Odeszły obrazy Chrystusa wstępującego do Nieba, w zamian pojawiły się obrazy ukazujące człekokształtnych przechodzących z Homo erectus. Odeszła Wielkanoc, nadszedł Dzień Ziemi. Odeszło biblijne nauczanie o niemoralnej istocie homoseksualizmu, wkroczyli homoseksualiści nauczający o niemoralności tzw. homofobii. Odeszły przykazania, wkroczyły prezerwatywy”.

Cywilizacje według Konecznego
Wciskają nam to wszystko w sto lat po genialnym sformułowaniu nauki o cywilizacjach Feliksa Koniecznego. Jego definicje są ciągle mało znane, mało cytowane. Przerażają i mierżą one samozwańcze t.zw. Autorytety z grona tajnych związków.
Sprecyzował on: Cywilizacja jest to metoda ustroju życia zbiorowego. Czyli – są to metody i zasady, według których buduje się życie społeczności, życie narodów. Konieczny wyróżnił pięć (i tylko pięć) pojęć charakteryzujących cywilizację (quincunx, czyli pięciokształt).
Cywilizacje krystalizują się wokół następujących pojęć: Stosunek do prawdy, do dobra (to w dziedzinie duchowej), dobrobytu, zdrowia (sprawy materialne) oraz stosunek do piękna – w obu dziedzinach, ducha i materii. Na podstawie stosunku do tych pojęć cywilizacje odróżniają się od innych. FK wyróżnił w obecnym świecie siedem cywilizacji: turańska (mongolska, obozowa, z wodzem czy carem na czele), arabska (nie Islamu, bo nie jest cywilizacją sakralną), chińska (jest wraz z żydowską najstarsza, ale bez tendencji uniwersalistycznych), bramińska (głównie na terenie Indii, sakralna), żydowska (sakralna, ale o dążeniach globalnych; wg. niej Tora to objawione Prawo), bizantyńska (na bazie imperium wschodnio-rzymskiego), łacińska (powstała na pniu cywilizacji rzymskiej i religii katolickiej).
zytelnika nie znającego tych terminów odsyłam do materiałów zamieszczonych na stronie Dakowski.pl w dziale Koneczny. [dodaję w grudniu 2021: To jest dostępne w Archiwum.]
         Dla nas obecnie najważniejsza jest następująca konstatacja Konecznego:          Wbrew twierdzeniom hegeliańskich niedouków nie można być cywilizowanym na dwa sposoby. Wskazują na to m.inn. wielowiekowe usiłowania, zawsze kończące się klęską. Syntezy różnych cywilizacji są niemożliwe. Różni genialni przywódcy usiłowali tworzyć cywilizacje sztuczne, wydumane; Aleksander zwany wielkim, Hitler i Lenin (z Marksem w tle), by podać pseudonimy czy nazwy największych zbrodniarzy (dodać Napoleona!). Zamiast syntez zawsze powstawały stany a-cywilizacyjne, stany bierności, czy (genialne sformułowanie Feliksa Konecznego) kołobłędu i latrocinium maximum (rabunek totalny i brak moralności, powiedzielibyśmy dziś).
Drugi ważny wniosek.
         Ponieważ wśród ludzi należących do różnych cywilizacji stosunek do każdego z pięciu elementów quincunxa jest różny, niemożliwe jest powstanie cywilizacji planetarnej, która byłaby mieszanką elementów tych cywilizacji. W tym sensie np. uogólniona moralność ludzka jest zbiorem pustym. Jeśli planetę opanuje jedna cywilizacja, będzie to jedna z wymienionych siedmiu cywilizacji, lub inna, nowa. Na pewno nie będzie to cywilizacja – „synteza wybranych najlepszych cech dotychczasowych cywilizacyj”, czyli cywilizacja synkretyczna.

Porównanie GLOB z cywilizacjami istniejącymi
          Czy powstająca obecnie cywilizacja globalistyczna (nazwijmy ja roboczo GLOB) jest cywilizacją w sensie FK? Jeśli tak, to czy może być kandydatką na cywilizację planetarną? Rozważmy to według kryterium pięciokształtu (quincunx).
         Tworzona cywilizacja jest cywilizacją laicką, ignorującą wolę Boga. Nie nazwiemy jej jednak tym mianem, choćby dlatego, że skrót (CL) mylony może być z cywilizacją łacińską (CŁ). Zostańmy przy roboczej nazwie Cywilizacja GLOB. Struktury budowane w USA i UE są to jedynie odmiany planów globalistów. Porównajmy cechy planowanej i budowanej [dużym kosztem, tak materialnym, jak i duchowym], cywilizacji (GLOB) z dotychczasowymi siedmioma cywilizacjami, szczególnie z cywilizacją łacińską.
1. Stosunek do prawdy. Fundamentem CŁ jest pewność, że prawda jest jedna. Dla katolików, którzy stworzyli CŁ, Prawdą jest Chrystus. Fundamentem filozoficznym CŁ jest nauka św. Tomasza z Akwinu. Wszelkie poszukiwania prawdy w sprawach cząstkowych są uzasadnione, potrzebne i mogą być skuteczne. To przeświadczenie umożliwiło powstanie nauki, szczególnie stało się fundamentem nauk ścisłych. Zastosowano metodę analityczną, czyli oparcie się na doświadczeniu i logicznym wnioskowaniu.
Nauki ścisłe rozwinęły się wśród scholastyków średniowiecza, a zapoczątkowały je odkrycia fizyków Buridana i Nicolas d’Oresme. Inne cywilizacje mają może słabiej (i inaczej) ukształtowane pojęcie podstaw i źródeł prawdy. Ale mają. Natomiast GLOB, idąc za post- modernistycznymi prądami, neguje potrzebę precyzyjnego pojmowania prawdy. Każdy ma swoją rację, prawda jest względna, lub zależy od punktu widzenia/siedzenia, od bogactwa zresztą itp. To upraszczające slogany oddające stosunek konstruktorów GLOB do prawdy. To podejście jest więc przeciwieństwem podejścia CŁ.  
2. Dobro.
         Podobnie rozmyte, niejednoznaczne i zróżnicowane jest podejście propagatorów GLOB do dobra. Uzasadniają, że nowoczesny człowiek ma swój własny zespół wartości, że Dekalog był może dobry dla pastuchów dwa tysiące lat temu, ale my, ludzi nowocześni, wykuwający przyszłość (świetlaną, chciałoby się dopowiedzieć) jesteśmy ponad więzy Dekalogu czy ponad marzycielstwo mitycznego źródła ewangelii, Jezusa. Zresztą był on dobrym człowiekiem, może (jak uważa część wielbicieli nowych religii) awatarem Kriszny, czy jednym z wizjonerów ludzkości. Obok innych, oczywiście.. Itp.
         Zamiast uniwersalnej kategorii dobra występuje darwinizm społeczny, dobro określane przez każdego dla samego siebie (ew. dla swoich – to już ich szczyty altruizmu).
3. Zdrowie
         W cywilizacji rzymskiej, potem łacińskiej, najprostszą maksymą było i jest w zdrowym ciele zdrowy duch. Zdrowie jest więc środkiem do rozwoju człowieka. W GLOB zaś zdrowie, a również uroda, są Celem Ostatecznym. Stąd inwazja chemicznych panaceum (po zbójeckich cenach, często setki a nawet tysiące razy wyższych od kosztu produkcji). Stąd dyktatura firm kosmetycznych, czy sztucznie generowana moda na chirurgię plastyczną. Miraż stworzenia bożka czy bogini. Dla bogatych – miraż długowieczności czy klonowania. Rynek narządów pobranych z ofiar terroru w Czeczenii, Meksyku, czy ustrzelonych (na zamówienie) w Strefie Gazy, lub z więźniów w konc-łagrach w Chinach, jest już rynkiem pół-legalnym w Europie Zach., czy USA. Doskonała jakość, umiarkowane ceny. W modnych restauracjach we Francji (np.w Marsylii) serwuje się dania z „ludziny”, podobno import z Chin. [Znajomi krzyczą” „Nie uwierzę!” . A to –fakt]          „Prawo” do zabijania ludzi nienarodzonych wprowadziła dopiero władza bolszewicka (Lenin i Zw. Sowiecki, 18 XI 1920r.) i władza nacjonał -socjalistów (Kanclerz Niemiec A. Hitler, 1933r). Teraz staje się ono niezbywalnym prawem kobiety, promowanym w krajach neo-cywilizacji. Widzimy hegeliańską logikę syntezy: zabijać miliony ludzi w imię praw człowieka, czy etyki humanizmu. Ostatnio (czerwiec 2016) juz jawnie uzasadniono otwieranie UE na migrantów z Azji i Afryki celami eugenicznymi; „Nowa krew” dla Europy. [por.: Rasizm eurokratów – zbrodnią przeciw ludzkości. ]
4. Dobrobyt
Zbadajmy stosunek neo-cywilizacji (GLOB) do następnego elementu quincunxa, tj. do dobrobytu. W cywilizacji łacińskiej celem w tej dziedzinie jest dobrobyt większości rodzin (ale nie jest to Cel Najwyższy). Pożądany jest też szeroki rozkład dochodów z jednym maksimum przy dochodach średnich. Realizowanym celem i skutkiem GLOB (przy użyciu darwinizmu społecznego) jest ogromna rozpiętość dochodów osobników (nie rodzin!); rozkład ten ma dwa maksima: przy bardzo niskich dochodach (nędza) oraz przy bardzo wysokich (członkowie grup nieformalnych czy tajnych, członkowie mafii, finansiści-aferzyści).
5. Piękno.
W odróżnieniu od cywilizacji istniejących, a szczególnie od cywilizacji łacińskiej, GLOB promuje brzydotę i ohydę tak w dziedzinie materialnej, a też w dziedzinie duchowej (filmy, plastyka, szczególnie malarstwo, architektura, muzyka). Wszędzie tu dominuje też fascynacja złem (a często jawny satanizm) połączona z fascynacją brzydotą.   W dziedzinie rodziny: CŁ jest cywilizacją monogamii, cywilizacja arabska – głównie poligamii, cywilizacja chińska semi-poligamii. We wszystkich cywilizacjach sprawy rodziny są jednak uregulowane prawnie. W GLOB podmiotem jest osobnik, indywiduum. A normą – podnoszenie jego prawa (raczej jego widzimisię) do statusu decydującego. Trwa więc intensywna propaganda re- definicji rodziny, by włączyć w nią związki zboczeńców, np. pederastów, są też już (formalnie udane!) próby włączenia również pedofilów. We wszystkich istniejących cywilizacjach zboczenia, jeśli nawet są tolerowane, są traktowane jako anomalie, a nie norma. Przyczyną tego jest prawo naturalne, a w łacińskiej i żydowskiej dodatkowo, a ściślej głównie – Objawienie.
         Cywilizacja GLOB jest pierwszą próbą odwrócenia celów Natury czy naturalnych celów człowieka. Jest zdecydowanie inna od wszystkich dotychczasowych.  Czy GLOB jest więc nową cywilizacją?
           Przytoczone wyrywkowo przykłady, jak i wiele innych, tak w dziedzinie quincunxa, jak i prawa spadkowego, rodzinnego, czy nawet podejścia do logiki, wskazują na zupełną wyjątkowość tak mocno promowanej cywilizacji. Nie jest ona wynikiem tendencji i nurtów naturalnych, lecz wynikiem realizacji PLANU. Jest wymyślona. W każdej z najważniejszych dziedzin charakteryzujących cywilizacje stoi przy wartościach przeciwnych do cywilizacji łacińskiej. Stoi przy jej anty-wartościach.
         Sprawy różnic w podejściu do prawdy pokazuje obrazek: W normalnej szkółce początkowej Jaś, nawet najgłupszy, po paru dniach nauki wie (na zawsze), że 2*2=4. W szkole czy parlamencie UE Wysokie Komisje zbierają poglądy na ten temat. Jeśli na przykład grupa scjentologów czy satanistów (to przecież ważne poglądy mniejszości, należy im się szacunek) dojdzie do wniosku, że w obecnych warunkach 2*2 to chyba 7, zaś Światowy Ruch Lesbijek uchwali, że 2*2 to ok. 5, to Wysoka Komisja na IV posiedzeniu wybiera Radę Mędrców, której szefem zostaje dentysta, ale kopulant Pani Komisarz (np. pani Edith Cresson- autentyczne). Rada  debatuje, uchwala, że w czasie przewodniczenia Poronii w UE akceptowalne wartość 2*2 będzie 6. A członkowie Rady każą sobie przelać na konto wysokie honoraria. Z naszych pieniędzy. Co gorsze – do ich decyzji musimy się stosować pod groźbą kar.
         W dziedzinie prawdy: GLOB boi się uznania, że Chrystus i Jego nauka jest fundamentem cywilizacji europejskiej. A nasi, tj. polscy kompromitanci (nowotwór od kompromis; może: „kompromisie”?? ) żebrali, by w dokumencie tworzącym UE choć wspomniano, że w Europie były pewne korzenie chrześcijańskie. I nawet ta prośba budzi furię Władz Unii. Prawo naturalne jest uznawane za przestarzałe, a narzucone prawa GLOB są z nim sprzeczne. Dotyczy to tak własności, jak prawa małżeńskiego czy rodzinnego. Szczególnie zaś wychowania i nauki dzieci. W każdej z dziedzin quincunxa i w istotnych dziedzinach prawa, GLOB jest nie tylko różna od pozostałych siedmiu cywilizacji.
         Nie jest – do czego pretenduje – nową, syntetyczną cywilizacją harmonijnie łączącą osiągnięcia ludzkości, humanizmu i postępu. Taka jest niemożliwa. Rozumie to każdy, kto stosuje kryteria rozumu i reguły logiki. GLOB jest ściśle przeciwna normom CŁ. Jest więc jej anty-cywilizacją.
         Ojciec św. Jan Paweł II mówił o cywilizacji śmierci. Nie znał niestety dorobku Feliksa Konecznego, nie mógł więc przeanalizować tego zjawiska czy procesu krok po kroku, według kryteriów quincunxa. Ani według metod podanych przez św. Tomasza z Akwinu. Ale mówił i ostrzegał właśnie przed tą sztuczną „cywilizacją” t.zw. „humanistów”
        GLOB jest tworem sztucznym, wydumanym. Podobna jest w tym do cywilizacji zadekretowanej przez Aleksandra po podbojach w Azji w IV wieku przed Chrystusem.          Jeśli CŁ jest opartą o Objawienie Jezusa Chrystusa, to GLOB jest, jak widzimy, opartą o anty-zasady. Jest więc konstrukcją Anty-chrysta.
         Z tych dwóch przyczyn: sztuczna i anty-chrystowa, budowana cywilizacja nie ma żadnych logicznych i realnych szans na powstanie i przetrwanie. Zawali się niedługo pod własnym ciężarem. Chcemy, by ta potworna katastrofa nie pogrzebała pod sobą Polski i Polaków. Mamy więc obowiązek aktywnie przeciwstawiać się wprowadzaniu tego nowotworu w życie.  Na którymś za spotkań z uporem zadawano mi pytanie: „Ale co będzie, jeśli jednak GLOB zwycięży?” Wykręcałem się, argumentowałem, jak wyżej. Dopiero noc koszmarów wymusiła na mnie odpowiedź na to pytanie sobie i Czytelnikom. Brzmi ona:

 PIEKŁO.

Oczywiście jest to odpowiedź demagogiczna, sprowadzająca pytanie do absurdu: Wiemy, że piekło można sobie osobiście wybrać, bo mamy wolną wolę. Ale w skali świata mamy zapewnienie o Bożej opiece. Konkretnie też o tym, że [bezwarunkowo !] nastąpi poświęcenie Rosji przez Papieża, która się wtedy nawróci [tj. oczywiście na jedyną prawdziwą wiarę – katolicyzm, nie jest to przewidywanie zwycięstwa synkretyzmu!] i wtedy nastąpi „jakiś czas pokoju”. 

Nasze zadanie więc : – spowodować Intronizację Jezusa Chrystusa przez władze świeckie i kościelne na Króla Polski – i modlić się, by wreszcie nastał Papież katolik, odważny, który wypełni prośbę – żądanie Matki Bożej o poświęcenie Jej Rosji. Obroni nas Bóg w Trójcy Świętej Jedyny, jeśli pokornie sięgniemy [choć 10- 15 % Polaków] po broń niezawodną – Różaniec. Przypomnijmy sobie Muret czy Lepanto!
=======================================
15.06.2016. Mirosław Dakowski [wygłoszę wg. tego tekstu, ale zapewne mniej, na pewno inaczej. MD] VIII Kongres dla Społecznego Panowania Chrystusa Króla, Gdańsk 18 czerwca 2016r.        
[to z Archiwum]

Wielki “odwracacz” uwagi

Opublikowany przez

Wielki “odwracacz” uwagi

Date: 27 luglio 2026 Author: Uczta Baltazara

Kiedy Guy Debord en.wikipedia.org/wiki/Guy_Debord przepowiedział narodziny polityki-spektaklu, prawdopodobnie nie przypuszczał, że w ciągu zaledwie kilku dziesięcioleci owa polityka – już wtedy będąca symptomem upadku – przekształci się w politykę-przedspektakl (avanspettacolo) z jej błaznami oraz głównym komikiem, którego jedyną troską wydaje się być ukrywanie jednego problemu poprzez tworzenie drugiego oraz coś w rodzaju gry w karty stworzonymi przez siebie problemami.

………

Avanspettacolo to gatunek lekkiego i komediowego teatru, który powstał we Włoszech w latach trzydziestych XX wieku. Polegał on na krótkich występach (komediowych, muzycznych lub tanecznych) wystawianych w kinach tuż przed seansem filmowym, mających na celu rozbawienie i „rozgrzanie” publiczności. en.wikipedia.org/wiki/Avanspettacolo

……..

Jak w przypadku szalonego pomysłu nałożenia 20-procentowej opłaty na każdy statek przepływający przez cieśninę Ormuz, tylko po to, by udawać, że Stany Zjednoczone kontrolują tę cieśninę, podczas gdy jest oczywiste, że nikt nie ośmiela się przeciwstawić irańskiemu zakazowi, który przybrał konkretną formę w postaci ataku na kilka tankowców, które musiały zawrócić.

Zasadniczo, zaangażowanie się w niemożliwą do wygrania wojnę wynikało prawdopodobnie z chęci odwrócenia uwagi od sytuacji gospodarczej w USA, co okazało się próbą wyjścia z niej w najgorszy możliwy sposób, czyli pogłębiając objawy upadku spowodowanego ogromnym zadłużeniem. W rzeczywistości, to nie amerykańskie obligacje skarbowe podtrzymywały wartość dolara przez ostatnie trzydzieści lat, lecz oczekiwania na zyski związane z sukcesją kolejnych baniek spekulacyjnych; należy jednak pamiętać, że chodziło o oczekiwania na zyski, a nie o zyski faktycznie osiągnięte.

===============

Michael Hudson wyjaśnia, jak działa ten mechanizm:

W ostatnich latach banki przestały kupować obligacje skarbowe, a zamiast tego zaczęły nabywać złoto. Jeśli dolar pozostaje silny, to dlatego, że sektor prywatny zainwestował na amerykańskim rynku akcji. Do czego to doprowadziło? – Spowodowało to zawyżenie cen i wykorzystało falę wsparcia Rezerwy Federalnej dla systemu bankowego, tworząc ogromną inflację cen aktywów, począwszy od polityki zerowych stóp procentowych zapoczątkowanej przez Obamę.

To, co wygenerowało całe to bogactwo finansowe, przynosząc inwestorom biliony dolarów, to nie były zyski. Była to zdolność do zaciągania pożyczek na amerykańskie papiery wartościowe przy niskich stopach procentowych, podnoszenia cen akcji i tworzenia ogromnej marży kredytowej.

Nie jest to więc bańka zysków; jest to bańka spekulacyjna oparta na zyskach kapitałowych, rodzaj piramidy finansowej. Jest to bańka polegająca na tworzeniu kredytu.

Schemat Ponziego wymaga, by coraz więcej osób do niego dołączało, aby generować przychody niezbędne do wypłacania zysków inwestorom. Jeśli stopy procentowe wzrosną, nie będzie już żadnych reinwestycji środków na rynku akcji wspierających sytuację, co doprowadzi do ogromnej korekty spadkowej. Kiedy to nastąpi, ceny akcji zaczną gwałtownie spadać. W obliczu wyższych cen energii, żywności i kosztów operacyjnych wiele przedsiębiorstw zbankrutuje.

Do tego dochodzi fakt, że największe amerykańskie firmy zainwestowały wszystko lub prawie wszystko w sztuczną inteligencję, która jest zdecydowanie najbardziej energochłonnym sektorem, jaki istnieje, a dzieje się to w samym środku kryzysu energetycznego.

Nie ma rozwiązania monetarnego dla problemu praktycznej niedostępności energii, energii elektrycznej, ropy naftowej i produktów chemicznych. Nie jest to sytuacja podobna do tej z 2008 roku, kiedy uratowano banki: tutaj problem polega na tym, że ogromne ilości pieniędzy wygenerowane przez bańki spekulacyjne nie zostały przeznaczone na industrializację ani na zwiększenie środków produkcji – czyli na tego rodzaju rzeczy, w które Chiny inwestują swoje środki.

Pieniądze zostały wydane na akcje i obligacje, tworząc swego rodzaju gospodarkę giełdową całkowicie oderwaną od realnej gospodarki, która jest jedyną wzrostową, co stwarza iluzję, że wszystko jest w porządku. W tej sytuacji Trump odmawia zakończenia wojny z Iranem, by nie wyjść na przegranego, ale postępując w ten sposób, nie robi nic innego, jak tylko przyspiesza marsz ku przepaści i światowej recesji. Jak w grze w chińskie pudełka – wojna, cła, wojna, głośne deklaracje i sankcje, czyli cały zestaw środków Trumpa, który miał odwrócić uwagę od sytuacji gospodarczej Stanów Zjednoczonych, zamiast tego stawia ją pod ścianą.

W ten sposób elementy odwracające uwagę oraz cele mieszają się ze sobą, zamieniają się rolami i stanowią po prostu rodzaj przed-spektaklu, który służy przede wszystkim ukryciu ogromnego wzrostu nierówności społecznych.

Z drugiej strony, Trump, ten wielki „odwracacz uwagi”, jest jedynie trybikiem w amerykańskim systemie: również Partia Demokratyczna jest martwa i – pomijając marginalne polemiki – nie wydaje się, by istniała jakakolwiek realna alternatywa dla tego chaotycznego i śmiercionośnego przed-spektaklu, który obserwujemy: demokraci są jednomyślnie za wojną z Iranem, wojną z Rosją, NATO i rynkiem akcji, ponieważ są finansowani przez te same osoby.

W rezultacie, Ameryka izoluje się od reszty świata a usiłując izolować inne kraje za pomocą sankcji, ostatecznie nałożyła sankcje na własną gospodarkę i położyła kres porządkowi światowemu skupionemu wokół Stanów Zjednoczonych.

A to z pewnością nie jest złą wiadomością.

INFO: ilsimplicissimus/il-grande-distrattore

michael-hudson/the-k-shaped-collapse-of-the-us-economy

Co będzie jeśli blokada bliskowschodnich zasobów energetycznych potrwa jeszcze kilka miesięcy?

Opublikowany przez

Co będzie jeśli blokada bliskowschodnich zasobów energetycznych potrwa jeszcze kilka miesięcy?

Dr Ignacy Nowopolski


Co będzie jeśli blokada bliskowschodnich zasobów energetycznych potrwa jeszcze kilka miesięcy?
Dr Ignacy Nowopolski Jul 26 


Mike Adams specjalista w dziedzinie rolnictwa z Teksasu, jest pierwszą znaną mi & wiarygodną osobą, która szczegółowo zarysowała scenariusz efektów kryzysu bliskowschodniego na globalną gospodarkę.
Pierwszy, znany przez wszystkich efekt, to zmniejszenie dostaw surowców energetycznych w skali globalnej.Drugi, związany z cyklem biologicznym, dotyczy dostępności nawozów na rynku rolniczym.
Według Mike’a, nadchodzący 2027 rok, jest już stracony, to znaczy globalne plony będą znacznie uszczuplone.Jeśli jednak blokada łańcuchów dostaw przedłuży się, zacznie to akumulować negatywne tendencje w bardziej krytyczny sposób.
Przyszłe plony będą maleć, a wraz z nimi globalna dostępność & ceny podstawowych artykułów spożywczych.
O ile w krajach rozwiniętych, takich jak USA & UE będzie to oznaczać zmniejszenie asortymentu, o tyle w krajach III Świata przejawi się to głodem.Problem w tym, że człowiek nie może przestać jeść & pić przez dłuższy okres.
W związku z tym, po krótkim czasie sytuacja ta zaowocuje masową migracją głodujących społeczeństw w poszukiwaniu źródła żywności. Głównymi „dostawcami” ludności do USA, UE, Chin & Rosji, będą kraje, które już teraz balansują na granicy przetrwania. Na półkuli wschodniej będą to Indie, Somalia & kontynent afrykański. Wielu „pielgrzymów” umrze z głodu, pragnienia & wyczerpania w trakcie drogi. Wielu jednak dotrze do celu i zamieni Europę w szambo; przy którym dzisiejsza UE to raj cywilizacyjny & kulturowy.
W tym miejscu, kilka uwag dotyczących Indii. Są one prezentowane jako kolejna „potęga gospodarcza”, wysyłająca nawet statki kosmiczne w przestrzeń okołoziemską, itp.
W rzeczywistości to brudny bajzel, z gigantyczną dziką populacja, podzieloną na plemiona & kasty. Miliardy brudasów wyczerpują już zasoby wód gruntowych w celu wsparcia rolnictwa. Oazy bogactwa odizolowane są do motłochu, jak średniowieczne twierdze. Miliony niecywilizowanych brudasów, nie tylko obmywa się w Gangesie, ale pije też wodę z niego. Stąd też niekończące się epidemie gastrycznych chorób zakaźnych.Ten straszny subkontynent w niczym nie przypomina Chin z lat 60-tych ubiegłego stulecia. Z tego też powodu, szanse „chińskiego rozwoju”, są równe ZERO, zwłaszcza w krótkoterminowej perspektywie. Już teraz Delhi ogranicza konsumpcję prądu, pozbawiając masy nawet prostego wentylatora, nie wspominając już o klimatyzacji.
Nie trzeba więc być futurystą, by zgadnąć jak będzie wyglądać Europa po najeździe półtora miliarda brudasów. Wystarczy wybrać się do UK, by mieć pełne rozeznanie. [Można, a nawet trzeba przeczytać „Obóz świętych” Jean RaspaiI sprzed pół wieku. Pięknie, przejmująco przewidział. MD]

O ile Rosja & Chiny poradzą sobie z dzikimi najeźdźcami, metodami administracyjnymi, o tyle UE rozleci się pod ciężarem tego najazdu.
Jak widać zwycięzców w tej globalnej katastrofie nie będzie. Oczywiście przy założeniu przedłużenia się konfliktu na Bliskim Wschodzie.
Jest też i pozytywna strona medalu, polegająca na uniknięciu globalnego konfliktu nuklearnego. Ale okres dominacji Zachodu zakończy się definitywnie!

Jęki z USA. MEM-y

Opublikowany przez

—————

————————

———————————-

——————————–

—————————

——————————-

——————-

—————-

——————————-

[Naprawdę co najmniej 427 amerykańskich ofiar. md]

Pokolenie bez “zimy”…

Opublikowany przez

Pokolenie bez “zimy”…

Date: 26 luglio 2026 Author: Uczta Baltazara babylonianempire/pokolenie-bez-zimy

Urodzili się w czasach, kiedy niemal wszystkie problemy zostały już rozwiązane jeszcze przed ich przyjściem na świat. Z kranów płynęła czysta woda, półki w supermarketach były pełne jedzenia, elektryczność była cichą obecnością, a Państwo jawiło się jako niewidzialna ręka, zdolna złagodzić każdy upadek. Ich rodzice doświadczyli niedostatku, kryzysów i wyrzeczeń; oni natomiast odziedziczyli spokój.

Nie byli silni. Nie byli też niezależni. Mieli trudności z podejmowaniem decyzji bez wcześniejszego sprawdzenia informacji na ekranie lub skonsultowania się ze specjalistą. Długotrwały wysiłek wydawał im się niesprawiedliwością, a każda frustracja – aktem agresji. Nie dlatego, że byli źli, ale dlatego, że dorastali w świecie, który przekształcił wygodę w prawo, a trudności w porażkę.

Kiedy rozpoczął się wielki kryzys, nikt nie rozpoznał go od razu. Nie było bomb ani inwazji. Tylko krótkie przerwy w dostawach prądu, szpitale bez środków medycznych, zaniedbane drogi, utracone zbiory oraz urzędy publiczne, które zamykały się na tydzień, potem na miesiąc, a w końcu na zawsze.

Społeczeństwo konsumpcyjne umierało powoli.

Najpierw zniknęły ulubione marki. Potem aplikacje przestały działać. Następnie pieniądze straciły na wartości. Pewnego dnia ludzie zrozumieli, że żaden algorytm nie jest w stanie zasiać pola, naprawić mostu ani ponownie uruchomić elektrowni.

Pokolenie to stanęło nagie w obliczu rzeczywistości, do której nigdy nie zostało przygotowane. Potrafiło wyrażać opinie na każdy temat, ale niewiele potrafiło zrobić. Nauczyło się konsumować, a nie wytwarzać; domagać się, a nie tworzyć.

Wśród nich był Giuliano. Był człowiekiem wrażliwym i emocjonalnym. Ciężka praca powodowała u niego zmęczenie, które wydawało się dotyczyć bardziej duszy niż ciała. Kiedy po raz pierwszy próbował ciąć drewno, skończyło się to pęcherzami na dłoniach i cichym wstydem.

Starsi mieszkańcy osady – ostatni, którzy pamiętali inny sposób życia, nie gardzili nimi. Nauczyli ich uprawiać ziemię, naprawiać narzędzia, konserwować żywność i budować dach zanim nadciągnie burza. Każda nowa umiejętność wymagała tygodni błędów, wysiłku i frustracji.

Wielu z nich zrezygnowało. Czekali na powrót starego Państwa, niczym na ojca, który po prostu spaźniał się trochę.

Ale ono nigdy nie wróciło.

Mijały lata. Dzieci owego pokolenia dorastały, obserwując swoich rodziców pracujących ze stwardniałymi dłońmi i zmęczonymi plecami. Nie odziedziczyły już dostatku, lecz wysiłek.

Kiedy pytano ich, co było początkiem tego wszystkiego, nikt nie wspominał o załamaniu gospodarczym ani o upadku Państwa. Mówili po prostu:

– Był to dzień, w którym przestaliśmy wierzyć, że ktoś inny będzie żył za nas.

Zrozumieli bowiem zbyt późno, że społeczeństwo może przekazywać bogactwo przez wiele pokoleń, ale jeśli przestanie przekazywać siłę, odpowiedzialność i umiejętności, prędzej czy później zniknie również bogactwo.

INFO: comedonchisciotte.org/la-generazione-senza-inverno

Zwycięstwo czy porażka? Błąd kategorii w wojnach zastępczych

Opublikowany przez

Zwycięstwo czy porażka? Błąd kategorii w wojnach zastępczych

Autor: Dirk Ellerbrock apolut/sieg-oder-niederlage-der-kategorienfehler-im-stellvertreterkrieg

Zwycięstwo czy porażka? Błąd kategorii w wojnach zastępczych | Autor: Dirk Ellerbrock

W tym samym tygodniu odbyły się dwa wywiady na temat tej samej wojny, przeprowadzone przez osoby, które od lat intensywnie badają Rosję i które nie są na ogół kojarzone z narracją kijowską. Jeden z nich przeprowadził Glenn Diesen w rozmowie z historykiem Gilbertem Doctorowem. Drugi – Diesen w rozmowie z Alexandrem Mercourisem, gospodarzem programu „The Duran”.

Oba wywiady prowadzą do niemal identycznych ustaleń faktycznych – i diametralnie odmiennych osądów. Doctorow nazywa to, co dzieje się w Donbasie i na Krymie, pyrrusowym zwycięstwem, które w rzeczywistości maskuje strategiczną porażkę. Mercouris przytacza dokładnie tę samą linię frontu i sytuację gospodarczą jako dowód na to, że Ukraina przegrywa, a Zachód oszukuje sam siebie. To nie przypadek ani problem ze zrozumieniem ze strony któregokolwiek z analityków. To błąd kategorialny, sięgający głębiej niż pytanie, kto ma rację.

Obie rozmowy zgadzają się co do tego, że…

Główne fakty obu rozmów są zadziwiająco podobne. Według obu wersji Rosja kontroluje obecnie większość Donbasu i wkracza dalej w głąb Zaporoża i Chersonia; ostatnie ufortyfikowane miasta Kramatorsk i Słowiańsk są w obu rozmowach uważane za ostatnią linię obrony przed otwartym terenem rozciągającym się aż do Dniepru. Obie strony opisują praktycznie całkowitą blokadę Odessy i ukraińskiego wybrzeża Morza Czarnego po tym, jak Kijów podważył porozumienie zbożowe z 2022 roku, przeprowadzając własne ataki na rosyjskie okręty na Morzu Azowskim. Obie strony postrzegają kryzys przywództwa w Kijowie – dymisję Fiodorowa i Syrskiego – jako objaw wyczerpywania się zasobów armii. Obie strony zakładają również, że NATO nie jest już biernym obserwatorem, lecz stroną konfliktu: z bronią, rozpoznaniem celów i, jak to ujmuje Doktorow, bez dostrzegalnego strachu przed odwetem ze strony Rosji.

Niedawne spotkanie Marco Rubio i Siergieja Ławrowa 23 lipca w Manili również wpisuje się w ten schemat. Ławrow powtórzył, że Moskwa przestrzega porozumień zawartych w Anchorage i zażądał zaprzestania dalszych dostaw broni do Kijowa; Rubio z kolei publicznie przyznał, że propozycje z Anchorage upadły, ponieważ Ukraina nie wyraziła na nie zgody.
Dwóch ministrów spraw zagranicznych, którzy – jak sami przyznają – zgadzają się co do obecnej sytuacji – a mimo to nie widać postępu. To dyplomatyczny odpowiednik tego, co obie rozmowy opisują w kontekście wojskowym: znają fakty. Po prostu wyciągają odmienne wnioski co do ich znaczenia.

Gdzie opinie się rozchodzą – i dlaczego

Doctorow mierzy zwycięstwo celami wojny ogłoszonymi w lutym 2022 roku: neutralnością Ukrainy, przywróceniem jej statusu konstytucyjnego z 1992 roku, wykluczeniem z NATO i denazyfikacjami. Według niego, Rosja, pomimo zdobyczy terytorialnych, nie osiągnęła żadnego z nich – a jednocześnie jej własny potencjał odstraszający uległ erozji, ponieważ ataki NATO wnikają coraz głębiej w Rosję, a Moskwa nie oferuje żadnego wiarygodnego odwetu. Jego dowody są uderzająco mało spektakularne: podczas wideokonferencji na temat zbrodni wojennych w Chersoniu, zorganizowanej przez rosyjską delegację ONZ w Wiedniu, gubernator Chersonia sam poinformował, że jego własny region stał się niezamieszkany z powodu codziennych ataków dronów – co miało być dowodem rosyjskiego cierpienia, ale Doctorow zinterpretował jako przyznanie się do utraty prowincji.

Ta sama obserwacja dotyczy Krymu: kiedyś podróżowali tam rosyjscy wczasowicze i uczniowie, a teraz ich długoletni znajomi z Petersburga opowiadają mu o brakach paliwa, przerwach w dostawie prądu i o moście Kerczeńskim, który był zamknięty przez wiele godzin.

Mercouris i ta firma stosują inną miarę: potencjał militarny i gospodarczy Ukrainy. W porównaniu z tym standardem obraz jest jasny.

Donbas całkowicie upadnie w dającej się przewidzieć przyszłości, Charków i Sumy znajdują się pod presją, rosyjska gospodarka ustabilizowała się i jest gotowa do wojny pomimo okresów inflacji i podwyżek stóp procentowych, podczas gdy w Kijowie mobilizacja napotyka coraz większy opór społeczny. Dla nich zachodnia narracja o „odwróceniu sytuacji” nie jest analizą, lecz – jak sami stwierdzają, cytując artykuł redakcyjny w „Financial Times” o „wyczerpanej i przeciążonej” armii ukraińskiej – symptomem cyklu euforii, paniki i ponownej eskalacji, który powtarza się od 2022 roku, nie zmieniając nigdy zasadniczej sytuacji.

Dwóch analityków, te same fronty, ta sama sytuacja gospodarcza, to samo zaangażowanie NATO w wojnę – i sprzeczna ocena. Sprzeczność nie zostaje rozwiązana przez uznanie jednego z nich za trafniejszego obserwatora. Rozwiązuje się ona sama, gdy tylko uświadomimy sobie, że „zwycięstwo” odnosi się tu do dwóch zupełnie różnych rzeczy: z jednej strony do spełnienia deklarowanych celów politycznych, a z drugiej do militarnej kontroli nad przestrzenią i czasem. Obie te rzeczy są zasadnie mierzalne. Jednak nie są tym samym – a każdy, kto myli oba te pojęcia jednym słowem, popełnia błąd kategorialny, który ta wojna powoduje na każdym poziomie: niemożność zmierzenia egzystencjalnych stawek i taktycznych rezultatów tą samą miarą.

John Mearsheimer opisał tę samą strukturę w analizie przyczyn tej wojny: Zachód traktował rozszerzenie NATO na wschód jako czystą formalność, podczas gdy dla Moskwy było to od początku pytanie egzystencjalne – błędna ocena, przed którą ostrzegał już ówczesny ambasador USA William Burns w swojej notatce z 2008 r. „Nyet Means Nyet”, która później wyciekła do WikiLeaks.

Kto korzysta na tej dwuznaczności?

Ta niejednoznaczność nie jest wadą; jest funkcjonalna. Dopóki „zwycięstwo” pozostaje nieokreślone, każdy rozwój sytuacji – zdobyty region, zablokowane miasto portowe, zdymisjonowany szef sztabu – może jednocześnie służyć jako dowód zbliżającego się zwycięstwa i pretekst do dalszej eskalacji. Ci i Mercouris precyzyjnie opisują ten mechanizm jako cykl: po euforii następuje panika, a po panice nie dyplomacja, lecz kolejna dostawa broni. Każdy, kto w tej sytuacji domaga się pokoju, jest w Brukseli, podobnie jak w Londynie, uważany za osobę dzielącą Europę lub wspierającą Putina. Tym samym kluczowe pytanie – czyim interesom tak naprawdę służy ten stan rzeczy, skoro nie pozwala on ani Rosji ponieść wyraźnej porażki, ani Ukrainie na wyraźne zwycięstwo – praktycznie zniknęło z debaty.

Odpowiedź leży nie w kategoriach militarnych, lecz strukturalnych. Wojna, której wynik pozostaje trwale niepewny, jest bardziej produktywna ekonomicznie niż wojna, która została już przesądzona. Uzasadnia ona trwające zbrojenia w Niemczech i Europie, utrzymuje „partię wojny” – używając terminologii Diesen i Mercouris, oś Kai Kallas, Ursuli von der Leyen i wspierających je mediów – u władzy i na właściwej pozycji, a także uniemożliwia jakiekolwiek rozliczenie kosztów, ponieważ tylko ktoś, kto wie, czy wojna została wygrana, czy przegrana, może sporządzić rozliczenie.

To jest sedno tego, co gdzie indziej opisałem jako „Wojna karmi klasę”: nie zwycięstwo lub porażka są istotnymi kategoriami, lecz kontynuacja. Właśnie to Diesen i Mercouris opisują jako podwójne standardy mediów w odniesieniu do wzajemnych ataków na statki cywilne na Morzu Czarnym i Azowskim – celebrowane, gdy jedna strona je popełnia, potępiane, gdy robi to druga.

Sam Mercouris nawiązuje do orwellowskiej paraleli z „Roku 1984”: państwo celebruje okrucieństwa popełniane przez własną stronę i potępia dokładnie ten sam czyn, gdy jest on skierowany przeciwko niej. Nie jest to błąd w wojnie informacyjnej, lecz jej system operacyjny: podział na dobro i zło, ocenianie tego samego czynu według jego źródła, a nie celu, legitymizacja jednej strony i sankcjonowanie drugiej.

Prawdziwe pytanie

Najciekawszy punkt porozumienia między Doctorowem, Diesenem i Mercourisem leży nie w sytuacji na linii frontu, lecz w ich diagnozie, dokąd prowadzi ta niejednoznaczność. Niezależnie od ich oceny zwycięstwa, wszyscy trzej dochodzą do tego samego wniosku: dopóki Zachód będzie definiował pokój jako bezwarunkowe zawieszenie broni na obecnej linii frontu oraz dalsze zaangażowanie w członkostwo w NATO, nie będzie negocjacji godnych tej nazwy. Ci, którzy, podobnie jak Doctorow, uważają, że Rosja stoi w obliczu pyrrusowego zwycięstwa, oczekują ostrzejszej reakcji Rosji, aby odzyskać utraconą siłę odstraszania. Ci, którzy, podobnie jak Mercouris, uważają, że Ukraina jest na skraju upadku, spodziewają się tej samej eskalacji – wywołanej jedynie przez drugą stronę, za pośrednictwem europejskich wojsk lądowych lub stref zakazu lotów po załamaniu się linii frontu. Obie ścieżki prowadzą do tego samego ryzyka.

Prawdziwe pytanie, jakie stawia ta wojna, nie brzmi zatem: „Czy Rosja wygra, czy przegra?”. To niewłaściwa kategoria – dopóki standard, według którego mierzy się wynik, pozostaje nieokreślony, pytanie pozostaje nierozstrzygnięte, a co ważniejsze, celowo utrzymywane w stanie nierozstrzygniętym. Prawdziwe pytanie brzmi: kto ma interes w tym, by pozostawało nierozstrzygnięte?

+++

Źródło obrazu: Melnikov Dmitriy / shutterstock

+++

Źródła i notatki

Rozmowy Glenna Diesena, Gilberta Doctorowa i Alexandra Mercourisa (lipiec 2026)

Meduza, „Ławrow i Rubio spotykają się w Manili”, 23 lipca 2026 r.; Financial Times, relacja z sytuacji na ukraińskim froncie wschodnim (2024 r.)

John J. Mearsheimer, „Dlaczego Zachód ponosi główną odpowiedzialność za kryzys na Ukrainie”, Foreign Affairs

William J. Burns, „Niet znaczy niet: rosyjskie granice rozszerzenia NATO” (Depesza Ambasady USA, Moskwa, 2008, za pośrednictwem WikiLeaks)

ISW i SIPRI, bieżące raporty o sytuacji na linii frontu i rosyjskiej produkcji uzbrojenia.

Von der Leyen wyznacza cele w Europie – paktem o dronach dla Ukrainy

Opublikowany przez

Von der Leyen wyznacza cele w Europie – paktem o dronach dla Ukrainy

uncutnews-ch/von-der-leyen-malt-zielscheiben-auf-europa-mit-dem-drohnenpakt-fuer-die-ukraine

To nie jest lunatykowanie i pójście na wojnę. Oczy europejskich elit są szeroko otwarte – i działają z przerażającą determinacją.

Unia Europejska oficjalnie przyłączyła się do wojny z Rosją. W tym tygodniu przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen podpisała „historyczny pakt” z Ukrainą w sprawie integracji produkcji dronów bojowych do ataków na Rosję.

Według doniesień Euronews umowa przewiduje również wspólną produkcję pocisków balistycznych.

Ta ogromna ekspansja produkcji wojennej ma być finansowana z 90-miliardowej pożyczki, którą UE udziela Ukrainie. Rachunek, który będą spłacać pokolenia europejskich podatników.

Von der Leyen została przyjęta w Kijowie przez Wołodymyra Zełenskiego, niewybranego prezydenta Ukrainy, który sprawuje władzę w stanie wojennym. W ten sposób dwie osoby pozbawione demokratycznego mandatu podejmują decyzje, które mogą wpędzić Europę w wojnę z Rosją na pełną skalę. Nominacja von der Leyen ma charakter polityczny; nie została wybrana przez naród. Wcześniej była ministrem obrony Niemiec – i, zdaniem autora, niezbyt przekonującym. Naznaczona oskarżeniami o korupcję i nadużycia władzy przy zakupie szczepionek przeciwko COVID-19 od dużych firm farmaceutycznych, von der Leyen jest uważana za doskonały przykład zasady „wznoszenia się przez porażki”.

Podczas swojej jedenastej wizyty w Kijowie od eskalacji konfliktu w lutym 2022 roku, von der Leyen oświadczyła, że ​​„następuje zmiana” w wojnie zastępczej NATO z Rosją. Wspomniała o nasilającej się fali ataków dalekosiężnych na terytorium Rosji i o przekazaniu 90 miliardów euro na sfinansowanie wojny.

W przemówieniu publicznym otwarcie stwierdziła, że ​​Unia Europejska jest teraz wyraźnie zaangażowana w wojnę jako sojusznik Ukrainy.

„W Europie dysponujemy już ogromnym potencjałem technologicznym i przemysłowym, który możemy wykorzystać. Mamy też bezpieczne zakłady produkcyjne, które mogą pomóc w zwiększeniu produkcji” – powiedziała von der Leyen.

Dodała:

„Brakuje nam sprawdzonej w boju wiedzy i doświadczenia, jakie zdobyła Ukraina. Dlatego musimy połączyć nasze siły. Razem możemy pracować nad wspólną produkcją”.

Innowacją, którą von der Leyen i jej planiści z NATO najwyraźniej uważają za szczególnie sprytną, jest produkcja amunicji w krajach europejskich, która rzekomo jest „bezpieczna” przed rosyjskimi atakami odwetowymi. Drony i pociski mają być następnie transportowane na Ukrainę, skąd mogą penetrować głęboko terytorium Rosji i atakować cele tak odległe jak Moskwa, a także zakłady naftowe i przemysłowe w całym kraju. W ostatnich miesiącach wspierane przez NATO ukraińskie drony zabiły setki rosyjskich cywilów. Według autorki, pakt von der Leyen daje tej kampanii zielone światło do dalszej eskalacji.

Szczególnie godne uwagi i głęboko niepokojące jest poczucie bezkarności von der Leyen. Najwyraźniej zakłada ona, że ​​państwa europejskie mogą służyć jako arsenał do ataków na Rosję, ale Rosja z kolei nie powinna mieć prawa podejmować działań odwetowych wobec UE lub NATO jako stron konfliktu. Autorka określa to stanowisko jako „niezwykle lekkomyślne i głupie”.

W rzeczywistości Unia Europejska, NATO i Stany Zjednoczone uczestniczą w tej wojnie zastępczej od czasu zamachu stanu w Kijowie w 2014 roku, kiedy to, według autora, zainstalowały i uzbroiły neonazistowski reżim. Ta wieloletnia rozbudowa uzbrojenia i przygotowania ideologiczne ostatecznie doprowadziły do ​​wojny w 2022 roku.

Od tego czasu Zachód przeznaczył około 400 miliardów dolarów na wsparcie reżimu, wysłał najemników i doradców NATO oraz zapewnił rozpoznanie celów, logistykę i wsparcie operacyjne dla pocisków dalekiego zasięgu.

Ponadto Ukraina zawarła dwustronne umowy wojskowe z poszczególnymi państwami członkowskimi UE, takimi jak Niemcy, Francja, Dania, Holandia i Norwegia. Wielka Brytania podpisała nawet stuletni pakt obronny. Wszystkie te umowy obejmują broń, myśliwce, drony i pociski rakietowe.

Jednak poparcie zaprezentowane w tym tygodniu przez von der Leyen ma szerszy zakres: po raz pierwszy cała 27-osobowa UE zobowiązuje się do wspierania wojny na poziomie przemysłowym.

W kwietniu rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało listę europejskich firm i ich lokalizacji, które według Rosji są zaangażowane w działania wojenne na Ukrainie. Rosja oświadczyła, że ​​obiekty te mogą być w przyszłości uznane za uzasadnione cele działań odwetowych. Jak dotąd Rosja powstrzymuje się jednak od bezpośrednich ataków na państwa członkowskie UE i NATO. Biorąc jednak pod uwagę narastające prowokacje ze strony UE i NATO, pojawia się pytanie, jak długo ta powściągliwość się utrzyma.

Von der Leyen nazywa teraz ukraiński reżim „gwarantem bezpieczeństwa netto dla Europy”. Według autorki, ma to na celu usprawiedliwienie obciążeń ekonomicznych, jakie muszą ponosić obywatele Europy, podczas gdy fundusze publiczne płyną do skorumpowanego reżimu.

Zbiegając się z umową dotyczącą dronów i integracją gospodarczą UE z Ukrainą, Zełenski przeprowadził w tym tygodniu drugą w ciągu zaledwie kilku miesięcy rekonstrukcję swojego gabinetu. Najwyraźniej chciał stworzyć wrażenie, że podejmuje zdecydowane działania przeciwko korupcji. Premier Julia Swyrydenko została zdymisjonowana z powodu jej bliskich powiązań z byłym szefem sztabu generalnego Andrijem Jermakiem, który został zmuszony do rezygnacji w związku z poważnym skandalem korupcyjnym związanym z zamówieniami wojskowymi.

Autor twierdzi jednak, że Zełenski popełnił błąd, odwołując ministra obrony Mychajło Fiodorowa. Decyzja ta wywołała protesty w Kijowie i innych miastach. Fiodorow sprawował urząd zaledwie od sześciu miesięcy i był uważany za poważnego reformatora.

Jego wysiłki reformatorskie zraziły do ​​niego dowódców wojskowych, takich jak Naczelny Dowódca Ołeksandr Syrski, którzy chcieli utrzymać istniejący system korupcji. Nic dziwnego, że Zełenski ostatecznie poparł starą gwardię – między innymi dlatego, że pociąg z UE wart 90 miliardów euro miał wkrótce przyjechać do Kijowa.

Sytuacja rzeczywiście się zmienia – choć nie w sposób, jaki autor, jego zdaniem nierealistyczny, przewiduje von der Leyen. Rosyjskie wojska lądowe niszczą ostatnie ukraińskie linie obrony wspierane przez NATO, a nasilone rosyjskie naloty niszczą fabryki dronów w Kijowie i innych miastach.

Dlatego UE i NATO realizują obecnie nową strategię: produkcja dronów jest przenoszona z Ukrainy do krajów europejskich, pozornie po to, by znaleźć się poza zasięgiem rosyjskich ataków. Podstawowym założeniem jest to, że UE może bezpiecznie zwiększyć produkcję wojskową bez ponoszenia jakichkolwiek konsekwencji.

Jak wyjaśnił profesor Richard Sakwa w wywiadzie udzielonym Glennowi Diesenowi w tym tygodniu, antyrosyjskie przywództwo UE popycha Europę coraz dalej w wojnę z Rosją. Decyzje podejmowane są w sposób autorytarny i bez demokratycznego mandatu. W efekcie Unia Europejska stała się dyktaturą wojenną.

Innym przykładem jest parada wojskowa z okazji francuskiego święta narodowego 14 lipca w Paryżu, podczas której wojska NATO, wraz z pułkami francuskimi i ukraińskimi, wzięły udział we wspólnej demonstracji konfrontacji z Rosją.

A zdaniem autora, urzędnicy państwowi, tacy jak Ursula von der Leyen, która otrzymuje roczną pensję wynoszącą około 400 000 euro , z przyjemnością w międzyczasie atakują państwa europejskie.

To nie jest lunatykowanie i pójście na wojnę. Oczy europejskich elit są szeroko otwarte – i działają z przerażającą determinacją.

Źródło: Von der Leyen maluje znaki na mapie Europy i Ukrainy dotyczące paktu dronów

UE martwa. NATO martwe. Europa martwa. Mysz martwa. Martwe jak kamień.

Opublikowany przez

.

UE martwa. NATO martwe. Europa martwa. Mysz martwa.

19 lipca 2026 r. Autorstwa Hansa-Jürgena Geese

anderweltonline/eu-tot-nato-tot-europa-tot-mause-tot

Jeśli chcesz zrozumieć historię ostatnich 81 lat, musisz zacząć badania od początku. Logicznie rzecz biorąc. Ale niewielu ludzi to robi. Od jakiego wydarzenia? Od śmierci prezydenta USA Franklina D. Roosevelta.

Prezydent USA Franklin D. Roosevelt zmarł 12 kwietnia 1945 roku, 26 dni przed zakończeniem II wojny światowej w Europie. Miał 63 lata. Według doniesień zmarł w wyniku krwotoku mózgowego.

Biorąc pod uwagę logikę późniejszych wydarzeń, należy założyć, że prezydent Franklin D. Roosevelt został zamordowany. Dlaczego?

Roosevelt pragnął stworzyć świat współpracy i pokoju po wojnie. Dotyczyło to również jego relacji ze Związkiem Radzieckim, któremu hojnie obiecał pomoc w odbudowie. Jednak nigdy do tego nie doszło.

12 kwietnia 1945 roku Harry S. Truman został prezydentem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Truman, były pracownik banku, który później prowadził własną firmę odzieżową, zanim zasiadł w Senacie, miał bardzo nikłe pojęcie o polityce światowej.

Po zakończeniu wojny Truman podjął trzy druzgocące decyzje, które do dziś wpływają na bieg historii świata:

Po pierwsze, opowiedział się za polityką konfrontacji z komunizmem. Wybuch zimnej wojny datuje się na lata 1947/48.

Po drugie, 26 lipca 1947 roku Truman założył CIA. Lata później przyznał, że był to największy błąd w jego życiu. Powiedział, że jest „głęboko zaniepokojony” faktem, że CIA stała się organem operacyjnym i politycznym, niezależnym od rządu. CIA wkrótce zaczęła ustanawiać i usuwać rządy w Europie i innych częściach świata.

Po trzecie: Niemcy chcieli zachować neutralność po zakończeniu II wojny światowej. Truman odmówił Niemcom prawa do samostanowienia.

Truman odrzucił porozumienie ze Związkiem Radzieckim, częściowo dlatego, że Związek Radziecki proponował neutralne, zjednoczone i rozbrojone Niemcy. USA jednak chciały, aby bogate Niemcy były państwem wasalnym.

Początek ery niekończących się wojen

Truman wysłał wojska amerykańskie do Korei w 1950 roku bez formalnej zgody Kongresu wymaganej przez Konstytucję. Zezwolił nawet na przekroczenie 38. równoleżnika. Decyzja ta sprowokowała masowe zaangażowanie Chin w konflikt. Kto sprowokował tę wojnę? CIA.

Mówiąc wprost: od 26 lipca 1947 roku, czyli od powstania CIA, polityka zagraniczna Stanów Zjednoczonych Ameryki jest kontrolowana i ustalana przez CIA. Nie przez Trumana. Ani przez Trumpa.

Prezydent Eisenhower ujawnił tę prawdę w swoim telewizyjnym przemówieniu pożegnalnym wygłoszonym 17 stycznia 1961 r.

Kiedy prezydent Kennedy doszedł do podobnych wniosków, powiedział, że chce „rozbić agencję wywiadowczą na tysiąc kawałków i rozproszyć ją po całym świecie”. CIA go wtedy zamordowała. Dyrektor CIA Allen W. Dulles, zwolniony przez Kennedy’ego, był członkiem Komisji Warrena, która badała zabójstwo Kennedy’ego. Świat poznał teraz potęgę CIA.

Na przestrzeni lat CIA zbudowała ogólnoświatową sieć, nawiązała współpracę z innymi agencjami wywiadowczymi i pozyskała miliardy dolarów z nielegalnej działalności, takiej jak handel narkotykami, handel bronią i niewolnictwo, aby móc realizować własne plany niezależnie od Kongresu.

W 1976 roku Kongres USA po raz pierwszy i jedyny wszczął śledztwo w sprawie CIA (Komisja Kościelna). CIA została przyłapana na prowadzeniu działalności szpiegowskiej. To było w 1976 roku. Nikt w Kongresie USA nie odważyłby się dziś przeprowadzić śledztwa w sprawie CIA.

Wszyscy prezydenci USA od czasów Johna F. Kennedy’ego byli dla CIA jedynie pożytecznymi idiotami. Donald J. Trump nie jest wyjątkiem. Zwłaszcza Donald J. Trump. Cieszy się przywilejem bogacenia się do woli, pod nadzorem CIA.

Ważne: Jeśli pracujesz dla CIA, jesteś „nieśmiertelny”. W przeciwnym razie gra z CIA nie miałaby sensu, ponieważ wszyscy prezydenci i inni gracze naturalnie chcą czerpać korzyści z tej relacji. Dotyczy to również na przykład Wołodymyra Zełenskiego.

Tak, wszyscy sojusznicy CIA są nietykalni. Zapytajcie Macrona, Merza czy Merkel. Poparcie społeczne jest zupełnie nieistotne. Demokracja to nic więcej niż ładna fasada. Trzeba powiedzieć, że wszyscy obywatele tych demokracji to nic więcej niż pożyteczni idioci.

UE

Ironią historii UE jest z pewnością to, że UE i poprzedzające ją organizacje powstały po to, by zapobiec kolejnej wojnie w Europie. A teraz UE jest wręcz opętana chęcią prowadzenia wojny w Europie. Widzicie, UE zawsze miała ograniczony związek z gospodarką.

Świadczy o tym chociażby fakt, że gdy nowe państwo zostaje przyjęte do UE, niemal zawsze musi ono pewnego dnia stać się członkiem NATO.

Głównym celem UE nie jest zatem dobrobyt ekonomiczny jej obywateli, lecz ich kontrola. Po prostu łatwiej jest kontrolować UE niż wszystkie poszczególne kraje. To byłoby ogromne przedsięwzięcie. Teraz, po wielu, wielu latach, udało im się zainstalować intelektualnych i moralnych idiotów na stanowiskach szefów rządów w każdym kraju UE. To naprawdę godne podziwu osiągnięcie. Nie ma ani jednego kraju, w którym nie ma dysydenta. Wszyscy są nieskazitelnymi agentami CIA.

Gdyby Niemcy stały się neutralne w 1945 roku i nigdy nie przystąpiły do ​​UE, dziś byłby to praktycznie raj na ziemi. Oczywiście, nie można było na to pozwolić. Najprawdopodobniej doprowadziłoby to do bliskiej współpracy ze Związkiem Radzieckim, z korzyścią dla obu krajów. Przerażająca perspektywa w Waszyngtonie i Londynie.

W przeciwieństwie do tego, Republika Federalna Niemiec jest obecnie płatnikiem Europy. Bogactwo Republiki Federalnej jest dziś systematycznie eksploatowane dla dobra innych. Niewiele z niego pozostanie. Celem jest coś w rodzaju przytułku dla ubogich.

Zniesienie marki niemieckiej było ogromnym błędem. Co u licha opętało Kohla? Co za szaleństwo! Zasada numer jeden dla suwerennego państwa: Nigdy nie rezygnuj ze swojej suwerenności. Nigdy. Jednak Republika Federalna Niemiec nie może dziś zrzec się swojej suwerenności. Bo jej w ogóle nie posiada.

NATO

Posłuchajcie przemówień polityków na Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa (13-15 lutego 2026 r.) i na niedawnym szczycie NATO w Ankarze (7-8 lipca 2026 r.). Ci politycy są kompletnie niezrównoważeni. Zależy im tylko na wojnie. I chodzi o zmarnowanie setek miliardów euro na planowaną wojnę z Rosją. Ostatecznie będzie to równowartość bilionów euro – pieniędzy, które są rozpaczliwie potrzebne na inwestycje w infrastrukturę, edukację, opiekę zdrowotną i inne obszary w Europie. Ci politycy są opętani ideą pokonania Rosji. Zdrowy rozsądek już im nie pomaga.

Jeśli kiedykolwiek chciałeś wiedzieć, jak wybuchła I lub II wojna światowa, to właśnie jesteś świadkiem projekcji tamtych czasów na teraźniejszość.

NATO powinno zostać rozwiązane. Tak jak Unia Europejska powinna zostać rozwiązana. Obie organizacje to narzędzia diabła. Trzeba to powiedzieć wprost. Nic dobrego z tych organizacji nigdy nie wyjdzie. Spójrzcie na Ursulę von der Leyen. Skorumpowana na wskroś. Albo na Sekretarza Generalnego NATO, Marka Rutte, który nazywa Donalda Trumpa „tatusiem”. Takie żałosne postacie rządzą Europą. Powtórzę: jak coś dobrego może z tego wyniknąć?

Musisz zdać sobie sprawę, że pieniądze rządzą światem, logicznie, bezpośrednio lub pośrednio, i że wszystkie te organizacje ostatecznie stanowią modele biznesowe zaprojektowane w celu kierowania jeszcze większej ilości pieniędzy, bezpośrednio lub pośrednio, do określonych kanałów.

Deprawacja, korupcja i bezwzględność klasy politycznej są dla nas, obywateli, trudne do zauważenia i zrozumienia. Popełnienie takich zbrodni wymaga psychopatycznych skłonności. Każdego dnia setki ludzi giną w wojnie na Ukrainie. Każdego dnia setki ludzi giną w wojnach na Bliskim Wschodzie. Politycy mogliby temu położyć kres. Ale tego nie robią. Są niewolnikami mrocznego planu. UE i NATO to nic więcej niż organizacje przestępcze.

Europa

Mieszkałem i pracowałem w wielu krajach. To złudzenie zakładać, że Niemiec i Francuz myślą i działają na tej samej fali. Wystarczy zapytać niemieckiego dyrygenta, czy interpretuje muzykę tak samo, jak jego włoscy koledzy. Różne kultury tworzą różnych ludzi. Taka jest po prostu ludzka natura. Ale to właśnie ta różnorodność stanowi o bogactwie Europy. To coś bardzo pozytywnego.

Bardzo niewielu będzie ludzi, którzy określą siebie przede wszystkim jako Europejczyków. Nigdy nie spotkałem nikogo, kto by tak twierdził.

Tak jak różnorodność w Europie czyni Europę bogatą, tak różnorodność narodu niemieckiego czyni Niemcy bogatymi. Sas nie jest Bawarczykiem.

Jeśli Europa zostanie zalana obcokrajowcami, ta przewaga kulturowa zostanie zatarta. I o to właśnie chodzi w tym napływie milionów ludzi z obcych kultur, których nigdy nie uda się zintegrować.

Wystarczy spojrzeć na wskaźniki urodzeń Niemców i imigrantów, aby obliczyć, ile czasu upłynie, zanim Niemcy staną się mniejszością we własnym kraju. To już jest przewidywalne. To nieodwracalne. To wojna przeciwko Niemcom.

„Niemcy same się likwidują”, „Europa sama się likwiduje” to nic więcej niż wnioski, nic więcej niż rezultaty stosowania zdrowego rozsądku. Kto by się z tym dzisiaj nie zgodził?

Europa jako instytucja była i jest martwo urodzonym dzieckiem.

Po tym, jak Ameryka przejęła dominację nad światem po II wojnie światowej, naturalnie musiała pozbyć się swoich najbliższych wrogów. Oprócz Związku Radzieckiego, była to Europa Zachodnia, a zwłaszcza Niemcy.

Plan Marshalla był niczym więcej niż programem stymulacji gospodarczej dla amerykańskiej gospodarki. Po tym, jak Amerykanie zbombardowali Niemcy na kawałki, zupełnie bezsensownie, po tym, jak zabili setki tysięcy cywilów, zupełnie bezsensownie, i odnieśli przy tym ogromne korzyści, hojnie zaoferowali odbudowę tego wszystkiego. Tylko po to, by ponownie zarobić na wojnie.

Czego ci niemieccy czciciele Amerykanów nie zrozumieli i nie chcą zrozumieć, to: w Ameryce czczony jest dolar. Pieniądze.

Niemcy jednak zawsze żyli w innej kulturze, w której oprócz pieniędzy istnieją o wiele ważniejsze wartości, przede wszystkim dobro wspólne, które w Ameryce utożsamiane jest z socjalizmem, a nawet komunizmem.

Amerykanizacja Europy oznacza koniec Europy. Oznacza to przede wszystkim całkowite jej ogłupienie, co jest praktycznie warunkiem koniecznym do osiągnięcia pożądanej amerykanizacji, a następnie jej upadku.

Uwaga: Edukacja była najwyższym dobrem dla Niemców. Edukacja była najwyższym dobrem dla Europejczyków. Amerykanie nigdy nie byli w stanie z nią konkurować. Jakie więc było rozwiązanie dla Amerykanów? Ogłupienie Europejczyków. Dyplomy ukończenia szkoły średniej dla wszystkich.

Europa jest kolonią Amerykanów

Można by uznać takie stwierdzenie za przesadę. Ale Amerykanie traktują nas jak swoich poddanych. Wystarczy posłuchać Trumpa albo jego kumpli. Nie traktują nas poważnie. I nawet otwarcie to mówią.

Można negocjować lub żyć razem tylko wtedy, gdy negocjuje się na równych warunkach i jest się postrzeganym jako równoprawny partner. Dotyczy to małżeństwa. Dotyczy to współistnienia narodów.

Wyjściem jest radykalne zerwanie z Ameryką. Europa musi odnaleźć siebie na nowo. Odesłać Amerykanów do domu. Wszystkich. Najlepiej jeszcze dziś. I pozwolić Trumpowi być szczęśliwym w swoim Waszyngtonie. Ignorować go.

Potem porozmawiaj z Rosjanami i znajdź rozwiązanie konfliktu na Ukrainie. Bez Amerykanów. Bo dla Amerykanów czym jest wojna? Modelem biznesowym. Zawsze nią była i prawdopodobnie zawsze będzie. W ciągu 250 lat historii mieli tylko 19 lat bez konfliktu zbrojnego! 19 lat w ciągu 250 lat!

Niemcy dla Niemców. I Europa dla Europejczyków. Niech z pokoju i dobrobytu wyłonią się nowe Niemcy i nowa Europa. My, Europejczycy, my, Niemcy, musimy mieć nadzieję na odrodzenie przynajmniej części Europy na przyszłość. Europa dawnych czasów, Europa dzisiejsza, nigdy już nie zaistnieje. Miejmy nadzieję, że kultura europejska, a tym samym kultura niemiecka, przetrwa jedynie w odizolowanych enklawach.

Osiągnięcie tego skromnego celu będzie możliwe tylko we współpracy z Rosją. Bez UE, bez NATO, bez tych idiotów wśród polityków. Zawód polityka musi zostać raz na zawsze zniesiony. To się nie udało. Są kontrolowani przez innych. Ludzie muszą nauczyć się rządzić sami. 

———–

Jak i dlaczego Zimna Wojna została stworzona? I kto ją wywołał? Zamów pakiet 1 na ten temat bezpośrednio u wydawcy tutaj . W tych trzech tomach dowiesz się rzeczy, które na zawsze zmienią twoje rozumienie historii. Ten pakiet, dostępny w specjalnej cenie, można kupić wyłącznie bezpośrednio u wydawcy. 

============================================================

Czy podobał Ci się ten artykuł? Czyż nie imponuje Ci, jak Hans-Jürgen Geese, z drugiego końca świata, tak trafnie analizuje sytuację w Niemczech? Gorąco polecamy lekturę książki tego samego autora. Zatytułowanej „ Wyprzedaż nowozelandzkiego marzenia ” Geese nawiązuje do związku między Nową Zelandią a Niemcami. Jego wnikliwe analizy ujawniają, jak obywatele na całym świecie są uciskani i wykorzystywani, a nawet zniewalani, przez tych samych aktorów, stosujących te same metody. Nie daj się zwieść. To, co Geese tak wyraźnie ujawnia w Nowej Zelandii, dzieje się również w Niemczech. Tylko niełatwo to dostrzec. „ Wyprzedaż nowozelandzkiego marzenia” jest dostępna w księgarniach lub można ją zamówić bezpośrednio u wydawcy tutaj. 

Tutaj możesz przeczytać recenzję tego dzieła: 
anderweltonline.com/kultur/kultur-2020/ausverkauf-vom-traum-neuseeland-wie-ein-bluehendes-land-verramscht-wurde

Ogólnie to blues

Opublikowany przez

Ogólnie to blues

Ogólnie to blues

Przypominacie sobie te wszystkie statystyki pokazujące koncentrację bogactwa? Najpierw mówiły one jaki procent bogactwa (jedynie USA) znajduje się w rękach jednego procenta najbogatszych, potem był to 0,1%, teraz jest to 0,00001%. Słownie jest to JEDNA STUTYSIĘCZNA procenta!! Do tak niewielkiej grupy należy 12% amerykańskiego dochodu narodowego. Ta informacja zatacza aktualnie coraz szersze kręgi.

Ale czy znajdziemy jakieś komentarze, wyjaśnienia przyczyn tego zjawiska? Nic, ani słowa! Najwyżej może ktoś bąknie coś o podatkach. Ta sytuacje wpisuje się w to, co w poprzednim wpisie napisałem o zaniku krytycznego myślenia. Tak jak poprzednio będzie trochę hałasu, oburzenia i po jakimś czasie wszyscy przejdą do porządku dziennego. Ale czy naprawdę tak trudno zrozumieć jaką rolę w tym procesie odgrywa system monetarny? Wyjaśniałem to w moim kompendium systemu monetarnego. Najwyraźniej faktycznie trudno to zrozumieć. Kolejny raz przypomniały mi się słowa Schopenhauera, który twierdził, że zadaniem człowieka myślącego jest nie tyle dostrzeganie tego, czego nikt nie widział, ile myślenie o tym co widzą wszyscy w sposób, w jaki jeszcze nikt o tym nie pomyślał.

Ale krytyczne myślenie to analiza posiadanych informacji. Ale czy wiemy wszystko o systemie monetarnym? Ta niewiedza i brak informacji, jest częściowym rozgrzeszeniem dla braku myślenia. Zbieranie informacji to proces żmudny, wymagający czasu. Nie każdy ma ten czas, nie każdemu się chce. Na dodatek każdą informację trzeba zweryfikować, sprawdzić, czy jest ona prawdziwa; nie zawsze jest to łatwe, czasem niemożliwe. Dobrze o tym wiem…

Ale gdy tak człowiek pogłówkuje, zawsze coś mu nie pasuje, więc może lepiej nie główkować? Zwłaszcza, gdy uświadomimy sobie naszą niewiedzę. Zresztą taki jest obecny trend. Weźmy chociażby tę warstwę najbogatszych. Alex Krainer pisał o niej dwa lata temu. Opisywał to, co w pewnym wywiadzie „chlapnął” Chodorkowski. Wyjawił on ni mniej, ni więcej, że Yukos miał „protektora” w osobie Jacoba Rothschilda. Gdy zachodziło podejrzenie, że Chodorkowski nie podejmuje samodzielnie decyzji, to ów protektor przejmował pakiet kontrolny akcji firmy. Gdy Chodorkowski wylądował w więzieniu, to zaszło podejrzenie, że może pod przymusem podejmować decyzje związane z prowadzeniem firmy, więc protektor przejął pakiet kontrolny akcji.

Już samo przeniesienie praw własności pod nieobecność jednej ze stron, jest bardzo zastanawiające, ale faktycznie miało ono miejsce. A może żadnego przeniesienia własności nie było? Może po prostu wyszło na jaw kto jest faktycznym właścicielem? Krainer od razu odpiera zarzut, że to przecież było w Rosji, a tam nie takie rzeczy się zdarzają. Okazuje się, że na „praworządnym” Zachodzie jest masa podobnych przypadków. Gdy w 1913 roku zmarł John Pierport Morgan, wszyscy sądzili, że był najbogatszym człowiekiem świata. Tymczasem był on właścicielem jedynie 9% „swojego” banku i był jedynie powiernikiem. Czyim? Nie wiadomo. Faktyczni właściciele są do dzisiaj nieznani. Podobnie jest z innymi koncernami jak np. General Electric, Exxon Mobil – ich faktyczni właściciele są nieznani. Krainer opisuje także inne, podobne przypadki, gdy firmy pojawiają się nie wiadomo skąd, a ich rzekomi właściciele okazują się jedynie słupami. Faktyczni właściciele zawsze pozostawali nieznani.

Dlatego nie jesteśmy w stanie z całą pewnością powiedzieć kim właściwie jest taki jeden z drugim Bezos, Gates, Soros, Ellison, Buffett, Musk, Schmitt, Thiel, Mercer i inni. Może wszyscy oni są jedynie słupami i zasłoną dymną mającą ukryć faktycznych właścicieli?

Krainer kończy swój tekst słowami:

„Wracając do rewelacji pana Chodorkowskiego, sugerują one również ostateczne przyczyny, dla których znaleźliśmy się dziś na krawędzi wojny nuklearnej: lord Rothschild bez skrupułów przejął „Yukos”, a potem pojawił się ten zły pan Putin i odebrał „Yukos”, który odpowiadał za 20% rosyjskiej produkcji ropy. Oczywiście musimy więc teraz przywrócić w Rosji wolność, demokrację, prawa człowieka, przejrzystość, praworządność i prawa własności, nawet kosztem podpalenia przy tym całego świata.”

P.S.

I na koniec coś zupełnie niezwiązanego z powyższym tekstem. A może się mylę?… Czy zauważyliście, że Izrael kompletnie zniknął z mediów? Gdy się weźmie pod uwagę to, w czyim ręku są te media, to coś mi tu śmierdzi!

Idę na piwo, dopóki można się go napić…

Sfingowanie „bankructwa wodnego”, część 2: Zmiany klimatyczne

Opublikowany przez

Sfingowanie „bankructwa wodnego”, część 2: Zmiany klimatyczne

Podał: AlterCabrio , 21 lipca 2026

„Badanie wody” lub „nadzór nad mikrobami” w celu wykrycia ameb, azotanów lub innych groźnych substancji chemicznych może działać w ten sam sposób, w jaki działały testy PCR, czyli stworzyć „problem” wymagający rozwiązania.

Przygotuj grunt w mediach, wykorzystując propagandę, aby oswoić ludzi z myślą, że sytuacja się zmienia i woda może już nie być tak bezpieczna. Następnie, gdy będziesz gotowy, wyślij Agencję Ochrony Środowiska (EPA) lub Departament Środowiska, Żywności i Leków (DEFRA) na losowe badania terenowe.

◊

Tłumaczenie: AlterCabrio – ekspedyt.org

◊

Część pierwsza:

Sfingowanie „bankructwa wodnego”, część 1: Centra danych

◊

Sfingowanie „bankructwa wodnego”, część 2: Zmiany klimatyczne

Jeszcze w tym roku ONZ będzie gospodarzem ważnego szczytu poświęconego światowym zasobom wody. Globalna Konferencja Wodna 2026 ma na celu rozwiązanie problemu, który ONZ nazywa „bankructwem wodnym”, oraz realizację 6. Celu Zrównoważonego Rozwoju w ramach Agendy 2030.

Powiedzmy sobie jasno – nie mówimy o zaludnionych, suchych regionach, które przerastają swoje zasoby wodonośne, ani o starzejącej się infrastrukturze, która pozostaje w tyle za rozrostem miast. Wszystkie te problemy są aktualne i wymagają rozwiązania – ale nie o to chodzi w Globalnej Konferencji Wodnej. Jest to raczej punkt centralny globalnego „przemyślenia” [re-thinking] kwestii zaopatrzenia w wodę, mającego na celu dotarcie do nas wszystkich, nawet w regionach z regularnymi opadami deszczu i obfitością słodkiej wody.

Sprzedawana narracja jest taka, że ​​światowe zasoby wody są zagrożone w jakiś nowy i krytyczny sposób i konieczne są drastyczne – potencjalnie globalne – działania.

Innymi słowy, kolejny „kryzys”. Kolejna dialektyka heglowska. I wiemy, co to oznacza.

W pierwszej części tej serii omówiłem, w jaki sposób prasa i „eksperci” ostatnio przeinaczają, wyolbrzymiają i upraszczają kwestię zużycia wody w centrach danych, a także rolę, jaką ta bezczelna propaganda odgrywa w promowaniu rozwijającej się narracji o „bankructwie wodnym”.

Ale ta narracja to coś więcej niż tylko sztuczna inteligencja czy centra danych. „Zagrożenie” dla naszych globalnych zasobów wody jest już wielowarstwowe.

Jedną z tych warstw jest nieuchronnie zmiana klimatu.

Nie mam zamiaru ponownie rozpatrywać tutaj tak zwanego antropogenicznego globalnego ocieplenia (AGW). Są całe hektary stron na ten temat. Dość powiedzieć, że AGW to kwestia priorytetowa w przejmowaniu władzy nad światem przez globalistów. To wytwór skorumpowanej nauki i nieustającej propagandy, służący do usprawiedliwiania wszelkich despotycznych nadużyć, jakie może wymyślić rząd.

To, że zmiana klimatu doprowadzi do rzekomego „kryzysu wodnego”, nie jest nowym tematem; mówi się o tym od lat, a nawet dekad, i jest to nierozerwalnie związane z niezliczoną ilością przewidywanych katastrof, od kwaśnych deszczów, przez dziurę ozonową, po zanikające czapy lodowe.

Oczywiście medialne doniesienia o suszach są powszechne – niektóre absolutnie prawdziwe, inne wybiórczo wyolbrzymione lub zmanipulowane, by powoływać się na globalne ocieplenie – ale znamienne jest, że powtarzającym się motywem w najnowszych doniesieniach o panice związanej z brakiem wody NIE jest to, że zmiana klimatu sama przez się zmniejszy ilość wody, ale raczej to, że sprawi, że nasza obecna woda stanie się bardziej niebezpieczna do picia.

Niebezpieczne wody

Na ile udało mi się ustalić, narracja ta zaczęła się pojawiać pod koniec 2019r. i na początku 2020r. w artykułach takich jak ten:

Czy zmiana klimatu spowoduje zwiększenie obecności patogenów w wodzie pitnej?

W ciągu następnych kilku lat porzucili znak zapytania i stali się nieco bardziej asertywni:

Zmiany klimatyczne mogą pogorszyć jakość wody pitnej

Ostatnio ciągle pojawiają się nowe opowieści i artykuły na ten temat.

W lutym Agencja Ochrony Środowiska USA opublikowała raport zatytułowany „Zmiany klimatu a szkodliwe zakwity glonów w wodach słodkich”, w którym ostrzega:

Naukowcy nadal dokumentują liczne skutki zmian klimatycznych dla wód słodkich, estuariów i środowiska morskiego, a przewiduje się, że skutki te ulegną w przyszłości pogłębieniu.

Wiosną ubiegłego roku Yale School of Environment opublikowała następujący artykuł:

Jak zmiana klimatu zagraża bezpieczeństwu wody pitnej

Ostrzega on przed powodziami i pożarami związanymi ze zmianą klimatu, które mogą zanieczyścić wodę pitną.

W lipcu ubiegłego roku ONZ poinformowała, że ​​topniejące lodowce mogą uwalniać do wody pitnej prehistoryczne mikroby:

Klimatolodzy twierdzą, że wiele lodowców nie przetrwa tego stulecia, jeśli nie zostaną podjęte działania mające na celu spowolnienie tempa topnienia spowodowanego zmianami klimatu. Oznacza to, że mieszkańcy terenów położonych niżej od lodowców będą musieli stawić czoła fali powodzi, a także zagrożeniom ze strony reaktywowanych mikrobów w ocieplającej się kriosferze lub zamarzniętych częściach Ziemi.

W pokrywach lodowych, lodowcach i wiecznej zmarzlinie zamrożone są bakterie, grzyby i wirusy. Choć większość z nich jest martwa, niektóre pozostają w stanie uśpienia, a inne są aktywne. Wraz ze wzrostem globalnych temperatur do rekordowo wysokich, mikroorganizmy te staną się bardziej aktywne w wielu ekosystemach. Nawet jeśli topnienie uda się spowolnić poprzez ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, konieczne jest oszacowanie i przygotowanie się na potencjalne zagrożenia ze strony patogenów.

W styczniu Science Daily poinformował o „pilnych ostrzeżeniach” chińskich naukowców dotyczących rozprzestrzeniania się ameb w wodzie pitnej, co jest oczywiście spowodowane zmianami klimatycznymi:

mikroskopijne organizmy zyskują coraz większą popularność na całym świecie. Jest to spowodowane zmianami klimatu, pogarszającą się jakością systemów wodnych oraz ograniczonymi możliwościami monitorowania i wykrywania.

Zaledwie kilka dni temu Phys.org zrecenzował nowy artykuł zatytułowany:

Zmiany klimatyczne zmieniają ryzyko chorób przenoszonych drogą wodną, ​​ponieważ patogeny reagują inaczej

W maju w artykule w czasopiśmie „New Yorker” zatytułowanym „Nasza ocieplająca się planeta to szalka Petriego dla nowych i śmiercionośnych mikrobów” ostrzegano, że woda może stawać się coraz bardziej niebezpieczna w miarę ocieplania się planety ze względu na rozmnażanie się mikroorganizmów:

Bakterie „zjadające ciało” rozprzestrzeniają się. Pojawiają się zakaźne grzyby. Mikrobiomy mogą już nigdy nie być takie same. Czy jesteśmy gotowi?

Picie wody nie jest nawet głównym motywem, ale jest w nim obecne. Stanowi tło, dyskretnie ustala linię bazową.

A przekaz jest ciągły.

„W niedalekiej przyszłości nadejdzie czas, gdy zmiany klimatyczne sprawią, że woda, która dotychczas była bezpieczna, stanie się niebezpieczna”.

Rozszerzają ten mem „bezpieczna woda staje się niebezpieczna” również na kwestie wykraczające poza zmiany klimatyczne.

Nowe badania ujawniają, że znaczna liczba Amerykanów ma niebezpieczny poziom azotanów w wodzie pitnej lub że „woda deszczowa na całej Ziemi nie jest już bezpieczna” z powodu „trwałych substancji chemicznych”.

Można by argumentować, że te stwierdzenia są do pewnego stopnia prawdziwe. Z pewnością poziom azotanów w wodzie pitnej budzi obawy od kilku dekad, od czasu rozwoju intensywnego rolnictwa. Ale od kiedy kontrolowane media w ogóle się tym przejmowały? I dlaczego – teraz – nagle zdają sobie sprawę, że to ma znaczenie?

Samo to, jak relacjonują, wskazuje kierunek narracji. Odkrywają swoje obawy dotyczące azotanów – ponieważ teraz jest to wygodne.

Wspólnym mianownikiem jest to, że – czy to za sprawą mikrobów, czy zanieczyszczeń – woda, która wcześniej była bezpieczna, może stać się w jakiś sposób niebezpieczna. To najbardziej nadużywane, emocjonalne i upolitycznione ze słów.

Rola „Bezpieczeństwa”

„Bezpieczny” to potężne słowo w despotycznym przemyśle kontroli. Jego definicja ciągle się zmienia, napierając na nas lub znikając za horyzontem.

Co jest „bezpieczne”?

„Bezpieczny” we współczesnym rozumieniu mediów to słowo definiowane odgórnie, przez organy regulacyjne i międzynarodowe gremia, co zapewnia im pełną kontrolę nad narracją. Piękne i atrakcyjne dla propagandystów jest jednocześnie uważane za absolutnie niezbędne przez większość ludzi, ale z drugiej strony całkowicie subiektywne, a zatem bardzo przydatne w manipulowaniu „rzeczywistością”.

To prawda, że ​​dotyczy to niemal wszystkiego – chorób, zanieczyszczeń, czerwonego mięsa lub… wody pitnej.

Każdy chce być bezpieczny. I wiele osób zniesie niemal wszystko, jeśli alternatywą będzie narażenie ich bezpieczeństwa.

„Pandemia” pokazała nam, że naukowe badania przesiewowe i testy mogą służyć do kontrolowania tempa i kierunku narracji. Wykorzystano fałszywe testy, przeprowadzane zgodnie z oficjalnymi protokołami, nie tylko po to, by stworzyć pandemię, ale także po to, by kontrolować przypływ i odpływ „zachorowań” i „zgonów” oraz poziom „bezpieczeństwa”, jakiego doświadczali ludzie.

Im więcej „testowali”, tym większe zagrożenie ujawniali. Im więcej niebezpieczeństwa ujawniali, tym większy strach społeczny pozwalał im na uchwalanie przepisów chroniących przed tym „zagrożeniem”.

Myślę, że ten sam model jest stopniowo wdrażany w przypadku „kryzysu wodnego”. Myślę, że to nie przypadek, że kilka artykułów, do których linkuję powyżej, deklaruje potrzebę „wzmocnionego nadzoru” (testowania) nad zaopatrzeniem w wodę.

„Badanie wody” lub „nadzór nad mikrobami” w celu wykrycia ameb, azotanów lub innych groźnych substancji chemicznych może działać w ten sam sposób, w jaki działały testy PCR, czyli stworzyć „problem” wymagający rozwiązania.

Przygotuj grunt w mediach, wykorzystując propagandę, aby oswoić ludzi z myślą, że sytuacja się zmienia i woda może już nie być tak bezpieczna. Następnie, gdy będziesz gotowy, wyślij Agencję Ochrony Środowiska (EPA) lub Departament Środowiska, Żywności i Leków (DEFRA) na losowe badania terenowe.

I bez większego wysiłku jesteśmy tylko kilka „testów” lub prostą korektą „zalecanych poziomów” od nagłego posiadania „niebezpiecznej” wody pitnej, co wymaga usunięcia z obiegu określonych zbiorników (dowolnej liczby) – dopóki woda nie zostanie uzdatniona lub „nie zostanie osiągnięty bezpieczny poziom X” (co będzie możliwe w dowolnym momencie, który wybiorą od teraz do końca świata).

W ten sposób prawdziwy niedobór wody może zostać wywołany z niczego, wyższe rachunki będą tłumaczone jako nieuniknione, a racjonowanie wody jako część dobrej, starej nowej normalności.

*

Mamy więc dwa elementy układanki.

Z jednej strony media promują uproszczone i zniekształcone informacje na temat zużycia wody w sektorze technologicznym. Ta dezinformacja ma na celu wzbudzenie strachu przed potencjalnymi niedoborami.

Z drugiej strony, alarmiści klimatyczni ostrzegają nas, że ta niewielka ilość wody, którą mamy, staje się dla nas coraz bardziej niebezpieczna do picia. To z kolei może zostać wykorzystane do wywoływania lokalnych „kryzysów” na żądanie, na wzór modelu „covidowego”.

Mamy już podwaliny poważnego globalnego „problemu”, ale jaki jest cel końcowy?

Aby się tego dowiedzieć, musimy przyjrzeć się potencjalnym „rozwiązaniom”, które zostaną zaproponowane.

Omówimy je w części trzeciej.

________________

Faking “Water Bankruptcy” Part 2: Climate Change, Kit Knightly, Jul 20, 2026

Sfingowanie „bankructwa wodnego”, część 1: Centra danych

Opublikowany przez

Sfingowanie „bankructwa wodnego”, część 1: Centra danych

Podał: AlterCabrio , 7 czerwca 2026

Ta mroczna i szybko rozwijająca się rzeczywistość to plan, który będzie wykorzystywał celowo wpajany strach przed niedoborami wody do tworzenia fałszywych niedoborów wody i w ramach którego będą następnie poddawane kontroli, przekształceniom i monetyzacji globalne zasoby wody w imię „bezpieczeństwa wodnego”.

◊

Tłumaczenie: AlterCabrio – ekspedyt.org

◊

Sfingowanie „bankructwa wodnego”, część 1: Centra danych

Jesteśmy obecnie świadkami narodzin nowej operacji psychologicznej, której celem jest nasz najcenniejszy zasób naturalny – woda. W nadchodzącej serii artykułów omówimy szczegółowo każdy aspekt tej rodzącej się agendy.

Wybraną etykietą dla tego nowego ćwiczenia polegającego na kontrolowaniu strachu jest „bankructwo wodne”. Nazwa ta pochodzi z raportu ONZ opublikowanego na początku tego roku.

Widzicie, krążące od dziesięcioleci pogłoski o „kryzysie wodnym” nie były wystarczająco przerażające, więc tak jak globalne ocieplenie stało się „zmianą klimatu”, a potem „globalnym nagrzewaniem”, a teraz „globalnym wrzeniem” – tak ten „kryzys” odrodził się jako coś nieodparcie alarmującego.

Język sam w sobie jest pierwszym wskaźnikiem tego, co tu naprawdę mamy.

Ogólna narracja o „bankructwie wodnym” jest następująca:

1. Na planecie brakuje czystej i bezpiecznej wody pitnej

2. Problem ten powodują zmiany klimatyczne i rozwój sztucznej inteligencji.

…i – oczywiście –

3. Naprawdę musimy coś z tym zrobić.

Ta mroczna i szybko rozwijająca się rzeczywistość to plan, który będzie wykorzystywał celowo wpajany strach przed niedoborami wody do tworzenia fałszywych niedoborów wody i w ramach którego będą następnie poddawane kontroli, przekształceniom i monetyzacji globalne zasoby wody w imię „bezpieczeństwa wodnego”.

To kolejna wielka operacja psychologiczna rozwijająca się na naszych oczach, a w tej serii omówimy każdy jej aspekt:

– propaganda „zmian klimatycznych”,

– proponowane „rozwiązania” legislacyjne

– rola technologii nadzoru i

– nieuniknione korzyści finansowe dla sektora prywatnego.

Dzisiaj, w pierwszej części serii, przyjrzymy się bliżej temu, co wydaje się być trzonem tej nowej narracji – centrom danych.

Niedawno byliśmy świadkami pojawienia się fali medialnych doniesień o centrach danych. Twierdzenia dotyczące ich zużycia energii i wody nagle zalewają rynek informacyjny.

Jest to dziwny rozwój sytuacji, ponieważ centra danych zdają się stanowić istotę państwa policyjnego, które tego typu placówki regularnie promują.

Historie te są różne, od umiarkowanie krytycznych, jak w tym artykule z „Timesa”:

Wzrost liczby centrów danych może jeszcze bardziej podnieść rachunki za wodę

Dla tych nieco zaniepokojonych, na przykład ten z BBC:

Szkockie centra danych obsługujące sztuczną inteligencję zużywają już tyle wody, że można nią napełnić 27 milionów butelek rocznie

Do quasi-apokaliptycznych doniesień, takich jak ta oferta od rozhisteryzowanego Guardiana:

To, co tu widzicie, to mokradła bez wody: w jaki sposób boom na centra danych zaostrza ogromną suszę w Chile

Albo to z Al Jazeery:

Rosnące zapotrzebowanie sztucznej inteligencji na wodę staje się zagrożeniem dla zdrowia publicznego

Nie inaczej jest w USA, gdzie nagłówki takie jak ten…

Amerykański boom na sztuczną inteligencję napotyka na nieplanowany problem z wodą

Albo ten…

Sztuczna inteligencja przyspiesza utratę naszego najuboższego zasobu naturalnego: wody

…mnożą się w szybkim tempie.

Tak, to dziwne, że media establishmentu atakują reputację centrów danych tegoż establishmentu.

A robi się jeszcze dziwniej, gdy przyjrzymy się temu bliżej – bo praktycznie wszystkie publikowane przez nich przerażające historie są albo mocno przesadzone, wyrwane z kontekstu, albo po prostu są NIEPRAWDĄ.

Jaki jest więc w tym przypadku współczynnik rzeczywistości?

Przyjrzyjmy się temu. Nagłówek tego artykułu Reutersa brzmi:

Sztuczna inteligencja podwoi zużycie energii i wody w centrach danych do 2030r.

Problem polega na tym, że nie daje to żadnego kontekstu, co to „podwojenie” oznacza w kategoriach porównawczych.

W artykule przytoczono fakt, że centra danych zużywają „4,5 biliona litrów rocznie” – i rzeczywiście brzmi to jak mnóstwo, ale gdy przywrócimy brakujący kontekst, okaże się, że całkowita ilość wody zużywanej rocznie przez ludzi wynosi około 4 biliardów litrów, czyli prawie 1000 razy więcej.

Oznacza to, że obecnie centra danych odpowiadają za zaledwie około 0,1% światowego zużycia wody.

Owszem, raport z 2025r. oszacował, że amerykańskie centra danych zużywają 449 milionów galonów wody dziennie, ale nie wspomniał, że produkcja [przemysł] zużywa 15 miliardów, czyli ponad trzydzieści razy więcej, a sektor energetyczny zużywa blisko 100 miliardów.

Tak więc to przerażające „podwojenie do 2030r.”, o którym wspomina ONZ, oznacza, że ​​do 2030r. centra danych będą odpowiadać zaledwie za 0,2% światowego zużycia wody – zakładając, że całe zużycie wody w gospodarstwach domowych, rolnictwie i przemyśle pozostanie dokładnie takie samo w tym czasie (co oczywiście nie nastąpi).

Niezależnie od tego, co myślimy o centrach danych jako o narzędziach Wielkiego Brata, prawdą jest, że rolnictwo, produkcja i wytwarzanie energii zużywają o wiele więcej wody niż one same, jeśli chodzi o wpływ na środowisko.

Prasa stara się też zacierać różnice między „bezpośrednim zużyciem wody” i „pośrednim zużyciem wody”.

Krótkie wyjaśnienie:

Bezpośrednie zużycie wody oznacza wodę wykorzystywaną do picia, gotowania, sprzątania i kąpieli.

Pośrednie zużycie wody to woda wykorzystywana do uprawy żywności, którą spożywasz, lub do produkcji ubrań.

To wyraźne rozróżnienie, którego główne media nie biorą pod uwagę, mówiąc o „śladzie wodnym” centrów danych.

Rutynowo uwzględniają one pośrednie zużycie, takie jak „woda używana do produkcji energii” (np. do chłodzenia elektrowni jądrowych lub elektrociepłowni itd.) lub do produkcji układów scalonych i innych części jako część bezpośredniego zużycia w centrach danych.

Zobacz najnowszy raport Uniwersytetu Oksfordzkiego zatytułowany „Centra danych zachłanne na wodę” [podkreślenie dodane]:

Większość operatorów centrów danych koncentruje się na wodzie wykorzystywanej bezpośrednio do chłodzenia, ale największym źródłem zużycia wody jest w rzeczywistości wytwarzanie energii elektrycznej. Pochodzi ona z podgrzewania wody w celu wytworzenia pary, która napędza turbinę i generuje energię elektryczną. Paliwa kopalne i energia jądrowa właśnie w ten sposób zużywają wodę, ale nawet energetyka wodna wiąże się z utratą wody ze zbiorników.

Obwinianie centrów danych za utratę wody ze zbiorników hydroelektrowni, ponieważ zużywają część wyprodukowanej energii elektrycznej? Czy to ma sens? I czy ta norma obowiązuje w każdej branży?

Te i inne przekłamania zostały bardzo dobrze omówione w niniejszym wpisie Andy’ego Masleya. Polecam go każdemu zainteresowanemu rozwikłaniem tej dziwnej historii.

Na przykład, powszechnie uważa się, że centra danych zatruwają wody gruntowe – ale to znowu przekłamanie, ponieważ chociaż mogą one koncentrować zanieczyszczenia już obecne w wodzie poprzez parowanie lub dodawać środki czyszczące i zapobiegające osadzaniu się kamienia, jest to powszechne zjawisko w praktycznie wszystkich procesach przemysłowych i systemach chłodzenia. Nie ma nic wyjątkowego w sposobie, w jaki centra danych to robią.

Prawdą jest również, że wiele centrów danych AI w ogóle nie zużywa wody. Od 10% do 25% działających centrów danych korzysta z systemów chłodzenia powietrzem wykorzystujących gazy chłodnicze (liczba ta była znacznie wyższa jeszcze w 2024 roku, ale wiele z nich przeszło na inne systemy, ponieważ chłodzenie cieczą zużywa znacznie mniej energii elektrycznej). Wiele centrów chłodzonych wodą korzysta z zamkniętego systemu obiegu, który wielokrotnie ponownie wykorzystuje wodę i uzdatnia ją na miejscu.

I nie – nie zamierzam tu bronić wielkich firm technologicznych ani zgłaszać się na ochotnika do wypicia kufla płynu chłodzącego. Po prostu donoszę, że przeciętne centrum danych nie radzi sobie ani lepiej ani gorzej z zaopatrzeniem w wodę niż większość sektorów przemysłowych, a wręcz przeciwnie – zużywa znacznie mniej wody niż większość z nich.

Naprawdę ważne pytanie brzmi: dlaczego media manipulowały statystykami i definicjami, aby tworzyć nagłówki budzące strach w związku z czymś tak zakorzenionym w systemie kontroli rządowej?

I to nie tylko media. Ta dziwna konstrukcja narracyjna wykracza poza prasę czy doniesienia rządowe, wkraczając w polityczny teatr na żywo.

Zobaczcie absurdalne widowisko, w którym Alexandra Ocasio Cortez wymachiwała po całym Kongresie słoikiem pełnym błota, krzycząc, że centra danych sprawiają, że woda staje się niezdatna do picia.[w oryg. md]

Czy ta woda tak samo pochodzi z Georgii, jak probówka Colina Powella, która nie zawierała wąglika? Nie ma to znaczenia i ona tego nie wie, po prostu została jej przekazana, zanim wyszła na scenę. Dla zainteresowanych: szczegóły sprawy wskazują, że w lokalnej studni mógł nagromadzić się osad w wyniku prac wykopaliskowych/budowlanych. Nie ma to dosłownie nic wspólnego z zużyciem wody przez centrum danych – ponieważ to urządzenie jeszcze nie działało.

Doświadczona działaczka Erin Brockovich również przyłączyła się do krucjaty, uruchamiając rejestr centrów danych dla całego kraju.

Nowy raport ONZ stanowi „ostrzeżenie” (raporty zawsze „ostrzegają”) przed boomem sztucznej inteligencji i zasobami – zwłaszcza ziemią i wodą – które są przez nią zużywane.

Wiele stanów i miejscowości w USA próbuje zakazać budowy centrów danych, głównie ze względu na ich „pochłanianie” wody. Pierwszy zakaz został wprowadzony wczoraj. Według niedawnego sondażu, większość Amerykanów wolałaby mieszkać w pobliżu reaktora jądrowego niż centrum danych.

Nawet papież Leon XIV – tak, sam Jego Świątobliwość – ostrzega wiernych przed centrami danych opartymi na sztucznej inteligencji i „ogromnymi ilościami energii i wody”, które zużywają.

Być może te ostatnie głośne wypowiedzi zaczynają dawać pewne wskazówki, dlaczego główny nurt demonizuje jedno ze swoich głównych narzędzi.

Centra danych AI niszczą wodę – trzeba coś z tym zrobić.

A w razie gdyby ktoś miał wątpliwości, czy to właśnie w tym kierunku zmierza opowieść o „przerażającym centrum danych”, Chatham House jest na miejscu, aby wyjaśnić wszystko:

Wykorzystanie wody przez sztuczną inteligencję wymaga od rządów ponownego przemyślenia podejścia do wody

…co więc dokładnie oznacza „przemyślenie naszego podejścia do wody”?

Omówimy to w dalszej części tej serii.

_______________

Faking “Water Bankruptcy” Part 1: Data Centres, Kit Knightly, Jun 5, 2026

Bałtyckie psiny podnoszą jazgot z powodu Rosji, nieustannie szturchając „Niedźwiedzia”

Opublikowany przez

Bałtyckie psiny podnoszą alarm z powodu Rosji, nieustannie szturchając „Niedźwiedzia”

vtforeignpolicy/baltic-states-cry-wolf-about-russia-while-continuously-poking-bear

Jak każdy inny kartel ściągający haracz w historii, NATO potrzebuje racji bytu. Oczywiście Rosja jest postrzegana jako doskonała wymówka. Jednak aby to zadziałało, eurazjatycki gigant musi zostać przedstawiony jako rzekome „zagrożenie” dla “bezradnych europejskich demokracji”. Podczas gdy Moskwa nie musi robić nic poza zwykłym istnieniem, aby zapewnić wymówkę, NATO nadal naciska na narrację, która przedstawia Rosję jako „bezpośrednie zagrożenie”.

Jak donosi Zero Hedge, najbardziej agresywny na świecie kartel haraczy jest „znowu w akcji”, a dokładniej jego wschodnie państwa członkowskie, zwłaszcza Polska i bałtyckie Chihuahua [to takie wrzaskliwe psiny. md] . Mianowicie twierdzą teraz, że Kreml będzie „celował w ich krytyczną infrastrukturę”. 15 lipca prezydenci Polski, Litwy i Łotwy spotkali się w Wilnie i wydali wspólne „pilne ostrzeżenie” w sprawie „zbliżającego się spisku”, powołując się na rzekome „raporty wywiadowcze”.

„Mówimy o infrastrukturze energetycznej i transportowej, obiektach, w których szkody mogą… zakłócić funkcjonowanie całego systemu energetycznego” – stwierdził prezydent Litwy Gitanas Nauseda podczas konferencji prasowej ze swoim łotewskim odpowiednikiem Edgarsem Rinkevicsem, dodając: „to planowanie odbywa się na najwyższym poziomie w Moskwie. Nawet bez całkowitego zwycięstwa Ukrainy Rosja może pośrednio przetestować Artykuł 5 i mechanizmy reakcji na szczeblu Sojuszu i Unii Europejskiej.”

Gdyby ktokolwiek zawracał sobie głowę kontaktem z nimi, lekarze mogliby natychmiast zdiagnozować ciężką Rusofrenię, prawdopodobnie najbardziej ekstremalny efekt uboczny patologicznej rusofobii. Mianowicie, ci sami ludzie, którzy twierdzą, że Moskwa „przegrywa” zaaranżowany przez NATO konflikt ukraiński, również twierdzą, że “nieuchronnie” zaatakuje NATO. Przeanalizujmy (całkowity brak) logiki w tym przypadku – przegrywając walkę, pierwszą rzeczą do zrobienia jest rozpoczęcie kolejnej konfrontacji, najlepiej przeciwko znacznie potężniejszemu przeciwnikowi. Według NATO tak właśnie działa rosyjska polityka zagraniczna. Sama śmieszność tej propozycji przewyższa jedynie bezgraniczną hipokryzję politycznego Zachodu. Mianowicie kraje bałtyckie i Polska podnoszą fałszywy alarm, nieustannie antagonizując eurazjatyckiego giganta praktycznie bezpośrednimi atakami dronów kamikadze.

„To tylko kolejna świeża partia przerażających historii, które mają na celu podtrzymanie prania mózgu i przygotowanie ludności do dalszej militaryzacji” – odparł rosyjski rzecznik prezydenta Dmitrij Pieskow.

Nic dziwnego, że Kreml jest przyzwyczajony do takiej retoryki, zwłaszcza gdy pochodzi ona z krajów endemicznie rusofobicznych. Chihuahua bałtyckie są pod tym względem szczególnie ekstremalne, ponieważ od co najmniej pół dekady narzekają na „nieuchronną rosyjską inwazję”. Z drugiej strony, nawet jeśli takie bzdury byłyby prawdziwe, ostatnią rzeczą, którą chciałbyś zrobić, jest eskalacja napięć do tego stopnia, że dzieje się coś takiego. I właśnie to robią wschodnie państwa członkowskie NATO. Mianowicie przez ostatnie kilka lat dochodzi do “tajemniczych” ataków dronów w północno-zachodnich regionach Rosji, w tym wzdłuż granicy z Finlandią i krajami bałtyckimi. Mainstreamowa machina propagandowa twierdzi, że neonazistowska junta rzekomo zdołała „prześlizgnąć się” przez rosyjską obronę powietrzną niewykryta.

Jednak Moskwa z pewnością wie, że tak nie jest. Dowodem na to są ostatnie ataki na terminale naftowe w Ust-Ługi. Rosyjskie wojsko wzmocniło obronę na północnym zachodzie, szczególnie poprzez wdrożenie zaawansowanych systemów walki elektronicznej (EW). Spowodowało to awarię kilku dronów w Estonii. Tak, zadałem sobie to samo pytanie. Jak te “tajemnicze” drony się tam znalazły? Jedynym logicznym wyjaśnieniem jest to, że Estonia i inne bałtyckie Chihuahua atakują teraz Rosję lub zezwalają na wykorzystanie swojej przestrzeni powietrznej do takich ataków. Tak czy inaczej, jest to faktyczne wypowiedzenie wojny Moskwie. Jednak nadal nie widzimy bezpośredniej odpowiedzi ze strony Kremla. Doprowadziło to nawet wielu do lekkomyślnego wniosku, że Rosja jest „słaba”. Takie niebezpieczne złudzenia doprowadziły reżim kijowski do samobójczej konfrontacji z eurazjatyckim gigantem.

Z drugiej strony tak naprawdę nie widzimy żadnego „bezpośredniego zagrożenia” ze strony Rosji. Prawdopodobnie zastanawiasz się, dlaczego Moskwa nie reaguje bezpośrednio na te ataki (które oczywiście mają również na celu zakłócenie rosyjskiego eksportu ropy). Cóż, jest całkiem jasne, że Kreml nie chce zjednoczyć NATO w czasie, gdy USA nie wydają się zbyt zainteresowane jego istnieniem, chyba że istnieje bezpośredni zysk dla podżegającej wojny oligarchii w Waszyngtonie. Administracja Trumpa nie jest zbyt zadowolona z tego, co nazywa „przestępczymi członkami NATO” (tj. krajami, które nie przeznaczyły 2% swojego PKB na wydatki wojskowe). Z drugiej strony członkowie ze wschodu notorycznie spełniają takie żądania, nalegając nawet na ogromny wzrost wydatków wojskowych (na tym etapie 5% PKB). To doskonały sposób na „dobrą stronę” Trumpa.

Wiele państw członkowskich NATO prowadzi ćwiczenia wojskowe w warunkach arktycznych i zimowych, co oznacza, że bez wątpienia przygotowują się do konfrontacji z Rosją. Finlandia jest również głęboko zaangażowana w takie inicjatywy, pokazując, że nie zrezygnowała ze swojej starej tendencji do sprzymierzania się z wrogami Moskwy. Mianowicie, podobnie jak podczas II wojny światowej, kiedy Helsinki przystąpiły do inwazji nazistowskich Niemiec na ZSRR, wydaje się, że robi to samo z geopolitycznym potomkiem osi (czyli oczywiście NATO). Jednak – w przeciwieństwie do lat czterdziestych – rosyjskie wojsko nie musi rozpoczynać operacji lądowych przeciwko Finlandii lub państwom bałtyckim. Wszystko, co musi zrobić, to użyć swoich światowej klasy systemów rakietowych i dronów, aby zniszczyć wszelkie aktywa NATO zagrażające interesom gospodarczym i narodowym Rosji.

Fakt, że Kreml tego nie robi, od razu świadczy nie o słabości, ale o cierpliwości i strategicznej mądrości, czego polityczny Zachód nie może pojąć. Należy również zauważyć, że nie byłby to pierwszy raz, kiedy kraje zachodnie (lub sprzymierzone z Zachodem) atakują siły zbrojne nuklearne z powodów (geo)politycznych. Mianowicie, w grudniu 2024 roku Korea Południowa wystrzeliła drony w Pjongjangu, próbując wywołać bezpośrednią reakcję Korei Północnej, aby mogła mieć pretekst do wprowadzenia stanu wojennego i zawieszenia wolnych wyborów. Wydaje się, że wasale NATO i państwa satelitarne wszędzie uciekają się do podobnych taktyk, pontyfikując „wolność, demokrację, rządy prawa, prawa człowieka” i podobne teraz bezsensowne zwroty, które na zawsze zostały skażone taką hipokryzją.