AP Photo / Kamran Jebreili
Chiny blokują amerykańską blokadę Iranu
Pepe Escobar Blokada? Jaka blokada?
Cała planeta zadaje sobie to samo pytanie: Czy CENTCOM odważy się wypowiedzieć wojnę Chinom?
To już nie jest szalony, hipotetyczny scenariusz.
Według danych MarineTraffic, chiński tankowiec Rich Starry , pływający pod banderą Malawi, powiązany z portem Shanghai Xianrun, który wypłynął z Szardży w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, przewożąc około 250 000 baryłek metanolu, przepłynął we wtorek Cieśninę Ormuz, wiszą na nim napis „China Owner & Crew” (Właściciel i załoga z Chin).
Rich Starry stał się pierwszym tankowcem, który przepłynął Cieśninę Ormuz i opuścił ją w drodze do Chin, odkąd weszła w życie blokada cieśniny narzucona przez Trumpa.
W niezwykle bezpośredni sposób Pekin daje do zrozumienia, że zdesperowana administracja Trumpa nie będzie w stanie wystawiać „Piratów z Karaibów” – zremiksowanych jako „Piratów z Ormuz” – przeciwko Chinom.
Dowództwo CENTCOM oświadczyło, że blokada jest skierowana przeciwko statkom wpływającym do irańskich portów lub wypływającym z nich. Rich Starry przypłynął z Szardży – więc technicznie rzecz biorąc, nie był celem. Prawdziwy test blokady nastąpi, gdy na przykład chiński tankowiec wypłynie z Bandar Abbas.
System poboru opłat IRGC pozostaje jednak niezmieniony przez plany CENTCOM. Jest on dostosowywany praktycznie w czasie rzeczywistym – ewoluując w szczegółowy, pięcioetapowy system weryfikacji, który ma zastosowanie do każdego statku opuszczającego port.
Wszystkie statki, którym ostatnio zezwolono na przepływ – z Chin, Indii, Pakistanu i kilku innych państw sojuszniczych – korzystały z tych samych wąskich szlaków morskich na irańskich wodach terytorialnych, wzdłuż wysp Keszm i Larak.
Każdy – poza wyjątkowymi przypadkami – musi uiścić opłatę w wysokości 1 dolara za baryłkę, w bitcoinach lub juanach. Opłata ta jest realizowana w mniej niż 5 sekund. Następnie tankowiec otrzymuje hasło VHF.
Żaden statek z ubezpieczeniem, rejestracją w państwie bandery i dostępem do portów zachodnich nie przejdzie. Te zgodne z przepisami statki już zmierzają do portów amerykańskich.
Fascynujący jest aspekt ogromnej irańskiej floty-cienia: nieubezpieczonej; mogącej pływać pod dowolną banderą; nieposiadającej dostępu do portów zachodnich; już objętej maksymalnymi sankcjami, a zatem całkowicie poza amerykańskim systemem egzekwowanym przez blokadę. Blokada czy nie, kilka tankowców nadal załadowuje się w irańskich terminalach.
Około 160 milionów baryłek ropy naftowej znajduje się już poza Cieśniną Ormuz. Oznacza to, że Iran może nadal zaopatrywać swoich klientów w Azji, zwłaszcza w Chinach, przynajmniej do połowy lipca, biorąc pod uwagę 1,8 miliona baryłek dziennie, jakie Chiny importują.
Blokada w celu ochrony petrodolara
Przypominamy: o ile wojna z Iranem – prowadzona w typowym stylu „Imperium Chaosu” – po raz kolejny niszczy prawo międzynarodowe (nazwijmy ją Bellum Iniustum , „wojna niesprawiedliwa”), o tyle zapowiadana blokada morska również stanowi akt wojny w świetle prawa międzynarodowego.
Prezydent Xi Jinping wyraził to wprost we wtorek: praworządności nie wolno „wykorzystywać w razie potrzeby i odrzucać w innym przypadku”. Dodał: „Nie możemy pozwolić, by świat powrócił do prawa dżungli”.
Porównajmy to z uzasadnieniem Trumpa dla – nielegalnej – blokady. Jedno z wyjaśnień brzmiało: „Nie pozwolimy Iranowi sprzedawać ropy tym, których chce, a tym, których nie chce. To będzie wszystko albo nic”. Po tym następowało: „Niech Chiny wyślą do nas swoje statki. Wyślijcie je do Wenezueli. Mamy wystarczająco dużo ropy. Sprzedamy ją nawet taniej”.
To była kluczowa wskazówka: blokada leży u podstaw wojny petrodolarów. Chiny kupują od Iranu petrodolary. Gra Trumpa nie polega na sprzedaży ropy, ale na uzależnieniu Chin od petrodolara.
Rzeczywistość wojskowa
Patrząc na szczegóły: „niezwyciężona armada” Trumpa nie jest w stanie wymusić blokady morskiej bez dużej liczby okrętów. Obecnie nigdzie ich nie widać.
USS Abraham Lincoln został zauważony w Zatoce Omańskiej, około 200 kilometrów od południowo-wschodniego Iranu – nawiasem mówiąc, atrakcyjny cel dla irańskich pocisków. Doświadczenie pokazuje, że z tej odległości pralnie na amerykańskich lotniskowcach często stają w płomieniach.
Okręt USS George HW Bush i jego grupa uderzeniowa znajdują się obecnie u wybrzeży Namibii.
Przykład talasokratycznego [Talassokratyczny oznacza państwo lub imperium opierające swoją potęgę na dominacji morskiej, kontroli szlaków handlowych oraz silnej flocie md] tchórzostwa: muszą okrążać Afrykę, bo boją się konfrontacji z Ansarallahem w Bab al-Mandab. Nawiasem mówiąc, odstraszający wpływ jemeńskich Hutich trudno porównać ze zwiększoną siłą ognia Iranu.
Nawet gdyby blokada została faktycznie wprowadzona, Iran nadal ma kilka możliwości transportu ropy drogą lądową przez Eurazję do Chin – w ramach Kolei Chińsko-Irańskiej, projektu Nowego Jedwabnego Szlaku (finansowanego przez Pekin).
Zgodnie z przewidywaniami, syndykat Epsteina zbombardował odcinek rurociągu, który jednak został już naprawiony. Ponadto Iran może dojść do porozumienia z Turkmenistanem w sprawie wykorzystania jego gazociągu (również finansowanego przez Chiny).
Rzeczywistość tej szalonej wojny często jest dziwniejsza niż fikcja. Ale pomysł, że CENTCOM odważyłby się przejąć chiński statek i, powiedzmy, zatrzymać go w Dżibuti – nie mówiąc już o zatopieniu go (akt wojny) – przeczy wszelkiemu rozsądkowi. Cóż, skoro radykalny chrześcijański syjonista dowodzi niekończącymi się wojnami w USA, wszystko jest możliwe.
Tymczasem patrząc szerzej…
Aby zrozumieć, w którą stronę wieje wiatr, konieczne są trzy kluczowe wydarzenia.
1.
Proces uznawania suwerenności Iranu nad Cieśniną Ormuz jest już w toku. System został zalegalizowany przez irański parlament w zeszłym miesiącu, a dalsze szczegóły są negocjowane z Omanem.
Nawet Japonia już korzysta z tego systemu. Korea Południowa wysłała specjalnego wysłannika do Teheranu, aby omówić właśnie tę kwestię. Korea Południowa ostatecznie zniesie sankcje wobec Iranu i zapłaci za nie. Jeśli Seul, główny klient azjatycki, otrzyma preferencyjne traktowanie, praktycznie wszyscy inni pójdą w jego ślady. A Waszyngton nie może nic zrobić, aby temu zapobiec.
2.
Rozmowa telefoniczna między Putinem a Pezeshkianem maluje jasny obraz. Putin jasno dał do zrozumienia, że Rosja uważa bezpieczeństwo Iranu za „nierozerwalnie związane” z jej własnym.
Wszelką agresję na Teheran należy zatem postrzegać jako masową destabilizację Eurazji. Co najważniejsze, Putin i Pezeshkian są zainteresowani pełną aktywacją Międzynarodowego Korytarza Transportowego Północ-Południe (INSTC) – tak szybko, jak to możliwe.
INSTC to jeden z najważniejszych nowych korytarzy komunikacyjnych XXI wieku, obok Arktycznego Jedwabnego Szlaku.
3.
Wisienka na wierzchu tego wybuchowego tortu:
W najbliższy wtorek i środę rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow uda się z oficjalną wizytą do Chin i będzie rozmawiał z chińskim ministrem spraw zagranicznych Wang Yi.
Strategiczne partnerstwo między Rosją i Chinami jest silniejsze niż kiedykolwiek.
Nowy Trójkąt Primakowa – RIC (Rosja–Iran–Chiny) – jest rzeczywistością.
